II SA/Gl 1274/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędzia WSA Andrzej Matan, Protokolant Barbara Urban, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2011 r. sprawy ze skargi W. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec użytkowania obiektu budowlanego oddala skargę. Pismem z dnia [...] r. W. M. złożył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w D. zawiadomienie o zakończeniu robót budowlanych przy inwestycji "budynek gospodarczy na istniejących fundamentach" położonej w D. przy ulicy [...] na działce "A", km 13. Do pisma dołączone zostały następujące dokumenty: oświadczenia kierownika budowy E, S,, rzut budynku i plan zagospodarowania działki wraz z wypisem z rejestru gruntów oraz spis robót budowlanych w/z dziennika budowy. Pismem z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wezwał wnioskodawcę do przedłożenia brakujących dokumentów, w tym m.in. dokumentu wyjaśniającego rozbieżności w zakresie: nazwy inwestora (w decyzji -pozwolenie na budowę inwestorem został wskazany W. M., podczas gdy z zawiadomieniem o zakończeniu budowy wystąpił W. M.), numeru działki, na której wybudowany został budynek gospodarczy (zgodnie z decyzją – nr [...], a według zawiadomienia – "A"), w zakresie lokalizacji budynku na działce "A", jego wymiarów oraz wielkości powierzchni zabudowy, powierzchni użytkowej i kubatury, a nadto dostarczenie dokumentów wskazanych w art. 57 ust.1 ustawy Prawo budowlane, tj. kopii pozostałych rysunków wchodzących w skład zatwierdzonego projektu budowlanego z naniesionymi zmianami i uzupełniającym opisem, zawierającym wyszczególnienie wprowadzonych podczas budowy odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, potwierdzonego oświadczenia kierownika budowy przez projektanta (o którym mowa w art. 57 ust. 1 pkt 2 lit. a), a także brakującego dziennika budowy. Dodatkowo wezwał o uzupełnienie przedłożonych już w Inspektoracie dokumentów, w terminie 14 dni od daty otrzymania wezwania. Jednocześnie organ pouczył o możliwości wniesienia sprzeciwu, w przypadku nie przedłożenia wymienionych w piśmie dokumentów. Pismem z dnia [...] r. W. M. zwrócił się o organu o wydłużenie terminu na uzupełnienie wymienionych dokumentów w celu ich skompletowania, na co organ wyraził zgodę, wskazując datę 6 kwietnia 2010 r. Ponowne pismo zainteresowanego o wydłużenie terminu przedstawienia wymaganych dokumentów, spowodowało wydłużenie terminu na ich przedłożenie do dnia 30 kwietnia 2010 r. (pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 kwietnia 2010 r.). Pismem z dnia [...] r. W. M. poinformował Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. o skompletowaniu wymaganych dokumentów, przekazując je organowi. W dniu [...] r. organ powiadomił zainteresowanego o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, wypowiedzeniu się w tym zakresie i zgłoszeniu ewentualnych wniosków, z czego W. M. skorzystał w dniu [...] r. – nie wnosząc uwag i zastrzeżeń. Decyzją Nr [...] r. z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w D., przywołując w podstawie prawnej art. 54 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) wniósł sprzeciw wobec przystąpienia do użytkowania ukończonego budynku gospodarczego na istniejących fundamentach w odległości 1m od granicy działki przy ulicy M. [...] w D. działce nr "A", km.13 wybudowanego na podstawie ostatecznej decyzji pozwolenia na budowę [...] z dnia [...] r. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż po otrzymaniu zawiadomienia W. M. o zakończeniu budowy obiektu budowlanego "budynek gospodarczy na istniejących fundamentach" wezwał inwestora, na podstawie art. 57 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, do uzupełnienia go w wyznaczonym terminie. W dniu [...] r. oraz w dniu [...] r. wnioskodawca składał pisma wraz z dokumentami w urzędzie, ale nadal nie przedłożył wszystkich wymaganych dokumentów, stąd też na jego wniosek organ wydłużył ostatecznie termin uzupełnienia wymaganych i niezbędnych dokumentów do dnia [...] r. Pismem z dnia [...] r. inwestor przedłożył brakujące dokumenty pozyskane z Wydziału Urbanistyki i Architektury Urzędu Miejskiego w D. W wyniku przeprowadzonej analizy złożonych w sprawie dokumentów Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w D. stwierdził, iż inwestor nie przedłożył dziennika budowy, czym naruszył art. 57 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, a nadto w trakcie budowy wprowadził zmiany w zatwierdzonym decyzją - pozwolenie na budowę - projekcie budowalnym, tj. zmienił jego lokalizację na działce "A", gdyż zgodnie z projektem budynek miał być w odległości 1m od zachodniej granicy, natomiast zgodnie z inwentaryzacją geodezyjną czyli szkicem sporządzonym w dniu [...] r. przez geodetę J. P. znajduje się on w odległości od 1 m do 0,75 m od tej granicy, zmienił wymiary tego budynku (zgodnie z projektem 8,5m x 4,50m, natomiast zgodnie z inwentaryzacją - szkicem polowym – 12,5m x 4,73m), zmienił wielkości powierzchni użytkowej budynku (pu) według projektu pu = 30,06 m², podczas gdy zgodnie z wnioskiem zakończenia budowy pu = 45.14 m², powierzchni zabudowy i kubatury – w projekcie pz= 38,25 m², a k = 84,15 m³, natomiast zgodnie z wnioskiem zakończenia - pz= 60,03 m², a k= 103,82 m³. Inwestor wprowadził w trakcie budowy powyższe odstępstwa, które stanowią istotne odstępstwa (art. 36a ust. 5 pkt 1 i pkt 2 ustawy Prawo budowlane). Przedmiotowe odstępstwa inwestor wprowadził bez uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, co jest niezgodne z art. 36a ust. 1 cytowanej ustawy. E. S., jako projektant, nie dokonał kwalifikacji zamierzonych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. Zgodnie z art. 36a ust. 6 ustawy projektant dokonuje kwalifikacji zamierzonego odstąpienia oraz jest obowiązany zamieścić w projekcie odpowiednie informacje. W analizowanej sprawie Powiatowy Inspektor odstąpił od wezwania projektanta do przedłożenia oświadczenia dotyczącego kwalifikacji wymienionych odstępstw, ponieważ odstępstwa zostały już dokonane. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł W. M., domagając się "wydania pozwolenia na użytkowanie tego budynku", który nie budzi sprzeciwu sąsiadów. Wyjaśnił, że przedmiotowy budynek zaczął budować na podstawie uzyskanego pozwolenia na budowę z [...] r. Nie będąc fachowcem nie był w stanie sprawdzić posiadanych dokumentów. Przyznał, że budynek wybudowany został w odległości 1 m od granicy działki, chociaż mogły zdarzyć się drobne niedokładności. Wyjaśnił, iż mimo twierdzeń organu, iż nie złożył wymaganych dokumentów, starał się je zgromadzić, dlatego wnioskował o przedłużenie terminu na ich przedłożenie i wszystkie jej złożył. Niezrozumiałe jest dla niego twierdzenie organu, że nie dostarczył wymaganego dokumentu, gdyż nie został poinformowany jakiego dokumentu domagał się organ. Gdyby wystosowano odpowiednie wezwanie, taki dokument z pewnością by dostarczył. Przyznaje, że nie wszystko z jego "budynkiem gospodarczym zostało ściśle dopilnowane – powstały zmiany w wyglądzie domku, nie udało się odnaleźć dziennika budowy". Dodał jednak, iż budowa ta była dla niego bardzo ważna, "choć ciągnęła się latami". Z uwagi, iż nie jest inżynierem czy technikiem budownictwa, nie miał wiedzy, że tak ważne są szczegóły. Przepraszając za niedociągnięcia zwrócił się z prośbą o przychylne rozpatrzenie jego sprawy. Zaskarżoną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu po przedstawieniu przebiegu dotychczasowego postępowania, stwierdził, iż art. 54 ustawy Prawo budowlane formułuje ogólną zasadę, że do użytkowania obiektu budowlanego na wzniesienie, którego wymagane jest pozwolenie na budowę można przystąpić z zastrzeżeniem art. 55 i art. 57, po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ w terminie 21 dni od dni doręczenia tego zawiadomienia nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Przepis ten przewiduje tzw. milczącą zgodę organu nadzoru budowlanego, w przypadku gdy nie ma on zastrzeżeń do wzniesionego obiektu. Przewidziany, w przywołanym powyżej art. 54 ustawy, termin 21 dni jest terminem materialnym, co oznacza, że tylko w tak zakreślonych ramach czasowych organ może skutecznie zgłosić sprzeciw. Po upływie tego terminu, jeśli organ nie zgłosi sprzeciwu, inwestor może legalnie przystąpić do jego użytkowania. Bieg tego terminu liczy się od dnia następnego, w którym nastąpiło zawiadomienie o zakończenie zakończeniu budowy, lub, w przypadku nałożenia obowiązku uzupełnienia zgłoszonego zawiadomienia, dzień następny po dniu, w którym nastąpiło uzupełnienie, a w przypadku niewykonania przez inwestora nałożonego obowiązku uzupełnienia zawiadomienia, dzień następny, w którym upływał termin do jego uzupełnienia. Przenosząc powyższe na grunt omawianej sprawy, organ odwoławczy stwierdził, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w D. nie uchybił w niniejszej sprawie terminowi wskazanemu w art. 54 ustawy Prawo budowlane. Pomiędzy uzupełnieniem brakujących dokumentów przez inwestora (27 kwietnia 2010 r.), i zapoznaniem się przez niego z zebranymi w sprawie materiałami (12 maja 2010 r.), a wydaniem zaskarżonej decyzji upłynęło zaledwie 13 dni. Jednocześnie organ odwoławczy, odnosząc się do treści art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego, wyjaśnił, co należy rozumieć pod pojęciem istotnego odstępstwa. Wskazał, że m.in. istotne odstępstwo ma miejsce wtedy, kiedy dotyczy zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu, charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego tzn. kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji, a także zmiany zamierzonego sposobu użytkowania tego obiektu. W niniejszej sprawie organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że inwestor dokonał istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. Odstępstwa te dotyczyły zwiększenia powierzchni zabudowy z 38,25 m² do 60,03 m², kubatury z 84,15 m³ do 103,82 m³ a nadto nastąpiła zmiana wymiarów tego budynku z 8,50 m x 4,50 m do 12,50 m x 4m 73 m. Pomimo, iż projektant E. S. dokonując kwalifikacji wprowadzonych zmian, ocenił je jako "nieodstępujących w istotny sposób od zatwierdzonego projektu budowlanego lub warunków pozwolenia na budowę". Ocena ta nie jest wiążąca dla organu nadzoru budowlanego i tym samym nie ogranicza dopuszczalności formułowania przez te organy własnej oceny faktycznej, zgodnej z przepisami prawa. Odwołał się organ w tym zakresie do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 grudnia 2009 r. (sygn. akt II SA/Sz 1135/09). W tych okolicznościach ocena projektanta nie miała wpływu na prawidłowość zaskarżonej decyzji. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniósł W. M. Zarzucając decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. naruszenie art. 138 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 54 ustawy Prawo budowlane poprzez utrzymanie w mocy decyzji o sprzeciwie wobec użytkowania budynku wydanej po upływie przewidzianego ustawą terminu, wniósł o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu stwierdził, że w dniu 15 lutego 2010 r. złożył zawiadomienie o zakończeniu budowy obiektu budowlanego i o zamiarze przystąpienia do jego użytkowania. W związku z koniecznością uzupełnienia wymaganych dokumentów organ dwukrotnie przedłużał termin dla załatwienia, ostatecznie wskazując termin 30 kwietnia 2010 r. Jednocześnie organ wyjaśnił, że 21-dniowy termin został wstrzymany do czasu przedłożenia wymaganych dokumentów. Skarżący pismem z dnia 27 kwietnia 2010 r. powiadomił organ o uzupełnieniu brakujących dokumentów, rozpoczynając tym samym bieg 21- dniowego terminu na złożenie sprzeciwu przez organ pierwszej instancji. Stąd też termin na skuteczne wydanie sprzeciwu upłynął w dniu 18 maja 2010 r. Skarżący otrzymał przedmiotową decyzję dopiero w dniu 21 maja 2010 r., a zatem z naruszeniem wymienionego art. 54 Prawa budowlanego terminu. Powołując się na orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2002 r. sygn. akt II SA/Kr 965/02 stwierdził, ze termin dla zgłoszenia przez organ sprzeciwu, określony w art. 54 ust. 1 Prawa budowlanego obejmuje także doręczenie tej decyzji. Zatem w przedmiotowej sprawie organ wydał decyzję już po terminie, a tym samym zezwolił inwestorowi na przystąpienie do użytkowania obiektu. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wnosząc o oddalenie skargi podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Podkreślił, iż termin 21 dni przewidziany art. 54 Prawa budowlanego, w którym organ może wydać decyzję wyrażającą sprzeciw wobec przystąpienia do użytkowania, ma charakter materialny, co oznacza, że tylko w tak zakreślonych ramach czasowych może nastąpić ukształtowanie praw i obowiązków strony. W konsekwencji należy przyjąć, że po upływie 21 dni od daty zgłoszenia zakończenia budowy obiektu, inwestor może legalnie przystąpić do jego użytkowania, jeśli organ takiego sprzeciwu nie zgłosi. Jako początek biegu tego terminu należy przyjąć dzień następny, w którym nastąpiło dokonanie zawiadomienia, lub w przypadku nałożenia obowiązku jego uzupełnienia, dzień następny pod dniu, w którym nastąpiło uzupełnienie, a w przypadku niewykonania przez inwestora obowiązku uzupełnienia zawiadomienia, dzień następny po dniu, w którym upływa termin do jego uzupełnienia. W analizowanej sprawie organ – Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w D. nie uchybił wymienionemu terminowi, gdyż inwestor został zobowiązany do uzupełnienia zawiadomienia, a termin do uzupełnienia wyznaczony został na dzień 30 kwietnia 2010 r. Wobec tego, iż inwestor nie przedłożył wszystkich wymaganych dokumentów wymienionych w piśmie wzywającym organu, termin do wyrażenia sprzeciwu należało liczyć od dnia 1 maja 2010 r., a zatem termin do skutecznego wydania sprzeciwu upłynął w dniu 21 maja 2010 r. Z kolei organ wydał swoją decyzję i nadał ja w Urzędzie Pocztowym D.w dniu 20 maja 2010 r., czyli przed upływem terminu. Odnosząc się do zarzutów skarżącego organ odwoławczy, powołując się na najnowsze orzecznictwo sądowoadministracyjne dotyczące terminu wydania decyzji wyrażającej sprzeciw wobec przystąpienia do użytkowania, stwierdził, iż uznaje ono obecnie, iż nadanie decyzji o sprzeciwie w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego przed upływem 21 dni, powoduje, że termin ten jest zachowany, niezależenie od faktycznej daty doręczenia sprzeciwu skarżącemu. Przywołane zostały w tym miejscu wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 listopada 2008 r. sygn. akt II SA/Po 181/08 i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2007 r. sygn. akt VII SA/Wa 1156/07 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2007 r. sygn. akt II OSK 445/06. Na rozprawie w dniu 25 marca 2011 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymała tezy i argumenty skargi. Dodała, że skarżący uzupełnił zawiadomienie i przedłożył w organie wszystkie wymagane dokumenty, w tym także dziennik budowy, sporządzony według wskazań inspektora. Pełnomocnik organu wnosząc o oddalenie skargi podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Przyznał wprawdzie, iż dokument przywołany przez pełnomocnika skarżącego został złożony w trakcie postępowania, tym niemniej nie spełniał on wymogów ustawowych. W konsekwencji nie mógł być uznany za wymagany w sprawie "oryginał dziennika budowy" i dlatego organ wezwał do jego przedłożenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując niniejszą sprawę zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa Zgodnie bowiem z zapisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) - sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem decyzji, postanowień, czynności i innych aktów administracyjnych. Kontrolują zatem czy organy administracyjne wydające zaskarżone akty nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, i to naruszenia mającego bądź mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy czy stanowiącego podstawę wznowienia postępowania, albo wreszcie naruszenia prawa uzasadniającego ich nieważność, albowiem jedynie wówczas jest możliwe uchylenie kwestionowanej decyzji bądź stwierdzenie jej nieważności (art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1271 ze zm.)). Przy czym, po myśli art.134 tej ustawy, sądy te nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, czyli rozpatrują sprawę w jej całokształcie. Przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola zaskarżonej decyzji w aspekcie zarzutów podniesionych w skardze oraz wziętych pod rozwagę przez Sąd z urzędu w zakreślonych powyżej ramach wykazała, iż odpowiada ona prawu, nie narusza bowiem ani przepisów materialnoprawnych, ani przepisów procedury Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowi art. 54 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowalne (t.jedn. Dz.U. z 2006, Nr 156, poz. 118 ze zm.), który ustanawia zasadę, iż do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i art. 57, po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Podkreślić przy tym trzeba, że termin określony w powyżej wskazanym przepisie jest terminem prawa materialnego, co oznacza, że tylko w tym terminie 21 dni – organ administracji uprawniony jest do zgłoszenia sprzeciwu w sprawie zawiadomienia o zakończeniu budowy. Upływ terminu pozbawia zaś organ możliwości skorzystania z wymienionej powyżej możliwości zgłoszenia sprzeciwu. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd zobowiązany był rozważyć czy przedmiotowy sprzeciw został wniesiony przez uprawniony organ w wyznaczonym ustawą terminie, oraz czy sprzeciw ten był uzasadniony. Odnosząc się do problemu zachowania wymienionego powyżej 21 – dniowego terminu na skuteczne wniesienie sprzeciwu, dla zbadania czy termin ten został zachowany trzeba w pierwszej kolejności określić początek biegu tego terminu. Uwzględniając zawarte w art. 54 i art. 57 ust. 4 ustawy Prawo budowlane uregulowania, a także mając na uwadze treść art. 57 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, jako początkowy dzień biegu 21- dniowego należy przyjąć dzień następny po dniu, w którym nastąpiło dokonanie zawiadomienia. W przypadku jednak nałożenia obowiązku uzupełnienia zawiadomienia – dzień następny po dniu, w którym to uzupełnienie nastąpiło (o ile nastąpiło to w terminie określonym przez organ), lub też dzień następny po dniu, w którym upłynął wyznaczony przez organ termin nakładający obowiązek uzupełnienia zawiadomienia. Jednocześnie też wypada stwierdzić, iż użyte w omawianym przepisie sformułowanie organ "...zgłosi..." sprzeciw wyraźnie wskazuje na to, iż ustawodawca przyjął, iż nie jest wystarczające tylko samo wydanie decyzji, ale koniecznym jest podjęcie przez organ dalszych czynności. O jakie czynności przy tym chodzi pozostaje już sprawą nie do końca oczywistą. W orzecznictwie sądów administracyjnych daje się zauważyć dwa stanowiska, a mianowicie, iż termin dla zgłaszania przez organ sprzeciwu w trybie art. 54 Prawa budowalnego obejmuje także doręczenie decyzji (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2002 r. sygn. akt II SA/Kr 965/02 i z dnia 10 listopada 2006 r. sygn. akt II OSK 1318/05), choć spotyka się także pogląd, nie podzielany jednak przez Sąd w niniejszym składzie, iż wystarczy dla zachowania wymaganego terminu zgłoszenia sprzeciwu nadanie przesyłki w urzędzie pocztowym (zob. w tym zakresie wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 maja 2008 r. sygn. akt II Sa/Łd 271/08 i w Warszawie z dnia 9 października 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 1156/07, czy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2007 r. sygn. akt II OSK 445/06). Uwzględniając powyższe uwagi, trzeba stwierdzić, iż w analizowanej sprawie problemem zasadniczym jest określenie początku biegu przewidzianego w art. 54 Prawo budowlane terminu. W sprawie tej organ wezwał inwestora do uzupełnienia złożonego zawiadomienia o zakończeniu budowy poprzez złożenie niezbędnych, wymienionych dokładnie dokumentów w trybie art. 57 ust. 4 Prawo budowalne określając termin tego uzupełnienia na dzień 30 kwietnia 2010 r. Wprawdzie inwestor przedłożył w dniu 27 kwietnia 2010 r. niezbędne w sprawie dokumenty, ale jak wykazał organ nie wszystkie żądane, stąd też należy poprzeć stanowisko organu, iż termin do zgłoszenia sprzeciwu należy liczyć od pierwszego dnia następującego po upływie wyznaczonego przez organ terminu do uzupełnienia zawiadomienia, czyli skoro termin uzupełnienia zawiadomienia określony był na dzień 30 kwietnia 2010r., od dnia 1 maja 2010 r. Sąd podzielił bowiem stanowisko zaprezentowane przez organ, iż inwestor nie uzupełnił zawiadomienia i nie przedłożył wszystkich wymaganych dokumentów, a mianowicie nie przedłożył oryginału dziennika budowy, pomimo wyraźnego wezwania inwestora do jego przedłożenia. Inwestor tłumaczył to w piśmie z dnia [...] r. bardzo niejasno, stwierdzając m.in. w pierwszym zdaniu, iż "dziennik nie został wydany", a w drugim zdaniu, iż "po rozpoczęciu budowy był prowadzony przez kilka lat, ale pod koniec lat 90. zaginął w niewyjaśnionych okolicznościach". Oryginał tego dokumentu inwestor jest obowiązany dołączyć do zawiadomienia o zakończeniu budowy – zgodnie z art. 57 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Zasadnie zatem organ, wzywając inwestora do jego przedłożenia, wobec nie dostarczenia go wraz z innymi dokumentami w dniu 27 kwietnia 2010 r., czekał na jego przedłożenie w sprawie do końca wyznaczonego terminu, czyli do 30 kwietnia 2010 r. A w takich okolicznościach termin dla organu na skuteczne zgłoszenie sprzeciwu rozpoczął bieg w dniu 1 maja 2010 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w D. wydał decyzję zgłaszającą sprzeciw w dniu 19 maja 2010 r., która doręczona została inwestorowi – obecnie skarżącemu W. M. w dniu 21 maja 2010 r. Zatem zarówno wydanie, nadanie w urzędzie pocztowym i odebranie decyzji przez adresata nastąpiło w ustawowym 21-dniowym terminie. Przechodząc do rozważań kwestii merytorycznych, trzeba wskazać, iż zawiadomieniem z dnia [...] r. skarżący zgłosił zakończenie robót budowlanych przy budowie budynku gospodarczego na działce nr "A" w D. przy ulicy [...], prowadzonych na podstawie decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w D. z dnia [...] r. Nie może budzić wątpliwości fakt, iż wybudowany budynek gospodarczy nie jest tożsamy z budynkiem określonym w wymienionej powyżej decyzji. Widoczne są liczne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego. Z punktu widzenia legalności przedmiotowych decyzji należy dokonać oceny, czy powyższe odstępstwa mają charakter istotny. Zgodnie bowiem z art. 36a Prawa budowlanego istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Przez "istotne odstąpienie" od zatwierdzonego projektu budowalnego należy rozmieć m.in. zmianę lokalizacji obiektu, czy zmianę charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego, takich jak kubatura, powierzchnia zabudowy wysokość, długość, szerokość i liczba kondygnacji. Poza sporem pozostaje fakt, iż inwestor w trakcie budowy zmienił lokalizację przedmiotowego budynku – usytuowany on bowiem został w odległości od 0,75 ma do 1 m od granicy działki, podczas gdy według projektu miał być położony na istniejących fundamentach w odległości 1m od granicy. Zmienione także zostały parametry tego obiektu – zwiększono zarówno powierzchnię zabudowy, jak również kubaturę oraz powierzchnię użytkową budynku. Zamiast zatwierdzonych w projekcie wielkości – powierzchni zabudowy – pz = 38,25 m², kubatury – k = 84,15m³, czy powierzchni użytkowej pu = 30,06 m², faktycznie według danych uwidocznionych w złożonym zawiadomieniu o zakończeniu budowy budynek ten posiadał powierzchnię zabudowy - pz = 60,03 m², Pu = 45.14 m² i kubaturę – k = 103,82 m³ i powierzchnię użytkową – pu = 45.14 m². Powyższe oznacza, iż w stosunku do zrealizowanego obiektu zachodzi potrzeba przeprowadzenia dodatkowego postępowania naprawczego, o którym mowa w art. 51 Prawa budowlanego. Potwierdzenie przez organ nadzoru budowlanego powyższych okoliczności w pełni uzasadnia wniesienie sprzeciwu w przedmiotowej sprawie, gdyż wobec stwierdzonych nieprawidłowości nie można przystąpić do użytkowania obiektu budowlanego. Mając na względzie powyższe argumenty, nie stwierdzając naruszenia prawa skutkującego uznaniem skargi za zasadną Wojewódzki Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi i dlatego na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – oddalił skargę.