II SA/Gl 219/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A"Sp. z o.o. w W. na uchwałę Rady Miejskiej w Dąbrowie Górniczej z dnia 27 września 2006 r. Nr LXI/1185/06 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 300 zł (trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z dnia 19 września 2011 r. "A" Sp. z o.o. w W., reprezentowana przez pełnomocnika, wystąpiła do Rady Miejskiej w Dąbrowie Górniczej z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w związku z uchwałą z dnia 27 września 2006 r. Nr LXI/1185/06 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W dniu 13 października 2011 r. (data wpływu do siedziby Biura Regionalnego Spółki w K.) pełnomocnikowi Spółki została doręczona odpowiedź na to wezwanie (pismo organu z dnia 7 października 2011 r. nr [...] wraz z pismem Prezydenta Miasta Dąbrowy Górniczej z dnia 3 października 2011 r. nr [...]). Następnie w dniu 4 listopada 2013 r. pełnomocnik Spółki wystąpił do Rady Miejskiej w Dąbrowie Górniczej z kolejnym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa (pismo z dnia 28 października 2013 r.) w związku z w/w uchwałą. W dalszej kolejności w dniu 31 grudnia 2013 r. "A" Sp. z o.o. w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Dąbrowie Górniczej z dnia 27 września 2006 r. Nr LXI/1185/06. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Nie jest kwestią sporną w niniejszej sprawie, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, w związku z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.) skargę na uchwałę lub zarządzenie organów gminy w sprawach z zakresu administracji publicznej wnosi się po uprzednim bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania (vide: uchwała siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 2007 r., nr 2, s. 83). Podstawowe znaczenie na gruncie niniejszej sprawy ma natomiast kwestia wystąpienia przez pełnomocnika "A" Sp. z o.o. w W. z ponownym wezwaniem na usunięcia naruszenia prawa w związku z zaskarżoną uchwałą. Podkreślić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęty został pogląd, że niedopuszczalne jest traktowanie instytucji wezwania do usunięcia naruszenia prawa jako środka prawnego, który nie wywołuje żadnych skutków prawnych i wobec tego wezwanie nie może być powtarzane wielokrotnie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 grudnia 2008 r., sygn. akt II OSK 552/08, z dnia 16 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 1954/08; z dnia 25 maja 2009 r., sygn. akt II OSK 769/09; z dnia 29 września 2010 r. sygn. akt II OSK 1844/10 oraz z dnia 3 marca 2011 r., sygn. akt II OSK 202/11 - dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, określone w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie. Każde następne pismo strony wniesione w stosunku do tej samej uchwały nie posiada już waloru takiego wezwania. Przenosząc powyższą regulację na grunt rozpoznawanej sprawy podnieść należy, że skarga "A" Sp. z o.o. w W. została wniesiona po upływie terminu na dokonanie tej czynności. Wskazany w ustawie trzydziestodniowy termin do wniesienia przez Spółkę skargi, wobec udzielenia przez organ odpowiedzi na wniesione przez nią wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 19 września 2011 r., rozpoczął bieg z dniem doręczenia odpowiedzi, tj. najpóźniej w dniu 13 października 2011 r. (prezentata wpływu do siedziby Biura Regionalnego Spółki w K.). Odbiór odpowiedzi potwierdza w skardze pełnomocnik Spółki. Tymczasem skarga wniesiona została dopiero w dniu 31 grudnia 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym). Zdaniem pełnomocnika Spółki sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi należało bowiem liczyć od dnia 4 listopada 2013 r., tj. wpływu do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia 28 października 2013 r. Natomiast, w ocenie Sądu, przyjąć należało, że pierwsze wezwanie z dnia 19 września 2011 r. stanowiło wyczerpanie na drodze administracyjnej przysługującego skarżącej Spółce środka zaskarżenia i wyznaczało termin, w którym dopuszczalne było zaskarżenie przez nią uchwały Rady Miejskiej w Dąbrowie Górniczej z dnia 27 września 2006 r. Nr LXI/1185/06. Wystosowane przez pełnomocnika Spółki wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, zawarte w piśmie z dnia 28 października 2013 r. nie może być zaś uznane za prawnie skuteczne. Wniesienie skargi po upływie terminu do dokonania tej czynności obligowało zatem Sąd do jej odrzucenia, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi rozstrzygnięto po myśli art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.