II SA/Gl 682/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego B. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 6 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Gl 682/12 oddalono skargę P. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania. Odpis tego orzeczenia wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony pełnomocnikowi skarżącego B. S. w dniu 21 stycznia 2013 r. W dniu 26 lutego 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) Naczelny Sąd Administracyjny przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach skargę kasacyjną skarżącego P. S. od powyższego wyroku. Do skargi załączone zostało pełnomocnictwo z dnia [...] r. udzielone profesjonalnemu pełnomocnikowi, które swoim zakresem obejmowało m.in. umocowanie "w sprawie skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego B. S. sygn. akt II SA/Gl 682/12". Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 marca 2013 r. odrzucono skargę kasacyjną jako wniesioną z uchybieniem terminu. W dniu [...] r. do Sądu wpłynęło pismo B. S. zatytułowane "prośba", w którym wyjaśnił, że wskutek omyłki błędnie zaadresował kopertę, w której nadano skargę kasacyjną i zamiast skierować ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, wysłał ją do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W związku z powyższym wnosi o "zrozumienie oraz pomoc w rozwiązaniu tegoż kłopotu" oraz uwzględnienie jego starszego wieku. Na wezwanie Sądu B. S. wyjaśnił, że pismo to stanowi wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że kryterium braku winy, jako przesłanki umożliwiającej przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (zob. wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, Mon. Praw. 2003, nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona, a w przypadku gdy reprezentuje ją pełnomocnik tenże pełnomocnik, nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (zob. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Dopuszczenie się natomiast choćby lekkiego niedbalstwa (zob. wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2002 r., II SA/Wr 1329/01, niepubl.), czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu spraw (zob. postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99,niepubl.), skutkują odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności. Zaniedbania osób, którymi posłużyła się strona (np. pełnomocników) nie uzasadniają braku jej winy w uchybieniu terminowości (zob. w tym względzie m.in. post. NSA z 8 grudnia 2005 r., sygn. I OZ 1347/05). Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Sądu B. S. działający w imieniu P. S., nie uprawdopodobnił w przekonujący sposób okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Przede wszystkim zwrócić należy uwagę, że w niniejszej sprawie B. S. udzielił w dniu [...] r. pełnomocnictwa profesjonalnemu pełnomocnikowi w osobie adwokata. Pełnomocnictwo to upoważniało adwokata do reprezentowania skarżącego "w sprawie skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego". Z takiego sformułowania zdaniem Sądu jednoznacznie wynika, że pełnomocnik ten był umocowany nie tylko do sporządzenia skargi kasacyjnej, ale również do jej wniesienia (por. postanowienie NSA z dnia 9 listopada 2009 r., sygn. akt II OZ 978/09). Tym samym wobec posłużenia się przez B. S. przy dokonaniu czynności profesjonalnym pełnomocnikiem, pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje także swym zakresem winę tego pełnomocnika, upoważnionego przez stronę do dokonania określonej czynności. Z powyższego wynika zatem, że wniosek strony o przywrócenie terminu, któremu uchybił pełnomocnik procesowy, musi wskazywać na brak winy w jego uchybieniu ze strony pełnomocnika. W okolicznościach przedmiotowej sprawy B. S. działający w imieniu skarżącego podniósł jedynie, że błędnie zaadresował kopertę, w której została nadana skarga kasacyjna. Nie podjął natomiast nawet próby usprawiedliwienia zaniechania umocowanego przez siebie pełnomocnika, który zdaniem Sądu był umocowany do wniesienia skargi kasacyjnej. Wobec czego brak jest podstaw do uznania, że dostatecznie uprawdopodobniony został brak winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W ocenie Sądu zaniedbania dopuścił się profesjonalny pełnomocnik, który powierzył wysłanie skargi kasacyjnej swojemu mocodawcy. Tego rodzaju uchybienie zdaniem Sądu należy uznać za posiadające znamiona winy polegającej na braku szczególnej staranności, jakiej należy wymagać od profesjonalnego pełnomocnika. W orzecznictwie sądów administracyjnych oraz sądów powszechnych ugruntowany jest pogląd, że za błędy i zaniechania pełnomocnika odpowiedzialność ponosi jego mocodawca. Na profesjonalnym pełnomocniku ciąży obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Dodatkowo, pełnomocnik profesjonalny, jakim jest adwokat lub radca prawny, podlega większym wymaganiom w związku z posiadaną przez siebie wiedzą z zakresu prawa oraz znajomością procedury sądowej (por. post. NSA z dnia 11 marca 2009r., sygn. akt I OZ 198/09 ; post. NSA z dnia 3 marca 2009r., sygn. akt I OZ 155/09 ; post. NSA z dnia 9 maja 2006r., sygn. akt II OZ 468/06). Tym samym, skoro profesjonalny pełnomocnik nie zachował staranności jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o interesy mocodawcy, to jego postępowanie świadczy o zachowaniu noszącym znamiona winy, a w konsekwencji o braku przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu do dokonania omawianej czynności procesowej. Wniosek podlegałby oddaleniu nawet w sytuacji, gdyby w postępowaniu kasacyjnym nie został ustanowiony profesjonalny pełnomocnik. Przy doręczeniu uzasadnienia wyroku B. S. został bowiem prawidłowo pouczony, że skarga kasacyjna powinna być wniesiona za pośrednictwem sądu, którego wyrok był mu doręczany. Przy dołożeniu należytej staranności również B. S. winien zatem przesłać skargę zgodnie z pouczeniem. Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 86 ( 1 P.p.s.a. w związku z art. 87 ( 1, ( 2 i ( 4 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.