III SA/Gl 1023/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Olender, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2011 r. przy udziale – sprawy ze skargi L. D. na negatywną ocenę Instytucji Organizującej Konkurs – Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie środkami unijnymi w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007 – 2013 oddala skargę. Przedmiotem skargi jest rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Urzędu Pracy działającego jako Instytucja Pośrednicząca II stopnia – Instytucja Organizująca Konkurs (Instytucja Wdrażająca w rozumieniu art.5 pkt 4 u.z.p.p.r.), zawarte w piśmie z [...] 2011 r. nr [...] w sprawie nieprzyjęcia do realizacji wniosku skarżącego o dofinansowanie projektu "Wyższe kwalifikacje – szkolenia kadrowo – płacowe i językowe dla pracujących", złożonego w ramach Poddziałania 8.1.1. PO KL. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: Skarżący Ł. D. złożył w Wojewódzkim Urzędzie Pracy w K. wniosek [...] Centrum Przedsiębiorczości wniosek o dofinansowanie projektu pod nazwą "Wyższe kwalifikacje – szkolenia kadrowo – płacowe i językowe dla pracujących". Pismem z [...] 2010 r. nr [...] został poinformowany, że złożony przez niego wniosek o dofinansowanie nie został przyjęty do realizacji. W uzasadnieniu wskazano, że podczas oceny merytorycznej wniosek otrzymał łącznie 68,5 pkt. Nie uzyskał jednak wymaganego minimum 60% pkt. w IV części Karty Oceny Merytorycznej. Wnioskodawca został także poinformowany, że służy mu prawo wniesienia protestu na to rozstrzygnięcie. Korzystając z powyższego uprawnienia, pismem z [...] 2010 r. skarżący wniósł protest na ocenę merytoryczną projektu. W proteście podniósł, że: 1/ Kryterium 3.1 zostało spełnione ponieważ we wniosku o dofinansowanie zawarto informacje, że osiągnięcie celu projektu nastąpi w czasie jego trwania, co pozwala na określenie czasu. Wartości osiągnięcia celów podane w rezultatach SA na poziomie realnym i nie wskazują na ich nie osiągnięcie. Pomimo, iż jeden z oceniających nie wnosi uwag do celów projektu, a wręcz przeciwnie uważa, że są zdefiniowane oprawnie i spełniają kryteria SMART, to obniżył ilość punktów bez podania uzasadnienia. 2/ Kryterium 3.4 zostało spełnione, ponieważ zgodnie z wnioskiem rezultatem twardym projektu po jego zakończeniu będzie nabycie określonych umiejętności przez wskazany przez skarżącego procent osób biorących udział w szkoleniach. 3/ IV Budżet został przygotowany racjonalnie z zespołem projektowym minimalnym, ale gwarantującym przeprowadzenie wszystkich działań na najwyższym poziomie. Personel nie jest nadmiernie rozbudowany a podział zadań przejrzysty. Uzasadnieniem stawek wynagrodzeń personelu są przypisane im zadania, a jego wysokość nie odbiega od stawek rynkowych. Działania promocyjne zostały zaplanowane tak, aby dotrzeć z informacja do potencjalnych odbiorców, promować projekt oraz spełnić wymogi dot. wizualizacji i promocji PO KL, EFS. Pismem z [...] 2011 r. nr [...] wnioskodawca został poinformowany, że złożony przez niego protest został rozpatrzony negatywnie. Jak wynika z treści pisma, niezależni członkowie Komisji Oceny Projektów stwierdzili, że Instytucja Organizująca Konkurs powinna podtrzymać stanowisko w sprawie i odrzucić protest jako bezzasadny. Odnosząc się do poszczególnych zarzutów wnioskodawcy co so oceny merytorycznej stwierdzono, że: 1/ Wniosek nie spełnia kryteriów SMART, bo cel nie został określony czasie i za ten element (T) – nie wskazano terminu osiągnięcia rezultatów – punktacja została obniżona. Zarzut wnioskodawcy uznano za bezzasadny. 2/ Wnioskodawca w celach projektu zakłada nabycie określonych umiejętności przez 100 osób. W rezultatach dla poszczególnych typów umiejętności i wiedzy wskaźnik ten zmniejsza do 90 osób. Zakłada zatem nie osiągnięcie celów projektu. Zarzut wnioskodawcy uznano za bezzasadny. 3/ Zaproponowane stawki przekraczają ceny rynkowe. Przy braku złożoności, niewielkiej liczbie osób planowanych do wsparcia (100) stawki są wysokie, a personel rozbudowany. Ponadto wnioskodawca nie analizuje działań promocyjnych z punktu widzenia grupy docelowej , nie wskazuje, czy są to optymalne kanały dotarcia i jak proponowane formy promocji są postrzegane w grupie. Nie uzasadnione jest także zatrudnienie pracownika administracyjnego, gdyż wsparciem ma być objętych tylko 100 osób, więc jego obowiązki winna przejąć inna osoba z personelu. Zarzut wnioskodawcy uznano za bezzasadny. Jednocześnie w omawianym piśmie poinformowano wnioskodawcę o prawie do wniesienia odwołania. Od wskazanego rozstrzygnięcia [...] 2011 r. wnioskodawca złożył odwołanie, w którym podniósł, że: 1/ Kryterium 3.1 zostało spełnione, ponieważ we wniosku zawarto stwierdzenie, że osiągnięcie celów projektu nastąpi w czasie trwania projektu, co pozwala na określenie czasu. Wskazał, ze od ogłoszenia konkursu do jego rozstrzygnięcia minęło 8 miesięcy, a zgodnie z dokumentacją konkursową datę rozpoczęcia realizacji projektu należało przewidzieć najpóźniej na sześć miesięcy od daty złożenia wniosku, dlatego bardziej realnym jest określenie "w czasie trwania projektu", niż wskazanie nierealnej do osiągnięcia daty. 2/ 3.4 Wnioskodawca podał wskaźniki służące monitorowaniu rezultatów oraz sposób monitorowania, a monitorowanie rezultatów będzie prowadzone na ich podstawie. Stanowią one minimalny do osiągnięcia pułap. 3/ Wnioskodawca podniósł, że rozpatrujący protest nie odniósł się do wszystkich jego uwag i dlatego podtrzymał swą uwagę co do pobieżnego przeprowadzenia oceny. Podniósł, że budżet został przygotowany racjonalnie, a personel nie jest nadmiernie rozbudowany. Brak jest odniesienia się do uwagi wnioskodawcy w wynikach rozpatrzenia protestu. Wnioskodawca odniósł się także do uwag w zakresie planowanych działań promocyjnych i zatrudnienia pracownika administracyjnego. W wyniku rozpatrzenia odwołania pismem nr [...] uznano je za zasadne. IP PO KL przychyliła się do zarzutu wnioskodawcy w zakresie oceny części 3.1. stwierdzając, ze sformułowanie "w czasie trwania projektu" jest wystarczające do pozytywnej weryfikacji kryteriów SMART pod kątem osiągnięcia celu głównego oraz do stanowiska wnioskodawcy w zakresie oceny części 3.4. Ponadto stwierdzono, iż uzasadnione są zarzuty wnioskodawcy co do lakoniczności odniesienia się do treści zarzutów ujętych w proteście, jak również w kwestii nieścisłości opinii członka KOP wobec zarządzania projektem i struktury personelu. Podtrzymano natomiast ocenę co do racjonalności i efektywności wydatków związanych z zatrudnieniem personelu, podobnie jak co do kampanii informacyjno – promocyjnej, którą uznano za zbędną. Podniesiono, iż nieuprawnione jest stwierdzenie wnioskodawcy, że wartość gadżetów nie jest stawką wygórowaną podobnie jak ich liczba -140 kompletów gadżetów przy stuosobowej grupie docelowej. Końcowo wyrażono pogląd, że ocena wniosku i procedura rozpatrywania protestu zostały przeprowadzone nieprawidłowo i z tego względu odwołanie rozpatrzono pozytywnie, kierując wniosek do ponownej oceny merytorycznej. Zaskarżonym rozstrzygnięciem z [...] r. Wojewódzki Urząd Pracy w K. działający jako Instytucja Pośrednicząca II stopnia – Instytucja Organizująca Konkurs poinformował skarżącego, że jego wniosek po przeprowadzeniu ponownej oceny merytorycznej nie został przyjęty do realizacji. W piśmie wskazano również ilość punktów, jaką otrzymał wniosek podczas powtórnej oceny, przy czym ocenie podlegały tylko te elementy, które były przedmiotem procedury odwoławczej. Również po dokonaniu powtórnej oceny projekt nie spełnia warunku minimum punktowego, gdyż nie osiągnął minimum 60 pkt. w części 3.4 i IV części KOM. Na rozstrzygnięcie w przedmiocie negatywnej oceny projektu zawarte w piśmie z [...] 2011 r. nr [...] informującym o nieprzyjęciu projektu do realizacji, wnioskodawca złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Gliwicach. W skardze wniósł o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez instytucję pośredniczącą oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu sformułował przeciwko powołanemu rozstrzygnięciu następujące zarzuty: 1/ Nieprzestrzeganie terminów przez IOK-WUP w K., określonych w Zasadach Dokonywania Wyboru Projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki z 1 stycznia 2010 r. W uzasadnieniu skarżący stwierdził, że pierwsza Komisja Oceny Projektów rozpoczęła się 11 maja 2010 r. i zgodnie z Zasadami Dokonywania Wyboru posiedzenie Komisji mogło trwać nie dłużej niż 80 dni, podczas gdy oficjalna informacja na temat listy rankingowej pojawiła się na stronie internetowej WUP 17 grudnia 2010 r., a pismo dot. oceny merytorycznej projektu informujące o nieprzyjęciu projektu do realizacji otrzymał 27 grudnia 2010 r. Ponadto zgodnie z Zasadami Dokonywania Wyboru Projektów, w przypadku pozytywnego rozpatrzenia odwołania, IOK przeprowadza ponowną ocenę w terminie 21 dni od daty jego wpływu. Skarżący wskazuje, że w przypadku jego wniosku projekt został skierowany do ponownej oceny merytorycznej 3 marca 2011 r., a pismo o nieprzyjęciu wniosku do realizacji otrzymał 24 maja 2011 r. 2/ Łamanie Zasad Dokonywania Wyboru Projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w zakresie przestrzegania procedur ponownej oceny wniosków. W szczególności skarżący podniósł, iż zgodnie z Zasadami Dokonywania Wyboru w przypadku ponownej oceny IOK zobowiązana jest do zapoznania się z całością dokumentacji z przebiegu dotychczasowej oceny projektu i wynikami kolejnych etapów postępowania odwoławczego oraz wzięcia pod uwagę treści rozstrzygnięcia instytucji rozpatrujących protest i odwołanie wraz z uzasadnieniem, do przeanalizowania wskazanych nieprawidłowości w przeprowadzonej ocenie i dokonanie ponownej oceny merytorycznej jedynie w zakresie tych elementów pierwotnej oceny projektu, które były przedmiotem procedury odwoławczej. Zdaniem skarżącego ponowna ocena projektu została dokonana z naruszeniem tej zasady, albowiem KOP nie wzięła pod uwagę ocen pierwszej KOP, jako że we wszystkich punktach, których dotyczyła procedura odwoławcza punktacja przyznana w toku oceny powtórnej była niższa niż pierwotnie, co zdaniem skarżącego wskazuje na celowe działanie mające na celu wyeliminowanie projektu z możliwości dofinansowania. Skarżący wniósł ponadto o weryfikację, czy nie doszło do naruszenia art.30b ust.3 u.z.p.p.r. Stosownie do jego treści w rozpatrywaniu środków odwoławczych nie mogą brać udziału osoby, które na jakimkolwiek etapie dokonywały czynności związanych z projektem, w tym były zaangażowane w jego ocenę. Wyjaśnił, iż w jego przypadku chodzi o osobę nadzorującą i zatwierdzającą pracę osób oceniających dokonujących rozpatrzenia protestu złożonego 30 grudnia 2010 r. i ponownej oceny merytorycznej wniosku po przywróceniu go do oceny przez IP 3 marca 2011 r. 3/ Skarżący podniósł, iż doszło do naruszenia obowiązującej procedury oceny poprzez pominięcie przez IOK obligatoryjnej opinii eksperta. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Uzasadniając swoje stanowisko organ podniósł, iż stosownie do art. 30c ust.2 u.z.p.p.r. wnioskodawca wraz ze skargą składa kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 powołanej ustawy (tj. informacji o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego – przyp. Sądu). W przypadku złożenia dokumentów dotkniętych brakami formalnymi przewodniczący winien wezwać stronę do ich uzupełnienia w trybie art. 49 p.p.s.a. natomiast w przypadku złożenia skargi niekompletnej, tj. niezawierającej dokumentacji określonej w art. 30c ust.2 zd. 1 u.z.p.p.r. skarga winna być pozostawiona bez rozpatrzenia. Złożone przez skarżącego dokumenty nie zostały zaś w żaden sposób poświadczone za zgodność przez kompetentną osobę, wobec czego – w ocenie organu – ze względów formalnych skarga winna być pozostawiona bez rozpatrzenia. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi organ wskazał, że zgodnie z art. 30 c ust. 1 u.z.p.p.r. po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Analogiczne zapisy zawierają Zasady Dokonywania Wyboru Projektów, wydane w oparciu o delegację ustawową, stanowiące, że od wyników etapu oceny projektu ponownie przeprowadzonej w efekcie uwzględnienia odwołania nie przysługuje żaden środek odwoławczy określony w Systemie Realizacji PO KL i w ustawie. Natomiast rozpoznanie odwołania – tj. środka odwoławczego wskazanego w ramach systemu realizacji PO KL zakończyło się wynikiem pozytywnym, gdyż uwzględniono odwołanie skarżącego i przekazano projekt do ponownej oceny. Natomiast czym innym jest rozpatrzenie odwołania dokonywane w ramach procedury odwoławczej, a czym innym sama ponowna ocena projektu, dokonywana przez członków KOP. Zdaniem organu negatywny wynik procedury odwoławczej, o którym mowa w art. 30c ust.1, stanowiący przesłankę wywiedzenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego oznacza negatywne rozstrzygnięcie środków odwoławczych a nie negatywną ocenę wniosku dokonaną w wyniku procedury odwoławczej. Natomiast w PO KL nie przewidziano możliwości składania środków odwoławczych od wyników ponownej oceny przeprowadzonej w wyniku pozytywnego zakończenia procedury odwoławczej. Na tej podstawie organ wniósł o odrzucenie skargi. Odnosząc się do zarzutu przewlekłości postępowania w zakresie oceny wniosków organ wskazał, iż było to spowodowane dużą ilością wniosków, z których każdy musi być oceniony przez dwóch niezależnych ekspertów, co skutkowało koniecznością dokonania 692 ocen, a szybkość postępowania nie jest najważniejszym kryterium, nadrzędnym celem postępowania jest bowiem wybór do dofinansowania projektów merytorycznie prawidłowych. W kwestii zarzutu naruszenia procedury Zasad Dokonywania Wyboru Projektów wskazano, że należy odróżnić powtórną ocenę formalną i powtórną ocenę merytoryczną. Zgodnie z Zasadami w pierwszym przypadku IOK jest związana wynikami rozpatrzenia odwołania, w drugiej zaś jedynie ma się zapoznać z całością dokumentacji i wziąć pod uwagę i wnikliwie przeanalizować wskazane nieprawidłowości. Nie ma natomiast w Zasadach... zakazu obniżania punktacji dokonanej w wyniku powtórnej oceny, a IOK - odmiennie niż przy ocenie formalnej – nie jest związana wynikami pierwotnej oceny. Odnośnie zarzutu naruszenia zasady bezstronności polegającego na dokonywaniu rozpatrzenia środków odwoławczych przez osoby, które na jakimkolwiek etapie dokonywały czynności związanych z określonym projektem, w tym były zaangażowane w jego ocenę organ wskazał, że zarzut ten nie był podnoszony przez skarżącego na wcześniejszych etapach wnoszenia środków odwoławczych, wobec czego jego powołanie na tym etapie narusza art. 30c ust.1 u.z.p.p.r. Organ wyjaśnił, także, że zarzut nieskorzystania z opinii eksperta nie jest prawdziwy, jako że opinia taka została sporządzona 21 marca 2011 r. i jest negatywna, a proponowana kwota dofinansowania wynosi 0 zł. Na rozprawie 17 sierpnia 2011 r. skarżący wyjaśniając zarzut naruszenia bezstronności podniósł, iż Przewodniczący Komisji Projektów brał udział we wszystkich etapach postępowania. Natomiast pełnomocnik organu podniósł, że Przewodniczący komisji to funkcja administracyjna i osoba taka nie uczestniczy w ocenie projektu. Ocena została natomiast przeprowadzona dwukrotnie przez niezależnych ekspertów, którzy są wyłaniani w drodze losowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 powołanej ustawy. Stosownie do art. 3 § 3 tej ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Na wskazanej wyżej podstawie prawnej, kontroli sądów administracyjnych poddany został tryb oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst. jedn. Dz. U. 2009, nr 84, poz. 712 z późn. zm.). W przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji o wynikach oceny jego projektu może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie trybie i na warunkach tam określonych (art. 30 b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). Właściwa Instytucja Zarządzająca informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30 c. Ponadto art. 26 ust.1 pkt 2 tej ustawy wskazuje, że przygotowanie szczegółowego opisu priorytetów programu operacyjnego oraz jego zmian, z uwzględnieniem wytycznych ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego należy do zadań instytucji zarządzającej. Z powyższego wynika, że regulacje zawarte w systemie realizacji programu operacyjnego (regulaminie konkursu) mają umocowanie w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Biorąc pod uwagę, że są skierowane do nieokreślonego indywidualnie kręgu adresatów, określają ich prawa i obowiązki w postępowaniu o dofinansowanie i są dla nich wiążące stwierdzić trzeba, że, jakkolwiek nie stanowią źródła prawa w rozumieniu art. 87 Konstytucji, tym niemniej spełniają kryteria źródeł prawa w szerokim tego słowa znaczeniu. Można wobec tego przyjąć, że te akty normatywne (przepisy prawa), stanowią wraz z przepisami powszechnie obowiązującymi podstawę sądowej kontroli przewidzianej w omawianej ustawie. Zatem zaskarżona do wojewódzkiego sądu administracyjnego ocena projektu, jest kontrolowana pod kątem jej zgodności z przepisami prawa materialnego oraz z przepisami postępowania, którymi są regulacje ustawowe oraz regulacje zawarte w systemie realizacji programu operacyjnego. Badając legalność przeprowadzonej oceny projektu w tym szczególnym trybie, uregulowanym ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę dokonanej przez organ oceny projektu pod względem zgodności z prawem i kontrola ta nie wykazała, aby dokonana ocena naruszała prawo. Odnosząc się do twierdzenia skarżącego, sformułowanego w pkt. I skargi odnośnie nieprzestrzegania terminów przez IOK-WUP określonych w Zasadach... Sąd stwierdza, że ujawnienie listy rankingowej dopiero 17 grudnia 2010 r. (zamiast w terminie 80 dni od 11 maja 2010 r.) istotnie stanowi wadę postępowania w zakresie oceny wniosków, nie taką jednak, która skutkowałaby uwzględnieniem skargi. Stosownie do powołanego wyżej przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. sądowa kontrola obejmuje orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność. W zakresie naruszenia terminu do ujawnienia listy rankingowej skarżący mógł ewentualnie wnieść skargę na bezczynność organu. Skoro nie uczynił tego wówczas, gdy organ pozostawał w zwłoce co do ujawnienia informacji o wynikach konkursu, to podnoszenie tego zarzutu po zakończenia konkursu uznać trzeba za spóźnione. Ponadto zauważyć należy, że uchybienie w powyższym zakresie w równym stopniu dotyczy wszystkich podmiotów ubiegających się o dofinansowanie i w tym zakresie sytuacja skarżącego nie uległa pogorszeniu w stosunku do pozostałych uczestników konkursu. Poza tym stosownie do art. 145§1 pkt 1 lit. c, znajdującego zastosowanie w sprawie poprzez odesłanie zawarte w art. 30e u.z.p.p.r., podstawą stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo może być inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, podczas gdy w niniejszej sprawie opóźnienie to pozostało bez wpływu na tryb i wynik dokonanej oceny. Ustosunkowując się do punktu II skargi, dot. łamania Zasad Dokonywania Wyboru Projektów Sąd stwierdza, że zgodnie z cytowanym przez skarżącego na str. 2 skargi brzmieniem Zasad..., w przypadku ponownej oceny merytorycznej IOK zobowiązana jest do zapoznania się z całością dokumentacji z przebiegu dotychczasowej oceny projektu i wynikami kolejnych etapów postępowania odwoławczego oraz wzięcia pod uwagę treści rozstrzygnięcia instytucji rozpatrujących protest i odwołanie wraz z uzasadnieniem, do wnikliwego przeanalizowania wskazanych przez w/w instytucje nieprawidłowości w przeprowadzonej ocenie, a także dokonania ponownej oceny merytorycznej jedynie w zakresie tych elementów pierwotnej oceny projektu, które były przedmiotem procedury odwoławczej. Zdaniem Sądu zarzut skarżącego, że ponowna ocena projektu została dokonana z naruszeniem tej zasady, albowiem KOP nie wzięła pod uwagę ocen pierwszej KOP, jako że we wszystkich punktach, których dotyczyła procedura odwoławcza punktacja przyznana w toku oceny powtórnej była niższa, niż pierwotnie – jest bezzasadny. Wyżej cytowane zapisy Zasad... zakreślają ramy ponownej oceny do tych elementów, które były przedmiotem procedury odwoławczej. Analiza Kart Oceny Merytorycznej wniosku o dofinansowanie wskazuje, iż o ile w ocenie pierwotnej w kolumnie "Uwagi/komentarze" wszystkie rubryki zawierają treść merytoryczną, o tyle w Kartach Oceny dokonanej powtórnie część z nich zawiera zapis "Część ... niniejszej Karty Oceny Merytorycznej nie podlega ponownej ocenie merytorycznej, gdyż nie była przedmiotem procedury odwoławczej. Liczba punktów jest zgodna z punktacją przyznaną podczas pierwotnej oceny projektu w tej części Karty". W kwestii obniżenia przyznanej punktacji zaważyć należy, że Zasady.... – ogólnie mówiąc - obligują do zapoznania się z wskazanymi tam dokumentami i wnikliwej analizy ich treści. Nigdzie w Zasadach... nie ma zaś zapisu, że punktacja przyznana w rezultacie dokonania oceny ponownej nie może być niższa, niż w wyniku pierwszej oceny. Tak więc organ przyznając punktację niższą niż pierwotnie nie naruszył prawa. W kwestii udziału tej samej osoby w czynnościach oceny projektu i rozpatrzenia środków odwoławczych zauważyć należy, że stosownie do art. 30c ust.1 po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie (podkr. Sądu) wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sformułowanie "w tym zakresie" w ocenie Sądu oznacza, że w takim zakresie, w jakim wykorzystał służące mu środki odwoławcze. Skoro zaś kwestia ewentualnego udziału tej samej osoby na różnych etapach procedury związanej z oceną projektu została podniesiona dopiero w skardze, w tym zakresie zarzut ten nie może być poddany analizie przez Sąd. W kwestii zaś zarzutu naruszenia procedury powtórnej oceny poprzez pominięcie obligatoryjnej opinii eksperta Sąd stwierdza, iż nie jest on prawdziwy. Do odpowiedzi na skargę organ załączył bowiem kopię Karty opinii eksperta w ramach komponentu regionalnego PO KL w województwie śląskim z 21 marca 2011 r., która dotyczy wniosku skarżącego i zawiera obszerne uzasadnienie wniosku eksperta o nieprzyznawanie dofinansowania projektowi skarżącego. Odnosząc się natomiast do wniosków organu zawartych w odpowiedzi na skargę Sąd rozpoczyna ich analizę od wniosku o odrzucenie skargi jako wniosku najdalej idącego, którego uwzględnienie czyniłoby bezprzedmiotowym badanie innych podniesionych w odpowiedzi na skargę zarzutów. W odpowiedzi na skargę organ wywodzi, że skarga winna ulec odrzuceniu na podstawie art. 58 p.p.s.a. w zw. z art. 30 c ust.1 z powodu niespełnienia przesłanek jej wniesienia, jako że negatywna ocena wniosku, nie jest tożsama z negatywnym wynikiem procedury odwoławczej. Dokonując wykładni art. 30c. ust.1 u.z.p.p.r. stanowiącego, że po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.5)) organ doszedł do przekonania, że brak jest podstaw do wywiedzenia skargi, albowiem podstępowanie odwoławcze (rozumiane jako rozpatrzenie odwołania) zakończyło się wynikiem dla strony pozytywnym, gdyż odwołanie uznano za zasadne a wniosek skierowano do ponownej oceny merytorycznej przez KOP. Należy zaś odróżnić etap rozpatrywania środka odwoławczego (która była dla strony pozytywna) od etapu powtórnej oceny wniosku. W ocenie organu negatywny wynik procedury odwoławczej, o którym mowa w art. 30c ust.1 oznacza jedynie negatywne rozstrzygnięcie środków odwoławczych, nie zaś negatywna ocenę wniosku dokonaną w wyniku procedury odwoławczej. Ustosunkowując się do wyżej przedstawionego stanowiska organu, Sąd stwierdza, iż oceny tej nie podziela. Zdaniem Sądu z art. 30 c ust.1 wynika szereg przesłanek, których spełnienie warunkuje możliwość skorzystania z prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Należą do nich: - wyczerpanie środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego, - negatywny dla strony wynik... - procedury odwoławczej. W niniejszej sprawie niewątpliwym jest, że strona wyczerpała środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego wnosząc najpierw protest, a następnie odwołanie i żaden inny środek przewidziany w systemie realizacji programu operacyjnego jej nie służy, zatem spełniona została przesłanka pierwsza. Odnośnie przesłanki trzeciej w ocenie Sądu ograniczenie rozmienia terminu "procedura odwoławcza" w rozumieniu wyżej wskazanego przepisu tylko do rozpoznania środka odwoławczego przewidzianego w systemie realizacji programu operacyjnego wniesionego przez stronę nie znajduje uzasadnienia prawnego ani logicznego. Zważyć bowiem należy, że strona nie wnosi środków odwoławczych dla nich samych, lecz dla osiągnięcia celu rozumianego jako uzyskanie korzystnego dla niej rozstrzygnięcia, tj. pozyskania dofinansowania do zgłoszonego projektu, wyższej pozycji na liście rankingowej etc. Po wtóre zauważyć należy, że gdyby strona nie skorzystała z prawa do uruchomienia procedury odwoławczej, w ogóle nie byłby także wszczęty etap powtórnej oceny wniosku. Względy te oznaczają, że powtórna ocena wniosku jest dokonana właśnie w ramach procedury odwoławczej, a nie jakiejś bliżej nie określonej, która nie jest ani oceną pierwotną (bo ta została już dokonana), ani -jak sugeruje organ -dokonaną w ramach procedur odwoławczej. Jaki zatem miałby być jej charakter przy uwzględnieniu stanowiska organu? Tym samym w ocenie Sądu została także spełniona przesłanka trzecia. Przy przyjęciu założenia, że procedurę odwoławczą kończy powtórna ocena wniosku skarżącego zauważyć należy, że jest ona negatywna. Jak wynika bowiem z utrwalonego orzecznictwa NSA za pozytywny uznaje się jedynie taki wynik oceny, który skutkuje przyznaniem stronie dofinansowania do zgłoszonego projektu, a każdy inny jest wynikiem negatywnym. Stanowisko takie jest wynikiem założenia, że celem udziału beneficjentów w konkursach nie jest udział jako taki lub uzyskanie pozytywnej oceny na liście, lecz uzyskanie dofinansowania i każdy inny rezultat jest dla strony negatywny. Taki pogląd wyraził NSA w postanowieniach z 24 marca 2010 r. II GSK 248/10, z 10 czerwca 2010 r., sygn. akt II GSK 565/10 oraz z 29 czerwca 2010 r., sygn. akt II GSK 657/10, a Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni to stanowisko podziela. Odnosząc się do stwierdzenia organu, że w PO KL nie przewidziano możliwości składania środków odwoławczych od wyników ponownej oceny przeprowadzonej w wyniku pozytywnego zakończenia procedury odwoławczej (tj. rozpatrzenia odwołania lub protestu) Sąd stwierdza, iż fakt ten potwierdza tylko prawidłowość dokonanej wyżej przez Sąd wykładni art. 30c ust.1 u.z.p.p.r. Środek taki nie został przewidziany "oddzielnie" w systemie realizacji PO, jako że jest on wprowadzony w powołanym przepisie ustawy jako możliwość wywiedzenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przyjęcie zaś za organem, że na wyniki oceny ponownie przeprowadzonej na skutek uwzględnienia odwołania nie służą stronie ani środki odwoławcze, gdyż nie są przewidziane w systemie realizacji PO (którą to ocenę Sąd podziela) ani skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego, która jest niedopuszczalna (czego Sąd nie aprobuje), prowadziłoby o ocenie Sądu do naruszenia art. 45 ust.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z którym każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. Przyjęcie poglądu organu o niedopuszczalności skargi skutkowałoby bowiem pozostawieniem powtórnie dokonanej oceny poza jakąkolwiek kontrolą, zarówno poza kontrolą przewidzianą w systemie realizacji PO, jak również poza kontrolą sądową, co jest nie do zaakceptowania w demokratycznym państwie prawnym. Ustosunkowując się do wniosku organu o pozostawienie bez rozpoznania skargi z uwagi na jej braki formalne polegające na dołączeniu do skargi kopii dokumentów, które nie zostały poświadczone za zgodność Sąd stwierdza, iż nie zasługuje on na uwzględnienie. Stosownie do art. 30c ust.5 u.z.p.p.r. pozostawienie skargi bez rozpatrzenia powoduje jej wniesienie: 1) po terminie, o którym mowa w ust. 2, 2) niekompletnej, 3) bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2, - a tego rodzaju wadami skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie była dotknięta. Natomiast, jak z powyższego wynika, nie daje podstaw do pozostawienia skargi bez rozpatrzenia wniesienie skargi dotkniętej brakami formalnymi - gdyż za tego rodzaju brak należy uznać złożenie dokumentacji niepotwierdzonej za zgodność z oryginałem – albowiem brak ten podlega uzupełnieniu. W niniejszej sprawie skarżący został wezwany przez Sąd do złożenia przed terminem rozprawy kompletnej dokumentacji w sprawie w rozumieniu art. 30c ust.2 u.z.p.p.r. w oryginale co uczynił, z tym zastrzeżeniem, że w oryginale złożono pisma pochodzące od organów a pisma strony w poświadczonej przez nią kserokopii. Przyjęcie tego rodzaju poświadczenia znajduje oparcie w utrwalonym orzecznictwie NSA, z którego wynika, że kopie dokumentów pochodzących od strony, jak również pism organu kierowanych do strony, może uwierzytelnić sama strona ze wszystkimi prawnymi konsekwencjami rzetelności tego oświadczenia. Pogląd taki został wyrażony w orzeczeniach NSA z 11 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 1452/10 oraz z 5 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GSK459/11. Natomiast za dopuszczalnością złożenia skargi na rozstrzygnięcie Instytucji Wdrażającej (Instytucji Pośredniczącej II stopnia w rozumieniu art.5 pkt 4 u.z.p.p.r.) tak jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 10 listopada 2009 r. sygn. akt II GSK 888/09. W orzeczeniu tym Sąd stwierdził, że " za dopuszczalnością skargi na ocenę projektu, dokonaną przez instytucję wdrażającą, i co za tym idzie - za legitymacją instytucji wdrażającej jako strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, przemawia również treść art. 32 p.p.s.a., według którego stroną w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Stosowanie tego przepisu nie zostało wyłączone ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (art. 30 e)", a także iż "przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest również negatywna ocena projektu objętego wnioskiem o dofinansowanie, dokonana przez instytucję wdrażającą, kończąca postępowanie odwoławcze w tej sprawie", którą to ocenę Sąd orzekający w pełni podziela. Konkludując, w ocenie Sądu wywiedzenie skargi w stanie faktycznym istniejącym w sprawie było dopuszczalne, co skutkowało merytorycznym jej rozpatrzeniem. Jednakże wniosek skarżącego został oceniony zgodnie z Zasadami Dokonywania Wyboru Projektów, a rozstrzygnięcie protestu nastąpiło zgodnie z przyjętą procedurą, co oznacza, że ocena wniosku była prawidłowa, a zatem brak było podstaw do zakwestionowania zaskarżonego aktu. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 30c ust.3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, orzeczono jak w sentencji.