III SA/Gl 892/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć (spr.), Protokolant Specjalista Beata Kujawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2018 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w R. na negatywną ocenę Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie środkami unijnymi w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020 oddala skargę. Zaskarżoną uchwałą z [...] r. nr [...], Zarząd Województwa Śląskiego (dalej: ZWŚ) nie uwzględnił protestu Szpitala "A" Spółka z o.o. (dalej skarżąca, Szpital) od negatywnej oceny wniosku nr [...] złożonego w ramach konkursu nr [...]. Jako podstawę prawną ZWŚ wskazał art. 58 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 1 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tj. Dz. U. z 2017 r., poz.1460 ze zm., dalej ustawa o realizacji programów). Z uzasadnienia uchwały wynika, że projekt "Rozbudowa budynku Szpitala "A" Sp. z o.o. przy ulicy [...] o budynek poradni przyszpitalnych z zapleczem zabiegowym poradni oraz łączącym projektowany budynek z istniejącym budynkiem", zgłoszony przez Szpital, z uwagi na negatywny wynik oceny formalnej nie został zakwalifikowany do dofinansowania. Komisja Oceny Projektów oceniła negatywnie projekt ze względu na niespełnienie kryterium: "Właściwe przygotowanie wniosku o dofinansowanie projektu". Rozstrzygniecie zapadło w poniższym stanie faktycznym i prawnym. W związku z ogłoszonym konkursem nr [...] dla Działania 10.1 Infrastruktura ochrony zdrowia, Szpital w dniu 29 czerwca 2017 r. złożył wniosek pn.: "Rozbudowa budynku Szpitala "A" Sp. z o.o. przy ulicy [...] o budynek poradni przyszpitalnych z zapleczem zabiegowym poradni oraz łączącym projektowany budynek z istniejącym budynkiem". Pismem z 30 marca 2018 r. Instytucja Zarządzająca (dalej: IZ) wezwała Szpital do poprawy i uzupełnienia dokumentacji. Zakres zmian jakich należy dokonać przedstawiono w załączniku do wezwania. Pismem 20 kwietnia 2018 r. Szpital złożył skorygowany wniosek, któremu nadano nr [...]. Następie pismem z 28 maja 2018 r. IZ, poinformowała Szpital o negatywnym wyniku oceny formalnej ze względu na fakt, że projekt nie spełniał kryterium pn.: Właściwe przygotowanie wniosku o dofinansowanie projektu. IZ zarzuciła, że w polu B.9: Warunek dostępu nr 2 obszary ukierunkowane na opiekę nad matką i dzieckiem oraz chorób układu kostno - stawowego- mięśniowego, z dokumentacji aplikacyjnej wynika, iż zakres projektu jest szerszy niż wykazywane przez wnioskodawcę obszary, a co za tym idzie projekt obejmuje obszary, których Wnioskodawca nie wskazał czego potwierdzeniem jest m.in. pole B.15, gdzie Wnioskodawca, dokonując analizy technicznej - stanu projektowanego informuje, że projekt obejmuje swoim zakresem: Zespół Poradni Specjalistycznych z gabinetami diagnostycznymi. Piętro obejmować będzie Zespół Poradni Specjalistycznych: a) Poradnia Ginekologiczno - Położnicza, b) Poradnia neurologiczna, c) Poradnia laryngologiczna, d) Poradnia reumatologiczna, e) Poradnia dermatologiczna i gastroenterologiczna, f) Poradnia kardiologiczna, g) Szybka terapia onkologiczna, h) Poradnia chirurgii ogólnej". Dalej IZ wskazała, że Wnioskodawca odnosząc się do warunku dostępowego nr 2 oświadczył, że wpisuje się jedynie w dwa obszary medyczne tj. opiekę nad matką i dzieckiem (położnictwo, ginekologia, neonatologia) oraz chorób układu kostno-stawowo-mięśniowego, a w ramach planowanej inwestycji przewiduje się prace infrastrukturalne związane z AOS o wielospecjalistycznym charakterze tj. m.in. w poradniach: onkologicznej, laryngologicznej, kardiologicznej, dermatologicznej, okulistycznej, bez wskazywania na wpisywanie w obszary wspierane w ramach konkursu, należy uznać, że projekt nie spełnia kryterium formalnego, właściwe przygotowanie wniosku o dofinansowanie projektu i nie będzie podlegał dalszej procedurze oceny. Pismem z 18 czerwca 2018 r. Szpital złożył protest, w którym wskazał, że nie zgadza się z rozstrzygnięciem i wyjaśnił, że: 1. Spełnił wymagania postawione w instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie i przedstawił wszystkie niezbędne informacje, 2. Wypełnił pole B.9 zgodnie z wymaganiami instrukcji wypełniania wniosku, w sposób syntetyczny odniósł się do sformułowań i limitów realizacji projektu, 3. Wszystkie przedstawione w dokumentacji aplikacyjnej informacje wskazują, że projekt dotyczy tyko obszarów medycznych, które mogą ubiegać się o dofinansowanie w ramach naboru, 4. W przedstawionej dokumentacji aplikacyjnej nie przedstawiono żadnych informacji odnoszących się do obszarów medycznych, które zostały wykluczone, a tym samym projekt spełnia warunek dostępu nr 2. Rozstrzygając protest, IZ uznała, że projekt nie spełnia kryterium warunku dostępu, gdyż Wnioskodawca oświadczył, iż wpisuje się jedynie w dwa obszary medyczne tj. opiekę nad matką i dzieckiem (położnictwo, ginekologia, neonatologia) oraz chorób układu kostno-stawowo-mięśniowego, a w ramach przedmiotowego przedsięwzięcia wskazuje, w pkt. B. 15 wniosku, zakres prac w ramach AOS o różnorakim charakterze. Zatem ocena projektu została przeprowadzona prawidłowo, a złożony protest nie był zasadny. W skardze do Sądu Administracyjnego, Szpital wniósł o stwierdzenie, że ocena projektu objętego wnioskiem nr [...], została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, co miało istotny wpływ na jej wynik oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję. Zarzucił przy tym, że Regulamin konkursu w zakresie warunku dostępu nr 2 w zakresie swoich zapisów jest nieprecyzyjny i niejednoznaczny jako kryterium, zatem stanowi naruszenie art. 37 ust. 1 i ust. 2 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie realizacji polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020. Zdaniem skarżącego w Regulaminie konkursu brak definicji "obszaru medycznego", a przyjęte odesłania są niejasne, nieprecyzyjne i w istocie w znaczącej części wykluczające się. Definicji "obszaru medycznego" można poszukiwać w obowiązujących przepisach prawa. Ustalony rozporządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w sprawie obszarów wiedzy, dziedzin nauki i sztuki oraz dyscyplin naukowych i artystycznych z 8 sierpnia 2011 r. wykaz obszarów wiedzy, dziedzin nauki i sztuki oraz dyscyplin naukowych i artystycznych stanowi, że istnieje w terminologii prawnej "obszar nauk medycznych i nauk o zdrowiu oraz nauk o kulturze fizycznej" jako obszar wiedzy, w ramach której dziedziną nauki jest "dziedzina nauk medycznych" a w ramach jej dyscyplina jaką jest "medycyna". Tym samym "obszarem medycznym" przy takiej terminologii byłaby w istocie "medycyna" jako całość, będąca dyscypliną w tym obszarze. Po drugie Regulamin posługuje się odmiennymi zakresowo pojęciami i nazwami, próbując opisać obszary medyczne, i tak: z jednej strony wskazuje się na "obszary medyczne" związane z bardzo konkretnymi schorzeniami. Regulamin posługuje się bowiem terminem "chorób", czyli każdego odstępstwa od pełni zdrowia organizmu ale konkretyzowanego stosownym układem ciała lub konkretną jednostką chorobową tj: 1. chorób układu krążenia, chorób układu oddechowego, chorób układu kostno-stawowo- mięśniowego - tu konkretyzacja "obszaru medycznego" na podstawie schorzeń tego układu; niezależnie od osoby pacjenta - mogą na te choroby być również leczone matki i dzieci; 2. chorób nowotworowych - zdefiniowanie na podstawie konkretnej jednostki chorobowej, niezależnie od układu i niezależnie od osoby pacjenta. Z drugiej zaś strony w sposób zbieżny z logiką przywołanego powyżej Rozporządzenia, definiuje "obszar medyczny" poprzez opis, że chodzi o dziedziny medycyny ukierunkowane na opiekę nad matką i dzieckiem - niezależnie od rodzaju choroby, jednostki chorobowej, czy w końcu układu objętego chorobą. Co więcej przywołane w nawiasie specjalizacje tj. położnictwo, ginekologia, neonatologia, pediatria, kardiologia i kardiochirurgia dziecięca, chirurgia dziecięca, neurologia dziecięca, hematologia i onkologia dziecięca, są po pierwsze podane przykładowo a nadto pokrywają się zakresem znaczeniowym z tymi "obszarami medycznymi" o których mowa powyżej. I tak, można zasadnie twierdzić przykładowo, że obszarem medycznym w rozumieniu "Konkursu" jest: 1. dziedzina medycyny ukierunkowana na opiekę nad matką i dzieckiem (kardiologia dziecięca) jest równocześnie obszarem "chorób układu krążenia" - zaopatrywanym w ramach np. Poradni kardiologicznej; 2. dziedzina medycyny ukierunkowana na opiekę nad matką i dzieckiem (chirurgia dziecięca) jest równocześnie obszarem medycznym - zaopatrywanym w ramach np. Poradni chirurgii ogólnej; 3. dziedzina medycyny ukierunkowana na opiekę nad matką i dzieckiem (onkologia dziecięca) jest równocześnie obszarem medycznym: chorób nowotworowych" - zaopatrywanym w ramach np. Szybkiej terapii onkologicznej itd. Zdaniem Skarżącego w samym Regulaminie konkursu posłużono się terminami o różnym stopniu szczegółowości, łącząc w sposób nieuprawniony konkretne dziedziny medycyny, w których można uzyskać stosowną specjalizację, z równoczesnym - jak mniemać należy potocznym zatem dowolnym - sposobem rozumienia chorób czy to układu krążenia, chorób układu oddechowego, chorób układu kostno-stawowo-mięśniowego. Znów jedynie przykładowo nie wiadomo bowiem o jakim obszarze może być mowa w zakresie: 1. chorób układu krążenia - np. etiologia powstania zaburzeń (jako skutku) w tym układzie może wynikać z przyczynowości o charakterze neurologicznym, kardiologicznym, hematologicznym, czy innym; 2. chorób układu kostno-stawowo-mięśniowego - nie wiadomo czy chodzi o ortopedię, czy znów schorzenia neurologiczne w zakresie kontroli mięśni, czy reumatologiczne. Dowolnym również jest posłużenie się terminem "matka i dziecko". W szczególności że: 1. wskazanie specjalizacji ginekologicznej nie implikuje samo przez się opieki nad matką, bowiem jest to dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką i leczeniem chorób żeńskiego układu płciowego; 2. nie określono "wieku dziecka" - przykładowe wyliczenie specjalizacji neonatologia i pediatria, wskazuje że chodzi zarówno o niemowlęta, noworodki, małe dzieci jak i osoby do 18 roku życia w pozostałych fazach rozwoju. Tym samym za całkowicie dowolne jest zatem wnioskowanie przez instytucję, że obszar ukierunkowany na opiekę nad matką i dzieckiem, nie jest równocześnie obszarem chorób układu kostno-stawowo-mięśniowego, czy chorób nowotworowych, czy innych. Zatem nie zachodzi sprzeczność pomiędzy pkt B.9 wniosku a pozostałymi zapisami w tym pkt B.15. Co istotne, poprzez samo skierowanie wezwania z 30 marca 2018 r. IZ potwierdziła, że konieczne jest doprecyzowanie zapisów własnego Regulaminu, do których ogólnie odniósł się Wnioskodawca, który zastosował się do wskazówek zawartych w wezwaniu i przestrzegał reguł dotyczących przygotowania dokumentacji konkursowej, wskazując na konkretne obszary medyczne przewidziane konkursem. Nie można zatem w stosunku do niego wyciągać negatywnych konsekwencji, z uwagi na zastosowanie się do wezwania organu, które z samej definicji konkursowej nie mogło być wypełnione przez Skarżącego w taki sposób, aby uniknąć możliwości dowolnego zinterpretowania stanowiska wnioskodawcy. Ponadto Skarżący stwierdził, że IZ powołując się na podstawy prawne przywołuje nieaktualne publikatory istniejące na dzień wydania rozstrzygnięcia i nie wskazuje, czy zmiany wynikające z opublikowania nowego tekstu jednolitego mają lub nie mają zastosowania w sprawie rozstrzyganej obecnie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że analiza dotycząca znaczeń przedstawiona przez Skarżącego dotyczy oceny merytorycznej. Tymczasem spór dotyczy braku spójności pomiędzy elementami wniosku a nie jego merytoryki. Nadto organ odwołując się do Regulaminu konkursu, przedstawił swoją wykładnię pojęcia "obszar medyczny". W piśmie procesowym z 5 października 2018 r. pełnomocnik strony skarżącej wnosił i wywodził jak w skardze. Ponadto zaznaczył, że treść złożonego wniosku w pierwszej wersji nie wymagała uzupełnienia. Wnioskodawca w pkt. B.9 wskazał, że: "Projekt będzie dotyczyć obszarów medycznych wskazanych w regulaminie". Tak więc skarżący odniósł się do siatki pojęciowej wskazanej w Regulaminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W sprawie kognicja Sądu wynika wprost z art. 61 ust. 1 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1460 ze zm. - dalej: ustawa, ustawa o zasadach realizacji) w zw. z art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 - dalej: p.p.s.a.). Należy wskazać, że ustawa o realizacji zawiera rozwiązania autonomiczne, regulujące wybrane zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd załatwiając skargę (art. 61 ust. 8). Natomiast w zakresie nieuregulowanym, w postępowaniu sądowoadministracyjnym, odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy p.p.s.a. (określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem jednak art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 64 ustawy). Przywołane postanowienia godzi się uzupełnić przypomnieniem, że - w myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) - sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Do kryterium legalności nawiązał zresztą ustawodawca również w art. 61 ust. 8 pkt 1 ustawy, gdyż w przepisie tym nakazał sądom uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą (lub pośredniczącą). Jeżeli wynik kontroli jest pozytywny skarga podlega oddaleniu, stosownie do art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Regulamin konkursu określa w szczególności kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7), a wraz z załącznikami – jako dokument systemu realizacji – nie może podlegać wykładni, której rezultat byłby nie do pogodzenia z normatywnymi zasadami przejrzystości oraz rzetelności wyboru projektów do dofinansowania oraz z zasadą równego dostępu wnioskodawców do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów. Wynikająca z art. 37 ustawy zasada przejrzystości, rzetelności i bezstronności wyboru projektów oraz równości traktowania wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania dotyczy każdego etapu konkursu, począwszy od momentu przygotowania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego, aż po zakończenie postępowania konkursowego. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów w pomocy unijnej, znajdując umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy wywodzącej się z traktatowej zasady równości (por. wyrok NSA z 5.04.2017 r., sygn. akt II GSK 641/17, baza orzeczeń nsa.gov.pl). Dokonując kontroli w tak zakreślonych granicach, Sąd stwierdził, że ocena formalna przedstawionego przez Szpital wniosku przeprowadzona została w sposób zgodny z prawem, w związku z czym brak było podstaw do uwzględnienia skargi. Istotę sporu przed tut. Sądem stanowi, czy złożony przez skarżącą wniosek o dofinansowanie realizacji projektu p/n "Rozbudowa budynku Szpitala "A" Sp. z o.o. przy ul. [...] o budynek poradni przyszpitalnych z zapleczem zabiegowym poradni oraz łącznikiem łączącym projektowany budynek z istniejącym budynkiem" został prawidłowo oceniony zakresie jednego kryterium formalnego "warunku dostępowego". Podkreślić należy, że Skarżący neguje procedurę wypełniania wniosku i wymogów co do jego treści, które w jego ocenie były niejednoznaczne. Należy wskazać, że sformalizowanie postępowania konkursowego ma na celu zdyscyplinowanie wnioskodawców, zachowanie ich wysokiej staranności, tak aby w konsekwencji doszło do ułatwienia wyłonienia zwycięzcy konkursu i szybkiego załatwienia sprawy. Aby przedstawiona argumentacja była przekonująca. A zatem to na podmiocie aplikującym spoczywa ciężar przekonania instytucji - dokonującej wyboru najlepszych z punktu widzenia celów danego priorytetu, w ramach którego organizowany jest konkurs projektów - do wiarygodności swych oświadczeń, w aspekcie spełnienia obowiązujących w danym naborze kryteriów. Niewątpliwie prawidłowa, wszechstronna ocena spełnienia przesłanek, by mogła być uznana za rzetelną, nie może opierać się jedynie na przyjęciu wprost założenia, że wszystkie twierdzenia zamieszczone w projekcie są miarodajne, lecz winna zostać dokonana ich analiza, aby ustalić, czy stan deklarowany odpowiada rzeczywistemu oraz w jakim wymiarze. Oceny dokonuje się na podstawie treści wniosku, stąd faktyczna możliwość realizacji wyrażonych w nim intencji wnioskodawcy ma z tej treści wynikać. Rzeczą zatem wnioskodawcy jest takie opracowanie projektu, aby w omawianej materii nie budził wątpliwości (tak wyrok WSA we Wrocławiu z 16.11.2017r., III SA/Wr 664/17, LEX nr 2428644). Treść wniosku o dofinansowanie wypełnionego według wzoru regulaminu stanowi zasadniczy dokument postępowania dowodowego w sprawie dofinansowania unijnego i ma moc wiążącą dla rozstrzygnięcia konkursu, a za błędy w jego sporządzeniu ponosi odpowiedzialność wnioskodawca, gdyż to wnioskodawca winien starannie przygotować dokumentację zgodnie z wymogami konkursu (por. m.in. wyroki NSA z 6.12.2017r., II GSK 3765/17, LEX nr 2479178, z 3.02.2017r., II GSK 60/17, LEX nr 2232354). Szczególne znaczenie ma przygotowanie wniosku z uwzględnieniem znanych wnioskodawcy kryteriów oceny wszystkich zgłoszonych do konkursu projektów. Podawane we wniosku dane, niezależnie od tego czy służą one ocenie formalnej czy merytorycznej, muszą tworzyć zbiór informacji, których wymaga instytucja ogłaszająca konkurs w celu dokonania oceny według przyjętych kryteriów (wyrok WSA we Wrocławiu z 6.12.2017r., III SA/Wr 685/17, LEX nr 2438566). Należy zgodzić się z IZ, że to na wnioskodawcy - ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu - spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku. Wnioskodawca - przystępując do konkursu -winien znać także jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc, musi się do tychże zasad precyzyjnie stosować. Jak wskazano wyżej obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży w każdym przypadku na wnioskodawcy. Braki w złożonej dokumentacji, czy jej niespójność, skutkujące zakwestionowaniem spełnienia przez wniosek różnych kryteriów dopuszczających, winny zostać ocenione negatywnie. Sąd orzekający w pełni podziela stanowisko wyrażone w wyroku WSA we Wrocławiu z 22 sierpnia 2018 r. III SA/Wr 273/18 (publ. orzeczenia.nsa.gov.pl), że procedura konkursowa (w tym ocena wniosków o dofinansowanie) charakteryzuje się daleko posuniętym formalizmem, z czym każdy przystępujący do konkursu musi się liczyć i ten formalizm zaakceptować (uczynić mu zadość). Wniosek skarżącej o dofinansowanie projektu był rozpatrywany w trybie konkursowym, z zachowaniem zasad równego traktowania wszystkich wnioskodawców (art. 37 ust. 1 ustawy), zgodnie z obowiązującą w tym naborze dokumentacją konkursową (m.in. Regulaminem, kryteriami wyboru projektów, Instrukcją wypełniania wniosków). Oznacza to, że za treść wniosku odpowiada wyłącznie skarżąca, która - dla osiągnięcia skutku otrzymania dofinansowania ze środków publicznych - winna sformułować wniosek oraz wypełnić jego załączniki w sposób nie budzący wątpliwości co do spełnienia wymaganych kryteriów (por. art. 37 ust. 2 ustawy). Błędy, niedopowiedzenia, luki w argumentacji i opisie poszczególnych pozycji wniosku obciążają bowiem wyłącznie wnioskodawcę gdyż ocena wniosku polega w zasadzie na dogłębnej analizie porównawczej jego treści (załączników, dołączonych dokumentów). Stosownie do art. 57 ustawy, właściwa instytucja rozpatruje protest, weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5. Zgodnie natomiast z art. 37 ust. 1 ustawy, właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Na tle zasad z art. 37 ust. 1 ustawy, kontrola sądowoadministracyjna powinna zmierzać zatem w szczególności do oceny, czy argumentacja oceniającego w ramach komisji oceny projektów oraz instytucji zarządzającej w zaskarżonym rozstrzygnięciu protestu nie jest dowolna, tj. mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca (kompletna), odpowiada generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z dokumentami systemu realizacji programu operacyjnego i ustalonymi kryteriami. Tym samym również rozstrzygnięcie protestu przez właściwą instytucję zarządzającą winno zawierać szczegółową, jednoznaczną i rzetelną analizę kwestionowanych przez wnioskodawcę ocen projektu, z rozważeniem zarzutów i uwag zarówno osób oceniających projekt (ekspertów) w kartach oceny merytorycznej, jak i argumentacji i zarzutów zamieszczonych w proteście. Rozstrzygnięcie podlegające ocenie sądu musi zawierać powody, które zdecydowały o nieuwzględnieniu protestu wraz z ich uzasadnieniem. Przy formułowaniu oceny zachowana winna być swoboda - nie powinna ona jednak być dowolna i nacechowana arbitralnością. Dowolna będzie ona wówczas, gdy będzie sprzeczna z obowiązującymi unormowaniami, logiką, wiedzą, doświadczeniem życiowym, pozbawiona spójnego wywodu, gdy niewyjaśnione będą zrozumiale przesłanki oceny. Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie uczyniono zadość wskazanym regułom i stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia nie nosi znamion arbitralności, czy dowolności. Konkurs w rozpoznawanej sprawie został przeprowadzony na podstawie: ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1460 ze zm., dalej: ustawa wdrożeniowa), Regulaminu konkursu nr [...] w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014-2020, oś priorytetowa X Rewitalizacja oraz infrastruktura społeczna i zdrowotna, działanie 10.1 Infrastruktura ochrony zdrowia (K., kwiecień 2017 r., dalej: Regulamin konkursu); załącznika nr 3 do SZOOP RPO WSL 2014-2020 Kryteria wyboru projektów dla poszczególnych osi priorytetowych, działań i poddziałań (K., styczeń 2017 r., dalej: Kryteria wyboru projektów), załącznika nr 2 do Regulaminu konkursu - Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu w ramach EFRR (K., luty 2017 r., dalej: Instrukcja wypełniania wniosku), załącznik nr 4 do Regulaminu konkursu - Regulamin procedury odwoławczej dla Wnioskodawców IZ RPO WSL - Zasady wnoszenia i rozpatrywania protestów. Zdaniem Sądu, regulacje stanowiące podstawę do przeprowadzonej oceny wniosku złożonego przez skarżącego ustanawiają czytelne i precyzyjne zasady. W Regulaminie konkursu, w sposób wyczerpujący określono m.in. warunki konkursu, kolejne jego etapy, kryteria wyboru projektów, w tym też kryteria oceny formalnej. Podkreślenia wymaga, że wszystkie dokumenty składające się na system realizacji programu zostały opublikowane i były dostępne dla wszystkich wnioskodawców w taki sam sposób. Odnosząc się już do okoliczności rozpoznawanej sprawy wskazać trzeba, że skarżący uzyskał negatywną ocenę projektu z uwagi na niespełnienie kryterium formalnego nr 2 pn. Warunek dostępu. Zgodnie z Regulaminem konkursu - rozdziałem 2.1.1 Ograniczenia i limity w realizacji projektów, w tym również szczególne warunki dostępu dla konkursu, pkt 2 i 3: W pkt 2 wskazano, że: "Konkurs dotyczy następujących obszarów medycznych: chorób układu krążenia, chorób nowotworowych, chorób układu oddechowego, chorób układu kostno-stawowo-mięśniowego, dziedzin medycyny ukierunkowanych na opiekę nad matką i dzieckiem (położnictwo, ginekologia, neonatoiogia, pediatria, kardiologia i kardiochirurgia dziecięca, chirurgia dziecięca, neurologia dziecięca, hematologia i onkologia dziecięca). W pkt. nr 3 wskazano, że "Nie będą wspierane projekty ukierunkowane na następujące obszary medyczne: psychiatria, rehabilitacja, opieka długoterminowa, opieka paliatywna, opieka hospicyjna, geriatria". Bezspornym jest, że w treści wniosku o dofinansowanie w jego pierwszej wersji, Wnioskodawca w pkt. B9 wskazał, że Wniosek będzie odnosił się do obszarów medycznych wskazanych w treści Regulaminu. Jednakże w pkt. B 15 wskazał na szerszy zakres planowanych przedsięwzięć, wymieniając poradnie przyszpitalne, które zostaną rozbudowane. Zatem słusznie Wnioskodawca został wezwany o doprecyzowanie, jakie obszary wymienione w Regulaminie mają być dofinansowane. Słusznie też zauważył organ w odpowiedzi na skargę, że do tego momentu Wnioskodawca nie miał wątpliwości co do rozumienia pojęcia "obszar medyczny", skoro we Wniosku wskazał, że odnosi się on do obszarów medycznych wskazanych w treści Regulaminu. Zupełnie nieuzasadnione jest sięgnie przez skarżącego do terminologii określonej rozporządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w sprawie obszarów wiedzy, dziedzin nauki i sztuki oraz dyscyplin naukowych i artystycznych z 8 sierpnia 2011 r. Żaden przepis Regulaminu do tego nie upoważniał. Jeśli zaś Wnioskodawca świadczący usługi medyczne, a więc podmiot wyspecjalizowany w świadczeniu tego typu usług miał wątpliwości, co do rozumienia pojęć wskazanych w Regulaminie, mógł wystąpić do organizatora konkursu o ich wyjaśnienia. W aktach sprawy nie ma takiego wystąpienia. Następnie, Wnioskodawca po wezwaniu do uzupełnień wskazał w nich, że projekt będzie dotyczył obszarów medycznych ukierunkowanych na opiekę nad matką i dzieckiem (położnictwo, ginekologia, neonatoiogia), chorób układu kostno- stawowo- mięśniowego, zaś w pkt B.15 wskazał poradnie, które w ramach tych obszarów będą realizowały procedury medyczne. Słuszne jest też stanowisko organu, że wyłącznie wskazanie poradni nie może wystarczyć, do oceny treści wniosku o dofinansowanie, bowiem wezwanie do uzupełnienia/ wyjaśnienia miało na celu określenie obszarów zgodnych z pozostałą treścią wniosku. Tymczasem porównanie części B.9 i części B.15 doprowadziło do wniosku, że zakres projektu będzie szerszy od obszarów podlegających dofinansowaniu. Tymczasem oceniając wniosek formalnie IZ ma obowiązek zweryfikowania, czy wszystkie jego postanowienia są ze sobą spójne, żeby dofinansowaniu nie podlegał projekt obejmujący elementy, które dofinansowaniu podlegać nie mogą. Ponadto organ zauważył, że w wymienionych poradniach Wnioskodawca nie wymienił poradni neonatologicznej (pomimo, że w części B.9 wyraźnie wskazał neonatologię), tymczasem jak wskazuje organ w odpowiedzi na skargę, poradnia ta w strukturze szpitala jest wydzieloną jednostką, co wynika ze statutu Wnioskodawcy. Zasadnie też wskazał organ, że oddział ginekologiczny zajmuje wielorakimi schorzeniami, to jednak w Regulaminie, obszar ten został określony jako opieka nad matką i dzieckiem. Zatem tylko poradnia ginekologiczna w zakresie opieki nad matką i dzieckiem może być objęta dofinansowaniem, nie zaś taka, która zajmuje się wszystkimi schorzeniami w ramach działu nauki określonej jako "ginekologia". Wskazane wyżej okoliczności w ocenie Sądu wskazują, że Wnioskodawca nie spełnił wymogów formalnych w zakresie: "Właściwe przygotowanie wniosku o dofinansowanie projektu", co oznacza iż badając zasadność dokonanej przez organ oceny kryterium formalnego nr 2: "dostępności" Sąd uznał, że ocena jest prawidłowa. Nie nosi ona cech dowolności, ani też nie jest oderwana od celów, kryteriów określonych w Regulaminie w/w konkursu oraz innych norm obowiązujących. Podsumowując stwierdzić należy, że przeprowadzona ocena nie jest obarczona błędami, zawiera spójne i logiczne wyjaśnienie. Zarzuty protestu, jak i skargi, nie podważają skutecznie prawidłowości dokonanej oceny. Skoro ocena wniosku skarżącej była rzetelna i obiektywna, formalnie poprawna, to nie było podstaw do uwzględnienia protestu, a w konsekwencji do uwzględnienia skargi. Żadnego wpływu też na rozstrzygnięcie sprawy nie ma powoływanie się na nieaktualne publikatory, istniejące na dzień wydania rozstrzygnięcia, albowiem obowiązywały one w dacie ogłoszenia konkursu, a zmiany wynikające z opublikowania nowego tekstu jednolitego nie mają wpływu na rozstrzygnięcie. W tym stanie rzeczy, uznając, że nie doszło do naruszenia prawa, Sąd - na mocy art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy - skargę oddalił.