III SA/Gl 922/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo Sędziowie Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury (spr.) Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 1 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi D. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania oddala skargę. 1. Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. (dalej: organ odwoławczy, organ II instancji) z dnia [...] r . znak [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w K. (dalej: organ I instancji) znak [...] z dnia 14 kwietnia 2016r. odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie wymiaru kary pieniężnej wydane dla D. Z. (dalej: Strona, Skarżąca). 2. Postępowanie przed organami celnymi 2.1. Postanowieniem z dnia [...] r. organ I instancji wszczął z urzędu wobec Strony postępowanie w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w związku z urządzaniem gier na automatach poza kasynem gry w lokalu [...] , zlokalizowanym w R. , przy ul. [...] . W toku prowadzonego postępowania, pismem z dnia 11 lutego 2016r. Strona wniosła o zawieszenie postępowania w sprawie do czasu rozpoznania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego postawionego przez Sąd Okręgowy w Łodzi postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2015r. w sprawie V Kz 142/1. Uzasadniając wniosek wskazała, że argumenty związane z kwestią przesłanek zawieszenia postępowania, wyrażone w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14.10.2015r. sygn. I KZP 10/15, należy odpowiednio stosować do przesłanek przewidzianych dla zawieszenia postępowania podatkowego uregulowanych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015r., poz. 613 ze zm, dalej: O.p.). Z uwagi na fakt przedstawienia TSUE ww. pytania prejudycjalnego, w ocenie Strony, w postępowaniu, które wszczął organ I instancji zaistniała przesłanka art. 201 § 1 pkt 2 O.p., gdyż jego rozstrzygnięcie będzie miało wpływ na wynik postępowania w niniejszej sprawie. 2.2. Po rozpatrzeniu ww. wniosku organ I instancji powołanym postanowieniem odmówił zawieszenia postępowania w sprawie wymiaru kary pieniężnej w związku z nieprawidłowościami wykazanymi w protokole kontroli [...] , prowadzonej pod numerem [...] . 2.3. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem wydanym przez organ pierwszej instancji, pismem z dnia 25 kwietnia 2016r. Strona, złożyła zażalenie. Zaskarżonemu postanowieniu Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 201 § 1 pkt 2 O.p. poprzez odmowę zawieszenia przez organ pierwszej instancji postępowania w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej wskutek błędnego uznania, że w niniejszej sprawie nie występuje zagadnienie wstępne, podczas gdy z uzasadnienia postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10.10.2015r., sygn. I KZP, że zadanie pytania prejudycjalnego do TSUE przez którykolwiek Sąd krajowy ma ten skutek, że w innych postępowaniach prowadzonych w oparciu o tą samą podstawę prawną (także podatkowych) należy przyjąć wystąpienie zagadnienia wstępnego skutkującego koniecznością zawieszenia prowadzonego postępowania do czasu udzielenia odpowiedzi na pytanie prejudycjalne przedstawione Trybunałowi Sprawiedliwości Europejskiej przez inny Sąd Krajowy. W uzasadnieniu zażalenia Strona powtórzyła argumentację przedstawioną we wniosku z dnia 11 lutego 2016r. o zawieszenie postępowania. 2.4. Zaskarżonym postanowieniem na podstawie art. 233 § 1 pkt 1, art. 201 § 1 pkt 2 w związku z art. 239 O.p. w związku z art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 471, dalej: u.g.h.) organ odwoławczy utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał, iż podstawy obligatoryjnego zawieszenia postępowania zostały określone w art. 201 § 1 O.p., który zawiera zamknięty katalog przesłanek umożliwiających zawieszenie postępowania administracyjnego. W rozpatrywanej sprawie jako podstawę zawieszenia postępowania, wynikającą z wniosku Strony, wskazano art. 201 § 1 pkt 2 O.p., zgodnie z którym organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Kwestią wymagającą wyjaśnienia jest zatem pojęcie "zagadnienia wstępnego". Pod tym pojęciem rozumie się sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Ocena zaś tego zagadnienia wstępnego, gdyby ono samo w sobie mogło być przedmiotem odrębnego postępowania (tzn. w oderwaniu od sprawy, na tle której wystąpiło), należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie (por. wyrok NSA z dnia 28 listopada 1997r., sygn. akt I SA/Lu 1199/96). Ponadto, w doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przepis art. 201 § 1 pkt 2 O.p. znajduje zastosowanie wówczas, gdy w trakcie toczącego się postępowania wyłoni się kwestia prawna (zagadnienie wstępne), której rozstrzygnięcie nie leży w kompetencji organu rozpoznającego sprawę, lecz innego organu lub sądu prowadzącego już lub mającego prowadzić z inicjatywy strony lub organu postępowanie zmierzające do jej rozstrzygnięcia, przy czym orzeczenie to w sposób bezpośredni warunkuje możliwość rozpatrzenia danej sprawy i wydania decyzji. Zagadnienie to jest niezbędne do rozpatrzenia i wydania decyzji w konkretnej, toczącej się sprawie. Na konstrukcję zagadnienia wstępnego składają się zatem cztery elementy: zagadnienie to wyłania się w toku postępowania; jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu; wymaga ono uprzedniego rozstrzygnięcia, tzn. musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji; istnieje zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy. Jeżeli "zagadnienie wstępne" wykazuje jedynie pośredni związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego. Mogą wiązać się z nim określone skutki procesowe, ale powstanie takiego "zagadnienia" nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania podatkowego, (...) Zatem zagadnienie wstępne wiąże się z wystąpieniem przeszkody uniemożliwiającej rozstrzygnięcie sprawy podatkowej " (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2011r. sygn. akt II FSK 1916/11). Wobec powyższego istotnym jest ustalenie, czy w danej sprawie występuje zagadnienie wstępne, mogące stanowić przesłankę do zawieszenia postępowania oraz czy istnieje związek przyczynowy pomiędzy zagadnieniem wstępnym a rozstrzygnięciem sprawy. W niniejszej sprawie Strona wnioskowała o zawieszenie prowadzonego postępowania do czasu rozpoznania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego, postawionego przez Sąd Okręgowy w Łodzi postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2015r. w sprawie V Kz 142/15. Organ odwoławczy podkreślił, że Sąd Okręgowy w Łodzi po rozpoznaniu w sprawie oskarżonych o czyn z art. 107 § 1 k.k.s. zażalenia Naczelnika Urzędu Celnego I w Łodzi na postanowienie Sądu Rejonowego w Łodzi z dnia 13 stycznia 2015r., sygn. akt VII K 192/14 - postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2015r., sygn. akt V Kz 142/15 postanowił zwrócić się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z następującym pytaniem prejudycjalnym "czy przepis art. 8 ustęp 1 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 z późn.zm.) może być interpretowany w ten sposób, że brak notyfikacji przepisów uznanych za mające charakter techniczny dopuszcza możliwość zróżnicowania skutków tj. dla przepisów dotyczących swobód nie podlegających ograniczeniom przewidzianym w art. 36 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej brak notyfikacji skutkować powinien tym, że nie mogą być one stosowane w konkretnej sprawie będącej przedmiotem rozstrzygnięcia, zaś dla przepisów odnoszących się do swobód podlegających ograniczeniom z art. 36 Traktatu dopuszczalna jest ich ocena przez sąd krajowy, będący jednocześnie sądem unijnym, czy mimo nie notyfikacji są one zgodne z wymogami art. 36 Traktatu i nie podlegają sankcji braku możliwości ich stosowania" oraz zawiesił postępowanie do czasu uzyskania odpowiedzi na powyższe pytanie. Wskazane wyżej pytanie prawne złożone przez Sąd Okręgowy w Łodzi w dniu 22 czerwca 2015r. (postępowanie karne przeciwko G.M. et M.S.) zostało zarejestrowane w TSUE jako sprawa o sygn. C-303/15. W świetle powyższego, odnosząc się do wniosku Strony o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez TSUE zagadnienia prawnego w pierwszej kolejności podnieść należy, iż zarówno w doktrynie jak również w orzecznictwie sądów administracyjnych uznaje się, że postępowanie przed TSUE co do oceny zgodności ustawowego unormowania z przepisami prawa wspólnotowego nie jest zagadnieniem wstępnym, o którym stanowi art. 201 § 1 pkt 2 O.p. (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 5 października 2006r. sygn. akt I SA/Sz 106/0 , wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2008r. III SA/Wa 149/08). Podzielając pogląd zawarty w powyższych orzeczeniach stwierdzić należy, że skierowanie pytania prejudycjalnego do TSUE przez Sąd Okręgowy w Łodzi postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2015r. w sprawie o sygn. akt V Kz 142/15, na które powołuje się Strona, w niniejszej sprawie nie stanowi zagadnienia wstępnego. Podstawą wszczęcia i prowadzenia postępowania administracyjnego są ustalenia, które zostały dokonane w trakcie czynności kontrolnych przeprowadzonych przez funkcjonariuszy celnych. Podczas kontroli w lokalu "[...] , znajdującego się w R. , przy ul. [...] , stwierdzono m.in., że gry na dwóch automatach do gier o nazwie: HOT SPOT nr 4067 i CSAN1 Money Transfers, urządzane są w lokalu tym bez wymaganej koncesji na prowadzenie kasyna. Wszczęte z urzędu postępowanie oparte jest zatem na stwierdzeniu zdarzenia i jego wyniku, a więc na ustaleniach faktycznych. Podnoszona natomiast przez Stronę argumentacja zawarta w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10.10.2015r., o sygn. I KZP dotyczy możliwości zawieszenia postępowania przed tym organem, rozważanej na tle regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 listopada 2012 o Sądzie Najwyższym oraz ustawy z dnia 06 czerwca 1997r. kodeks postępowania karnego, zatem nie ma odniesienia do niniejszej sprawy rozpatrywanej na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 maja 2015r. sygn. akt V SA/Wa 115, por. wyrok NSA z dnia 20 sierpnia 2014 r. sygn. akt II FSK 2011/13, Lex nr 1548243). Natomiast przez określenie "inny organ lub sąd" należy rozumieć każdy organ lub sąd uprawniony na podstawie przepisów prawa do podejmowania rozstrzygnięć w prawem przewidzianej formie. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej nie jest "innym organem lub sądem". Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stosownie do art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 115/47) jest właściwy do orzekania w trybie prejudycjalnym o wykładni Traktatów oraz o ważności i wykładni aktów przyjętych przez instytucje, organy lub jednostki organizacyjne Unii i to bez względu na ocenę, czy zasadne było zwrócenie się przez WSA we Wrocławiu do Trybunału. (...) Skoro żaden przepis nie daje ani stronie postępowania podatkowego ani też organowi podatkowemu uprawnienia do wystąpienia z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, to Trybunał ten nie może być uznany za organ lub sąd, o jakim mowa w art. 201 § 1 pkt 2 O.p. Reasumując, mając na uwadze przedstawioną argumentację stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie nie występuje zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 O.p., a w konsekwencji brak jest podstaw do zawieszenia postępowania. Zagadnienie wstępne wiąże się bowiem z wystąpieniem przeszkody uniemożliwiającej wydanie rozstrzygnięcia. W przedmiotowej sprawie zdarzenie takie nie występuje. Wobec powyższego zarzut dotyczący naruszenia art. 201 § 1 pkt 2 O.p., poprzez błędną wykładnię i odmowę zawieszenia postępowania, należy uznać za bezzasadny. 3.Postępowanie przed Sądem I instancji. 3.1. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, Strona zażądała zmiany zaskarżonego postanowienia w całości poprzez zawieszenie niniejszego postępowania i wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji organu I instancji do czasu rozpoznania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego zadanego przez Sad Okręgowy w Łodzi w sprawie V Kz 142/15, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi odwoławczemu oraz zasądzenie kosztów poniesionych w sprawie w zakresie objętym skargą w całości (a to wpis). Zaskarżonemu postanowieniu, Strona zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego t.j. art. 201 § 1 pkt 2 O.p. poprzez jego niezastosowanie i nie zawieszenie postępowania pomimo wystąpienia w sprawie zagadnienia wstępnego podlegającego rozstrzygnięciu przez inny organ lub Sąd, a od którego to rozstrzygnięcia zależy wynik niniejszej sprawy. 3.2. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. 4. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: 4.1. Skarga okazała się niezasadna. 4.2. Istota sporu sprowadza się do odpowiedzi na pytanie czy organ zobligowany był zawiesić postępowanie w przedmiocie kary pieniężnej z uwagi na pytanie prejudycjalne skierowane do TSUE w sprawie C-303/15? 4.3. Rozważając sporną kwestię w pierwszej kolejności wskazać należy, że we wniosku, jak i w podstawie prawnej zaskarżonego postanowienia wskazano art. 201 § 1 pkt 2 O.p., zgodnie z którym organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Przy czym zagadnieniem wstępnym, w ocenie strony, jest powołane wyżej pytanie prejudycjalne do TSUE Sądu Okręgowego w Łodzi. Sąd ten po rozpoznaniu w sprawie oskarżonych o czyn z art. 107 § 1 k.k.s. zażalenia Naczelnika Urzędu Celnego I w Łodzi na postanowienie Sądu Rejonowego w Łodzi z dnia 13 stycznia 2015r., sygn. akt VII K 192/14 - postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2015r., sygn. akt V Kz 142/15 postanowił zwrócić się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z następującym pytaniem prejudycjalnym "czy przepis art. 8 ustęp 1 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 z późn.zm.) może być interpretowany w ten sposób, że brak notyfikacji przepisów uznanych za mające charakter techniczny dopuszcza możliwość zróżnicowania skutków tj. dla przepisów dotyczących swobód nie podlegających ograniczeniom przewidzianym w art. 36 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej brak notyfikacji skutkować powinien tym, że nie mogą być one stosowane w konkretnej sprawie będącej przedmiotem rozstrzygnięcia, zaś dla przepisów odnoszących się do swobód podlegających ograniczeniom z art. 36 Traktatu dopuszczalna jest ich ocena przez sąd krajowy, będący jednocześnie sądem unijnym, czy mimo nie notyfikacji są one zgodne z wymogami art. 36 Traktatu i nie podlegają sankcji braku możliwości ich stosowania " Sprawa została zarejestrowana w TSUE jako sprawa o sygn. C-303/15. 4.4. W tym kontekście wskazać przyjdzie, iż zagadnieniem wstępnym rozumie się sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Ocena zaś tego zagadnienia wstępnego, gdyby ono samo w sobie mogło być przedmiotem odrębnego postępowania (tzn. w oderwaniu od sprawy, na tle której wystąpiło), należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie (por. wyrok NSA z dnia 28 listopada 1997r., sygn. akt I SA/Lu 1199/96). Ponadto, w doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przepis art. 201 § 1 pkt 2 O.p. znajduje zastosowanie wówczas, gdy w trakcie toczącego się postępowania wyłoni się kwestia prawna (zagadnienie wstępne), której rozstrzygnięcie nie leży w kompetencji organu rozpoznającego sprawę, lecz innego organu lub sądu prowadzącego już lub mającego prowadzić z inicjatywy strony lub organu postępowanie zmierzające do jej rozstrzygnięcia, przy czym orzeczenie to w sposób bezpośredni warunkuje możliwość rozpatrzenia danej sprawy i wydania decyzji. Zagadnienie to jest niezbędne do rozpatrzenia i wydania decyzji w konkretnej, toczącej się sprawie (por. prawomocny wyrok WSA w Łodzi z dnia 8 lipca 2016r., SA/Łd 207/16, LEX nr 2104284, prawomocny wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 czerwca 2016r. III SA/Wa 808/16, LEX nr 2113617, wyrok WSA w Białymstoku z dnia 16 czerwca 2016r., I SA/Bk 994/15, LEX nr 2075560). W świetle powyższego, trafnie organ II instancji wskazał, iż zarówno w doktrynie jak również w orzecznictwie sądów administracyjnych uznaje się, że postępowanie przed TSUE co do oceny zgodności ustawowego unormowania z przepisami prawa wspólnotowego nie jest zagadnieniem wstępnym, o którym stanowi art. 201 § 1 pkt 2 O.p. (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 5 października 2006r. sygn. akt I SA/Sz 106/00, wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2008r. III SA/Wa 149/08), a zatem nie stanowi zagadnienia wstępnego. Zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 o.p., stanowi materialnoprawną przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania jurysdykcyjnego, której usunięcie warunkuje rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej. Jest to zagadnienie odrębne od sprawy, na której tle wystąpiło (wyrok WSA w Lublinie z dnia 31 marca 2016r. III SA/Lu 1313/15, LEX nr 2075331). O zagadnieniu wstępnym jako przyczynie zawieszenia postępowania podatkowego możemy mówić tylko wtedy, gdy do rozstrzygnięcia tego zagadnienia prawnego właściwy jest sąd lub inny organ niż organ prowadzący postępowanie, które ma być zawieszone (wyrok NSA z 17 czerwca 2016r., I FSK 1794/14, LEX nr 2082182). Sąd podziela pogląd wyrażony w wyroku NSA z dnia 2 grudnia 2015r. II GSK 397/14, iż zależności rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego i rozpatrzenia sprawy administracyjnej oraz relacji między nimi, nie można utożsamiać z wymogiem ukierunkowania tej ostatniej na określoną treść decyzji administracyjnej. Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego "zależeć" powinno rozpatrzenie sprawy administracyjnej w ogóle, nie zaś wydanie decyzji o określonej treści. Istota kwestii prejudycjalnej wyraża się więc w tym, że brak jej uprzedniego rozstrzygnięcia wyklucza każde, to jest zarówno pozytywne, jak i negatywne dla strony zakończenie postępowania administracyjnego (LEX nr 1981243). 4.5. Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy wskazać przyjdzie, iż podstawą wszczęcia i prowadzenia postępowania administracyjnego były ustalenia, które zostały dokonane w trakcie czynności kontrolnych przeprowadzonych przez funkcjonariuszy celnych w lokalu "[...] w R. , przy ul. [...]. Stwierdzono wówczas m.in., że gry na dwóch automatach do gier o nazwie: HOT SPOT nr 4067 i CSAN1 Money Transfers, urządzane są w lokalu tym bez wymaganej koncesji na prowadzenie kasyna. W konsekwencji pytanie prejudycjalne Sądu Okręgowego w Łodzi nie stanowi przeszkody materialnoprawnej do orzekania przez organ celny w sprawie kary pieniężnej. 4.6.Sąd podziela również pogląd organu odwoławczego, iż podnoszona przez Stronę argumentacja zawarta w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10.10.2015r., o sygn. I KZP dotyczy możliwości zawieszenia postępowania przed tym organem, rozważanej na tle regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 listopada 2012r. o Sądzie Najwyższym oraz ustawy z dnia 6 czerwca 1997r. kodeks postępowania karnego, zatem nie ma odniesienia do niniejszej sprawy rozpatrywanej na podstawie O.p. (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 maja 2015r. sygn. akt V SA/Wa 115, por. wyrok NSA z dnia 20 sierpnia 2014 r. sygn. akt II FSK 2011/13, Lex nr 1548243), a zatem nie odnosi się do rozpoznawanej sprawy. 4.7. W konkluzji stwierdzić przyjdzie, iż Skarżąca nie wykazała naruszenia art. 201 § 1 pkt 2 O.p., poprzez błędną wykładnię i odmowę zawieszenia postępowania. W niniejszej sprawie, co wykazano powyżej, nie występuje bowiem zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 O.p., obligujące organ do zawieszenia postępowania. Zagadnienie wstępne wiąże się bowiem z wystąpieniem przeszkody uniemożliwiającej wydanie rozstrzygnięcia. W przedmiotowej sprawie zdarzenie takie nie występuje. Wobec powyższego zarzut dotyczący naruszenia art. 201 § 1 pkt 2 O.p., poprzez błędną wykładnię i odmowę zawieszenia postępowania, należy uznać za bezzasadny. 4.8. Mając na uwadze powyższe Sąd na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016, poz. 718 ze zm.) skargę oddalił.