IV SA/Gl 602/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Nowacka-Brzeźniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2013r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w J. na uchwałę Rady Miejskiej w J. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie szkół i placówek oświatowo-wychowawczych- utworzenia zespołu szkolno-przedszkolnego oddala skargę. Rada Miejska w J. w dniu [...] r. podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie utworzenia Zespołu Szkolno – Przedszkolnego nr [...] w J. Podstawę prawną uchwały stanowiły przepisy art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 5 ust. 5, art. 5c pkt 1, art. 58 ust. 1, 2 i 6, 62 ust. 1-4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.). W § 1 tej uchwały postanowiono utworzyć z dniem 1 września 2012 r. Zespół Szkolno – Przedszkolny nr [...] w J. poprzez połączenie Szkoły Podstawowej nr 1 w J. ul. [...] z Przedszkolem Miejskim nr [...] w J. ul [...] oraz nadać statut stanowiący załącznik nr 1. W § 2 wskazano, iż zasięg terytorialny (obwód) Szkoły Podstawowej nr 1 określa załącznik nr 2 do uchwały. Natomiast w § 4 postanowiono, że uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia. Na wyżej wymienioną uchwałę skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę wniósł Prokurator Rejonowy w J., podnosząc zarzut istotnego naruszenia art. 62 ust. 1 - 4 ustawy o systemie oświaty, poprzez połączenie szkoły podstawowej z przedszkolem uznając, że przepis ten dopuszcza połączenie w zespół jedynie szkoły różnych typów lub placówki, co nie obejmuje przedszkoli. W uzasadnieniu skargi wskazano, że przepis art. 62 ust. 1 wyraźnie określa, jakie szkoły można połączyć w zespół. Takimi szkołami są szkoły różnego typu (a nie szkoły w ogólnym tego sława znaczeniu) oraz placówki. Natomiast z treści art. 2 ustawy o systemie oświaty wynika, że system oświaty obejmuje przedszkola (...), szkoły – podstawowe, gimnazja, ponadgimnazjalne i artystyczne oraz placówki (...), a także inne podmioty. Z kolei art. 3 ww. ustawy stanowi m.in., że ilekroć w dalszych przepisach jest mowa bez bliższego określenia o szkole należy przez to rozumieć także przedszkole. Zdaniem skarżącego Prokuratora, z takiego brzmienia ustawy zasadnie można wysnuć wniosek, iż połączenie w zespół szkoły podstawowej i przedszkola jest niedopuszczalne. Przepis art. 62 ust. 1 zawęża jego stosowanie do szkół różnych typów i placówek wyłączając z kręgu tych podmiotów przedszkola. Jeśli więc intencją ustawodawcy było łączenie przedszkoli ze szkołami podstawowymi, to wyraźnie by to wskazał. Za taką interpretacją przemawia fakt, że w art. 6 i 9 ustawy o systemie oświaty określono, co jest przedszkolem a także, na jakie typy dzielą się szkoły publiczne i niepubliczne. Interpretując zapis art. 62 ust. 1 zasadnie można przyjąć, że ustawodawca miał na myśli te typy szkół, o których mowa w art. 9 a, nie zaś szkoły w ogólności, przez które to pojęcie można także rozumieć przedszkola. Skoro przepis art. 62 ust. 5b cyt. ustawy, który wprost dopuszczał możliwość połączenia w zespół przedszkola ze szkołą podstawową, co wymagało pozytywnej opinii kuratora oświaty, został zmieniony, to z tego faktu można wywnioskować, że została także wykluczona możliwość połączenia w zespół szkoły danego typu i przedszkola. Zwrócono także uwagę na inny aspekt sprawy, a mianowicie, że wychowaniem przedszkolnym objęte są dzieci w wieku od lat 3 do lat 5-6, natomiast w szkole podstawowej uczą się dzieci starsze. Różnica wieku między tymi grupami jest zbyt duża, co może wpływać na kwestie związane z rozwojem i zapewnieniem bezpieczeństwa najmłodszym. W części końcowej skargi prokurator wniósł o wstrzymanie wykonania uchwały z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. W odpowiedzi na skargi pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi, oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania uchwały oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu swojego stanowiska za błędną uznał wykładnię art. 62 ust. 1 ustawy o systemie oświaty dokonaną przez skarżących. Wywodził, że pod pojęciem "szkoły" użytym w tym przepisie należy rozumieć zgodnie z definicją legalną zawartą w art. 3 ust. 1 ustawy także przedszkole. Sformułowanie "różnych typów" nie jest natomiast "bliższym określeniem" szkoły. Takimi bliższymi określeniami rzeczownika, a takim jest wyraz "szkoła", są z punktu widzenia składni przydawki przymiotne – jak "szkoła (jaka?) "specjalna", przydawka dopełniaczowa "szkoła (kogo?czego?) życia", określenia opisowe (szkoła z trzyletni cyklem nauczania). Natomiast wyrazy "typy" jak i "różne" są pojęciami abstrakcyjnymi, nie dookreślają w żaden sposób wyrazu "szkoła". Zatem w kontekście pierwszego zdania art. 62 ust. 1 ustawy o systemie oświaty pojęcie "szkoła" należy interpretować, jako szkoła w ogóle, czyli w takim zakresie, w jakim postanawia art. 3 pkt 1 tej ustawy. Dalej wskazano, że celem w jakim ustawodawca użył w art. 62 ust. 1 zd. 1 sformułowania "różnych typów" nie było "bliższe określenie" szkoły, a wykluczenie możliwości połączenia w zespół szkół tego samego typu (tak wyrok NSA z dnia 23 lipca 1993 r. I SA 1267/93). Za błędny uznano wniosek Prokuratora, że gdyby intencją ustawodawcy było łączenie przedszkoli ze szkołami podstawowymi, to wskazałby na możliwość połączenia w zespół szkół i placówek, gdyż takie sformułowanie dopuściłoby do łączenia szkół tego samego typu, czego ustawodawca chciał uniknąć. Za chybioną uznano przeprowadzoną przez skarżących analizę historyczną art. 62 ust. 5b ustawy o systemie oświaty. Przepis ten bowiem zarówno przed jak i po nowelizacji nie określał jakie jednostki oświatowe można połączyć w zespół, nakładał jedynie i w dalszym ciągu nakłada obowiązek uzyskania pozytywnej opinii kuratora oświaty w przypadku tworzenia niektórych rodzajów zespołów. Natomiast zakres możliwych połączeń w zespół zawsze wynikał z zapisu art. 62 ust. 1 zd. 1 ustawy, który w poprzednim i aktualnym stanie prawnym ma takie samo brzmienie. Jak podkreślono fakt, iż do wejścia w życie nowelizacji ustawy przepis art. 62 ust. 5b wprost stanowił o połączeniu przedszkola z innymi szkołami, wskazuje na zamiar ustawodawcy objęcia zakresem art. 62 ust. 1 zd. 1 także przedszkoli. Gdyby ustawodawca nowelą z 19 marca 2009 r. chciał wyeliminować możliwość łączenia przedszkoli z innymi szkołami to zmieniłby treść art. 62 ust. 1 zd. 1 ustawy. Tymczasem nowelizacja ta nie zmieniła zakresu możliwych połączeń, a jedynie zakres połączeń wymagający uzyskania pozytywnej opinii kuratora oświaty W odniesieniu do zarzutu, wedle którego łączenie tak różnych instytucji uniemożliwi prawidłowe ich funkcjonowanie podkreślono, że istotą utworzenia zespołów szkół są zmiany czysto organizacyjne, które mogą sprowadzać się wyłącznie do ustanowienia wspólnego kierownictwa szkoły. Podniesiono, że w przypadku utworzenia Zespołu Szkolno – Przedszkolnego nr [...], połączenie gimnazjum i przedszkola będzie polegać na utworzeniu dla zespołu jednej dyrekcji i sekretariatu, zachowana zostanie natomiast odrębność rad pedagogicznych i rad rodziców. Stwierdzono, że co prawda utworzeniu zespołu będzie towarzyszyć umieszczenie szkół w jednym budynku, ale w osobnych. Nie ma zatem żadnego zagrożenia dla prawidłowego funkcjonowania szkół, w tym zapewnienia bezpieczeństwa dzieci. Zaskarżona uchwała, co podkreślono w odpowiedzi na skargę, została pozytywnie zaopiniowana przez [...] Kuratora Oświaty. Ponadto była ona przedmiotem analizy Wojewody [...], wykonującego uprawnienia nadzorcze. Zwrócono również uwagę na fakt funkcjonowania w całej Polsce dużej liczby zespołów szkolno-przedszkolnych. W części końcowej pisma wskazano na brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 wspomnianego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia natomiast art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 5 oraz pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej w skrócie P.p.s.a, wynika, że kontrola ta obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego oraz inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego. Podstawy stwierdzenia nieważności uchwały lub aktu organu gminy wyznaczają przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz.U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591, ze zm. dalej: u.s.g.). Stosownie do art. 91 ust. 1 u.s.g. nieważna jest uchwała organu gminy sprzeczna z prawem. Analiza postanowień art. 91 ust. 1 i 4 u.s.g. prowadzi do wniosku, iż sprzeczność uchwały (zarządzenia) z prawem zachodzi w sytuacji, kiedy takiemu aktowi można postawić zarzut "istotnego naruszenia prawa" (zgodnie z art. 91 ust. 4 u.s.g. w przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały, ograniczając się do wskazania, że uchwałę wydano z naruszeniem prawa). Termin "sprzeczność" jest pojęciem nieostrym. Przez sprzeczność należy rozumieć niezgodność z aktami prawa powszechnie obowiązującego, a więc Konstytucją, ustawami, aktami wykonawczymi oraz powszechnie obowiązującymi aktami prawa miejscowego (wyrok NSA z 29.11.2006 r. , I OSK 1287/06 , LEX nr 320891). Sprzeczność z prawem uchwały (zarządzenia) organu samorządu terytorialnego zachodzi w sytuacji, gdy doszło do wydania aktu z naruszeniem przepisów wyznaczających kompetencję do podejmowania uchwał (zarządzeń), podstawy prawnej podejmowania uchwał (zarządzeń), przepisów prawa ustrojowego, przepisów prawa materialnego - przez wadliwą ich wykładnię - oraz naruszenia przepisów regulujących procedurę podejmowania uchwał (zarządzeń) (por. m.in. wyrok NSA z 11 lutego 1998 r., II SA/Wr 1459/97, LEX nr 33805). Sprzeczność uchwały (zarządzenia) z prawem musi być oczywista i bezpośrednia (wyrok WSA w Warszawie z 21.03.2007 , IV SA/Wa 2296/06 , LEX nr 320813). Przedmiotem skarg jest uchwała Rady Miejskiej w J. z dna [...] r. Nr [...] w sprawie utworzenia Zespołu Szkolno – Przedszkolnego nr [...] w J. Podstawę prawną tej uchwały stanowiły przepisy art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz art. 5 ust. 5, art. 5c pkt 1, art. 58 ust. 1, 2 i 6, 62 ust. 1-4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty Sąd stwierdza, że skarga wniesiona przez Prokuratora Rejonowego w J. jest dopuszczalna, bowiem przepisy art. 8 § 1 i art. 50 § 1 P.p.s.a. przyznają organowi termu legitymację w tym zakresie, ponadto zachował on termin do wniesienia skargi wynikający z art. 53 § 3 P.p.s.a. W niniejszej sprawie istota sporu sprowadza się do zagadnienia, czy przepis art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), zwanej w dalszej części "ustawą" może stanowić podstawę prawną do połączenia w zespół szkoły podstawowej i i przedszkola, a zasadniczo, czy zakresem jego hipotezy objęte są również przedszkola. Z mocy tego przepisu organ prowadzący szkoły różnych typów lub placówki może je połączyć w zespół. Połączenie nie narusza odrębności rad pedagogicznych, rad rodziców, rad szkół lub placówek i samorządów uczniowskich poszczególnych szkół lub placówek, o ile statut zespołu nie stanowi inaczej. Ustawa o systemie oświaty w art. 3 ust. 1 pkt 1 stanowi natomiast, iż ilekroć w dalszych przepisach jest mowa bez bliższego określenia o szkole - należy przez to rozumieć także przedszkole. Jednakowoż ustawa ta nie definiuje pojęcia "typu szkoły", natomiast w jej art. 9 ust. 1 pkt 1 - 3 określono, że szkoły publiczne i niepubliczne dzielą się na następujące typy, tj. sześcioletnią szkołę podstawową, trzyletnie gimnazjum oraz szkoły ponadgimnazjalne. W ocenie Sądu, zawarte w art. 62 ust. 1 zdanie 1 ustawy sformułowanie "szkoły różnych typów" nie daje podstaw do przyjęcia, że przepis ten zawęża zakres jego stosowania tylko do wymienionych w art. 9 ust. 1 pkt 1-3 typów szkół, nie obejmując nim przedszkoli. Otóż należy zauważyć, że niejednokrotnie przepisy ustawy o systemie oświaty zawierają sformułowania jak: "poszczególne typy szkół" "szkoły danego typu", jednocześnie nie wyłączając w tym zakresie przedszkoli. Chociażby w art. 36 ust. 3 ustawy znajduje się delegacja do określenia w drodze rozporządzenia wymagań, jakim powinna odpowiadać osoba zajmująca stanowisko dyrektora oraz inne stanowisko kierownicze "w poszczególnych typach" szkół i rodzajach placówek. W wydanym na tej podstawie rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 października 2009 r. (Dz. U. Nr 184, poz. 1436 ze zm.) określono takie wymagania w stosunku do osób zajmujących stanowisko dyrektora oraz inne stanowisko kierownicze, także w publicznych przedszkolach. W art. 55 ust. 1 ustawy wskazano natomiast, iż w szkole i placówce działa samorząd uczniowski, zatem przepis ten dotyczy także przedszkoli zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy. Z kolei w wydanym na podstawie delegacji zawartej w art. 55 ust. 6 wydane zostało rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 lutego 2007 r., w sprawie typów szkół i placówek, w których nie tworzy się samorządu uczniowskiego. Zgodnie z § 1 tego aktu prawnego "samorządu uczniowskiego nie tworzy się w następujących typach szkół i placówek: 1) przedszkolach (...)". Jako inny przykład można wskazać przepis art. 58 ust. 1 cyt. ustawy, który stanowi, że szkołę lub placówkę publiczną zakłada się na podstawie aktu założycielskiego, który określa jej typ, nazwę i siedzibę. Przepis ten dotyczy także przedszkoli, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy. Wymienione w tym przepisie elementy aktu założycielskiego szkoły należy uznać za podstawowe i obligatoryjne. Zatem każdy akt założycielski powinien określać "typ" szkoły (bądź placówki), co należy odnosić także do przedszkola. Wskazać również można na przepis art. 58 ust. 3 ustawy, zgodnie z którym założenie szkoły lub placówki publicznej przez osobę prawną inną niż jednostka samorządu terytorialnego lub osobę fizyczną wymaga zezwolenia właściwego organu jednostki samorządu terytorialnego, której zadaniem jest prowadzenie szkół lub placówek publicznych "danego typu". Gdyby pojęcie "szkoły danego typu" odnosić wyłącznie do zakresu znaczeniowego, o jakim mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 - 3, to założenie przedszkola publicznego przez osoby wymienione w tym przepisie byłoby wyłączone spod obowiązku uzyskania zgody jednostki samorządu terytorialnego, a tak nie jest, gdyż przepis ten ma zastosowanie także do przedszkoli, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy. Natomiast zgodę na założenie przedszkola wydaje organ wykonawczy gminy (art. 5c pkt 3 ustawy), do zadań której należy prowadzenie przedszkoli (art.5 ust. 5 ustawy). Z kolei szczegółowe zasady i warunki udzielania i cofania zezwolenia na założenie szkoły lub placówki publicznej przez osobę prawną lub osobę fizyczną określa rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 4 marca 2004 r. w sprawie (dz. U. z 2004 r. Nr 46, poz. 438 ze zm.), obejmujące także przedszkola (§ 1 tegoż rozporządzenia). W świetle przedstawionych przykładowo uregulowań prawnych można uznać, że przedszkola stanowią swego rodzaju typ szkoły w ogólnym tego słowa znaczeniu. Natomiast przepis art. 9 ust. 1 pkt 1 - 3 dotyczy typów szkół sensu stricto, a więc odnoszących się do szkół w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy o systemie oświaty. Powyższe prowadzi do wniosku, że przepis art. 62 ust. 1 zdanie 1 ustawy o systemie oświaty dotyczy szkół w ogólnym znaczeniu określonym w art. 3 ust. 1 ustawy. Natomiast zawarte w tym przepisie sformułowanie "szkoły różnych typów" wskazuje jedynie, że nie jest możliwe połączenie w zespół szkół tego samego typu i tylko w takim znaczeniu należy rozumieć to sformułowanie. Tym samym za trafne należy uznać stanowisko pełnomocnika organu, iż celem w jakim ustawodawca użył w art. 62 ust. 1 zdanie 1 sformułowania "różnych typów" nie było "bliższe określenie" szkoły, a wykluczenie możliwości połączenia w zespół szkół tego samego typu. Za takim stanowiskiem przemawia także wykładnia historyczna art. 62 cyt. ustawy. Przepis art. 62 ust. 5b. sprzed nowelizacji wprowadzonej ustawą z dnia 19 marca 2009 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 56, poz. 458 ze zm.) stanowił, że połączenie w zespół przedszkola ze szkołą podstawową albo z gimnazjum, szkoły podstawowej z gimnazjum albo przedszkola ze szkołą podstawową i gimnazjum wymagało pozytywnej opinii kuratora oświaty. Wedle obecnego brzmienia tego przepisu, pozytywnej opinii kuratora oświaty wymaga jedynie połączenie szkoły podstawowej z gimnazjum. Natomiast art. 62 ust. 1 zdanie 1 ustawy w poprzednim i aktualnym stanie prawnym miał zasadniczo takie samo brzmienie. Oznacza to, że przepis art. 62 ust. 5b nie modyfikuje art. 62 ust. 1 co do możliwych połączeń szkół w zespół a jedynie wprowadza ograniczenia co do tworzenia zespołów, w skład którego wchodzą określonego rodzaju szkoły. Ponadto, gdyby intencją ustawodawcy dokonującego zmiany art. 62 ust. 5b było w istocie ograniczenie łączenia szkół i przedszkoli, to powinien zostać wprowadzony przepis intertemporalny regulujący kwestie już istniejących zespołów, w skład których wchodzą przedszkola i ewentualnego dalszego ich funkcjonowania. Tymczasem wskazana nowelizacja ustawy oświatowej takich uregulowań nie zawiera. Nowelizacja ta, jak zasadnie twierdzi pełnomocnik organu, nie zmieniła zakresu możliwych połączeń, a jedynie zakres połączeń wymagający uzyskania pozytywnej opinii kuratora oświaty. Można także wskazać, iż na posiedzeniu Komisji Edukacji w dniu 14 stycznia 2009 r. (Biuletyn nr 1746/VI), opiniującej rządowy projekt ustawy o nowelizacji ustawy o systemie oświaty oraz o zmianie niektórych innych ustaw (druk 1343), zgłoszono zastrzeżenia do zmiany nr 32 dotyczącej art. 62 ustawy, poprzez wskazanie, że zmiana dotycząca zgody kuratora oświaty tylko na połączenie szkoły podstawowej z gimnazjum jest niepotrzebna. Argumentowano przy tym, że wprawdzie nie we wszystkich połączeniach jest potrzebna zgoda kuratora, ale z całą pewnością w przypadku połączenia m.in. przedszkola ze szkołą podstawową ta zgoda jest potrzebna. Poprawkę w tym zakresie odrzucono, co oznacza, że świadomie ograniczono jedynie potrzebę uzyskania zgody kuratora oświaty na łączenie przedszkoli ze szkołą podstawową albo gimnazjum (jak w brzmieniu przed zmianą), nie ograniczono natomiast ich połączenia w zespół. Intencja ta znajduje także potwierdzenie w tytule do punktu IV uzasadnienia projektu nowelizacji ustawy oświatowej (druk 1343) odnoszącego się m.in. do zmian wprowadzonych w art. 1 pkt 32 projektu (dot. art. 62 ustawy), gdzie jako uzasadnienie tych zmian wskazano poprawę jakości edukacji poprzez odbiurokratyzowanie nadzoru pedagogicznego i jasny rozdział zadań między organy prowadzące szkoły oraz organy sprawujące nadzór pedagogiczny, będący elementem racjonalnej decentralizacji części kompetencji państwa w obszarze oświaty i wychowania. Tym samym podnoszona w skargach kwestia prawidłowego funkcjonowania przedszkoli wchodzących w skład zespołu, w tym zapewnienia bezpieczeństwa dzieci stanowi element polityki edukacyjnej organów prowadzących szkoły a zarazem zwiększa odpowiedzialność tych organów w tym zakresie i winna być rozpatrywana w kontekście kontroli społecznej nad faktycznym sposobem realizacji zadań, w tym zapewnienia odpowiednich warunków nauczania, wychowania i opieki oraz bezpieczeństwa dzieci. Za nieuzasadnione należy uznać tym samym stanowisko Prokuratora, zgodnie z którym przepis art. 62 ust. 1 zawęża jego stosowanie do szkół różnych typów i placówek wyłączając z kręgu tych podmiotów przedszkola. Za takim stanowiskiem, wbrew twierdzeniom Prokuratora, nie przemawia fakt, że w art. 6 i 9 ustawy o systemie oświaty określono, co jest przedszkolem, a także na jakie typy dzielą się szkoły publiczne i niepubliczne. Przepis art. 6 określa jedynie standardy jakim powinno odpowiadać przedszkole publiczne, tak jak czyni to art. 7 ustawy w odniesieniu do szkół publicznych. W tym miejscu warto przywołać wyrok Trybunału Konstytucyjny z dnia o 16 października 2010 r. sygn. akt K 2/10 (OTK-A 2010/9/102, Dz.U.2010/222/1456), w uzasadnieniu którego Trybunał podkreślił, że "w myśl art. 1 pkt 1 tego aktu (ustawy o systemie oświaty – przypis własny) podstawowym zadaniem przedszkola i szkoły jest realizacja prawa do kształcenia się oraz prawa dzieci i młodzieży do wychowania i opieki, odpowiednich do wieku i osiągniętego rozwoju. Z punktu widzenia przepisów ustawy o systemie oświaty status przedszkoli, jako jednostek systemu oświaty, jest taki sam jak szkół. Taki sam status nie wyklucza jednak pewnych odmienności w sferze zasad funkcjonowania". Przedstawione wyżej rozważania prowadzą do wniosku, iż obowiązujące przepisy prawa oświatowego nie ograniczają możliwości połączenia szkoły podstawowej oraz przedszkola w zespół szkolno-przedszkolny. Tym samym zaskarżona uchwała nie narusza prawa, a tym bardziej nie czyni tego w sposób istotny. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę Prokuratora jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 P.p.s.a.