I SA/Go 385/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 lutego 2018 r. wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi "J" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wartości celnej towaru, kwoty cła oraz kwoty podatku od towarów i usług postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 16 listopada 2017 r. sygn. akt I SA/Go 385/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, na skutek skargi wniesionej przez J Sp. z o.o., uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie wartości celnej towaru, kwoty cła oraz kwoty podatku od towarów i usług. Jednocześnie zasądził do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz skarżącej spółki kwotę 7.400 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 11 grudnia 2017 r. (z.p.o. – k. 84 akt sądowych). W dniu 11 stycznia 2018 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym k. 93 akt sądowych) pełnomocnik strony skarżącej wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku. Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2018 r. sygn. akt I SA/Go 385/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim ww. skargę kasacyjną odrzucił, jako wniesioną z uchybieniem terminu. Postanowienie to doręczono pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu 2 lutego 2018 r. (z.p.o. – k. 102 akt administracyjnych). Wnioskiem z dnia [...] lutego 2018 r. pełnomocnik skarżącej spółki zwrócił się do tutejszego Sądu o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 16 listopada 2017 r. W motywach uzasadnienia wniosku wskazał, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej bez swojej winy. Wyjaśnił, że to z winy sekretariatu pełnomocnika skarżącej doszło do omyłki w oznaczeniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Sekretariat ten przyjął bowiem, iż termin do wniesienia skargi kasacyjnej jest terminem miesięcznym zamiast przyjąć prawidłowo termin 30 - dniowy. Pełnomocnik skarżącej zaznaczył, że odrzucona skarga kasacyjna wniesiona została z zachowaniem 1 miesięcznego terminu liczonego jednakże od 11.12.2017 r. i upływającego w dniu 11.01.2018 r. zamiast prawidłowo 30-dniowego upływającego w dniu 12.01.2018 r. (winno być 10.01.2018r.). Podkreślił również, że o fakcie uchybienia terminu skarżąca dowiedziała się w dniu 02.02.2018 r. kiedy to jej pełnomocnik odebrał odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 31.01.2018 r. sygn. akt I SA/Go 385/17. Pełnomocnik skarżącej podniósł, że jedną z zasadniczych przesłanek warunkujących uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminowi (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Aby uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek o przywrócenie terminu, strona powinna uwiarygodnić swoją staranność przy prowadzeniu własnych spraw, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu była od niej niezależna. Zaznaczył, że w tym przypadku przeszkoda leżała wyłącznie po stronie pełnomocnika skarżącej, która o jego wadliwym działaniu nie wiedziała i nie mogła wiedzieć. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z regulacją art. 86 § 1 tej ustawy jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wymogi formalne wniosku o przywrócenie terminu zostały sprecyzowane w art. 87 § 1 - § 4 P.p.s.a., zgodnie z którym pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że o fakcie uchybienia terminu skarżąca dowiedziała się w dniu 02.02.2018 r., tj. w dniu w którym jej pełnomocnikowi doręczono odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 31.01.2018 r. Przyjąć zatem należy, że skarżąca zachowała termin przewidziany w art. 87 P.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej już po wniesieniu skargi kasacyjnej do sądu. Skarżąca do wniosku o przywrócenie terminu nie załączyła po raz kolejny tej skargi. Jednakże w ocenie Sądu w sytuacji, w której strona postępowania sądowoadministracyjnego składa wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej odrzuconej nie ma obowiązku ponownego złożenia tej skargi razem ze wspomnianym wnioskiem, gdyż w przypadku wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi uprzednio odrzuconej, sam wniosek kryje założenie, że strona podtrzymuje skargę wcześniej złożoną (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lipca 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 1010/14). Jest to założenie praktyczne i zgodne z intencją wnioskodawcy. W takim przypadku, zdaniem Sądu, wzywanie strony by usunęła braki formalne wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej poprzez jej ponowne złożenie było by zbytnim formalizmem i powodowało by zbędne przedłużenie postępowania. Sąd uznał zatem, że skarżąca dokonała czynności której terminowi uchybiła. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma jednak ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącej motywując wniosek o przywrócenie terminu wyjaśnił, że do uchybienia terminu doszło z winy jego sekretariatu, który przyjął, iż termin do wniesienia skargi kasacyjnej jest terminem miesięcznym zamiast przyjąć prawidłowo termin 30 - dniowy. Pełnomocnik skarżącej stwierdził, że w niniejszej sprawie wina leżała wyłącznie po jego stronie a skarżąca o jego wadliwym działaniu nie wiedziała i nie mogła wiedzieć. Wobec powyższego wyjaśnić należy, że przy ustaleniu czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Skoro art. 87 § 2 P.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, to należy uznać, że jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest zatem dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (por. postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2015 r. sygn. akt I OZ 91/15, wszystkie powołanie w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia dostępne są na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). Zaznaczyć również trzeba, że w przypadku gdy strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika przy ustaleniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika, który dopuszczając się negatywnych zaniedbań oraz uchybień swoim działaniem działa bezpośrednio na szkodę mocodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 23 września 2014 r. sygn. akt II GZ 523/14). Co więcej, zawodowy charakter działalności profesjonalnych pełnomocników powoduje, że ich odpowiedzialność obejmuje także działania osób, którymi posługują się wykonując swój zawód (por. postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2011 r. sygn. akt I GZ 498/14). Podnoszona przez pełnomocnika skarżącej okoliczność błędnego obliczenia terminu przez jego kancelarię, nie wskazuje zatem na brak winy strony w uchybieniu terminu. Fachowy pełnomocnik zobowiązany jest bowiem w taki sposób zorganizować pracę prowadzonej przez siebie kancelarii, aby reprezentowane przez niego strony nie poniosły szkody związanej z uchybieniem terminu do dokonania czynności procesowych. Właściwa organizacja wewnętrznej pracy w kancelarii jest traktowana jako dochowanie staranności warunkującej brak winy w uchybieniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 24 kwietnia 2013 r. sygn. akt II OZ 310/13). W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie wykazała, że uchybiła terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej bez swojej winy. Z tego też względu Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.