I SA/Go 61/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędziowie Sędzia WSA Alina Rzepecka (spr.) Sędzia WSA Dariusz Skupień Protokolant Sekretarz sądowy Anna Szymczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2013 r. sprawy ze skargi K.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej byłego członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległość podatkową spółki w podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2007 r. oddala skargę. K.W. (zw. dalej: skarżącym, stroną) wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej (zw. dalej: Dyrektorem IS, organem II instancji, organem odwoławczym) nr [...] z dnia [...] listopada 2012r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego (zw. dalej: Naczelnikiem US, organem I instancji) z dnia [...] kwietnia 2012r. nr [...], wydanej po wznowieniu z urzędu postępowania podatkowego w sprawie solidarnej odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako byłego członka zarządu "M" Sp. z o. o. za zaległość podatkową ciążącą na ww. Spółce z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2007r. Z akt sprawy wynika następujący stan faktyczny; Naczelnik US decyzją z dnia [...] kwietnia 2012r., wydaną po wznowieniu z urzędu postępowania podatkowego w sprawie solidarnej odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako byłego członka zarządu "M" Sp. z o. o. (zw. dalej: Spółka "M") za zaległość podatkową ciążącą na ww. Spółce z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2007r., uchylił w całości decyzję Naczelnika US z dnia [...] lipca 2010r., nr [...] wobec zaistnienia przesłanek określonych w art.240 §1 pkt 5 ww. ustawy i orzekł o solidarnej odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako osoby trzeciej - byłego członka zarządu "M" Sp. z o. o., który odpowiada solidarnie ze Spółką i z drugim członkiem zarządu – B.P. za zaległości podatkowe ciążące na ww. Spółce z tytułu zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2007r. wraz z należnymi odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego. Skarżący w odwołaniu na powyższe rozstrzygnięcie potwierdził pełnienie funkcji członka zarządu Spółka "M" w okresie od dnia [...] listopada 2005r. do dnia [...] kwietnia 2007r. Nadto podniósł, że do czasu pełnienia przez niego funkcji członka zarządu ww. Spółki " byty składane deklaracje oraz uiszczane płatności". Według strony, Naczelnik US w głównej mierze podjął swoje rozstrzygnięcie na podstawie decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] marca 2011r. które to zostały oparte na zeznaniach osób podejrzanych o przestępstwa karnoskarbowe, co nie stanowi dowodów w sprawie. Dyrektor IS uznając zarzuty odwołania za bezzasadne utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W motywach, w pierwszej kolejności omówił instytucję wznowienia postępowania, ze szczególnym uwzględnieniem przesłanki wynikającej z art.240 §1 pkt 5 Ordynacji podatkowej - w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. Dalej organ wyjaśnił, że Naczelnik US decyzją z dnia [...] lipca 2010r. orzekł o solidarnej odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako osoby trzeciej - byłego członka zarządu Spółki "M" za zaległości podatkowe ciążące na Spółce z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2007r. wraz z należnymi odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego w łącznej kwocie 64.185,74zł. Rozstrzygnięcie to zostało wydane po wszczęciu postępowania na podstawie art.108 §2 pkt 3 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym postępowanie w sprawie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej nie może zostać wszczęte przed dniem wszczęcia postępowania egzekucyjnego - w przypadku, o którym mowa w §3 tegoż artykułu, który stanowi, że w razie wystawienia tytułu wykonawczego na podstawie deklaracji, na zasadach przewidzianych w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przed orzeczeniem o odpowiedzialności osoby trzeciej nie wymaga się uprzedniego wydania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego i decyzji, o której mowa w art.53a. Wskazane rozstrzygnięcie, stosownie do wymogu określonego w art.108 §2 ww. regulacji prawnej, zostało doręczone adresatowi w dniu 11 sierpnia 2010r. i stało się ostateczne. Następnie organ odwoławczy stwierdził, że w dniu [...] kwietnia 2010r. wszczęte zostało przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej (zw. dalej: Dyrektor UKS) postępowanie kontrolne wobec Spółki "M" między innymi w zakresie prawidłowości rozliczeń z budżetem z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2007r. W jego wyniku stwierdził nieprawidłowości w rozliczeniu tego podatku i w konsekwencji, decyzją z dnia [...] marca 2011r. określił ww. Spółce prawidłową kwotę zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2007r., oraz kwotę podatku od towarów i usług podlegającą wpłacie na podstawie art.108 ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku towarów i usług (Dz. U. Nr 54, póz 535 ze zm.) należną za miesiąc luty 2007r. Orzeczenie to zostało doręczone w dniu 4 kwietnia 2011r. Jest ostateczne. W konsekwencji powyższego, Naczelnik US wznowił z urzędu postępowanie w sprawie solidarnej odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako osoby trzeciej - byłego członka zarządu Spółki "M" za zaległości ciążące na ww. Spółce z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2007r. wraz z należnymi odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego i zakończył je wydaniem decyzji z dnia [...] kwietnia 2012r. W motywach zaś wyjaśnił, że wydając decyzję w dniu [...] lipca 2010r. nie posiadał wiedzy, że Spółka "M " zadeklarowała podatek od towarów i usług za miesiąc luty 2007r. w nieprawidłowej wysokości. Dopiero przeprowadzone przez Dyrektora UKS postępowanie kontrolne w zakresie prawidłowości rozliczeń z budżetem z tytułu podatku od towarów i usług wykazało wskazane wyżej nieprawidłowości. Tym samym, według organu, w momencie wydania ww. decyzji z [...] lipca 2010r. istniały okoliczności faktyczne sprawy, nowe dowody które nie były jemu znane, a fakt ich istnienia miał wpływ dla rozstrzygnięcia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako osoby trzeciej - byłego członka zarządu Spółki "M" za zaległości podatkowe ciążące na ww. Spółce z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2007r. wraz z należnymi odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego. Zatem, w przedmiotowej sprawie zaszły przesłanki określone w art.240 §1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Przeprowadził więc postępowanie w sprawie solidarnej odpowiedzialności podatkowej strony jako osoby trzeciej - byłego członka zarządu Spółki "M" za zaległość ciążącą na Spółce z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2007r. wraz z należnymi odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego, zgodnie z obowiązującymi przepisami o odpowiedzialności osób trzecich. Odnoszą się bezpośrednio do zakresu odpowiedzialności skarżącego, Dyrektor IS w pierwszej kolejności omówił materialno-prawną podstawą zaskarżonego rozstrzygnięcia, tj. art.116 Ordynacji podatkowej. Wyjaśnił, że z konstrukcji tego przepisu wynika, że to na członku zarządu, z udziałem którego, prowadzone jest postępowanie, spoczywa ciężar przedłożenia dowodów potwierdzających istnienie przesłanek zwalniających go od odpowiedzialności podatkowej. Do organu podatkowego należy z kolei ocena przedstawionych przez Stronę dowodów. Natomiast w sytuacji, gdy występują wątpliwości, co do uznania za dowód w sprawie, dokumentu przedłożonego przez Stronę postępowania, ciężar udowodnienia jego wiarygodności spoczywa na osobie przedstawiającej ten dokument. Wskazał, że zakres i kategorie należności, za które odpowiedzialność ponosi osoba trzecia (m.in. członek zarządu) wymienione zostały w art.107 §1 i §2 pkt 1 - 4 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym osoby trzecie odpowiadają za zaległości podatkowe całym swoim majątkiem solidarnie z podatnikiem, jak również za podatki niepobrane oraz pobrane, a niewpłacone przez płatników lub inkasentów, odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych, niezwrócone w terminie zaliczki naliczonego podatku od towarów i usług oraz za oprocentowanie tych zaliczek i za koszty postępowania egzekucyjnego. W jego ocenie, zebrany w sprawie materiał dowodowy potwierdza, że zaistniały przesłanki do orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej skarżącego, a organ I instancji wyjaśnił wszystkie aspekty odpowiedzialności skarżącego za zobowiązania podatkowe przedmiotowej Spółki z tytułu podatku od towarów i usług za w/w okres. Tym samym, ustalony w niniejszej sprawie stan faktyczny oraz wszechstronna ocena okoliczności - określonych w art.116 Ordynacji podatkowej - stanowią podstawę orzeczenia w powyższym zakresie. Przypomniał też, że zaległości podatkowe, za które odpowiada skarżący powstały w związku ze stwierdzonymi w toku postępowania kontrolnego nieprawidłowościami w rozliczeniu Spółki w podatku od towarów i usług VAT za miesiąc luty 2007r. Wysokość tego zobowiązania została określona przez Dyrektora UKS decyzją z dnia [...] marca 2011r., która stosownie do wymogu określonego w art.108 §2 ww. regulacji prawnej, została doręczona adresatowi i stała się ostateczna. Uwzględniają natomiast przesłanki wynikające z treści art.116 Ordynacji podatkowe, organ zaznaczył, że skarżący pełnił funkcję członka zarządu Spółki "M" zarówno w czasie, w którym powstało przedmiotowe zobowiązanie podatkowe Spółki, jak i w okresie, gdy przekształciło się ono w zaległość podatkową. Potwierdza to zgromadzony materiał dowodowy, w szczególności: akt notarialny Rep. A Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2002r. stanowiący akt założycielski spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, protokół Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników "M" Sp. z o. o z dnia [...] listopada 2005r. sporządzony w formie aktu notarialnego Rep. A Nr [...] z dnia [...] listopada 2005r. o podjęciu Uchwały nr [...] w sprawie zmiany treści §3 umowy ww. Spółki odnośnie wyznaczenia siedziby "M" Sp. z o. o., protokół Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników "M" Sp. z o. o. z dnia [...] listopada 2005r. odnośnie powołania skarżącego na członka zarządu ww. Spółki, protokół Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników "M" Sp. z o. o. sporządzony w formie aktu notarialnego Rep. A Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007r. o podjęciu Uchwały nr [...] o odwołaniu skarżącego z funkcji członka zarządu ww. Spółki, postanowienie Sądu Rejonowego Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...] lutego 2006r., sygn. akt; [...], odpis pełny z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego nr [...] wg stanu na dzień sporządzenia [...] marca 2008r. odpis pełny z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego nr [...] wg stanu na dzień sporządzenia [...] maja 2010r. Z materiału tego bezspornie wynika, że strona, obok B.P. – była jednym z dwóch członków zarządu Spółki "M" począwszy od dnia jej powołania tj. [...] listopada 2005r. do dnia odwołania tj. [...] kwietnia 2007r. Stwierdził też , że przedstawione dokumenty, potwierdzające fakt pełnienia przez skarżącego funkcji członka zarządu Spółki "M" Sp. z o. o., stanowią także dowód na wypełnienie warunku określonego w §2 i §4 art.116 Ordynacji podatkowej, bowiem przedmiotowe orzeczenie dotyczy zaległości podatkowej i kosztów postępowania egzekucyjnego powstałych z tytułu zobowiązań, których terminy płatności upływały w czasie pełnienia przez Stronę obowiązków członka zarządu w/w Spółki. Tym samym, wykazanie pierwszej z wymaganych przesłanek jest bezsporne. Według organu, zebrany materiał dowodowy potwierdza również spełnienie kolejnej przesłanki, której wykazanie spoczywa na organach podatkowych, tj. dotyczącej nieskuteczności egzekucji z majątku Spółki. W tej mierze wskazał, że w wyniku nie dopełnienia przez Spółkę obowiązku zapłaty w wyznaczonym terminie – określonego w ww. decyzji Dyrektora UKS podatku od towarów i usług za wskazany miesiąc, Naczelnik US na podstawie wystawionego w dniu [...] maja 2011r. tytułu wykonawczego o numerze [...] wszczął postępowanie egzekucyjne. Prowadzone postępowanie egzekucyjne wobec Spółki nie doprowadziło do wyjawienia ruchomego lub nieruchomego majątku dłużnika, z którego możliwe byłoby prowadzenie egzekucji. Fakt ten potwierdzają m. in.: 1/ pismo Starostwa Powiatowego Wydział Geodezji i Gospodarki Gruntami nr [...] z dnia [...] maja 2011r. informujące, że "M" Sp. z o. o. nie figuruje w ewidencji gruntów jako właściciel, współwłaściciel ani użytkownik wieczysty nieruchomości położonych na terenie Powiatu, 2/ pismo Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców nr [...] z dnia [...] maja 2011r. informujące, że "M" Sp. z o. o. nie figuruje w centralnej ewidencji pojazdów. Również dokonując w dniu [...] maja 2011r. zajęcia rachunków bankowych Spółki ( Bank [...] oraz [...] S.A.) organ egzekucyjny ustalił, że z powodu nieprowadzenia rachunku na rzecz "M" Sp. z o. o., potwierdzonych odpowiednimi pismami w tym m. in. Banku [...] nr [...] z dnia [...] maja 2011r, Banku [...] S.A. nr [...] z dnia [...] maja 2011r., realizacja zajęcia egzekucyjnego nie jest możliwa. Organ II instancji zaznaczył również, że pod wskazanym adresem w [...] Spółka "M" nie prowadzi działalności gospodarczej oraz nie posiada żadnego majątku. Ostatecznie, z uwagi na fakt, że prowadzone, w oparciu o przekazany organowi egzekucyjnemu tytuł wykonawczy, postępowanie egzekucyjne nie doprowadziło do zaspokojenia dochodzonej należności podatkowej, Naczelnik US postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011r. umorzył prowadzone wobec Spółki "M" postępowanie egzekucyjne. W uzasadnieniu zaś podał, że w trakcie prowadzonego postępowania egzekucyjnego nie wyegzekwowano także żadnych środków pieniężnych, a także nie ustalono żadnego majątku pozwalającego na zaspokojenie roszczeń wierzyciela, że dokumenty znajdujące się w urzędzie potwierdzają fakt zaprzestania prowadzenia przez Spółkę działalności gospodarczej, bowiem od maja 2007r. nie wpłynęła żadna deklaracja, w tym również jako płatnika. Podkreślił też, że prowadzone wcześniej wobec Spółki postępowanie egzekucyjne na poczet należności wynikających z decyzji Dyrektora UKS z dnia [...] kwietnia 2010r. określającej M Spółka z o. o. kwotę zobowiązania w podatku od towarów i usług za 2005r., zostało również umorzone. Tym samym, zdaniem organu II instancji, ustalenia dokonane przez organ I instancji - na podstawie materiału dowodowego zebranego w postępowaniu, w tym m. in. pisma Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji Departament Cepik z dnia [...] maja 2011r. oraz pisma Starostwa Powiatowego z dnia [...] maja 2011r., do którego dołączono dokumenty z postępowania egzekucyjnego - nie pozostawiają wątpliwości, że przed orzeczeniem o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe Spółki "M" z tytułu podatku od towarów i usług za wskazany miesiąc wykazana została bezskuteczność egzekucji skierowanej do majątku tej Spółki. Następnie Dyrektor IS, odnosząc się do okoliczności wystąpienia przesłanek wyłączających odpowiedzialność członka zarządu Spółki, stwierdził, że skarżący nie wykazał żadnej z przesłanek ekskulpacyjnych wynikających z przepisów uzasadniających zarówno orzeczenie o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości spółki, jak i uwolnienie się członka zarządu od tej odpowiedzialności, w tym także w przedmiocie wskazania majątku Spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części. Nie skorzystał też z możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym w związku z wznowionym z urzędu postępowaniem podatkowym w sprawie orzeczenia o jego solidarnej odpowiedzialności podatkowej jako osoby trzeciej. Organ wskazał, odwołując się do zgromadzonego materiału, że skarżący nie przedstawił dowodów, których istnienie mogłoby uwolnić go od odpowiedzialności za zaległości podatkowe Spółki "M". Podkreślił, że organ I instancji przeprowadził postępowanie w zakresie braku winy strony co do niezłożenia wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcia postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego). Z pism - Sądu Rejonowego Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Naprawczych z dnia [...] kwietnia 2010r. oraz Sądu Rejonowego Wydział Gospodarczy d/s upadłościowych i naprawczych z dnia [...] czerwca 2010r. wynika, że w sprawie "M" Sp. z o. o. nie wpłynęły wnioski o ogłoszenie upadłości. Jednocześnie Dyrektor IS podkreślił, że wprawdzie istotą prowadzonego przez organy podatkowe postępowania w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu spółek kapitałowych jest badanie przesłanek pozytywnych i negatywnych, mających niewątpliwie znaczenie dla określenia istnienia odpowiedzialności konkretnego członka zarządu, to jednak z treści art.116 §1 Ordynacji podatkowej - w części ustanawiającej negatywne przesłanki odpowiedzialności - niewątpliwie wynika, że odpowiedzialność dotyczy tylko przypadku, gdy członek zarządu miał wpływ na dokonanie we właściwym czasie zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości, a w tym czasie nie nastąpiło zgłoszenie tego wniosku lub wszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości. Nie może zatem ponosić odpowiedzialności za okoliczności, na które nie miał jakiegokolwiek wpływu. Niemniej jednak, z analizy materiału dowodowego zebranego w sprawie nie wynika, aby skarżący nie miał wpływu na zaistniałe okoliczności. Pełniąc funkcję członka zarządu w/w Spółki posiadał wiążące się z tym faktem kompetencje, materiał dowodowy nie wskazuje zaś, aby był w nich ograniczony. Organ odwoławczy podkreślił, że analiza zgromadzonego materiału dowodowego w kontekście sytuacji finansowej Spółki jednoznacznie wskazuje na uchybienia w zakresie wywiązywania się skarżącego jako członka zarządu ze swych obowiązków względem ww. Spółki i jej wierzycieli. Nieprawidłowości skutkujące wydaniem decyzji wymiarowych świadczą o braku profesjonalizmu w prowadzeniu działalności gospodarczej i wskazują na szereg istotnych uchybień w jej prowadzeniu. Odwołując się do treści decyzji Dyrektora UKS z dnia [...] marca 2011r. wskazał na wystawianie przez Spółkę "pustych" faktury, które nie dokumentują obrotu paliwa podlegającego opodatkowaniu, na nie dysponowanie przez Spółkę magazynami paliwowymi, na dostarczanie paliw bezpośrednio od dostawców Spółki do jej odbiorców, na rozliczenie ilościowe zakupu i sprzedaży, z którego wynika, że dokonała ona sprzedaży nabytego oleju opałowego na rzecz innych podmiotów, lecz sprzedaży tej nie zaewidencjonowała. Podkreślił też, że ocena sytuacji finansowej Spółki pod kątem istnienia przesłanek do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości lub wszczęcia postępowania układowego dokonana została na podstawie dokumentów finansowych za 2006r. (w tym m. in. rachunku zysków i strat oraz bilansu sporządzonego na koniec roku 2006 za lata 2005-2006), bowiem Spółka pomimo ustawowego obowiązku nie złożyła w Sądzie Rejonowym Wydział Gospodarczy KRS oraz w Urzędzie Skarbowym sprawozdań finansowych za lata 2007-2010. Przeprowadzona analiza wykazała, że suma aktywów (trwałych i obrotowych ) Spółki na dzień [...] grudnia 2006r. wynosiła 2.765.895,47zł, natomiast stan zobowiązań krótkoterminowych (bieżących) kształtował się na poziomie 2.801.487,25,00zł. Dyrektor podkreślając, że zachowanie płynności finansowej jest podstawowym zadaniem każdej firmy dbającej o interesy i relacje z kontrahentami, wskazał, że zdolność przedsiębiorstwa do regulowania zaciągniętych zobowiązań na określony termin odzwierciedlają wskaźniki płynności finansowej. W tym zakresie posłużył się dwoma - wskaźnikiem bieżącej płynności finansowej i szybkiej płynności finansowej. Analiza pierwszego wykazała, że Spółka w 2006r. posiadała wskaźnik bieżącej płynności zdecydowanie poniżej zalecanego przedziału, wynosił on bowiem jedynie 0,98 (Aktywa bieżące /Zobowiązania bieżące), tymczasem w typowym przedsiębiorstwie jego zadowalający poziom waha się w przedziale 1,5 - 2,0. Niski poziom tego wskaźnika oznacza problemy finansowe i utratę przez przedsiębiorstwo zdolności do terminowego regulowania bieżących zobowiązań. Drugi, odzwierciedlający natychmiastową zdolność przedsiębiorstwa do spłaty zaciągniętych zobowiązań, powinien się mieścić w przedziale 1,0-1,2. Spadek wartości poniżej 1,0 oznacza zachwianie płynności firmy. W przypadku Spółki, wynosił on natomiast 0,90. Według Dyrektora IS, dane te dowodzą, że podstawowe wskaźniki obrazujące kondycję Spółki wskazują, że w analizowanym okresie posiadała ona trudności z realizacją swoich zobowiązań. Organ zwrócił też uwagę na fakt, że wysokość ujawnionych zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za rok 2006 wyniosła 3.044.969,00zł. Zatem, sytuacja finansowa w czasie sprawowania przez skarżącego kwalifikowała się do ogłoszenia upadłości, Strona natomiast nie tylko nie złożyła stosownego wniosku i nie doprowadziła do wszczęcia właściwego postępowania, ale także nie dowiodła braku winy w tym względzie, jak również w żaden sposób nie wykazała swojej staranności w wypełnieniu powyższego obowiązku. Podkreślił również, że dłużnik nie jest uprawniony do dokonywania wyboru, czy mimo istnienia zaprzestania wykonywania zobowiązań winien zgłosić wniosek o upadłość, czy też nie, jeśli są spełnione przesłanki wynikające z art.11 §1 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze. Do takiego zgłoszenia jest zobowiązany na podstawie art.21 ww. ustawy w terminie dwóch tygodni od zaistnienia zaprzestania wykonywania zobowiązań. Nie odmawiając dłużnikowi prawa do podjęcia ryzyka i niezgłoszenia wniosku o upadłość pomimo zaistnienia stosownych ku temu przesłanek ustawowych, np. w sytuacji, gdy według jego oceny istnieje możliwość spłaty całości zobowiązań, organ jednakże zaznaczył, że gdy takie ryzyko podejmuje członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, to w przypadku dokonania błędnej oceny stanu faktycznego i w rezultacie choćby częściowej niemożności zaspokojenia długów ciążących na spółce, musi on mieć świadomość poniesienia subsydiarnej odpowiedzialności finansowej. Odpowiedzialność za zrealizowanie celu jakiemu ma służyć ogłoszenie upadłości (bezpieczeństwo obrotu i ochrona wierzycieli) - spoczywa na członku zarządu spółki, bowiem on i pozostali członkowie są uprawnieni i zobowiązani do kontrolowania stanu finansów i majątku spółki oraz do zgłoszenia wniosku o upadłość lub otwarcie postępowania układowego, gdy zachodzą do tego podstawy. Skarżący, jako członek zarządu w/w Spółki powinien z należytą starannością zadbać o ochronę interesów wszystkich wierzycieli zagrożonych stanem niewypłacalności Spółki i nie dopuścić, aby niektórzy z wierzycieli zostali zaspokojeni ze szkodą dla innych. Organ podzielił pogląd zawarty w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 maja 2005r., sygn. akt: FSK 1663/04 oraz z dnia 22 listopada 2006r., sygn. akt: FSK 189/06, że skoro stosownie do art. 116 §1 ustawy Ordynacja podatkowa członek zarządu odpowiadać ma na zasadzie winy za brak możliwości zaspokojenia należności Skarbu Państwa w sytuacji niewypłacalności spółki, to dla zwolnienia się z tej odpowiedzialności zainteresowany winien wykazać, że nie ponosi winy w zniweczeniu możliwości równomiernego ze wszystkimi wierzycielami zaspokojenia się Skarbu Państwa w postępowaniu upadłościowym, czego Strona w ogóle nie uczyniła. Dyrektor IS podkreślił również, że w przypadku zobowiązań podatkowych powstających z mocy prawa (tj. art.21 §1 pkt 1 Ordynacji podatkowej w związku z art.99 ust.12 ustawy o VAT), Spółka była zobowiązana do zapłaty podatku należnego w terminach wyznaczonych przez przepisy prawa. Badanie przesłanek egzoneracyjnych winno zatem nastąpić z uwzględnieniem kwot zobowiązań podatkowych określonych w decyzjach, nie zaś w deklaracjach podatkowych wykazujących inną wysokość zobowiązań podatkowych, niż to wynikało z przepisów prawa na podstawie, których zobowiązania te powstały. Zatem, kwota niezapłaconego podatku stanowi zaległość podatkową z tytułu zobowiązań podatkowych powstałych w czasie pełnienia przez skarżącego obowiązków członka zarządu Spółki skoro obowiązki te pełnił od dnia [...] listopada 2005r. do dnia [...] kwietnia 2007r. Organ stwierdził, że bez znaczenia dla oceny "czasu właściwego" pozostaje fakt, że późniejsze wydanie przez Dyrektora UKS z dnia [...] marca 2011r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług m. in. za miesiąc luty 2007r. nastąpiło w okresie kiedy Strona nie pełniła już obowiązków członka zarządu. Niewypełnienie przez Spółkę obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego polegające na zapłacie podatku należy bez wątpienia uznać za zaprzestanie płacenia zobowiązań. Wyjaśnił, że wydanie decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w czasie, gdy były członek zarządu nie pełni już swojej funkcji w przypadku oczywistego zaniżenia zobowiązania podatkowego, które mogłoby ostatecznie wpływać na sytuację finansową spółki, nie może i nie jest argumentem dla wyłączenia stosowania - w odniesieniu do byłych członków zarządu - przepisu art 116 Ordynacji podatkowej, również w zakresie wprowadzonych w tym przepisie przesłanek egzoneracyjnych. Przepis ten nie przewiduje w tym zakresie żadnych wyjątków, niezależnie od tego, czy dotyczy osób pełniących aktualnie (w dacie wydania decyzji oraz powstania zobowiązania podatkowego) obowiązki członka zarządu, czy też członków zarządu, którzy nie pełnili już swojej funkcji w dacie wydania decyzji określającej kwotę zobowiązania podatkowego. Zobowiązanie istniało już wcześniej i powinno zostać wykonane w terminach przewidzianych w przepisach prawa (por. wyrok NSA z dnia 13 lutego 2008r. w sprawie sygn. akt II FSK 1605/06). Toteż, argument skarżącego, dotyczący płacenia w ustawowych terminach podatku od towarów i usług wynikających ze składanych deklaracji do czasu pełnienia przez niego funkcji członka zarządu ww. Spółki, nie stanowi przesłanki skutkującej uwolnieniem się jego od odpowiedzialności wynikającej z art.116 Ordynacji podatkowej za zaległości podatkowe ciążące na Spółce, skoro Spółka nie obliczyła należności za ww. okres w prawidłowej wysokości. W kwestii ostatniej z przesłanek, które mogłyby uwolnić skarżącego od odpowiedzialności tj. konieczność wskazania mienia należącego do Spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych ww. Spółki w znacznej części, organ wyjaśnił, że strona nie wykazała istnienia tej przesłanki. Odpowiadając na pozostałe zarzuty skarżącego, Dyrektor IS nie stwierdził uchybień w przeprowadzonym przez organ I instancji postępowaniu dowodowym, w tym naruszenia art.122 Ordynacji podatkowej. Podkreślił, że przedstawione przez Stronę w odwołaniu argumenty dotyczące postępowania w zakresie określenia kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług oraz kwoty podatku od towarów i usług podlegającej wpłacie na podstawie art 108 ust.1 ustawy o VAT mogły być rozważane przy prowadzeniu postępowania w sprawie wymiaru podatku od towarów i usług za ten okres. Nie mogą być natomiast przedmiotem postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie, ponieważ zostało ono przeprowadzone prawidłowo po ustaleniu, że w zakresie podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2007r. określenie zobowiązania nastąpiło na podstawie decyzji Dyrektora UKS z dnia [...] marca 2011r., która stała się ostateczna. W postępowaniu dotyczącym odpowiedzialności osób trzecich nie rozstrzyga się już kwestii związanych z istnieniem obowiązku podatkowego, jak również wysokości zobowiązania podatkowego, ponieważ wcześniejsze ustalenia w tym przedmiocie - jak ma to miejsce w tej sprawie - stały się ostateczne. Dyrektor IS stwierdził też, że argumenty dotyczące zakończonego aktualnie postępowania prowadzonego wobec Strony przez Prokuraturę Okręgową i skierowania aktu oskarżenia na drogę postępowania sądowego nie mają wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie, ponieważ jest to postępowanie prowadzone niezależnie od przedmiotowego. Podkreślił też, że na dzień dzisiejszy nie posiada żadnych informacji, które świadczyłyby o nieprawidłowościach decyzji wydanej przez Dyrektora UKS w dniu [...] marca 2011r. W skardze na powyższe orzeczenie strona podniosła, że nie neguje faktu pełnienia funkcji członka zarządu Spółki "M" w okresie wskazanym w decyzji Dyrektora IS. Neguje natomiast naliczenie przez Urząd Kontroli Skarbowej wysokości podatku od towarów i usług za przedmiotowe okresy. Księgowość Spółki prowadzona była przez Biuro Rachunkowe "K", które rozliczało i wysyłało deklaracje do urzędu skarbowego. Na podstawie tych deklaracji, skarżący jako członek zarządu ww. Spółki uiszczał podatki, które "nigdy nie opiewały na tak wysokie sumy". Strona podkreśliła, że wprawdzie nie jest księgowym, to jednak z logicznego punktu widzenia nie ma pojęcia "skąd Urząd Kontroli Skarbowej wyliczył takie sumy podatku VAT", bowiem "nawet przy takich obrotach jest to nierealne" tym bardziej, że "Spółka zarabiała przy kupnie i sprzedaży towaru 1-2 gr/1L ". Skarżący zwrócił również uwagę na fakt prowadzenia przez organy skarbowe i podatkowe ciągłych kontroli w czasie pełnienia przez niego funkcji członka zarządu w/w Spółki. Każda z prowadzonych kontroli nie wykazywała żadnych uchybień, jednakże stwierdzenie jednego z kontrolerów Urzędu Skarbowego, że "prędzej czy później tak coś wynajdą" wzbudziło jego obawy, tym bardziej, że "w 2010r. zaczęły napływać (...) pisma i decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego i nikt z tego urzędu nie umiał (...) wytłumaczyć skąd te kwoty, powołując się tylko na decyzję Urzędu Kontroli Skarbowej ". Dyrektor IS w odpowiedzi na skargę, uznając podniesione zarzuty za bezzasadne wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 9 maja 2013r. pełnomocnik strony podniósł, że organy nie przeprowadziły postępowania w zakresie istnienia zaległości podatkowej, skarżący nie miał możliwości weryfikacji decyzji w postępowaniu wymiarowym. Decyzję wymiarową po wznowieniu doręczono osobie, która nie była w owym czasie członkiem zarządu spółki. Z uwagi na to, że skarżący był osadzony w areszcie przez okres od [...] marca 2009r. do [...] czerwca 2010r. nie mógł brać udziału w postępowaniu w zakresie odpowiedzialności podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż wbrew jej wywodom zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się głównie do odpowiedzi na pytanie, czy uzasadnionym było zastosowanie wobec Skarżącego – jako byłego członka zarządu Spółki "M" Sp. z o. o. instytucji przeniesienia odpowiedzialności za zaległość podatkową ciążącą na tej Spółce z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2007r. Przedmiotem zaskarżenia jest bowiem decyzja Dyrektora IS utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika US z dnia [...] kwietnia 2012r., wydana po wznowieniu z urzędu postępowania podatkowego w sprawie solidarnej odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako byłego członka zarządu Spółki "M" za w/w zaległość podatkową ciążącą na tej Spółce. Rozstrzygnięciem tym organ I instancji uchylił w całości decyzję Naczelnika US z dnia [...] lipca 2010r., wobec zaistnienia przesłanek określonych w art.240 §1 pkt 5 Ordynacji podatkowej i orzekł o solidarnej odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako osoby trzeciej - byłego członka zarządu w/w Spółki, który odpowiada solidarnie z tą Spółką i z drugim członkiem zarządu B.P. za zaległości podatkowe ciążące na tej Spółce z tytułu zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2007r, wraz z należnymi odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego w łącznej kwocie 1.063.733,12zł. Z racji rodzaju postępowania, jaki został w sprawie zastosowany, w pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że instytucja wznowienia postępowania to jeden z nadzwyczajnym trybów wzruszania decyzji ostatecznych. Jest to zatem wyłom od zasady trwałości decyzji administracyjnej zawartej w art.128 Ordynacji podatkowej. Wskazana instytucja ma na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i podjęcia rozstrzygnięcia sprawy zakończonej ostateczną decyzja podatkową, jeżeli postępowania podatkowe było dotknięte wadami procesowymi, wyliczonymi wyczerpująco w art.240 Ordynacji podatkowej (zob. B. Gruszczyński, w: S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyńki, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Ordynacja podatkowa Komentarz, Warszawa 2009, s. 832.). Istotnym jest jednak to, co tym bardziej czyni argumentację strony skarżącej bezzasadną, że postępowanie uruchamiane na skutek wznowienia postępowania nie jest jednak kontynuacją postępowania instancyjnego i nie daje podstaw do pełnej merytorycznej kontroli decyzji, którą zakończono sprawę w postępowaniu zwykłym (tak też: wyrok WSA w Gliwicach z 3 sierpnia 2009 r., I SA/Gl 175/09; wyrok NSA z 22 maja 2003 r., III SA 2367/01), lecz pozwala dokonać weryfikacji ww. decyzji jedynie pod kątem przesłanek określonych przez ustawodawcę taksatywnie w art.240 §1 Ordynacji podatkowej. Z punktu widzenia niniejszej sprawy, szczególne znaczenie ma przesłanka określona w pkt 5 powołanej normy - w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. Aby wskazana podstawa zaistniała, muszą zatem zostać spełnione kumulatywnie następujące przesłanki: - wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody; - są one istotne dla sprawy, tzn. mogą mieć wpływ na jej odmienne rozstrzygnięcie; - nie były znane organowi, który wydał decyzje; - istniały w dniu wydania decyzji. Okoliczności faktyczne lub dowody dla sprawy istotne to te, które dotyczą przedmiotu tej sprawy i mają znaczenie prawne, a więc mają w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych (wyrok NSA z 15 kwietnia 2010 r., I FSK 459/09). Natomiast w myśl art.245 §1 pkt 1 Ordynacji podatkowej organ podatkowy po przeprowadzeniu postępowania określonego w art.243 §2 wydaje decyzję, w której uchyla w całości lub w części decyzję dotychczasową, jeżeli stwierdzi istnienie przesłanek określonych w art.240 §1, i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy lub umarza postępowanie w sprawie. Mając na uwadze powyższe kryteria, Sąd stwierdza, że organ I instancji słusznie wznowił z urzędu postępowanie w sprawie solidarnej odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako osoby trzeciej - byłego członka zarządu przedmiotowej Spółki za zaległość ciążącą na tej Spółce z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2007r. dostrzegając element nowości w ostatecznym rozstrzygnięciu Dyrektora UKS określającym ww. Spółce prawidłową kwotę zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2007r., oraz kwotę podatku od towarów i usług podlegającą wpłacie na podstawie art.108 ust.1 ustawy o VAT należną za miesiąc luty 2007r. Jak dowiedziono, Naczelnik US w momencie wydania decyzji z [...] lipca 2010r. nie posiadał wiedzy, że istniały okoliczności faktyczne sprawy, nowe dowody - które nie były znane organowi, a fakt ich istnienia miał wpływ dla rozstrzygnięcia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako osoby trzeciej – byłego członka zarządu Spółki za w/w zaległości podatkowe ciążące na Spółce. W istocie bowiem, Spółka zadeklarowała podatek od towarów i usług za miesiąc luty 2007r. w nieprawidłowej wysokości, a dowiodło to dopiero postępowanie kontrolne Dyrektora UKS przeprowadzone w zakresie prawidłowości rozliczeń z budżetem z tytułu podatku od towarów i usług. Nadto, mając na względzie przedmiot sporu należy wskazać, że ogólna reguła odpowiedzialności osób trzecich została sformułowana w art.107 Ordynacji podatkowej. Przepis ten w §1 i §2 pkt 1 - 4 wskazuje na zakres i kategorie należności, za które odpowiedzialność ponosi osoba trzecia (m.in. członek zarządu). Z treści tej normy wynika, że osoby trzecie odpowiadają za zaległości podatkowe całym swoim majątkiem solidarnie z podatnikiem, jak również za podatki niepobrane oraz pobrane, a niewpłacone przez płatników lub inkasentów, odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych, niezwrócone w terminie zaliczki naliczonego podatku od towarów i usług oraz za oprocentowanie tych zaliczek i za koszty postępowania egzekucyjnego. Odpowiedzialność osób trzecich jest więc instytucją prawną wiążącą skutki istnienia zobowiązania podatkowego z podmiotem innym niż podatnik (w pewnym zakresie także płatnik i inkasent). Nie ulega zatem wątpliwości, że wyżej przytoczona regulacja ma charakter wyjątkowy. Osoby trzecie ponoszą odpowiedzialność za cudzy dług, jednakże odpowiedzialność ta wynikać może wyłącznie z mocy konkretnego przepisu ustawy, a do kręgu tych osób należą wyłącznie podmioty wymienione w art.110 - 117 Ordynacji podatkowej, przy czym katalog osób trzecich ponoszących odpowiedzialność z tytułu cudzych zaległości podatkowych ma charakter zamknięty. Nadmienić przy tym należy, że orzeczenie o odpowiedzialności osób trzecich nie uwalnia dłużnika od tej odpowiedzialności, tylko poszerza krąg podmiotów, od których organ podatkowy może dochodzić zaspokojenia. Zatem odpowiedzialność osób trzecich w Ordynacji podatkowej ma charakter posiłkowy w stosunku do odpowiedzialności podatnika (płatnika i inkasenta). Stwierdzenie, że określony podmiot spełnia ustawowe przesłanki odpowiedzialności danej kategorii osób trzecich, zobowiązuje organ podatkowy do wydania decyzji o jej odpowiedzialności. Nie istnieje zatem prawna możliwość odstąpienia od wydania tego rodzaju decyzji. Przedmiotowa decyzja może zostać wydana dopiero wtedy, gdy organ podatkowy będzie posiadał uzasadnione podstawy do przyjęcia, że pierwotny dłużnik (podatnik, płatnik, inkasent) nie wywiązał się z ciążącego na nim zobowiązania, a wysokość tego zobowiązania musi wynikać z decyzji właściwego organu. To oznacza, że wysokość zaległości podatkowych, za które odpowiadać ma osoba trzecia, wynika z wcześniejszej decyzji organu podatkowego, wydanej we właściwym postępowaniu w stosunku do podatnika, niekiedy także płatnika lub inkasenta. Tak szeroko zakreślona odpowiedzialność osoby trzeciej ulega jednak pewnym ograniczeniom w stosunku do członków zarządu spółki z o. o. - co wynika z dyspozycji art.116 Ordynacji podatkowej. To właśnie ta norma stanowiła między innymi podstawę rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji. Z treści jej wynika, że za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja przeciwko spółce okaże się w całości lub w części bezskuteczna, chyba że członek zarządu wykaże, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające upadłości (postępowanie układowe) albo, że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości oraz niewszczęcie postępowania układowego nastąpiło bez jego winy, bądź też wskaże on mienie, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części. Przepis §2 art.116 stanowi natomiast, że odpowiedzialność członków zarządu spółki określona w §l obejmuje zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których zarówno upływ terminu płatności, jak również powstanie zaległości wymienionych w art.52 nastąpiło w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu. Stosownie do brzmienia §4 w/w przepisy stosuje się również do byłego członka zarządu. W konstrukcji powołanego przepisu z jednej strony zawarto obowiązki, do których wypełnienia zobowiązany jest organ i od których spełnienia uzależnione jest orzekanie o odpowiedzialności osób trzecich, tj.: 1/ wykazanie okoliczności pełnienia obowiązków członka zarządu w czasie powstania zobowiązania podatkowego jak i przekształcenia się jego w zaległość podatkową, oraz 2/ bezskuteczność egzekucji skierowanej do majątku spółki. Z drugiej strony, ściśle określono w nim tzw. przesłanki egzoneracyjne, które uwalniają członka zarządu z udziałem którego prowadzone jest postępowanie od odpowiedzialności, o ile uprzednio wykaże on ich wystąpienie. Zalicza się do nich: wykazanie, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości spółki lub wszczęto postępowanie zapobiegające upadłości (postępowanie układowe) albo, że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości oraz niewszczęcie postępowania układowego nastąpiło nie z jego winy, bądź też, że wskazał on mienie spółki, z którego egzekucja jest możliwa. Jednocześnie należy podkreślić, że przepisy ordynacji podatkowej nie przewidują tzw. negatywnych przesłanek odpowiedzialności osób trzecich, ani też prawa tej osoby do ubiegania się o ograniczenie jej odpowiedzialności ze względu na zasady współżycia społecznego lub ważne względy społeczno gospodarcze. Stwierdzenie, że określony podmiot spełnia ustawowe przesłanki odpowiedzialności danej kategorii osób trzecich, zobowiązuje organy podatkowe do wydania decyzji o jej odpowiedzialności. Prowadząc postępowanie w trybie art.116 Ordynacji podatkowej organ podatkowy powinien w pierwszej kolejności zbadać istnienie przesłanek pozytywnych tej odpowiedzialności, a dopiero w przypadku ich stwierdzenia rozważyć, czy strona postępowania w sposób wiarygodny przedstawiła okoliczności egzoneracyjne. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że zgromadzony materiał dowodowy potwierdza, że w toku prowadzonego postępowania organy dowiodły w sposób prawidłowy i nie budzący wątpliwości istnienie przesłanek pozytywnych przeniesienia odpowiedzialności, o których mowa w art.116 Ordynacji podatkowej. Uściślając, organy wykazały fakt pełnienia przez skarżącego funkcji członka zarządu Spółki "M" zarówno w czasie, w którym powstało przedmiotowe zobowiązanie podatkowe ww. Spółki, jak i w okresie, gdy przekształciło się ono w zaległość podatkową (od dnia powołania - [...] listopada 2005r. do dnia odwołania - [...] kwietnia 2007r.). W tej mierze wskazały na szereg dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, które okoliczność tą potwierdzają, jak - akt notarialny Rep. A Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2002r.;protokoły Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki; odpisy pełne z KRS, czy dokumenty finansowe Spółki. Dodać jedynie należy, że okoliczność ta nie jest przez stronę kwestionowana. Podobnie, w sposób bezsprzeczny została wykazana druga z przesłanek pozytywnych - dotycząca problematyki bezskuteczności egzekucji z majątku Spółki. Zgromadzony w tym zakresie materiał dowodowy potwierdza, że prowadzone postępowanie egzekucyjne wobec Spółki "M" nie doprowadziło do wyjawienia ruchomego lub nieruchomego majątku dłużnika, z którego możliwe byłoby prowadzenie egzekucji. W konsekwencji, Naczelnik US postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011r., umorzył prowadzone wobec w/w Spółki postępowanie egzekucyjne. Szczegółowe ustalenia dotyczące tej kwestii Dyrektor IS zawarł na kartach 7-8 zaskarżonej decyzji. Oceniając natomiast sprawę pod kątem przesłanek wyłączających odpowiedzialność członka zarządu Spółki, w szczególności w kontekście podnoszonych w skardze zarzutów, za słuszne należy uznać stanowisko organu, że skarżący nie wykazał w sposób obiektywny ich istnienia. Przede wszystkim, wbrew oczekiwaniom skarżącego, nie można upatrywać przesłanki egzoneracyjnej w tym, że sprawy księgowo-finansowe Spółki "M" były prowadzone przez biuro rachunkowe, które ją rozliczało i wysyłało deklarację do urzędu skarbowego, skarżący zaś, jako członek zarządu uiszczał podatki - skoro, jak słusznie zauważył Dyrektor IS - Spółka ta nie obliczyła należności za ww. okres w prawidłowych wysokościach, co z kolei ujawniło prowadzone przez Dyrektora UKS postępowanie kontrolne zakończone decyzją wydaną dnia [...] marca 2011r. Rację ma też organ podkreślając, że w przypadku zobowiązań podatkowych powstających z mocy prawa (o czym art.21 §1 pkt 1 Ordynacji podatkowej) Spółka zobowiązana była do zapłaty podatku należnego w prawidłowych wysokościach i w terminach wyznaczonych ustawą. Dlatego uchybienie tym obowiązkom uzasadniało wydanie decyzji przez organ podatkowy na podstawie przepisu art.21 §3 i §3a Ordynacji podatkowej. Nadto, nie może z pola widzenia umykać fakt, że treść przepisu art.116 Ordynacji podatkowej dotyczy zarówno osób pełniących aktualnie obowiązki członka zarządu (w dacie wydania decyzji oraz powstania zobowiązania podatkowego), jak też tych członków zarządu, którzy nie pełnili już funkcji w dacie wydania orzeczenia określającego kwotę zobowiązania podatkowego. Zobowiązanie to już bowiem istniało wcześniej i powinno zostać wykonane w terminach przewidzianych w przepisach prawa, a zatem w momencie, kiedy strona była członkiem zarządu spółki. Słusznie też organ akcentuje, że w przedmiotowej sprawie zaległości podatkowe, za które odpowiada skarżący, powstały w związku ze stwierdzonymi przez Dyrektora UKS w toku postępowania kontrolnego nieprawidłowościami w rozliczeniu podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2007r. Wysokość tego zobowiązania została określona decyzją z dnia [...] marca 2011r. Z uwagi na powyższe, nie zasługują na uznanie przedstawione przez stronę zarzuty dotyczące nie wyjaśnienia okoliczności związanych z powstaniem zobowiązania podatkowego. Odnoszą się one bowiem do postępowania prowadzonego w zakresie określenia Spółce kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług oraz kwoty podatku od towarów i usług podlegającej wpłacie na podstawie art.108 ust.1 ustawy o VAT należnych za między innymi miesiąc luty 2007r. Mogły one być poddane weryfikacji jedynie w ramach postępowania kontrolnego, nie zaś prowadzonego w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej skarżącego. Z akt sprawy wynika, że postępowanie wymiarowe wobec Spółki zostało zakończone decyzją Dyrektora UKS z dnia [...] marca 2011r. Rozstrzygnięcie to stało się ostateczne i jako dokument urzędowy – wiążące w postępowaniu dotyczącym odpowiedzialności podatkowej skarżącego. Rację ma zatem Dyrektor IS odpowiadając na zarzuty skargi, że podnoszone przez stronę okoliczności dotyczące postawy jednego z kontrolerów urzędu skarbowego nie mogły wpłynąć na ocenę prawidłowości zaskarżonej obecnie decyzji. Odnosząc się do pozostałych kwestii, Skład orzekający pragnie zauważyć, że mimo, biernej postawy skarżącego w przedstawieniu dowodów, których istnienie mogłoby go uwolnić od odpowiedzialności za zaległości podatkowe Spółki "M" – organ I instancji przeprowadził postępowanie w zakresie braku winy co do nie złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości lub nie wszczęcia postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego). Z pozyskanych przez organ pism: z Sądu Rejonowego Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Naprawczych z dnia [...] kwietnia 2010r. oraz z Sądu Rejonowego Wydział Gospodarczy d/s upadłościowych i naprawczych z dnia [...] czerwca 2010r. wynika, że w sprawie Spółki "M" nie wpłynęły wnioski o ogłoszenie upadłości. Istotnym również jest, że organy, właśnie pod kątem przesłanek zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości lub wszczęcia postępowania układowego - dokonały także oceny sytuacji finansowej Spółki. Szczegółowe ustalenia dotyczące tej kwestii zostały zawarte są na kartach 10-12 zaskarżonej decyzji. Potwierdzają one, że analiza dokumentów finansowych, w tym m. in. rachunku zysków i strat oraz bilansu wykazała, że suma aktywów Spółki na dzień [...] grudnia 2006r. wynosiła 2.765.895,47zł. natomiast stan zobowiązań bieżących kształtował się na poziomie 2.801.487,25,00zł. Nadto, posługując się wskaźnikami obrazującymi kondycję Spółki wykazały, że Spółka "M" w analizowanym okresie posiadała trudności z realizacją swoich zobowiązań. Wskazały też, że wysokość ujawnionych zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za 2006r. wyniosła 3.044.969,00zł. W konsekwencji, miały podstawy do sformułowania tezy, że sytuacja finansowa Spółki w czasie sprawowania przez skarżącego funkcji kwalifikowała się do podjęcia działań zmierzających do ogłoszenia upadłości, czego jednak - jak wykazano - nie uczyniono. Odnosząc się natomiast do podniesionych na rozprawie zarzutów pełnomocnika należy wyjaśnić, że decyzja określająca Spółce zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za sporny okres została wydana nie w trybie wznowieniowym a zwykłym. Jak wskazano w treści zaskarżonej decyzji rozstrzygnięcie to jest ostateczne. W trybie nadzwyczajnym było natomiast prowadzone postępowania w zakresie solidarnej odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako osoby trzeciej – byłego członka zarządu Spółki "M" za ciążące na Spółce w/w zaległości w podatku VAT. Wskazany przez pełnomocnika okres, w którym skarżący przebywał w areszcie (tj. od [...] marca 2009r. do [...] czerwca 2010r.), wbrew jego sugestiom, nie pokrywał się z okresem, w którym prowadzone było postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności strony. Z akt sprawy bowiem wynika, że postanowienie w przedmiocie wznowienia postępowania zostało wydane [...] grudnia 2011r. i doręczone skarżącemu – 2 stycznia 2012r., zatem po kilku miesiącach od wyjścia z aresztu. Tym samym, argument, że strona nie mogła brać udziału w postępowaniu w zakresie odpowiedzialności podatkowej jest bezpodstawny. Dodatkowo należy zauważyć, że materiał zgromadzony w sprawie dowodzi, że strona w toku postępowania zakończonego zaskarżoną obecnie decyzją, mimo przesyłanych przez organy i doręczanych jej pism (postanowienia o wznowieniu postępowania, wezwań, zawiadomień) - zachowywała się biernie. Na zakończenie koniecznym jest podkreślenie, że przeprowadzone przez organy podatkowe postępowanie dowodowe nie budzi zastrzeżeń Sądu. Organy (w szczególności I instancji) dokonały niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, co odbyło się z poszanowaniem zasad proceduralnych, w tym art.122 Ordynacji podatkowej. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera ścisłe ustalenia faktyczne oraz wyczerpującą analizę wszystkich istniejących okoliczności. Kierując się tym samym przedstawionymi względami, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja znajduje dostateczne podstawy w prawie materialnym, zaś jej wydanie poprzedziło postępowanie, w którym nie uchybiono regułom proceduralnym. Powyższe czyni skargę nieuzasadnioną i spowodowało konieczność jej oddalenia na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).