II SA/Go 163/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek (spr.) Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.M.-S. o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 24 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Go 163/09 w sprawie ze skargi B.M.-S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2005 postanawia odmówić rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści wyroku. Wyrokiem z dnia 24 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, po rozpoznaniu skargi B.M.-S., uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. w przedmiocie płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2005 rok. Pismem z dnia [...] lipca 2012 r. skarżący zwrócił się do tutejszego Sądu z wnioskiem o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wyroku, przytaczając w jego treści fragment uzasadnienia do wyroku i domagając się podania czy na deklarowanych działkach w roku 2005 były "trwałe łąki i pastwiska czy ugór skoro te działki nie były w całości użytkowane rolniczo a kontrolerzy zastosowali kod nieprawidłowości DR18". Postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odmówił skarżącemu rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści przedmiotowego wyroku z uwagi na brak uzasadnionych podstaw do zastosowania tej instytucji. Następnie pismem z dnia [...] listopada 2012 r. skarżący złożył wniosek o dokonanie wykładni wskazanego wyroku z dnia 24 czerwca 2009 r. w zakresie podania, czy plan działalności rolnośrodowiskowej z dnia [...] czerwca 2005 r. był załączony do akt sprawy zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., na podstawie którego Sąd wydał przedmiotowy wyrok. Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2012 r. tutejszy Sąd odmówił rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści wyroku. Kolejnym wnioskiem z dnia [...] marca 2013 r. B.M.-S. zwrócił się do tutejszego Sądu o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wyroku z dnia 24 czerwca 2009 r. Skarżący we wniosku zwrócił uwagę, iż w wyroku z dnia 24 czerwca 2009 r. Sąd ustalił, iż w dniu [...] marca 2005 r. skarżący miał wieloletnie nieużytki i nie prowadził działalności rolniczej, a w wyroku z dnia 20 maja 2010 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Go 262/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. ustalił, iż w dniu [...] marca 2005 r. i 2004 r. na tych samych powierzchniach skarżący miał użytki zielone i prowadził działalność rolniczą. W związku z powyższym skarżący wniósł do Sądu o wyjaśnienie, które ze stanowisk obowiązuje w myśl art. 170 p.p.s.a. Jako podstawę wniosku strona wskazała art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej zwanej p.p.s.a., sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. W odniesieniu do instytucji wykładni wyroku wskazać należy na ugruntowane stanowisko sądów administracyjnych podkreślające, iż konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, mogący budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania ( por. postanowienie NSA z dnia 13 marca 2012 r., II GSK 1121/11 - baza orzeczeń nsa.gov.pl). Sądy administracyjne zwracają również uwagę, iż w ramach wykładni nie mieści się żądanie przez stronę wyjaśnienia przez sąd powodów zajętego stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia, skoro zostało ono w sposób jasny uzasadnione w jego motywach (por. postanowienie NSA z dnia 18 listopada 2011 r., II OSK 698/10, post. NSA z dnia 9 września 2011 r., II FZ 410/11 - baza orzeczeń nsa.gov.pl). Nie ulega również wątpliwości, iż wykładania wyroku nie może zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzenia o inne istotne, zdaniem wnioskodawcy, elementy ( por. postanowienia NSA z dnia 4 lutego 2005 r., OZ 1312/04, postanowienie NSA z dnia 3 kwietnia 2008 r., II FZ 33/08 - baza orzeczeń nsa.gov.pl). Ponadto dodać należy, iż wykładnia wyroku nie może także zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie. Ponadto zauważyć należy, iż wątpliwości co do uzasadnienia orzeczenia mogą być wyjaśnione w trybie art. 158 p.p.s.a. jedynie wówczas, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji, a nie udzielenie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania ( por. postanowienie NSA z dnia 1 czerwca 2012 r., II OZ 473/12 - baza orzeczeń nsa.gov.pl). Podkreślić przy tym należy, iż Sąd orzekający podziela stanowisko sądów administracyjnych wskazujące na obowiązek strony wnioskującej o wykładnię wyroku do wskazania, które konkretne elementy sentencji wyroku lub jego uzasadnienia są dla strony niezrozumiałe bądź nasuwają określone wątpliwości i dlaczego (zob. postanowienie NSA z dnia 3 kwietnia 2012 r., I OZ 208/12 - baza orzeczeń nsa.gov.pl ). Mając powyższe na uwadze powyższe rozważania i uwagi Sąd uznał, iż będący przedmiotem rozpoznania wniosek skarżącego z dnia [...] marca 2013 r. nie zasługuje na uwzględnienie i tym samym zasadna jest odmowa rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści wyroku z dnia 24 czerwca 2009 r. W ocenie Sądu wydany w dniu 24 czerwca 2009 r. wyrok w zakresie sentencji nie nasuwa żadnych wątpliwości, wynik jest bowiem jednoznaczny - uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. w przedmiocie płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2005 rok. Zdaniem Sądu wątpliwości takich nie powinno budzić również uzasadnienie wyroku, które jest spójne i logiczne, zawiera precyzyjnie opisany stan faktyczny ustalony w sprawie, wskazanie na stan prawny znajdujący zastosowanie w sprawie oraz wyraźnie wskazane i opisane naruszenia prawa jakich dopuścił się organ w postępowaniu administracyjnym połączone ze wskazaniami dla organu co do czynności jakie zobowiązany będzie podjąć ponownie rozpoznając sprawę. W treści uzasadnienia Sąd w szczególności zwrócił uwagę, iż organy decydujące o treści negatywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia ustalenia ograniczyły do stwierdzenia nieprowadzenia działalności rolniczej, wywiedzionego z faktu niewykoszenia spornych działek rolnych w terminach mających wynikać z rozporządzenia z dnia 7 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych norm i relacji ich powierzchni do działek zadeklarowanych. Tymczasem, jak wskazał Sąd, wymóg utrzymywania gruntów zgodnie z minimalnymi normami utrzymywania gruntów w dobrej kulturze rolnej dotyczył i dotyczy kontroli wniosków składanych o przyznanie płatności na podstawie przepisów ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich od gruntów rolnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 6, poz. 40 ze zm.) i rozporządzenia do niej wykonawczego z dnia 7 kwietnia 2004 r., a następnie ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej (Dz. U. Nr 35, poz. 217) i wydanego – na podstawie delegacji ustawowej zamieszczonej w art. 17 ust. 1 pkt 2 lit. b –rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2007 r. w sprawie minimalnych norm (Dz. U. Nr 46, poz. 306 ze zm.). Sąd zwrócił uwagę, iż kontrola wniosku o przyznanie płatności ONW następuje na podstawie wcześniej wskazanych uregulowań i ma na celu ustalenie czy producent rolny przestrzega zasad zwykłej dobrej kultury rolniczej, a nie czy utrzymuje grunty rolne zgodnie z normami. Sąd zauważył, że wobec tego, że organy w postępowaniu dotyczącym wniosku ONW nie uwzględniły uregulowań prawnych znajdujących zastosowanie w sprawie, to tym samym nie uwzględniły uregulowań prawnych, znajdujących zastosowanie w sprawie i nie dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych, koniecznych dla prawidłowego rozstrzygnięcia istoty sprawy. W złożonym przez skarżącego wniosku o wykładnię wyroku zwrócił się on do Sądu z uwagą, iż w wyroku z dnia 24 czerwca 2009 r. Sąd ustalił, iż w dniu [...] marca 2005 r. skarżący miał wieloletnie nieużytki i nie prowadził działalności rolniczej, a w wyroku z dnia 20 maja 2010 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Go 262/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. ustalił, iż w dniu [...] marca 2005 r. i 2004 r. na tych samych powierzchniach skarżący miał użytki zielone i prowadził działalność rolniczą. W związku z powyższym skarżący wniósł do Sądu o wyjaśnienie, które ze stanowisk obowiązuje w myśl art. 170 p.p.s.a. Zdaniem Sądu w pierwszej kolejności zwrócić należy uwagę, iż skarżący mało precyzyjnie wskazał w złożonym wniosku te elementy wyroku z dnia 24 czerwca 2009 r., które są dla niego niezrozumiałe, nasuwając jego określone wątpliwości, co stanowi przesłankę do oddalenia złożonego wniosku. Dodatkowo zwrócić należy uwagę, iż skarżący składając przedmiotowy wniosek w istocie domaga się dokonania przez Sąd ponownej oceny rozpoznanej w wyroku z dnia 24 czerwca 2009 r. sprawy, w kontekście wydanego w późniejszym czasie przez tutejszy Sąd wyroku z dnia 20 maja 2010 r. w sprawie o sygn. II SA/Go 262/10 ze skargi B.M.-S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego. Podkreślić należy, że wykładnia uzasadnienia wyroku w żądanym przez skarżącego zakresie prowadziłaby niewątpliwie do zmiany merytorycznej, reinterpretacji uzasadnienia i poszerzenia go o nowe elementy, co byłoby niedopuszczalne. Zdaniem Sądu, wobec uznania, iż żądanie B.M.-S. wykracza poza ramy dopuszczalnej wykładni wyroku, zaś sformułowania zawarte zarówno w wyroku, jak i jego uzasadnieniu są jednoznaczne i nie wywołują wątpliwości co do ich wpływu na ocenę stwierdzonego stanu faktycznego i prawnego, na kwestię wykonania wyroku, czy też ustalenia zakresu powagi rzeczy osądzonej, na podstawie art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.