II SA/Go 571/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek (spr.) Asesor WSA Michał Ruszyński Protokolant ref. staż. Małgorzata Zacharia-Gardzielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2008 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Lubuskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty strukturalnej oddala skargę. Prawomocnym wyrokiem z dnia 19 grudnia 2006 roku w sprawie II SA/Go 345/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. uchylił decyzję Dyrektora Lubuskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ( dalej jako: ARiMR ) w Z. [...] i poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. odmawiającą wnioskodawcy W.W. prawa do renty strukturalnej. Uchylając zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej powoływana jako: ppsa ) wskazał na konieczność wyjaśnienia okoliczności faktycznych złożenia nowego wniosku z dnia 14 stycznia 2005 roku. Wskazał też Sąd na niedostateczne ustosunkowanie się organów do podnoszonego przez skarżącego zarzutu naruszenia art. 9 Kpa w tym i niewyjaśnienie okoliczności faktycznych leżących u podstaw twierdzeń strony o naruszeniu tego przepisu. Za konieczne uznał też Sąd ustalenie czy w skład gospodarstwa rolnego wnioskodawcy wchodziły również działki nr [...] nie wykazane we wniosku z 8 września 2004 roku i z dnia 14 stycznia 2005 roku bowiem nieujawnienie tych działek w obu wnioskach mogło spowodować niespełnienie przez wnioskodawcę wymogów określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z 30 kwietnia 2004 roku i to bez związku z informacjami pracownika Agencji. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Dyrektor Lubuskiego Oddziału Regionalnego ARiMR decyzja nr [...] utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S.. z nr [...] odmawiającą wnioskodawcy W.W. prawa do renty strukturalnej. Wynikający z akt administracyjnych stan faktyczny sprawy przedstawiał się następująco: W dniu 8 września 2004 roku do Biura Powiatowego ARiMR w S. wpłynął wniosek W.a W. o przyznanie renty strukturalnej, w którym wskazał on 14 działek ewidencyjnych o numerach [...] w obrębie ewidencyjnym [...], o łącznej powierzchni 48,43 ha, w tym powierzchni użytków rolnych na deklarowanych działkach ewidencyjnych 47,83 ha. We wniosku rolnik zadeklarował przekazanie wchodzących w skład jego gospodarstwa działek w całości na rzecz następcy, tj. córki M. W. W załącznikach do wniosku obszar gospodarstwa rolnego określony został na 56,06 ha. Dnia 26 listopada 2004 roku Kierownik Biura Powiatowego ARiMR, wydał postanowienie nr [...] o spełnieniu przez wnioskodawcę warunków niezbędnych do uzyskania renty strukturalnej. Postanowienie to zawierało m.in. pouczenie w jakich okolicznościach warunek przekazania gospodarstwa rolnego uważa się za spełniony. W dniu 14 stycznia 2005 roku W. W. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR wypełniony formularz wniosku o przyznanie renty strukturalnej z zaznaczeniem, iż jest to zmiana wniosku. Wykazał w nim – jako już przekazane następcy M. W. - 13 działek ewidencyjnych o łącznej powierzchni 47,80 ha, przy czym powierzchnia użytków rolnych na przekazanych działkach ewidencyjnych stanowiła 47,20 ha. Do wniosku załączona została - sporządzona w formie aktu notarialnego ( repertorium A nr [...] ) - umowa darowizny z dnia 14 stycznia 2005 roku, z której wynikało, że W. W. i jego żona G., w celu uzyskania renty strukturalnej przekazali na rzecz następcy - M. W., 13 działek ewidencyjnych o numerach [...], położonych w obrębie ewidencyjnym [...], których łączna powierzchnia wynosiła 47,80 ha. Przekazanie w formie darowizny – jak wynika z porównania wniosków – nie objęło działki ewidencyjnej o numerze [...]. Także w dniu 14 stycznia 2005 roku W. W. i jego żona G. złożyli – pod rygorem odpowiedzialności karnej - pisemne oświadczenia o przekazaniu gospodarstwa za rentę strukturalną i o nieprowadzeniu działalności rolniczej. W dniu 15 kwietnia 2005 roku do OR ARiMR wpłynęła, sporządzona w formie aktu notarialnego ( repertorium A nr [...]), umowa darowizny z dnia 11 stycznia 2005 roku, dotycząca przekazania przez W. i G. małż. W. na rzecz syna - P. W., działki ewidencyjnej o numerze [...] oraz dwóch działek o numerach 3 i 9, położonych w [...] o łącznej powierzchni 5,39 ha. W umowie strony oświadczyły, że zostaje ona zawarta w związku z zaprzestaniem prowadzenia działalności rolniczej przez małż. W. zgodnie z ustawą z dnia 20 grudnia 1990 roku o ubezpieczeniu społecznym rolników ( Dz.U. z 1998 roku , Nr 7 poz. 25 ze zm.) , którzy przedstawili decyzję Kasy Rolniczego ubezpieczenia Społecznego – Oddział w S. z dnia [...] o przyznaniu G. W. rolniczych świadczeń rentowych. Decyzją z dnia 10 sierpnia 2005 roku organ I instancji odmówił przyznania wnioskodawcy renty strukturalnej. W wyniku odwołania strony organ II instancji uchylił decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Decyzją z dnia 28 lutego 2006 roku, utrzymaną w mocy decyzją dyrektora OR ARiMR z dnia 18 kwietnia 2006 roku, organ I instancji ponownie odmówił przyznania wnioskowanej renty. Decyzje te zostały uchylone powołanym wyżej wyrokiem WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 19 grudnia 2006 roku w sprawie II SA/Go 345/06. Kolejna decyzja organu I instancji z dnia 23 kwietnia 2007 roku, odmawiająca prawa do renty, została uchylona decyzją organu odwoławczego z dnia 2 lipca 2007 roku, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania. W toku trwającego postępowania administracyjnego do pisma pełnomocnika wnioskodawcy z dnia 6 czerwca 2007 roku, stanowiącego uzupełnienie odwołania od decyzji BP ARiMR, dołączony został odpis sporządzonej w formie aktu notarialnego ( repertorium [...] ) z dnia 18 stycznia 2005 roku zmiany umowy darowizny z dnia 11 stycznia 2005 roku. Umową zmieniającą umowę darowizny z dnia 11 stycznia 2005 roku małż. W. przekazali synowi P. W. również działkę ewidencyjną nr [...] położoną w obrębie ewidencyjnym [...] o powierzchni 1,89 ha. Łączna powierzchnia darowych działek wyniosła 7,91 ha.. W dniach 29 sierpnia i 6 września 2007 roku przeprowadzona została przez organ I instancji rozprawa administracyjna w trakcie której przesłuchano świadków [...] byłego pracownika ARiMR, [...] pracownika Ośrodka Doradztwa Rolniczego, M. W. oraz w charakterze strony wnioskodawcę. Ponownie wydana decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia 23 października 2007 roku została uchylona przez organ odwoławczy w dniu 14 stycznia 2008 roku, a sprawa ponownie przekazana mu do rozpoznania. Rozpoznając sprawę po raz kolejny organ I instancji - Kierownik Biura Powiatowego ARMiR w S. ( z upoważnienia którego działał główny specjalista ) decyzją nr [...], na podstawie § 4, § 6 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz § 20 ust. 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich ( Dz.U. Nr 114 poz. 1191 ze zm. - dalej powoływane jako: Rozporządzenie z dnia 30 kwietnia 2004 roku ) oraz art. 104 i 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity: Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm. - powoływanej dalej jako: Kpa ), po ponownym rozpatrzeniu wniosku z dnia 8 września 2004 roku, odmówił W.W. przyznania renty strukturalnej. W uzasadnieniu decyzji z dnia 16 kwietnia 2008 roku organ I instancji przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego. Wskazał, iż podczas przeprowadzonej rozprawy administracyjnej wnioskodawca wyjaśnił, że wraz z wnioskiem z dnia 8 września 2004 roku dostarczył wszystkie dokumenty ( wypisy z rejestru gruntów, akty notarialne, zaświadczenia gminy ) dotyczące całego liczącego ponad 50 ha gospodarstwa, które w całości łącznie z działkami nr 3, 9 oraz 137 zamierzał przekazać M. W., ale w wyniku informacji pracownika Agencji podzielił gospodarstwo. Ponadto wnioskodawca wyjaśnił, iż działki nr [...] posiadał od początku prowadzenia gospodarstwa rolnego, zaś działalność zakończył po przepisaniu gospodarstwa na córkę – [...]. Podał też organ, iż [...], były pracownik ARiMR, zeznał, że udzielał informacji wnioskodawcy, w tym o konieczności wskazania we wniosku wszystkich działek wchodzących w skład gospodarstwa. Świadek ten zeznał też, iż interpretował przepisy rozporządzenia pod kątem możliwości przeniesienia nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa W. W. także na pozostałe dzieci. Kolejny świadek [...] zeznał, iż informował wnioskodawcę o konieczności przekazania wszystkich działek wchodzących w skład gospodarstwa i niemożności przekazania działki nr [...] na rzecz na syna - P. W.. Dokonując oceny zeznań uzyskanych w toku rozprawy administracyjnej organ I instancji uznał, iż W. W. miał wiedzę na temat konieczności przekazania całego gospodarstwa na rzecz następcy - M. W., które to przekazanie winno obejmować także działkę nr 137, która nie została zadeklarowana we wniosku o przyznanie renty strukturalnej ani na żadnym etapie dotychczasowego postępowania administracyjnego nie została ujawniona przez wnioskodawcę. W ocenie organu, zarówno z zeznań samej strony jak i zeznań świadków, wynika jednoznacznie iż strona miała pełną wiedzę co do konieczności przekazania wszystkich działek wchodzących w skład gospodarstwa, które składało się z działek nr [...]. Organ wywiódł, iż mimo tego wnioskodawca nie zgłosił we wniosku, że w skład jego gospodarstwa rolnego wchodzą również działki nr [...]. Organ jednocześnie podkreślił, że twierdzenie wnioskodawcy, iż składając wniosek o przyznanie renty strukturalnej dołączył dokumenty potwierdzające, że w skład jego gospodarstwa wchodzą też wymienione działki nr [...] nie znajduje żadnego potwierdzenia w aktach sprawy. Z deklaracji oraz załączonych dokumentów wynika bowiem, iż w skład gospodarstwa rolnego wchodzić miały następujące działki: - działka nr [...] - wypis z rejestru gruntów z dnia 30 sierpnia 2004 roku, odpis z księgi wieczystej KW nr [...], -[...] W konsekwencji organ stwierdził, iż twierdzenie wnioskodawcy jakby dostarczył wszystkie dokumenty, obejmujące całą powierzchnię ponad 50 ha gospodarstwa było błędne. W ocenie organu wnioskodawca niezgodnie z przepisami dotyczącymi przyznawania rent strukturalnych nie wykazał we wniosku wszystkich działek wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, mimo, iż ze zgromadzonego materiału dowodowego ( zeznań jego i świadków ) wynika, iż wiedział o takim wymogu, faktycznie przekazał gospodarstwo w części na rzecz dwóch osób córki – jako następcy oraz na rzecz syna. Nadto wbrew pouczeniom zawartym w postanowieniu nr [...] działkę nr [...] ( zadeklarowaną już uprzednio we wniosku o przyznaniu renty strukturalnej do przekazania na rzecz następcy ) przekazał na rzecz syna P. W.. Organ podkreślił, że pojęcie gospodarstwa rolnego zostało zdefiniowane w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 roku o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności ( Dz.U. z 2004 roku, Nr 10, poz. 76 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym na dzień składnia wniosku o przyznanie renty strukturalnej jako wszystkie nieruchomości rolne będące w posiadaniu jednego właściciela. Zatem na dzień składania wniosku, tj. na dzień 8 września 2004 roku w skład gospodarstwa rolnego wnioskodawcy wchodziły działki gruntu numer [...]. Jednocześnie organ podkreślił, iż nigdy w toku prowadzonego postępowania administracyjnego wnioskodawca nie tylko nie kwestionował faktu, iż w skład jego gospodarstwa wchodzą działki numer [...], ale wielokrotnie potwierdzał ten fakt, co czyniło tę okoliczność bezsporną. Organ wskazał, iż na dzień 8 września 2004 roku łączna powierzchnia gospodarstwa rolnego wnioskodawcy wynosiła faktycznie 55,45 ha, zaś zadeklarowana we wniosku z dnia 8 września 2004 roku 48,43 ha, a przekazana wg wniosku z dnia 14 stycznia 2005 roku 47,80 ha. Dokonując analizy stanu prawnego sprawy organ wskazał, iż z wykładnia przepisu § 6 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, wynika, iż przekazanie gospodarstwa rolnego rzecz dwóch osób jest możliwe tylko przez przeniesienie własności gospodarstwa w ramach powiększenia jednego lub dwóch istniejących gospodarstw rolnych. Tymczasem córka wnioskodawcy przejęła gospodarstwo jako następca, tj. osoba, która rozpoczyna działalność rolniczą po raz pierwszy z dniem przejęcia gospodarstwa rolnego od producenta rolnego ubiegającego się o rentę strukturalną. Skoro zatem nie posiadała gospodarstwa rolnego w chwili przekazania. zatem niemożliwe było w jej przypadku powiększenie gospodarstwa rolnego. Jako następca natomiast musiałaby przejąć gospodarstwo w całości, co nie nastąpiło. W konsekwencji organ stwierdził niespełnienie przez wnioskodawcę wymogu polegającego na przekazaniu gospodarstwa rolnego w sposób ściśle określony w przepisach § 6 ust. 1 pkt 1 i 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 roku ze względu na przekazanie gospodarstwa rolnego na rzecz dwóch osób, które nie spełnia przesłanek wskazanych w powołanych przepisach. Dodatkowo organ podkreślił, iż wnioskodawca składając wniosek z dnia 8 września 2004 roku oraz z dnia 14 stycznia 2005 roku dwukrotnie oświadczył, składając własnoręczny podpis, iż znane są mu zasady przyznawania i wypłaty renty strukturalnej. Także postanowienie nr [...] o spełnieniu przez wnioskodawcę niezbędnych warunków do uzyskania renty strukturalnej zawierało szczegółowe pouczenie o warunkach przyznawania rent strukturalnych. Organ wyjaśnił jednocześnie, iż postępowanie w sprawie przyznania renty strukturalnej jest dwuetapowe, aby rolnicy ubiegający się o rentę strukturalną, na rzecz których zostanie wydane postanowienie o spełnieniu wstępnych warunków, zawierające pouczenie o warunkach przekazania gospodarstwa rolnego mieli pewność, że jeżeli wypełnią wszystkie zobowiązania zadeklarowane we wniosku na wstępnym etapie to w rezultacie otrzymają świadczenie, o które się ubiegają. Zważywszy na możliwość wystąpienia sytuacji szczególnych powodujących np. konieczność zmiany osoby przejmującej gospodarstwo rolne to w tym celu został określony obowiązek złożenia wniosku w trybie zmiany do wniosku, co umożliwia ponowne zweryfikowanie przed wydaniem decyzji o przyznaniu tego renty spełnienia warunków określonych w ww. rozporządzeniu przez osobę ubiegającą się o rentę strukturalną i osobę przejmującą gospodarstwo rolne. W konkluzji organ wskazał, iż z akt sprawy wynika, że wnioskodawca zarówno na dzień składania wniosku 8 września 2004 roku, jak i w dniu 14 stycznia 2005 roku nie złożył rzetelnego oświadczenia o posiadanych użytkach rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, ponadto nie wykazał faktycznego stanu prawnego gospodarstwa, nie dołączając do pierwszego wniosku dokumentów potwierdzających nie tylko własności działek o numerach 3 i 9, ale także działki o numerze 137. Ta działka została przekazana aktem notarialnym z dnia 18 stycznia 2005 roku, a więc w cztery dni po złożeniu w BP ARiMR dokumentów mających potwierdzać zaprzestanie prowadzenia działalności rolniczej. Ponadto organ wyjaśnił, iż w oparciu o wyjaśnienia i zeznania złożone na rozprawie administracyjnej uznał, że sugestie pracownika BP ARiMR w S. nie miały wpływu na błędy i nieprawidłowości popełnione przez stronę przy składaniu wniosku i zmiany do wniosku o rentę strukturalną. Wskazał też, że złożenie wniosku o przyznanie renty strukturalnej nie uniemożliwia sprzedaży lub darowania części posiadanych użytków rolnych osobom trzecim. Powinno to jednak nastąpić przed otrzymaniem postanowienia o spełnieniu warunków niezbędnych do uzyskania renty strukturalnej, zaś o każdej zmianie mającej wpływ na postępowanie administracyjne, zainicjowane na wniosek strony, wnioskodawca jest zobowiązany niezwłocznie informować organ, który to postępowanie prowadzi. Z dokumentacji zebranej w sprawie wynika, że wnioskodawca wyżej wymienionych zobowiązań nie wypełnił. Odwołanie od decyzji wniósł W. W., reprezentowany przez r. pr. J.K.. Zakwestionowanej decyzji zarzucał rażące naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 6, 9, 75 § 1, 77 § oraz 78 § 1 Kpa, a także art. 153 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mające bezpośredni wpływ na rozstrzygniecie sprawy, a w konsekwencji naruszenie prawa materialnego, tj. § 20 ust. 3. § 4 i § 6 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 roku. Odwołujący wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie wnioskodawcy renty strukturalnej zgodnie ze złożonym wnioskiem bądź ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu odwołania W. W. zarzucał, iż organ I instancji oparł swoje oceny na bardzo wybiórczym potraktowaniu zebranego w aktach sprawy materiału dowodowego, z całkowitym pominięciem materiału dowodowego nie pasującego do przyjętej przez niego koncepcji. Wywiódł, iż organ pominął wnioski dowodowe strony zgłaszane w toku postępowania, w tym m. in. o przeprowadzenie dowodów z oświadczenia z dnia 27 września 2005 roku o wypowiedzeniu umowy o pracę [...] oraz z oświadczenia [...] z dnia 20 sierpnia 2005 roku wraz z protokołem przyjęcia oświadczenia z dnia 19 sierpnia 2005 roku. Podobny zarzut odwołujący podniósł w odniesieniu do przywołanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zeznań i wyjaśnień złożonych w sprawie w czasie rozprawy administracyjnej, poprzez zmianę sensu i znaczenia udzielanych odpowiedzi zarówno świadków jak i wnioskodawcy. Wywodził, iż z zeznań świadków i oświadczenia z 20 sierpnia 2005 roku [...] wynika, iż przy ubieganiu się o rentę strukturalną sporządził on w istocie 3 wnioski. Pierwszy z nich, o czym na wstępie nadmienia świadek w swym oświadczeniu z dnia 20 sierpnia 2005 roku przewidywał przekazanie gospodarstwa na jednego następcę w osobie córki – M. W.. Wersja ta nie została złożona w Agencji i została zmieniona, po konsultacji ze [...], byłym pracownikiem Powiatowego Biura ARiMR. Zmiany dotyczyły dopuszczalności przekazania części działek na rzecz syna. Wniosek ten został formalnie złożony do agencji w dniu 8 września 2004 roku. Wnioskodawca wywodził, iż cała procedura przekazywania na następcę działek tworzących gospodarstwo rolne dla celów ubiegania się o rentę strukturalną, w tym także działek o nr 3 i 9 , jak i pominięcie we wnioskach działki nr 137 związana była, od początku wyłącznie z interpretacją przepisów i sugestią co do sposobu postępowania, wskazywanych przez świadka Z.G. Fakt ten potwierdzają okoliczności zwolnienia Z.G z pracy. Podkreślał, iż w przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że niespełnienie przez wnioskodawcę wymogów określonych w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 roku spowodowane zostało tylko i wyłącznie wprowadzeniem go w błąd przez pracownika BP ARiMR w S. Z.G. Gdyby bowiem nie został wprowadzony w błąd przez pracownika organu administracyjnego, prowadzącego jego sprawę przeniósłby gospodarstwo w całości na następcę i uzyskał rentę strukturalną. Jednocześnie skarżący wskazał, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. uchylając wcześniejsze decyzje odmowne wydane w przedmiotowej sprawie, wskazał, iż niezbędne pozostaje ustalenie czy wnioskodawca działał wskutek sugestii pracownika Agencji. W ocenie odwołującego organ I instancji w istocie nie ustalił tego, powołując się jedynie na pisemne pouczenia podpisane przez wnioskodawcę. W ocenie wnioskodawcy, w sprawie nie może być wątpliwości, iż organ administracji rażąco naruszył przepis postępowania tj. art. 9 Kpa co miało bezpośredni wpływ na wynik sprawy. Zgodnie zaś z utrwalonym orzecznictwem zachowanie się przez stronę zgodnie z udzielonymi przez organ informacjami nie może powodować dla niej ujemnych konsekwencji co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyrokach z dnia 11 kwietnia 1996 roku SA/Wr 1931/95, z dnia 25 kwietnia 1996 roku SA/Bk 375/95 , z dnia 16 grudnia 1998 roku III SA 1559/97, z dnia 2 grudnia 1999 r. III SA 8093/98 ). Decyzją z dnia [...] Dyrektor Lubuskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Z. [...] działając na podstawie § 6 ust. 1 pkt. 1 i 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia oraz art. 104 i 107 § 3 Kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy dokonując analogicznych jak organ I instancji ustaleń co do dokumentów załączonych do wniosku z dnia 8 września 20044 roku wskazał dodatkowo na treść tego wniosku w dziale C - dane przejmującego użytki rolne wchodzące w skład przekazywanego gospodarstwa rolnego, gdzie wskazano jedynie dane M. W. z zaznaczonym celem przejęcia - przekazanie gospodarstwa następcy oraz na zaświadczenie z Urzędu Miejskiego w D. o posiadaniu przez wnioskodawcę na terenie gminy gospodarstwa rolnego powierzchni 56,0545 ha, zaświadczenie Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego o podleganiu wnioskodawcy obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu rolników i nieposiadaniu zaległości z tytułu opłaty składek oraz świadectwa ukończenia zasadniczej szkoły rolniczej i średniego studium zawodowego przez M. W. oraz oświadczenia o jej pracy od 1998 roku w gospodarstwie o powierzchni 56,05 ha ojca W. W.. Organ odwoławczy zwrócił uwagę na wydane w dniu 26 listopada 2004 roku postanowienie nr [...], w którym zawarte było pouczenie o formie oraz o sposobie przekazania gospodarstwa rolnego ubiegającego się o przyznanie renty strukturalnej ze wskazaniem, że w przypadku gdy gospodarstwo rolne ma być przekazane na rzecz następcy ( a przez następcę rozumie się osobę fizyczną, rozpoczynającą działalność rolniczą po raz pierwszy z dniem przejęcia gospodarstwa rolnego od producenta rolnego ubiegającego się o rentę strukturalną, która nie ukończyła 40 roku życia w dniu złożenia wniosku o rentę strukturalną ), to wnioskodawca musi przekazać wszystkie użytki rolne wchodzące w skład tego gospodarstwa, będące przedmiotem odrębnej własności rolnika i jego małżonka, jak również przedmiotem ich współwłasności, z wyjątkiem powierzchni nie większej niż 0,50 ha użytków rolnych jeśli działalność rolnicza prowadzona na tych użytkach służy wyłącznie zaspokajaniu potrzeb własnych uprawnionego oraz osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym; zaś możliwymi formami przekazania gospodarstwa rolnego, określonymi w postanowieniu, jest przeniesienie własności tego gospodarstwa w całości na rzecz następcy na podstawie umowy w formie aktu notarialnego albo na powiększenie jednego lub kilku gospodarstw rolnych przez odpłatne lub nieodpłatne przeniesienie własności użytków rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego. Wskazał, iż ze złożonej w dniu 14 stycznia 2005 roku zmianie do wniosku oraz załączonego do niej aktu notarialnego Repertorium A Nr [...] wynika, że następcy tj. M. W. przekazanych zostało 13 działek ewidencyjnych o numerach [...] położonych w obrębie ewidencyjnym wsi [...], o łącznej powierzchni 47,80 ha. Organ kontrolny wskazał, iż z przeprowadzonej analizy zgromadzonej dokumentacji, przedłożonej przez W. W. w celu uzyskania renty strukturalnej jednoznacznie wynika, że działka ewidencyjna nr [...] o powierzchni 0,63 ha użytków rolnych, położona w obrębie ewidencyjnym C. w gminie D. nie została przekazana następcy. Wskazał też iż treść przedłożonego 15 kwietnia 2005 roku aktu notarialnego - umowy darowizny Repertorium A nr [...] że działki ewidencyjne o nr [...] będące własnością W. i G. W., darowane synowi P. W. nie zostały wykazane ani we wniosku o przyznanie renty strukturalnej z dnia 8 września 2004 roku, ani w zmianie wniosku o przyznanie renty strukturalnej z dnia 14 stycznia 2005 roku. W ocenie organu II instancji zebrany w sprawie materiał dowodowy w niniejszej sprawie oraz zeznania strony i świadków, przesłuchanych na rozprawie administracyjnej w dniu 29 sierpnia oraz 6 września 2007 roku, świadczą o tym, iż wnioskodawca posiadał w dostatecznym stopniu wiedzę umożliwiającą poprawne złożenie wniosku o przyznanie renty strukturalnej oraz wiedzę na temat ogólnych zasad przyznawania rent strukturalnych. Zdaniem organu zeznania strony i świadków świadczą w sposób nie budzący wątpliwości o tym, iż posiadała ona niezbędną wiedzę o konieczności przekazania całego gospodarstwa w celu przyznania renty strukturalnej, bowiem pierwotnie deklarowała ona wolę przeniesienia wszystkich działek na rzecz M. W.. Jednakże w złożonym w dniu 8 września 2004 roku wniosku oraz we wniosku z dnia 14 stycznia 2005 roku W. W., w dziale B - oświadczenie o posiadanych i zadeklarowanych do przekazania przekazanych działkach rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego - nie zadeklarował działek ewidencyjnych nr [...]. Tym samym w ocenie organu odwoławczego twierdzenie jego, iż wraz z wnioskiem o przyznanie renty strukturalnej zostały złożone dokumenty "na całą powierzchnię gospodarstwa na ponad 50 ha" nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy. Bezspornym w ocenie organu II instancji pozostawało, iż W. W. był właścicielem działek nr 3, 9 oraz 137 w chwili składania wniosku, co potwierdzają zarówno jego zeznania jak również dokumenty zebrane w toku postępowania – wypis z rejestru gruntów oraz akt notarialny. Organ odwoławczy podkreślił, że niewykazanie działek [...] w obu wnioskach spowodowało niespełnienie przez skarżącego wymogów określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z 30 kwietnia 2004 roku. Zgodnie bowiem z § 6 ust. 1 pkt. 1 i 2 tego Rozporządzenia warunek przekazania gospodarstwa rolnego, o którym mowa w § 4 pkt 4, uważa się za spełniony, jeżeli zostały przekazane wszystkie użytki rolne wchodzące w skład tego gospodarstwa, będące zarówno przedmiotem odrębnej własności rolnika i jego małżonka, jak również przedmiotem ich współwłasności, z zastrzeżeniem § 9 pkt 1, a przekazanie nastąpiło przez przeniesienie własności gospodarstwa rolnego w całości na rzecz następcy albo na powiększenie jednego lub kilku gospodarstw rolnych przez odpłatne lub nieodpłatne przeniesienie własności użytków rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego. W omawianym przypadku w świetle powyżej zacytowanych przepisów warunek przekazania gospodarstwa nie został spełniony. W momencie składania wniosku o przyznanie renty strukturalnej z dnia 8 września 2004 roku nie zostały zdeklarowane wszystkie działki wchodzące w skład przekazywanego gospodarstwa; pominięto działki nr [...], przy jednoczesnym określeniu celu przejęcia jako przekazanie gospodarstwa następcy. Organ zwrócił uwagę także na fakt, iż rzeczywiste przekazanie gospodarstwa rolnego nastąpiło na rzecz dwóch osób - M. W. - deklarowanego następcy oraz P. W.. Taka sytuacja byłaby do zaakceptowania tylko wtedy, gdy miałoby miejsce przeniesienie własności gospodarstwa w ramach powiększenia jednego lub kilku gospodarstw rolnych. Jednakże M. W. przejęła użytki rolne jako deklarowany następca tj. osoba, która rozpoczyna działalność rolniczą po raz pierwszy z dniem przejęcia gospodarstwa rolnego od producenta rolnego ubiegającego się o rentę strukturalną, a zatem nie posiadając własnego gospodarstwa rolnego w chwili przekazywania użytków rolnych przez wnioskodawcę. Organ uznał więc, że niemożliwe było w przypadku M. W. powiększenie gospodarstwa rolnego. Natomiast jako następca zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa powinna przejąć gospodarstwo w całości, co nie nastąpiło. Jednocześnie organ wyjaśnił, iż zastosowanie w analizowanym przepisie alternatywy rozłącznej w postaci spójnika "albo:" uniemożliwia zastosowanie obu w/w form w celu przekazania gospodarstwa rolnego. Powyższe ustalenia skłoniły organ odwoławczy do oceny, iż Kierownik BP ARiMR w S. zasadnie stwierdził, iż niezadeklarowanie we wniosku działek ewidencyjnych nr [...] wchodzących w skład przekazywanego gospodarstwa, przekazanie działki ewidencyjnej numer [...] na rzecz syna P. W., mimo deklaracji we wniosku z dnia 8 września 2004 roku i obowiązku przekazania jej na rzecz następcy oraz faktyczne przekazanie gospodarstwa na rzecz dwóch osób - w części na rzecz deklarowanego następcy, czyli córki M. W. i syna P. W. powodują, iż wnioskodawca nie spełnił przesłanek do uzyskania renty strukturalnej. W ocenie organu II instancji z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, a szczególności aktu notarialnego Repertorium A nr [...] wynika, iż w skład gospodarstwa rolnego W.a W. na dzień składania wniosku wchodziły działki ewidencyjne o numerach:[...]. Również w toku postępowania administracyjnego wnioskodawca nie kwestionował, iż w skład jego gospodarstwa wchodzą działki numer [...]. Odnosząc się do sprawy naruszenia przepisu art. 9 Kpa organ odwoławczy wyjaśnił, iż w oparciu o zeznania świadka Z.G można ustalić, że jego sugestie jako pracownika BP ARiMR w S.. nie miały wpływu na błędy popełnione przez stronę przy składaniu wniosku i zmiany do wniosku o przyznanie renty strukturalnej. Z jego zeznań wynika bowiem, że informował stronę zgodnie z zapisami zawartymi w rozporządzeniu. Nadto organ zaznaczył, iż złożenie wniosku o przyznanie renty strukturalnej nie uniemożliwia sprzedaży lub darowania części posiadanych użytków rolnych osobom trzecim. Warunkiem, który musiałby być spełniony w powyższej sytuacji było dokonanie tych czynności przed otrzymaniem postanowienia o spełnieniu warunków niezbędnych do uzyskania renty strukturalnej. Wskazał też, że zgodnie z pouczeniem zawartym w części D wniosku o każdej zmianie mającej wpływ na postępowanie administracyjne, zainicjowane wnioskiem strona jest zobowiązana niezwłocznie informować organ prowadzący to postępowanie czego wnioskodawca zaniedbał. W ocenie organu istotne znaczenie miał fakt, iż W. W. poświadczył własnoręcznym podpisem, iż zna zasady przyznawania rent strukturalnych, co miało miejsce przy składaniu obu wniosków o przyznanie wnioskowanej płatności. Organ zaznaczył, że regulacja art. 9 Kpa nie może wyłączać innych bezwzględnie obowiązujących przepisów w tym przepisów Rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 2004 roku. Z ogólnego zwrotu "nie może ponieść szkody" nie sposób przyjąć iż w indywidualnych sprawach może dojść do niezastosowania przepisów prawa materialnego regulujących zasady przyznania pomocy. Skargę na w/w decyzję wniósł W. W., reprezentowany pełnomocnika r.pr J.K.. W skardze zawarte zostały zarzuty tożsame z zarzutami podnoszonymi już w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Skarżący podkreślał, iż decyzja organu II instancji jak i organu I instancji pozostają rażąco błędne i wydane zostały w wyniku oczywistych wręcz naruszeń wskazanych przepisów postępowania. Ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego dokonana została w wyniku skrajnie wybiórczo przeprowadzonych dowodów i z pominięciem wniosków dowodowych prowadzących do przeprowadzenia dowodów, których wyniki, pozostawałyby rażąco sprzecznie z przyjętą przez organy administracji "prawdą oficjalną". Organy administracji zupełnie pominęły wnioski dowodowe pełnomocnika wnioskodawcy z dnia 1 lutego 2007 roku oraz z dnia 6 czerwca 2007 roku o przeprowadzenie dowodów z oświadczenia z dnia 27 września 2005 roku o wypowiedzeniu umowy o pracę byłemu pracownikowi ARiMR [...] oraz z oświadczenia [...] z dnia 20 sierpnia 2005 roku wraz z protokołem przyjęcia oświadczenia z dnia 19 sierpnia 2005 roku. Zarzucał, iż dokonując analizy zeznań w/w świadków, przesłuchiwanych w trakcie rozprawy administracyjnej, organy administracji dokonały wybiórczej oceny, zmieniającej niejednokrotnie ich sens oraz rażącego, cynicznego wręcz, wykorzystania niedokładności tych zeznań w zakresie okoliczności, których doprecyzowanie stanowiły właśnie dokumenty z dnia 27 września 2005 roku, z dnia 20 sierpnia 2005 roku oraz z dnia 19 sierpnia 2005 roku. Głównym zarzutem podniesionym w skardze pozostawał fakt udzielenia wnioskodawcy błędnych informacji w przedmiocie warunków przyznawania renty strukturalnej. W ocenie skarżącego ten fakt ma istotne znaczenie dla sprawy. Spowodował, iż skarżący złożył błędny wniosek w sprawie i w konsekwencji odmówiono mu przyznania renty strukturalnej. Skarżący podkreślił, iż w przedmiotowej sprawie oczywistym było, iż niespełnienie przez wnioskodawcę wymogów określonych w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 roku spowodowane zostało tylko i wyłącznie w wyniku wprowadzenia go w błąd przez pracownika BP ARiMR w S.., Z.G. Nie może być zatem wątpliwości, iż organ administracji rażąco naruszył przepis postępowania tj. art. 9 Kpa, co miało bezpośredni wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z powołanym przepisem "organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek". Zdaniem strony skarżącej, naruszenie tej zasady przejawia się bez wątpienia w udzieleniu informacji błędnej. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem zachowanie się przez stronę zgodnie z udzielonymi przez organ informacjami nie może powodować ujemnych konsekwencji dla strony. Naruszenie powyższej zasady przez organ administracji ma bezpośredni wpływ na prawidłowość wydanej decyzji, nie ma podstaw do przerzucania konsekwencji błędnego stanowiska organu na stronę. W ocenie skarżącego naruszenie podstawowych obowiązków organu, poprzez udzielenie błędnych informacji, w konsekwencji których podjęte przez wnioskodawcę działania okazały się bezskuteczne, nie może skutkować pozbawieniem go prawa do wnioskowanego świadczenia. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Kierownika BP ARiMR oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu. 1. Z mocy art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest jedynie pod względem legalności czyli kontroli zgodności zaskarżonego aktu z prawem. Zakres kontroli sądowoadministracyjnej wyznacza przepis art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowiąc, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 2. Przedmiotem kontroli sądowej w rozpoznawanej sprawie była decyzja Dyrektora OR ARiMR w Z. utrzymująca w mocy decyzję Kierownika PB ARiMR w S.. o odmowie przyznania skarżącemu renty strukturalnej. Decyzje te zapadły w wyniku uchylenia poprzednich rozstrzygnięć organów obu instancji przez Sąd wyrokiem w sprawie II SA/Go 345/06. W związku z takim przedmiotem sprawy wskazania wymaga, iż zarówno Sąd rozpoznający niniejszą sprawę jak i organy administracji prowadzące w niej postępowanie administracyjne zakończone decyzjami administracyjnymi poddanymi obecnie kontroli sądowej pozostawały związane regulacją przepisu art. 153 ppsa. Z mocy powołanego przepisu ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu administracyjnego wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Przez ocenę prawną rozumie się przy tym powszechnie wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie. Pojęcie to obejmuje krytykę sposobu zastosowania w badanym akcie danej normy prawnej jak i wyjaśnienie dlaczego zastosowanie tej normy przez organ wydający akt zostało uznane za błędne. Wskazania co do dalszego postępowania dotyczą sposobu działania organu w toku ponownego rozpoznawania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci braków w materiale dowodowym czy lub innych uchybień procesowych. Wskazania nie mogą przy tym narzucać z góry sposobu rozstrzygnięcia konkretnych kwestii związanych z treścią przyszłego rozstrzygnięcia sprawy ani determinować oceny dowodów ( vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter i in., Zakamycze , 2006 wyd. II ). 3. Wnikliwa analiza uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2006 roku w sprawie II SA/Go 345/06 wskazuje, iż nie zawiera ono w istocie oceny prawnej, która byłaby wiążąca dla organów ponownie rozpoznających sprawę i dla Sądu. Przyczyną uchylenia przez Sąd poprzednich decyzji organów z dnia 26 lutego i 18 kwietnia 2006 roku odmawiających skarżacemu prawa do renty strukturalnej było niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy w zakresie okoliczności dotyczących złożenia wniosków z dnia 8 września 2004 i 14 stycznia 2005 roku, a to w kontekście niedostatecznego odniesienia się organów do zarzutu wnioskodawcy o naruszeniu art. 9 Kpa w stopniu mającym wpływ na treść decyzji, jak też niewyjaśnienie okoliczności dotyczących działek ewidencyjnych nr [...], nie wykazanych we wnioskach o rentę co w przypadku gdyby wchodziły one w skład gospodarstwa rolnego wnioskodawcy, rzutowałoby – zdaniem Sądu - na kwestię spełnienia przez skarżącego przesłanek do nabycia renty strukturalnej. Na te okoliczności ukierunkowane były wskazania Sądu co do dalszego postępowania organów przy ponownym rozpoznaniu sprawy. W ocenie Sądu analiza akt administracyjnych sprawy, w oparciu o które orzeka sąd ( art. 133 § 1 ppsa ) i treść kontrolowanych decyzji prowadzi do wniosku, iż organy podjęły działania zmierzające do realizacji udzielonych w sprawie II SA/Go 345/06 wskazań. 4. Oceniając legalność zaskarżonej skargą decyzji organu odwoławczego, a w konsekwencji – ze względu na jej treść – także decyzji organu I instancji przypomnieć należy przesłanki warunkujące nabycie prawa do renty strukturalnej. Zostały one enumeratywnie wymienione w § 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 roku. Zgodnie z tym przepisem rentę strukturalną przyznaje się producentowi rolnemu, będącemu osobą fizyczną prowadzącą na własny rachunek działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym położonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwanemu dalej "rolnikiem", jeżeli łącznie spełnia on następujące warunki: 1) ma ukończone 55 lat, lecz nie osiągnął wieku emerytalnego i nie ma ustalonego prawa do emerytury lub renty z ubezpieczenia społecznego lub zaopatrzenia emerytalnego, lub ubezpieczenia społecznego rolników; 2) prowadził nieprzerwanie działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym w okresie co najmniej 10 lat bezpośrednio poprzedzających złożenie wniosku o rentę strukturalną i przez okres co najmniej 5 lat podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu, określonemu w przepisach o ubezpieczeniu społecznym rolników; 3) w dniu złożenia wniosku o rentę strukturalną podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu; 4) przekazał gospodarstwo rolne o łącznej powierzchni użytków rolnych wynoszącej co najmniej 1 ha; 5) zaprzestał prowadzenia działalności rolniczej; 6) wpisany został do ewidencji producentów, stanowiącej część krajowego systemu ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności; 7) nie posiada zaległości z tytułu opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników. Katalog warunków jakie musi spełnić rolnik ubiegający się o przyznanie mu renty strukturalnej, zamieszczony w § 4 powołanego Rozporządzenia jest katalogiem wyczerpującym, co oznacza, iż spełnienie wszystkich tych przesłanek przez wnioskodawcę ubiegającego się o przyznanie mu tego świadczenia powinno skutkować pozytywnym rozpatrzeniem jego wniosku przez organ. Wskazania wymaga, iż warunki dotyczące sposobu przekazania gospodarstwa rolnego oraz osoby, na rzecz której takie gospodarstwo może zostać przekazane zostały szczegółowo określone w § 6 i 7 Rozporządzenia, natomiast pojęcie "zaprzestania działalności rolniczej" sprecyzowane w § 9 powołanego aktu prawnego. W przepisach § 18-22 tegoż aktu uregulowana została natomiast procedura weryfikacji wniosków o przyznanie renty strukturalnej oraz wydawanie w tym zakresie decyzji administracyjnych przez kierownika biura powiatowego Agencji. 5. Rozporządzenie w § 6 uszczegóławia warunki przekazania gospodarstwa rolnego. Warunek przekazania gospodarstwa rolnego o jakim mowa w § 4 pkt 4 Rozporządzenia uważa się za spełniony jeżeli przekazane zostały wszystkie użytki rolne wchodzące w skład gospodarstwa, będące zarówno przedmiotem odrębnej własności rolnika i jego małżonka, jak również przedmiotem ich współwłasności - z zastrzeżeniem § 9 ust. 1. Przekazanie musi nastąpić albo na rzecz następcy ( tj. osoby fizycznej rozpoczynającej działalność rolniczą po raz pierwszy z dniem przejęcia gospodarstwa rolnego od producenta ubiegającego się o rentę strukturalną, która nie ukończyła 40 lat w dniu złożenia wniosku o tę rentę - § 2 pkt 3 Rozporządzenia ) albo na powiększenie jednego lub kilku gospodarstw rolnych przez odpłatne lub nieodpłatne przeniesienie własności użytków rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego lub na powiększenie jednego lub kilku gospodarstw rolnych przez przekazanie wchodzących w skład gospodarstwa rolnego użytków rolnych w dzierżawę zawartej na okres co najmniej 10 lat. Z powyższych przepisów wynika jednoznacznie, iż koniecznym warunkiem ubiegania się o rentę strukturalną jest m.in. przekazanie wszystkich użytków rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego wnioskodawcy i to będących przedmiotem jego odrębnej własności jak i jego małżonka, jak również przedmiotem ich współwłasności, z zastrzeżeniem § 9 pkt 1 Rozporządzenia z 30 kwietnia 2004 roku. Umowa o przekazaniu gospodarstwa rolnego ( użytków rolnych wchodzących w jego skład ) zgodnie z § 7 ust. 1 Rozporządzenia może być zawarta z osobą fizyczną, która spełnia łącznie warunki wymienione w tym przepisie. Podkreślenia nadto wymaga, iż przekazanie gospodarstwa rolnego ( użytków rolnych ) powinno nastąpić w związku z ubieganiem się rolnika o rentę strukturalną. Stosownie bowiem do § 8 Rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 2004 roku umowa taka powinna zawierać oświadczenia stron tej umowy o spełnieniu warunków określonych w § 6 i 7. 6. W związku z użytym w przepisie § 4 pojęciem "gospodarstwo rolne" wskazania wymaga, iż przepisy Rozporządzenia nie definiują tego pojęcia. W tym zakresie odwołać się należy do treści jakie nadaje temu pojęciu ustawa z dnia 26 kwietnia 2001 roku o rentach strukturalnych w rolnictwie ( Dz. U. 52, poz. 539 ze zm.), która w art. 2 pkt 4 definiuje gospodarstwo rolne jako gospodarstwo w rozumieniu ustawy o podatku rolnym. Zgodnie z tą ostatnią ustawą ( art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 roku - Dz. U. Nr 94, poz. 431 ze zm.), za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1 ( grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej, niż rolnicza ), o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej (...). Definicja z tej ustawy, traktuje wszystkie grunty wymienione w art. 1 ustawy o podatku rolnym, stanowiące własność lub będące w posiadaniu określonej osoby fizycznej, jako gospodarstwo rolne. Mając na uwadze wskazaną definicję gospodarstwa rolnego przedmiotem przekazania muszą być wszystkie użytki rolne stanowiące własność odrębną rolnika i jego małżonka, jak i ich współwłasność. Dodać tez należy, iż za użytki rolne traktować należy grunty należące do kategorii wskazanych w § 68 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 czerwca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz. U. z 2001 roku, Nr 38 poz. 454 ). W związku z tym brak jest podstaw do przyjmowania dla potrzeb przyznania renty strukturalnej definicji gospodarstwa rolnego podanej w art. 553 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którą gospodarstwem są grunty rolne z gruntami leśnymi wraz z budynkami i urządzeniami i inwentarzem jeżeli stanowią lub mogą stanowić zorganizowaną całość gospodarczą. Konsekwentnie więc brak podstaw do przyjmowania, iż ubiegający się o rentę strukturalną zobowiązany jest do przekazania następcy całego gospodarstwa rolnego, lecz rozumianego jako jedna zorganizowana całość gospodarcza i, że konieczność przekazania nie dotyczy tej jego części, która jest zorganizowana inaczej ( vide: wyrok NSA 235/08 z dnia 2 lipca 2008 roku II GSK 235/08 ). 7. Podkreślenia wymaga, iż przepisy Rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 2004 roku, regulując procedurę ubiegania się o rentę strukturalną, na każdym etapie postępowania o jej przyznanie odnoszą się do łącznej powierzchni gospodarstwa posiadanego przez wnioskodawcę. Jest to widoczne na etapie składania wniosku ( § 18 ust. 5 pkt 1 - obligujący do dołączenia do wniosku o rentę dokumentów potwierdzających łączną powierzchnię i stan prawny posiadanego gospodarstwa rolnego ), dokumentowania go ( § 19 ust. 2 pkt 7 - zobowiązujący wnioskodawcę do złożenia oświadczenia potwierdzającego łączną powierzchnię i stan prawny posiadanego gospodarstwa ) oraz jego weryfikacji dokonywanej przez kierownika biura powiatowego Agencji ( § 20 ust. 2 pkt 2 stanowiący obowiązek organu ustalenia łącznej powierzchni posiadanego przez wnioskodawcę gospodarstwa ). W kwestii procedury przyznawania prawa do renty strukturalnej wskazania wymaga, że postępowanie o przyznanie renty strukturalnej wszczynane jest na wniosek zainteresowanego rolnika. Wniosek taki określa przedmiot postępowania oraz determinuje tryb oraz zakres prowadzonego postępowania. W przypadku wniosku o przyznanie mu renty strukturalnej w zamian za przekazanie następcy gospodarstwa rolnego o powierzchni wskazanej we wniosku organ zobligowany jest do rozpoznania go zgodnie z żądaniem wnioskodawcy. Organ administracji publicznej związany jest żądaniem strony i nie może zmieniać jego treści i uruchamiać według własnej oceny właściwego trybu postępowania. Zmiana jakiegokolwiek elementu wniosku oznacza, że organ ma do czynienia z nowym wnioskiem. W postępowaniu o przyznanie renty strukturalnej jest to o tyle istotne, że postępowanie to ma charakter dwuetapowy. W pierwszym etapie postępowania organ dokonuje weryfikacji wniosku, stwierdzając spełnienie lub niespełnianie warunków do nabycia renty strukturalnej. Ten etap kończy się wydaniem postanowienia stwierdzającego spełnianie przez rolnika warunków do renty strukturalnej. Weryfikacja wniosku zakończona postanowieniem oznacza, że organ I instancji przed wydaniem decyzji w sprawie renty strukturalnej nie powraca już i nie dokonuje ponownej oceny spełnienia przez rolnika warunków z § 4 pkt 1-3, 6 i 7 Rozporządzenia z 30 kwietnia 2004 roku, lecz ocenia jedynie dowody potwierdzające przekazanie gospodarstwa rolnego i zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia ( vide: wyrok WSA w Opolu z dnia 29 listopada 2005 roku II SA/Op 297/05 i wyrok NSA z dnia 15 maja 2007 roku II OSK 382/06 – Lex 351129 ). Ratio legis przepisów regulujących procedurę weryfikacji wniosku o przyznanie renty strukturalnej i wydawania rozstrzygnięć w tym zakresie należy upatrywać w zabezpieczeniu wnioskodawców przed pochopnym przekazywaniem gospodarstw rolnych z uwagi na trudne do odwrócenia skutki takich czynności prawnych. W przypadku bowiem, gdy wnioskodawca nie jest pewien, czy spełnia wszystkie wymagane przesłanki do uzyskania renty strukturalnej może oczekiwać na dokonanie weryfikacji jego wniosku przez organ i po otrzymaniu postanowienia kierownika biura powiatowego Agencji, stwierdzającego spełnienie przez niego tych przesłanek przekazać gospodarstwo w przewidzianym w § 20 ust. 7 Rozporządzenia sześciomiesięcznym terminie ( vide: wyrok NSA z dnia 23 maja 2006 roku II OSK 849/06 Lex 236589 ). 8. Powyższe rozważania skutkują stwierdzeniem, iż obowiązkiem rolnika ubiegającego się o rentę strukturalną jest wykazanie we wniosku i udokumentowanie w załącznikach wszystkich posiadanych użytków rolnych. Warunek przekazania przez rolnika ubiegającego się o przyznanie renty strukturalnej zostaje zaś spełniony wówczas, gdy ten przekazuje gospodarstwo rolne ( wszystkie użytki rolne stanowiące własność odrębną jego i małżonka lub ich współwłasność ) o areale tożsamym i zgodnym z zadeklarowanym we wniosku o przyznanie renty strukturalnej. Natomiast warunkiem wydania decyzji o przyznaniu renty strukturalnej jest, poza otrzymaniem postanowienia o spełnieniu warunków do uzyskania renty, przekazanie gospodarstwa rolnego i zaprzestanie prowadzenia działalności rolniczej ( § 21 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 2004 roku ). 9. Odnosząc powyższe wymogi do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, iż organy administracyjne zasadnie odmówiły przyznania skarżącemu renty strukturalnej. Jak wynika z akt sprawy, w dniu składania wniosku tj. 8 września 2004 roku w części "B" tego wniosku W. W. złożył deklarację o posiadanych i zadeklarowanych do przekazania nieruchomościach, wskazując działki ewidencyjne o numerach [...],- o łącznej powierzchni 48,43 ha, w tym użytków o powierzchni 47,83 ha załączając do wniosku dokumenty potwierdzające tytuły prawne do wskazanych nieruchomości i deklarując ich przekazanie następcy. Jednakże z jego oświadczenia i zaświadczeń załączonych do wniosku wynika, iż jest posiadaczem gospodarstwa rolnego położonego w miejscowości C., gm. D. o powierzchni gruntów rolnych 56,05 ha fizycznych. Np. z zaświadczenia Urzędu Miejskiego w D. wynika, iż jest posiadaczem gospodarstwa rolnego w o powierzchni 56,0545 ha z tego 34,28 ha posiada we współwłasności z żoną, a 0,3445 ha we współwłasności z żoną i Z. S. Mimo tak istotnej różnicy między powierzchnią gospodarstwa rolnego zadeklarowanego we wniosku do przekazania następcy, a wynikającą z powołanego oświadczenia i zaświadczeń powierzchnią rzeczywiście posiadanego gospodarstwa rolnego organ I instancji dokonał - w zakresie wynikającym z § 20 ust. 2 pkt 2 Rozporządzenia - pozytywnej weryfikacji wniosku. Nie wyjaśniając tej rozbieżności między treścią wniosku a wskazanymi dokumentami ograniczył się tym samym do weryfikacji łącznej powierzchni zadeklarowanego, a nie posiadanego faktycznie przez W.a W. gospodarstwa rolnego. Przypomnienia wymaga, że wprawdzie organy posiłkowały się inną, niż wskazana przez Sąd, definicją gospodarstwa rolnego przyjmując za wiążącą definicję z art. 3 ust. 1 stawy z dnia 18 grudnia 2003 roku o krajowym systemie ewidencji producentów (...) to prawidłowo uznawały za nie wszystkie nieruchomości rolne będące w posiadaniu tego samego podmiotu. Dokonana weryfikacja wniosku z dnia 8 września 2004 roku ( wadliwa w zakresie dotyczącym łącznej powierzchni posiadanego gospodarstwa, a to w kontekście wymogu przekazania całego gospodarstwa ) stała się podstawą do wydania –błędnego - postanowienia z dnia 26 listopada 2004 roku o stwierdzeniu spełniania przez wnioskodawcę warunków do uzyskania renty strukturalnej. W ocenie Sądu, gdyby wnioskodawca, stosując się do pouczeń zawartych w tym postanowieniu, wydawanym przecież w odniesieniu do danych zawartych w zweryfikowanym wniosku, przekazał gospodarstwo rolne tj. wszystkie działki zadeklarowane we wniosku z dnia 8 września 2004 roku następcy M. W. ( mimo, iż nie były one wszystkimi faktycznie posiadanymi ), zaprzestając prowadzenia działalności rolniczej, miałby prawo do nabycia renty strukturalnej. Omówiona poprzednio dwuetapowa procedura dotycząca przyznania renty strukturalnej służy bowiem ochronie przed nieodwracalnymi skutkami dokonania czynności, jaką jest przeniesienie własności gospodarstwa rolnego i zapobiega sytuacjom, w których mimo niespełnienia ustawowych warunków rolnik, kierując się treścią i pouczeniami postanowienia o jakim mowa w § 20 ust. 4 Rozporządzenia, przeniesie własność gospodarstwa rolnego i w konsekwencji pozostanie bez środków do życia. Zatem w sytuacji gdy organ błędnie wyda postanowienie o spełnieniu wstępnych warunków wymaganych do uzyskania renty strukturalnej, a strona dokona stosownie do tego orzeczenia przeniesienia własności gospodarstwa rolnego wówczas stronie służy ochrona polegająca na tym, że organ nie może odmówić jej przyznania renty strukturalnej. 10. W rozpoznawanej sprawie skarżący jednakże do pouczeń wynikających z postanowienia z dnia 26 listopada 2004 roku nie dostosował się. Aktem notarialnym z dnia 14 stycznia 2005 roku dokonał przeniesienia na następcę własności zadeklarowanych we wniosku z 8 września 2004 roku działek, ale z pominięciem działki ewidencyjnej [...], która darowana została przez niego synowi P. W. aktem notarialnym z dnia 11 stycznia 2005 roku. Tym samym wnioskodawca nie przekazał następcy M. W. wszystkich działek zadeklarowanych we wniosku z dnia 8 września 2004 roku. W dniu 14 stycznia 2008 roku złożył w Biurze Powiatowym Agencji dokumenty o jakich mowa w 21 ust. 3 i 4 pkt 1 Rozporządzenia, a więc mające stanowić podstawę do wydania decyzji o przyznaniu renty, potwierdzające fakt przekazania działek ( akt notarialny z 14 stycznia 2005 roku ) i oświadczenie o zaprzestaniu działalności rolniczej. W takiej sytuacji złożenie równocześnie zmiany wniosku o rentę wskazującej, iż przekazane już zostały następcy działki uprzednio zadeklarowane z wyjątkiem działki [...], nie obligowało organu do kolejnej weryfikacji zmienionego ( nowego ) wniosku. Etap weryfikacji zamknięty został już postanowieniem z dnia 26 listopada 2004 roku. Na etapie na jakim znalazła się sprawa organ zobowiązany był jedynie ocenić dokumenty potwierdzające przekazanie działek zadeklarowanych we wniosku z dnia 8 września 2004 roku i fakt zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej. Skoro zaś okazało się, że nie doszło do przekazania następcy wszystkich działek zadeklarowanych w tymże wniosku do przekazania następcy tym samym nie doszło do spełnienia przez wnioskodawcę wymogu z § 6 ust. 1 Rozporządzenia z 30 kwietnia 2004 roku. 11. Niezależnie od kwestii nieprzekazania następcy działki nr [...], stanowiącej wystarczającą podstawę do odmowy prawa do renty strukturalnej, wskazania wymaga, iż skarżący wraz z żoną aktem notarialnym z dnia 11 stycznia 2005 roku ( rep. A nr [...] ) oprócz działki [...] dokonał również darowizny dwóch działek o numerach nr [...] również wchodzących w skład ich gospodarstwa rolnego, na rzecz syna P. W.. Okoliczność ta ujawniona została w dniu 15 kwietnia 2005 roku w wyniku wpływu do organu wskazanego aktu notarialnego. W oparciu o kolejny akt notarialny [...] dołączony do pisma pełnomocnika wnioskodawcy z dnia 6 czerwca 2007 roku - a więc w toku postępowania administracyjnego prowadzonego po wyroku w sprawie II SA/Go 345/06 ujawnione zostało, iż małż. W. przekazali synowi P. również działkę nr 137. Łączna powierzchnia przekazanych mu gruntów ( działki nr [...], 3, 9, i 137 ) wyniosła 7,91 ha. Ze znajdujących się w aktach wypisów z ewidencji gruntów wynika, iż wszystkie one stanowią użytki rolne w rozumieniu § 68 Rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Tym samym własność części użytków rolnych skarżącego i jego żony należących do nich na dzień złożenia wniosku z 8 września 2004 roku – co wynika z jego zeznań – została przeniesiona na osobę inną niż wskazany następca. Zatem oczywiste jest, że wnioskodawca nie przekazał wszystkich użytków rolnych wchodzących w skład tego gospodarstwa, będących zarówno przedmiotem odrębnej własności rolnika i jego małżonka, jak również przedmiotem ich współwłasności, z zastrzeżeniem § 9 pkt 1 na rzecz następcy – M. W., co sprowadza się w istocie do tego, że wnioskodawca nie spełnił warunku, o którym mowa w § 6 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia. 12. W okolicznościach sprawy wykluczone było przy tym uznanie, iż zachodzi tu przypadek, o którym mowa w § 6 ust. 1 pkt 2 lub 3 Rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 2004 roku. Zgodnie z tym przepisem warunek przekazania gospodarstwa rolnego, o którym mowa w § 4 pkt 4 Rozporządzenia uważa się za spełniony, także jeżeli przekazanie nastąpiło na powiększenie jednego lub kilku gospodarstw rolnych przez odpłatne lub nieodpłatne przeniesienie własności użytków rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego lub powiększenie jednego lub kilku gospodarstw rolnych przez przekazanie wchodzących w skład gospodarstwa rolnego użytków rolnych w dzierżawę, na podstawie zawartej na okres co najmniej 10 lat, pisemnej umowy zgłoszonej do ewidencji gruntów i budynków albo umowy w formie aktu notarialnego. Przekazanie na rzecz innego podmiotu niż następca może nastąpić tylko na powiększenie już istniejącego bądź istniejących gospodarstw rolnych. W rozpatrywanej sprawie jako następca wskazana została M. W. w rozumieniu § 2 pkt 3 Rozporządzenia. Osoba ta nie prowadziła samodzielnie gospodarstwa rolnego przed otrzymaniem darowizny aktem notarialnym z 14 stycznia 2005 roku. Dla spełnienia przesłanki przekazania gospodarstwa następcy konieczne było przekazanie M. W. gospodarstwa rolnego w całości ( wszystkich użytków rolnych ) co nie nastąpiło bowiem ich część darowana została P. W.. Nawet przy założeniu, że P. W. w chwili otrzymania darowizny działek [...]byłby już właścicielem innego gospodarstwa rolnego i przekazanie wskazanych nieruchomości na jego rzecz nastąpiło w celu powiększenia jego dotychczasowego gospodarstwa, to w świetle przepisu art. 6 nie jest dopuszczalne przyjęcie, iż warunek przekazania gospodarstwa o jakim mowa w § 4 pkt 4 Rozporządzenia z 30 kwietnia 2004 roku został spełniony. Nie jest bowiem dopuszczalne przekazanie gospodarstwa rolnego ( użytków rolnych ) w części na rzecz deklarowanego we wniosku następcy i w części na rzecz powiększenia jednego czy kilku innych gospodarstw rolnych. W tym miejscu zaznaczyć należy, iż w orzecznictwie wykształcił się pogląd, iż istnieje możliwość przekazania gospodarstwa na rzecz dwóch następców, ale na współwłasność ( vide : WSA w Łodzi z dnia 20 czerwca 2007 r. sygn. akt II SA/Łd 433/07.) Nie dochodzi wówczas do jego podziału gospodarstwa, a jednym z zasadniczych celów wprowadzenia instytucji rent strukturalnych było poprawa struktury obszarowej rolnictwa. 13. W świetle powyższych okoliczności nie może budzić wątpliwości iż W. W. nie spełnił przesłanek do nabycia renty strukturalnej. Odnosząc się do zarzutów skargi, to zasadniczo opierała się ona na twierdzeniu, iż dokonanie przez wnioskodawcę podziału gospodarstwa rolnego pomiędzy dwie osoby – deklarowanego następcę M. W. i syna P., a w konsekwencji niespełnienie przesłanek na nabycia renty strukturalnej było wynikiem udzielenia błędnych wyjaśnień i pouczeń przez pracownika Agencji W. G.. Zdaniem strony skarżącej w zaistniałej sytuacji doszło do naruszenia przepisu art. 9 Kpa a w takim przypadku strona nie może ponosić negatywnych konsekwencji swych działań będących wynikiem wprowadzenia jej w błąd. W tym miejscu należy wskazać, iż analiza uzasadnienia wyroku w sprawie IISA/Go 345/06 – jak to już na wstępie rozważań wskazano - nie daje podstaw do uznania, iż Sąd wyraził wówczas wiążącą ocenę prawną w kwestii naruszenia przez organy art. 9 Kpa. Zdaniem Sądu stanowisko wyrażone w uzasadnieniu wskazanego wyroku sprowadzało się jedynie do wytknięcia organom, iż w sposób niedostateczny odniosły do zarzutu naruszenia wskazanego przepisu także przez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. W tym zakresie podnieść należy, iż organ I instancji w toku rozprawy administracyjnej, realizując wskazówki Sądu, podjął próbę wyjaśnienia okoliczności udzielenia nieprawidłowych informacji przez pracownika ARiMR. Ze złożonych przez uczestników rozprawy wyjaśnień wynika, iż wnioskodawca w istocie mógł zostać nieprawidłowo pouczony co do prawnych warunków uzyskania renty strukturalnej. Jednakże organ podkreślił, iż W. W. dwukrotnie oświadczył, składając własnoręczny podpis, iż znane są mu zasady przyznawania i wypłaty renty strukturalnej, miało to miejsce przy składaniu wniosku o przyznanie renty strukturalnej w dniu 8 września 2004 roku oraz przy składaniu zmiany do wniosku o przyznanie renty strukturalnej w dniu 14 stycznia 2005 roku. Ponadto postanowienie z dnia 26 listopada 2004 roku o spełnieniu przez wnioskodawcę niezbędnych warunków do uzyskania renty strukturalnej zawierało szczegółowe pouczenie o warunkach przyznawania rent strukturalnych. Ustalenia w tym zakresie potwierdził także organ II instancji. W konsekwencji organy uznały, iż nie doszło do naruszenia przepisu art. 9 Kpa. Odmienne stanowisko skarżącego w tym zakresie sprowadzało się do twierdzenia, iż miał zamiar przekazać całe posiadane 56-hektarowe gospodarstwo córce M. jako następcy. Jednak wobec informacji, iż możliwe jest uzyskanie renty strukturalnej w sytuacji podzielenia gospodarstwa między córkę i syna zdecydował się darować część działek synowi. Skoro tak, to skarżący kierując się ( błędnymi ) pouczeniami pracownika Agencji powinien był złożyć wniosek z którego wynikałoby, iż deklaruje przekazanie gospodarstwa rolnego dwóm osobom. Tymczasem ani we wniosku z dnia 8 września 2004 roku, ani w zmianie wniosku z 14 stycznia 2005 roku W. W. nie wskazał syna - P. W., jako przejmującego użytki rolne na powiększenie gospodarstwa, ani też jako drugiego następcę. Nadto, wbrew zarzutom skarżącego, załącznikami do wniosku z 8 września 2008 roku udokumentował jedynie stan prawny działek deklarowanych do przekazania na rzecz następcy, a nie wszystkich faktycznie posiadanych. Szczególnego podkreślenia wymaga natomiast, iż nie znajdują uzasadnienia twierdzenia strony skarżącej, podtrzymywane także na rozprawie w dniu 13 listopada 2008 roku, iż przekazanie działek nr [...] ( w wyniku wprowadzenia skarżącego w błąd ) na rzecz syna P. miało również służyć uzyskaniu przez niego renty strukturalnej. Przypomnienia wymaga, iż stosownie do wymogu § 8 Rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 2004 roku umowa o przekazaniu gospodarstwa rolnego lub użytków rolnych powinna zawierać oświadczenie stron tej umowy o spełnianiu warunków określonych w § 6 i 7 Rozporządzenia. O ile taki cel zawarcia umowy darowizny wynika z umowy darowizny z dnia 14 stycznia 2005 roku na rzecz M. W., to odmienna sytuacja zachodzi w przypadku umowy darowizny z dnia 11 stycznia 2005 na rzecz P. W. . W treści tej umowy wskazane zostało, że "zostaje ona zawarta w związku z zaprzestaniem prowadzenia działalności rolniczej przez małż. W. zgodnie z ustawą z dnia 20 grudnia 1990 roku o ubezpieczeniu społecznym rolników ( Dz.U. z 1998 roku , Nr 7 poz. 25 ze zm.) , którzy przedstawili decyzję Kasy Rolniczego ubezpieczenia Społecznego – Oddział w S. [...] o przyznaniu G. W. rolniczych świadczeń rentowych". Oznacza to, że umowa została zawarta w celu innym niż uzyskanie przez W.a W. renty strukturalnej. Cel zawarcia tej umowy nie został też zmodyfikowany w umowie z dnia 18 stycznia 2005 roku zmieniającej umowę darowizny z dnia 11 stycznia 2005 roku. 14. Odnosząc się w dalszym ciągu do zarzutów skargi należy zauważyć, że w sprawie o przyznanie renty organy nie działają w zakresie uznania administracyjnego. Przesłanki przyznania i odpowiednio odmowy przyznania renty strukturalnej właściwe przepisy Rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 2004 roku określają w sposób jednoznaczny i nie podlegający swobodnej ocenie. Oznacza to, iż w sytuacji, gdy zaistnieje wskazana przez przepis prawa okoliczność, tj. wnioskodawca spełni warunki w nim przewidziane, organ nie może odmówić przyznania świadczenia. Natomiast w sytuacji, gdy wnioskodawca wskazanych warunków nie spełni, organ nie może przyznać wnioskodawcy świadczenia z uwagi na treść przepisu § 20 ust. 3 Rozporządzenia. Bez znaczenia pozostaje tu okoliczność czy wnioskodawca podejmując czynności służące uzyskaniu renty działał w błędzie oraz czy w błąd został wprowadzony przez pracownika organu. Ewentualne udowodnienie, że skarżący został błędnie pouczony co do rzeczywiście obowiązujących warunków uzyskania renty strukturalnej nie mogło rodzic skutku w postaci przyznania renty. Okoliczność ta w istocie może rodzić jedynie skutki cywilnoprawne (odszkodowawcze), nie może jednak stanowić podstawy do odstąpienia przez właściwy organ od zastosowania w sprawie przepisów prawa powszechnie obowiązujących. Organ ocenia bowiem i weryfikuje wniosek faktycznie złożony i jedynie w oparciu o wynik tego postępowania, uwzględniając prawem przewidziane przesłanki, rozstrzyga sprawę. W tym zakresie powołać się należy na poglądy wyrażane w aktualnym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na gruncie spraw dotyczących środków pomocowych z funduszy unijnych w wyroku z dnia 20 września 2006 roku ( II GSK 92/06 ) Sąd ten stwierdził, że w sytuacji gdy rzeczywiście doszło do naruszenia art. 9 Kpa i skutkiem braku należytego pouczenia skarżący poniósł szkodę w postaci nieuzyskania płatności ONW, to nie jest on pozbawiony ochrony prawnej z tym, że roszczeń odszkodowawczych powinien dochodzić przed sądem powszechnym. Naruszenie art. 9 Kpa może być bowiem uznane za obiektywny element winy ( bezprawność ) stanowiący jedną z przesłanek odpowiedzialności deliktowej. Wskazał też, że ocena ewentualnych żądań w tym zakresie należy do sądu powszechnego orzekającego w sprawach cywilnych i brak podstaw do wyrażania w tym zakresie stanowiska przez sąd administracyjny. Analogiczny pogląd do przytoczonego wypowiedział też NSA na gruncie zarzutu, iż wprowadzenie w błąd przez pracownika organu pozbawiło skarżącego prawa do dochodzonej płatności w wyroku z dnia 27 lutego 2008 roku w sprawie II GSK 402/07. Mając na uwadze powyższe wywody nie mogły odnieść skutku zarzuty strony skarżącej dotyczące naruszenia wskazywanych w skardze przepisów postępowania związanych z wadliwą oceną dowodów zgromadzonych w sprawie i ich pominięciem oraz przepisu art. 153 ppsa jak i przepisów prawa materialnego . Z tych przyczyn na podstawie przepisu art. 151 ppsa orzeczono jak w sentencji . Ze względu na wynik sporu brak było podstaw do orzekania przedmiocie kosztów postępowania ( art. 199 i 200 ppsa ).