II SA/Go 702/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędziowie Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek (spr.) Protokolant sekr. sąd. Małgorzata Zacharia-Gardzielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2016 r. sprawy ze skargi B Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami na rok 2015 oddala skargę. I. W dniu 16 maja 2015 r. do Biura Powiatowego ARiMR (dalej jako: BP ARiMR) wpłynął wniosek spółki z o.o. B o przyznanie płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (zwanej płatnością ONW) na rok 2015. We wniosku spółka zadeklarowała do płatności ONW działkę rolną "A" o pow. 110 ha, zlokalizowaną na działce ewidencyjnej nr [...]. Wraz z wnioskiem o przyznanie płatności ONW strona złożyła załącznik graficzny, na którym zaznaczona została działka rolna deklarowana do płatności. Wezwaniem z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] Kierownik BP ARiMR zobowiązał spółkę do złożenia wyjaśnień ze względu na fakt, iż suma powierzchni działek rolnych zgłoszonych do płatności ONW jest o 1,46 ha mniejsza od wielkości zobowiązania jakie podjął producent rolny. W odpowiedzi wezwanie, 8 stycznia 2016r. prezes zarządu spółki wniósł o wyznaczenie powierzchni PEG dla działki nr [...] wskazując, iż deklarowana przez spółkę powierzchnia jest faktycznie użytkowana. W uwzględnieniu wniosku inspektorzy terenowi Biura Kontroli na Miejscu Oddziału Regionalnego ARiMR w dniach [...] stycznia 2016 – [...] lutego 2016 r. przeprowadzili inspekcję terenową działki ewdencyjnej nr [...]. W wyniku przeprowadzonych pomiarów ustalili, iż maksymalny obszar kwalifikowany do płatności, o którym mowa w art. 5. ust. 2 lit. a Rozporządzenia Delegowanego Komisji (WE) nr 640/2014 dla działki ewidencyjnej [...] wynosi 106,98 ha. Ustalenia dokonane w trakcie czynności kontrolnych zapisane zostały w protokole z oględzin z działki. Dokument ten dokument przekazany został w dniu 17 lutego 2016 r. prezes zarządu spółki. Spółka nie wniosła zastrzeżeń do treści protokołu. W wyniku kontroli administracyjnej wniosku Kierownik BP ARIMR ustalił, iż na działce rolnej A, położonej na działce ewidencyjnej nr [...], powierzchnia zadeklarowana we wniosku o płatność ONW wyniosła 110 ha, a powierzchnia kwalifikująca się do płatności ONW w granicach tej działki wyniosła 106,98 ha. W oparciu o te ustalenia decyzją z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR przyznał spółce płatności ONW na rok 2015 w wysokości 13 467,07 zł, wynikającą z pomniejszenia wnioskowanych płatności o 1 081,16 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości. W uzasadnieniu wskazał, iż obszar kwalifikujący się do płatności ONW ustalony został w oparciu o dane zawarte w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 70 Rozporządzenia nr 1306/2013. W oparciu o wskazany system identyfikacji działek rolnych określono dla działki deklarowanej do płatności maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 Rozporządzenia nr 640/2014 w zw. z § 3 ust. 2 Rozporządzenia ONW. Wobec ustalonej różnicy pomiędzy obszarem deklarowanym a kwalifikującym się do płatności ONW pomoc finansowa została wypłacona zgodnie z regulacją wynikającą z cytowanego wyżej art. 19 ust. 1 akapit pierwszy Rozporządzenia nr 640/2014, jak również z uwzględnieniem modulacji płatności wynikającej z § 3 ust. 6 Rozporządzenia ONW. Organ wskazał na ustaloną w trakcie kontroli administracyjnej powierzchnię działki rolnej zadeklarowaną (110 ha) i powierzchnią stwierdzoną kwalifikującą się do płatności ONW (106,98 ha), stwierdzając różnicę wynoszącą 3,02 ha, co stanowi przedeklarowanie powierzchni na poziomie 2,82% ( 110,00 ha - 106,98 ha = 3,02 ha / 106,98 ha x 100% = 2,82 % ). Wobec przedeklarowania powierzchni o więcej niż 2 ha w zakresie płatności ONW i mając na uwadze art. 19 ust. 1 Rozporządzenia nr 640/2014, stanowiący, że jeżeli w odniesieniu do danej grupy upraw, o której mowa w art. 17 ust. 1, obszar zgłoszony do celów jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej lub środków wsparcia obszarowego przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 18, pomoc oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego, pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej niż 3% lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20% obszaru zatwierdzonego, organ za rok 2015 powierzchnię do której przysługują płatności ONW wyliczył na 100, 94 ha (106,98 ha { powierzchnia działek rolnych kwalifikująca się do płatności ONW } - 6,4 ha { dwukrotność stwierdzonej różnicy dla ONW wyrażona w ha (3,02 ha x 2)} = 100,94 ha {powierzchnia, co do której naliczono dla ONW po uwzględnieniu pomniejszenia powierzchni uprawnionej do płatności}). Ustalając wysokość należnych płatności Kierownik Biura Powiatowego ARiMR powołał się na regulację wynikającą z § 3 ust. 6 Rozporządzenia ONW, w myśl którego w przypadku rolników realizujących 5-letnie zobowiązanie płatność ONW jest przyznawana w wysokości: 1) 100% stawki podstawowej - za powierzchnię do 50 ha; 2) 50% stawki podstawowej - za powierzchnię powyżej 50 ha do 100 ha; 3) 25% stawki podstawowej - za powierzchnię powyżej 100 ha do 300 ha. Wysokość płatności ONW za rok 2015 organ wyliczył na kwotę 13.467,07 zł. w następujący sposób: (50 ha x 179 zł/ha) + (50 ha x 89,50 zł/ha) + (0,94 ha x 44,75 zł/ha) - 8950 zł + 4475 zł + 42,07 zł = 13 467,07 zł , przy czym 100,94 ha to łączny za który naliczono płatność ONW (50 ha + 50 ha + 0,94 ha) a 179 zł/ha - 100% to stawka płatności ONW. II. W odwołaniu od decyzji profesjonalny pełnomocnik strony, wskazując że zaskarża ją w części ( tj. w zakresie dokonanego pomniejszenia należnych płatności ) zarzucił decyzji organu I instancji : - naruszenie art. 32 ust. 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia obszarów wiejskich przez EFR na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, - wadliwe i przeprowadzone z wykorzystaniem nieprawidłowej techniki pomiary zadeklarowanych do przyznania płatności działek rolnych - powierzchni PEG, w konsekwencji czego ustalenia w zakresie powierzchni stwierdzonej nie odpowiadają stanowi faktycznemu, co w sposób rażący rzutuje na prawidłowość zaskarżonej decyzji, - zaniechanie dokonania przez organ I instancji dokonania obliczeń pomierzonych powierzchni oraz odniesienia tych wyników do powierzchni działki ewidencyjnej, w konsekwencji czego ustalenia w zakresie powierzchni stwierdzonej nie odpowiadają stanowi faktycznemu, co w sposób rażący rzutuje na prawidłowość zaskarżonej decyzji, - błąd w ustaleniach faktycznych polegający na nieuwzględnienie prawidłowych granic działki ewidencyjnej. W uzasadnieniu wywodził, iż stosownie do treści § 5 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38, poz. 454) jednostką powierzchniową podziału kraju dla celów ewidencji jest między innymi działka ewidencyjna, działkę tę stanowi zaś ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych. Natomiast dla potrzeb ustalenia wysokości płatności jako jednostkę płatniczą przyjmuje się działkę rolną. Podkreślał, że definicja gruntów rolnych (wyznaczony tym samym PEG) różni się od definicji użytków rolnych określonych w powołanym rozporządzeniu. Powierzchnia PEG - stanowi bowiem powierzchnię użytkowaną rolniczo w granicach działki ewidencyjnej. Te powierzchnie nie muszą się ze sobą pokrywać aczkolwiek dla skarżącego jest oczywistym, że powierzchnia PEG (zakwalifikowana do płatności) nie może być większa niż powierzchnia ewidencyjna działki. Na potrzeby systemu płatności jednolitej lub systemu jednolitej płatności obszarowej odnośnie do każdej działki referencyjnej określa maksymalny kwalifikowany obszar. ARiMR wyznacza go na podstawie pomiaru powierzchni użytkowanej rolniczo w granicach działki ewidencyjnej. Obszar ten stanowi sumę powierzchni użytkowanej rolniczo, a wyznaczany jest jako różnica powierzchni pomiędzy powierzchnią całkowitą działki ewidencyjnej, a terenami nieuprawnionymi do płatności (np. lasy, wody, drogi, nieużytki, siedliska mieszkalne itp.), których granice są określone w ewidencji gruntów i budynków. Wyliczenia danych podanych przez ARiMR przedstawiają się następująco: nr działki [...], pow. działki zmierzona -106,98 ha, wyłączenia 0,1ha; 0,15 ha; 2,74 ha; 0,07 ha oraz 0,01 ha, suma wyłączeń 3,07 ha, suma pow. zmierzonej i wyłączeń 110,05 ha, powierzchnia z EGiB 112,98. W konsekwencji różnica – powierzchnia brakująca stanowi 2,93 ha. W ocenie pełnomocnika, jakkolwiek by nie policzyć powierzchni wyliczonych w protokole z dnia [...] stycznia 2016r., to nie można wyjść na powierzchnię ewidencyjną, a z powyższych wyliczeń matematycznych wynika, że działka ewidencyjna (suma powierzchni PEG podana przez ARIMR oraz powierzchni wyłączonych - również podana przez ARiMR) jest mniejsza o 2,93 hektara niż wskazana w EGiB. Okoliczności te stanowią o wadliwym przeprowadzeniu pomiarów – nieprawidłowym sposobie ustalenia granic działki ewidencyjnej. Zdaniem pełnomocnika system LPIS powinien mieć naniesione granice działek ewidencyjnych - zgodnie z EGiB. Na okoliczność faktycznej powierzchni działki ewidencyjnej oraz przebiegu granicy - pełnomocnik wniósł do akt sprawy wypis i wyrys z ewidencji gruntów dotyczący działki nr [...], wskazując, iż ARiMR nie może kwestionować danych zawartych w EGiB oraz w aktach notarialnych czy wypisach z ksiąg wieczystych gdyż jest to uprawnienie starosty i nadzoru Głównego Geodety Kraju. W oparciu o te zarzuty pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. III. Decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r, nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR ( dalej jako: Dyrektor OR ARiMR ), powołując się na art. 138 § 1 pkt 1, art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego z dnia 14 czerwca 1960 r. (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 23, powoływanej jako: Kpa), art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 roku o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ( tekst jednolity Dz. U. z 2014 r., poz. 1438), § 2 ust. 1 i ust. 2, § 3 ust. 1, ust. 2 i ust. 7 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na łata 2014 – 2020 ( Dz. U. z 2015 r., poz. 364 , powoływanego jako: Rozporządzenie ONW), art. 5 ust. 2 lit. b), art. 19 ust. 2 Rozporządzenia Delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. U. UE. L.2014.181.48, powoływanego jako: Rozporządzenie nr 640/2014 ), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy uznał, że Kierownik BP ARiMR oparł się na całości zgromadzonej dokumentacji, a wydane rozstrzygnięcie jest zgodne z przepisami prawda mającymi zastosowanie w niniejszej sprawie. Przytoczył zasady przyznawania płatności ONW w odniesieniu do wniosków składanych w roku 2015, wynikające z przepisów prawa krajowego (ustawa z dnia 20 lutego 2015r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 (Dz.U. z 2015 r., poz. 349 ze zm. powoływana jako: ustawa PROW, rozporządzenie ONW, ustawa z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2015r., poz. 807) oraz prawa unijnego ( Rozporządzenie nr 809/2014, Rozporządzenie nr 640/2014, Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 549, ze zm., powoływane jako: Rozporządzenie nr 1306/2013. ). Wskazał, że stosownie do art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy PROW w postępowaniu w sprawie o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie organ stoi na straży praworządności oraz jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Natomiast stosownie do ust. 2 art. 27, strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Przytoczył wynikające z § 2 ust. 1 rozporządzenia ONW warunki uzyskania płatności ONW na rok 2015 oraz wskazał, że stosownie do § 3 ust. 2 Rozporządzenia ONW, przy ustalaniu wysokości tych płatności uwzględnia się powierzchnię działek rolnych, nie większą jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. b Rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Przywołał wynikający z § 5 ust. 3 Rozporządzenia ONW obowiązek dołączenia przez producenta rolnego do wniosku o przyznanie płatności ONW materiału graficznego, o którym mowa w art. 72 ust. 3 rozporządzenia nr 1306/2013, udostępnionego przez Agencję. Przytoczył też przepisy dotyczące kontroli administracyjnych wskazując, że mają one na celu zweryfikowanie odpowiednio, zadeklarowanych uprawnień do płatności i zadeklarowanych działek, pozwalają uniknąć nienależnego wielokrotnego przyznania tej samej pomocy odnośnie do tego samego roku kalendarzowego lub gospodarczego do jednej działki oraz nienależnej kumulacji pomocy przyznawanej w ramach systemów pomocy obszarowej jak też dotyczą zgodności między zadeklarowanymi w pojedynczym wniosku działkami rolnymi, a działkami referencyjnymi w systemie identyfikacji działek rolnych, w celu sprawdzenia kwalifikowalności obszarów do pomocy za pomocą narzędzi informatycznych m.in. w zakresie zgodności między działkami rolnymi zgłoszonymi w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność a informacjami zawartymi w systemie identyfikacji działek rolnych w odniesieniu do działki referencyjnej zgodnie z art. 5 ust. 2 rozporządzenia nr 640/2014, czyli kwalifikowalności określonych obszarów do systemu płatności bezpośrednich lub środków rozwoju obszarów wiejskich. Weryfikacja przeprowadzana jest na podstawie danych zadeklarowanych we wniosku, który zawiera wszystkie informacje niezbędne do ustalenia kwalifikowalności do pomocy lub wsparcia, w szczególności: tożsamość beneficjenta, szczegóły dotyczące przedmiotowych systemów płatności bezpośrednich lub środków rozwoju obszarów wiejskich, identyfikację uprawnień do płatności zgodnie z systemem identyfikacji i rejestracji, szczegóły pozwalające na jednoznaczną identyfikację wszystkich działek rolnych w gospodarstwie, ich powierzchnię wyrażoną w hektarach z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, ich położenie i, jeśli to konieczne, dalsze specyfikacje dotyczące ich użytkowania, w stosownych przypadkach, szczegółowe dane umożliwiające jednoznaczną identyfikację gruntów nierolniczych, w odniesieniu do których składany jest wniosek o wsparcie w ramach środków rozwoju obszarów wiejskich, w razie potrzeby, wszelkie dokumenty uzupełniające potrzebne do wykazania kwalifikowalności do przedmiotowego systemu lub środka, oświadczenie beneficjenta, że jest świadomy warunków przedmiotowych systemów płatności bezpośrednich lub środków rozwoju obszarów wiejskich. Wyjaśnił, że kontrole administracyjne przeprowadzane są w oparciu o system LPIS, o którym mowa w art. 70 Rozporządzenia nr 1306/2013. System ten ustanawia się w oparciu o mapy, dokumenty ewidencji gruntów lub też inne dane kartograficzne. Korzysta się z technik opartych na skomputeryzowanym systemie informacji geograficznej, w tym ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10000, a od 2016 r. w skali 1:5000, przy uwzględnieniu obwodu i stanu działki. W ramach kontroli administracyjnej, w oparciu o wskazany system LPIS, na potrzeby płatności obszarowej odnośnie do każdej działki referencyjnej określa się maksymalny kwalifikowalny obszar w myśl art. 5 ust. 2 lit. a Rozporządzenia 640/2014. Dyrektor OR ARiMR, oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy, za zasadne uznał wykluczenie z obszaru kwalifikowanego przez organ I instancji powierzchni 3,02 ha, która to okoliczność miała wpływ na wysokość płatności ONW jakie zostały stronie przyznane za rok 2015. Podkreślił, iż ustaleń co do powierzchni uprawnionej do płatności na zadeklarowanej działce rolnej A dokonano w oparciu o wizytację terenową, w trakcie której dokonywane są pomiary działki rolnej i w ten sposób - poprzez weryfikację wyników pomiarów - ustalany jest PEG. Następnie ustalona wartość powierzchni PEG implementowana jest do systemu LPIS, a dalej uwzględniana jest w trakcie przeprowadzanych kontroli administracyjnych. System LPIS zawiera m.in. wektorowe granice oraz powierzchnię maksymalnego kwalifikowalnego obszaru (PEG), o którym mowa w art. 5 Rozporządzenia nr 640/2014. Do prowadzenia systemu LPIS wykorzystuje się w szczególności: ortofotomapy cyfrowe sporządzane zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 maj 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, dane z ewidencji gruntów i budynków, dane z wniosków o przyznanie płatności oraz wyniki kontroli na miejscu. Wszystkie zlecone przez ARiMR prace wykonywane na potrzeby systemu LPIS są nadzorowane i zatwierdzane przez osoby posiadające stosowne uprawnienia zawodowe w dziedzinie geodezji i kartografii. Organ przypominając, że przy ustalaniu wysokości płatności ONW uwzględnia się powierzchnię działek rolnych, nie większą jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. b Rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, wywiódł, że obszar kwalifikujący się do płatności (PEG) zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. a, to obszar wyznaczony dla każdej działki ewidencyjnej, gruntów rolnych kwalifikujących się do przyznania jednolitej płatności obszarowej. Kontrola administracyjna przeprowadzona została w oparciu o bazę systemu LPIS, który umożliwia jednoznaczną w skali kraju identyfikację deklarowanej działki rolnej i jej położenia, kontrolę prawidłowości zadeklarowanej powierzchni łącznie z oceną i kontrolą uprawnienia do dopłat w odniesieniu do danego schematu pomocowego oraz kontrolę jednokrotnej deklaracji dla poszczególnych działek rolnych lub ich części przez jednoznacznie zidentyfikowanych, potencjalnych beneficjentów. System LPIS obejmuje swoim zasięgiem ewidencję producentów, ewidencję gospodarstw rolnych oraz ewidencję wniosków o przyznanie płatności i opiera się na bazie danych działek referencyjnych - działek odniesienia, którymi w przypadku systemu polskiego są przetworzone na potrzeby dopłat powierzchniowych dane z EGiB. Przyjęte zasady ustalania powierzchni kwalifikowanych do płatności w oparciu o powierzchnie referencyjne systemu identyfikacji działek rolnych wynikają wprost z przepisów unijnych. Maksymalną powierzchnię referencyjną (PEG) określoną w systemie LPIS dla danej działki referencyjnej stanowią grunty rolne spełniające kryteria określone w art. 32 ust. 2a Rozporządzenia 1307/2013, czyli wszelkie użytki rolne gospodarstwa rolnego, w tym obszary, które w dniu 30 czerwca 2003 r. nie były utrzymywane w dobrej kulturze rolnej w państwach członkowskich przystępujących do Unii w dniu 1 maja 2004 r., które w momencie przystąpienia zdecydowały się na stosowanie systemu jednolitej płatności obszarowej, wykorzystywane do prowadzenia działalności rolniczej lub - w przypadku gdy obszar wykorzystuje się także do prowadzenia działalności pozarolniczej - wykorzystywane w przeważającym zakresie do prowadzenia działalności rolniczej. Kontrole administracyjne prowadzone są tylko i wyłącznie w oparciu o powierzchnie referencyjne systemu LPIS wyznaczone bądź na podstawie ortofotomapy, bądź w oparciu o bezpośredni pomiar w terenie i implementację jego wyników do systemu LPIS, jak również w oparciu o materiał graficzny, na którym rolnik zaznacza położenie działek rolnych na danej działce ewidencyjnej. Dyrektor wskazał, że definicja gruntów będących kwalifikującymi się hektarami w rozumieniu art. 32 ust. 2 Rozporządzenia nr 1307/2013 nie jest tożsama z powierzchnią użytków rolnych, które są definiowane w EGiB. Z powyższego względu powierzchnie użytków rolnych określone w EGiB nie mogą stanowić powierzchni referencyjnej dla jednolitej płatności obszarowej. System LPIS nie jest jednak całkowicie oderwany od danych wskazanych w EGiB. Jednym z elementów bazy danych systemu LPIS są bowiem dane wektorowe granic działek ewidencyjnych pozyskane od organów prowadzących EGiB lub zostały opracowane przez wykonawców zewnętrznych wyłonionych w postępowaniach przetargowych prowadzonych przez ARiMR oraz Główny Urząd Geodezji i Kartografii, na podstawie map ewidencyjnych prowadzonych w formie analogowej. Dane wektorowe granic działek ewidencyjnych są następnie weryfikowane w oparciu o ortofotomapę cyfrową, wykonaną w tym samym układzie współrzędnych płaskich prostokątnych pozwalającą na prawidłowe wyznaczenie powierzchni uprawnionych do dopłat oraz powierzchni nieuprawnionych do dopłat (grunty trwale lub czasowo wyłączone z produkcji rolniczej). W rozpatrywanej sprawie maksymalny obszar kwalifikowany do płatności (PEG), o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a Rozporządzenia nr 640/2014, dla działki ewidencyjnej nr [...] wyniósł 106,98 ha tj. mniej niż powierzchnia zadeklarowana we wniosku na działce rolnej A ( 110 ha ), położonej na działce ewidencyjnej nr [...]. Ustalenia w zakresie maksymalnego obszaru kwalifikowanego do płatności (PEG), dokonane zostały na podstawie inspekcji terenowej przeprowadzonej - na żądanie spółki - przez upoważnionych inspektorów terenowych. Wyniki inspekcji utrwalone zostały w protokole z oględzin działki nr [...] oraz dokumentacji fotograficznej, wykonanej w trakcie pomiarów przeprowadzanych na działce, przy czym miejsca wykonywania dokumentacji fotograficznej zostały wskazane na szkicach z pomiarów. Pomiar w terenie prowadzony w zakresie wyznaczania maksymalnego obszaru kwalifikowanego do płatności (PEG) polegał na przeprowadzeniu pomiaru obszaru użytkowanego rolniczo w granicach działki ewidencyjnej. Pomiar powyższy prowadzony jest po granicy uprawy lecz nie dalej niż granica działki ewidencyjnej. W trakcie tych czynności nie podlegają pomiarowi tereny nieużytkowane rolniczo przylegające do granicy działki ewidencyjnej. Jednocześnie jeżeli w tak zmierzonym maksymalnym obszarze stwierdzonym znajdują się skupiska roślinności (tzw. wyspy, enklawy) i inne obiekty nie kwalifikujące się do płatności dokonywany jest pomiar powierzchni tych elementów. Ostateczna wielkość powierzchni kwalifikowanej do płatności ustalana jest jako maksymalny obszar stwierdzony, pomniejszony o sumę wewnętrznych włączeń (enklaw, obiektów). W wyniku tak przeprowadzonej weryfikacji uzyskuje się wartość maksymalnego obszaru uprawnionego do płatności (PEG). Czynności kontrolne przeprowadzone na działce nr [...] wykonane przy zastosowaniu obu technik pomiaru, pozwoliły na określenie wartości PEG na poziomie 106,98 ha. Inspektorzy terenowi przyjmując jako punkt wyjścia całkowity obszar działki ewidencyjnej nr [...] - 112,98 ha, w wyniku przeprowadzonych czynności kontrolnych ustalili, iż maksymalny obszar stwierdzony wynosi łącznie 110,05 ha ( szkic z kontroli oznaczony jako "Ax"). W związku z faktem, iż inspektorzy terenowi pomierzyli łącznie zarówno obszar gruntu wskazujący na jego rolnicze użytkowanie, jak i tereny nieuprawnione do płatności (wyspy znajdujące się w granicach działki ewidencyjnej nr [...]), w celu wyznaczenia dla działki tej działki maksymalnego obszaru kwalifikowanego do płatności (PEG), o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a Rozporządzenia nr 640/2014, koniecznym było odjęcie od wartości pomiaru tj. 110,05 ha zsumowanej powierzchni terenów wyłączonych (zmierzonych jako wyspy znajdujące się w granicach działki ewidencyjnej), wynoszącej łącznie 3,07 ha. Ich obszary zostały opisane szczegółowo w rubryce "uwagi" protokołu z oględzin, gdzie wskazano, iż wyłączenia (wyspy) wynoszą: "część 1" - 0,10 ha, "część 2" - 0,15 ha, "część 3" - 2,74 ha, "część 4" - 0,07 ha oraz "część 5" - 0,01 ha (vide: szkice z kontroli oznaczone roboczymi symbolami "Axl1, "Ax2", "Ax3" "Ax4" oraz "Ax5") i dotyczą enklaw, na których występują zwarte obszary zalesione, zakrzaczone, porośnięte wieloletnimi samosiejkami drzew, a więc tereny, które uniemożliwiają prowadzenie jakiejkolwiek działalności rolniczej. W przypadku wyłączonej "części 1" o pow. 0,10 ha teren ten zobrazowany został na zdjęciach nr 68, nr 69, nr 70, nr 71 oraz nr 72. Wyłączona "część 2" (0,15 ha) została udokumentowana na zdjęciach nr 51, nr 52 oraz nr 65, a wyłączenie określone jako "część 3" ( 2,74 ha) zobrazowane na zdjęciach nr 43, nr 45, nr 49, nr 50, nr 76, nr 77, nr 78, nr 79, nr 80, nr 81, nr 82, nr 83, nr 84. Z kolei "część 4" wyłączenia (0,07 ha) to teren uwidoczniony na zdjęciach nr 104 oraz 105, a wyłączenie "część 5" (obszar 0,01 ha) udokumentowane zostało na fotografii nr 44. Materiał zdjęciowy obrazuje enklawy porośnięte wieloletnimi drzewami i samosiejkami drzew oraz obszary zakrzaczeń, a więc tereny, których nie można włączyć do maksymalnego obszaru kwalifikowanego do płatności (PEG) gdyż nie jest na nich prowadzona działalność rolnicza. Organ podkreślił, że pomiar obszaru kwalifikującego się do płatności prowadzony był w oparciu o załącznik graficzny z dnia 12 czerwca 2015 r., który dołączony został do wniosku o przyznanie płatności na którym producent rolny wyraźnie oznaczył granice działki rolnej A, które - poza jednym wyjątkiem zlokalizowanym w zachodniej części działki rolnej - pokrywają się z granicą działki ewidencyjne nr [...]. W takim przypadku oczekiwać należy, iż teren użytkowany rolniczo na działce rolnej - który można włączyć do maksymalnego obszaru kwalifikowanego do płatności (PEG) - faktycznie występować będzie w granicach działki ewidencyjnej. W przypadku działki nr [...] sytuacja taka nie miała miejsca albowiem inspekcja terenowa ujawniła szereg terenów - wychodzących od granicy działki ewidencyjnej w jej głąb - które wbrew temu co strona wskazała na dołączonym do wniosku załączniku graficznym nie są obszarami, na których prowadzona jest działalność rolnicza. Na załączniku oznaczonym jako "Ay1" wskazano szereg miejsc oznaczonych jako "samosiejki". Tereny te, zaznaczone na załączniku graficznym z dnia 12 czerwca 2015 r. jako użytkowane rolniczo, w trakcie inspekcji terenowej okazały się być terenami porośniętymi wieloletnimi drzewami i zakrzaczeniami ( zdjęcia z kontroli nr 39 (prawa strona) oraz nr 40, nr 123 i nr 124, nr 122, nr 113 (prawa strona). Z kolei na załączniku oznaczonym jako "Ay2" zobrazowano, iż w granicach działki ewidencyjnej nr [...] znajduje się obszar zalesiony porośnięty wieloletnimi drzewami ( zdjęcie nr 47), a na załączniku oznaczonym jako "Ay3" (południowa część) zobrazowano wyłączone z pomiaru obszary wychodzące od granicy działki w jej głąb, porośnięte samosiejkami drzew ( zdjęcie nr 103 ). Na załączniku oznaczonym jako "Az2" widoczna jest granica działki ewidencyjnej nr [...] (oznaczona kolorem białym) oraz ślad przeprowadzonego pomiaru (oznaczony kolorem czerwonym), a pomiędzy granicą działki ewidencyjnej, a śladem pomiaru występują tereny nieuprawnione do płatności (oznaczone kolorem zielonym) zlokalizowane w granicach działki ewidencyjnej ( zdjęcie nr 11, nr 12 obrazujące teren zalesiony), zdjęcia nr 89, nr 90 (prawa strona) oraz nr 91 (zadrzewienia i zakrzaczenia), zdjęcie nr 34 (prawa strona), zdjęcia nr 120 (prawa strona) i nr 125 (również prawa strona). Organ wyjaśnił, że zobrazowane na zdjęciach nr 39, nr 40, nr 123, nr 124, nr 122, nr 113, nr 47, nr 103, nr 11, nr 12, nr 89, nr 90, nr 91, nr 34, nr 120, nr 125 obszary, na których nie była prowadzona działalność rolnicza, a co za tym idzie nie włączone w maksymalny obszar kwalifikowany do płatności (PEG) działki nr [...], nie zostały objęte odrębnym pomiarem w terenie. Jednakże ślad przeprowadzonego pomiaru każdorazowo implementowany jest do systemu LPIS w związku z czym możliwym było dokonanie pomiaru terenów wyłączonych, które występują od granicy działki ewidencyjnej nr [...] w jej głąb. Wynik tego pomiaru wynosi 2,93 ha (załączniki oznaczone jako "Ac1" oraz "Ac2" obrazujące ślad pomiaru terenów nieuprawnionych oraz jego wartość). W konsekwencji maksymalny obszar kwalifikowany do płatności (PEG) działki nr [...] wyniósł 106,98 ha. Obszar ten nie może być większy albowiem w granicach przedmiotowej działki występują opisane wyżej tereny uniemożliwiające prowadzenie działalności rolniczej, a co za tym idzie nie ma możliwości by ich obszary włączyć do wartości PEG. Przeprowadzone pomiary wykazały, iż obszary nieuprawnione wynoszą łącznie 6,00 ha i można je podzielić na: obszary "wysp" znajdujących się w granicach działki ewidencyjnej nr [...] ( łączna wartość pomiaru 3,07 ha) oraz obszar terenów wychodzących od granicy ewidencyjnej działki w jej głąb (2,93 ha). Tym samym suma maksymalnego obszaru kwalifikowanego do płatności (PEG) na działce nr [...] tj. 106,98 ha oraz terenów wyłączonych tj. 6,00 ha wynosi 112,98 ha, czyli tyle ile wynosi powierzchnia całkowita działki ewidencyjnej nr [...]. Dyrektor OR ARiMR wskazał, iż zgodnie z art. 5 ust. 1 Rozporządzenia 640/2014 działka referencyjna obejmuje jednostkę gruntu stanowiącą powierzchnię użytków rolnych zgodnie z definicją wynikającą z art. 4 ust. 1 lit. e) rozporządzenia 1307/2013, czyli "użytki rolne" oznaczają każdy obszar zajmowany przez grunty orne, trwałe użytki zielone i pastwiska trwałe lub uprawy trwałe. W związku z czym obszarów zadrzewionych i zakrzaczonych, zobrazowanych wskazanej dokumentacji fotograficznej nie można uznać za żadne z obszarów określonych w art. 5 ust. 1 Rozporządzenia 640/2014 w zw. z art. 4 ust. 1 lit. e) Rozporządzenia (UE) 1307/2013 oraz art. 32 ust. 2 lit. b Rozporządzenia 1307/2013. Zatem tereny, występujące w granicach działki ew. nr [...] opisane jako "wyspy", bądź jako tereny wychodzące od granicy ew. działki w jej głąb, nie będące obszarami, na których prowadzono działalność rolniczą i wyłączone w trakcie czynności kontrolnych zostały również wyłączone z maksymalnego obszaru kwalifikowanego do płatności (PEG), o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a Rozporządzenia 640/2014. Mając na uwadze obowiązujące przepisy oraz fakt, iż weryfikacja maksymalnego obszaru kwalifikowanego do płatności (PEG) działki nr [...] wykonana została na żądanie, za zasadną organ uznał aktualizację wartości PEG tej działki w oparciu o wynik ustaleń inspekcji w terenie. Aktualizacji dokonano poprzez implementację do systemu LPIS wyniku pomiaru, którego wartość wykorzystano w trakcie kontroli administracyjnej. Płatności ONW przyznawane są, zgodnie z § 3 ust. 2 Rozporządzenia ONW, do powierzchni działek rolnych, nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 640/2014, a obszar ten stanowi powierzchnia gruntów rolnych spełniająca kryteria określone w art. 32 ust. 2 lit. a Rozporządzenia 1307/2013. Z kolei zgodnie z § 2 ust. 2 pkt 1 lit. a Rozporządzenia ONW działka rolna zdefiniowana jest jako działka w rozumieniu art. 67 ust. 4 lit. a Rozporządzenia 1306/2013 tj. zwarty obszar gruntu, zadeklarowany przez jednego rolnika i obejmujący nie więcej niż jedną grupę upraw. Definicja ta zasadniczo różni się od definicji użytków rolnych określonych w przepisach wykonawczych, na podstawie których określane są powierzchnie użytków rolnych w EGiB. Zatem powierzchnie użytków rolnych określone w systemie EGiB nie mogą stanowić powierzchni referencyjnej dla płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Działki rolne mogą być zlokalizowane tylko na niektórych użytkach rolnych, co oznacza, że nie są to tożsame pojęcia. Tym samym nie można pojęcia działki ewidencyjnej, bez względu na znajdujący się na niej rodzaj użytku rolnego, traktować jako równoznacznego z pojęciem działki rolnej. Powierzchnie użytków rolnych określone w EGiB nie mogą stanowić powierzchni referencyjnej dla płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Źródłem wszelkich danych związanych z działkami rolnymi jest wniosek strony o przyznanie płatności, a jednym z podstawowych sposobów zweryfikowania podanych danych jest przeprowadzanie kontroli administracyjnej. Przy weryfikowaniu powierzchni nie są mierzone działki ewidencyjne, lecz działki rolne położone w granicach działek ewidencyjnych, zadeklarowanych we wniosku o płatności, ponieważ to do tych terenów przysługują płatności obszarowe. O obszarze działek rolnych decydują producenci rolni, a weryfikuje się go za pomocą, m.in. zdjęć lotniczych, map cyfrowych, oświadczeń rolników oraz pomiarów przeprowadzanych w gospodarstwie rolnym. Wskazanie we wniosku o przyznanie płatności powierzchni gruntów zgodnie z aktualnymi danymi zawartymi w ewidencji gruntów nie oznacza, że wniosek został poprawnie złożony, a zawarte w nim dane zgodne są z danymi faktycznymi dotyczącymi działek rolnych. Organ podkreślił, że czynności kontrolne w zakresie ustalenia maksymalnego obszaru kwalifikowanego do płatności (PEG ) na działce ew. nr [...] wykonane zostały przez upoważnionych inspektorów, odpowiednio przeszkolonych i wyposażonych sprzęt pomiarowy ( homologowany odbiornik GPS ) spełniający odpowiednie wymagania norm krajowych i unijnych w zakresie wymaganej przepisami dokładności i wiarygodności kontroli powierzchni. Specjalistyczne oprogramowanie jest zintegrowane z urządzeniami pomiarowymi. Dokładność pomiaru w przypadku kontroli wykonanej na działce nr [...] deklarowanej przez spółkę ustalono na podstawie tzw. metody buforowej uwzględniającej kształt działki rolnej, jej obwód oraz parametr charakteryzujący dokładność pomiaru uzyskując tym samym szerokość strefy buforowej określającą dopuszczalną tolerancję pomiaru powierzchni. Organ odwoławczy podkreślił, iż ustalenia inspekcji w terenie zarówno w zakresie okoliczności jej przeprowadzenia jak i uzyskanych wyników nie wywołały żadnych zastrzeżeń strony. Ich ponowna weryfikacja na etapie postępowania odwoławczego nie wykazała, zdaniem Dyrektora OR ARiMR, uchybień bądź nieprawidłowości w zakresie objętym kontrolą, które mogłyby mieć wpływ na wysokość przyznanych stronie płatności. Wskazując na rozkład ciężaru dowodu wynikający z art. 27 ust. 2 ustawy PROW stwierdził, że podjęta na etapie postępowania odwoławczego próba zanegowania wyników czynności kontrolnych i potwierdzenia deklaracji wniosku co do powierzchni działki rolnej A przez przedłożenie przeciwdowodu w postaci wypisu i wyrysu dotyczącego działki nr [...] z EGiB nie podważyła prawidłowości decyzji organu I instancji. Wyjaśnił, że system LPIS nie jest oderwany od danych wskazanych w EGiB. Jednym z elementów bazy danych systemu LPIS są bowiem dane wektorowe granic działek ewidencyjnych pozyskane od organów prowadzących EGiB lub opracowane przez wykonawców zewnętrznych wyłonionych w postępowaniach przetargowych prowadzonych przez ARiMR oraz Główny Urząd Geodezji i Kartografii, na podstawie map ewidencyjnych prowadzonych w formie analogowej. Dane wektorowe granic działek ewidencyjnych są następnie weryfikowane w oparciu o ortofotomapę cyfrową, wykonaną w tym samym układzie współrzędnych płaskich prostokątnych pozwalającą na prawidłowe wyznaczenie powierzchni uprawnionych do dopłat oraz powierzchni nieuprawnionych do dopłat (grunty trwale lub czasowo wyłączone z produkcji rolniczej). Organ II instancji, analizując granice działki nr [...] na dołączonej przez pełnomocnika mapie i porównując je z danymi dotyczącymi granic działki widniejącymi w systemie LPIS, wskazał, że nie znalazł różnic - granice te pokrywają się. Jednakże powierzchnia działki rolnej kwalifikowanej do otrzymania płatności nie może być automatycznie identyfikowana z powierzchnią działki ewidencyjnej, gdyż nie są to tożsame pojęcia. Powierzchnia działki rolnej może, ale nie musi pokrywać się z powierzchnią działki ewidencyjnej, wobec czego dane ewidencyjne nie są wiążące dla organów, takimi pozostają wyniki kontroli administarcyjnej. Działka ewidencyjna służy celom ewidencyjnym i informacyjnym, zaś działka rolna istotna jest dla celów zidentyfikowania konkretnych upraw i przyznania płatności. Z danych zawartych w EGiB, prowadzonej w oparciu o przepisy prawa geodezyjnego i kartograficznego, nie można wywodzić powierzchni działek rolnych, które jako zupełnie inna kategoria pojęciowa, nie są odnotowywane w takiej dokumentacji ewidencyjnej. Dołączony do odwołania wypis z EGiB działki ewidencyjnej nr [...] wykazuje jedynie jej całkowitą powierzchnię oraz użytki i klasy bonitacyjne łąk i pastwisk oraz rowów (wraz z podaniem ich potencjalnego obszaru) zlokalizowanych w granicach działki nr [...]. Wypisy z EGiB lub akty notarialne są przydatne przy wypełnieniu wniosku w zakresie podstawowych informacji z zakresu ewidencji gruntów i budynków tj. położenia działki ewidencyjnej w województwie, powiecie, gminie, obrębie, numeru działki ewidencyjnej. Jednakże powierzchnie działek rolnych, jakie należy podać we wniosku, powinny być określone zgodnie ze stanem faktycznym. Powierzchnia działki rolnej, do której przysługują płatności, to powierzchnia wykorzystywana do celów rolniczych (pod uprawy rolne). Jak wykazała weryfikacja w terenie, stan faktyczny zastany na działce ewidencyjnej w dużym zakresie nie odpowiadał nie tylko deklaracji wynikającej z wniosku, ale i danym wynikającym z wypisu z EGiB. Na tym wypisie brak jest wskazania, iż na działce na [...] występuje obszar zalesiony. Tymczasem inspekcja w terenie wykazała, iż w granicach w/w działki występuje m.in. regularny las ( co obrazują zdjęcia z kontroli nr 76, nr 79, nr 81, nr 82, nr 83), który zresztą strona na załączniku graficznym z dnia [...] czerwca 2015 r. z własnej inicjatywy wyłączyła z obszaru, do którego ubiega się o płatności. Dyrektor podkreślił, że organy ARiMR nie weryfikują, w sprawach dotyczących płatności, obszarów całkowitych działek ewidencyjnych albowiem warunku takiego nie przewiduje żadna procedura, a formularz wniosku nie zawiera takich danych jak powierzchnie całkowite działek ewidencyjnych. Obowiązkiem strony pozostawało, składając wniosek o płatności, wskazanie faktycznej powierzchni zadeklarowanych działek rolnych, a nie przytoczenie danych z ewidencji gruntów. Na załączniku graficznym z dnia [...] czerwca 2015 r. strona w granicach działki ewidencyjnej nr [...] wskazała jedynie dwa obszary wyłączone tj. opisany powyżej teren zalesiony (wg pomiaru inspektorów 2,74 ha, "część 3", szkic "Ax3") oraz obszar w zachodniej części działki (las wychodzący od granicy działki w jej głąb). Tymczasem inspekcja w terenie, wykonana na wniosek strony, wykazała, iż obszary zalesione i zakrzaczone, nie będące gruntem rolnym, na którym jest prowadzona działalność rolnicza, występują nie tylko na fragmentach wyłączonych przez stronę na załączniku graficznym, ale też w innych miejscach opisanych szczegółowo w niniejszej decyzji jako: "część 1" - 0,10 ha, "część 2" - 0,15 ha, "część 4" - 0,07 ha oraz "część 5" - 0,01 ha ( szkice z kontroli oznaczone roboczymi symbolami "Ax1, "Ax2", "Ax4" oraz "Ax5" - w aktach sprawy) oraz na wskazywanych również w niniejszej decyzji terenach wychodzących od granicy działki ewidencyjnej w jej głąb ( opisane w decyzji tereny oznaczone na załącznikach "Ay1", "Ay2" oraz "Ay3" - zdjęcia z kontroli nr 39 oraz nr 40, nr 123 i nr 124, nr 122, nr 113, nr 47, nr 103, nr 11, nr 12, nr 89, nr 90 oraz nr 91 nr 34, nr 120 i nr 125 ). Tym samym deklaracja strony wskazywana na załączniku graficznym z dnia [...] czerwca 2015 r. stoi w sprzeczności ze stanem faktycznym ustalonym na działce nr [...] w trakcie wizytacji terenowej. Konstatując organ odwoławczy stwierdził, iż ustalenia zawarte w protokole z oględzin działki referencyjnej nr [...] pozostawały prawidłowe i nie zostały przez stronę podważone zaoferowanymi w odwołaniu przeciwdowodami. Mając na względzie opisane wyżej ustalenia organ odwoławczy stwierdził, że dokonanie płatności dla działki rolnej A ponad maksymalny obszar kwalifikowany do płatności ONW zlokalizowany w granicach działki nr [...] byłoby naruszeniem § 3 ust. 2 rozporządzenia ONW w związku art. 5 ust. 2 lit. a Rozporządzenia nr 640/2014 oraz art. 70 Rozporządzenia nr 1306/2013. W zaistniałej sytuacji za prawidłowe organ uznał przyznanie płatności ONW na rok 2015 do powierzchni 106,98 ha , w prawidłowo ustalonej – po zastosowaniu sankcji z art. 19 ust. 1 Rozporządzenia nr 640/2014 oraz modulacji z § 3 ust. 6 Rozporządzenia ONW – w kwocie 13 467,07 zł. Odnosząc się do wywodów odwołania, iż działka ewidencyjna (suma powierzchni PEG ustalonej przez ARiMR oraz powierzchni wyłączonych - również podana przez ARiMR) jest mniejsza o 2,93 ha niż powierzchnia wskazana w EGiB, organ II instancji wskazał, iż pełnomocnik strony, dokonując tych wyliczeń odnosi się do obszaru całkowitego (112,98 ha) działki nr [...] wynikającego z EGiB oraz do łącznej sumy obszaru wyłączeń (3,07 ha) wskazanych w protokole z oględzin w/w działki. Jednakże pełnomocnikowi całkowicie umknął fakt, iż spółka składając wniosek o przyznanie płatności ONW na rok 2015 zgłosiła do płatności 110 ha, zatem z własnej inicjatywy wyłączyła obszar 2,98 ha. Dodatkowo zauważył, iż pełnomocnik - dokonując swoich obliczeń - opierał się jedynie na wskazanych w protokole obszarach wyłączeń (enklaw) całkowicie pomijając fakt, iż w granicach działki nr [...] występują - opisane szczegółowo w niniejszej decyzji - tereny wychodzące od granicy działki w jej głąb, które nie zostały włączone (z racji ich zalesienia i zakrzaczenia) w powierzchnię PEG działki. Ponowna weryfikacja w systemie LPIS wielkości obszarów wyłączonych, znajdujących się w granicach działki ewidencyjnej, a wychodzących w jej głąb od granicy działki ew. nr [...] wykazała, iż powierzchnia tych obszarów wynosi 2,93 ha (załączniki oznaczone jako "Ac1" oraz "Ac2" obrazujące ślad pomiaru oraz jego obszar), a więc tyle ile wskazuje pełnomocnik jako brakujące. Odnosząc się do pozostałych zarzutów Dyrektor OR ARiMR odwołał do poczynionych już rozważań wyjaśniających poruszane w nich kwestie. IV. W skardze na decyzję organu odwoławczego pełnomocnik spółki zakwestionował decyzję w części tj. w zakresie pomniejszenia płatności ONW na 2015 r. Zaskarżonej decyzji zarzucił: 1. zaniechanie dokonania przez organ I instancji dokonania obliczeń pomierzonych powierzchni oraz odniesienia tych wyników do powierzchni działki ewidencyjnej ( referencyjnej), w konsekwencji czego ustalenia w zakresie powierzchni stwierdzonej nie odpowiadają stanowi faktycznemu, co w sposób rażący rzutuje na prawidłowość zaskarżonej decyzji, 2. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na nieuwzględnieniu właściwej powierzchni działki referencyjnej ( ewidencyjnej). W oparciu o te zarzuty wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W motywach skargi wywodził, iż dochodzona przez stronę płatność powinna być przyznana zgodnie z wnioskiem. Wynika to z wykładni gramatycznej przepisów będących podstawą przyznania płatności tj. z definicji działki referencyjnej, zawartej w pkt 27 rozporządzenia WE 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r., definicji pojęć "system informacji geograficznej" ("GIS") i "działka referencyjna" z pkt 24 i 25 rozporządzenia delegowanego 640/2014, jego art. 5 dotyczącego identyfikacji działek rolnych oraz art. 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z 30 listopada 2009r. dotyczącego identyfikacji działek rolnych. W ocenie pełnomocnika, zważywszy na powyższe regulacje, należy jednoznacznie przyjąć, że powierzchnia PEG stanowi powierzchnię użytkowaną rolniczo w granicach działki ewidencyjnej czyli referencyjnej. Zasady dotyczące określenia powierzchni gruntów rolnych, do których może zostać przyznana płatność JPO, zostały określone w przepisach Unii Europejskiej i obowiązują na jednakowych zasadach wszystkie państwa członkowskie. W związku z powyższym na potrzeby systemu płatności JPO odnośnie do każdej działki referencyjnej określa się maksymalny kwalifikowany obszar. Z kolei ARiMR wyznacza go na podstawie pomiaru powierzchni użytkowanej rolniczo w granicach działki ewidencyjnej. Obszar ten stanowi sumę powierzchni użytkowanej rolniczo, a wyznaczany jest jako różnica powierzchni pomiędzy powierzchnią całkowitą działki ewidencyjnej ( referencyjnej) , a terenami nieuprawnionymi do płatności (np. lasy, wody, drogi, nieużytki, siedliska mieszkalne itp.), których granice są określone w EGiB. Według danych podanych przez ARiMR wyniki pomiarów dla działki referencyjnej nr [...] przedstawiają się następująco: pow. działki zmierzona 106,98 ha; suma wyłączeń 3,07 ha ( 0,15 ha + 2,47 ha + 0,07 ha + 0,01 ha) co daje sumę powierzchni zmierzonej i wyłączeń 110,05 ha; powierzchnia tej działki wg wypisu z rejestru gruntów – powierzchnia referencyjna (ewidencyjna działki) 112,98 ha, różnica ( powierzchnia brakująca ) 2,93 ha. Wskazana różnica tj. powierzchnia brakująca wynika z wadliwie przeprowadzonego działania matematycznego. Jest to powierzchnia największego obszaru zadrzewionego, która została dwukrotnie odjęta od całkowitej powierzchni działki ewidencyjnej (referencyjnej). Po raz pierwszy odjęto ją od powierzchni ewidencyjnej, a drugi raz od powierzchni użytkowanej rolniczo. Potwierdzają to szkice pomiarów otrzymanych przez skarżącą spółkę oraz uzasadnienie decyzji Dyrektora Oddziału ARiMR. W decyzji tej organ bowiem pisze o powierzchni 110,05 ha i oznaczonej jako Ax oraz, że jest to maksymalny obszar stwierdzony, ale nie podaje obszar czego ? Nasuwa się więc pytanie, czy chodzi o działkę referencyjną, czy też powierzchnię ewidencyjno-gospodarczą PEG ? Na szkicach powierzchnia 110,05 ha jest to powierzchnia oznaczona jako A. Z powyższych wyliczeń matematycznych wynika, że działka ewidencyjna (suma powierzchni PEG podana przez ARIMR oraz powierzchni wyłączonych - również podana przez ARiMR) jest mniejsza o 2,93 ha niż wskazana w EGiB. Jest to, zdaniem pełnomocnika skarżącej, nielogiczne i nie ma oparcia w stanie faktycznym, a w konsekwencji prowadzi do pokrzywdzenia strony jako producenta rolnego. Innymi słowy inspektorzy popełnili rażące błędy, które zostały powielone przez organy obu instancji. W protokole z oględzin - błędnie wpisano powierzchnię działki referencyjnej (kolumna 2), powinna być tam wpisana powierzchnia ewidencyjna - zgodnie ze wskazanymi wyżej definicjami. Błąd ten, powoduje rozbieżności w wyliczonej powierzchni PEG działki. Wpisane jest 110 ha, a powinno być 112,98 ha. Powierzchnia referencyjna, co wykazano powyżej, nie jest tożsama z powierzchnią użytkowaną rolniczo. Nieprawdziwe jest stwierdzenie organu, że inspektorzy, przystępując do czynności kontrolnych, jako punkt wyjścia przyjęli fakt, iż całkowity obszar działki ewidencyjnej nr [...] wynosi 112, 98 ha. Powinni tak przyjąć, ale z dokumentów wynika, iż błędnie przyjęli powierzchnię 110 ha ( vide: protokół z oględzin kolumna 2 powierzchnia całkowita działki referencyjnej). Kolejny błąd dotyczy błędnej interpretacji definicji powierzchni PEG. Inspektorzy bowiem zmierzyli powierzchnię i już podczas tego pomiaru nie uwzględnili powierzchni, które skarżąca sama wykluczyła już z powierzchni zgłoszonej do dopłat - z referencyjnej (ewidencyjnej) powierzchni 112,98 ha odjęła bowiem powierzchnię 2,98 ha, wskazując powierzchnię 110 ha. Inspektorzy zaś, na skutek błędnego zapisu odjęli tę powierzchnię raz jeszcze. W protokole z oględzin - nazywa się to "część 3" o powierzchni 2,74 ha ( szkic KP-A4 z załączonej płytki). Wynika to też z mapki ewidencyjnej dołączonej do wniosku za 2015 r. gdzie obszar ten jest wyłączony. System LPIS powinien mieć naniesione granice działek ewidencyjnych zgodnie z EGiB. Na okoliczność faktycznej powierzchni działki ewidencyjnej (referencyjnej) oraz przebiegu granicy, złożony został do akt sprawy wypis i wyrys z ewidencji gruntów. W związku z tym uzasadnione jest twierdzenie, że pomiary zostały źle przeprowadzone. Na marginesie (i z ostrożności procesowej) pełnomocnik podnosił, iż w myśl art. 67 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796 /2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w Rozporządzeniu Rady (WE ) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników "zmniejszenia płatności oraz wykluczenia z płatności odnoszące się do kryteriów kwalifikowalności powinny z zasady nie być stosowane w przypadku gdy rolnik dostarczył zgodne z faktami informacje lub jeżeli może udowodnić, że wina nie leży po jego stronie", co ma miejsce w niniejszej sprawie. V. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wnosił o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Za bezpodstawne uznał, sformułowane w skardze, zarzuty błędnego obliczenia powierzchni działki do której przysługuje płatność, w szczególności ponownego wyłączenia przez organy z tej powierzchni obszaru, który sama spółka już wyłączyła składając wniosek pomocowy. Składając wniosek na rok 2015 zgłosiła do płatności 110 ha, wyłączając tym samym obszar 2,98 ha. Przeprowadzone pomiary wykazały jednakże że powierzchnia zadeklarowana do płatności także zawiera powierzchnię zadrzewioną jak i tzw. wyspy obszarów nieuprawnionych, do których płatności nie przysługują gdyż nie są to obszary użytkowane rolniczo. Odnosząc się do zarzutu wadliwego pomiaru, nie uwzględniającego granic działek ewidencyjnych wynikających z EGiB wskazał, iż w uzasadnieniu decyzji szczegółowo wykazano prawidłowość przeprowadzonych pomiarów. W podnoszonej przez pełnomocnika strony kwestii konieczności zastosowania przepisu art. 67 rozporządzenia 796/2004, pełnomocnik organy wskazał, iż powołane rozporządzenie zostało uchylone z dniem 1 stycznia 2010 r. VI. Na rozprawie w dniu 17 listopada 2016r. pełnomocnik strony skarżącej podtrzymał skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: VII. Skarga podlegała oddaleniu. 1. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( tekst jednolity Dz.U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jednolity Dz.U z 2016 r., poz. 718 ze zm., powoływanej dalej jako: Ppsa) wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 Ppsa). Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy administracyjnej, a sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 Ppsa). 2. Kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie podlegała decyzja Dyrektora OR ARiMR z dnia [...] czerwca 2016 r., utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] marca 2016 r. o przyznaniu skarżącej spółce płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami na rok 2015 r. w kwocie 13 467,07 zł, tj. wynikającej z pomniejszenia wnioskowanych płatności o 1 081,16 zł w związku z ustaleniem, że powierzchnia kwalifikująca się do płatności jest mniejsza niż zadeklarowana we wniosku pomocowym. W kontekście stanowiska skargi, iż przedmiotem zaskarżenia (podobnie jak przedmiotem odwołania) jest decyzja organu odwoławczego w części dotyczącej dokonanego pomniejszenia, stwierdzić należy, iż decyzja administracyjna jako przejaw woli organu administracji stanowi całość. O ile poszczególne części zawartego w niej rozstrzygnięcia mogą samoistnie funkcjonować w obrocie prawnym, to możliwe pozostaje zaskarżenie jej w części. Natomiast w przeciwnym wypadku przedmiotem skargi pozostawać może jedynie cała decyzja, przy czym zarzuty strony mogą dotyczyć jedynie jednego z elementów składających się na podjęte rozstrzygnięcie. Tak więc w okolicznościach rozpoznawanej sprawy należało uznać - zważywszy na treść osnowy decyzji, w której brak jest wyodrębnienia rozstrzygnięcia związanego z kwotą dokonanego pomniejszenia płatności - że przedmiotem zaskarżenia pozostawał cały akt administracyjny, przy czym skarżąca spółka zakwestionowała jedynie zasadność dokonanego pomniejszenia płatności ONW na 2105 r. 3. Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Organom nie można bowiem zarzucić naruszenia prawa procesowego. Brak też podstaw do przyjęcie naruszenia przepisów prawa materialnego czy to poprzez niewłaściwą wykładnię czy też nieprawidłowe ich zastosowanie. W odniesieniu do przedmiotu sprawy administracyjnej jakim pozostawały płatności ONW na rok 2015 dokonywana przez sąd administracyjny ocena legalności zaskarżonej decyzji musi być przeprowadzona z uwzględnieniem obowiązującego modelu postępowania administracyjnego w sprawach o przyznanie płatności ONW. Postępowanie administracyjne w tym przedmiocie wszczynane jest przez złożenie przez producenta rolnego wniosku o przyznanie pomocy finansowej. Wniosek taki zawiera deklarację (oświadczenie) wnioskodawcy co do posiadania zgłoszonych do płatności działek rolnych i co do określenia sposobu ich rolniczego wykorzystania (tj. prowadzenia na nich działalności rolniczej). Podmiot ubiegający się o płatność wraz z wnioskiem składa jednocześnie oświadczenie, że został pouczony o skutkach złożenia fałszywego oświadczenia, wynikających z art. 233 § i § 6 oraz 297 § 1 i 2 Kodeksu karnego oraz, że znane mu są zasady przyznawania płatności oraz pomocy finansowej, objętych wnioskiem o przyznanie płatności. W sprawach omawianych płatności znajduje zastosowanie ustawa z dnia 20 lutego 2015r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 ( Dz.U. z 2015 r., poz. 349 ze zm., powoływana jako: ustawa PROW). Stosownie do art. 4 tej ustawy "z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267, z późn. zm.), zwanej dalej "Kodeksem postępowania administracyjnego", chyba że ustawa stanowi inaczej". Zgodnie z jej art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2 w postępowaniu w sprawie o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie stoi na straży praworządności oraz jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Natomiast w myśl art. 27 ust. 2 ustawy PROW, strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności spraw}y zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. 4. W świetle przytoczonych przepisów stwierdzić należy, że ustawa PROW zawiera szczególną, w stosunku do przepisów Kpa, regulację dotyczącą prowadzenia przez organ postępowania dowodowego, ograniczającą jego obowiązki w tym zakresie. Na gruncie powołanej regulacji ustawodawca zdecydował się bowiem na odejście od zasady prawdy obiektywnej - wyrażonej w części drugiej art. 7 oraz art. 77 § 1 Kpa - nakazującej organom administracji publicznej podjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli oraz zrezygnował z zasady postępowania dowodowego, wyrażonej w art. 77 § 1 Kpa. Obowiązek organów na tle tej ustawy został ograniczony jedynie do rozpatrzenia materiału dowodowego, wskazanego we wniosku oraz innych dokumentach dołączonych przez wnioskodawcę i innych uczestników postępowania. Oznacza to w konsekwencji, iż nie ciąży na organach ARiMR obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a więc organ prowadzący postępowanie nie jest obowiązany do aktywnego poszukiwania dowodów na poparcie żądania wnioskodawcy (tj. jego uprawnienia do otrzymania wnioskowanej płatności). Jest jedynie obowiązany do wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Ciężar dowodu co do faktów, z których strona wywodzi skutki prawne, spoczywa na stronie. Pogląd taki ukształtowany w orzecznictwie na gruncie ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich ( vide: wyrok NSA z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt II GSK 810/11, wyrok NSA z dnia 11 sierpnia 2016 r., II GSK 907 /15 i II GSK 475/15, wyrok NSA z dnia 1 lipca 2016 r., II GSK 407/15 - baza orzeczeń nsa.gov.pl, wyrok NSA z dnia 27 czerwca 2012 r., sygn. akt II GSK 863/11, LEX nr 1217430) - ze względu na tożsamość regulacji - pozostaje aktualny również pod rzędem ustawy PROW z dnia 20 lutego 2015 r. 5. W świetle powołanych wyżej przepisów, w razie wątpliwości co do okoliczności faktycznych mających uzasadnić przyznanie wnioskowanych płatności bądź ich zakresu, organ prowadzący postępowanie jest jedynie obowiązany do żądania od strony dodatkowych wyjaśnień i dowodów. Jego rola – jak już wskazano - ogranicza się bowiem do wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Zatem to nie organy powinny w sposób nie budzący wątpliwości wykazać, czy podmiot wnioskujący o przyznanie płatności samodzielnie prowadzi działalność rolniczą, efektywnie i rzeczywiście korzysta z gruntów objętych wnioskiem o przyznanie płatności, czy użytkuje rolniczo wskazane działki rolne, na jakim areale działalność rolnicza, z tytułu której wnioskuje o płatności, jest prowadzona. Jak już bowiem podniesiono ciężar wykazania posiadania gruntów i ich rolniczego użytkowania jak też areału tych gruntów spoczywa na stronie, bo to ona wywodzi z nich skutek prawny w postaci uprawnienia do płatności. W konsekwencji więc to na spółce jako beneficjencie pomocy w toku postępowania przez organami ARiMR spoczywał obowiązek procesowy wykazania, iż działalność prowadzona jest przez nią na całej zadeklarowanej do płatności powierzchni działki rolnej A czyli 110 ha. 6. W odniesieniu do warunków uzyskania płatności ONW na 2015 r. wskazać należy w szczególności na § 2 ust. 1 Rozporządzenia ONW w myśl którego płatność ONW przysługuje rolnikowi w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. a Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013, którego gospodarstwo rolne jest położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli: 1) spełnia warunki określone w art. 31 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 487, z późn. zm.); 2) łączna powierzchnia użytków rolnych w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi lit. f rozporządzenia nr 1305/2013, położonych na obszarach górskich lub na innych obszarach charakteryzujących się szczególnymi ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami - zwanych dalej "obszarami ONW", na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1307/2013, posiadanych w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, wynosi co najmniej 1 ha; 3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków oprzyznanie płatności. Stosownie do § 2 ust. 2 Rozporządzenia ONW płatność ONW jest przyznawana do użytków rolnych: 1) na których jest: a) położona działka rolna w rozumieniu art. 67 ust. 4 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 549, ze zm.) o powierzchni co najmniej 0,1 ha, b) prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1307/2013; 2) położonych na obszarach ONW. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy, zważywszy na podjęte przez organy rozstrzygnięcie oraz zarzuty odwołania i skargi istotny pozostawał przepis § 3 ust. 2 Rozporządzenia ONW, stosownie do którego przy ustalaniu wysokości płatności ONW uwzględnia się powierzchnię działek rolnych, nie większą jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Spór między skarżącą i organami orzekającymi ogniskował się bowiem wokół kwestii zasadności pomniejszenia płatności ze względu na zweryfikowanie zadeklarowanej do płatności ONW na 2015 r. powierzchni działki rolnej A, położonej na działce ewidencyjnej [...]. 7. Jak wynika z wniosku z dnia [...] maja 2015 r. strona skarżąca zadeklarowała do płatności ONW na 2015 r. działkę rolną A o powierzchni 110 ha znajdującą się na działce ewidencyjnej nr [...]. Z załączonego do wniosku o przyznanie płatności materiału graficznego, tj materiału o którym mowa w art. 72 ust. 3 Rozporządzenia nr 1306/2013, udostępnionego stronie przez Agencję wynika, iż zaznaczony przez stronę obszar działki rolnej A nie obejmował całej działki ewidencyjnej. Wedle twierdzeń strony już składając wniosek określiła ona powierzchnię deklarowanej działki rolnej A na 110 ha tj. o 2,98 ha mniej od wynikającej z EGiB powierzchni działki ewidencyjnej [...] ( 112, 98 ha ). Na skutek wniosku strony, wezwanej przez Kierownika BP OR do udzielenia wyjaśnień w zakresie powstałych wątpliwości co wielkości zadeklarowanej powierzchni działki rolnej, doszło do przeprowadzenia w terenie pomiaru działki rolnej A. Ustalenia z tych pomiarów utrwalone zostały w Protokole oględzin działki referencyjnej w zakresie weryfikacji powierzchni PEG/zobowiązania ONW, w dokumentacji fotograficznej oraz sporządzonych szkicach. Z protokołu oględzin w odniesieniu do danych deklarowanych wynika, iż powierzchnia całkowita działki referencyjnej wynosi 110 ha, powierzchnia PEG 108,05 ha, zaś deklarowana powierzchnia użytkowana rolniczo 110 ha. W wyniku oględzin i pomiarów ustalono, że powierzchnia zmierzona w ramach działki referencyjnej wynosi 106, 98 ha. Ustalenie powierzchni rzeczywiście użytkowanej rolniczo w ramach działki referencyjnej nastąpiło po wyłączeniu pięciu obszarów ( "część 1" - 0,10 ha, "część 2" - 0,15 ha, "część 3" - 2,47 ha, "część 4" - 0,07 ha oraz "część 5" - 0,01 ha ) o łącznej powierzchni 3,07 ha. W oparciu o wyniki pomiarów uzyskanych w wyniku przeprowadzonych oględzin przeprowadzona też została ponowna weryfikacja w systemie LPIS wielkości obszarów wyłączonych, znajdujących się w granicach działki ewidencyjnej, a wychodzących w jej głąb od granicy działki ew. nr [...], która wykazała, iż powierzchnia tych obszarów wynosi 2,93 ha ( załączniki oznaczone jako "Ac1" oraz "Ac2" obrazujące ślad pomiaru oraz jego obszar ). W konsekwencji należy stwierdzić, iż weryfikacja zadeklarowanej powierzchni działki A jako faktycznie użytkowanej rolniczo, w wyniku weryfikacji polegającej na dokonaniu pomiarów w terenie, wykazała, iż jest ona mniejsza niż deklarowane 110 ha. Pomiar dokonany wg granicy upraw wykazał, że powierzchnia ta wynosi 110,05 ha ale podlega pomniejszeniu o powierzchnię enklaw i wysp na których nie może być prowadzona działalność rolnicza ( opisanych w uzasadnieniu decyzji jako"część 1" - 0,10 ha, "część 2" - 0,15 ha, "część 3" -2,74 ha "część 4" - 0,07 ha oraz "część 5" - 0,01 ha łącznie 3,07 ha). Pozwoliło to na ustalenie rzeczywistej powierzchni użytkowanej rolniczo działki rolnej A na 106,98 ha. Jednocześnie uzyskane wyniki pomiarów prowadzonych w granicach działki ewidencyjnej nr [...] i ponowna weryfikacja w systemie LPIS wielkości obszarów wyłączonych, znajdujących się w granicach tej działki ewidencyjnej wykazały, że powierzchnia tych obszarów wynosi 2,93 ha (załączniki oznaczone jako "Ac1" oraz "Ac2" obrazujące ślad pomiaru oraz jego obszar). Tym samym zweryfikowana została też powierzchnia wyłączona z płatności przez samą spółkę (z powoływanych przez pełnomocnika skarżącej 2,98 ha na 2,93 ha ). Tak więc wbrew wywodom pełnomocnika strony nie zachodzi opisana w skardze sytuacja ponownego wyłączenia przez organy ARiMR obszaru uprawnionego do płatności ONW areału już wyłączonego (2,98 ha) i nie objętego deklaracją strony zawartą we wniosku pomocowym. Dla potwierdzenia, iż nie doszło do zarzucanego "podwójnego" wyłączenia z obszaru kwalifikującego się do płatności wystarczające pozostaje wskazanie, że powierzchnia działki ewidencyjnej [...] ujawniona w EGiB wynosi 112,98 ha; w granicach tej powierzchni organy ustaliły powierzchnię rzeczywiście użytkową rolniczo na 106,98 ha, zaś powierzchnię wyłączoną na obejmującą 3,07 ha (opisaną w uzasadnieniu decyzji jako enklawy i wyspy: "część 1" - 0,10 ha, "część 2" - 0,15 ha, "część 3" -2,74 ha "część 4" - 0,07 ha oraz "część 5" - 0,01 ), z kolei powierzchnia, której strona nie zadeklarowała we wniosku o płatność tj. 2,98 ha, została zweryfikowana na 2,93 ha. Wielkości te stanowią łącznie 112,98 ha ( 106,98 ha+3,07 ha + 2,93 ha = 112,98 ha) czyli odpowiadają powierzchni działki ewidencyjnej [...]. 7. W nawiązaniu do poczynionych uprzednio wywodów dotyczących rozkładu ciężaru dowodu, podkreślić należy, że ustalenia wynikające z Protokołu oględzin nie zostały przez stroną skarżącą zakwestionowane. Dopiero na etapie odwołania od decyzji Kierownika BP ARiMR pełnomocnik strony dla podważenia prawidłowości ustalenia powierzchni użytkowanej rolniczo zaoferował dowody w postaci wypisu i wyrysu z EGiB, dotyczących działki ewidencyjnej nr [...]. Dowody te stały się przedmiotem oceny organu odwoławczego, który uznał, że nie mogły one podważyć prawidłowości pomiarów przeprowadzonych w terenie. Stanowisko to uznać należy za prawidłowe. Oba dokumenty nie mogą służyć wykazaniu rzeczywistej powierzchni działki rolnej zadeklarowanej do płatności ONW ani podważenia prawidłowości wykonanych pomiarów. 8. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji, w ocenie Sądu, bez uchybień mających wpływ na wynik sprawy administracyjnej ( treść decyzji ) wskazuje stan prawny mający zastosowanie w sprawie, w tym powołuje właściwe definicje istotnych w sprawie pojęć takich jak działka referencyjna, maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. b Rozporządzenia nr 640/2014, działka rolna, koncentrując się na okoliczności, że przy ustalaniu wysokości płatności ONW decydujące znaczenie ma powierzchnia działek rolnych, która nie może być większa jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. b Rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. b Rozporządzenia nr 640/2014, określany jest przez państwa członkowskie dla każdej działki referencyjnej. Przez działkę referencyjną rozumieć zaś należy wyznaczony obszar geograficzny, któremu przypisany jest niepowtarzalny numer identyfikacyjny i który jest zarejestrowany w systemie identyfikacji działek rolnych państwa członkowskiego o którym mowa w art. 70 Rozporządzenia 1306/2013 ( pkt 25 art. 1 Rozporządzenia nr 640/2014 ). W myśl art. 5 ust. 1 akapit drugi państwa członkowskie wytyczają działkę referencyjną w sposób gwarantujący, że jest ona mierzalna, umożliwia niepowtarzalną i jednoznaczną lokalizację każdej zgłaszanej corocznie działki rolnej i co do zasady jest stabilna w czasie. Z kolei maksymalny kwalifikowalny obszar dla płatności ONW o jakim mowa w art. 5 ust. 2 lit. b Rozporządzenia nr 640/2014 stanowi powierzchnia gruntów rolnych spełniająca kryteria określone w art. 32 ust. 2 lit. a Rozporządzenia nr 1307/2013 obejmująca wszelkie użytki rolne gospodarstwa rolnego, w tym obszary, które w dniu 30 czerwca 2003 r. nie były utrzymywane w dobrej kulturze rolnej w państwach członków należących do Unii w dniu 1 maja 2004r., które w momencie przystąpienia zdecydowały się na stosowanie systemu jednolitej płatności obszarowej, wykorzystywane do prowadzenia działalności rolniczej. Zgodnie z definicją zwartą w art. 4 ust. 1 lit. a Rozporządzenia 1307/2013 użytki rolne oznaczają każdy obszar zajmowany przez grunty orne, trwałe użytki zielone i pastwiska trwałe lub uprawy trwałe. Z kolei zgodnie z definicją wynikającą z § 2 ust. 2 pkt 1 lit. a Rozporządzenia ONW działka rolna oznacza działkę w rozumieniu art. 67 ust. 4 lit. a Rozporządzenia nr 1306/2013 tj. zwarty obszar gruntu, zadeklarowany przez jednego rolnika i obejmujący nie więcej niż jedną grupę upraw. 9. Tymczasem argumentacja skargi w sposób nieuprawniony zasadza się na utożsamieniu pojęcia działki referencyjnej z pojęciem działki ewidencyjnej. Zasadnie zwrócił na to uwagę organ odwoławczy a jego wywód w tym zakresie zasługuje na akceptację. Brak analizy uzasadnienia zaskarżonej decyzji, spowodował, iż opierając się na tym błędnym założeniu, pełnomocnik skarżącej zaprezentował pogląd, że powierzchnia użytkowana rolniczo, do której przysługują płatności wyznaczana jest jako różnica powierzchni pomiędzy powierzchnią całkowitą działki ewidencyjnej ( referencyjnej) , a terenami nieuprawnionymi do płatności (np. lasy, wody, drogi, nieużytki, siedliska mieszkalne itp.), których granice są określone w EGiB. Pogląd ten należy uznać za błędny. Wskazać bowiem należy, że we wniosku o płatność producent rolny nie wskazuje powierzchni działki ewidencyjnej. Koniecznym jest wskazanie powierzchni działki rolnej ( na której rzeczywiście prowadzona jest działalność rolnicza ) deklarowanej do płatności oraz numer działki ewidencyjnej na której działka rolna jest położona. Obowiązuje przy tym zasada, że działka rolna nie może być większa od działki ewidencyjnej na której jest położona. Wzajemne relacje w jakich pozostawać mogą do siebie działki rolne i ewidencyjne w sposób prawidłowy wyjaśniło już uzasadnienie zaskarżonej decyzji. Istotne jest natomiast, że ustalenie ( weryfikacja ) powierzchni działki rolnej nie następuje wg danych z EGIB, ale przez pomiar w terenie powierzchni rzeczywiście użytkowanej rolniczo. W odniesieniu do działki ewidencyjnej istotne pozostają jej granice, bo to w tychże granicach pomiary powierzchni użytkowanej rolniczo są prowadzone. Z kolei wektory granic działki ewidencyjnej zawiera system LPIS. Zasady jego tworzenia i funkcjonowania oraz zawarte w nim dane w sposób szczegółowy opisuje uzasadnienie zaskarżonej decyzji, zwracając też uwagę na jego powiązania z prowadzoną dla innych celów ewidencją gruntów i budynków. 10. Uzasadnienie decyzji zawiera też wszechstronne wyjaśnienie zasad dokonywania pomiarów ( weryfikacji ) powierzchni użytkowanej rolniczo. Szczegółowo wyjaśnia sposób dokonania pomiarów powierzchni użytkowanej rolniczo na zadeklarowanej działce rolnej A, położonej na działce ewidencyjnej [...]. Podkreślenia wymaga, iż podstawą do weryfikacji powierzchni działki rolnej zadeklarowanej przez skarżącą spółkę był materiał graficzny złożony wraz z wnioskiem, na którym zaznaczony był obszar zadeklarowanej działki rolnej A. W wyniku dokonanych pomiarów i ich analizy doszło nie tylko do ustalenia, iż położony w granicach działki ewidencyjnej [...] obszar wyłączony przez samą stronę wynosi nie 2,98 ha, ale 2,93 ha, jak też że na zadeklarowanej działce rolnej A występują (co potwierdza też bogaty materiał fotograficzny) obszary podlegające wyłączeniu o powierzchni 3,07 ha. Prawidłowości tych ustaleń nie mogły podważyć takie dokumenty jak wypis i wyrys z EGiB dla działki [...] bowiem nie odnoszą się do rzeczywistej powierzchni użytkowanej rolniczo na zadeklarowanej działce rolnej A. 11. Z powołanych przyczyn skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu ( art.151 Ppsa ).