II SAB/Go 22/12

Dnia 11 lipca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Protokolant sekr. sąd. Małgorzata Zacharia-Gardzielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lipca 2012 r. sprawy ze skargi S.K. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia: I. odrzucić skargę, II. nakazać wypłacić ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na rzecz adwokata A.G. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych powiększoną o należy podatek od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Decyzją nr [...] z dnia [...] września 2004r., działając na podstawie art, 30 ust. 1, art. 34 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2000r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.) oraz art. 7 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U, z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), Burmistrz umorzył postępowanie rozgraniczeniowe wszczęte na wniosek S.K. dotyczące stanowiącej własność wnioskodawczyni działki położonej w [...] o nr ewid, [...]. W uzasadnieniu ww. decyzji Burmistrz wskazał, iż wykonanie czynności w niniejszym postępowaniu zlecono uprawnionemu geodecie. Geodeta ten sporządził stosowną dokumentację, w tym szkic graniczny i opinię. Ustaleń geodety nie zaakceptowała S.K., a więc pozostaje spór co do przebiegu linii granicznych. Ustalenia geodety, w tym stwierdzona zgodność zapisów ewidencyjnych z punktami geodezyjnymi w terenie, nie wykazały, aby w sprawie zaistniała podstawa do wydania decyzji o rozgraniczeniu. Burmistrz zaznaczył również, że na mocy art. 34 ust. 2 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, sprawa zostaje z urzędu przekazana do rozpatrzenia sądowi. Pismem z dnia [...] listopada 2011r. S.K., powołując się na dyspozycję przepisu art. 235 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, zwróciła się do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego ze skargą "w sprawie zakończonej ostateczną decyzją" Burmistrza nr [...] z dnia [...] września 2004r. Nadto, podnosząc, iż do zasobów ewidencji gruntów i budynków Starostwa Powiatowego "zostały wprowadzone fałszerstwa", S.K. zwróciła się do Inspektora o załatwienie jej skargi w trybie postępowania dyscyplinarnego, o którym mowa w art. 46 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. W złożonym piśmie S.K. przedstawiła szeroką krytykę działań upoważnionego geodety, który sporządził protokół graniczny z dnia [...] września 2004r. oraz opinię z dnia [...] września 2004r., jak i odniosła się do niewłaściwego - w jej ocenie - działania "geodetów powiatowych". Pismem nr [...] z dnia [...] listopada 2011r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zawiadomił S.K., że rozpatrzenie powyższej skargi potrwa do końca miesiąca grudnia 2011r. Jako przyczynę zwłoki organ ten wskazał trudną sytuację kadrową Inspekcji oraz konieczność przeanalizowania dużej ilości zgromadzonej w sprawie dokumentacji. W kolejnym kierowanym do Inspektora piśmie z dnia [...] grudnia 2011r. S.K. oświadczyła, iż popiera skargę i żąda wznowienia postępowania zakończonego decyzją Burmistrza, "której część składową stanowi fałszywa opinia, którą sporządził uprawniony geodeta (...) w dniu [...].09.2004", a dalej zawnioskowała, by Inspekcja zbadała przyczyny, dla których geodeci ze Starostwa Powiatowego "zdołali ukryć fakt o tym, że wprowadzili do zasobów Ewidencji gruntów zmiany w danych ewidencyjnych dla (...) dz. [...] (posesja zabudowana), przez co powstała rozbieżność z Księgą wieczystą [...]". W dalszej części pisma S.K. m.in. szeroko odniosła się do postępowania oraz orzeczeń sądów powszechnych wydanych po decyzji Burmistrza nr [...] z dnia [...] września 2004r., jak również postępowania Prokuratury Rejonowej. S.K. w końcowej części pisma z dnia [...] grudnia 2011r. podkreśliła, iż dowody, na podstawie których ustalone zostały istotne dla sprawy okoliczności, są fałszywe. Jako fałszywy wskazała operat geodezyjny nr [...], z którego "nie wynika żaden z punktów na szkicu z dnia [...].09.2004 r", a także opinię geodety, w której zawarto fałszywe twierdzenie o wyznaczeniu punktów granicznych z ww. operatu geodezyjnego. W odpowiedzi na pismo S.K. z dnia [...] listopada 2011r. w piśmie nr [...] z dnia [...] grudnia 2011r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego bardzo szeroko odniósł się do stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przedstawionego w uzasadnieniu do wyroku z dnia 10 marca 2011r. (sygn. akt IV SAB/WA 129/10) oddalającego skargę S.K. na bezczynność Głównego Geodety Kraju w przedmiocie nierozpoznania wniosku. Sąd ten stwierdził, że kierowane do Głównego Geodety Kraju pismo strony z dnia [...] sierpnia 2009r. o pomoc i powołanie niezależnego, bezstronnego geodety nie mogło być potraktowane jako wniosek o wszczęcie nowego postępowania rozgraniczeniowego, które podlegałoby przekazaniu do rozpoznania organowi właściwemu do prowadzenia postępowania rozgraniczającego, gdyż kwestionując przebieg dotychczasowego postępowania, w tym przed sądem powszechnym, strona nie podniosła nowych okoliczności uzasadniających ponowne rozgraniczenie. Sąd jednoznacznie wskazał, że zajmowane przez stronę stanowisko nie może być rozpatrywane jako skarga w trybie art. 235 § 1 kpa, który stanowi, że skargę w sprawie, w której wydano decyzję ostateczną, uważa się - zależnie od jej treści - za żądanie wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności decyzji albo jej uchylenia lub zmiany, które może być uwzględnione, z zastrzeżeniem art, 16 § 1 zdanie drugie kpa. W ocenie Sądu ostateczną decyzją wydaną w tej sprawie była decyzja Burmistrza o umorzeniu postępowania administracyjnego z tego powodu, że między stronami nie doszło do ugody oraz nie została wydana decyzja merytoryczna (art. 34 ust. 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne). Tymczasem, jak dalej stwierdza Sąd, zarzuty przedłożone w piśmie z dnia [...] sierpnia 2009r. nie pozwalają na przyjęcie, że strona zwalcza owo umorzenie jako rozstrzygnięcie czysto procesowe. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego podniósł, że także w skierowanym do tego organu wniosku z dnia [...] listopada 2011r. S.K. nie wskazała żadnych dowodów, czy wiarygodnych dokumentów, jak i nie zaznaczyła, że występuje przeciw umorzeniu jako rozstrzygnięciu postępowania rozgraniczeniowego. Organ ten wskazał, iż w sytuacji, gdyby pismo miało taki charakter to zostałoby przekazane wg właściwości odpowiedniemu organowi. Inspektor podniósł także, że stanowisko strony opiera się głównie na twierdzeniu o fałszerstwie dokumentów, mimo, że sfałszowanie dowodu musi być stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu. Warunek ten uzasadniony jest ustawowym podziałem kompetencji organów państwowych, dlatego jest niedopuszczalne, aby o przestępstwie jakim jest fałsz dowodów, orzekały organy właściwe w sprawie wznowienia postępowania. W odniesieniu do wniosku o przeprowadzenie postępowania dyscyplinarnego, o którym mowa w art. 46 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, Inspektor wskazał, iż S.K. nie przedstawiła żadnych dowodów, zaś załączone do pisma dokumenty nie wskazują na występowanie "oczywistych" fałszerstw. Jak stanowi powołany w przedmiotowej skardze art. 46 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, w przypadku utraty zdolności do czynności prawnych przez osoby, o których mowa w art. 42 (geodeci uprawnieni), albo skazania ich za przestępstwa przeciwko mieniu, obrotowi gospodarczemu, wiarygodności dokumentów, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi za przestępstwa skarbowe oraz inne przestępstwa mające znaczenie ze względu na wykonywany zawód, o pozbawieniu uprawnień zawodowych orzeka Główny Geodeta Kraju w drodze decyzji. Cytowany przepis wskazuje jednoznacznie, że w zakresie zarzucanych przez stronę fałszerstw, musi być najpierw wydany przez sąd wyrok skazujący, a dopiero - w jego konsekwencji - odpowiednią decyzję podejmuje Główny Geodeta Kraju. Inspektor wskazał, iż nie posiada informacji o jakichkolwiek orzeczeniach sądu o popełnieniu przestępstwa mającego związek z rozpatrywaną sprawą. Nie ma zatem podstaw do uznania domniemanych fałszerstw, jak i kompetencji do przeprowadzenia w tym zakresie postępowania dyscyplinarnego przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Postępowanie o charakterze dyscyplinarnym może mieć miejsce, jeżeli w ramach realizowanej funkcji nadzorczej wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego stwierdzi, zgodnie z przepisem art. 46 ust. 1 ww. ustawy, że uprawniony geodeta naruszył przepis art. 42 ust. 3 zobowiązujący do wykonywania zadań z należytą starannością, zgodnie z zasadami współczesnej wiedzy technicznej i obowiązującymi przepisami prawa. Dopiero po stwierdzeniu zakresu naruszeń wskazanego obowiązku, na podstawie art. 46 ust. 3 wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego może wnioskować o ukaranie geodety do Główny Geodeta Kraju, który w tym zakresie wydaje decyzje. Inspektor poinformował dalej S.K., że w odniesieniu do pracowników starostwa postępowanie dyscyplinarne może być prowadzone jedynie przez starostę -jako pracodawcę w myśl przepisów Kodeksu pracy. Odnosząc się do wniosku strony o rozważenie możliwości powiadomienia organów ścigania o sprawie, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uznał, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do wnioskowania o podejrzeniu popełnienia przestępstwa. Podsumowując odpowiedź, Inspektor stwierdził, że brak jest podstaw do podjęcia działań, na które wskazuje przedmiotowe pismo lub nie leżą one w kompetencjach tego organu. W kolejnym skierowanym do S.K. piśmie z dnia [...] stycznia 2012r., uwzględniając treść jej wniosków sformułowanych w piśmie z dnia [...] grudnia 2012r., z uwagi na wyraźne żądanie wznowienia postępowania rozgraniczeniowego zakończonego prawomocną decyzją Burmistrza z dnia [...] września 2004r., Inspektor wskazał na uwarunkowania prawne określone m.in. w przepisach art. 147 i art. 148 §1 kpa, na mocy których wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną następuje z urzędu lub na żądanie strony po wniesieniu podania o wznowienie postępowania do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji. Inspektor pouczył S.K., iż może wystąpić z wnioskiem o wznowienie postępowania do Burmistrza, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Ocena wniosku oraz dowodów pozostaje w gestii organu wydającego decyzję w pierwszej instancji, który w drodze decyzji ewentualnie stwierdza, że zachodzą przesłanki określone w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego. W kwestii zarzutów dotyczących tworzenia fałszywych opinii przez geodetę upoważnionego do przeprowadzenia czynności technicznych rozgraniczenia oraz przedstawionego przez stronę wniosku o zbadanie poprawności działań pracowników Starostwa Powiatowego, Inspektor poinformował, iż po raz kolejny dokonał sprawdzenia w zakresie przestrzegania oraz zgodności wykonania prac geodezyjnych i kartograficznych w zakresie rozgraniczenia z przepisami ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz przepisami wykonawczymi, jak również poprawności działania pracowników powiatowej administracji geodezyjnej i kartograficznej, co do których wnoszone są zastrzeżenia. Odnosząc się do podniesionego przez stronę zarzutu ukrycia wprowadzenia od 2002r. do zasobów Ewidencji gruntów zmiany w zakresie działki nr [...] w stosunku do zapisów w Księdze wieczystej nr [...], Inspektor wskazał, że zgodnie z przepisami art. 6a ust. 1 pkt 2b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne -Służbę Geodezyjną i Kartograficzną stanowią m.in. organy administracji geodezyjnej i kartograficznej, do których w szczególności należy starosta wykonujący zadania przy pomocy geodety powiatowego wchodzącego w skład starostwa powiatowego, zaś na podstawie art. 7d pkt 1 ww, ustawy, do zadań starosty należy m.in. prowadzenie powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym ewidencji gruntów i budynków, gleboznawczej klasyfikacji gruntów i geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu. W oparciu o powyższe Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego stwierdził, że wszystkie działania realizowane przez geodetę powiatowego oraz kierownika Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej, które wynikają z obowiązujących przepisów prawa, są jak najbardziej legalne. W rezultacie szerokiej analizy dokumentacji stanowiącej o treści operatu ewidencyjnego od 1961 roku do roku 2005 w zakresie działki nr [...] Inspektor uznał, że żadne zmiany jego formy lub treści, a szczególnie danych odnoszących się do działki nr [...] nie były wprowadzane w sposób ukryty, a zbadana dokumentacja nie nosi znamion ingerencji osób trzecich w ich treść. W rezultacie zbadania opinii geodety z dnia [...] września 2004 roku, która stała się podstawą do wydania decyzji o umorzeniu postępowania, Inspektor stwierdził, iż: 1) niezgodnie z dowodami doręczeń do stron pism o czynnościach ustalenia przebiegu granic, które były zawiadomieniami w trybie przepisów o ewidencji gruntów, użyto sformułowania: "zgodnie z wcześniejszymi wezwaniami stawiłem się na działce [...]", czyli tym samym błędnie poinformowano Burmistrza, jakoby zastosowano prawidłową formę zapewnienia udziału stron w rozprawie granicznej na gruncie, 2) brak w opinii choćby wzmianki o skuteczności zrealizowanego doręczania "wezwań", jak i o stwierdzeniu, czy przybyłe na grunt osoby były uprawnione do występowania jako strony zainteresowane ustaleniem przebiegu granic, 3) brak w opinii - podobnie jak i w protokole granicznym - jakiejkolwiek oceny dokumentacji z operatu nr [...], a w zakresie dokumentacji z operatu nr [...] - powoływanej jako podstawa ustalenia większości odcinków granic - brak oceny dokumentów określających przebieg granic działki nr [...], 4) niezgodnie z treścią protokołu granicznego, geodeta - w zakresie poszczególnych fragmentów granic - opisuje stosunek osób przybyłych na grunt do okazanego stanu granic z operatu nr [...], tak jakby ustalał granice na podstawie dokumentów lub oświadczeń stron, 5) nie wskazano, że w ramach czynności rozgraniczenia dokonano utrwalenia dwóch punktów granicznych, a podano jedynie, że po zakończeniu postępowania rozgraniczeniowego w terenie: "Strony poinformowano, że wyczerpany został tok postępowania administracyjnego a sprawa może zostać przekazana do sądu." Z powyżej wskazanych nieścisłości wynika, że geodeta nie zawarł w swej opinii rzetelnej informacji zarówno o dokumentacji wyjściowej do ustalenia przebiegu granic, jak i o przebiegu wykonanych przez siebie czynności w trakcie rozprawy granicznej w dniu 1 września 2004 roku, a jednocześnie zauważono iż jej sens jest taki, że wycofuje się z wcześniejszych ustaleń (pkt 11.1) zapisanych w protokole granicznym. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego powołując się na stwierdzenie zawarte w uzasadnieniu decyzji Burmistrza nr [...] z dnia [...] września 2004r. o umorzeniu postępowania, iż "geodeta sporządził stosowną dokumentację w tym szkic graniczny i opinię", stwierdził, że organ mógł się zapoznać zarówno z treścią protokołu granicznego, jak i samej opinii, a więc miał pełny obraz zrealizowanych przez wyznaczonego geodetę czynności rozgraniczenia. Zważywszy na powyższe wnioski nie można uznać za zasadne sformułowanie, że część składową decyzji Burmistrza stanowi fałszywa opinia. Organ podniósł dalej, że po przekazaniu przez Burmistrza sprawy o rozgraniczenie do Sądu Rejonowego, zostało przeprowadzone – przez Sądy Rejonowy, a następnie Okręgowy - niezależne postępowanie z udziałem wszystkich właściwych stron, przy dostępie do dostarczonych przez strony materiałów, dowodów i oświadczeń, co zostało przedstawione w załączonych do pisma strony kopiach protokołów z posiedzeń i innych pism obu sądów z prowadzonych postępowań. Pismem z dnia [...] marca 2012r. S.K., powołując się na dyspozycję art. 35-38 Kodeksu postępowania administracyjnego, wniosła do Głównego Geodety Kraju zażalenie na niezałatwienie sprawy przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Następnie, pismem z dnia [...] kwietnia 2012r. S.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie WIkp, skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego "w podejmowaniu właściwych czynności oraz niewydanie właściwych aktów na które służy zażalenie". W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II, pismem z dnia 29 maja 2012r., wezwano pełnomocnika strony skarżącej - adwokata A.G. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności, bądź bezczynności organu. Odpowiadając na wezwanie Sądu, pismem z dnia [...] czerwca 2012r., pełnomocnik S.K. podał, iż przedmiotem skargi jest bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w zakresie pisma skarżącej z dnia [...] listopada 2011r. nazwanego skargą, uzupełnionego pismem z dnia [...] grudnia 2012r., które stanowiło żądanie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Burmistrza z dnia [...] września 2004r. Pełnomocnik skarżącej poinformował, iż "według skarżącej organ nie podjął żadnego działania w następstwie otrzymanego wniosku o wznowienie postępowania, nawet nie przekazując go właściwemu organowi". Nadto w piśmie z dnia [...] czerwca 2012r. pełnomocnik strony skarżącej podniósł, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego stwierdzając swą niewłaściwość i jednocześnie wskazując na organ administracyjny właściwy do prowadzenia postępowania był bezwzględnie zobowiązany do niezwłocznego przekazania wniosku (sprawy) organowi właściwemu celem jego rozpoznania, co wynika to wprost z treści art. 65 § 1 kpa. Wyłącznie do organu właściwego należy dokonanie formalnej oceny dopuszczalności złożenia przez skarżącą przedmiotowego wniosku, a w przypadku pozytywnego wyniku tej oceny -również jego merytorycznego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, uznając podniesione przez stronę zarzuty za nieuzasadnione, wniósł o oddalenie skargi. W złożonej przez skarżącą do tutejszego Sądu dnia 5 lipca 2012r. odpowiedzi na zażalenie strony z dnia [...] marca 2012r. (pismo nr [...] z dnia [...] czerwca 2012r.), Główny Geodeta Kraju uznał skargę na działania Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego za nieuzasadnioną. Główny Geodeta Kraju wskazał m.in., iż Inspektor - odnosząc się do skargi w trybie art. 235 kpa - słusznie zauważył, że nie jest właściwym organem do jej rozpatrzenia, przy czym stosownie do art. 236 kpa powinien przekazać skargę do organu właściwego. Organ wyższego stopnia podniósł także, że rozpoznając skargę w granicach przedstawionych przez S.K. zastrzeżeń wobec działań uprawnionego geodety, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zbadał m.in. protokół graniczny z dnia [...] września 2004r. oraz przeanalizował opinię z dnia [...] września 2004r. w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniająco-kontrolnego Inspektor nie znalazł podstaw do wystosowania wniosku, o którym mowa w art. 46 ust. 2 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, o czym poinformował skarżącą. Ponadto, Główny Geodeta Kraju podkreślił, że w odniesieniu do pism strony z dnia [...] listopada oraz z dnia [...] grudnia 2011r. Inspektor prowadził postępowanie skargowe regulowane przepisami Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem rozpoznania Sądu w niniejszej sprawie jest skarga S.K. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego polegającą, zgodnie z wskazaniem pełnomocnika strony skarżącej, na nieprzekazaniu przez ten organ pism skarżącej z dnia [...] listopada oraz [...] grudnia 2011r. stanowiących wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Burmistrza nr [...] z dnia [...] września 2004r. do organu właściwego w sprawie. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności zobowiązany jest do zbadania, czy ww. skarga jest dopuszczalna. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.) określa art. 3 tej ustawy. Zgodnie z § 2 tego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 4a. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, organ pozostaje w zwłoce. Należy jednak zwrócić uwagę, iż skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna w takim przypadku, gdy przedmiotem bezczynności jest bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a art. 3 § 2 p.p.s.a., a więc niewydanie aktu lub niepodjęcie czynności określonej w tych przepisach. Skarga na bezczynność organu jest bowiem pochodną skargi na określone prawne formy działania organów administracji publicznej. Oznacza to, że skarga na bezczynność organów przysługuje tylko w tych sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a) oraz w tych sprawach, w których mogą być podejmowane akty lub czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., a także wówczas, gdy odrębna ustawa tak stanowi (postanowienie NSA z dnia 15 kwietnia 2008 r.,sygn, akt II OSK 496/08). Skarga na bezczynność Wojewódzkiego inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego oznacza zgłoszony pod adresem tego podmiotu zarzut, że jako organ właściwy i kompetentny do załatwienia sprawy w formie rozstrzygnięcia przewidzianego art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., nie załatwił sprawy w terminie określonym przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Oceniana na tej płaszczyźnie skarga S.K. na bezczynność ww. organu, prowadzi do konstatacji, że jest ona niedopuszczalna, gdyż przedmiot zarzucanej organowi bezczynności nie mieści się w określonym przepisem art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. katalogu aktów i czynności podlegających sądowej kontroli. Zwrócić należy bowiem uwagę, iż z dniem 11 kwietnia 2011 r.T na mocy ustawy z dnia 3 grudnia 201 Or. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2011r. Nr 6, poz. 18), zmianie uległo brzmienie przepisów art. 65 oraz art. 66 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Na mocy obecnie obowiązującego art. 65 § 1 kpa, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Z kolei, zgodnie z art. 66 § 1 kpa, jeżeli podanie dotyczy kilku spraw podlegających załatwieniu przez różne organy, organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, uczyni przedmiotem rozpoznania sprawy należące do jego właściwości. Równocześnie zawiadomi wnoszącego podanie, że w sprawach innych powinien wnieść odrębne podanie do właściwego organu i poinformuje go o treści § 2 tj. że podanie złożone zgodnie z zawiadomieniem w terminie czternastu dni od daty doręczenia zawiadomienia uważa się za złożone w dniu wniesienia pierwszego podania. Oznacza to, że obecnie organ administracji publicznej, który uznał się za niewłaściwy w sprawie, bądź w części spraw, których dotyczy podanie, nie wydaje już zaskarżainego postanowienia o przekazaniu podania organowi właściwemu, czy też o zawiadomieniu o konieczności wniesienia do właściwego organu odrębnego podania. Powyższe następuje w formie czynności materialno-technicznej, pozostającej poza wskazanym w art. 3 p.p.s.a. zakresem kognicji sądu administracyjnego. Nie jest ono bowiem ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie może być kwalifikowane jako inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skoro czynność ta nie podlega zaskarżeniu, to w konsekwencji nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, a tym samym również skarga na bezczynność polegającą na nieprzekazaniu pisma nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2012r., sygn. akt I OSK 38/12). Jedynie na marginesie należy dodać, że za niedopuszczalną należałoby uznać skargę dotyczącą bezczynności w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną Burmistrza. Zauważyć trzeba, że aby możliwa była ocena przez sąd bezczynności danego organu administracji publicznej należy najpierw ustalić, czy organ ten jest właściwy do podjęcia czynności lub wydania orzeczenia o treści żądanej przez stronę. Mając na uwadze, że na mocy art. 236 kpa, w przypadkach określonych w art. 235, organem właściwym do rozpatrzenia skargi jest organ właściwy m.in. do wznowienia postępowania, uznać należy, iż Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie pozostaje w bezczynności, ponieważ żaden przepis prawa materialnego, ani procesowego nie nakłada na niego obowiązku podjęcia działania w przepisanej formie w sprawie objętej żądaniem S.K. wznowienia postępowania, zgodnie z jego właściwością rzeczową i miejscową ( por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 3.11.2008 r. sygn. akt li SAB/GI 36/08, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 24.10.2011 r. sygn. akt IV SAB/Wa 213/10). W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie I wyroku. O kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzeczono na podstawie art. 200 i 205 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a i § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 z późn.zm.).