I SA/Ke 205/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. K. – B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. K. – B. na decyzję Zarządu Województwa Ś z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu części dofinansowania postanawia: oddalić wniosek. Skargą z dnia [...] marca 2013 r. D. K.-B. zaskarżyła decyzję Zarządu Województwa Ś. nr [...] z dnia [...] w przedmiocie zwrotu części dofinansowania ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i budżetu państwa wraz z odsetkami. W skardze tej strona wniosła m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "ustawa p.p.s.a."). Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą zastosowanie tej instytucji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku, dlaczego w określonej sprawie wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności zrodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona składająca wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności powinna zatem przekonać Sąd o tym, że w jej sprawie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Dlatego też uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń lub okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Należy podnieść, że pojęcia "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda" stanowią pojęcia nieostre, w związku z czym wymagają skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji wnioskodawcy (zob. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09 - dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę, gdyż sąd nie może działać za stronę szukając okoliczności uzasadniających jej wniosek. To na stronie ciąży obowiązek wykazania, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby narazić stronę na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por: postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r. sygn. akt II OZ 766/08, postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II GZ 457/12 oraz postanowienie NSA z dnia 12 marca 2013 r. sygn. akt II GZ 93/13; orzeczenia dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie wniosek skarżącej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę, gdyż nie został przez nią w ogóle uzasadniony. Strona nie wskazała ani nie uprawdopodobniła istnienia żadnej z przesłanek warunkujących możliwość wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Tym samym dla Sądu niemożliwa była ocena stopnia prawdopodobieństwa wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.