I SA/Ke 26/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak, Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.), Protokolant Starszy inspektor sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2020 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w K. na informację Zarządu Województwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu oddala skargę Zarząd Województwa Ś. (Zarząd, Instytucja zarządzająca) skierował do T. Sp. z o.o. w K. (Spółka) pismo z (...) nr (...) zawierające informację, że wniosek o dofinansowanie projektu nr (...) pod nazwą "Innowacyjne kruszywo o najwyższej zawartości ziaren foremnych firmy T. Sp. z o.o." złożony w ramach naboru nr (...) dla Działania 2.5 "Wsparcie inwestycyjne sektora MŚP" Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Świętokrzyskiego na lata 2014-2020, spełnił kryteria formalne, ale na etapie oceny spełnienia kryteriów wyboru projektów wniosek o dofinansowanie został odrzucony z powodu niespełnienia kryteriów dopuszczających ogólnych: nr 2 "Właściwie przygotowana analiza finansowa i/lub ekonomiczna projektu" i nr 10 "Wykonalność finansowa projektu". Z definicji ww. kryteriów wynika, że wnioskodawca musi dysponować środkami finansowymi wystarczającymi na realizację projektu, na zapewnienie jego płynności finansowej. Na wezwanie organu wnioskodawca uzupełnił dokumentację i przedłożył umowę pożyczki zawartą z L. S.A. Z umowy tej wynika, że pożyczkodawca udzieli wnioskodawcy pożyczki na kwotę 9,8 mln zł. Organ stwierdził, że z przedłożonych dokumentów księgowych przedsiębiorstwa L. nie wynika, aby miało ono wystarczające zasoby finansowe w postaci gotówki, zobowiązań i inwestycji krótkoterminowych, na pokrycie wkładu własnego i wydatków niekwalifikowanych w ramach projektu. Łączna wartość środków finansowych obu przedsiębiorstw to 2.005.921,49 zł, a więc zaledwie ok. 1/5 wymaganej kwoty wkładu własnego niezbędnego do zrealizowania projektu. Niezastosowanie się do wymagań Regulaminu konkursu spowodowało zaznaczenie odpowiedzi "NIE" w kryterium nr 10, w części B1 "Kryteria dopuszczające ogólne" karty oceny wyboru projektów. Stosownie do § 14 ust. 8 Regulaminu konkursu niespełnienie co najmniej jednego z kryteriów dopuszczających powoduje odrzucenie projektu. Spółka złożyła protest do zarządu. Wniosła o ponowne sprawdzenie złożonego wniosku w zakresie spełnienia zakwestionowanych kryteriów. Podniosła, że na wcześniejszym etapie oceny projektu, czyli weryfikacji spełnienia warunków formalnych, na wezwanie IOK przedstawiła dokumenty potwierdzające posiadanie środków niezbędnych do zrealizowania projektu, tj. umowę pożyczki i dokumenty finansowe pożyczkodawcy. Nie zgodziła się z oceniającymi, iż przedstawione dokumenty nie dają gwarancji realizacji projektu. Oświadczyła, że umowa pożyczki, na pokrycie wkładu własnego, jest wiążąca w świetle prawa, więc nie jest zrozumiałe dlaczego nie została uznana za wystarczające potwierdzenie zabezpieczenia wkładu własnego. Jednocześnie wnioskodawca zarzucił, że w dokumentacji konkursowej nie sprecyzowano jakie dokumenty mają zostać przedstawione w ramach załącznika. Zarzucił nadto, że oceniający zwrócili się o uzupełnienie dokumentów jedynie na etapie weryfikacji wymogów formalnych wniosku, natomiast wg wnioskodawcy, powinni wzywać do uzupełnienia dokumentów również w kolejnych etapach oceny projektu. Zaznaczył, że skoro, po poprzednich uzupełnieniach, projekt przeszedł ocenę formalną, to fakt ten wskazuje na kompletność potrzebnych dokumentów. W zakresie oceny kryterium nr 10 Spółka ponownie podniosła zarzut braku wezwania go do uzupełnienia dokumentów, wskazując, że wezwanie takie miało miejsce jedynie na etapie weryfikacji warunków formalnych wniosku. W ocenie wnioskodawcy wezwanie to miało charakter otwarty i wskazano mu zaledwie jeden przykładowy dokument. Wezwanie wypełnił w stu procentach przekazując uzupełnienia. Zarząd nie uwzględnił protestu, o czym poinformował Spółkę w piśmie z 24 grudnia 2019 r. nr KC.III.432.2.41.2019. Odnosząc się do zarzutów protestu Zarząd przytoczył definicje spornych kryteriów zawarte w załączniku "Kryteria wyboru projektu". W zakresie oceny kryterium nr 2 zarzuty wnioskodawcy uznał za bezzasadne. Instrukcja wypełniania załączników w pkt 6 Dokumenty potwierdzające posiadanie środków niezbędnych do zrealizowania Projektu jednoznacznie określa obowiązki wnioskodawcy w zakresie przedłożenia dokumentów potwierdzających posiadanie odpowiednich środków finansowych. Wnioskodawca może przedstawić każdy dokument potwierdzający środki finansowe niezbędne do realizacji projektu. Przykładowo wymienione zostały te najbardziej popularne i niebudzące żadnych wątpliwości, takie jak: zaświadczenie z banku czy wyciąg bankowy. Trudno więc uznać uwagi wnioskodawcy, że dokumentacja konkursowa była zbyt ogólna, nieprecyzyjna, niezrozumiała, wymagała dodatkowych uzupełnień czy uszczegółowień. Wnioskodawca został poinformowany, że złożony przez niego wniosek nie spełnia warunków formalnych. W pkt 3 pisma z 1 lipca 2019 r. wskazano brak dokumentu potwierdzającego posiadanie środków niezbędnych do realizacji projektu i wezwano do przedłożenia stosownego dokumentu, np.: potwierdzenia posiadanych środków na rachunku bankowym przez pożyczkodawcę, potwierdzającego tym samym, że ma zabezpieczone środki na udzielenie pożyczki na rzecz wnioskodawcy. W odpowiedzi wnioskodawca załączył dokumenty finansowe podmiotu udzielającego pożyczki. Jak wynika z powyższego, już na pierwszym etapie postępowania - weryfikacji spełnienia wymogów formalnych, wskazano wnioskodawcy przykładowe dokumenty, które byłyby właściwe w celu wykazania środków finansowych niezbędnych do realizacji projektu. Z analizy dokumentów finansowych L. Spółka Akcyjna nie wynika, aby spółka ta aktualnie posiadała wystarczające środki na zabezpieczenie wkładu własnego wnioskodawcy w związku z realizacją projektu. IZ nadto wskazała, że wzywanie wnioskodawcy do uzupełnienia jakichkolwiek braków w dokumentacji nie jest obowiązkiem KOP. Oceniający mogą wezwać do uzupełnienia czy złożenia wyjaśnień, w uzasadnionych przypadkach. Oceniający nie mieli żadnych wątpliwości, iż złożony projekt nie spełnił kryterium nr 2, co bardzo dokładnie i skrupulatnie zostało uzasadnione w informacji o wyniku oceny. To na wnioskodawcy, a nie na oceniających, ciąży obowiązek starannego i rzetelnego sporządzenia kompletnej dokumentacji projektowej oraz dokładnego zapoznania się z wymogami konkursu i załączanych dokumentów. Składany wniosek powinien być kompletny, spójny i logiczny. Wnioskodawca przystępując do konkursu godzi się na jego zasady. Fakt, że projekt przeszedł pozytywnie weryfikację warunków formalnych nie oznacza, że wszystkie dokumenty były poprawne pod kątem merytorycznym. Warunki formalne, jak sama nazwa wskazuje, jak również wynika to wprost z karty weryfikacji, dotyczą kwestii formalnych, tj.: terminu i formy złożenia wniosku, kompletności i poprawności wypełnienia wniosku i załączników, podpisy osób uprawnionych itp. Na tym etapie weryfikacji nie dokonuje się oceny treści dokumentów i informacji w nich zawartych. Wnioskodawca został poinformowany w piśmie z 5 sierpnia 2019 r., że projekt uzyskał pozytywną weryfikację w zakresie spełnienia warunków formalnych, ale pozytywny wynik tej weryfikacji nie gwarantuje, że projekt nie zostanie odrzucony na etapie oceny w zakresie spełnienia kryteriów wyboru. Faktycznie, dokumenty były kompletne, ale z analizy ich treści wynika, że zarówno wnioskodawca, jak i pożyczkodawca nie posiadają wystarczających środków finansowych zapewniających realizację projektu. Jednocześnie, IZ zwróciła uwagę, że pomimo wezwania, wnioskodawca załączył dokumenty, z których nie wynika, że jest on w stanie zapewnić realizację i płynność finansową projektu. Zgodnie z załącznikiem “Wzór karty oceny projektów" nie jest możliwe dofinansowanie projektów, które nie mają zabezpieczonych środków na cały wkład własny w chwili oceny kryteriów. Wnioskodawca doskonale wiedział, że brak środków na zabezpieczenie wkładu własnego w pełnej wysokości skutkuje odrzuceniem projektu. W ocenie IZ również prawidłowo została przeprowadona ocena kryterium nr 10. Wprawdzie stan środków pieniężnych w kasie i na rachunkach pożyczkodawcy, w kwocie 2214,48 zł został policzony dwukrotnie, jednak ten błąd rachunkowy nie ma żadnego wpływu na wynik oceny. Z dokumentacji wynika, że pożyczkodawca posiada środki finansowe w wysokości 1.991.320,87 zł, zatem nie może on udzielić wnioskodawcy pożyczki w wysokości 9.756.684,40 zł. Jeżeli w chwili oceny kryteriów pożyczkodawca czy wnioskodawca posiadali inne środki dające gwarancję odpowiedniego zabezpieczenia wkładu własnego, to powinni takie dokumenty przedstawić w momencie składania wniosku (taki był wymóg regulaminu konkursu obowiązujący wszystkich przystępujących do naboru), ewentualnie uzupełnić je odpowiadając na informację dotyczącą braków formalnych. Argumentacja wnioskodawcy, że pozbawiony został szansy na uzupełnienie dokumentacji jest całkowicie bezpodstawna i nie znajduje pokrycia w aktach sprawy. Odnosząc się do kwestii "ewentualnych zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny" IZ nie dopatrzyła się żadnych, tym bardziej rażących, uchybień. Na powyższe rozstrzygnięcie Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, ewentualnie w przypadku gdyby na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej wyczerpana została kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania, na podstawie art. 66 ust. 2 pkt. 2 ustawy wdrożeniowej o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Zarzuciła naruszenie przepisów ustawy wdrożeniowej, tj.: 1.art. 37 ust. 1 poprzez nierzetelną i niepopartą merytorycznymi argumentami oraz wykraczającą poza wynikającą z regulaminu konkursu definicję kryteriów, ocenę merytoryczną wniosku o dofinansowanie oraz protestu i niczym nieuzasadnione przyjęcie, że wnioskodawca nie daje gwarancji realizacji projektu, gdyż jakoby z przedstawionych dokumentów finansowych wynika, że na dzień ich wystawienia wnioskodawca jak i podmiot finansujący nie posiadają środków finansowych odpowiadających pełnej wartości kwoty projektu, a ponadto, że wnioskodawca nie dysponuje środkami finansowymi wystarczającymi na realizację projektu, podczas gdy wnioskodawca przedstawił źródła finansowania inwestycji, które nie zostały zakwestionowane, a regulamin konkursu nie wymaga, by wnioskodawca w dacie rozpatrywania aplikacji konkursowej posiadał w gotówce lub na wyodrębnionym rachunku bankowym wszystkie środki niezbędne do realizacji projektu; 2. art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 107 ust. 1 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej poprzez brak wskazania, na jakiej podstawie IZ uznała, że wnioskodawca powinien już w czasie trwania konkursu posiadać w gotówce lub na wyodrębnionym rachunku bankowym wszystkie środki niezbędne do realizacji projektu, podczas gdy opis definicji kryteriów konkursowych wymaga, by zdolność do realizacji projektu badać z uwzględnieniem jego zakresu i harmonogramu. W ocenie skarżącej na podstawie żadnego z postanowień regulaminu konkursu nie wynika, by analiza finansowa i/lub ekonomiczna projektu były nieprawidłowe. Instytucja nie oceniła czy skarżący potencjalnie "posiada środki niezbędne do zrealizowania projektu" lub jest w stanie je uzyskać a wyłącznie zbadała, czy posiada na dzień analizy - w gotówce - wszystkie środki potrzebne do zrealizowania całości projektu w całym okresie jego trwałości. Tak dalece poczyniona analiza wykracza poza treść Kryterium ogólnego nr 4 – IZ wymaga bowiem, by skarżący już na tą chwilę przechowywał w gotówce (lub na wyodrębnionym rachunku bankowym) kwotę 9.756.684,40 zł. Instytucja Zarządzająca podnosi, że środków takich nie posiada nie tylko skarżący, ale również L. S.A., który miał udzielić pożyczki na sfinansowanie wkładu własnego w realizację projektu. Wymaganie posiadania w pełni tych środków, rozumianych jako środki pozostające do dyspozycji, już na datę analizy jest czysto abstrakcyjne i niezgodne z zasadami doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania. Przyjęcie tej koncepcji prowadziłoby do trudnego do przyjęcia w realiach obrotu gospodarczego wniosku, że każdy podmiot starający się o dofinansowanie musi - od daty złożenia wniosku, poprzez cały okres jego analizy, aż do zakończenia realizacji projektu, "zamrozić" środki pieniężne niezbędne do realizacji projektu. W praktyce rynku gospodarczego środki pieniężne podlegają ciągłemu obrotowi. Ważne jest jedynie, by posiadać w swoim przedsiębiorstwie możliwość wygenerowania w określonym czasie takich środków, by pokryć z nich niezbędne wydatki. W realiach projektu nie przewidziano natomiast, by wydatek rzędu 10 min zł nastąpić miał w pierwszych dniach po zawarciu Umowy o dofinansowanie. Wręcz przeciwnie, nakłady finansowe rozplanowane są w czasie całego projektu. Nie ma zatem żadnej potrzeby, by na chwilę obecną skarżący (bądź podmiot, który udzieli mu finansowania) posiadał ok. 10 min zł środków własnych. Z kolei definicja kryterium nr 10, w ocenie skarżącej, nie pozwalała IZ na nakładanie na nią obowiązku wykazania, że dysponuje ona już w dacie analizy wniosku środkami finansowymi wystarczającymi na realizację projektu. Opis kryterium nakazuje bowiem badać zdolność do sfinansowania projektu: 1. w zakładanym terminie; 2. zgodnie z przyjętym harmonogramem. Z badanej przez IZ dokumentacji wynika, że wskazany przez skarżącego pożyczkodawca może udzielić niezwłocznie pożyczki w kwocie 1.991.320,87 zł. Kwota ta jest wystarczająca do tego, by rozpocząć realizację projektu i pokryć ponad 20% wymaganego wkładu własnego. Z analizowanych przez IZ dokumentów finansowych za rok 2018 wynika zresztą, że L. S.A. posiada aktywa rzędu prawie 16 mln zł, przy czym praktycznie w całości są to środki finansowe w formie udzielanych pożyczek. Podmiot ten funkcjonuje więc, w oparciu o własny kapitał, udzielając pożyczek na kwotę przewyższającą potrzeby skarżącego w zakresie sfinansowania projektu. Ponadto IZ zapomina, że umowa pożyczki ma charakter dwustronnie zobowiązujący tj. pożyczkodawca zobowiązuje się udzielić pożyczki pożyczkobiorcy w kwocie ustalonej. Po stronie L. leżeć będzie więc konieczność zgromadzenia, w miarę potrzeb pożyczkobiorcy, środków finansowych na pokrycie kwoty pożyczki. W odpowiedzi na skargę Zarząd podtrzymał stanowisko w zakresie oceny spornych podkryteriów i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2019.2325), dalej "ustawa p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do ustaw szczególnych, przewidujących kontrolę sądów administracyjnych sprawowaną w stosunku do działania organów administracji publicznej zaliczyć trzeba niewątpliwie ustawę z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (j.t. Dz.U.2016.217), dalej jako "ustawa wdrożeniowa". Należy zaznaczyć, że kontrola sądu administracyjnego jest ograniczona i powinna zmierzać do oceny, czy argumentacja oceniającego nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy odpowiada definicji kryteriów wynikających z regulaminu. Dotyczy zatem oceny projektu pod względem spełniania kryteriów wyboru projektów co wynika z art. 37 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 44 ust. 1, a także w art. 53 ust. 1 i art. 57 ustawy wdrożeniowej. Kryteria wyboru projektów, muszą być przejrzyste, niedyskryminacyjne i zapewniać możliwość ich wyboru wpisujących się w cele odpowiednich priorytetów programów operacyjnych. Konkurs w rozpoznawanej sprawie został przeprowadzony na podstawie regulaminu uchwalonego przez Zarząd Województwa Ś., który wyznaczał ramy prawne postępowania konkursowego i do którego podmioty uczestniczące miały obowiązek zastosowania się. Zgodnie z zasadami określonymi w regulaminie projekt poddawany jest ocenie formalnej oraz dwuetapowej ocenie merytorycznej. Procedura odwoławcza została wyczerpana. Skarżąca po otrzymaniu informacji z 31 października 2019 r., o odrzuceniu projektu z powodu niespełnienia wyżej wskazanych kryteriów dopuszczających ogólnych, wniosła w terminie przewidzianym ustawą protest, który nie został uwzględniony. W ustawowym terminie 14 dni skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Powyższe oznacza, że możliwa jest merytoryczna kontrola przez Sąd zaskarżonego rozstrzygnięcia. W skardze, a wcześniej w proteście spółka kwestionując ocenę KOP, wnioskowała o uznanie za spełnione kryteria dopuszczające ogólne nr 2 i nr 10, twierdząc, że ich ocena została przeprowadzona z naruszeniem przepisów art. 37 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, w zw. z art. 107 ust. 1 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Oznacza to, że należało poddać weryfikacji zaskarżoną informację w kontekście ewentualnego naruszenia przez IZ wyżej wskazanych przepisów ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest natomiast z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru (por. wyroki NSA z 4 sierpnia 2016 r., sygn. akt II GSK 3435/16, z 3 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 1/17 i z 22 marca 2017 r., sygn. akt II GSK 339/17, dostępne na orzeczenia.nsa.gov.pl). Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów (zob. J. Jaśkiewicz "Komentarz do art. 37 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowania w perspektywie finansowej 2014 - 2020"; LEX/el. 2014 nr 208524). Zasada równego dostępu do pomocy nakłada na instytucje odpowiedzialne za realizację zadań polityki rozwoju obowiązek równego traktowania wszystkich beneficjentów pomocy oraz formułuje zakaz jakiegokolwiek faworyzowania lub dyskryminowania niektórych z nich. Naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zachodzi wówczas, kiedy konkurs nie został przeprowadzony w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny zapewniający stronie równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Jest to ustalenie z zakresu faktów. Zasady przeprowadzania konkursu powinny być zgodne z kryteriami wyboru projektów, bez możliwości ich dowolnej modyfikacji lub nadinterpretacji przez Instytucję Zarządzającą. Mając na uwadze powyższe kryteria, Sąd stwierdza, że IZ nie naruszyła wskazane wyżej przepisy ustawy wdrożeniowej w związku z uznaniem za niespełnione kryterium dopuszczające ogólne nr 2 i nr 10. Spór w niniejszej sprawie dotyczy bowiem prawidłowości przeprowadzonej - w kontekście powyższych zasad - przez Zarząd oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie złożony w ramach naboru dla Działania 2.5 "Wsparcie inwestycyjne sektora MŚP" Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Świętokrzyskiego na lata 2014-2020 – w zakresie niespełnienia kryteriów dopuszczających ogólnych: nr 2 "Właściwie przygotowana analiza finansowa i/lub ekonomiczna projektu" i nr 10 "Wykonalność finansowa projektu". W załączniku nr 1 do uchwały nr 201/2019 Komitetu Monitorującego Regionalny Program operacyjny Województwa Świętokrzyskiego na lata 2014-2020 z dnia 20.02.2019 r. pn. Kryteria Wyboru Projektów dla Działania 2.5, zdefiniowano kryteria dopuszczające ogólne oraz stwierdzono, że niespełnienie co najmniej jednego z wymienionych poniżej kryteriów powoduje odrzucenie projektu. Skarżąca odwołując się do definicji spornych kryteriów zawartych na karcie B1, zarzuciła nierzetelną i niepopartą merytorycznymi argumentami oraz wykraczającą poza wynikającą z regulaminu konkursu definicję kryteriów, ocenę merytoryczną wniosku, że wnioskodawca nie daje gwarancji realizacji projektu, gdyż na dzień ich wystawienia dokumentów wnioskodawca jak i podmiot finansujący nie posiadają środków finansowych odpowiadających pełnej wartości kwoty projektu; ponadto wnioskodawca nie dysponuje środkami finansowymi wystarczającymi na realizację projektu, podczas gdy wnioskodawca przedstawił źródła finansowania inwestycji, które nie zostały zakwestionowane, a regulamin konkursu nie wymaga, by w dacie rozpatrywania aplikacji konkursowej posiadał w gotówce lub na wyodrębnionym rachunku bankowym wszystkie środki niezbędne do realizacji projektu podczas gdy opis definicji kryteriów konkursowych wymaga, by zdolność do realizacji projektu badać z uwzględnieniem jego zakresu i harmonogramu. Zdaniem Sądu, ocena niespełnienia przedmiotowych kryteriów nr 2 i nr 10, jako oparta na analizie dokumentacji aplikacyjnej i definicji kryteriów wyboru projektów dla Działania 2.5 czynni zarzuty skargi odnoszące się do jej kwestionowania za niezasadne. Dla kryterium dopuszczającego ogólnego nr 2 – "Właściwie przygotowana analiza finansowa i/lub ekonomiczna projektu" - przy badaniu trwałości finansowej wnioskodawcy, postawiono między wymóg posiadania środków finansowych na zrealizowanie i utrzymanie inwestycji w wymaganym okresie trwałości. Jednocześnie stworzono wnioskodawcy możliwość uzupełnienia lub poprawienia projektu w zakresie niniejszego kryterium na wezwanie IZ (zgodnie z art. 45 ust. 3 ustawy wdrożeniowej). Przy ocenie kryterium nr 2 nie można pominąć, że wnioskodawca we wniosku o dofinansowanie sekcja IV. Charakterystyka projektu zadeklarował, że zadanie nr 1 – zakup środków trwałych – będzie ono realizowane od stycznia do grudnia 2020 r. Jako źródła finasowania projektu, wnioskodawca wskazał: pożyczka – 9 756 684,40 zł; dotacja – 7 891 435,92. Razem 17 648 120,32 zł. Wśród załączników do wniosku o dofinansowanie jest wskazany w pkt 6 załącznik: Dokumenty potwierdzające posiadanie środków niezbędnych do zrealizowania Projektu. Ponadto w dokumencie Biznes plan w pkt 1-6: Zdolność finansowa wnioskodawcy do zrealizowania projektu postawiono wymóg: szczegółowego planu sfinansowania inwestycji, ze szczególnym uwzględnieniem własnych zasobów finansowych; wskazania również zewnętrznych źródeł finansowania projektu i ich koszty; dysponowania przez wnioskodawcę środkami finansowymi wystarczającymi na realizację projektu i zapewnienie jego płynności finansowej z uwzględnieniem dofinansowania; potwierdzenia zdolności finansowej odpowiednimi dokumentami. Wyjaśniono także, że dokumenty potwierdzające zdolność finansową np.: wyciąg z konta, umowa kredytowa, promesa kredytowa, powinny być załączone do wniosku, nie później niż w momencie składania wniosku o dofinasowanie na drugi etap konkursu. Wymóg powyższy jest zgodny z § 9 pkt 18 Regulaminu konkursu. Wnioskodawca, przystępując do konkursu, winien znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Braki w złożonej dokumentacji czy jej niespójność, skutkujące zakwestionowaniem spełnienia przez wniosek różnych kryteriów dopuszczających, winny zostać ocenione negatywnie (por. wyrok NSA 9 maja 2017 r., sygn. akt II GSK 896/17; wyrok NSA z 3 lutego 2017 r., sygn. akt. II GSK 60/17). Skarżąca miała zatem zapewnioną możliwość, a także obowiązek zapoznania się z wymogami konkursu, w tym w zakresie przedłożenia dokumentów potwierdzających posiadanie odpowiednich środków finansowych. Przy czym, jak zasadnie wskazuje IZ, wnioskodawca może przedstawić każdy dokument potwierdzający środki finansowe niezbędne do realizacji projektu, co też wynika z wyżej przytoczonego fragmentu Biznes planu. Mając na uwadze, że informacje o konieczności udokumentowania zdolności finansowanej zostały zawarte w kilku dokumentach aplikacyjnych, także w wezwaniu organu skierowanym do skarżącej na podstawie art. 45 ust. 3 ustawy wdrożeniowej, to trudno uznać zarzut skargi, że dokumentacja konkursowa była zbyt ogólna, nieprecyzyjna, niezrozumiała, wymagała dodatkowych uzupełnień czy uszczegółowień. Zatem zarzut Spółki, że pozbawiona została szansy na uzupełnienie dokumentacji jest całkowicie bezpodstawny i nie znajduje pokrycia w aktach sprawy. Skoro organ dysponował dostarczonymi na etapie oceny formalnej wniosku załącznikami w formie dokumentów potwierdzających zdolność finansową, to zbędne było wzywanie ponownie wnioskodawcy o ich dostarczenie na etapie oceny merytorycznej. Stąd też koniecznym była analiza dokumentacji załączonej do wniosku w kontekście istnienia po stronie skarżącej uprawnienia do realizacji projektu i gwarantująca wymagany okres trwałości projektu. Oceniając przedłożoną przez stronę dokumentację, IZ trafnie zauważyła, że nie wynika, aby L. Spółka Akcyjna aktualnie posiadała wystarczające środki na zabezpieczenie wkładu własnego wnioskodawcy w związku z realizacją projektu. Z przedłożonej dokumentacji wynika bowiem, że pożyczkodawca posiada środki finansowe w wysokości 1.991.320,87 zł, zatem nie może on udzielić wnioskodawcy pożyczki w wysokości 9.756.684,40 zł. Z bilansu sporządzonego na dzień 31 grudnia 2018 r. można wyczytać, że pożyczkodawca posiada co prawda inwestycje długoterminowe w wysokości 13 933 638 zł, jednakże ulokowane w udzielonych pożyczkach. Trudno zatem uznać za przekonywającą argumentację skarżącej, że będzie miała zapewnione zewnętrzne wsparcie, w sytuacji gdy środki te na realizacje projektu będą niezbędne już od stycznia 2020 r., a pożyczki są długoterminowe. Z definicji kwestionowanych kryteriów, postanowień Regulaminu konkursu i projektu Biznes planu, jednoznacznie wynika, że wnioskodawca jest zobowiązany spełnić wymóg posiadania środków finansowych niezbędnych do realizacji projektu i jego utrzymania w okresie trwałości, już na etapie oceny merytorycznej projektu. Zgodnie z definicją kryterium nr 2 istotne jest czy wnioskodawca posiada, a nie czy będzie posiadać środki finansowe na zrealizowanie i utrzymanie inwestycji w wymaganym okresie trwałości. (Podkreślenie Sądu). Wobec powyższego, błędna jest interpretacja wymogów finansowych przedstawiona w skardze, że w realiach projektu nie przewidziano, by wydatek rzędu 10 min zł nastąpić miał w pierwszych dniach po zawarciu umowy o dofinansowanie i nie ma zatem żadnej potrzeby, by na chwilę obecną skarżący (bądź podmiot, który udzieli mu finansowania) posiadał ok. 10 min zł środków własnych. Dlatego – stosownie do definicji kryterium nr 10 – w przypadku finasowania projektu ze źródeł zewnętrznych ocenie podlega wiarygodność/realność pozyskania zewnętrznych źródeł finansowania. Dla kryterium dopuszczającego ogólnego nr 10 - Wykonalność finansowa projektu" – postawiono wymóg, że w ramach kryterium ocenie podlega, czy wnioskodawca udokumentował zdolność do sfinansowania projektu w zakładanym zakresie i zgodnie z przyjętym harmonogramem, a także wykazał zdolność finansową do utrzymania projektu co najmniej w wymaganym okresie trwałości (trwałość finansowa projektu). Weryfikowane będzie, czy wnioskodawca posiada odpowiednie środki finansowe do sfinansowania wydatków w ramach projektu. Wnioskodawca musi dysponować środkami finansowymi wystarczającymi na realizację projektu, na zapewnienie jego płynności finansowej. Weryfikacja zostanie dokonana na podstawie informacji zawartych w sprawozdaniach finansowych za ostatnie trzy lata obrotowe (w przypadku przedsiębiorstw działających na rynku krócej, do analizy zostaną przyjęte dane za okres prowadzonej działalności) oraz w prognozach finansowych zawartych w dokumentacji aplikacyjnej. W przypadku finansowania projektu również z innych niż dotacja zewnętrznych źródeł (np. kredyt, pożyczka) ocenie podlega wiarygodność/realność pozyskania takich zewnętrznych źródeł finansowania, w tym wiarygodność osób/podmiotów potwierdzających zapewnienie finansowania. Instytucja Zarządzająca była wobec powyższego zobowiązana ocenić spełnienie kryteriów nr 2 i 10, powiązanych ze sobą kwestią zdolności finansowej skarżącej, przy uwzględnieniu całości dokumentacji aplikacyjnej, w tym posiadanej dokumentacji finansowej pożyczkodawcy i z tego obowiązku się wywiozła. Dlatego, zdaniem Sądu, prawidłowo została przeprowadzona przez IZ ocena kryterium nr 10. Dysponując tymi samymi dokumentami, jak przy ocenie kryterium nr 2, organ doszedł do prawidłowego wniosku, że wnioskodawca nie będzie miał zagwarantowane zewnętrzne wsparcie także dla zapewnienia trwałości projektu o którym mowa w art. 71 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. tj. przez 3 lata od płatności końcowej na rzecz firmy. Wnioskodawca nie udokumentował aby posiadał wystarczające własne środki, by sfinansować potrzeby przedstawione we wniosku. Podsumowując, zdaniem Sądu, organ dokonał rzetelnej oceny zarówno zarzutów jak i argumentacji zawartej w uzasadnieniu protestu. Rozpatrując protest skarżącej, zweryfikowano prawidłowość pierwotnej oceny projektu zarówno w zakresie kryteriów, jak i zarzutów strony. Z uzasadnienia zaskarżonej informacji w sposób jednoznaczny wynika jakie były powody uznania spornych kryteriów merytorycznych ogólnych: nr 2 "Właściwie przygotowana analiza finansowa i/lub ekonomiczna projektu" i nr 10 "Wykonalność finansowa projektu" - za niespełnione i strona w sposób jednoznaczny otrzymała informację wskazującą na powody, które legły u podstaw negatywnej oceny protestu. Organ w tym zakresie oparł swoje rozstrzygnięcie na prawidłowo zinterpretowanych i zastosowanych postanowieniach dokumentacji konkursowej. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej.