I SA/Ke 42/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. G. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi S. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami w podatku od spadków i darowizn postanawia: oddalić wniosek. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. nr [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami w podatku od spadków i darowizn, S. G. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako ustawa p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przedmiotem wniosku o wstrzymanie, o którym mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Nie można natomiast mówić o wykonaniu decyzji, jeżeli nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu). Instytucja unormowana w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (zob. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2008r., II OZ 714/08, Lex nr 493646; postanowienie NSA z dnia 19 października 2012 r., sygn. akt II OZ 921/12, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (zob. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005r., II SA/Gd 395/05, Lex nr 220325). W żadnym przypadku nie mogą podlegać wykonaniu akty administracyjne odmawiające przyznania uprawnień, jak na przykład umorzenia odsetek lub rozłożenia na raty zaległości podatkowych, te bowiem niczego nie zmieniają w zakresie praw lub obowiązków strony. Decyzja odmowna nie ma przymiotu wykonania, tj. węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2008r. sygn. akt I FSK 431/07, Lex nr 471074, postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2008 r. sygn. akt II OZ 325/08, Lex nr 493905, postanowienie NSA z dnia 10 maja 2012 r., sygn. akt II FZ 358/12, LEX nr 1166138). W przedmiotowej sprawie wniosek dotyczy wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. odmawiającej umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami w podatku od spadków i darowizn. Jest to rodzaj aktu prawnego nie noszącego znamion wykonalności. Podobny pogląd wyraził WSA w Warszawie w postanowieniu z dnia 9 listopada 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 1590/12, wskazując, że nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne, a taki charakter ma decyzja, która dotyczy odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn. Skoro zatem wniosek skarżącej dotyczy decyzji, która nie podlega wykonaniu, należało odmówić wstrzymania jej wykonania. Na marginesie sprawy należy zauważyć, że nawet jeśli decyzja będąca przedmiotem zaskarżenia nosiłaby znamiona wykonalności, to i tak należałoby odmówić wstrzymania jej wykonania, a to z uwagi na brak uzasadnienia wniosku. Skarżąca nie wskazała bowiem, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym nie wykazała, czy zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia zaś jego merytoryczną ocenę. Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w ugruntowanym w tej kwestii orzecznictwie. Przykładowo wskazać można na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 lipca 2012 r., sygn. akt II GZ 243/12 (dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl), w którym stwierdzono, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 61 § 1, 3 i 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.