I SA/Ke 553/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma, Sędziowie Sędzia SO (del.) Janusz Bociąga,, Sędzia WSA Ewa Rojek (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Szyszka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 grudnia 2010r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2010r. 1. oddala skargę; 2. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata W. Z. kwotę 732 (siedemset trzydzieści dwa) złote, w tym 132 (sto trzydzieści dwa) złote podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. 1. Decyzją z dnia [...]. nr [...].Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy S.-N. z dnia [...].. nr [...].w sprawie ustalenia S. K. wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2010 w kwocie 4 931 zł. 2. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. powołało art. 6c ust. 1 ustawy o podatku rolnym oraz art. 21 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Wyjaśniło, że z wypisów z rejestru gruntów z dnia 24 marca 2010 roku, aktu notarialnego z dnia 24 lutego 2005 roku oraz złożonych w sprawie informacji o podatku rolnym leśnym i od nieruchomości, wynika, że S. A. K. jest właścicielem nieruchomości położonych w obrębie nr 4 – W. M. o pow. 0,82 ha, na którą składają się grunty sklasyfikowane jako; RV, PS V, PS VI i Ls i działka Nr 115 o pow. 0,41 ha, która posiada klasyfikacje Ba. Z akt sprawy wynika również, że S. A. K. jest użytkownikiem wieczystym gruntów oznaczonych jako działki Nr 36/1 sklasyfikowanej jako PS VI o pow. 3,19 ha, nr 40 sklasyfikowanej jako ŁV, PS V i PS VI o pow. 1,21 ha, nr 43 sklasyfikowanej jako Tr o pow. 1,18 ha oraz działek o Nr 82/1 82/2 i 82/3 sklasyfikowanej jako Ba o łącznej pow. 1,96 ha. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia oraz treść art. 1 ustawy o podatku rolnym, zasadnym było, zdaniem organu, objęcie podatkiem rolnym grunty o powierzchni 4.9300 m2 stosując stawkę 0 zł. 1.3 Z kolei ze względu na treść art. 2 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz ze względu na okoliczność, że podstawę wymiaru podatku stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów, prawidłowo dokonano wymiaru podatku od nieruchomości, gdyż przyjęta do opodatkowania podatkiem od nieruchomości na rok 2010 powierzchnia 21.400 m2 gruntów oznaczonych symbolami Ba (tereny przemysłowe -19600m2 ) i Tr (tereny różne - 1800m2 ) jest zgodna ze znajdującym się w aktach wypisem z rejestru gruntów, a także zawartym w nim oznaczeniem. 1.4 Organ wyjaśnił, że tereny przemysłowe oraz tereny różne, jako że nie stanowią użytków rolnych, gruntów zadrzewionych lub zakrzewionych oraz lasów podlegają w myśl art. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych podatkiem od nieruchomości a nie podatkiem rolnym. 1.5 W sprawie zastosowano prawidłowe stawki podatku do poszczególnych przedmiotów opodatkowania, uchwalone Uchwałą Rady Gminy S. – N. Nr RG-XXXIX/309/09 z dnia 25 listopada 2009 roku podjętą w sprawie ustalenia wysokości stawek podatku od nieruchomości. Grunty oznaczone jako Tr i Ba o pow. 21 400 m2 opodatkowane zostały jako grunty tzw. pozostałe, stawką 0,23 zł za 1 m2, użytki rolne z uwagi na niskie klasy ziemi zwolnione zostały z opodatkowania, natomiast dla lasów zastosowania stawkę 30,04 zł/ha. 1.6 Dalej organ wyjaśnił, że nie ma możliwości przyjęcia do wymiaru podatku danych odmiennych od tych, które wynikają z ewidencji gruntów prowadzonej przez Starostwo Powiatowe. Organy podatkowe związane są danymi wynikającymi z ewidencji gruntów. Dopóki te dane nie ulegną zmianie, nie będzie możliwe inne opodatkowanie przedmiotowych gruntów. 2.1 Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. złożył S. K.. Wniósł w niej o nakazanie Starostwu Powiatowemu Wydziałowi Geodezyjnemu sprostowania i zapisania powierzchni zgodnie z tym, jak są użytkowane. Wskazał, że w niniejszej sprawie podejmował interwencje od 2004r. w Gminie, Starostwie i u Wojewody. Toczą się również postępowania w Sądzie Rejonowym w K. o sygn. akt VII C 20/10 odnośnie działek nr 82/1, 82/2, 82/3 i 43 oraz o sygn. akt I C 198/08 odnośnie działki nr 115. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje: 3.1 Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), Sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem i nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 3.2 Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja odpowiada prawu. 3.3 Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny, czy zasadnie organy podatkowe ustaliły wysokość podatku od nieruchomości składającego się na łączne zobowiązanie pieniężne za 2010r., uwzględniając w tym zakresie zapisy zawarte w ewidencji gruntów i budynków. W toku postępowania przed organami podatkowymi S. K. zarzucał, że powierzchnie oznaczone jako tereny przemysłowe zostały błędnie sklasyfikowane i zawyżono ich powierzchnię. Natomiast w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., skoro sporne tereny posiadają w ewidencji gruntów oznaczenie wskazujące, że są to tereny różne i tereny przemysłowe, to podlegają one podatkowi od nieruchomości, a nie podatkowi rolnemu, jak chce tego podatnik. Nie ma bowiem możliwości przyjęcia do wymiaru podatku odmiennych danych, niż te, które wynikają z ewidencji gruntów. 3.4 Zdaniem Sądu, prawidłowe stanowisko wyraziły organy podatkowe. Zastosowały w tym zakresie art. 21 ust.1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.), stanowiący, iż podstawą wymiaru podatku są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków, prowadzonej przez starostwa powiatowe. Dane te dotyczą m.in. rodzajów, powierzchni gruntów czyli wskazują na przedmiot opodatkowania. Ustalenia organów podatkowych oparte o treść ewidencji gruntów stanowią istotny element określenia podatkowego stanu faktycznego. Dokonując powyższych ustaleń organ jest związany zakresem przedmiotowym zapisów zawartych w ewidencji gruntów i nie jest uprawniony do dokonywania własnych ustaleń w tym przedmiocie. Innymi słowy, organ nie ma żadnych podstaw do pomijania tych danych w prowadzonym postępowaniu podatkowym. 3.5 Pogląd odmawiający organom ustalającym wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości prawa do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku niż dane wskazane w ewidencji gruntów, jest szeroko prezentowany w orzecznictwie sądowym (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2010r. sygn. akt II FSK 1243/08, z dnia 5 listopada 2009r. sygn. akt II FSK 836/08, z dnia 15 kwietnia 2008r. sygn. akt II FSK 372/07, z dnia 29 października 2009r. sygn. akt II FSK 854/08, z dnia 1 października 2009r. sygn. akt II FSK 652/08, z dnia 18 lutego 2010r. sygn. akt II FSK 1586/08, wojewódzkich sądów administracyjnych: WSA w K. z dnia 14 października 2010r. sygn. akt I SA/Ke 461/10, WSA w Krakowie z dnia 27 stycznia 2010r. sygn. akt I SA/Kr 955/09, WSA w Poznaniu z dnia 21 stycznia 2010r. sygn. akt III SA/Po 363/09, /dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl/). W wyrokach tych, które Sąd w niniejszej sprawie w pełni akceptuje i podziela, wyrażono, że dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 Ordynacji podatkowej i zgodnie z treścią tego przepisu, stanowią dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. Ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych i w każdym przypadku, gdy dane zawarte w deklaracji, czy informacji złożonej przez podatnika są niezgodne z danymi wynikającymi z ewidencji, rozstrzygające znaczenie dla opodatkowania gruntów mają zapisy wynikające z ewidencji. 3.6 Przekładając powyższe na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że prawidłowym było przyjęcie przez organy podatkowe, że działka o nr 43 oznaczona symbolem Tr, oraz działki o nr 82/1, 82/2, 82/3 i 115 oznaczone symbolem Ba, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych ( t.j. Dz.U. z 2010r., Nr 95, poz. 613 ze zm.). Czyniąc te ustalenia organy podatkowe uwzględniły wypisy z rejestru gruntów z dnia 24 marca 2010r. nr GN.II-7430-14-79/10 sporządzone przez Starostwo Powiatowe w K., czym wypełniły obowiązek wynikający z art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Organy nie były natomiast w żadnym stopniu uprawnione przyjąć do wymiaru podatku oświadczenia strony, iż sporne powierzchnie mają inny charakter niż oznaczony w ewidencji. Jak bowiem wyżej wyjaśniono, organy podatkowe nie są uprawnione do dokonywania we własnym zakresie ustaleń co rodzaju gruntów. Co więcej, nie są również uprawnione przeprowadzać postępowanie zmieniające dane zawarte w przedmiotowej ewidencji. Podważenie tych zapisów może nastąpić jedynie w odpowiednim trybie, przed uprawnionymi organami administracji. Oznacza to, że wszelkie czynności podejmowane przez S. K. w toku postępowania podatkowego, i te mające na celu przekonanie organów podatkowych, iż grunty powinny mieć inne oznaczenia, jak i te, mające doprowadzić do zmiany tych oznaczeń, nie mogły odnieść skutku. Do czasu, gdy w ewidencji gruntów i budynków sporne działki będą oznaczone symbolami Tr i Ba, oznaczenia te będą wiązać organy podatkowe. 3.7 Nie mogą także odnieść skutku wnioski zawarte w skardze o nakazanie Starostwu Powiatowemu dokonania czynności zgodnie z wolą S. K. Należy wyjaśnić, że w przedmiotowym postępowaniu sądowoadministracyjnym Sąd ocenia jedynie zgodność z prawem decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wydanej w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2010r. oraz prawidłowość postępowania poprzedzającego jej wydanie. Przy tak zakreślonych granicach niniejszego postępowania Sąd nie jest więc władny zobowiązać organ właściwy do prowadzenia ewidencji gruntów i budynków, aby dokonał zmian wnioskowanych przez skarżącego. Wprawdzie ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w art. 149 daje sądom administracyjnym uprawnienie do zobowiązywania organów do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, ale tylko w przypadku uwzględnienia skargi na bezczynność organu. Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. 3.8 Podsumowując należy stwierdzić, że słusznym było przyjęcie do wymiaru podatku od nieruchomości danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków. Czyni to, że decyzja organu podatkowego, ustalająca wymiar zobowiązania łącznego na 2010r. jest prawidłowa, a skarga bezzasadna. W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. 3.9 O przyznaniu adwokatowi kwoty 732 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, Sąd orzekł na postawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 18 ust.1 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 3 i w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).