II SA/Ke 1038/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. R. i W. R. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi T. R. i W. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 sierpnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W dniu 18 września 2015 r. T. R. i W. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 sierpnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie, doręczoną T. R. w dniu 20 sierpnia 2015 r. (decyzja nie była doręczana W. R.). Skargę wysłali na adres poprzedniej siedziby Kolegium ([...]). Po zwrocie korespondencji przez pocztę w dniu 12 października 2015 r., skarżący złożyli w dniu 15 października 2015 r. skargę osobiście w aktualnej siedzibie Kolegium ([...]), wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący podnieśli, że omyłkowe przesłanie skargi na poprzedni adres SKO powinno być zauważone przez pocztę i przekierowane na aktualny adres organu. Na poparcie swojego stanowiska przywołali wyrok WSA w Warszawie w sprawie IV SA/Wa 320/13. Zarządzeniem z dnia 22 grudnia 2015 r. W. R. został wezwany do wykazania interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji z dnia 17 sierpnia 2005 r. W odpowiedzi skarżący w dniu 31 grudnia 2015 r. nadesłał dokument (wykaz podmiotów i skorowidz działek) potwierdzający, że jest wraz z T. R. współwłaścicielem działki nr 2721, której dotyczy postepowanie w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "Ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Jednym z warunków skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest dochowanie, określonego w art. 87 § 1 Ppsa, terminu do wniesienia tego wniosku, który wynosi 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Uprawdopodobnienie braku winy oznacza zaś wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności, uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności, gdyż były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2005r., sygn. FZ 713/04). Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007 r., sygn. II OSK 479/07). W rozpoznawanej sprawie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wystąpili T. R. i W. R., z których tylko T. R. brał udział w postępowaniu i tylko jemu zostały doręczone decyzje kończące postępowanie zarówno w pierwszej, jak i w drugiej instancji, mimo że wniosek o wszczęcie postępowania pochodził od obu skarżących. Z dokumentu nadesłanego przez W. R. w dniu 31 grudnia 2015 r. wynika jednoznacznie, że jako współwłaściciel działki nr 2721 miał przymiot strony w przedmiotowym postępowaniu, a tym samym przysługiwało mu prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję kończącą to postępowanie. T. R. i W. R. – drugi z adresatów decyzji Kolegium z dnia 17 sierpnia 2015 r., odebrali tę decyzję w dniu 20 sierpnia 2015 r., a zatem stosownie do treści art. 53 § 1 w zw. z art. 83 § 2 Ppsa termin do wniesienia skargi upływał z dniem 21 września 2015 r. Przepisy Ppsa nie wskazują wprost od kiedy termin do wniesienia skargi biegnie w sytuacji, gdy skarżącemu będącemu stroną postępowania rozstrzygnięcia takiego nie doręczono. Pomimo jednak braku w tym zakresie wyraźnej regulacji ustawowej, w orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, zgodnie z którym strona postępowania administracyjnego, której nie doręczono decyzji, może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie przewidzianym dla stron będących adresatami decyzji. Skargę wniesioną po tym czasie należy odrzucić, gdyż bieg terminu zakończył się wraz z ostatnim dniem do wniesienia skargi dla stron, którym decyzja została doręczona (por. postanowienia NSA: z dnia 12 lutego 2015 r. sygn. I OZ 91/15; z dnia 28 sierpnia 2014 r., sygn. I OSK 1963/14z dnia 15 listopada 2013 r., sygn. I OSK 2265/13; z dnia 16 października 2012 r., sygn. I OSK 2351/12). W związku z powyższym, w niniejszej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia przez W. R. skargi na decyzję organu II instancji z dnia 17 sierpnia 2015 r. upłynął w tym samym dniu co termin dla T. R. i W. R., tj. 21 września 2015 r. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 Ppsa. Przyczyna uchybienia terminu w niniejszej sprawie ustała bowiem w momencie, w którym skarżący uzyskali informację, że adres organu, na który wysłali skargę był błędny. Według ich oświadczenia stało się to w dniu 12 października 2015 r., kiedy otrzymali zwrot z poczty przesyłki zawierającej skargę. Oświadczenie to nie budzi wątpliwości, ponieważ według datownika poczty przesyłka została zwrócona do nadawcy w dniu 2 października 2015 r. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz sama skarga zostały zaś złożone osobiście w siedzibie organu odwoławczego w dniu 15 października 2015 r. We wniosku o przywrócenie terminu obaj skarżący powołują tę samą przyczynę uchybienia terminu, mianowicie omyłkowe wysłanie skargi na adres poprzedniej siedziby organu odwoławczego. W orzecznictwie prezentowany jest pogląd, w pełni podzielany przez Sąd w niniejszej sprawie, że w przypadku prawidłowego pouczenia o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, nadanie skargi na niewłaściwy adres organu nie stanowi podstawy uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Niewłaściwe zaadresowanie przesyłki zawierającej skargę nie może być postrzegane jako okoliczność przemawiająca za zasadnością wniosku o przywrócenie terminu. W sytuacji, gdy decyzja zawiera prawidłowe pouczenie o adresie organu, błędne skierowanie skargi na inny adres stanowi wyraz niedbałości i nie może być postrzegane jako przeszkoda od strony niezależna i trudna do przezwyciężenia (por. postanowienia NSA: z dnia 22 grudnia 2015 r., sygn. I OZ 1727/15; z dnia 9 lutego 2011 r., sygn. II OZ 54/11). Adres (siedziba) organu administracji nie jest okolicznością niezmienną i strona postępowania administracyjnego powinna się liczyć z tym, że w każdej chwili może ulec zmianie i wnikliwie czytać zawarte w decyzji pouczenie. W świetle powyższego, wskazane we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi okoliczności nie uprawdopodabniają, że do jego uchybienia doszło z przyczyn od skarżących niezależnych w rozumieniu art. 87 § 2 Ppsa. Z tego powodu Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 Ppsa, orzekł jak w postanowieniu.