II SA/Ke 300/13

PostanowienieWSA w Kielcach2013-06-18

Skład orzekający: Dorota Chobian

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na uchwałę organu samorządu terytorialnego, wniesiona przez inny podmiot niż ten, który wcześniej skarżył tę samą uchwałę, może zostać odrzucona na podstawie art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym?
Ratio decidendi
Skarga na uchwałę organu jednostki samorządu terytorialnego, która została już prawomocnie osądzona przez sąd administracyjny, podlega odrzuceniu na podstawie art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, nawet jeśli została wniesiona przez inny podmiot. Sąd odrzucił również skargę z powodu jej wniesienia z naruszeniem terminu.
Stan faktyczny
Rada Miejska zlikwidowała szkołę uchwałą. Skarga na tę uchwałę została wniesiona przez Międzyszkolną Komisję Oświaty i Wychowania, ale podpisana przez W. L., członka Zarządu tej Komisji. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na brak umocowania skarżącego oraz fakt, że sprawa była już prawomocnie osądzona. Po wezwaniach do uzupełnienia braków, W. L. wskazał, że działa jako przewodniczący Szkolnego Koła, które jest jednostką organizacyjną Komisji. Sąd odrzucił skargę, uznając, że sprawa była już prawomocnie osądzona przez sąd administracyjny i że skarga została wniesiona z naruszeniem terminu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Szkolnego Koła "..." w Publicznej Szkole Podstawowej w B. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia z dnia [...] nr [...] w przedmiocie likwidacji Publicznej Szkoły Podstawowej w B. postanawia odrzucić skargę. Uchwałą z dnia [...] Nr [...] Rada Miejska w O. zlikwidowała z dniem 31 sierpnia 2012 r. Publiczną Szkołę Podstawową w B. Skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skarga na tę uchwałę została złożona za pośrednictwem Rady Miejskiej w dniu 29 marca 2013 r., jako skarżącego wskazano w niej Międzyszkolną Komisję Oświaty i Wychowania "..." w S., natomiast podpisał się pod nią W. L., wskazując że jest członkiem Zarządu Międzyszkolnej Komisji Oświaty i Wychowania "..." w S. W uzasadnieniu uchwały zarzucono naruszenie trybu procedury likwidacyjnej szkoły tj. art. 59 ust. 1 w zw. z art. 9 ust. 2 i 3 ustawy o związkach zawodowych. Wniesienie skargi zostało poprzedzone wezwaniem do usunięcia naruszenia poprzez unieważnienie uchwały, skierowanym w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. Nr142, poz. 1591 ze zmianami – dalej u.s.g.) do Rady Miejskiej. Wezwanie to W. L. podpisał jako przewodniczący Szkolnego Koła "..." w Publicznej Szkole Podstawowej w B. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, uzasadniając swoje stanowisko tym, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 30 stycznia 2013r. (data wpływu do organu - 01.02.13 r.) zostało wniesione przez W. L., a nie Międzyszkolną Komisję Oświaty i Wychowania "..." w S., skargę podpisał W. L. członek Zarządu Międzyszkolnej Komisji Oświaty i Wychowania "..." w S., nie załączając żadnego dokumentu, z którego wynikałoby jego umocowanie do jej podpisania, a ponadto w sprawie zaskarżonej uchwały orzekał już sąd administracyjny w sprawie [...] i [...] i nie można w związku z tym ponownie wnosić skargi na tę samą uchwałę. Zarządzeniem z dnia 30 kwietnia 2013 r. Międzyszkolna Komisja Oświaty i Wychowania "..." w S. została wezwana do złożenia dokumentu określającego umocowanie do jej reprezentowania. W odpowiedzi na to wezwanie działający w imieniu Zarządu Międzyszkolnej Komisji Oświaty i Wychowania "..." w S. M. P. wskazał, że nie jest autorem skargi na uchwałę Rady Miejskiej nr [...], że zarząd nie upoważniał nikogo do złożenia takiej skargi w imieniu Międzyszkolnej Komisji Oświaty i Wychowania "..." w S. i że o skardze dowiedział się dopiero z wezwania do usunięcia braków. W związku z powyższym zarządzeniem z 14 maja 2013 r. W. L. został wezwany do wskazania, w czyim imieniu złożył skargę na uchwałę. W odpowiedzi z dnia 21 maja 2013 r. (nadanej w urzędzie pocztowym 23 maja 2013 r. W. L. podał, że jako przewodniczący Szkolnego Koła "..." Publicznej Szkoły Podstawowej w B. występuje w imieniu tego Koła. Jednocześnie zauważył, że nadal pozostaje członkiem Międzyszkolnej Komisji Oświaty i Wychowania "..." w S. i dlatego ma prawo występować jako przedstawiciel tej struktury. Zarządzeniem z dnia 29 maja 2013 r. W. L. został wezwany do wykazania (przez złożenie np. statutu bądź innego dokumentu), że Kołu ,,...’’ w Publicznej Szkole Podstawowej w B. przysługuje zdolność sądowa o jakiej mowa w art. 25 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zmianami dalej zwanej "p.p.s.a.") oraz do wykazania swojego uprawnienia do reprezentowania ww. Koła przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach. W odpowiedzi W. L. podał, że w niniejszej sprawie występuje jako "Koło w PSP w B.", będące jednostką organizacyjną Międzyszkolnej Komisji Oświaty i Wychowania "..." w S. Powołując się na treść § 19 pkt 7 Jednolitego Tekstu Statutu "..." (który został załączony do pisma), zgodnie z którym organizacje zakładowe i międzyzakładowe tworzą, w marę potrzeby, niższe jednostki organizacyjne Związku(...) organizacje wydziałowe, oddziałowe, koła oraz organizacje podzakładowe, wskazał, że chociaż koło nie posiada osobowości prawnej, to ma prawo występowania w obronie interesów swoich członków, stosownie do art. 25 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zmianami – dalej P.p.s.a.) i on jako przewodniczący Koła reprezentuje członków zrzeszonych w tym Kole i występuje w obronie ich zagrożonych interesów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g, zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w spawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 101 ust. 2 u.s.g., przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli w sprawie orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił. Przedmiotem skargi jest uchwała o likwidacji Publicznej Szkoły Podstawowej w B. Co prawda w skardze określono, że uchwała ta została podjęta przez Radę Gminy w dniu [...], tym niemniej nie może budzić wątpliwości, że faktycznie chodzi o uchwałę podjętą w dniu [...], o czym świadczy ten sam numer zaskarżonego aktu i ten sam jego przedmiot. Jak zaś trafnie zauważył organ, uchwała ta była już przedmiotem kontroli WSA w Kielcach, który wyrokiem z dnia [...] w sprawie [...] oddalił wniesione na nią przez [...] skargi. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Z. B. (wyrok z [...] sygn. [...]), tak więc sprawa ta została prawomocnie zakończona. Z treści uzasadnienia wyroku z dnia [...] wynika, że Sąd uznał, iż procedura likwidacji szkoły w B. odbyła się zgodnie z trybem wskazanym w art. 59 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572 ze zmianami). Przedmiotem rozważań Sądu była też kwestia wypełnienia warunku określonego w art. 19 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych. Sąd ten miedzy innymi wskazał: "Podnieść w tym miejscu trzeba, że z uchwały składu 7 sędziów NSA z dnia 29 listopada 2010 r. sygn. I OPS 2/10 wynika też, iż uchwała o zamiarze likwidacji szkoły i uchwała o likwidacji szkoły, podjęte na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy, są aktami prawnymi podejmowanymi w sprawie objętej opiniowaniem przez odpowiednie władze statutowe związku zawodowego stosownie do przepisu art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 854 ze zm.), z tym że przedstawienie do zaopiniowania projektu jednej z nich oznacza dopełnienie obowiązku, o którym mowa w art. 19 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych. W aktach sądowych znajduje się pismo Związku Nauczycielstwa Polskiego Zarząd Oddziału w S. z dnia 8 sierpnia 2011 r. z którego wynika, że Związek ten o zamiarze likwidacji szkoły został zawiadomiony". Z powyższego wynika zatem, że WSA w Kielcach w sprawie [...] dokonał już merytorycznej oceny legalności całego zaskarżonego aktu, w tym także prawidłowości procedury, poprzedzającej podjęcie tej uchwały. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została prawomocnie osądzona. Zasadą jest, że aby mówić o powadze rzeczy osądzonej zachodzić musi tożsamość przedmiotowa i podmiotowa sprawy. W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia tylko z tożsamością przedmiotową, w związku z czym przepis art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. nie może stanowić podstawy odrzucenia skargi. Taką podstawę stanowi natomiast przepis art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn jest niedopuszczalne, w związku z zacytowanym na wstępie rozważań art. 101 ust. 2 u.s.g. Nie można bowiem wnieść skargi na uchwałę organu jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli w kwestii zgodności tej uchwały z prawem orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił. Skarga na taką uchwałę musi być potraktowana - w świetle tych przepisów - jako niedopuszczalna, mimo że została wniesiona przez inny podmiot (por. postanowienia NSA z dnia 18 września 2008 r. o sygn. akt I OSK 1117/08 oraz z dnia 6 lipca 2010 r. o sygn. akt II OSK 1207/10 oraz wyrok NSA z dnia 4 czerwca 2008 r. o sygn. akt II OSK 1883/07 dostępne w Internecie - Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W sprawie zachodzi także druga podstawa do odrzucenia skargi. Mianowicie w ocenie Sądu skarga została wniesiona z naruszeniem terminu o jakim mowa w art. 53 § 2 P.p.s.a. Wskazane jako strona skarżąca Koło "..." w Publicznej Szkole Podstawowej w B. wezwanie do usunięcia naruszenia wniosło do Rady Gminy w dniu 1 lutego 2013 r. i odpowiedź na to wezwanie, w formie uchwały z dnia 25 lutego 2013 r. otrzymało - jak to wynika odpowiedzi na skargę - w dniu 28 lutego 2013 r. Tak więc termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 2 kwietnia 2013 r. Tymczasem jako strona skarżąca Koło zostało wskazane przez W. L. po raz pierwszy dopiero w piśmie z 23 maja 2013 r. (data nadania w urzędzie). Jak już była o tym mowa, wcześniej jako stronę skarżącą W. L. wskazywał Międzyszkolną Komisję Oświaty i Wychowania "..." w S. Mając powyższe na uwadze skarga podlegała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 oraz pkt 6 P.p.s.a. w zw. z art. 101 ust. 2 u.s.g.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło