II SA/Ke 423/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie Przewodniczący sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 7 września 2017 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi G. P. na uchwałę Rady Miejskiej w Chmielniku z dnia 28 grudnia 2016 r. nr XVIII/238/2016 w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie ustalenia dnia i godzin otwarcia i zamykania placówek handlu detalicznego, zakładów gastronomicznych i zakładów usługowych dla ludności postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić G. P. wpis sądowy od skargi w kwocie 300 (trzysta) złotych. G. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Chmielniku z 28 grudnia 2016 r. nr XVIII/238/2016 w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie ustalenia dni i godzin otwarcia i zamykania placówek handlu detalicznego, zakładów gastronomicznych i zakładów usługowych dla ludności. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Chmielniku wniosła o jej oddalenie i odniosła się do zarzutów podniesionych w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 446 ze zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W tym miejscu należy zauważyć, że art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 53 p.p.s.a. zostały zmienione od 1 czerwca 2017 r. W tym bowiem dniu weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2017.935), która zmieniła ich treść. W niniejszej sprawie jednak będą miały zastosowanie przepisy w brzmieniu sprzed zmiany z 1 czerwca 2017 r., gdyż zgodnie z art. 17 ust. 2 tej ustawy przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2 (co dotyczy art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym), art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Oceny zachowania terminu do wniesienia skargi na uchwałę do sądu administracyjnego należy dokonać uwzględniając treść art. 53 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualny tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. oraz uchwałę siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt: II OPS 2/07 publ. ONSAiWSA 2007 nr 3 poz. 60, wyjaśniającą powyższy przepis, w związku z rozbieżnościami orzecznictwa w zakresie jego stosowania. Z powyższej uchwały wynika, że do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ma zastosowanie art. 53 § 1 i 2 p.p.s.a. W art. 53 § 1 p.p.s.a. określony został trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, który ma zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi. Przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. odnoszący się do sytuacji, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, statuuje natomiast sześćdziesięciodniowy termin dla wniesienia skargi i biegnie od dnia wniesienia tego wezwania do organu. Jedynym warunkiem wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy jest uprzednie bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia, przy czym w sprawie wezwania stosuje się przepisy o terminach załatwienia spraw w postępowaniu administracyjnym (art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym w zw. z art. 35 k.p.a.). Przepis art. 35 k.p.a. przewiduje natomiast, że organy administracji mają obowiązek załatwiać sprawę bez zbędnej zwłoki, sprawa wymagająca postępowania wyjaśniającego powinna być załatwiona nie później, niż w ciągu miesiąca, a szczególnie skomplikowana nie później niż w ciągi dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca. Z tak sformułowanych przepisów wynika, że organ gminy powinien załatwić wezwanie bezzwłocznie, ewentualnie nie później niż w terminie określonym w art. 35 k.p.a., przy czym ustawa o samorządzie gminnym nie wiąże wniesienia skargi z terminem do załatwienia wezwania. Oznacza to, że skarżący nie musi wyczekiwać na odpowiedź właściwego organu, tzn. ma prawo wezwać organ do usunięcia naruszenia i wkrótce potem wnieść skargę do sądu, a skarga taka nie będzie skargą przedwczesną. Istotne jest jedynie to, by przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia, a wezwanie to ma być bezskuteczne. O bezskuteczności wezwania natomiast można mówić zarówno wówczas, gdy właściwy organ nie uwzględni wezwania i to stanowisko przedstawi w odpowiedzi na wezwanie, jak i wtedy, gdy właściwy organ gminy nie zajmie stanowiska w sprawie wezwania i nie udzieli odpowiedzi skarżącemu. W każdym z tych przypadków jednak będzie miał zastosowanie inny termin dla wniesienia skargi – bądź trzydziestodniowy, bądź też sześćdziesięciodniowy. Jeśli skarżący po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia otrzyma odpowiedź na wezwanie i stwierdzi, że nie jest ono skuteczne, to wówczas może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia otrzymania odpowiedzi na wezwanie. Ów termin trzydziestodniowy do wniesienia skargi zaczyna biec tylko wówczas, gdy doręczenie odpowiedzi na wezwanie nastąpi przed upływem sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania, chyba że skarżący już wcześniej nie czekając na odpowiedź złoży skargę. Jeśli natomiast organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, a skarżący wyczekuje na stanowisko organu, to powinien wnieść skargę w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania. Dalej należy wskazać, co należy rozumieć przez wniesienie pisma. Kwestię tę precyzuje w szczególności art. 83 § 3 p.p.s.a., który stanowi, że oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Dlatego też, sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. w przypadku gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa liczyć należy od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa tj. od daty złożenia go osobiście we właściwym organie, a w przypadku nadania go za pośrednictwem poczty polskiej – od daty oddania go w placówce operatora publicznego. Za zasadnością tego stanowiska przemawia również dbałość o jasność, czytelność i przejrzystość postępowania. W takim bowiem razie strona potrafi samodzielnie określić moment początkowy od którego ma liczyć sześćdziesiąt dni na wniesienie skargi do Sądu (od daty prezentaty organu w przypadku złożenia pisma we właściwym organie, bądź daty stempla pocztowego w przypadku nadania go w placówce pocztowej). Prawidłowość powyższego potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny uznając wskazany sposób obliczania terminu do wnoszenia skargi za prawidłowy np. w postanowieniach z 27 maja 2008 r., sygn. akt II OSK 671/08, z 25 lutego 2011 r., sygn. akt II OSK 262/11, z 27 września 2012 r., sygn. akt II OSK 2202/12, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący wezwał Radę Miejską w Chmielniku do usunięcia naruszenia prawa pismem z 10 kwietnia 2017 r., które zostało nadane w Urzędzie Pocztowym w K. tego samego dnia (k. 14). Jak wynika z pisma z 25 lipca 2017 r. Rada nie udzieliła odpowiedzi na powyższe wezwanie (k.23). Zatem 10 kwietnia 2017 r. rozpoczął bieg sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Termin ten upłynął 9 czerwca 2017 r., tymczasem skargę datowaną na 12 kwietnia 2017 r. wniesiono 12 czerwca 2017 r. (k. 34), a więc z 3-dniowym uchybieniem terminu, określonego w art. 53 § 2 p.p.s.a. Wobec powyższego skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.