II SA/Ke 531/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędzia WSA Krzysztof Armański (spr.), protokolant Starszy inspektor sądowy Joanna Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2023 r. sprawy ze skargi W. K. i D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 3 lipca 2023 r. znak: SKO.OŚ-60/4977/188/2023 w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji. Decyzją z 3 lipca 2023 r. znak: SKO.OŚ-60/4977/188/2023 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach (zwane też dalej "SKO"), po rozpatrzeniu odwołania D. i W. K. od wydanej przez Burmistrza Miasta i Gminy Łagów decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia 17 kwietnia 2023 r. znak: OŚ.6220.4.2022, którą po rozpoznaniu wniosku A S.A. w [...] ustalono środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na "Poszerzeniu eksploatacji [...] ze złoża [...] wraz z połączeniem ze złożem [...] oraz uruchomieniem przeróbki kruszyw wewnątrz wyrobiska" przewidzianego do realizacji na działkach o nr ewid.: [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu SKO wskazało, że wnioskiem z dnia 10 marca 2022 r. (data wpływu: 14 marca 2022 r.) firma "A Spółka Akcyjna" w Warszawie zwróciła się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla wskazanego wyżej przedsięwzięcia. Inwestor przedłożył Raport oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia (opracowany przez mgr K. P. – geologa górniczego), poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej obejmującej przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obejmującej przewidywany obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, mapy w skali zapewniającej czytelność przedstawionych danych z zaznaczonym przewidywanym terenem, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz z zaznaczonym przewidywanym obszarem, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, uproszczony wypis z rejestru gruntów oraz informację dotyczącą stron postępowania, a także dowód wniesienia opłaty skarbowej. Kolejno złożono korektę wniosku oraz wyjaśnienia do raportu na wezwania organu. Aktualnie uzupełniony wniosek jest kompletny. Planowane przedsięwzięcie polega na: 1. poszerzeniu eksploatacji złoża [...] "[...]", w tym objęciu eksploatacją piasków czwartorzędowych jako kopaliny towarzyszącej: - w kierunku północnym w obrębie działek o nr ewid.: [...]; - w kierunku południowo-wschodnim w obrębie działek o nr ewid.: [...]; 2. utworzeniu tymczasowych zwałowisk nadkładu i wałów ochronnych na działkach o nr ewid.: [...]; 3. wprowadzeniu do wyrobiska mobilnego zakładu krusząco - sortującego i dodatkowej ładowarki go obsługującej wraz z możliwością magazynowania kruszyw wewnątrz wyrobiska. Zamierzenie polega na włączeniu całości zasobów złoża "[...]" do złoża "[...]". W ramach planowanego przedsięwzięcia wyrobisko zostanie dodatkowo poszerzone o ok. 9,7 ha i jego docelowa powierzchnia wynosić będzie ok. 33,8 ha. W konsekwencji projektuje się nowy obszar górniczy "[...]" o całkowitej powierzchni ok. 40,1 ha, a powierzchnia projektowanego terenu górniczego "[...]" wynosić będzie ok. 80,8 ha. Planowane przedsięwzięcie należy do kategorii przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, dla których przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko jest wymagane, tj. o których mowa w art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, zwanej dalej "u.i.ś", wymienionych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w § 2 ust. 2 pkt 2 oraz § 2 ust. 1 pkt 26. W ocenie Kolegium, dokonanej na podstawie kompleksowej analizy przedłożonych akt sprawy, Burmistrz Miasta i Gminy Łagów miał podstawy do wydania pozytywnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowej inwestycji. Na podstawie art. 74 ust. 3 u.i.ś., w trybie art. 49 K.p.a., organ powiadamiał strony poprzez obwieszczenie na każdym etapie postępowania. W trakcie postępowania, działając stosownie do art. 77 ust. 1 pkt. 2 u.i.ś. organ I instancji wystąpił o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia do: Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Kielcach (RDOŚ), Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej (Dyrektor RZGW) w Krakowie PGW WP oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Kielcach, który uznał się za niewłaściwy do uzgodnienia wskazanego zakresu przedsięwzięcia. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie Dyrektor RZGW w Krakowie uzgodnił realizację przedsięwzięcia oraz określił konkretne warunki korzystania ze środowiska. Także RDOŚ postanowieniem z dnia 25 stycznia 2023 r. uzgodnił realizację i określił warunki realizacji przedsięwzięcia. Wbrew zarzutom podniesionym w odwołaniu Kolegium nie znalazło podstaw prawnych do uchylenia tego postanowienia. Zdaniem SKO także przedłożony w sprawie wraz z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wraz jego uzupełnieniem jest kompletny i spełnia wszystkie ustawowo wymagane wymogi, w tym także w zakresie wariantowości planowanego przedsięwzięcia. Jak wynika z ustaleń raportu, teren planowanego poszerzenia wyrobiska stanowią grunty orne od III do VI klasy bonitacyjnej. Działalność rolnicza na analizowanym terenie została zaprzestana. Tereny te mają charakter przemysłowy z sąsiedztwem istniejącego stacjonarnego zakładu przeróbczego i funkcjonujących kopalni, bez pokrycia roślinnego lub miejscami występującą roślinnością ruderalną. W związku z planowanym przedsięwzięciem nie zachodzi potrzeba wycinki drzew czy krzewów. Obszar złoża objęty "Dodatkiem nr 5 do dokumentacji geologicznej złoża [...] "[...]" w miejscowości [...] (...)", przyjęty decyzją Marszałka Województwa Świętokrzyskiego z dnia 12 kwietnia 2022 r. obejmuje całość zasobów udokumentowanych złóż "[...]" i "[...]" i ma na celu połączenie obu złóż. Jak wynika z ustaleń raportu, dalsza eksploatacja złoża odbywać się będzie nadal metodą odkrywkową, systemem ścianowym, w warstwie suchej, piętrami eksploatacyjnymi o spągu na rzędnej 310 m n.p.m., 295 m n.p.m. i 280 m n.p.m. Dopuszczono możliwość zmian rzędnych pięter eksploatacyjnych lub ich podziału na podpoziomy w przypadku występowania niekorzystnych warunków górniczo- geologicznych. Łączna ilość mas nadkładowych w związku z realizacją inwestycji wyniesie ok. 1.130.436 m3, tj. ok. 2.260.918 Mg. Do zagospodarowania ww. ilości mas nadkładowych przewidziano tymczasowe zwałowiska zewnętrzne, zwałowanie wewnętrzne, wały ochronne oraz budowę pochylni zjazdowych. Wszystkie masy nadkładowe zagospodarowane zostaną w granicach proponowanego obszaru górniczego "[...]". Na przeważającym obszarze złoża urabianie kopaliny prowadzone będzie przy użyciu materiałów wybuchowych. Jedynie w niewielkiej części obszaru przewidzianego do eksploatacji (część północno-zachodnia, południowo-wschodnia i wschodnia), złoże urabiane będzie mechanicznie przy użyciu koparki młotkowej, bez stosowania środków strzałowych. Urobek będzie kierowany częściowo do istniejącego zakładu przeróbczego, o maksymalnej wydajności 900.000 Mg/rok, innego przedsiębiorcy, zlokalizowanego na działkach nr ewid. [...] i [...], częściowo będzie przerabiany wewnątrz wyrobiska, za pomocą planowanego mobilnego zakładu przeróbczego (o wydajności maksymalnej 400.000 Mg/rok ), a pozostały materiał będzie wywożony bezpośrednio samochodami odbiorców. Nadto, jak wynika z ustaleń raportu, planowany mobilny zakład przeróbczy, pracujący wyłącznie w wyrobisku, będzie składał się z kruszarki, przesiewacza i 3 szt. taśmociągów/przenośników. Inwestor przewiduje formowanie stożków kruszyw, o wysokości ok. 5 m, wyłącznie w wyrobisku, w sąsiedztwie ww. zakładu. Istniejące zaplecze socjalne składa się z budynków kontenerowych, ogrzewanych wyłącznie elektrycznie. Dojazd do kopalni realizowany jest i będzie w oparciu o drogę lokalną łączącą się z drogą krajową Nr [...]. W badanej decyzji określono, że docelowo Kopalnia "[...]" pracować będzie 300 dni w roku. Eksploatacja złoża prowadzona będzie w systemie 3-zmianowym, z wyłączeniem w porze nocnej prac związanych ze zwałowaniem, wierceniem, strzelaniem, urabianiem mechanicznym oraz pracą mobilnego zakładu przeróbczego w wyrobisku. Zagospodarowaniem górniczym objęte zostaną zasoby operatywne, czyli możliwe do wydobycia ze złoża "[...]" wynoszące ok. 15.667.097 Mg [...] i ok. 674.628 Mg [...], zapewniając żywotność kopalni na minimum 10 lat. Przewiduje się, że teren Kopalni "[...]" zostanie zrekultywowany w kierunku rolno-zadrzewieniowym. W proponowanym terenie górniczym, a co za tym idzie w zasięgu oddziaływania ww. stref zagrożeń wynikających z zastosowania metod strzałowych, znajdują się dojazdowe drogi gminne oraz zakłady górnicze "[...]" i " [...]", a także istniejący semi-mobilny zakład przeróbczy innego przedsiębiorcy. W związku z powyższym zachodzi konieczność uzgadniania prowadzenia robót strzałowych z zarządcami ww. obiektów i dróg. Eksploatacja złoża "[...]" i transport kopaliny nie może naruszać stanu technicznego dróg, zlokalizowanych w zasięgu oddziaływania od robót strzałowych. Ponadto bliskie położenie kilku kopalń odkrywkowych w rejonie [...] wymaga koordynacji działań wydobywczych, w tym właściwego prowadzenia strzelań, jak również uzgodnień z właścicielem zakładu przeróbczego. Według założeń technologicznych zagadnienia te będą uwzględnione w planach ruchu zakładów górniczych, w tym dla przedmiotowego złoża "[...]". Parametry robót strzałowych winny być każdorazowo korygowane, a szkodliwe oddziaływanie od robót strzałowych wykonywanych podczas urabiania złoża "[...]" nie może obejmować drogi krajowej Nr [...] i terenów zabudowanych, w tym położonych najbliżej zabudowań/obiektów w kierunku wschodnim, południowym i północnym obr. [...] i obr. [...]. W zakresie emisji zanieczyszczeń powietrza, kontynuacja eksploatacji kopaliny ze złoża "[...]" będzie w szczególności źródłem zanieczyszczeń pyłowych, związanych ze: zwałowaniem, wydobywaniem, przerobem kopaliny oraz jej magazynowaniem i transportem. Kopalnia będzie funkcjonowała ok. 250 dni w roku, w systemie ciągłym. Planowane poszerzenie eksploatacji nie spowoduje żadnych zmian w zakresie technologii i wielkości wydobycia w stosunku do obecnie prowadzonej działalności. Wielkość wydobycia kopaliny pozostaje na dotychczasowym poziomie do 1.500.000 Mg/rok, tj. max. 6.000 Mg/dobę. Część urobku, tj. do 480.000 Mg/rok, będzie przerabiane na istniejącym zakładzie przeróbczym, zlokalizowanym na działce nr ewid. [...], a pozostała część tj. 1.020.000 Mg/rok będzie wywożona bezpośrednio przez odbiorców. Zakład przeróbczy produkować będzie kruszywa różnych frakcji w oparciu o elektryczne urządzenia – 2 kruszarki, 2 przesiewacze, przenośniki taśmowe (10 szt.). Czas pracy zakładu to 3 zmiany, przez ok. 250 dni w roku. Ponadto w porze nocnej nie jest prowadzony wywóz produktów z zakładu przeróbczego. Na terenie zakładu prowadzone jest zraszanie poprzez dysze wyprowadzające wodę w postaci drobnych kropelek pod dużym ciśnieniem w rejonie pokładu przesiewającego, kruszarek i przesypów. Planowane przedsięwzięcie polegać będzie na docelowym połączeniu wyrobisk kopalni "[...]", "[...]" oraz " [...]". W związku z powyższym w raporcie przedstawiono analizę obliczeniową zanieczyszczeń powietrza uwzględniającą funkcjonowanie ww. kopalń. Eksploatację złoża "[...]" należy prowadzić po zatrzymaniu eksploatacji na złożu "[...]" i wykluczeniu ewentualnego jednoczesnego prowadzenia w wyrobiskach przerobu kopalin z przedmiotowych złóż, tak aby zapewnić brak wzajemnego nałożenia się czynników uciążliwych dla środowiska. Analizy modelowe rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń w powietrzu przeprowadzone zostały przy uwzględnieniu ww. maksymalnego wydobycia i przerobu kopalin z przedmiotowych złóż, w tym na terenie sąsiadującego zakładu przeróbczego oraz przy zastosowaniu urządzeń i rozwiązań do redukcji emisji pyłów. W zakresie ograniczenia emisji pyłów z procesów wydobywczych prowadzonych na przedmiotowym terenie Kopalni "[...]", należy zastosować urządzenia i maszyny w pełni sprawne oraz ograniczyć czas jałowej pracy silników pojazdów, urządzeń i maszyn podczas postoju. Nadto, w celu ograniczenia niezorganizowanej emisji pyłów, drogi wewnętrzne, technologiczne, wyjazdowe z terenu kopalni, należy odpowiednio utwardzić, utrzymywać w czystości oraz systematycznie zraszać wodą w celu utrzymania stałej wilgotności ich nawierzchni. Przeprowadzone analizy wykazały, że przedsięwzięcie poza granicami dysponowania inwestora nie będzie powodować przekroczenia dopuszczalnych poziomów substancji w powietrzu określonych w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu (Dz.U. z 2021 r. poz. 845) oraz wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu określonych w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010r. (Dz.U. z 2010 r. Nr 16, poz. 87). Jak wynika z Uchwały Nr XXII/291/20 Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego z dnia 29 czerwca 2020 r. w sprawie określenia "Programu ochrony powietrza dla województwa świętokrzyskiego wraz z planem działań krótkoterminowych" (Dz. Urz. Woj. Święt. 2020 r., poz. 2615) w ramach działań dodatkowych zmierzających do ograniczenia wpływu zanieczyszczeń pochodzących z kopalni na stan jakości powietrza zaproponowano działania polegające m.in. na zraszaniu obszarów o nadmiernym pyleniu w kopalniach kruszyw, kontroli pojazdów opuszczających kopalnie odkrywkowe pod kątem ograniczenia zanieczyszczenia dróg, prowadzącego do niezorganizowanej emisji pyłu. Ponadto transport materiałów sypkich powinien być zabezpieczony przed powstawaniem emisji poprzez stosowanie najlepszych dostępnych zabezpieczeń ładunku takich jak: osłonięcie plandekami przewożonych materiałów, ograniczenie prędkości pojazdów. W celu ograniczenia uciążliwości powodowanych funkcjonowaniem Kopalni "[...]" konieczne jest realizowanie ww. założeń. Wydobycie, przeróbka kopaliny ze złoża "[...]", jak i jej transport związany będzie z emisją hałasu. Głównymi źródłami hałasu nadal na terenie kopalni będą: kruszarka, przesiewacz, taśmociąg, koparka, koparka z młotem, ładowarka, spycharka, wiertnica, wozidła technologiczne i samochody ciężarowe. Na analizowanym terenie występują źródła hałasu impulsowego, związane z zastosowaniem metod strzałowych. Pod względem lokalizacyjnym umiejscowienie przedsięwzięcia jest determinowane przez położenie udokumentowanego złoża "[...]". Pod względem technologicznym w raporcie rozważany był przede wszystkim wariant dotyczący kontynuacji eksploatacji złoża w poszerzonych granicach przy wykorzystaniu wyłącznie metody mechanicznej, przy użyciu sprzętu ciężkiego. Jednakże ze względu na fakt, że ciągła praca młotów jest bardziej uciążliwa niż urabianie skały z zastosowaniem materiałów wybuchowych, zrezygnowano z takiego rozwiązania. Ponadto zachodziłaby konieczność doposażenia zakładu górniczego w dodatkowe 3-4 szt. koparek. Mając na uwadze powyższe uznano, wbrew stanowisku odwołujących się, że wariant polegający na eksploatacji złoża z zastosowaniem metody urabiania materiałami wybuchowymi oraz mechanicznymi na niewielkich powierzchniach i wykorzystaniem istniejącego parku maszynowego zakładu górniczego, jest korzystniejszy dla środowiska. Jak wynika z ustaleń raportu, wariant wnioskowany (inwestorski) nie wykazuje ponadnormatywnego oddziaływania na środowisko przy zachowaniu większych korzyści ekonomicznych, a zatem wyboru zgodnego z zasadą zrównoważonego rozwoju. Wnioskowany wariant inwestycyjny uznano, przy obecnym poziomie wiedzy i możliwościach technicznych, technologicznych, za najkorzystniejszy i wskazany do realizacji pod względem ekonomicznym, przy jednoczesnym zachowaniu standardów jakości środowiska. Przed kontynuacją wydobycia ze złoża "[...]" będą prowadzone prace przygotowawcze obejmujące zdjęcie nadkładu w zakresie niezbędnym do eksploatacji oraz oczyszczenie stropu złoża. Przedstawiono szczegółowy sposób zagospodarowania mas nadkładowych. Złoże "[...]" urabiane będzie nadal głównie przy pomocy materiałów wybuchowych. Jedynie w niewielkiej części obszaru przewidzianego do eksploatacji inwestor zakłada, że złoże urabiane będzie mechanicznie przy użyciu koparki młotkowej tj.: - w części północno-zachodniej, na powierzchni ok. 616 m2, - w części południowo-wschodniej, na powierzchniach: ok. 3.620 m², ok. 513 m² i ok. 1.352 m², - w części wschodniej, na powierzchni ok. 161 m². Obszary te mogą zostać zmniejszone po wyznaczeniu rzeczywistych stref oddziaływań przez rzeczoznawcę w zakresie techniki strzelniczej. Urabianie złoża materiałami wybuchowymi będzie prowadzone głównie metodą długich i krótkich otworów pionowych. Wykonywane w kopalni roboty strzałowe przy użyciu materiałów wybuchowych powodują oddziaływania wynikające z: wstrząsów (drgań parasejsmicznych) powstałych w wyniku detonacji materiału wybuchowego, rozrzutu odłamków skalnych, działania udarowej fali powietrznej. Zgodnie z raportem strefa zasięgu rozrzutu odłamków skalnych wynosić będzie ok. 60-140 m. Zasięg działania powietrznej fali uderzeniowej od robót strzałowych prowadzonych w złożu wynosić będzie ok. 88-150 m. Strefa zasięgu szkodliwych drgań parasejsmicznych wynosić będzie ok. 150-200 m. Parametry poszczególnych ww. stref mogą ulec zmianie po wyznaczeniu rzeczywistych stref oddziaływań przez rzeczoznawcę ds. robót strzałowych. Jak wynika z dokumentacji sprawy żaden obiekt mieszkalny (niebędący we władaniu inwestora) nie znajduje się w zasięgu wyznaczonych poszczególnych stref oddziaływania od robót strzałowych. Na terenie przedsięwzięcia będą występować źródła emisji do powietrza o charakterze niezorganizowanym. Analizy modelowe rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń w powietrzu atmosferycznym przeprowadzone zostały przy uwzględnieniu ww. maksymalnego wydobycia przerobu kopaliny, działalności sąsiadującego zakładu przeróbczego oraz przy zastosowaniu urządzeń i rozwiązań do redukcji emisji pyłów. Mobilny zakład przeróbczy zostanie wyposażony w zraszanie zamontowane w newralgicznych punktach generujących największe emisje pyłów, tj. na kruszarce i przesiewaczu (przyjęto skuteczność metody 50%). W celu ograniczenia emisji wtórnej drogi wewnętrzne - technologiczne na terenie Kopalni "[...]" należy odpowiednio utwardzić, utrzymywać w czystości i zraszać, aby utrzymać stałą wilgotność ich nawierzchni, poza okresem zalegania lodu, pokrywy śnieżnej i występowania deszczu. Intensywność zraszania zależeć będzie od aktualnych warunków pogodowych. Wartością bazową pozwalającą na redukcję emisji pyłów z dróg na poziomie 60 % według danych literaturowych jest aplikacja wody w ilości od 1 do 2l/m2/h w najbardziej niekorzystnych warunkach pogodowych (sucho i wietrznie). Ponadto należy przestrzegać ograniczenia jałowej pracy silników pojazdów, maszyn wykorzystywanych na terenie kopalni oraz środków transportu. Należy również stosować myjkę dla pojazdów opuszczających teren kopalni. Wykorzystywana na potrzeby kopalni wiertnica została wyposażona w urządzenie odpylające. W miarę możliwości należy formować stożki magazynowe tak, aby zapewnić cień aerodynamiczny (wyższe stożki magazynowe, za nimi niższe). Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium podkreśliło, że zgodnie z raportem z uwagi na lokalizację Kopalni "[...]" w sąsiedztwie innych kopalń i bliskie usytuowanie w stosunku do zabudowy mieszkaniowej oraz złożoność założeń do analizy obliczeniowej oddziaływania w zakresie emisji zanieczyszczeń powietrza i emisji hałasu, których zasięg określono w raporcie na podstawie obliczeń, w kwestionowanej decyzji nałożono obowiązek opracowania analizy porealizacyjnej w tym zakresie. Planowane przedsięwzięcie realizowane jest w strefie [...], która zgodnie z wykonaną oceną jakości powietrza za rok 2014 r. została zakwalifikowana do wykonania programu ochrony powietrza z uwagi m.in. na przekroczenie pyłu zawieszonego PM 10 (częstości przekroczeń dla stężeń 24-godzinnych). Ponadto należy wykonać pomiary poziomu hałasu w porze dnia na najbliższych terenach podlegających ochronie akustycznej, zlokalizowanych na wschód, południowy-wschód i północ od granic Kopalni "[...]". Pomiary należy wykonać w okresie 6 miesięcy od rozpoczęcia eksploatacji złoża "[...]" w poszerzonych granicach, przy max. możliwej ze względów technologicznych wielkości wydobycia i przerobu kopaliny ze złoża. Na podstawie ww. pomiarów należy opracować analizę porealizacyjną. W przypadku ponadnormatywnego oddziaływania przedstawić propozycję rozwiązań minimalizujących wraz z oceną ich skuteczności. Analizę w zakresie immisji pyłu należy przedłożyć właściwemu organowi w terminie do 24 miesięcy od rozpoczęcia eksploatacji złoża "[...]" w poszerzonych granicach, natomiast w zakresie emisji hałasu w terminie do 6 miesięcy od daty wykonania pomiarów. Przedmiotowe złoże "[...]" będzie eksploatowane w warstwie suchej, powyżej poziomu wodonośnego. Jak wynika z raportu monitoring położenia zwierciadła wód podziemnych w utworach dewońskich w rejonie złoża "[...]" i "[...]" prowadzony jest w 5 otworach o określonych rzędnych. Na podstawie obserwacji zwierciadła wód podziemnych na przestrzeni 5 lat w żadnym z punktów nie stwierdzono by wody podziemne sięgnęły rzędnej 278 m n.p.m. Inwestor zawnioskował o eksploatację całości złoża do rzędnej 280 m n.p.m. Eksploatacja prowadzona będzie wyłącznie w warstwie suchej złoża z pozostaniem 2 metrowej półki ochronnej nad zwierciadłem wód podziemnych w utworach [...]. Zgodnie z warunkami badanej decyzji należy kontynuować monitoring zwierciadła wód podziemnych poprzez regularne pomiary jego położenia. Zaplecze techniczne powinno zostać zorganizowane na terenie utwardzonym, zabezpieczonym przed przenikaniem zanieczyszczeń, w tym substancji ropopochodnych, poza wyrobiskiem. Wytwarzane odpady należy magazynować na terenie kopalni w wyznaczonych na ten cel miejscach o utwardzonym podłożu. Nie przewiduje się powstawania i odprowadzania ścieków przemysłowych. Ujmowane ścieki bytowe gromadzone są i będą jak dotychczas w istniejącym szczelnym zbiorniku bezodpływowym. Nie przewiduje się negatywnego oddziaływania na środowisko gruntowo-wodne, wody powierzchniowe i podziemne. Zamierzenie polegające na kontynuacji eksploatacji złoża [...] "[...]" w nowych poszerzonych granicach, w warstwie suchej, zlokalizowane jest na terenie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu, dla którego obowiązują regulacje wprowadzone Uchwałą [...] w strefie C - obszary poza strefami A i B; tereny zabudowy, użytkowane rolniczo, przekształcone przez człowieka; strefa odznacza się najniższym rygorem ochrony. Zgodnie z § 5 ust. 5 ww. uchwały na ww. obszarze w strefie krajobrazowej C nie ustala się zakazów. Projektowany teren górniczy od strony północno-wschodniej jest zlokalizowany w bezpośrednim sąsiedztwie granicy [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu. Przedmiotowa kopalnia zlokalizowana jest w odległości ok. [...] od granic [...]. Najbliższy obszar Natura 2000 [...] znajduje się w odległości ok. [...] km na północ od granic proponowanego obszaru górniczego, a [...] w odległości ok. 6,5 km w kierunku zachodnim. Zgodnie z raportem tereny planowanego poszerzenia mają charakter przemysłowy, z sąsiedztwem istniejącego stacjonarnego zakładu przeróbczego i funkcjonujących kopalni, bez pokrycia roślinnego lub miejscami występującą roślinnością ruderalną. W raporcie przewidziano stosowny sposób postępowania w stosunku do występującej roślinności i zwierząt. Przedmiotowe zamierzenie nie będzie stanowiło istotnego nowego elementu krajobrazu. Mając na uwadze charakter terenu przedmiotowej kopalni i zaproponowane działania minimalizujące oddziaływanie na środowisko, nie przewiduje się negatywnego wpływu na walory krajobrazowe. Ponadto przeprowadzona po zakończeniu wydobycia rekultywacja w kierunku rolno-zadrzewieniowym, której warunki także określono w raporcie, w przyszłości pozwoli na przywrócenie krajobrazu również do jego pierwotnych, przyrodniczych funkcji. Reasumując, w ocenie Kolegium, analiza przedłożonych akt sprawy pozwala przyjąć, że organ I instancji, po przeprowadzeniu wyczerpującego postępowania wyjaśniającego, zapewniając udział społeczeństwa w tym postępowaniu, prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy i zgodnie z przepisami u.i.ś., w szczególności art. 80 ust. 1 i art. 82 ust. 1, wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach przedmiotowego przedsięwzięcia. Biorąc pod uwagę opinie organów specjalistycznych oraz po przeprowadzeniu własnej - uwzględniając uwarunkowania przedstawione w art. 63 ust. 1 u.i.ś. - analizy dostarczonych wraz z wnioskiem materiałów dowodowych Burmistrz Miasta i Gminy Łagów określił w sposób wystarczający środowiskowe uwarunkowania dla planowanej inwestycji. Odnosząc się do zarzutów uzupełnionego odwołania Kolegium wyjaśniło, w oparciu o przedłożone akta, w tym także pismo wnioskodawcy z dnia 1 czerwca 2023r., że należąca do stron odwołujących działka o nr ewid. A położona w m. [...] znajduje się obecnie w granicach terenu górniczego "[...]", wyznaczonego na podstawie decyzji Marszałka Województwa Świętokrzyskiego z dnia 23 maja 2022 r. znak: ŚO-V.7422.42.2021 udzielającej koncesji na wydobywanie kopaliny ze złoża "[...]". Działka ta znajduje się w przestrzeni objętej przewidywanymi szkodliwymi wpływami robót górniczych zakładu górniczego. Obecna decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie zmieni stanu faktycznego i prawnego terenu skarżących. Stanowi wyłącznie informację o środowisku w aspekcie zamierzonej realizacji planowanego przedsięwzięcia. Dla terenu przedsięwzięcia i obszarów sąsiednich nie został opracowany miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Najbliższe obszary chronione akustycznie, nienależące do inwestora, zaklasyfikowane zostały w raporcie na podstawie pisma Burmistrza Miasta i Gminy Łagów znak: B.6724.44.21 z dnia 17 grudnia 2022 r. oraz faktycznego sposobu zagospodarowania i użytkowania terenu. W raporcie wykazano, iż hałas emitowany do środowiska z terenu kopalni w punktach obserwacyjnych (tj. tereny najbliższej zabudowy zagrodowej, w tym z uwzględnieniem działki o nr ewid. A obr. [...]) nie przekroczy standardów jakości środowiska, w porze dnia i nocy, określonych w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Powyższe zweryfikuje analiza porealizacyjna w tym zakresie. Zakres inwestycji obejmuje wprowadzenie do wyrobiska mobilnego zakładu krusząco-sortującego i dodatkowej ładowarki go obsługującej, wraz możliwością magazynowania kruszyw wewnątrz wyrobiska. Planowany mobilny zakład przeróbczy, o wydajności 400.000 Mg/rok, pracujący wyłącznie w wyrobisku, będzie składał się z kruszarki, przesiewacza i 3 szt. taśmociągów/przenośników. Funkcjonowanie zakładu mobilnego pracującego w wyrobisku, jak również działalność istniejącego zakładu przeróbczego, innego przedsiębiorcy, zlokalizowanego na działkach nr ewid. [...] i [...], zostały uwzględnione w raporcie w analizach obliczeniowych emisji zanieczyszczeń powietrza i hałasu, które jak już wcześniej wspomniano nie wykazały przekroczeń standardów jakości środowiska. Na wynik ten nie ma wpływu zakład produkcji betonu ani zaplecze techniczne kopalni Łagów, w którym są naprawiane samochody ciężarowe oraz sprzęt pracujący na kopalni należącej do inwestora z uwagi na brak wymogu dla ww. inwestycji decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Oddziaływania związane z urabianiem przedmiotowego złoża przy pomocy materiałów wybuchowych były przedmiotem analiz zawartych w raporcie o oddziaływaniu na środowisko. Przy złożeniach wykazano w tym raporcie, że w związku z planowanym przedsięwzięciem dotrzymane zostaną standardy jakości środowiska. Raport zawiera również odniesienie do kwestii wariantów przedsięwzięcia, jak i jego oddziaływania na zwierzęta. Wbrew zarzutowi odwołujących się Burmistrz Miasta i Gminy Łagów zawiadomił strony postępowania o wydaniu decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania przez obwieszczenie dokonane w dniu 18 kwietnia 2023 r. na stronie BIP Urzędu Gminy w Łagowie. Jednocześnie poinformowano o możliwości zapoznania się z treścią decyzji w budynku organu oraz o terminie do wniesienia odwołania. Organ I instancji zastosował zatem formę zawiadomienia zgodnie z art. 74 ust. 3 u.i.ś. w zw. z art. 49 K.p.a. Nadto, wbrew zarzutom odwołania, organ I instancji ustosunkował się w uzasadnieniu decyzji do wniosków i uwag zgłoszonych w trakcie toczącego się postępowania. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera informacje o przeprowadzonym postępowaniu z udziałem społeczeństwa, złożonych uwagach i wnioskach, a organ odniósł się do nich. Chybiony jest zarzut braku przeanalizowania wpływu inwestycji na nieruchomość nr A. Nieruchomość ta została objęta analizą wpływu inwestycji na nią, m.in. obliczenia oddziaływań górniczych, zanieczyszczeń do powierza, hałasu. Nadto, analiza wpływu inwestycji m.in. na działkę nr A, była rozważana w kontekście oddziaływań w obu przedstawianych wariantach, tj. proponowanym (nr 1) oraz innym racjonalnym (nr 2). Żaden obiekt mieszkalny (nie będący we władaniu Inwestora) nie znajduje się w zasięgu wyznaczonych poszczególnych stref oddziaływania od robót strzałowych. Zawarta w odwołaniu ocena odwołujących się, iż planowana inwestycja pogorszyła warunki życia mieszkańców w zakresie emisji hałasu i pylenia, nie została poparta żadnymi dowodami, ekspertyzą lub opinią biegłego. Podważenie ustaleń raportu mogłoby nastąpić jedynie, co do zasady, poprzez przedstawienie ekspertyzy, która w sposób udokumentowany wskazywałaby na wady raportu (tzw. kontrraportu), sporządzonej przez specjalistów dysponujących równie fachową wiedzą jak autorzy raportu, której wnioski pozostawałyby w rażącej sprzeczności do tych zawartych w raporcie przedłożonym przez inwestora. Chybiony jest zarzut pominięcia w analizie skumulowanego oddziaływania planowanej inwestycji z działającą od 2022 r. linią produkcyjną betonu na działkach [...]. Węzeł betoniarski nie jest zaliczany do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, a jego montaż nie był przewidywany na etapie składania wniosku o wydanie decyzji środowiskowej. Zgodnie z obowiązującymi przepisami w raporcie uwzględniono oddziaływania skumulowane wszystkich istniejących i planowanych zamierzeń inwestycyjnych. Węzeł betoniarski stanął w rejonie rozbudowanego zakładu przeróbczego, z którego surowce (kruszywa) są dostarczane do węzła. Zakład przeróbczy (po rozbudowie i zwiększeniu wydajności) został uwzględniony w analizach skumulowanych oddziaływań. Odnosząc się do zarzutu braku analizy oddziaływania planowanej inwestycji na pasiekę pszczelną organ wskazał, że wszelkie tereny zabudowane zostały wzięte pod uwagę w kontekście oddziaływań planowanej inwestycji – oddziaływań górniczych. Poszerzenie eksploatacji w żaden sposób nie oddziałuje na funkcjonowanie pszczół. Nie ma na to żadnych dowodów. Tereny, o które będzie poszerzone wyrobisko, nie były i nie będą miejscem bytowania pszczół z uwagi na brak kwitnącej roślinności, dostarczającej pszczołom nektaru. Jak wynika z wyjaśnień wnioskodawcy po załadowaniu pojazdy drogą wewnętrzną kierowane są na myjkę kół, a dalej na wagę i opuszczają zakład drogą lokalną wyjeżdżając na DK nr [...]. W odniesieniu do podniesionego w odwołaniu zarzutu dotyczącego czasu pracy wskazać należy, że docelowo kopalnia [...] pracować będzie 300 dni w roku. Wyrobisko, a także załadunek (koparki) i wywóz kopaliny do zakładu przeróbczego (wozidła technologiczne) funkcjonować będą 24 godziny na dobę. Natomiast prace związane z wierceniem otworów strzałowych, równanie terenu spycharką, czy praca mobilnego zakładu będą prowadzone w wyrobisku wyłącznie w porze dziennej, tj. w godzinach 6-22. Planowane poszerzenie eksploatacji nie spowoduje żadnych zmian w zakresie technologii i wielkości wydobycia w stosunku do obecnie prowadzonej działalności tj.: - technologia wydobywania i transportu pozostaną te same, - system pracy i natężenie ruchu pojazdów związanych z działalnością Zakładu pozostaną bez zmian, - wielkość wydobycia kopaliny pozostanie na dotychczasowym poziomie, tj. do 1,5 mln. Mg/rok. Wydłużenie czasu pracy przy zachowaniu obecnego wydobycia daje możliwość zmniejszenia dobowego wydobycia, a co za tym idzie zmniejszenia oddziaływań związanych z emisją zanieczyszczeń pyłowych czy odziaływań akustycznych. Chybiony jest zarzut dotyczący wadliwego określenia w decyzji przerobu kruszywa w stacjonarnym zakładzie przeróbczym. Zakład przeróbczy należy do [...] Sp. z o.o., która rozbudowała zakład m.in. w oparciu o posiadaną prawomocną decyzję z dnia 26 września 2008 r. W analizach skumulowanych oddziaływań uwzględniono zwiększoną wydajność zakładu stacjonarnego. Kolegium wyjaśniło również, że przedłożony odpis z KRS jest pełny i zawiera wszystkie zmiany dokonane w Spółce, natomiast z aktualnego odpisu wynika, że zarząd jest jednoosobowy, zatem wniosek o wydanie decyzji podpisany został prawidłowo przez Prezesa Zarządu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach D. K. i W. K. zarzucili: - naruszenie przepisów procedury poprzez nieodniesienie się przez organ I instancji do uwag, do czego zobowiązywały go "przepisy o udziale społeczeństwa w tym postępowaniu", niezweryfikowanie dokonanych przez wnioskodawcę pomiarów poziomu hałasu; w sąsiedztwie planowanego przedsięwzięcia znajduje się budynek gospodarczo-garażowy na działce nr [...], droga krajowa nr [...], linia do produkcji betonu na tej samej nieruchomości [...]oraz nieruchomość nr A, na której nie uwzględniono zagospodarowania od strony południowej (budowy budynków mieszkalnych), o czym świadczą uzyskane ostateczne pozwolenia na budowę; wątpliwości budzi zawarta treść pisma z dnia 17 grudnia 2021 r. załączona do raportu odnośnie charakterystyki terenów otaczających kopalnię objętą inwestycją w zmianie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego określenia przeznaczenia; - naruszenie przepisów procedury poprzez wydanie zaskarżonej decyzji w oparciu o raport, który został sporządzony przy uwzględnieniu tylko zabudowań od strony północnej, podczas gdy o zagospodarowaniu działki nr A również od strony południowej świadczą wydane decyzje o warunkach zabudowy i ostateczne pozwolenia na budowę, co w konsekwencji doprowadziło do wydania decyzji w oparciu o błędnie ustalony stan faktyczny poprzez uznanie, że rozprzestrzenianie hałasu wskazane w raporcie jest obliczone w sposób prawidłowy dla przedmiotowego terenu; - naruszenie przepisów procedury poprzez wydanie zaskarżonej decyzji w oparciu o raport, w którym w ramach wyników pomiarów akustycznych nie wskazano wysokości, na jakiej te badania były przeprowadzone; budynek mieszkalny na nieruchomości nr A jest podpiwniczony parterowy z wykorzystanym poddaszem na cele mieszkaniowe; wysokość na której przeprowadzono pomiary hałasu miała istotne znaczenie dla prawidłowego określenia poziomu rozprzestrzenienia hałasu, co doprowadziło w konsekwencji do wydania zaskarżonej decyzji w oparciu o nieprawidłowo ustalony stan faktyczny poprzez uznanie, że poziomy rozprzestrzenienia hałasu wskazane w raporcie są obliczone w sposób prawidłowy dla przedmiotowego terenu; raport przedstawiony przez wnioskodawcę jest częściowo niejasny i stwarza możliwość różnych interpretacji zawartych w nim informacji – z uwagi na pomiary przyjęte w raporcie istnieje duże prawdopodobieństwo, że poziom hałasu dla ww. obszaru może przekroczyć ustalone prawem normy, przede wszystkim ze względu na fakt, że poziomy hałasu zostały ustalone dla punktu H1 w części północnej nieruchomości nr A (pomiary były niemożliwe do wykonania z powodu odległości od punktów H1 i H2); - naruszenie przepisów procedury poprzez nieustosunkowanie się przez organ do podnoszonej w odwołaniu kwestii negatywnego wpływu planowanej inwestycji na ludzi przebywających na stałe na terenie nieruchomości nr A i niewykonanie weryfikacji pomiarów poprzez przeprowadzenie dodatkowych pomiarów dla terenów, w których właściciele na stałe przebywają; nie uwzględniono pasieki pszczelej znajdującej się w południowej części nieruchomości nr A, w której na co dzień przy pracy przebywają ludzie (pszczelarze); - naruszenie przepisów procedury poprzez uchwalenie studium przez Radę Miasta i Gminę Łagów – teren zabudowy jest zwiększony w stronę południową działki skarżących i wynosi 200 m od drogi krajowej nr [...] i koliduje to z wyznaczonym przyszłym terenem górniczym, co nie powinno mieć miejsca; uwagi i wnioski o negatywnym wpływie inwestycji na ludzi i nieruchomość nr A nie zostały uwzględnione zarówno przez organ wydający decyzję jak również RDOŚ w Kielcach; w przedstawionym raporcie nieruchomość nr A od strony północnej jest oznaczona symbolem RM i nie jest uwzględnione zwiększenie zabudowy (200 m od drogi krajowej 74 powinna być oznaczona symbolem RMN); - brak zastosowania art. 50 § 1 K.p.a. - organ powinien wezwać wnioskodawcę w trybie tego przepisu do przedstawienia dodatkowych wariantów realizacji inwestycji; ponadto decyzja została wydana wadliwie ze względu przez niepodjęcie czynności zmierzających do wyegzekwowania od inwestora wariantu W2, który ma charakter racjonalny. W uzasadnieniu skargi jej autorzy podnieśli ponadto m.in., że wbrew obowiązkowi organ I instancji nie udostępnił na stronie BIP całej treści wydanej przez siebie decyzji, a jedynie informację o możliwości zapoznania się z jej treścią w Urzędzie Miasta i Gminy Łagów. W obwieszczeniu z dnia 17 kwietnia 2023 r. podana jest zła data wydania decyzji. Co więcej, zdaniem skarżących węzeł betoniarski działający od 2022 roku na działkach 9, 10, 15/1 i [...]– mimo twierdzenia przez organ odwoławczy, że nie jest zaliczany do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko – powinien być uwzględniony w postępowaniu o wydanie decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań, zarówno w analizie jak i raporcie przedstawionym przez wnioskodawcę, zwłaszcza że decyzja o pozwoleniu na budowę linii do produkcji betonu została wydana wcześniej (10 stycznia 2022 r., data złożenia wniosku – 13 września 2021 r.) niż został złożony wniosek o wydanie decyzji środowiskowej (10 marca 2022 r., data wpływu 14 marca 2022 r.). Skarżący wnieśli o zweryfikowanie raportu, zwłaszcza w zakresie skumulowanych oddziaływań wszystkich działalności znajdujących się w obszarze oddziaływania i ich wpływu na wyniki badań. W piśmie procesowym z dnia 13 listopada 2023 r. skarżący powołali się dodatkowo na dowód w postaci badań zrealizowanych przez uczelnię w 2016 roku, wykonanych w wybranych punktach zlokalizowanych głównie przy ciągach komunikacyjnych. Wobec nieustających skarg mieszkańców na zapylenie powietrza Gmina Łagów podjęła decyzję o zleceniu w 2016 roku na własny koszt całorocznego monitoringu powietrza poza terenami górniczymi – celem rozpoznania skali przekroczenia zawartości pyłów w powietrzu. Ponadto, zdaniem skarżących, organy nie dokonały rzetelnej weryfikacji raportu zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy środowiskowej, nie dostrzegając że wyjaśnienia powinny zostać dokonane przez osoby uprawnione do jego opracowania, a nie przez stronę postępowania. Brak jest również analizy możliwych konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem. Naruszono art. 77 ust. 1 pkt 2 ustawy środowiskowej poprzez zajęcie stanowiska przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Kielcach, który uznał się za niewłaściwy do uzgodnienia wskazanego zakresu przedsięwzięcia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w zakresie wyznaczonym wskazanymi przepisami prawa Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie wszystkie podniesione w niej zarzuty są uzasadnione. Kontrolą sądowoadministracyjną w niniejszej sprawie została objęta decyzja SKO, utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji, którą ustalono środowiskowe uwarunkowania dla inwestycji polegającej na poszerzeniu eksploatacji [...] ze złoża [...] wraz z połączeniem ze złożem [...] oraz uruchomieniem przeróbki kruszyw wewnątrz wyrobiska. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1094 ze zm.), zwanej dalej również "u.i.ś". Zgodnie z art. 71 ust. 1 tej ustawy, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Postępowanie toczące się w przedmiocie jej wydania dotyczy planowanego dopiero przedsięwzięcia i sprowadza się do ustalenia czy inwestycja w kształcie opisanym przez inwestora we wniosku zagraża środowisku oraz czy spełnia wymagania i parametry w zakresie ochrony środowiska (por. wyroki NSA z 22 kwietnia 2010 r., sygn. akt II OSK 696/09, z 30 czerwca 2010 r., sygn. akt II OSK 988/09). Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (art. 71 ust. 2 pkt 1 i 2 u.i.ś.). Przez ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko według art. 3 ust. 1 pkt 8 u.i.ś. rozumie się postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, obejmujące w szczególności: - weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, - uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień, - zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu. Z kolei w myśl art. 62 ust. 1 ustawy u.i.ś. w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko m.in. określa się, analizuje oraz ocenia bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko oraz ludność w tym zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, krajobraz, w tym krajobraz kulturowy, wzajemne oddziaływanie między tymi elementami, dostępność do złóż kopalin, ryzyko wystąpienia poważnych awarii oraz katastrof naturalnych i budowlanych, możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz wymagany zakres monitoringu. Ponadto, jak stanowi art. 77 ust. 1 u.i.ś., jeżeli wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach poprzedza ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji organ właściwy uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia i zasięga opinii wskazanych tam organów. Przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do jej wydania zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadza ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 79 ust. 1 u.i.ś.). Zgodnie z art. 74 ust. 1 pkt 1 u.i.ś. do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy dołączyć w przypadku przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko - raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, a w przypadku gdy wnioskodawca wystąpił o ustalenie zakresu raportu w trybie art. 69 - kartę informacyjną przedsięwzięcia. Nie ulega wątpliwości, że w postępowaniu w sprawie określenia środowiskowych uwarunkowań podstawowym dowodem jest raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Raport ten jest dokumentem prywatnym, podlegającym ocenie właściwego organu. Nie jest on opinią biegłego w rozumieniu art. 84 K.p.a., wchodzi w skład materiału dowodowego sprawy, jest dowodem z dokumentu i jak każdy inny dowód podlega regułom postępowania dowodowego, w tym swobodnej ocenie dowodów zgodnie z art. 80 K.p.a. Tym samym raport jest ekspertyzą rzeczoznawcy, będąc w istocie przedstawieniem własnego poglądu przez daną stronę, przy zaakcentowaniu, że pogląd ów odpowiada stanowisku rzeczoznawcy (por. wyrok WSA w Gliwicach z 30 maja 2018 r., sygn. II SA/Gl 158/18). Dokument ten jest przy tym rodzajem dowodu, któremu prawo materialne przypisuje szczególne wymagania. Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest dokumentem, którego prawidłowe sporządzenie wymaga od jego autora określonej wiedzy fachowej i który w efekcie obejmuje tzw. wiadomości specjalne. Mimo, że raport nie jest opinią biegłego w technicznoprawnym tego słowa znaczeniu, tj. w rozumieniu art. 84 § 1 K.p.a., gdyż jest sporządzany nie na zlecenie organu, lecz inwestora, to raportowi – z uwagi zwłaszcza na jego kompleksowość, fachowość i centralne miejsce w procedurze oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przypisuje się szczególną wartość – moc dowodową (por. wyrok NSA z 11 lipca 2013 r., II OSK 639/13). Zgodnie z art. 74a ust. 1 i 2 u.i.ś. prognozę oddziaływania na środowisko, raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 sporządza osoba, o której mowa w ust. 2. Ustęp ten stanowi, że autorem prognozy oddziaływania na środowisko, raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, a w przypadku zespołu autorów - kierującym tym zespołem powinna być osoba, która: 1) ukończyła, w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym i nauce, co najmniej studia pierwszego stopnia lub studia drugiego stopnia, lub jednolite studia magisterskie na kierunkach związanych z kształceniem w zakresie: a) nauk ścisłych z dziedzin nauk chemicznych, b) nauk przyrodniczych z dziedzin nauk biologicznych oraz nauk o Ziemi, c) nauk technicznych z dziedzin nauk technicznych z dyscyplin: biotechnologia, górnictwo i geologia inżynierska, inżynieria środowiska, d) nauk rolniczych, leśnych i weterynaryjnych z dziedzin nauk rolniczych, nauk leśnych lub 2) ukończyła, w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym i nauce, studia pierwszego stopnia lub drugiego stopnia lub jednolite studia magisterskie, i posiada co najmniej 3-letnie doświadczenie w pracach w zespołach autorów przygotowujących raporty o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko lub prognozy oddziaływania na środowisko lub była co najmniej pięciokrotnie członkiem zespołów autorów przygotowujących raporty o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko lub prognozy oddziaływania na środowisko. Jak wynika z art. 74a ust. 3 u.i.ś., autor dokumentu, stosownie do art. 51 ust. 2 pkt 1 lit. f oraz art. 66 ust. 1 pkt 19a ustawy, zobowiązany jest oświadczyć – pod rygorem odpowiedzialności karnej, że owe wymagania spełnia. Powyższy przepis został dodany z dniem 1 stycznia 2017 r. na mocy ustawy z 9 października 2015 r. o zmianie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r. poz. 1936). Wprowadzenie art. 74a ustawy miało na celu prawidłową implementację dyrektywy 2011/92/UE. W poprzednim stanie prawnym przepisy prawne nie stawiały autorowi raportu o odziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (w tym na obszar Natura 2000) ani prognozy oddziaływania na środowisko żadnych formalnych wymagań. Od dnia 1 stycznia 2017 r. nastąpiła jednak diametralna zmiana w tym zakresie. Wskazane w ust. 2 pkt 1 i 2 wymagania stanowią samodzielne podstawy sporządzania ww. dokumentów. Oznacza to, że podmiot sporządzający raport/prognozę oddziaływania na środowisko bądź kierujący takim zespołem, musi spełniać przynajmniej jeden ze wskazanych w tych punktach warunków (por. K. Gruszecki, "Komentarz do ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko", wyd. IV, opubl. LEX/el. 2023, t. 1 do art. 74a u.i.ś.). Co więcej, jak podniósł NSA w wyroku z 5 czerwca 2019 r., sygn. II OSK 750/19, w świetle art. 74a ust. 2 art. 74a ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a-d oraz pkt 2 u.i.ś. wymóg posiadania określonych kwalifikacji dotyczy zarówno osoby sporządzającej raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko jak i osoby, która go uzupełnia i składa dodatkowe wyjaśnienia co do jego treści. Pogląd ten podziela także K. Gruszecki (j.w.) podnosząc, że przyjęcie odmiennego założenia pozwalałoby na wypowiadanie poglądów przez osoby niemające odpowiedniego przygotowania. W rozpatrywanym przypadku inwestor dołączył do wniosku raport o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko, autorstwa geologa górniczego K. P., który złożył stosowne oświadczenie zgodnie z art. 74a ust. 3 u.i.ś. o posiadanych kwalifikacjach do sporządzenia raportu. Po wystąpieniu przez organ prowadzący postępowanie, na podstawie art. 77 ust. 1 pkt 1 i 4 u.i.ś., pismami z dnia 29 marca 2022 r. do RDOŚ w Kielcach i do Dyrektora RZGW w Krakowie PGW WP z prośbą o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia (wraz z przesłaniem raportu), RDOŚ zwrócił się do organu – a pośrednio inwestora – o uzupełnienie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko stosownie do art. 66 u.i.ś., o szczegółowo wskazane w piśmie informacje (k. 456-459 akt adm.), dotyczące skali, zakresu i usytuowania przedsięwzięcia (8 punktów), środowiska gruntowo-wodnego (3 punkty), emisji zanieczyszczeń powietrza i emisji hałasu (11 punktów), środowiska przyrodniczego (3 punkty). Podobnie Dyrektor RZGW w Krakowie PGW WP w piśmie z dnia 8 czerwca 2022 r. zwrócił się do Burmistrza Miasta i Gminy Łagów o uzupełnienie raportu we wskazanym w piśmie zakresie, tj. co do zakresu głębokościowego przedsięwzięcia, zużycia wody na cele technologiczne (zraszanie dróg i zakładów), odwodnienia wyrobiska, odwodnienia zwałowisk, monitoringu położenia zwierciadła wód podziemnych poziomu dewońskiego oraz obszarów chronionych, o których mowa w art. 16 pkt 32 ustawy Prawo wodne. W obu przypadkach organ I instancji zwrócił się do inwestora o uzupełnienie raportu we wskazanych zakresach. Spółka A złożyła stosowne opracowania uzupełniające – w odpowiedzi na pismo RDOŚ w opracowaniu z dnia 4 liczącym 2022 r. liczącym 21 stron (plus załączniki), a w odpowiedzi na pismo Dyrektora RZGW w piśmie z dnia 30 sierpnia 2022 r. liczącym 3 strony (plus załączniki). W każdym przypadku złożone opracowanie zostało podpisane przez "pełnomocnika G. B.". W ocenie Sądu, w świetle przedstawionych wyżej wywodów jest to uchybienie, które dyskwalifikuje prawidłowość dokonanego uzupełnienia raportu w świetle wymogów z art. 74a u.i.ś., a w każdym razie nie zostało wykazane, by osoba, która podpisała opracowania uzupełniające spełniała wymagania przewidziane w tym przepisie. Tymczasem opracowania te w sposób szczegółowy, z zastosowaniem wiedzy specjalistycznej, odnoszą się do ustaleń raportu, niekiedy nawet korygują jego ustalenia, co w ocenie Sądu powoduje, że również one winny być sporządzone i podpisane przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia. Opracowania te zostały zaś przedłożone stosownym organom współdziałającym i stały się podstawą dokonanych uzgodnień, a także ustaleń organów, co nie powinno mieć miejsca z uwagi na wskazane wyżej uchybienie. Stanowi to samoistny powód uchylenia decyzji organów obu instancji z uwagi na istotne naruszenie art. 74a u.i.ś. Niezależnie od powyższego należy zwrócić uwagę, że w przedłożonym raporcie w ramach analizy emisji hałasu do środowiska z terenu objętego inwestycją – przyjmując ostatecznie, że w przypadku przedmiotowej inwestycji poziom emitowanego hałasu przy najbliższych obiektach chronionych nie będzie przekraczał dopuszczalnych wartości 55,0 dB i 45,0 dB – w ramach przeprowadzonych badań wykonano pomiary w trzech punktach oznaczonych jako P-1, P-2 i P-3. Jak ustalono, najbliższe zabudowania mieszkalne znajdują się w odległości: - 70 m w kierunku wschodnim, - 170 m w kierunku południowo-wschodnim, - 280 m w kierunku północnym. Z rysunku nr 4 na str. 43v. raportu (str. 8 analizy emisji hałasu) wynika, że o ile punkty pomiaru P-1 i P-3 zostały wyznaczone w odległościach odpowiednio 280 m i 170 m, o tyle punkt P-2 wyznaczono w odległości ponad dwukrotnie większej niż zaznaczona na rysunku odległość 70 m, w której na tym kierunku mają znajdować się zabudowania mieszkalne. W punkcie P-2 uzyskano co prawda wyniki pomiaru nieprzekraczające wartości dopuszczalnych (w kumulacji z tłem – 49,2 dB w dzień i 37,8 dB w nocy), jednak prawidłowość wyznaczenia tego punktu pomiaru nasuwa duże wątpliwości skoro można przypuszczać, że w odległości 70 m od granic inwestycji poziom hałasu jest wyższy niż w miejscu, gdzie – z niezrozumiałych powodów – wyznaczono punkt pomiaru P-2. Okoliczność ta wymagała przynajmniej wyjaśnienia, prawdopodobnym jest bowiem, że wartości pomiaru w miejscu faktycznego występowania zabudowy mieszkaniowej na kierunku wschodnim są inne niż to ustalono dla punktu P-2. Wymagałoby to zatem wykonania ponownych pomiarów właśnie w miejscu, gdzie znajduje się ta zabudowa mieszkaniowa. W razie bowiem ewentualnego przekroczenia dopuszczalnych norm koniecznym może okazać się zastosowanie określonych rozwiązań zapobiegających takiemu stanowi rzeczy. W ocenie Sądu zasadnie również skarżący zarzucili brak dokonania oceny skumulowanego oddziaływania planowanej inwestycji z linią do produkcji betonu (węzłem betoniarskim), jaka ma działać od 2022 r. na działkach [...]– w ramach terenu inwestycji. Odpowiadając na zarzuty w tym zakresie spółka A w piśmie z dnia 1 czerwca 2023 r. podniosła, że węzeł betoniarski nie jest zaliczany do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, a jego montaż nie był przewidywany na etapie składania wniosku o wydanie decyzji środowiskowej. Zgodnie z obowiązującymi przepisami – jak dalej wynika z pisma – w raporcie uwzględniono oddziaływania skumulowane wszystkich istniejących i planowanych zamierzeń inwestycyjnych. Węzeł betoniarski stanął w rejonie rozbudowanego zakładu przeróbczego, z którego surowce (kruszywa) są dostarczane do węzła. Zakład przeróbczy (po rozbudowie i zwiększeniu wydajności), jak wskazano w piśmie, został uwzględniony w analizach skumulowanych oddziaływań. Organ odwoławczy odnosząc się do argumentacji skarżących w powyższym zakresie w całości uznał za zasadne stanowisko wyrażone w przytoczonym piśmie, co jednak w ocenie Sądu nie może zasługiwać na aprobatę. O ile bowiem w przedłożonym raporcie w ramach oddziaływań skumulowanych uwzględniono zakład przeróbczy, o tyle nie ma w nim mowy o węźle betoniarskim (linii do produkcji betonu). Jak zaś wynika z przytoczonego pisma inwestora, węzeł ten stanął "w rejonie" rozbudowanego zakładu przeróbczego, co sugeruje, że jest to odrębna inwestycja, na którą – jak podnoszą skarżący – pozwolenie na budowę zostało wydane już 10 stycznia 2022 r., a zatem przed złożeniem wniosku o wydanie decyzji środowiskowej, co przeczyłoby twierdzeniu inwestora, że montaż tego węzła nie był przewidywany na etapie składania wniosku o wydanie decyzji środowiskowej. Zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 3b u.i.ś. raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać informacje umożliwiające analizę kryteriów wymienionych w art. 62 ust. 1 oraz zawierać m.in. informacje na temat powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych, zrealizowanych lub planowanych, dla których wydano decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia - w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem. W ocenie Sądu mając na uwadze cel tego przepisu, a także fakt, że niewątpliwie planowana inwestycja oraz linia do produkcji betonu generują podobne uciążliwości takie jak hałas czy zanieczyszczenie powietrza, raport powinien uwzględniać także istnienie węzła betoniarskiego – niezależnie od tego, czy jego powstanie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (przepis art. 66 ust. 1 pkt 3b posługuje się sformułowaniem "w szczególności"), zwłaszcza w sytuacji gdy nie można wykluczyć, że skumulowane oddziaływanie obu inwestycji może prowadzić do przekroczenia obowiązujących norm hałasu czy zanieczyszczenia. Trzeba zwrócić uwagę, że w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady Nr 2011/92/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko (Dz.U.UE.L.2012.26.1) – w punkcie 5 lit. e) załącznika IV, odnoszącego się do informacji zawartych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, przewidziano, że raport ten powinien zawierać opis prawdopodobnego znaczącego wpływu przedsięwzięcia na środowisko, wynikającego m.in. z kumulacji skutków ze skutkami innych już realizowanych lub zatwierdzonych przedsięwzięć, z uwzględnieniem aktualnych problemów środowiskowych dotyczących obszarów o szczególnym znaczeniu środowiskowym, które mogą zostać dotknięte skutkami realizacji przedsięwzięcia, lub z uwzględnieniem wykorzystania zasobów naturalnych. Co więcej, w definicji przedsięwzięcia przewidzianej w art. 3 pkt 13 u.i.ś. przyjęto, że pod pojęciem tym należy rozumieć zamierzenie budowlane lub inną ingerencję w środowisko polegającą na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu, w tym również na wydobywaniu kopalin, przy czym przedsięwzięcia powiązane technologicznie kwalifikuje się jako jedno przedsięwzięcie, także jeżeli są one realizowane przez różne podmioty. Należałoby zatem również ocenić, czy i w tym przypadku nie występuje taki rodzaj powiązania. W każdym razie zaś w raporcie zabrakło jakiegokolwiek odniesienia do inwestycji polegającej na budowie linii do produkcji betonu, która – jak się okazuje – działa na terenie inwestycji objętej decyzją środowiskową i powoduje podobne skutki dla środowiska, związane z emisją hałasu czy zanieczyszczeń. Z powyższych powodów Sąd doszedł do przekonania, że przeprowadzone jak dotąd postępowanie narusza w sposób istotny przepisy postępowania, tj. art. 7, 77 § 1, 80, 107 § 3 K.p.a., a także art. 74a u.i.ś., co musiało prowadzić do uchylenia decyzji organów obu instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. i art. 135 p.p.s.a. Rozpoznając ponownie sprawę organ uwzględni powyższe uwagi, wyeliminuje dotychczasowe uchybienia, uzupełni materiał dowodowy we wskazanym kierunku, a w konsekwencji w razie potrzeby ponowi procedurę uzgodnieniową, zaś wydane rozstrzygnięcie w sposób należyty uzasadni. Sąd nie znalazł natomiast innych powodów mogących na obecnym etapie uzasadniać uchylenie zaskarżonej decyzji. Treść rozstrzygnięcia Sądu, implikująca konieczność uzupełnienia postępowania dowodowego, w tym w szczególności sporządzonego w sprawie raportu, powoduje że szczegółowe odnoszenie się do większości zarzutów skargi byłoby na obecnym etapie przedwczesne. Możliwe jest jednak spostrzeżenie, że – wbrew twierdzeniu skarżących – dotychczas sporządzony raport zawiera szczegółowe przedstawienie wariantów i uzasadnienie wyboru danego wariantu – zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 5-7, zaś organy także uzasadniły wybór wariantu polegającego na eksploatacji złoża z zastosowaniem metody urabiania materiałami wybuchowymi oraz mechanicznymi na niewielkich powierzchniach i wykorzystaniem istniejącego parku maszynowego zakładu górniczego, jako korzystniejszego dla środowiska. Szeroko odniesiono się również do wpływu inwestycji na nieruchomość skarżących, w tym także w kontekście rozważanych wariantów inwestycji, z uwzględnieniem analizowanych negatywnych oddziaływań. Podkreślenia wymaga, że tereny planowanego poszerzenia mają charakter przemysłowy, z sąsiedztwem istniejącego stacjonarnego zakładu przeróbczego i już funkcjonujących kopalni. SKO słusznie podkreśliło, że należąca do skarżących działka o nr ew. A znajduje się w granicach terenu górniczego "[...]", wyznaczonego na podstawie decyzji Marszałka Województwa Świętokrzyskiego z dnia 23 maja 2022 r. znak: ŚO-V.7422.42.2021, udzielającej koncesji na wydobywanie kopaliny ze złoża "[...]". Działka ta znajduje się w przestrzeni objętej przewidywanymi szkodliwymi wpływami robót górniczych zakładu górniczego, a decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie zmieni stanu faktycznego i prawnego w tym zakresie. Określa ona wyłącznie wpływ planowanego przedsięwzięcia na środowisko i wymagania, jakie powinny być spełnione, by zminimalizować skutki negatywnego wpływu na środowisko czynników dla niego szkodliwych. Zważywszy na wskazywany rodzaj budynku położonego na działce nr A (podpiwniczony parterowy z wykorzystanym poddaszem na cele mieszkaniowe) trudno zgodzić się z zarzutem, by istotnym było wskazanie wysokości, na jakiej prowadzone były pomiary oddziaływań akustycznych. Co istotne, z uwagi na lokalizację Kopalni "[...]" w sąsiedztwie innych kopalń i bliskie usytuowanie w stosunku do zabudowy mieszkaniowej oraz złożoność założeń do analizy obliczeniowej oddziaływania w zakresie emisji zanieczyszczeń powietrza i emisji hałasu, w decyzji nałożono obowiązek opracowania analizy porealizacyjnej, zaś w przypadku stwierdzenia ponadnormatywnego oddziaływania inwestor będzie zobowiązany przedstawić propozycję rozwiązań minimalizujących wraz z oceną ich skuteczności. W szczególności zaś podzielić należy ogólną tezę, że wnioski raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko sporządzonego przez osoby legitymujące się odpowiednią wiedzą nie mogą być zwalczane jedynie za pomocą samej negacji, niepopartej żadnymi konkretnymi argumentami, gdyż taki sposób argumentowania pozbawia spór charakteru jurydycznego (por. wyrok NSA z 28 lipca 2016 r., sygn. II OSK 1076/15). Poza tym artykuł 80 u.i.ś. obliguje organ wydający decyzję do stwierdzenia zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z planem miejscowym, nie zaś z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, co wynika z charakteru studium, które nie jest aktem prawa miejscowego, nie może stanowić podstawy wydawania decyzji o administracyjnej i ma znaczenie tylko przy sporządzaniu planu miejscowego (por. m.in. wyrok NSA z 19 maja 2016 r., sygn. II OSK 2176/15). Reasumując, w ocenie Sądu brak było wystarczających podstaw dla formułowania dodatkowych wytycznych dla organu w zakresie podnoszonym w skardze.