II SA/Ke 834/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 grudnia 2012r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego Kielce-Wschód w Kielcach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 30 sierpnia 2012r. znak: SKO.RD-52/2772/122/2012 w przedmiocie skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku. Decyzją z dnia [...] znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania M. L. od decyzji Starosty J. z dnia [...], orzekającej o skierowaniu M. L. na egzamin sprawdzający kwalifikacje na kat. B i C prawa jazdy w części teoretycznej i praktycznej, zatrzymaniu prawa jazdy do chwili uzyskania pozytywnego wyniku egzaminu i nakładającej obowiązek zwrotu prawa jazdy wydanego w dniu 4 września 2009 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 127 § 2 kpa uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie organu pierwszej instancji. Do wydania tego rozstrzygnięcia doszło na tle następujących okoliczności. Wnioskiem z dnia 30 kwietnia 2012 r. Komendant Wojewódzki Policji w Kielcach na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit b ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 108 z 2005 r., poz. 908 ze zmianami), dalej określanej ustawą, wniósł o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji M. L. do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień (kat. B + C). W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w okresie od 21 lutego 2011 r. do 14 listopada 2011 r. M. L. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego i otrzymał w związku z tym łącznie 30 punktów karnych. Decyzją z dnia [...] Starosta J. na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy skierował M. L. na egzamin sprawdzający oraz orzekł o zatrzymaniu wydanego prawa jazdy i nałożył na niego obowiązek zwrotu tego dokumentu. W odwołaniu od tej decyzji M. L. zarzucił, że jest ona dla niego krzywdząca, bowiem pracuje jako kierowca i w dniu 24 lutego 2012 r. odbył szkolenie dla kierowców, co zmniejszyło jego stan punktów o 6. Uwzględniając odwołanie organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 130 ust. 3 ustawy kierowca wpisany do ewidencji, o której mowa w ust. 1, może na własny koszt uczestniczyć w szkoleniu, którego odbycie spowoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Z kolei § z 8 ust. 6 z rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2002 r. Nr 236, poz. 1998 - dalej przywołanego jako rozporządzenie) wynika, że odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i wpisanych tymczasowo przekroczyła 24. Organ II instancji wskazał, że podziela pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zawarty w wyroku z dnia 14 marca 2007 r. sygn. akt III SA/Łd 483/06, że § 8 ust. 6 rozporządzenia, stanowiący że nie można odliczyć punktów karnych, mimo przebytego szkolenia w przypadku przekroczenia 24 punktów, jest niezgodny z ustawą o ruchu drogowym bowiem nie ma on oparcia w jej przepisach. Kolegium wskazało, że zbieżny pogląd wyraził również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15 lipca 2010 r. sygn. akt I OSK 885/09 uznając, iż w ustawie prawo o ruchu drogowym, a w szczególności z brzmienia art. 130 ust. 3 nie można wywieść normy prawnej, która by ograniczała możliwość zmniejszenia przez kierowcę liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego przez odbycie szkolenia, w sytuacji gdy przed jego rozpoczęciem dopuścił się naruszeń, za które suma punktów przekroczyła 24. Jedyne bowiem ograniczenie jakie można wywieść z ww. przepisu dotyczy kierowców w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy. Następnie Kolegium wskazało, że stosownie do art. 130 ust. 1 ustawy ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego prowadzi Policja, w której gestii leży przypisywanie punktów i ich usuwanie, w tym także usuwanie punktów w związku z odbyciem szkolenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 ustawy. Dlatego też ani starosta ani Kolegium nie mają prawa do dokonywania powyższych czynności. Niemniej jednak dane zawarte w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 76 § 1 kpa. Zgodnie zaś z art. 76 § 3 kpa domniemanie prawdziwości takiego dokumentu może być obalone za pomocą wszelkich środków dowodowych. Dalej organ odwoławczy wskazał, że był zobligowany do uwzględnienia przedłożonego przez stronę zaświadczenia z 24 lutego 2012 r., wystawionego na podstawie § 8 ust. 2 rozporządzenia przez Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego, o odbyciu w dniu 24 lutego 2012 r. szkolenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 ustawy. Opisane zaświadczenie ma również charakter dokumentu urzędowego, którego skutki Kolegium stosownie do art. 7 i 77 § 1 kpa obowiązane było wziąć pod uwagę. Skoro szkolenie odbyło się w dniu 24 lutego 2012 r., zaś decyzja Starosty została wydana w dniu [...] to oczywistym jest, że dane zawarte w ewidencji w chwili orzekania przez Kolegium były już nieaktualne i w dacie orzekania przez organ II instancji kierowca nie przekroczył 24 punktów, w związku z czym postępowanie jako bezprzedmiotowe należało na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa umorzyć. Skargę na powyższą decyzję, skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, wniósł Prokurator Rejonowy Kielce - Wschód w Kielcach, który domagając się jej uchylenia zarzucił: - obrazę prawa materialnego – tj. art. 130 ust. 3 ustawy w zw. z § 6 rozporządzenia polegającą na błędnym przyjęciu, że odbycie przez M. L. szkolenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 ustawy, potwierdzonego zaświadczeniem z dnia 24 lutego 2012 r. wystawionym przez Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w Kielcach, wywołuje automatycznie skutki określone w ust. 4 § 8 rozporządzenia (zmniejszenie o 6 liczby posiadanych punktów), podczas gdy zgodnie z ust. 6 § 8 rozporządzenia " odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i wpisanych tymczasowo przekroczyła 24."; - obrazę prawa materialnego - art. 130 ust. 3 w zw. z art.114 ust. 1 ustawy, polegającą na błędnym przyjęciu, że uczestnictwo w szkoleniu, o którym mowa w ust. 6 § 8 rozporządzenia po skierowaniu wniosku o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji i jego rozpoznaniu, wywołuje skutki w postaci zmniejszenia ilości punktów, podczas gdy prawidłowa interpretacja ww. przepisów prowadzi do wniosku, że zmniejszenie liczby punktów w drodze odbycia szkolenia może nastąpić tylko do czasu przekroczenia liczby 24 punktów; - obrazę prawa procesowego mającą istotny wpływ na treść orzeczenia - tj. art. 6 kpa polegającą na naruszeniu zasady praworządności wyrażonej w tym artykule, poprzez odmówienie zastosowania obowiązujących przepisów prawa, tj. § 8 ust. 6 rozporządzenia z uwagi na uznanie, że Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji przekroczył delegację ustawową wynikająca z art. 130 ust. 4 ustawy, podczas gdy z art. 6 kpa wynika, że organy mają obowiązek stosowania w ustalonym przez siebie stanie faktycznym obowiązujące aktualnie przepisy wymienione w katalogu zawartym w Konstytucji jako źródła prawa. W uzasadnieniu skarżący odwołał się do wyroków NSA w sprawach I OSK 413/11 z dnia 15 marca 2012 r., I OSK 1306/11, I OSK 1552/11 oraz I OSK 1485/11 z dnia 24 października 2012 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną ( art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej kontroli należy stwierdzić, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Stan faktyczny ustalony w sprawie jest bezsporny i wynika ze zgromadzonych dowodów. Mianowicie M. L. w okresie od 21 lutego 2011 r. do 14 listopada 2011 r., a więc niespełna roku, dopuścił się wielokrotnego naruszenia przepisów ruchu drogowego, za które przypisano mu łącznie 30 punktów. W związku z tym w dniu 30 kwietnia 2012 r. Komendant Wojewódzki Policji w Kielcach wystąpił do Starosty J. o kontrolne sprawdzenie jego kwalifikacji. Nadto, jak wynika z zaświadczenia z dnia 24 lutego 2012 r. wystawionego przez Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w Kielcach, M. L. tego dnia odbył szkolenie, o którym mowa w art. 130 ust. 3 ustawy. Zgodnie z tym przepisem kierowca wpisany do ewidencji może na własny koszt uczestniczyć w szkoleniu, którego odbycie spowoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Nie dotyczy to kierowcy w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy. W myśl art. 114 ust. 1 pkt 2 ustawy kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienia do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1. Z kolei zgodnie z art. 138 ust. 1 ustawy decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy, w przypadkach określonych w art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. d i g wydaje starosta, a więc między innymi w razie przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Zestawienie norm zawartych w wyżej zacytowanych przepisach wskazuje na to, że w przypadku przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego starosta wydaje decyzję o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji oraz o zatrzymaniu prawa jazdy. Tak sformułowane przepisy nie pozostawiają organowi żadnej możliwości odstępstwa od obowiązku skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji oraz zatrzymania prawa jazdy. Decyzja wydana w oparciu o te przepisy nie jest bowiem decyzją uznaniową ani też nie zezwala na żadną dowolność ( por. wyrok WSA w Bydgoszczy sygn. II SA/Bd 1208/10). Tymczasem zdaniem Kolegium mimo przekroczenia przez kierującego pojazdem 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego starosta jak i SKO nie mają obowiązku stosowania art. 114 ust. 1 lit b ani art. 138 ustawy w sytuacji, gdy kierujący pojazdem na własny koszt odbędzie szkolenie. W ocenie bowiem tego organu norma zawarta w art. 130 ust. 3 ustawy o ruchu drogowym pozwala na zmniejszenie liczby punktów za naruszeniem przepisów ruchu drogowego w każdym czasie. Innymi słowy zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach to do uznania kierowcy pozostawiono wybór: czy w przypadku przekroczenia 24 punktów powinien być skierowany na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji oraz mieć zatrzymane prawo jazdy do czasu zdania egzaminu, czy też poprzez uczestniczenie w szkoleniu zwolnić się z obowiązku zdania takiego egzaminu i pozbawić starostę uprawnienia do zatrzymania mu prawa jazdy. Z takim poglądem nie można się zgodzić. Zarówno wykładnia językowa przepisów art. 114 ust. 1 pkt 1 b, art. 138 w zw. z art. 135 ust. 1 pkt 1 lit g ustawy jak i wykładania systemowa i celowościowa jednoznacznie zdaniem sądu wskazują na to, że w przypadku, gdy kierujący pojazdem w ciągu roku licząc od daty pierwszego wykroczenia, uzyska więcej niż 24 punkty, a więc przekroczy liczbę 24 punktów, nie ma do niego zastosowania norma wynikająca z art. 130 ust. 3 prawa ruchu drogowym. Odbycie bowiem takiego szkolenia nie może spowodować cofnięcia faktu, że został przez kierującego przekroczony limit 24 punktów. Podkreślenia wymaga to, że ustawodawca nie wymaga, aby w dacie wydawania decyzji o skierowaniu na egzamin oraz o zatrzymaniu prawa jazdy w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego widniał wpis, że kierujący pojazdem nadal ma przypisanych ponad 24 punktów, gdyż w świetle przepisów ustawy istotne jest samo przekroczenie tej liczby punktów. W związku z powyższym Sąd w całości podziela pogląd reprezentowany zarówno w orzecznictwie - między innymi w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 października 2011r. w sprawie I OSK 1812/10, z 22 marca 2011r. w sprawie sygn. I OSK 723/10, z dnia 16 grudnia 2010r. w sprawie sygn. I OSK 275/10, z dnia 17 czerwca 2010r. sygn. I OSK 1152/09, z dnia 24 października 2012 r. sygn. akt I OSK 1552/11, I OSK 1306/11, I OSK 1203/11(orzeczenia dostępne w internetowej bazie danych orzecznictwa NSA), jak i w doktrynie – Komentarz ABC wyd. 2011 W. Kotowskiego - zgodnie z którym przewidziana przepisem art. 130 ust. 3 możliwość zmniejszenia liczby punktów dotyczy tylko tych kierowców, którzy w chwili przystąpienia do szkolenia nie przekroczyli 24 punktów. Podkreślenia wymaga, że wyżej zaprezentowany pogląd, iż z możliwości o jakiej mowa w art. 130 ust. 3 Prawa o ruchu drogowym może skorzystać tylko kierowca, który w chwili przystąpienia do szkolenia nie przekroczył 24 punktów jest zgodnie przyjmowany we wszystkich dotychczasowych wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach ( II SA/Ke 652/11, II SA/Ke 691/10, II SA/Ke 561/11, II SA/Ke 407/11, II SA/Ke 291/11), którymi zostały uwzględnione skargi prokuratora od decyzji SKO w Kielcach. Organ odwoławczy zajmując odmienne stanowisko powołał się na wyrok WSA w Łodzi z dnia 14 marca 2007r. sygn. III SA/Łd 483/06, w którym Sąd ten uznał, że § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i administracji z dnia 20 grudnia 2002r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisu ruchu drogowego (Dz. U. Nr 236 poz. 1998) "został wydany z przekroczeniem upoważnienia ustawowego i przesądza o niezgodności rozporządzenia w tym zakresie z ustawą". Otóż zdaniem Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, nawet gdyby przyjąć, że § 8 ust. 6 powołanego rozporządzenia został wydany z przekroczeniem delegacji ustawowej, to nie można się zgodzić, aby był on sprzeczny z samą ustawą Prawo o ruchu drogowym. Wcześniej przedstawiona wykładnia przepisów art. 138 w zw. z art. 135 ust. 1 pkt 1 lit g świadczy o tym, że kwestionowany przepis rozporządzenia w całości koreluje z ustawowymi rozwiązaniami przyjętymi w przepisach art. 135 ust. 2 pkt 1 lit. g, a także art. 114 ust. 1 pkt 1 lit b jak i art. 124 ust. 1 pkt 2 lit. b. Wszystkie normy zawarte w tych przepisach przewidują obowiązek wydania przez starostę stosownej decyzji w związku z wystąpieniem jednej przesłanki, a mianowicie przekroczenia przez kierującego 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Poddanie się dobrowolnemu szkoleniu nie może cofnąć skutku przekroczenia. Tylko tak długo, jak długo kierowca nie przekroczył 24 punktów można poprzez szkolenie spowodować zmniejszenie ich liczby o 6. Jak to podkreślił między innymi NSA w uzasadnieniu wyroku w sprawie I OSK 1552/11 "Przepis art. 130 ust. 3, przewidujący zmniejszenie liczby punktów przez uczestnictwo kierowcy w szkoleniu może więc dotyczyć tylko takiej osoby, której za naruszenie przepisów ruchu drogowego nie przypisano więcej niż 24 punkty karne. Za takim rozumieniem tego przepisu przemawia także § 8 ust. 6 rozporządzenia stanowiąc, iż odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i wpisanych tymczasowo przekroczyła 24. Powyższy przepis wykonawczy odpowiada treści upoważnienia ustawowego zawartego w art. 130 ust. 4 ustawy, w którym ustawodawca upoważniając organ naczelny zawarł równocześnie wyraźne wskazanie treściowe wyznaczając kierunek unormowań przyjętych w rozporządzeniu. Miały one na uwadze dyscyplinowanie i wdrażanie kierujących pojazdami do przestrzegania przepisów ustawy oraz zapobiegania wielokrotnemu naruszaniu przepisów ruchu drogowego. Wbrew twierdzeniom zawartym w skardze kasacyjnej nie można w tym przypadku dopatrzyć się niezgodności przepisu § 8 ust. 6 rozporządzenia z przepisami ustawy, ponieważ przepis wykonawczy odpowiada nie tylko unormowaniom zawartym w § 114 ust. 1 pkt 1 lit b i art. 130 ust. 3, lecz także realizuje wytyczne ustawodawcy co do treści aktu oraz kierunku regulacji i mieści się w granicach upoważnienia ustawowego z art. 130 ust. 4. Odczytanie przepisów ustawy w sposób postulowany w decyzji ostatecznej oraz skardze kasacyjnej i nadanie im takiej treści, że kierowca w drodze odbycia szkolenia mógłby zmniejszyć liczbę punktów karnych po przekroczeniu limitu 24, niweczyłoby możliwość kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji kierowcy, a zatem osiągnięcie celu w postaci dyscyplinowania i wdrażania kierujących pojazdami do przestrzegania przepisów ustawy." W ocenie Sądu pogląd o zgodności z ustawą pozostaje aktualny także w odniesieniu do regulacji zawartej w § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Spraw wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego, które weszło w życie w dniu 9 czerwca 2012 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 488), które zastąpiło poprzednio obowiązujące rozporządzenie. Jeśli natomiast chodzi o wyrok NSA z 15 lipca 2010r. I OSK 885/09, do którego odwołał się organ odwoławczy to zauważyć jednak należy, iż w wyroku tym NSA nie przesądził o możliwości pomniejszenia ilości punktów przez poddanie się szkoleniu już po przekroczeniu 24 punktów, a jedynie polecił wyjaśnienie tej kwestii sądowi I instancji. Pomijając powyższe kwestie zasadnie skarżący Prokurator zarzuca Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu naruszenie wynikającej z art. 6 kpa zasady praworządności polegającej na tym, że organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. W myśl art. 87 ust. 1 i 2 Konstytucji R.P. jednym ze źródeł prawa są rozporządzenia. Organy administracji publicznej nie są uprawnione do dokonywania oceny zgodności rozporządzeń z Konstytucją, a co za tym idzie do odmowy zastosowania obowiązującego rozporządzenia. Trafny jest także zarzut, że Kolegium nie jest uprawnione do samodzielnego ustalania ilości punktów karnych, jaka figuruje w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Wbrew stanowisku organu ewidencja nie jest dokumentem urzędowym; co najwyżej za dokument może być uznane zaświadczenie wydane w oparciu o dane wynikające z tej ewidencji. Tymczasem w niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie zweryfikowało zaświadczenia, lecz w sposób samodzielny dokonało ustalenia, jaka ilość punktów w tej ewidencji powinna być ujawniona, przekraczając w tej sposób swoje uprawnienia. Podkreślić należy, iż zgodnie z art. 130 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego prowadzi Policja (stosownie do § 3 ust. 1 rozporządzenia, komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania ewidencjonowanych). Przypisywanie punktów za konkretne naruszenia, dokonywanie wpisów do ewidencji i ich usuwanie należy do wyłącznej kompetencji Policji. Także Policja usuwa punkty przyznane na podstawie wpisu ostatecznego w razie odbycia szkolenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 ustawy (§ 6 ust. 1 pkt 4 ww. rozporządzenia). Czynności te nie mogą być zatem dokonane ani przez starostę jako organ administracji publicznej ani też przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. W konsekwencji Kolegium nie było władne dokonać samodzielnego odliczenia punktów z racji odbycia przez skarżącego szkolenia, dopóki bowiem takiego usunięcia nie dokona Policja jako organ prowadzący ewidencję, dopóty inne organy są związane wskazaną przez Policję liczbą punktów. Reasumując ponieważ w niniejszej sprawie M. L. w okresie od 21 lutego 2011 r. do 14 listopada 2011 r., a więc mniej niż roku, wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, za które przypisano mu 30 punktów, zaś do szkolenia przystąpił dopiero w dniu 24 lutego 2012 r. a więc po przekroczeniu 24 punktów, obowiązkiem organu było skierowanie go na egzamin sprawdzający jego kwalifikacje, a także zatrzymanie prawa jazdy, o czym organ I instancji orzekł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchylając tę decyzję i umarzając postępowanie naruszyło zarówno przepisy prawa materialnego jak i przepisy postępowania. Dlatego też decyzja organu odwoławczego podlegała uchyleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit "a" i "c" p.p.s.a. Stosownie do art. 152 tej samej ustawy Sąd określił, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku. Ponownie rozpoznają sprawę organ odwoławczy winien uwzględnić wskazaną wyżej wykładnię przepisów i wydać decyzję zgodną z prawem.