II SA/Ke 894/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przywrócenie terminu do złożenia odpisów skargi w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 21 września 2016 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: przywrócić termin do złożenia odpisów skargi. J. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 21 września 2016 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Postanowieniem z dnia 30 listopada 2016 r. tut. Sąd odrzucił skargę J. S. z powodu nieusunięcia, pomimo wezwania, braku formalnego skargi polegającego na niezłożeniu 4 egz. odpisów skargi. W dniu 27 grudnia 2016 r. skarżąca wniosła zażalenie na to postanowienie. Ponadto, w piśmie z dnia 27 stycznia 2017 r. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia 4 egz. odpisów skargi, załączając 4 egz. odpisów skargi oraz dokumentację medyczną potwierdzającą jej stan zdrowia. W dniu 28 marca 2017 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej sprecyzował jej zażalenie z 27 grudnia 2017 r. i wniosek z 27 stycznia 2017 r. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia 4 egz. odpisów skargi, pełnomocnik podniósł, że skarżąca jest osobą niepełnosprawną, samotną, nie ma pełnomocnika do załatwiania spraw bieżących, czy nawet odbioru korespondencji w okresie częstego przebywania w celach leczniczych i rehabilitacyjnych poza miejscem zamieszkania. Ogólny zły stan zdrowia skarżącej uniemożliwiał jej zarówno odebranie w terminie awiza z Sądu, jak i uzupełnienie braków formalnych skargi w terminie. Stan zdrowia skarżącej został udokumentowany w załącznikach do pisma z dnia 27 stycznia 2017 r. We wniosku wskazano, że J. S. jest niejako skazana na czasochłonną, ustawiczną rehabilitację z powodu nawracających dolegliwości bólowych kręgosłupa, kończyn dolnych i stawów krzyżowo-biodrowych. W związku z wadliwie przeprowadzoną w roku 2011 operacją kręgosłupa skarżąca ma przodopochylenie tułowia utrudniające zachowanie równowagi i powodujące trudności w chodzeniu. W roku 2014 skarżąca złamała nogę, natomiast w dniu 26 września 2016 r. usunięto jej operacyjnie instrumentarium w szpitalu w Konstancinie. W rezultacie skarżąca od lat ma częste wizyty lekarskie u wielu specjalistów w różnych miastach (Zakopane, Kraków, Łódź, Konstancin, Busk-Zdrój, Kielce). Po każdej wizycie konieczna jest rehabilitacja i dłuższy odpoczynek. W dniu 13 stycznia 2017 r. skarżąca dodatkowo złamała rękę, co uniemożliwiło jej pisanie pism. Na poparcie wniosku przywołano postanowienia NSA w sprawach I OZ 921/14, II GZ 265/15 oraz II OZ 60/15. We wniosku podniesiono, że skarżąca w listopadzie i grudniu 2016 r., a w praktyce do końca lutego 2017 r. a więc w terminie otwartym do złożenia wniosku o przywrócenie terminu i uzupełnienie brakujących odpisów skargi była nie tylko chora, ale przebywała często poza miejscem zamieszkania w celach rehabilitacyjno-leczniczych. Dopiero kiedy stan zdrowia skarżącej uległ poprawie, uzupełniła braki formalne. W tym kontekście przywołano postanowienia NSA w sprawach II FZ 2065/14 oraz II FZ 463/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "Ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Jednym z warunków skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest dochowanie, określonego w art. 87 § 1 Ppsa, terminu do wniesienia tego wniosku, który wynosi 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). W ocenie Sądu wnioskodawczyni zachowała 7-dniowy termin do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu. Sformułowania "od czasu ustania przyczyny" nie można bowiem zawsze utożsamiać z chwilą, w której strona dowiedziała się o uchybieniu terminowi, tj. doręczeniem postanowienia o odrzuceniu skargi. Z uzasadnienia wniosku wynika, że od listopada do końca lutego 2017 r. skarżąca była chora i często przebywała poza miejscem zamieszkania w celach rehabilitacyjno-leczniczych. Na potwierdzenie tych okoliczności przedstawiono orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia 5 grudnia 2016 r. zaliczające skarżącą do znacznego stopnia niepełnosprawności ze wskazaniem konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Ponadto przedstawiono m.in. zaświadczenie z Uniwersyteckiego Szpitala Ortopedyczno-Rehabilitacyjnego w Zakopanem z 13 października 2016 r., Kartę informacyjną leczenia szpitalnego w Uzdrowisku Busko-Zdrój S.A. potwierdzającą przebywanie na leczeniu w okresie od 25 sierpnia do 15 września 2016 r., Kartę informacyjną leczenia szpitalnego w Śląskim Centrum Reumatologii i Zapobiegania Niepełnosprawności w Ustroniu potwierdzającą przebywanie na leczeniu w okresie od 2 stycznia do 17 stycznia 2017 r. oraz Kartę informacyjną wystawioną przez Mazowieckie Centrum Rehabilitacji "Stocer" Sp. z o.o. w Konstancinie-Jeziornie potwierdzającą pobyt skarżącej w okresie od 28 września do 1 października 2016 r. Biorąc pod uwagę ogólny zły stan zdrowia skarżącej, jej niepełnosprawność w stopniu znacznym i fakt jednoosobowego prowadzenia gospodarstwa domowego, w ocenie Sądu skarżąca dochowała 7-dniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 Ppsa. Wskazane wyżej okoliczności uprawdopodabniają również, że uchybienie terminu do złożenia wymaganych odpisów skargi nastąpiło bez winy skarżącej. Skarżąca legitymuje się orzeczeniem lekarskim ze wskazaniem konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Ponadto przedstawiła dokumentację medyczną potwierdzającą jej problemy zdrowotne, z którymi związane są częste wyjazdy w celach rehabilitacyjno-leczniczych. Ogólny zły stan zdrowia skarżącej, jej niepełnosprawność w stopniu znacznym, w połączeniu z faktem, że prowadzi ona jednoosobowe gospodarstwo domowe, dostatecznie uprawdopodabnia, że uchybienie terminu do usunięcia braków formalnych skargi nastąpiło bez jej winy. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 86 § 1 Ppsa.