I SA/Kr 279/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2019r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. F. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 20 grudnia 2018r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do kwietnia, od czerwca do września i od listopada do grudnia 2012r. postanawia: odrzucić skargę. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M. F. zakwestionował decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 27 grudnia 2018r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do kwietnia, od czerwca do września i od listopada do grudnia 2012r. Skarga na przedmiotową decyzję została podpisana przez adwokata W. S., jako pełnomocnika. Do skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo. W związku z powyższym adwokat W. S. wezwany został przez Przewodniczącego Wydziału do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 14 marca 2019r. W zakreślonym terminie (21 marca 2019r. - data nadania pisma w urzędzie pocztowym), zgłaszający się pełnomocnik przesłał do tut. Sądu pismo przewodnie, do którego załączone było pełnomocnictwo jednakże było to pełnomocnictwo szczególne, jak wskazano "do reprezentacji we wszystkich instancjach – dot. sygn.. akt I SA/Kr 298/19", sporządzone na druku PPS-1 w którym jako mocodawcę wskazano M. Spółka z o.o. w K. reprezentowaną jedynie przez M. F.. Jako pełnomocnika wskazano [...] W. S.. W dniu 17 kwietnia 2019r. [...] W. S. złożył pismo do którego – jak podał – "załącza prawidłowo wypełniony druk pełnomocnictwa udzielonego przez M. F. (pełnomocnictwo na druku PPS-1 dołączono), zawiadamiając równocześnie, iż w uprzednio złożonym dokumencie na skutek omyłki pisarskiej, jako mocodawcę wskazano M. Sp. z o.o, jednakże dokument podpisał M. F.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zainicjowanie kontroli sądowo-administracyjnej wymaga skutecznego wniesienia skargi. W przeciwnym razie, sprawie nie można nadać prawidłowego biegu. Zgodnie z art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z powyższego przepisu wynika, że na pełnomocniku skarżącego, wnoszącemu do sądu skargę, ciąży obowiązek dołączenia dokumentu pełnomocnictwa, z którego treści wynikać ma umocowanie do działania w imieniu skarżącego. W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wobec tego do skargi znajdują zastosowanie art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. W przepisach tych ustawodawca wprowadził wymóg podpisania skargi przez skarżącego albo jego przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a jeżeli skargę wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa, także dołączenia do niej pełnomocnictwa. Odczytywane łącznie regulacje zawarte w art. 37 § 1 i art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. mają na celu usunięcie wątpliwości, czy pismo zostało wniesione przez uprawnioną osobę. Na etapie wstępnego badania pisma procesowego brak pełnomocnictwa jest kwalifikowany jako brak formalny przy przyjęciu założenia, że udzielono pełnomocnictwa, a do pisma nie dołączono dokumentu potwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa (por. H. Knysiak-Molczyk, Glosa do postanowienia NSA z 23 czerwca 2005 r., II OZ 519/05, publik. OSP 2006/5/63; postanowienia NSA z: 15 kwietnia 2014 r., I GSK 577/14 i 17 czerwca 2014 r., II GSK 1375/14). Sąd nie posiada kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę pełnomocnika) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu (por. postanowienia NSA z: 25 listopada 2010 r., I FSK 916/10; 12 czerwca 2014 r., I FSK 426/14). W rozpoznawanej sprawie profesjonalny pełnomocnik adwokat W. S., wnosząc skargę w imieniu M. F., nie załączył do niej pochodzącego od skarżącego pełnomocnictwa do reprezentowania w postępowaniu sądowo-administracyjnym. Mimo wezwania Sądu, braku tego prawidłowo także w toku postępowania sądowo-administracyjnego w zakreślonym terminie, nie uzupełnił. Abstrahując od formy przedstawionego na wezwanie Sądu pełnomocnictwa, niewątpliwym i bezspornym jest, iż jako mocodawca wystąpiła przy tej czynności spółka z o.o., ona udzieliła pełnomocnictwa. Tak wynika z treści dokumentu, nieadekwatne zatem są twierdzenia jakoby zaistniała w tej kwestii omyłka pisarska. Treść czynności opisywanej spornym dokumentem nie budzi wątpliwości. Fakt, że pełnomocnictwo podpisał M. F. (uprawniony do reprezentacji spółki) nie ma dla niniejszej sprawy znaczenia a nawet potwierdza jego działanie w imieniu Spółki z o.o. Nie mogą też wywołać żadnych skutków prawnych czynności dokonane po upływie terminu zakreślonego przez Sąd do uzupełnienia braku pełnomocnictwa tj. po dniu 21 marca 2019r. Były one bezskuteczne. Jak wspomniano, według art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z powyższego przepisu wynika, że na pełnomocniku skarżącego, wnoszącemu do sądu skargę, ciąży obowiązek dołączenia dokumentu pełnomocnictwa, z którego treści wynikać ma umocowanie do działania w imieniu skarżącego. Właściwe zastosowanie tych przepisów daje sądowi administracyjnemu pewność, że dana osoba jest rzeczywiście upoważniona do dokonania konkretnej czynności oraz stanowi gwarancję dla strony należytej reprezentacji w postępowaniu sądowoadministracyjnym.. Brak pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. art. 49 § 1 p.p.s.a.. Przepis ten stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie wywołuje skutek w postaci jej odrzucenia, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 37 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.