I SA/Kr 390/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu w dniu 22 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Kr 629/09 w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 grudnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. W dniu 19 marca 2012 r. skarżący M.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Kr 629/09 w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 grudnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych. W uzasadnieniu skargi podano, że Naczelny Sąd Administracyjny przedstawiając ustnie najważniejsze motywy wyroku z dnia 21 grudnia 2011 r., sygn. akt II FSK 1587/10 podał, że zasadne byłoby wznowienie postępowania w niniejszej sprawie z uwagi na to, że wcześniejsze orzeczenia cechują rażące uchybienia. Skarżący podał, że w uzasadnieniu ww. wyroku NSA podane zostaną przyczyny uzasadniające wznowienie postępowania w związku z wykryciem takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły by mieć wpływ na wynik sprawy, a na które to skarżący nie mógł się powoływać wcześniej. Zarządzeniem z dnia 17 kwietnia 2012 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: 1) podanie podstaw wznowienia – ze skargi wynika bowiem, że podstawy wznowienia miały być wskazane w wyroku NSA z dnia 21 grudnia 2011 r.; w wyroku tym brak jest jednak jakichkolwiek twierdzeń, które wskazywałyby na przesłanki wznowienia postępowania sądowego o sygn. akt I SA/Kr 629/09; skarżący powinien w związku z powyższym dokładnie określić, co jego zdaniem ma stanowić podstawę wznowienia; 2) przedstawienie okoliczności uzasadniających zachowanie terminu do wniesienia skargi. Ustosunkowując się do ww. wezwania pismem z dnia 14 maja 2012 r. skarżący wskazał, że w ustnych motywach ww. wyroku NSA podano, iż w aktach postępowania sprawy, której wznowienia się domaga, nie ujęto dowodów wskazujących na to, że pojazdy ([....] o nr rej. [...] oraz [...] o nr rej. [...]), których dotyczyła sprawa zostały wcześniej sprzedane w postaci kopii umów sprzedaży, okazywanych przez skarżącego Prezydentowi Miasta K. w celu wykreślenia ww. pojazdów z ewidencji pojazdów. Powołując się na ustne motywy ww. wyroku NSA skarżący podał, że wyrok w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 629/09 został wydany w oparciu o niekompletny materiał dowodowy. Skarżący wskazał również, iż przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym toczy się postępowanie odwoławcze dot. decyzji Prezydenta Miasta K. o odmowie przyjęcia zawiadomienia o zbyciu ww. pojazdów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) w przypadkach przewidzianych w dziale VII p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Z kolei w myśl art. 273 § 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Skarżący upatruje podstawy wznowienia postępowania sądowego w art. 273 § 2 p.p.s.a., uzasadniając to faktem, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 marca 2010 r. sygn. akt I SA/Kr 629/09 został wydany w oparciu o niekompletny materiał dowodowy. W ocenie skarżącego, powinien on zostać uzupełniony o umowy sprzedaży, okazywane przez skarżącego Prezydentowi Miasta K. w celu wykreślenia sprzedanych pojazdów z ewidencji pojazdów. Skarżący podaje, że ww. wynika z ustnych motywów wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2011 r., sygn. akt II FSK 1587/10, którym oddalono skargę kasacyjną od wyroku WSA w Krakowie z dnia 2 marca 2010 r. sygn. akt I SA/Kr 629/09, czyli wyroku kończącego postępowanie, którego wznowienia domaga się skarżący. Mając powyższe na uwadze należy przyjąć, że skarga nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Jak wskazuje się w orzecznictwie, wykrycie, o którym mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a., odnosi się do okoliczności i dowodów w poprzednim postępowaniu w ogóle nieujawnionych i podówczas nie zgłaszanych, bowiem nie były one znane stronom. Sytuacja taka nie odnosi się jednak do okoliczności i dowodów jawnych, wynikających z materiału poprzedniego postępowania, a tylko niedostrzeżonych przez stronę czy też nawet orzekający w sprawie sąd. Okoliczności te muszą przy tym istnieć w trakcie zakończonego postępowania, ale nie były nim objęte (zob. postanowienie NSA z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OSK 1557/11, LEX nr 1069033; postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 18/11, LEX nr 952832). Wykryte środki dowodowe i okoliczności faktyczne nie mogą być wobec tego znane przez stronę w toku postępowania, którego wznowienia się domaga (por. wyrok NSA z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. akt II OSK 2355/10, LEX nr 1071208; wyrok NSA z dnia 30 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 1839/07, LEX nr 470180). Tymczasem w niniejszej sprawie, skarżący wprost wskazuje, że przedstawiał Prezydentowi Miasta K. umowy sprzedaży ww. pojazdów, a jedynie nie zostały one ujęte w materiale dowodowym sprawy o sygn. akt I SA/Kr 629/09. Wynika z tego, że w toku postępowania, którego wznowienia skarżący się domaga, wiedział on o tych okolicznościach i mógł się na nie wówczas powołać. To zaś w świetle przepisów wykładanych przez Naczelny Sąd Administracyjny w przytoczony wyżej sposób oznacza, że w sprawie nie mamy do czynienia z ustawową przyczyną wznowienia postępowania. Nie jest nią bowiem – nawet jeżeli rzeczywiście miał miejsce – błąd w ustaleniach faktycznych. Brak błędu w ustaleniach faktycznych wyroku kończącego postępowanie, którego wznowienia domaga się skarżący, został potwierdzony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku oddalającym skargę kasacyjną. W skardze kasacyjnej skarżący podnosił bowiem, że w postępowaniu pierwszo - instancyjnym nie wzięto pod uwagę dokumentów o których skarżący pisze również w skardze o wznowienie postępowania. Podsumowując należy stwierdzić, że wznowienie postępowania na podstawie wskazanej przez skarżącego, może mieć miejsce jedynie wówczas, gdy łącznie spełnione zostaną dwa warunki. Po pierwsze muszą zostać wykryte takie okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Po drugie zaś, strona nie mogła z nich skorzystać w poprzednim postępowaniu. Skarżący z całą pewnością nie spełnił drugiego warunku. Nie wykazał bowiem, że nie mógł skorzystać z dokumentów, przedstawiając je sądowi w poprzednim postępowaniu. Nadmienić przy tym należy, że dokumenty te zostały wskazane w skardze kasacyjnej. Jedynie sam skarżący może udzielić odpowiedzi na pytanie, dlaczego mając taką możliwość, nie przedstawił ich sądowi. Skoro skarżący mógł skorzystać z dokumentów w poprzednim postępowaniu, lecz tego nie uczynił, nie może obecnie domagać się wznowienia postępowania, gdyż nie wykazał przesłanki wznowienia poprzez brak wskazania niemożliwości skorzystania z przedłożonych dokumentów w poprzednim postępowaniu. W dalszej kolejności należy przypomnieć, iż w myśl art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Skarżący podaje, że o podstawie wznowienia dowiedział się słuchając ustnych motywów wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 21 grudnia 2011 r. Tymczasem w pisemnym uzasadnieniu ww. wyroku nie sposób odnaleźć twierdzeń odnoszących się do możliwości wznowienia postępowania w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 629/09. Należy przy tym zaznaczyć, że ustne motywy wyroku nie powinny stać w sprzeczności z jego pisemnym uzasadnieniem (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 511 oraz J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 343). Nie sposób również stwierdzić, że tak istotna okoliczność, jak możliwość wznowienia postępowania przed sądem administracyjnym, zostałaby poruszona w ustnych motywach rozstrzygnięcia, zaś nie znalazłaby się w pisemnym uzasadnieniu wyroku. Wypada również przypomnieć, że sąd nie jest związany ustnymi motywami wyroku (por. postanowienie SN z dnia 18 września 1974 r., sygn. akt II PZ 43/73, OSPiKA 1975, nr 6, poz. 141). Powyższe okoliczności uniemożliwiają weryfikację twierdzeń skarżącego, jakoby o podstawie wznowienia dowiedział się w terminie nieprzekraczającym trzech miesięcy przed wniesieniem rozpatrywanej skargi. Jak jednak wynika z wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia, skarżący niewątpliwie wiedział, iż występował do Prezydenta Miasta K. z wnioskiem o wyrejestrowanie ww. pojazdów jeszcze przed zakończeniem postępowania w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 629/09. Skargę o wznowienie postępowania wnosi się tymczasem w terminie trzymiesięcznym, liczonym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia (art. 277 p.p.s.a), czyli o istnieniu nowych okoliczności faktycznych i mogła ocenić ich prawdopodobny wpływ na wynik sprawy (por. post. SN z 25 stycznia 1967 roku, sygn. akt II CZ 128/66). Dla oceny rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania nie jest natomiast istotna świadomość prawna strony, to jest wiedza strony o prawnej możliwości wznowienia postępowania (zob. postanowienie NSA z dnia 13 kwietnia 2010 r., sygn. akt II GZ 59/10, LEX nr 619857) – którą to świadomość miał skarżący uzyskać w dniu 21 grudnia 2011 r. podczas przedstawiania ustnych motywów wyroku NSA. Ponadto należy podkreślić, że podstawą wznowienia, nie jest wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak początkowo twierdził skarżący, lecz okoliczności, które powinny być wykryte po zakończeniu postępowania i nie mogły być przedstawione w postępowaniu sądowym. Tymczasem skarżący przesłanki takiej nie wskazał. Wręcz przeciwnie, z twierdzeń skarżącego wynika, że podawane przez niego okoliczności, nie stanowią powołania się na przesłankę wznowienia. Inna sytuacja miałaby miejsce, gdyby skarżący wskazał istnienie przesłanki do wznowienia, czyli zostałoby przez niego podane, że wykrył nowe okoliczności po zakończeniu postępowania i nie mógł ich przedstawić w tym postępowaniu. Wówczas Sąd nie miałby możliwości odrzucenia skargi, gdyż strona wskazałaby przesłankę wznowienia. W takim przypadku badanie prawdziwości twierdzeń skarżącego, miałoby miejsce w dalszej części postępowania. Tymczasem skarżący nie wskazał przesłanki wznowienia postępowania na której oparł swoją skargę. Z tych przyczyn w niniejszej sprawie znalazł swoje zastosowanie art. 280 § 1 p.p.s.a., który stanowi iż Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Mając powyższe na uwadze, postanowiono, jak w sentencji.