I SA/Kr 454/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 grudnia 2014r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2009r. postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym odrzucił skargę J. S. Pismem z dnia 10 kwietnia 2015 r. (data wpływu do tut. Sądu 5 maja 2015 r.) skarżący wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, a następnie uzupełnił powyższy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych (formularz PPF z daty wpływu 3 czerwca 2015 r.). Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zwolnił skarżącego od kosztów sądowych oraz przyznał pełnomocnika z urzędu, którego wyznaczyła Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. Radca prawny M. C. – W. pismem z dnia 15 września 2015 r. została zawiadomiona o ustanowieniu jej pełnomocnikiem skarżącego (data doręczenia pisma 18 września 2015 r.). Pełnomocnik podaje, że niezwłocznie zapoznał się z aktami sprawy. W dniach 28 września 2015 r. oraz 19 października 2015 r. wysłała do skarżącego korespondencję z prośbą o kontakt. Skarżący skontaktował się z pełnomocnikiem telefonicznie dopiero dnia 9 listopada 2015 r. Pismem z dnia 10 listopada 2015 r. (data wpływu do tut. Sądu 12 listopada 2015 r.) pełnomocnik wniosła skargę kasacyjną od ww. postanowienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku podała, że z uwagi na brak kontaktu ze skarżącym nie miała obiektywniej możliwości podjąć działania w sprawie, a datę 9 listopada 2015 r.(data kontaktu ze skarżącym) należy uznać zdaniem pełnomocnika za datę ustania przyczyny uchybienia terminu na wniesienie skargi kasacyjnej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. W świetle postanowień zawartych w art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej "P.p.s.a." uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; 2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (w tym wypadku wniesienie skargi kasacyjnej); 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; 5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 P.p.s.a). Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie nie został uprawdopodobniony brak winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Sąd przychyla się do stanowiska prezentowanego w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, a mianowicie, że przyczyna uchybienia ustała w dniu, w którym adwokat (radca prawny, doradca podatkowy, rzecznik patentowy) miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. także B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2009 r., s. 267 – 268 oraz postanowienia NSA z 4 kwietnia 2012 r., sygn. I OZ 210/12; z 12 maja 2011 r., sygn. II GZ 243/11; z 8 czerwca 2005 r., sygn. I FZ 198/06; z 15 kwietnia 2005 r., sygn. II OZ 253/05). Jednocześnie Sąd podziela ugruntowany w doktrynie i orzecznictwie pogląd, że przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, tj. w momencie zapoznania się z aktami, a nie w dniu dowiedzenia się przez niego o wyznaczeniu go pełnomocnikiem. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego dowiedziała się o ustanowieniu jej pełnomocnikiem dnia 18 września 2015 r., a następnie jak sama podnosi w treści skargi kasacyjnej niezwłocznie zapoznała się z aktami sprawy. W dniach 28 września 2015 r. oraz 19 października 2015 r. skierowała do skarżącego korespondencję z prośbą o kontakt, który miał miejsce dnia 9 listopada 2015 r. W ocenie Sądu podnoszona przez pełnomocnika skarżącego przyczyna uchybienia ( brak kontaktu ze skarżącym) nie uzasadnia uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Nie można zgodzić się z twierdzeniami pełnomocnika, który podnosi, iż kontakt ze skarżącym był wymagany dla ustalenia przyczyny na podstawie jakich doszło do uchybienia terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, oraz czy były to przyczyny zawinione przez skarżącego. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie kontakt ze skarżącym w w/w przedmiocie nie był konieczny, z uwagi na niekwestionowane uchybienie terminu do wniesienia skargi. Brak informacji w tej konkretnej sprawie od skarżącego o przyczynach uchybienia terminu do wniesienia skargi nie może być usprawiedliwieniem dla nieterminowego złożenia skargi kasacyjnej od postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 kwietnia 2015 r. odrzucającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Dodatkowo podkreślenia wymaga fakt, że w niniejszej sprawie, pomimo prawidłowego pouczenia przez organ o terminie do wniesienia skargi, skarżący przesyłkę zawierającą skargę nadał dopiero 16 lutego 2015 r. ( a więc 3 dni po terminie), mając tego świadomość skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, czego nie uczynił. A tylko w postępowaniu z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi mogłyby być oceniane przyczyny uchybienia terminu. Sporządzając skargę kasacyjną od postanowienia odrzucającego skargę z powodu uchybienia terminu do jej złożenia, brak kontaktu ze skarżącym nie wykluczał możliwości wniesienia przez pełnomocnika skarżącego skargi kasacyjnej (którą mógł ewentualnie wycofać, jeżeli po skontaktowaniu się z mocodawcą ten wyraziłby taką wolę), tym bardziej, że z treści wniosku o przywrócenie terminu zawartego w skardze kasacyjnej jednoznacznie i bezspornie wynika, że ustanowiony pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy, co pozwalało na złożenie przysługującego środka zaskarżenia. Sąd zauważa, że w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) nie ma wymogu, aby ustanowiony z urzędu pełnomocnik legitymował się dodatkowo pełnomocnictwem udzielonym przez skarżącego. Sam fakt ustanowienia pełnomocnika przez OIRP w K. jest równoznaczny i wystarczający do działania w imieniu mandanta. W niniejszej sprawie pełnomocnik nie uprawdopodobnił swojego braku winy w uchybieniu terminu. Skoro, zatem pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy to zbędnym było czekanie na aprobatę skarżącego. Biorąc to pod uwagę pełnomocnik miał możliwość po zapoznaniu się z aktami wniesienia skargi kasacyjnej bądź wydania opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 86 P.p.s.a.