I SA/Kr 84/13

|Sygn. akt I SA/Kr 84/13 | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 kwietnia 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Michna, Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek (spr.), Sędzia: WSA Urszula Zięba, Protokolant: Aleksandra Osipowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2013 r., sprawy ze skarg Gminy Kęty, na uchwały Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie, z dnia 7 listopada 2012 r. Nr KI-411/204/12, KI-411/205/12, KI-411/206/12, w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie udzielenia dotacji celowej klubowi sportowemu - skargi oddala - W dniu 16 października 2012 r. do Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie wpłynęły uchwały Rady Miejskiej w Kętach z dnia 5 października 2012 r. o numerach od XXVII/256/2012 do XXVII/258/2012 w sprawie udzielenia dotacji celowych klubom sportowym wydane na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), art. 221 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.), art. 28 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. Nr 127, poz. 857 ze zm.) oraz art. 4 ust. 1 pkt 17 i art. 11 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536 ze zm.). Uchwałami z dnia 7 listopada 2012 r. o numerach od KI-411/204/12 do KI-411/206/12 Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie działając na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym i art. 11 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (Dz. U. z 2012 r., poz. 1113 ze zm.) stwierdziło nieważność opisanych uchwał Rady Miejskiej w Kętach z dnia 5 października 2012 r. W uzasadnieniach przypomniano, że w uchwałach tych Rada przyznała trzem klubom sportowym dotacje celowe z przeznaczeniem na realizację programów szkolenia sportowego oraz pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach, które miały zostać udzielone ze środków budżetu Gminy Kęty na 2012 r., przy czym szczegółowe zasady wypłacenia dotacji, ich przeznaczenia i sposobu rozliczenia miały zostać określone w umowie zawartej pomiędzy Gminą Kęty a klubami sportowymi. W ocenie Kolegium RIO przyznając dotacje celowe klubom sportowym w ten sposób naruszono przepisy art. 11-19a ustawy o działalności pożytku publicznego oraz o wolontariacie oraz art. 27 i 28 ustawy o sporcie w związku z art. 221 ust. 4 ustawy o finansach publicznych. Organ nadzoru podniósł, że w obowiązującym stanie prawnym istnieją dwie konstrukcje dla podstaw prawnych do dotowania klubów sportowych oparte na koncepcji dotacji celowych. Pierwszą są dotacje udzielane na podstawie art. 11-19a ustawy o działalności pożytku publicznego oraz o wolontariacie, które dotyczą zadań celu publicznego z art. 4 ust. 1 pkt 17 tej ustawy. Do tego rodzaju przepisów odsyłają unormowania art. 221 ust. 1 i 2 ustawy o finansach publicznych. Udzielenie dotacji w tym trybie odbywa się po przeprowadzeniu otwartego konkursu ofert, chyba, że szczególne przepisy tej ustawy przewidują inny tryb zlecenia. Przepisy te nie stanowią zatem podstawy do podjęcie przez Radę Miejską w Kętach uchwał o udzieleniu dotacji dla konkretnych klubów sportowych. Drugi tryb udzielania dotacji wynika z przyjęcia założenia, że te zadania jednostki samorządu terytorialnego będące zadaniami celu publicznego, których realizacja nie byłaby działalnością pożytku publicznego (z art. 4 ust. 1 pkt 17 w/w ustawy) mogą być zlecane klubom sportowym i dotowane na zasadach określonych w ustawie o sporcie. Zgodnie zaś z art. 27 ust. 1 ustawy o sporcie tworzenie warunków, w tym organizacyjnych, sprzyjających rozwojowi sportu stanowi zadanie własne jednostek samorządu terytorialnego. Zadanie to ma charakter fakultatywny. Aby umożliwić jednostkom samorządu terytorialnego realizację przedmiotowego zadania własnego ustawodawca w ust. 2 tego artykułu wskazał, że organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego może, w drodze uchwały prawa miejscowego, określić warunki i tryb finansowania zadania własnego, o którym mowa w ust. 1, wskazując w uchwale przyjmowany przez siebie cel publiczny z zakresu sportu, który ta jednostka zamierza osiągnąć. W ślad za tym przepisem ustawodawca wprowadził przepis art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie, w myśl którego klub sportowy, działający na obszarze danej jednostki samorządu terytorialnego, niedziałający w celu osiągnięcia zysku, może otrzymywać dotację celową z budżetu tej jednostki, z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, w zakresie udzielania dotacji celowych dla podmiotów niezaliczanych do sektora finansów publicznych i niedziałających w celu osiągnięcia zysku. Oznacza to, że ani art. 27 ani też art. 28 ustawy o sporcie nie mogą stanowić samoistnej podstawy do udzielenia przez organ stanowiący dotacji dla konkretnego klubu sportowego. Organ podkreślił, że przepis art. 28 ustawy o sporcie zawiera jednoznaczne odesłanie do stosowania art. 221 ustawy o finansach publicznych, który to z kolei odsyła do ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, a w przypadku zlecania zadań celu publicznego (jak zadania z art. 27 ustawy o sporcie), odsyła do trybu zlecania zadań z uchwały prawa miejscowego, jaką z kolei przewidziano w art. 221 ust. 4 ustawy o finansach publicznych. Ponadto, w art. 27 ust. 3 ustawy o sporcie ustawodawca wyraźnie wskazał, że przepisy tej ustawy nie naruszają uprawnień jednostek samorządu terytorialnego do wspierania kultury fizycznej na podstawie odrębnych przepisów. W ocenie Kolegium, przykładem takiego wspierania kultury fizycznej są dotacje dla klubów sportowych udzielane na podstawie ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Oznacza to, że dotacje dla klubów sportowych, umocowane w uchwale prawa miejscowego opartej na przepisach art. 221 ust. 4 ustawy o finansach publicznych w związku z art. 27 ust. 1 i 2 oraz art. 28 ustawy o sporcie - są odmiennymi dotacjami, niż dotacje regulowane w przepisach art. 11-19a ustawy o działalności pożytku publicznego oraz o wolontariacie. Podsumowując wskazano, że Rada Miejska w Kętach nie podjęła uchwały w sprawie trybu postępowania o udzielenie dotacji na zadania z zakresu wspierania sportu inne niż określone w ustawie o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, o której mowa w art. 221 ust. 4 ustawy o finansach publicznych w związku z art. 27 ust. 1 i 2 i art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie. Tym samym nie było podstawy, aby Rada Miejska w Kętach podjęła odrębną uchwałę o dotacji dla konkretnego klubu sportowego. W skargach skierowanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Gmina Kęty zarzuciła organowi nadzoru naruszenie prawa materialnego przejawiające się w niewłaściwej wykładni i zastosowaniu art. 27 ust. 1 i 2 oraz 28 ust. 1 i 2 ustawy o sporcie w zw. z art. 221 ust. 1 i 2 i art. 250 ustawy o finansach publicznych. W konsekwencji tych zarzutów zażądano uchylenia zakwestionowanych aktów nadzoru. W uzasadnieniach zwrócono uwagę, że redakcja przepisu art. 28 ustawy o sporcie, odwołująca się do zastosowania przepisów ustawy o finansach publicznych nie jest tożsama z regulacją przyjętą w ustawach: Prawo wodne, Prawo ochrony środowiska oraz o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, w których to aktach normatywnych expressis verbis sformułowano obowiązek podjęcia uchwały regulującej zasady na jakich udziela się dotacji. Sformułowanie "zastosowania przepisów ustawy o finansach publicznych" nie nakłada zatem na jednostkę samorządu terytorialnego obowiązku podjęcia uchwały w trybie art. 221 ust. 4 ustawy o finansach publicznych, lecz wyłącznie zawarcia tzw. umowy dotacyjnej, tj. umowy jednostki samorządu terytorialnego z podmiotem niezaliczanym do sektora finansów publicznych i niedziałającym w celu osiągnięcia zysku. Przyjęcie odmiennej wykładni, prowadziłoby natomiast do zanegowania sensu regulacji art. 28 ustawy o sporcie, którego obowiązywanie, przy założeniu prezentowanym przez organ nadzoru, nie miałoby żadnego normatywnego uzasadnienia. W odpowiedzi na skargi Kolegium RIO w pierwszym rzędzie zażądał odrzucenia skarg w związku z faktem, że ich wniesienia nie poprzedziło wydanie przez Radę Miejską uchwał wyrażających wolę zaskarżenia aktów nadzoru. Poza tym organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonych uchwałach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 111 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił sprawy o sygn. akt I SA/Kr 84/13, I SA/Kr 85/13, I SA/Kr 86/13 połączyć do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzić je pod sygn. akt I SA/Kr 84/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 1 i 2 pkt 5-7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) oraz art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie m. in. w sprawach skarg na: akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. W ramach tejże kontroli wojewódzki sąd administracyjny orzeka również w sprawach skarg na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. W zakresie tak określonej kognicji Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżone uchwały nadzorcze Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie z dnia 7 listopada 2012 r. o numerach KI-411/204/12, KI-411/205/12, KI-411/206/12 w sprawie stwierdzenia nieważności uchwał o numerach: XXVII/256/2012, XXVII/257/2012, XXVI/258/2012 Rady Miejskiej w Kętach z dnia 5 października 2012 r. w sprawie udzielenia dotacji celowej klubom sportowym nie naruszają prawa. Wskazać także należy, że zasady funkcjonowania samorządu terytorialnego, zadania, uprawnienia oraz funkcje nadzorcze zostały ujęte w art. 163-172 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, która nadaje jednostkom samorządu terytorialnego w zakresie przyznanych im uprawnień samodzielność i zapewnia na mocy art. 165 ochronę sądową. Jednocześnie w art. 171 Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej poddaje działalność samorządu terytorialnego z punktu widzenia legalności nadzorowi, wykonywanemu przez Prezesa Rady Ministrów i wojewodów, a w zakresie spraw finansowych przez regionalne izby obrachunkowe. Kryterium nadzoru jest zgodność działalności samorządu z Konstytucją i ustawami (por. wyrok NSA z dnia 16 września 2003 r., sygn. akt II SA/Wr 854/03). W celu umożliwienia sprawowania nadzoru przez regionalne izby obrachunkowe w zakresie spraw finansowych, w art. 90 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz.1591 ze zm.) określony został obowiązek przedkładania regionalnym izbom obrachunkowym uchwał rady gminy objętych nadzorem regionalnej izby obrachunkowej w terminie 7 dni od dnia podjęcia uchwały. Natomiast w art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym określono, że uchwała organu gminy sprzeczna z prawem jest nieważna. O nieważności uchwały w całości lub części orzeka organ nadzoru, w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały. Stosownie do art. 98 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała organu, który podjął uchwałę, albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze (art. 98 ust. 3). Odnosząc się w pierwszej kolejności do wniosku organu nadzorczego o odrzucenie skarg z uwagi właśnie na treść art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym stwierdzić należy, że jest on bezpodstawny. Sąd rozpoznający niniejsze skargi podziela pogląd, że przepis ten powinien być interpretowany w sposób najszerzej uwzględniający prawo organu samorządu terytorialnego do zbadania przez sąd administracyjny legalności rozstrzygnięcia nadzorczego. Skarga na rozstrzygnięcie nadzorcze, wniesiona przed podjęciem uchwały lub wydaniem stosownego zarządzenia, nie może zostać więc odrzucona, jeżeli taki akt został uchwalony, nawet w późniejszym terminie i przekazany do sądu administracyjnego. Pogląd ten został przyjęty zarówno w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. uchwała SN z dnia 27 lutego 1992 r., sygn. akt III AZP 8/91, postanowienie SN z dnia 9 kwietnia 1992 r., sygn. akt III ARN 13/92, postanowienie SN z dnia 5 października 1994 r., sygn. akt III ARN 53/94, postanowienie SN z dnia 21 września 1994 r., sygn. akt II ARN 43/94, postanowienie SN z dnia 7 lipca 1994 r., sygn. akt III ARN 42/94, OSNP/1994/9/138, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2005 r., sygn. akt II OSK 290/05, postanowienie NSA z dnia 6 wrzesień 2007 r., sygn. akt I OSK 1158/07, postanowienie NSA z dnia 4 stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 2450/10). W niniejszej sprawie strona skarżąca na wezwanie Sądu przedłożyła w zakreślonym terminie uchwałę Nr XXXI/302/2012 Rady Miejskiej w Kętach z dnia 30 listopada 2012 r. w sprawie złożenia skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rozstrzygnięcia nadzorcze Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie z dnia 7 listopada 2012 r. objęte niniejszymi skargami. Złożenie ww. uchwały do sądu przed dniem wydania orzeczenia kończącego postępowanie winno zatem powodować skutek w postaci uznania przez sąd, że złożone przez stronę skargi nie są już obciążona tego rodzaju brakiem, który uzasadniałby ich odrzucenie. Przechodząc do kwestii merytorycznych stwierdzić należy, że zgodnie z brzmieniem art. 27 ust. 1-3 ustawy z dnia 26 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. Nr 127, poz. 857 ze zm.) tworzenie warunków, w tym organizacyjnych, sprzyjających rozwojowi sportu stanowi zadanie własne jednostek samorządu terytorialnego. Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego może określić, w drodze uchwały, warunki i tryb finansowania zadania własnego, o którym mowa w ust. 1, wskazując w uchwale cel publiczny z zakresu sportu, który jednostka ta zamierza osiągnąć. Przepisy ustawy nie naruszają uprawnień jednostek samorządu terytorialnego do wspierania kultury fizycznej na podstawie przepisów odrębnych. Z kolei stosownie do art. 28 ust. 1-2 ustawy o sporcie, klub sportowy, działający na obszarze danej jednostki samorządu terytorialnego, niedziałający w celu osiągnięcia zysku, może otrzymywać dotację celową z budżetu tej jednostki, z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.) w zakresie udzielania dotacji celowych dla podmiotów niezaliczanych do sektora finansów publicznych i niedziałających w celu osiągnięcia zysku. Dotacja, o której mowa w ust. 1, ma służyć realizacji celu publicznego, o którym mowa w art. 27 ust. 2, i może być przeznaczona w szczególności na: 1) realizację programów szkolenia sportowego, 2) zakup sprzętu sportowego, 3) pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach, 4) pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego, 5) sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej - jeżeli wpłynie to na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu sportowego, który otrzyma dotację, lub zwiększy dostępność społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub. Przepis art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie w zakresie udzielania dotacji celowych podmiotom niezaliczanym do sektora finansów publicznych i niedziałających w celu osiągnięcia zysku (a więc także klubom sportowym), odsyła do ustawy o finansach publicznych. Takim przepisem, który reguluje kwestie udzielania dotacji celowych wyżej zdefiniowanym podmiotom jest niewątpliwie art. 221 ustawy o finansach publicznych. Stosownie do art. 221 ust. 1-4 w/w ustawy, podmioty niezaliczane do sektora finansów publicznych i niedziałające w celu osiągnięcia zysku mogą otrzymywać z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacje celowe na cele publiczne, związane z realizacją zadań tej jednostki, a także na dofinansowanie inwestycji związanych z realizacją tych zadań. Zlecenie zadania i udzielenie dotacji następuje zgodnie z przepisami ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, a jeżeli dotyczy ono innych zadań niż określone w tej ustawie - na podstawie umowy jednostki samorządu terytorialnego z podmiotem, o którym mowa w ust. 1. Tryb postępowania o udzielenie dotacji na inne zadania niż określone w ustawie, o której mowa w ust. 2, sposób jej rozliczania oraz sposób kontroli wykonywania zleconego zadania określa, w drodze uchwały, organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, mając na uwadze zapewnienie jawności postępowania o udzielenie dotacji i jej rozliczenia. Analiza zaprezentowanych wyżej przepisów prowadzi do wniosku, że w systemie prawnym finansów publicznych dotacje celowe do klubów sportowych mogą być udzielane w dwóch trybach. Pierwszy tryb, to dotacje udzielone na podstawie art. 11-19a ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536 ze zm.), do których odsyła art. 221 ust. 1 i 2 ustawy o finansach publicznych. Wówczas dotacja przyznawana jest klubowi sportowemu realizującemu zadanie zlecone "wspieranie i upowszechnianie kultury fizycznej". Udzielenie dotacji w tym trybie odbywa się po przeprowadzeniu otwartego konkursu ofert, chyba, że szczególne przepisy tej ustawy przewidują inny tryb zlecenia. Nie ma sporu, co do tego, że ten tryb udzielania dotacji nie został zastosowany, jakkolwiek Rada Miejsca w Kętach podejmując zakwestionowane uchwały w podstawie prawnej powołała przepisy art. art. 4 ust. 1 pkt 17 i art. 11 ustawy o działalności pożytku publicznego oraz o wolontariacie. Drugi tryb opiera się na założeniu, że tworzenie warunków, w tym organizacyjnych sprzyjających rozwojowi sportu stanowi zadanie własne jednostki samorządu terytorialnego, przy czym to na organie stanowiącym jednostki samorządu terytorialnego spoczywa obowiązek określenia w drodze uchwały, warunków i trybu finansowania tego zadania własnego, wskazując w uchwale cel publiczny z zakresu sportu, który jednostka ta zamierza osiągnąć. Podjęcie takiej uchwały znajduje oparcie w art. 27 ust. 1 i 2 ustawy o sporcie w związku z art. 221 ust. 4 ustawy o finansach publicznych. Zatem aby zastosować tryb udzielania dotacji celowych dla klubu sportowego w oparciu o powyższe przepisy w pierwszej kolejności musi być podjęta uchwała w sprawie trybu postępowania o udzielenie dotacji na zadania z zakresu wspierania sportu, inne niż określone w ustawie o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Określenie warunków i trybu finansowania zadania własnego przez jednostkę samorządu terytorialnego, a także wskazanie celu publicznego z zakresu sportu, który jednostka ta zamierza realizować, może nastąpić w drodze uchwały organu stanowiącego danej jednostki (art. 27 ust. 2 ustawy o sporcie). Ustawodawca, posługując się zwrotem "może określić", przyznał w tym zakresie jednostkom samorządu terytorialnego swobodę decyzji co do tego, czy zasady te znajdą swój wyraz w uchwale, czy też nie. Powstaje jednak wątpliwość, czy w razie, gdy wykonanie zadania zakładać będzie jego finansowanie, zawsze konieczne jest przyjęcie stosownej uchwały, czy też pozostawiono to wyłącznie uznaniu danej jednostki samorządu terytorialnego. W poprzednim stanie prawnym istniał wymóg wydania uchwały (por. art. 2 ust. 3 ustawy o sporcie kwalifikowanym) i trudno jest zrozumieć, dlaczego ustawodawca miałby odstąpić od tego rozwiązania, zwłaszcza, że w uzasadnieniu projektu ustawy o sporcie wskazano, że "[...] organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego będzie określał, w drodze uchwały, warunki i tryb finansowania zadania własnego z zakresu sportu, który jednostka zamierza osiągnąć [...]" (zob. uzasadnienie projektu ustawy o sporcie, s. 17-18). Jednakże, pomimo takiej treści przepisu, w ocenie Sądu należy, aby zasady (warunki, tryb, cel) wydatkowania środków z budżetów jednostek samorządu terytorialnego na cele związane z rozwojem sportu zawsze wynikały ze stosownych uchwał. Uchwała taka każdorazowo powinna określać cel publiczny z zakresu sportu, który jednostka samorządu terytorialnego zamierza osiągnąć, wspierając finansowo realizację tego zadania własnego. Ustawodawca nie sprecyzował, co należy rozumieć przez pojęcie celu publicznego z zakresu sportu, w szczególności nie stworzył choćby przykładowego katalogu takich celów. Odwołując się do jego językowego znaczenia, za cel publiczny należy uznać taki cel, którego realizacja wzbudzi powszechne odczucie o jego użyteczności dla ogółu społeczeństwa, dla dobra ogólnego. Cel publiczny jest przeciwieństwem celu prywatnego, a więc realizowanego dla partykularnych interesów jednostki czy danej grupy interesu. Konkretyzacja celu publicznego z zakresu sportu każdorazowo należeć będzie do organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego podejmującego uchwałę, o której mowa w art. 27 ust. 2 ustawy o sporcie, a przy jego formułowaniu powinny być brane pod uwagę zwłaszcza potrzeby mieszkańców danej wspólnoty samorządowej. Przepis art. 27 ust. 3 ustawy o sporcie zawiera wyraźne zastrzeżenie, iż przepisy ustawy nie naruszają uprawnień jednostek samorządu terytorialnego do wspierania kultury fizycznej na podstawie przepisów odrębnych. Wśród takich przepisów odrębnych należy w szczególności wskazać na ustawę o samorządzie gminnym czy ustawę z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Sformułowanie takiego zastrzeżenia eliminuje ewentualne wątpliwości co do wzajemnej relacji przepisów dotyczących finansowania sportu zawartych w ustawie o sporcie i innych ustawach, i potwierdza możliwość finansowania sportu w dwóch omówionych wyżej trybach, jak również nie pozwala na uznanie tej pierwszej za lex specialis, co mogłoby prowadzić do zastosowania reguły intertemporalnej, zgodnie z którą lex specialis derogat legi generali. W podstawie prawnej podjętych przez Radę Miejską w Kętach uchwał o udzielenie dotacji dla konkretnych klubów sportowych tj. Kęckiego Klubu Sportowego "Hejnał", Uczniowskiego Międzyszkolnego Klubu Sportowego "Kęczanin", Ludowego Klubu Sportowego "Niwa" wskazana także przepisy art. 221 ustawy o finansach publicznych oraz art. 28 ustawy o sporcie, co mogłoby wskazywać, że w/w uchwały zostały podjęte w drugim z omówionych wyżej trybów. Jednakże z poczynionych przez Kolegium ustaleń wynika, że Rada Miejska w Kętach nie podjęła wcześniej uchwały w sprawie trybu postępowania o udzielenie dotacji na zadania inne niż określone w ustawie, o której mowa w cyt. art. 221 ust. 4 ustawy o finansach publicznych. Nie podjęła również uchwały wynikającej z art. 27 ust. 2 ustawy o sporcie, stosownie do którego organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego może określić w drodze uchwały warunki i tryb finansowania zadania własnego, o którym mowa w ust. 1, wskazując w uchwale cel publiczny z zakresu sportu, który jednostka ta zamierza osiągnąć. Art. 28 ustawy o sporcie, wbrew temu co twierdzi strona skarżąca nie może stanowić samoistnej i wystarczającej podstawy do udzielenia dotacji dla klubów sportowych. Ustawodawca nakazuje w nim bowiem zastosowanie przepisów ustawy o finansach publicznych "w zakresie udzielania dotacji celowych dla podmiotów niezaliczanych do sektora finansów publicznych i nie działających w celu osiągnięcia zysku". Jak już wcześniej wskazano, z ustaleń Kolegium wynika także, że procedury mające na celu wybór podmiotu realizującego zadania, określone w ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, a w szczególności w rozdziale 2 "Prowadzenie działalności pożytku publicznego na podstawie zlecenia realizacji zadań publicznych" oraz w rozdziale 2a "Inicjatywa lokalna" (art. 11-19) nie zostały przeprowadzone. Reasumując powyższe należy stwierdzić, że Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie zasadnie uznało, że badane uchwały Rady Miejskiej w Kętach naruszają w sposób istotny przepisy art. 221 ustawy o finansach publicznych, art. 27 i art. 28 ustawy o sporcie, a także art. 11-19a ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Mając na względzie przedstawiony wyżej stan faktyczny i prawny, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.