I SA/Kr 974/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski Sędziowie: WSA Inga Gołowska WSA Urszula Zięba (spr.) Protokolant st. sekretarz: Iwona Sadowska - Białka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi Miasta i Gminy M. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa M. z dnia 4 września 2017 r. Nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu - s k a r g ę o d d a l a - W odpowiedzi na protest złożony przez Gminę M. od negatywnego wyniku oceny formalnej projektu pn.: Budowa tras rowerowych na obszarze miasta M., złożonego w ramach organizowanego konkursu – Urząd Marszałkowski Województwa M. , rozstrzygnięciem z dnia 4 września 2017r. o nr [...], protestu nie uwzględnił. Organ działał na podstawie art. 53 - 59 ustawy z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2017r., poz. 1460), zapisów Podręcznika Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Małopolskiego na lata 2014-2020 - wersja nr [...], stanowiącego zał. do Uchwały Nr 1150/17 Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 18 lipca 2017r. oraz Regulaminu konkursu nr [...], 4 Oś Priorytetowa Regionalna polityka energetyczna, Działanie 4.5 Niskoemisyjny transport miejski, Poddziałanie 4.5.2 Niskoemisyjny transport miejski - SPR (Regulamin konkursu), stanowiącego załącznik nr [...] do Uchwały Nr [...] Zarządu Województwa z dnia 24 listopada 2016r. Powyższe miało miejsce w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych;. Instytucja Organizująca Konkurs (IOK) szczegółowe uzasadnienie negatywnej oceny przedstawiła w piśmie z dnia 17 lipca 2017r., znak sprawy: [...] W uzasadnieniu wskazała, iż podczas pierwszej oceny formalnej wniosku, stwierdzono błędy w złożonej dokumentacji, które wraz ze wskazanym sposobem poprawy zostały przesłane do Wnioskodawcy za pomocą systemu e-RPO w dniu 1 czerwca 2017r. Po weryfikacji złożonych w zakreślonym terminie wyjaśnień, IOK zwróciła się do Wnioskodawcy w dniu 26 czerwca 2017r. z kolejnym pismem o korektę drobnych błędów i uchybień, które ten, zobowiązany był uzupełnić w terminie do 2 dni od podpisania zewnętrznym podpisem kwalifikowanym Urzędowego Poświadczenia Odbioru (UPO) wygenerowanego z Systemu e-RPO. Wnioskodawca w dniu 7 lipca 2017r. podpisał zewnętrznym podpisem kwalifikowanym UPO, wygenerowane z Systemu e-RPO. Termin na dokonanie korekty drobnych błędów i uchybień biegł od dnia następnego po dniu, w którym Wnioskodawca podpisał ww. zewnętrznym podpisem kwalifikowanym, o czym został poinformowany w piśmie wzywającym o korektę. Tym samym termin na złożenie uzupełnień w Systemie e-RPO upływał w dniu 10 lipca 2017r. Wnioskodawca zamieścił w Systemie e-RPO dokumentację dotyczącą korekty drobnych błędów i uchybień w dniu 11 lipca 2017r., a więc dzień po wyznaczonym terminie. IOK wskazała, iż Wnioskodawca nie dostarczył poprawionego wniosku wraz z załącznikami, w szczególności kopią decyzji o warunkach zabudowy lub decyzją o ustaleniu inwestycji celu publicznego, w wymaganym w piśmie terminie, a także nie przeniósł do katalogu kosztów niekwalifikowalnych zadań, dla których nie posiada stosownych dokumentów. Wnioskodawca wniósł protest od ww. negatywnego wyniku oceny projektu, który został odrzucony na etapie oceny formalnej, ze względu na niespełnienie kryteriów pn. Kompletność oraz poprawność wypełnienia wniosku i załączników oraz Kwalifikowalność wydatków. W złożonym proteście Wnioskodawca wskazał, iż uzupełnienia i korekty błędów nie zostały złożone w wyznaczonym terminie, z uwagi na fakt, iż w dniu 10 lipca 2017r., podczas rutynowej kontroli ruchu sieciowego, administrator zauważył podejrzaną aktywność pakietów przychodzących do urzędu, w związku z ostatnimi globalnymi atakami szyfrującymi dane - Wannacry i Petya oraz ogólnopolskim ostrzeżeniem, wydanym przez CERT.GOV.PL (z dnia 3.07.2017r.). Podano, iż administrator podjął decyzję o odcięciu dostępu jednostki do Internetu w celu weryfikacji zabezpieczeń wewnątrz jednostki. Podniesiono też, że testy zabezpieczeń zakończyły się w dniu 11 lipca 2017r. o godzinie 9.30 i dopiero wtedy włączono dostęp jednostki do sieci zewnętrznej, dlatego też korekta wniosku nie mogła być wysłana przez system i podpisana elektronicznym podpisem kwalifikowanym. W dalszej części protestu, w odpowiedzi na zarzut, że Wnioskodawca nie przedłożył kopii decyzji o warunkach zabudowy lub decyzji o ustaleniu inwestycji celu publicznego dla przedsięwzięć realizowanych na obszarze nieobjętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, wyjaśniono, że w ramach uzupełnień do wniosku, przedłożył on oświadczenie o zgodności z MPZP, w którym jednocześnie poinformował, iż dla odcinków oznaczonych w projekcie symbolami [...] oraz [...], brak jest MPZP. Jednocześnie Wnioskodawca podał, iż w ramach uzupełnień dostarczył przebieg ww. odcinków, wypis i wyrys ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego uznając, iż zapisy w nim zawarte nie wymagają dodatkowych wyjaśnień. Dodatkowo podniesiono, iż odcinki ścieżki rowerowej, prowadzone po części miasta M. nieposiadającej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, realizacja zadania w ramach istniejącego pasa drogowego, ścieżek rowerowych nie wymaga uzyskania decyzji celu publicznego ani decyzji o warunkach zabudowy, a złożenie oświadczenia w zakresie zgodności projektu z MPZP jest prawidłowe. W zakresie kryterium Kwalifikowalność wydatków, Wnioskodawca podniósł, iż w związku z realizacją zadania zgodnie z MPZP, w miejscach, gdzie nie ma miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, inwestycja będzie realizowana w pasach dróg gminnych i powiatowych, decyzja o warunkach zabudowy lub decyzja o ustaleniu inwestycji celu publicznego nie będzie wymagana, w związku z powyższym całość kosztów związana z realizacją poszczególnych odcinków tras stanowić będzie koszt kwalifikowalny. W odpowiedzi na protest, IRP po analizie dokumentacji projektowej stwierdziła, iż zarzuty Wnioskodawcy są bezzasadne. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego nie złożenia w terminie, tj. do 10 lipca 2017r., korekty wniosku z uwagi na fakt, iż administrator sieci odciął dostęp do internetu wskazano, że Wnioskodawca odebrał przedmiotowe wezwanie w dniu 7 lipca 2017r., a termin na złożenie wyjaśnień/uzupełnień upływał w terminie 2 dni od dnia odebrania pisma. Organ powołał się na § 11 ust. 1 i ust. 2 Regulaminu konkursu i wywiódł, że w dniach od 7 lipca do 10 lipca 2017r., nie występowały jakiekolwiek błędy uniemożliwiające korzystanie z systemu e-RPO przez Wnioskodawców. Wnioskodawca nie powiadomił IOK o występujących problemach z łączem internetowym w Urzędzie, a tylko błędy wynikające z wadliwego funkcjonowania e-RPO, nie stanowią przesłanki do negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu. Stwierdzono zatem, iż termin na złożenie przedmiotowej korekty wniosku upływał w dniu 10 lipca 2017r., lecz Wnioskodawca nie dostarczył korekty w wymaganym terminie. W związku z powyższym, IRP stwierdziła, że skorygowany wniosek przesłany w systemie e-RPO w dniu 11 lipca 2017r. został przesłany po upływie terminu na złożenie korekty wniosku i nie mógł stanowić podstawy do oceny spełnienia kryteriów. Odnosząc się do zarzutów dotyczących nie przedłożenia decyzji o warunkach zabudowy lub decyzji o ustaleniu inwestycji celu publicznego, IRP stwierdziła, iż w wezwaniu z dnia 26 czerwca 2017r., IOK wskazała, iż Wnioskodawca złożył oświadczenie o zgodności projektu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, natomiast w oświadczeniu podał, iż dla ścieżek rowerowych, oznaczonych symbolami [...] oraz [...] nie posiada miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. IRP zwróciła uwagę, iż przedłożona pierwotna wersja wniosku o dofinansowanie (24 luty 2017r.) nie została sporządzona poprawnie, bowiem Wnioskodawca nie przedstawił wszystkich wymaganych załączników, mimo prawidłowego wezwania w tym zakresie. Ustosunkowując się natomiast do twierdzeń Wnioskodawcy zawartych w proteście, iż odcinki ścieżki rowerowej [...] oraz [...], prowadzone są w ramach istniejącego układu dróg publicznych i związane są z przebudową drogi, bez konieczności zmian granic pasa drogowego, a co za tym idzie nie wymagają wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego – IRP stwierdziła, iż twierdzenia Wnioskodawcy zasługują na uwzględnienie. Zwróciła jednakże uwagę, iż informacja o braku konieczności przedłożenia ww. dokumentów została zawarta przez Wnioskodawcę dopiero w złożonym proteście. Pomimo wezwania do wyjaśnień w ramach korekty drobnych błędów i uchybień, w którym to IOK wskazała, iż należy załączyć do wniosku kopię decyzji o warunkach zabudowy lub decyzję o ustaleniu inwestycji celu publicznego dla odcinków ścieżek, dla których brak jest MPZP lub też uzasadnić brak konieczności uzyskiwania ww. dokumentów, brak przedmiotowych załączników skutkować będzie negatywną oceną projektu. Wnioskodawca nie przedstawił uzasadnienia dla braku konieczności posiadania przez niego ww. dokumentów. IRP podkreśliła, iż w złożonej po terminie korekcie wniosku, Wnioskodawca nie przedstawił również informacji o braku konieczności przedstawienia decyzji o warunkach zabudowy lub decyzji o inwestycji celu publicznego dla odcinków ścieżki rowerowe [...] [...] Przedłożony przez Wnioskodawcę Wypis ze Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasto i Gmina M., dotyczący odcinków [...] oraz [...] został złożony po terminie i nie mógł stanowić podstawy do ponownej oceny projektu. Podkreślono też, że zgodnie z zapisami §5 pkt. 6 Regulaminu KOP w toku oceny na danym etapie pod uwagę mogą być brane wyłącznie wyjaśnienia/uzupełnienia/korekty złożone w wyznaczonym terminie. W przypadku niezłożenia ich w terminie, jego ostateczna ocena odbywa się w oparciu o pierwotną wersję wniosku. Mając na uwadze powyższe, IRP dokonując ponownej oceny wniosku, nie brała pod uwagę złożonych przez Wnioskodawcę po upływie terminu, wyjaśnień w ramach korekty drobnych błędów i uchybień. IRP zgodziła się z IOK, iż wskazane błędy uniemożliwiały przyznanie pozytywnej oceny projektowi w ramach kryterium Kompletność oraz poprawność wypełnienia wniosku i załączników oraz Kwalifikowalność wydatków. Zatem ze względu na niedostarczenie wymaganej korekty wniosku we wskazanym terminie, wniosek o dofinansowanie został prawidłowo oceniony przez IOK, z uwagi na niespełnienie ww. kryterium. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ww. rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie § 5 Regulaminu Komisji Oceny Projektów poprzez: 1. Wyznaczenie przez KOP terminu do wprowadzenia korekty drobnych błędów i uchybień w terminie krótszym niż 7 dni tj. z naruszeniem § 5 ust. 1 Regulaminu KOP; 2. Wyznaczenie terminu do wprowadzenia korekty drobnych błędów i uchybień w okresie krótszym, aniżeli faktycznie zostało to wskazane w wezwaniu tj. nie w terminie 2 dni, a w rzeczywistości w terminie 1 dnia tj. w okresie nierealnym do jego wprowadzenia (otrzymanie wezwania w piątek) termin na wprowadzenie drobnych korekt, co do zasady wypadający w niedzielę w rzeczywistości stosownie do postanowień Regulaminu w poniedziałek (1 dzień roboczy na uzupełnienie); 3. Przydanie terminowi wyznaczonemu przez KOP, arbitralnie roli terminu zawitego, bez możliwości jego przywrócenia, w sytuacji, gdy w świetle postanowień § 5 ust. 7 Regulaminu KOP, termin ten jest de facto terminem instrukcyjnym; 4. Pośrednie wyrażenie zgody na przesunięcie terminu do złożenia uzupełnień, poprzez informację przekazaną przez odpowiedzialnego pracownika organu, bądź też wprowadzenie w błąd wnioskodawcy tą samą wypowiedzią, co do terminu na złożenie drobnych korekt i uzupełnień; 5. Nieuwzględnienie wyjaśnień strony skarżącej w zakresie przyczyn technicznych, uniemożliwiających złożenie korekt i wyjaśnień w terminie wyznaczonym przez KOP; 6. Zastosowanie sankcji negatywnej oceny projektu, wyłącznie w oparciu o fakt, nie złożenia wyjaśnień w terminie, podczas gdy przesłanka ta nie wynika z treści § 5 ust. 8 Regulaminu KOP. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca przedstawiła dotychczasowy przebieg postępowania, prowadząc polemikę w tym zakresie z ustaleniami organu. Uznano, że w drugim wezwaniu, organ oparł się na konieczności wyjaśnień okoliczności, które były pierwotnie wskazane we wniosku, podał w odróżnieniu od pierwszego wezwania na koniczność przedłożenia innych rozstrzygnięć administracyjnych (decyzja ZRID nie jest tożsama z decyzją ULICP), a nadto arbitralnie określił termin na uzupełnienie, który nijak się ma do zapisów Regulaminu w zakresie minimalnego terminu do uzupełnień, który to termin biorąc po uwagę ewentualną korektę wniosku był nierealny do dotrzymania. Fakt braku konieczności przedłożenia dokumentów, wskazanych w wezwaniach w zakresie zgodności z planem wezwania, nie powinien być uznany za zasadny, co więcej, wniosek winien zostać rozpatrzony przy uwzględnieniu pierwotnego wniosku, co wynika z treści § 5 ust. 6 Regulaminu KOP, a jak wynika z rozstrzygnięcia protestu wniosek w tej części był prawidłowy. Powyższe twierdzenie, jest o tyle istotne, że znajduje się w Regulaminie KOP. Podkreślono, iż negatywna ocena, oparta została wyłącznie na fakcie braku złożenia wyjaśnień w terminie wskazanym w wezwaniu, podczas gdy uprawnienia takie nie wynika z treści § 5 ust. 8 Regulaminu KOP, który to zapis wskazuje przypadki, w których projekt może otrzymać negatywną ocenę i żadnym z wymienionych tam przypadków nie jest przekroczenie terminu do przedłożenia uzupełnień/wyjaśnień, tak więc rozstrzygnięcie negatywne zostało wyrażone w oparciu o nieistniejącą podstawę prawną. Odnosząc się do kwestii terminów, wyznaczonych do usunięcia błędów we wniosku, stwierdzono nie tylko pełną niekonsekwencję w zapisach Regulaminu KOP, ale i w twierdzeniach, podnoszonych przez organ. Po pierwsze Regulamin KOP przewiduje w § 5 ust. 1 termin nie krótszy niż 7 dni do złożenia wyjaśnień poprawek/uzupełnień, po czym w ust. 3 wprowadza dodatkowy termin (wskazany przez IZ) równocześnie nie precyzując, jaki jest jego minimalna długość. Mając na względzie pewność obrotu i relacji, pomiędzy podmiotami, uczestniczącymi w procedurze składania wniosków, należałoby uznać, iż wprawdzie istnieje pewna dowolność w jego wyznaczaniu, jednakże nie może być on krótszy aniżeli 7 dni, jak wskazano w ust. 1, bowiem w żaden sposób termin tam podany nie został wyłączony w odniesieniu do składania drobnych poprawek/korekt. Po wtóre zapisy § 5 Regulaminu KOP wskazują, iż termin, wyznaczany do uzupełnień ma charakter czysto instrukcyjny, za czym przemawiają sformułowania "nie krótszy niż", "termin wskazany przez IZ" czy też cały ust. 7. O tym, iż powyższy zapis ma zastosowanie również w odniesieniu do drobnych korekt, świadczy uzasadnienie rozstrzygnięcia protestu, w którym jest mowa o możliwości przedłużenia terminu do składania drobnych korekt. Zdaniem strony skarżącej, skoro jest to wyłącznie termin instrukcyjny, jego przekroczenie nie może być obwarowane negatywnymi sankcjami. Skoro termin ten może być przedłużany w dowolny niesformalizowany sposób, to według strony, uznać należy, iż informacja, jaką w dniu 10 lipca 2017r., przekazał przedstawicielom wnioskodawcy, pracownik Departamentu Funduszy Europejskich na spotkaniu w tym właśnie Departamencie, iż w stanie faktycznym sprawy uzupełnienia i korekty, winny być zgłaszane do dnia następnego tj. 11 lipca 2017r., mógł zostać potraktowany, jako zgoda na przesunięcie terminu do złożenia korekt. Niezrozumiałe jest stanowisko organu, który w przypadku przekroczenia terminu instrukcyjnego, odmawia przyjęcia wyjaśnień, złożonych wprawdzie z przekroczeniem tego terminu, jednakże z przyczyn od wnioskodawcy całkowicie niezależnych (brak możliwości komunikacji internetowej). Podkreślono, że to organ wprowadził obowiązek komunikacji wyłącznie w drodze elektronicznej, jednakże jak wynika z uzasadnienia rozstrzygnięcia protestu, przewidział możliwość przesuwania terminów, wyłącznie w przypadku, kiedy to w organie nieprawidłowo działają systemy elektroniczne, przyjmując jakoby w drodze domniemania, iż u wszystkich wnioskodawców systemy te muszą działać poprawnie przez cały okres czasu. Przyjęcie zaprezentowanej wyżej filozofii przy równocześnie bardzo krótkich terminach na składanie wyjaśnień, praktycznie uniemożliwia niektórym wnioskodawcom wywiązanie się z nałożonych na nich obowiązków przez KOP, a tym samym prowadzi do nierównego traktowania wnioskodawców. Wobec powyższego, wniesiono o uwzględnienie skargi, poprzez orzeczenie, że: "ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, przy uwzględnieniu ustaleń dokonanych w postępowaniu protestacyjnym w zakresie wymaganych załączników w zakresie zgodności planowanej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego". W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał w całości dotychczasowe stanowisko w sprawie. Natomiast w odniesieniu do pierwszego zarzutu skargi, powołano się na Regulamin prac KOP (§ 5 ust. 1), stanowiący, że wniosek skierowany zostaje do wyjaśnienia lub uzupełnienia w wyznaczonym terminie, jednak nie krótszym niż 7 dni licząc od dnia następnego po otrzymaniu informacji i wywiedziono, że termin ten może wynieść 7 dni lub więcej. Wyznaczenie terminu siedmiodniowego czyni zadość temu wymogowi. Z kolei w wezwaniu wskazano termin "do siedmiu dni" na dokonanie uzupełnień, zatem oczywiste jest, że chodzi o termin siedmiodniowy a więc minimalny określony przez ww. Regulamin. Gdyby wnioskodawca dokonał uzupełnień 7 dnia, to zmieściłby się w terminie określonym w wezwaniu. Nie zgodzono się też z drugim z zarzutów, tj. wyznaczenia rzekomo zbyt krótkiego terminu na poprawienie drobnych błędów i uchybień. Przede wszystkim chybiona jest argumentacja strony skarżącej, że do korekty drobnych błędów i uchybień, stosuje się ten sam termin, co do "zwykłej" poprawy (a więc co najmniej siedmiodniowy). Wynika to choćby z brzmienia § 5 ust. 6 Regulaminu prac KOP. Zapis tam zawarty, wyraźnie różnicuje termin dla wyjaśnień/uzupełnień oraz dla korekty drobnych błędów. Dodano, że ww. Regulamin (§ 5 ust. 1), reguluje "zwykłe" poprawki (określając termin, co najmniej siedmiodniowy), zaś § 5 ust. 3 ww. dokumentu takich restrykcji nie nakłada na korektę drobnych błędów i uchybień. Zdaniem organu, zupełnie niezrozumiałe jest twierdzenie strony skarżącej, że terminy na dokonanie jakichkolwiek wyjaśnień uzupełnień lub poprawek mają charakter instrukcyjny. Po pierwsze bowiem termin określany w literaturze, jako instrukcyjny jest skierowany do organu prowadzącego postępowanie, a nie do strony, a po drugie jego przekroczenie nie niesie bezpośrednich skutków prawnych (procesowych), gdy tymczasem dla terminów na dokonanie wszelkich poprawek/wyjaśnień przez wnioskodawcę zostały określone w dokumentacji konkursowej rygory (np. § 5 ust. 7 Regulaminu prace KOP). Z kolei zarzut trzeci zawiera w sobie założenie, że termin ten mógłby być przywracamy, tymczasem strona skarżąca, poza ogólnymi wygodami nie wskazała żadnego zapisu regulaminu, ani innego sformułowania, które uprawniałoby do takiego wniosku, nie ma bowiem żadnej podstawy prawnej, ani też regulaminowej do przywracania terminów, zakreślonych na dokonywanie czynności w toku procedury wyborowej. Regulamin prac KOP, przewiduje jedynie przedłużenie terminu (§ 5 ust. 7) na wniosek wnioskodawcy, a nie przywrócenie uchybionego terminu. Nota bene w sprawie takiego wniosku zabrakło. Wobec powyższego i ten zarzut jest w ocenie organu chybiony. Odnosząc się do zarzutu czwartego skargi, powołano się na zapisy § 5 ust. 6 Regulaminu pracy KOP i wywiedziono, że skoro w trakcie uzupełnień, strona skarżąca nie zdołała doprowadzić wniosku do stanu zgodnego z wymogami Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie, istniała podstawa do negatywnej oceny wniosku. Odnosząc się natomiast do zarzutu piątego skargi, organ uznał go za bezpodstawny, bowiem wnioskodawca nie wniósł o przedłużenie terminu przed jego upływem (co mógł zrobić na podstawie § 5 ust. 7 Regulaminu prac KOP), a ponadto, za działania informatyka ponosi odpowiedzialność wyłącznie strona. Nie jest to obiektywna trudność techniczna, a zbyt nerwowa reakcja pracownika wnioskodawcy. Co więcej również inni beneficjenci nie zgłaszali takich problemów i normalnie w tych dniach korzystali z systemu. Dodatkowo dodano, że przy obecnym stopniu rozwoju technologii informatycznych, nawet odcięcie przez informatyka dostępu do internetu w siedzibie, nie umożliwia komunikowania się ze światem, gdyż pozostaje chociażby łączność bezprzewodowa, która obecnie nie wymaga żadnych szczególnych nakładów. Osobną kwestią pojawiającą się w uzasadnieniu skargi, choć nieujętą przez stronę skarżącą w ramy zarzutów, jest opisanie przez nią we wniosku, stanu przygotowania projektu do realizacji oraz wezwania dokonane przez IOK w tym zakresie. Wskazano, że w pierwotnej wersji wniosku w polu D.1, wnioskodawca wprowadził dane niekompletne, niezgodnie z instrukcją wypełniania wniosku, a nadto, pomimo stosownych wezwań, zapisy te nie zostały poprawione. Wnioskodawca zapisał tam, że cały projekt będzie wykonany w trybie Zaprojektuj i wybuduj, zaś projekt dotyczy wyznaczenia budowy odcinków ścieżek rowerowych i pieszo-rowerowych w polu [...] wskazano: "że "wnioskodawca dysponuje dokumentami dotyczącymi zagospodarowania przestrzennego" zaś na uzasadnienie wybranej opcji wskazano że: "teren inwestycji leży w obszarze, gdzie obowiązuje aktualny plan zagospodarowania przestrzennego a projektowana trasa ścieżek rowerowych i pieszo-rowerowe jest zgodna z jego ustaleniami". Jak się okazało w toku oceny dokumentacji, zapisy te nie są zgodne z prawdą. Dla niektórych terenów bowiem takich dokumentów nie było, a w pierwotnym wniosku oraz w jego terminowo złożonych uzupełnieniach zabrakło wskazania na podstawie, jakich przepisów dokumenty te nie są potrzebne. Oświadczenia w tym zakresie znalazły się dopiero w proteście, co nie pozwala na ich uwzględnienie w toku procedury odwoławczej, gdyż etap ten nie służy uzupełnianiu braków wniosku o dofinansowanie. Podkreślono, że zgodnie z zapisami tabeli, zawartej w Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie (str. 48 - 54 Instrukcji) w ramach uzasadnienia do wybranej opcji: "należy wskazać, jakim dokumentem planistycznym wnioskodawca dysponuje wraz z podaniem numeru i daty poszczególnych decyzji, a w przypadku, gdy do realizacji projektu zadania nie jest wymagane posiadanie dokumentów planistycznych, wnioskodawca zobowiązany jest do przedstawienia podstawy prawnej braku konieczności przedstawienia dokumentów planistycznych". Zatem, nawet jeśli, dokumenty planistyczne nie były wymagane, to wnioskodawca był zobowiązany w polu D części wniosku, opisać ten fakt, podając z jakich przepisów taki stan wynika. Tymczasem nie zrobił tego, pomimo dwukrotnego wezwania. Mając powyższe na uwadze wniesiono o oddalenie skargi w całości, bowiem ocena wniosku nie została dokonana z naruszeniem prawa, które miało istotny wpływ na wynik oceny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz. 1369 tj. ze zm., dalej p.p.s.a.), stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016r., poz. 217, dalej: u.z.r.p.), które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a., z wyłączeniami, o których mowa w art.64 u.z.r.p. Zgodnie z art. 61 ust. 1 u.z.r.p. w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Na podstawie art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej w wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Z powyższej regulacji wynika, że kontroli sądów administracyjnych poddana jest ocena projektów, zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, dokonywana przez instytucję zarządzającą programami operacyjnymi w realizacji takich programów, po wyczerpaniu środków odwoławczych. Kontrolując zgodność z prawem wydanej oceny wniosku o dofinansowanie, sąd administracyjny bierze pod uwagę zasady dokonywania tej oceny, wynikające z obowiązujących przepisów prawa oraz z przyjętych na ich podstawie w ramach poszczególnych programów operacyjnych procedur wyłaniania projektów. W sprawach tych sąd administracyjny nie jest uprawniony do weryfikacji oceny wniosku (projektu) dokonanej przez organ administracyjny, jeśli nie zostanie stwierdzone, że naruszono prawo w zakresie procedury konkursowej, a także jeśli nie zostanie stwierdzone naruszenie norm wynikających z ustawy. Co istotne, prawo w świetle którego oceniana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy u.z.r.p. ale przede wszystkim bazowe przepisy prawa wspólnotowego jak również postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Zatem, kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez organ oceny projektu, sąd administracyjny ma na względzie zgodność z prawem powszechnie obowiązującym a także z postanowieniami aktów wydanych na podstawie prawa powszechnie obowiązującego przez właściwe podmioty i w granicach ich kompetencji. W zakresie procedury wyboru projektu do dofinansowania wyjaśnić należy, iż przepisy ustawy wdrożeniowej przewidują tryb konkursowy lub pozakonkursowy (art. 38 ust. 1). W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektu w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1). Konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały największą liczbę punktów (art. 38 ust. 1, art. 39 ust.2). Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów (art. 53 ust. 1). Protest jest rozpatrywany przez właściwą instytucję zarządzającą, którą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa (art. 9 ust. 1 pkt 2) lub pośredniczącą, jeżeli została ustanowiona dla danego programu operacyjnego i instytucja zarządzająca powierzyła jej zadania w tym zakresie (art. 55). W przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego (art. 61 ust. 1). W przedmiotowej sprawie strona wnosząc skargę do Sądu zachowała wszystkie wymogi formalne i wyczerpała tryb zaskarżenia określony w ustawie wdrożeniowej, umożliwiając Sądowi dokonanie kontroli zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Obligatoryjne elementy regulaminu konkursu zostały zawarte w art. 41 ust. 2 ustawy wdrożeniowej regulamin ten określa m.in. kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7). W myśl art. 7 Konstytucji RP wszystkie organy państwa obowiązane są do działania na podstawie i w granicach obowiązującego prawa. Przepis ten widzieć należy w kontekście postanowień art. 87 Konstytucji RP i systemu źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Z regulacji tej wynika, że jedynie tego typu źródła prawa mogą kształtować sytuację prawną adresata działań administracji publicznej. Przywołanie powyższych unormowań jest niezbędne z tego powodu, że w niniejszej sprawie kontroli sądowej poddana została czynność organu administracji publicznej, która posiada zakotwiczenie w normach prawa powszechnie obowiązującego, jak również w akcie, który nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, a mianowicie w regulaminie konkursu przyjętym przez właściwą instytucję, czyli instytucję przeprowadzającą konkurs. Regulamin ten dostępny jest jedynie na stronach internetowych właściwej instytucji i nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, jednakże w tego rodzaj sprawach stanowi wzorzec kontroli sądowej. Przyjęcie tego regulaminu przewiduje art. 41 ustawy wdrożeniowej. Jakkolwiek regulamin ten nie jest źródłem prawa w rozumieniu art. 87 Konstytucji RP, tym niemniej spełnia kryteria źródeł prawa w szerokim tego słowa znaczeniu. Mając na uwadze normatywny charakter regulaminu stwierdzić należy, że jako akt tworzący system realizacji odpowiednich programów, przyjętych na podstawie stosownych umocowań ustawowych przyznanych instytucjom zarządzającym, regulamin konkursu, określany w doktrynie między innymi jako swoiste bądź niezorganizowane źródło prawa, winien stanowić podstawę oceny legalności rozstrzygnięcia konkursowego, jednakże tylko łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego (por. m.in. wyroki WSA w Szczecinie z 9 listopada 2016r. sygn. akt: I SA/Sz 1033/16, WSA w Gdańsku z 23 listopada 2016r. sygn. akt: I SA/Gd 1094/16 oraz WSA w Rzeszowie z 13 grudnia 2016r. sygn. akt: I SA/Rz 823/16, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http//:orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji wzorcem sądowej kontroli czynności prawnej podejmowanej przez organ administracji publicznej jest przywołana powyżej ustawa, inne przepisy prawa powszechnie obowiązującego, jak również regulamin konkursu, w ramach którego zgłoszono wniosek podlegający ocenie w niniejszej sprawie. Podkreślić należy, że z punktu widzenia przepisów unijnych Sąd dokonując kontroli negatywnej oceny projektu wydanej w trybie ustawy wdrożeniowej bada przede wszystkim czy wybór projektu został przeprowadzony zgodnie z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit a Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z 17 grudnia 2013r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. U.UE L z 20 grudnia 2013r.), zgodnie z którym procedury wyboru i kryteria powinny zapewniać, że operacje przyczynią się do osiągnięcia celów szczegółowych i rezultatów odpowiednich priorytetów, są niedyskryminacyjne i przejrzyste oraz są zgodne z zasadą równości płci i niedyskryminacji oraz zasadą zrównoważonego rozwoju. Natomiast z punktu widzenia przepisów ustawy wdrożeniowej Sąd dokonując kontroli zaskarżonego aktu bada czy wybór projektu został przeprowadzony zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 37 ust. 1 tejże ustawy tj. w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewniający wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Jak wskazano i opisano na wstępie, sprawa niniejsza została zainicjowana wnioskiem Gminy M. o dofinansowanie projektu, w ramach zadania pn. "Budowa tras rowerowych na obszarze miasta M." i działania pn. "Niskoemisyjny transport miejski" W wyniku przeprowadzonej oceny formalnej ww. projektu – stwierdzono, iż projekt nie spełnia kryteriów wyboru projektów określonych w Załączniku [...] do Regulaminu konkursu [...] w zakresie kompletności oraz poprawności wypełnienia wniosku jak również kwalifikowalności wydatków – i w związku z tym został oceniony negatywnie na etapie oceny formalnej. W szczególności – jak wyżej opisano – wnioskodawca nie dostarczył w zakreślonym terminie poprawionego wniosku wraz z załącznikami w postaci kopii decyzji o warunkach zabudowy lub decyzji o ustaleniu inwestycji celu publicznego a także nie przeniósł do katalogu kosztów niekwalifikowanych zadań, dla których dokumenty te nie zostały przedłożone. Powyższe uchybienie spowodowało, iż wniosek na etapie oceny formalnej został oceniony bez uwzględnienia uzupełnień i korekt dokonanych po upływie zakreślonego przez IOK, terminu. Wnioskodawca natomiast (skarżący w postępowaniu sądowo-administracyjnym) koncentrował się na wykazaniu przede wszystkim uchybień w zakresie sposobu procedowania przy wyznaczaniu terminów na dokonanie żądanych uzupełnień, określenia zbyt krótkiego terminu (2-dniowego), niezastosowania terminu 7-dniowego wskazywanego przez przepisy regulaminu oraz nieuwzględnienia niesprawności systemu komputerowego wnioskodawcy w dniu w którym upływał termin uzupełnienia braków a także uzyskanych przez wnioskodawcę informacji, iż nie będzie problemem uzupełnienie braków w następnych dniu po upływie zakreślonego terminu. Dodatkowo skarżący wskazywał na nieistnienie podstaw do wzywania o uzupełnienie braków w sytuacji gdy istotne dla sprawy okoliczności wynikały ze innych złożonych dokumentów lub powszechnie znanej wiedzy. W pierwszej kolejności należy mieć na uwadze, iż podstawowymi dokumentami, określającymi warunki konkursu a w szczególności procedurę wyboru projektów do dofinansowania i kryteria brane pod uwagę przy wyborze musiały być; Regulaminu konkursu nr [...], 4 Oś Priorytetowa Regionalna polityka energetyczna, Działanie 4.5 Niskoemisyjny transport miejski, Poddziałanie 4.5.2 Niskoemisyjny transport miejski - SPR (Regulamin konkursu), stanowiącego załącznik nr [...] do Uchwały Nr 1744/16 Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 24 listopada 2016r. oraz Załącznik [...] do Regulaminu - Regulamin prac Komisji Oceny Projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Małopolskiego na lata 2014-2020 dla trybu konkursowego (SPR) Z uwagi na stan faktyczny sprawy oraz treść zarzutów sformułowanych przez stronę skarżącą szczególneg znaczenie dla rozstrzygnięcia posiadał paragraf 5 ostatnio powołanego aktu prawnego, zatytułowany "Przedstawianie wyjaśnień/uzupełnień oraz korekta drobnych błędów i uchybień". Statuuje on dwa odrębne tryby wzywania wnioskodawców o uzupełnienie braków; I wezwanie o wyjaśnienie/uzupełnienie braków lub błędów (§ 5 ust. 1) oraz II wezwanie o korektę drobnych błędów i uchybień (§ 5 ust. 3). § 5 ust. 1 stanowi, że wniosek skierowany zostaje do wyjaśnienia lub uzupełnienia w wyznaczonym terminie, jednak nie krótszym niż 7 dni licząc od dnia następnego po otrzymaniu informacji. Wyznaczenie terminu siedmiodniowego czyni zatem zadość temu wymogowi. W pierwszym wezwaniu skierowanym do wnioskodawcy z dnia 1 czerwca 2017r. wskazano termin na dokonanie uzupełnień "do siedmiu dni" a zatem minimalny określony przez ww. Regulamin. Sąd przyznaje, że określenie tego terminu winno raczej brzmieć "w terminie 7 dni" od daty doręczenia jednak dywagacje na temat prawidłowości określenia tego terminu w piśmie wzywającym o braki są – w stanie faktycznym sprawy – zupełnie bezprzedmiotowe skoro wnioskodawca w terminie (w dniu 13 czerwca 2017r.) braki te uzupełnił. Spór istotny dla rozstrzygnięcia sprawy powstał natomiast na tle stosowania § 5 ust. 3 Regulaminu KOP stanowiącego, iż "dodatkowo możliwe jest skierowanie projektu do korekty drobnych błędów i uchybień w dowolnym momencie procedury oceny oraz przed podpisaniem umowy dofinansowania....Korekta dokonywana jest w terminie wskazanym przez IZ". Treść przepisu wskazuje zdaniem Sądu jednoznacznie, iż dla wezwania o korektę drobnych błędów i uchybień nie ma zastosowania termin określony w ust 1 "nie krótszy niż 7 dni" a długość tego terminu nie została w ogóle uregulowana w omawianym akcie natomiast kompetencje do określenia jego długości przekazano wyłącznie KOP. Organ ten uprawniony był więc do określenia "stosownego" do okoliczności terminu. W ocenie Sądu, zakreślając 2-dniowy termin organ nie przekroczył swych uprawnień, był on stosowny do okoliczności sprawy i przedmiotu uzupełnienia. Fakt natomiast, iż wnioskodawca odebrał wezwanie w piątek i pierwszym z dni terminu stała się sobota zaistniał bez udziału organu. Przyjął on jednak prawidłowo, iż zgodnie z regułami postępowania administracyjnego i także prawa cywilnego jeżeli wyznaczony termin upływa w dzień wolny od pracy (w tym przypadku niedzielę) strona może skutecznie dokonać żądanej czynności w dniu następnym (a zatem w poniedziałek 10 lipca 2017r.). Wnioskodawca jednak – co jest bezsporne – terminu tego nie dotrzymał. Uzupełnienia dokonał w dniu 11 lipca 2017r., tłumacząc się zbyt krótkim terminem oraz niedziałaniem własnego systemu komputerowego z uwagi na jego wyłączenie przez administratora sieci (informatyka). Takie argumenty nie mogą jednak wpłynąć na rozstrzygnięcie sprawy w sposób postulowany przez wnioskodawcę. Jak wyżej wskazano, długość terminu została określona w sposób prawidłowy a mające zastosowanie przepisy nie przewidują możliwości przywrócenia terminu. Bez znaczenia pozostają zatem argumenty o wirusach zagrażających systemowi komputerowemu wnioskodawcy uzasadniających jego wyłączenie w dniu 10 lipca 2017r. i o związanym z tym braku winy w uchybieniu terminu. Te okoliczności mogły natomiast zostać uwzględnione w przypadku gdyby wnioskodawca skorzystał z regulacji § 5 ust. 7 Regulaminu. Zawarty tam przepis stanowi, iż "w szczególnie uzasadnionych przypadkach, na prośbę wnioskodawcy, wyznaczony termin na złożenie wyjaśnień/uzupełnień może zostać wydłużony". Z takiej możliwości skarżący nie skorzystał bazując – jak wyjaśnił na zapewnieniu bliżej nieoznaczonej osoby z ramienia zarządu województwa, która miała zapewniać o możliwości uzupełnienia braku z jednodniowym opóźnieniem. Te tłumaczenia nie dość, że nie mają nic wspólnego z profesjonalnym działaniem to dodatkowo nie zostały w żaden sposób spersonalizowane i zidentyfikowane. Jako takie musiały zostać uznane przez Sąd za gołosłowne. Chybiona była zatem argumentacja strony skarżącej, że do korekty drobnych błędów i uchybień, stosuje się ten sam termin, co do "zwykłej" poprawy (a więc co najmniej siedmiodniowy), że terminy na dokonanie jakichkolwiek wyjaśnień uzupełnień lub poprawek mają charakter wyłącznie instrukcyjny, że terminy te mogłyby być przywracane. Strona skarżąca, poza ogólnymi twierdzeniami nie wskazała żadnego zapisu regulaminu, ani innego sformułowania, które uprawniałoby do takich wniosków. Regulamin prac KOP, przewiduje jedynie przedłużenie terminu (§ 5 ust. 7) na wniosek wnioskodawcy, a nie przywrócenie uchybionego terminu. Skoro zatem w trakcie uzupełnień, strona skarżąca nie zdołała doprowadzić wniosku do stanu zgodnego z wymogami Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie, zaistniała podstawa do negatywnej oceny wniosku przy zastosowaniu dyspozycji przepisu § 5 ust. 6 Regulaminu pracy KOP. Stanowi on, że " w toku oceny na danym etapie pod uwagę będą brane wyłącznie wyjaśnienia/uzupełnienia/korekty złożone w wyznaczonym terminie, o którym mowa w ust 1 i ust 3. W przypadku niezłożenia wyjaśnień/uzupełnień w wymaganej formie lub niezłożenia ich w terminie 7 dni kalendarzowych (w przypadku korekty drobnych błędów w terminie wskazanym przez IŻ) od daty skutecznego doręczenia w Systemie e-RPO pisma informującego o konieczności złożenia wyjaśnień/uzupełnień, w tym skorygowanego wniosku, jego ostateczna ocena odbywa się w oparciu o pierwotną wersję wniosku". Zdaniem Sądu, powołany przepis – nie dość, że potwierdza dwoistość trybów i odrębność wyznaczania terminów do uzupełnienia braków z ust 1 i ust 3 - § 5, o której pisano wcześniej – to jeszcze w sposób jednoznaczny wskazuje, że w zaistniałej w sprawie sytuacji nieuzupełnienia braków w zakreślonym terminie i niewystąpienia o przedłużenie terminu organ nie miał innego wyjścia niż dokonanie oceny formalnej wniosku Gminy M. w przedmiocie dofinansowania budowy ścieżek rowerowych bez uwzględniania uzupełnień dokonanych po bezskutecznym upływie zakreślonego terminu. Powyższe spowodowało dokonanie oceny negatywnej, która w ocenie Sądu w przedstawionym stanie faktycznym i prawnym nie mogła zostać podważona. Sąd po analizie dokumentacji postepowania konkursowego podziela także stanowisko Zarządu Województwa w kwestii zasadności wezwania strony skarżącej o uzupełnienie braków. W pierwotnej wersji wniosku w polu D.1, wnioskodawca wprowadził bowiem dane niekompletne, niezgodnie z instrukcją wypełniania wniosku, a nadto, pomimo stosownych wezwań, zapisy te nie zostały poprawione. Wnioskodawca zapisał tam, że cały projekt będzie wykonany w trybie Zaprojektuj i wybuduj, zaś projekt dotyczy wyznaczenia budowy odcinków ścieżek rowerowych i pieszo-rowerowych w polu [...] wskazano: "że "wnioskodawca dysponuje dokumentami dotyczącymi zagospodarowania przestrzennego" zaś na uzasadnienie wybranej opcji wskazano że: "teren inwestycji leży w obszarze, gdzie obowiązuje aktualny plan zagospodarowania przestrzennego a projektowana trasa ścieżek rowerowych i pieszo-rowerowe jest zgodna z jego ustaleniami". Jak się okazało w toku oceny dokumentacji, zapisy te nie są zgodne z prawdą. Dla niektórych terenów bowiem takich dokumentów nie było, a w pierwotnym wniosku oraz w jego terminowo złożonych uzupełnieniach zabrakło wskazania na podstawie, jakich przepisów dokumenty te nie są potrzebne. Oświadczenia w tym zakresie znalazły się dopiero w proteście, co zasadnie nie pozwoliło na ich uwzględnienie w toku procedury odwoławczej, gdyż etap ten nie służy uzupełnianiu braków wniosku o dofinansowanie. Organ rozpatrujący protest podkreślał, że zgodnie z zapisami tabeli, zawartej w Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie (str. 48 - 54 Instrukcji) w ramach uzasadnienia do wybranej opcji: "należy wskazać, jakim dokumentem planistycznym wnioskodawca dysponuje wraz z podaniem numeru i daty poszczególnych decyzji, a w przypadku, gdy do realizacji projektu zadania nie jest wymagane posiadanie dokumentów planistycznych, wnioskodawca zobowiązany jest do przedstawienia podstawy prawnej braku konieczności przedstawienia dokumentów planistycznych". Zatem, nawet jeśli, dokumenty planistyczne nie były wymagane, to wnioskodawca był zobowiązany w polu D części wniosku, opisać ten fakt, podając z jakich przepisów taki stan wynika. Tymczasem nie zrobił tego, pomimo dwukrotnego wezwania. Reasumując, brak jest w rozpoznawanej sprawie podstaw do uznania, że ocena projektu skarżącej została przeprowadzona z naruszeniem wskazanych wyżej przepisów. Ocena wniosku skarżącej zawierała stosowne uzasadnienie potwierdzające przeprowadzoną analizę treści wniosku w kontekście ustalonych wymogów. Było ono wystarczające i umożliwiało podjęcie polemiki merytorycznej z dokonaną oceną, w ramach wniesionego protestu. Także sposób procedowania zgodny był z art. 46 ust. 3 u.z.r.p., który stanowi, że właściwa instytucja przekazuje niezwłocznie wnioskodawcy pisemną informację o zakończeniu oceny jego projektu i jej wyniku wraz z uzasadnieniem oceny i podaniem liczby punktów otrzymanych przez projekt lub informacji o spełnieniu albo niespełnieniu kryteriów wyboru projektów. Protest skarżącej rozpatrzony został zgodnie z procedurą odwoławczą określoną w u.z.r.p. Według bowiem art. 57 u.z.r.p. właściwa instytucja rozpatruje protest weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów wyboru projektu, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza i zarzutów protestu o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny. Analizując uzasadnienie rozstrzygnięcia protestu zawarte w zaskarżonej informacji o nieuwzględnieniu protestu z 4 września 2017r. Sąd stwierdza, że jest ono adekwatne do treści przywołanego przepisu u.z.r.p. Przede wszystkim należy zauważyć, że IRP dokonała weryfikacji pierwotnej oceny formalnej projektu w kontekście uchybień stwierdzonych na etapie oceny formalnej z uwzględnieniem skutków nieuzupełnienia w terminie braków formalnych, skutkującym z kolei oceną wniosku w pierwotnej jego wersji bez dokonanych uzupełnień, odnosząc się przy tym do wszystkich spornych w rozpatrywanej sprawie kwestii, podniesionych zarzutów oraz do całej argumentacji podniesionej przez skarżącą w proteście. Organ rozpatrujący protest przedstawił własną argumentację dotyczącą oceny projektu w ramach zaskarżonego kryterium i w granicach zaskarżenia. Ocena ta jest uznaniowa, ale nie jest – w okolicznościach sprawy – dowolna. Sąd administracyjny ocenę tą w pełni podziela gdyż nie sposób podważyć jej argumentami prawnymi. Argumentów tego rodzaju nie zaprezentowała także strona skarżąca. Sąd nie dopatrzył się zatem w rozpoznawanej sprawie naruszenia procedury konkursowej Nie można pomijać i tego aspektu sprawy, że dokumenty stanowiące system realizacji programu operacyjnego, w tym regulamin, odnoszą się wyłącznie do relacji między właściwą instytucją a podmiotem zainteresowanym otrzymaniem pomocy z programu operacyjnego. Stąd też wnioskodawcy składający aplikację do programu operacyjnego wyrażają zgodę na poddanie się wymaganiom danego programu i muszą stosować się do zasad przewidzianych w ramach ogłoszonych konkursów wyboru projektów do dofinansowania. Tryb konkursowy wyboru projektów do dofinansowania wymaga, aby wnioskodawca ubiegający się o określone dofinansowanie w ramach danego konkursu, rzetelnie i wyczerpująco przygotował swój wniosek. Braki w złożonej dokumentacji czy jej niespójność, skutkujące zakwestionowaniem spełnienia przez wniosek różnych kryteriów dopuszczających, winny zostać ocenione negatywnie, a taki wniosek musi zostać odrzucony. Skarżący, przystępując do konkursu powinien zatem znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży więc zawsze na wnioskodawcy. Pogląd ten znajduje swoje uzasadnienie w orzecznictwie, w którym podkreśla się, że to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego wypełnienia wniosku (por. wyrok NSA z 9 sierpnia 2011r. sygn. akt: II GSK 1500/11), a strona przystępując do konkursu winna zapoznać się z jego zasadami, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich zainteresowanych w jednakowy sposób (por. wyrok WSA w Warszawie z 21 stycznia 2016r., sygn. akt: V SA/Wa 4720/15). W konsekwencji, w późniejszym okresie uczestnik procedury konkursowej nie może powoływać się na nieznajomość czy nieadekwatność tak przyjętych i zaakceptowanych regulacji. Wszystkie przedstawione wyżej okoliczności zdecydowały o podzieleniu przez Sąd w składzie orzekającym w sprawie stanowiska organu zaprezentowanego w toku przeprowadzanej oceny wniosku Gminy M. o dofinansowanie projektu "Budowa tras rowerowych na obszarze miasta M." zgłoszonego w ramach działania "Niskoemisyjny transport miejski" Sąd brał też pod uwagę, że Zarząd Województwa obowiązany jest do strzeżenia efektywności gospodarowania środkami finansowymi pochodzącymi z budżetu Unii Europejskiej a co za tym idzie musi na podstawie wszystkich dostępnych danych oceniać czy dany projekt gwarantuje właściwe wykorzystanie środków przyznawanych w ramach dofinansowania. Organy administracji mają ogólny obowiązek staranności w badaniu prawidłowości dokonywanych przez siebie płatności, które ciążą na budżecie Unii (zob. np. wyrok Ze Fu Fleischhandel i Vion Trading, C-201/10 i C-202/10). Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i na podstawie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 u.z.r.p. orzekł jak w sentencji wyroku.