II SA/Kr 1291/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: WSA Małgorzata Łoboz WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Migda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi B. G., Z. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 10 lipca 2024 r., znak SKO.ZP/415/472/2023 w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu oddala skargę. Przedmiotem skargi B. G. i Z. G. reprezentowanych przez pełnomocnika radcę prawnego J. P. – [...] jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 10 lipca 2024 roku, znak: SKO.ZP/415/472/2023 utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia 16.08.2023 r. (MG-GP.6727.3.38.2021) w zakresie w jakim orzeczono o nakazaniu B. G. i Z. G. jako właścicielom przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu stanowiącego działkę ewidencyjną nr [...] i środkowej części działki ewidencyjnej nr [...] położonych w G. poprzez likwidację składu materiałów budowlanych w szczególności usunięcie: tzw. blaszaka, kręgów betonowych, korytek betonowych ściekowych, betonowej kostki brukowej, betonowych płyt chodnikowych, drogowych i skarpowych, granitowej kostki brukowej składowanej w metalowych puszkach i w workach, płyt ażurowych betonowych, krawężników i obrzeży betonowych, palet drewnianych, betonowych pierścieni odciążających, betonowych zwężek do studni kanalizacyjnych, betonowych ścianek oporowych przepustu rurowego, betonowych płyt pokrywowych studni kanalizacyjnych, betonowych ścianek oporowych, elementów betonowej palisady, betonowych korytek odwadniających, włazów żeliwnych, rur kanalizacyjnych z tworzywa sztucznego, rur wodociągowych z tworzywa sztucznego, rur karbowanych, rur metalowych, rur drenarskich, desek, blachy falistej, znaków drogowych, obciążenia pod znaki drogowe, bariery ochronnej przenośnej, plandeki, beczki po oleju samochodowym, elementów ogrodzenia betonowego, betonowych korytek do odwodnienia liniowego, rur betonowych, płyt szalunkowych, konstrukcji, które służą do składowania rur, elementów ogrodzenia metalowego oraz utwardzenia działki nr [...] poprzez trwałe usunięcie kruszywa, gruzu i rekultywację gleby i uchylającej tę decyzję w części, w jakiej ustala się termin wykonania nałożonego w niej obowiązków przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu stanowiącego działkę ewidencyjną nr [...] i środkowej części działki ewidencyjnej nr [...] położonych w G. i w tym zakresie orzeka CO do istoty, w ten sposób, że "nakazuje wykonanie ww. obowiązków nałożonych ww. decyzją — w terminie dwóch miesięcy od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna". Powyższa decyzja została wydana w następujących okolicznościach. W dniu 29 kwietnia 2021 r. do Burmistrza Miasta i Gminy S. wpłynął wniosek o wszczęcie postępowania w przedmiocie zmiany sposobu zagospodarowania terenu sprzecznej z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz o wydanie decyzji nakazującej przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu" na działkach nr [...], [...], [...] położonych w G. . Jak wskazał organ na przedmiotowych działkach nr: [...], [...], [...] w G. obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy S. w jej granicach administracyjnych - etap I, przyjęty przez Radę Miejską w S. uchwałą Nr XVI1/217/16 w dniu 23 marca 2016 r. Plan miejscowy obowiązuje od dnia 13 maja 2016 r. Działki nr [...] i [...] w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy S. w jej granicach administracyjnych - etap I, znajdują się w terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej o symbolu D8MN, niewielkie fragmenty południowych części działek znajdują się w terenie tras komunikacyjnych o symbolu KDZ/KDG.2. Natomiast działka nr [...] od strony południowej na niewielkim fragmencie znajduje się w terenie tras komunikacyjnych o symbolu KDZ/KDG.2, Następnie część działki znajduje się w terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej o symbolu D8MN, w północnej części działka ma przeznaczenie rolnicze o symbolu R oraz teren zieleni nieurządzonej o symbolu ZR. Jak podkreślił organ, kluczowym zagadnieniem w toku postępowania prowadzonego na podstawie art 59 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym było ustalenie czy zagospodarowanie przedmiotowych działek jest zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ocenie podlegała zgodność stwierdzonej zmiany zagospodarowania terenu z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z posiadanych przez Urząd Miasta i Gminy w S. zdjęć satelitarnych z 2016 r., wynika, że na działce [...] znajdował się budynek mieszkalny wraz z ogrodem od strony południowej, Na działce nr [...] znajdował się wjazd z drogi wojewódzkiej, w południowej części działki znajdowały się budynki gospodarcze, a północną część działki stanowiły grunty użytkowane rolniczo, północna część działki była porośnięta przez drzewa. Działkę nr [...] stanowiły grunty użytkowane rolniczo. Do wniosku z dnia 21 kwietnia 2021 r. została dołączona płytka CD zawierająca 155 plików: zdjęcia oraz nagrania przedstawiająca głównie działkę nr [...]. Zdjęcia i filmy powstały między 4 listopada 2016 r. a 16 kwietnia 2021 r. Na najstarszych zdjęciach widać zmianę użytkowania działki nr [...]. W listopadzie 2016 r. działka została ogrodzona i został na niej zlokalizowany tzw. blaszak. W kolejnych latach działka została częściowo utwardzona. W dniu 10 czerwca 2021 r. została przeprowadzona pierwsza wizja w terenie w trakcie której wykonano dokumentację fotograficzną oraz sporządzono protokół. W wizji wzięły udział strony postępowania. W trakcie wizji w terenie stwierdzono, że: 1. Na działce nr [...] znajduje się dwukondygnacyjny budynek mieszkalny z dachem dwuspadowym pulpitowym. Działka jest ogrodzona. Otoczenie budynku stanowi ogród z wysoką zielenią od strony południowej i wschodniej. Od strony północnej znajduje się utwardzone podwórze. 2. Na działce [...] znajduje się wjazd z drogi wojewódzkiej (dz. nr [...]) oraz z drogi wewnętrznej (dz. nr [...]). Południowa część działki od wjazdu jest wybetonowana oraz częściowo utwardzona kruszywem. Na części wybetonowanej składowane są betonowe elementy studzienek, palety, przenośna toaleta (toitoi), foliowy tunelu do uprawy roślin. Fragment środkowej części działki stanowi zieleń z drzewami owocowymi. Działka częściowo jest ogrodzona. Północna część działki użytkowana jest rolniczo (łąka koszona). 3. Działka nr [...] jest w całości ogrodzona. Wjazd na działkę jest z drogi wewnętrznej (dz. nr [...]). W północno-zachodnim narożniku działki znajduje się tzw. blaszak, który nie jest na stałe związany z gruntem. Na działce składowane są: prefabrykowane elementy betonowe: krawężniki, kostka brukowa, płyty chodnikowe oraz rury, palety, znaki drogowe, deski, kostka granitowa w workach. W trakcie wizji w terenie na działce zaparkowane była przyczepa do ciągnika oraz samochód osobowy i samochód ciężarowy. W trakcie wizji w terenie w dniu 10 czerwca 2021 r. nie stwierdzono istnienia bazy transportowej. W dniu 30 marca 2022 r. przeprowadzono drugą wizję w terenie. W trakcie której wykonano dokumentację fotograficzną oraz sporządzono protokół, w którym opisano sposób zagospodarowania przedmiotowych działek oraz ich sąsiedztwo. W trakcie wizji w terenie stwierdzono, że: 1. Na działce nr [...] znajduje się dwukondygnacyjny budynek mieszkalny z dachem dwuspadowym pulpitowym Działka jest ogrodzona. Otoczenie budynku stanowi ogród z wysoką zielenią od strony południowej i wschodniej. Od strony północnej znajduje się utwardzone podwórze. 2. Na działce [...] znajduje się wjazd z drogi wojewódzkiej (dz. nr [...]) oraz z drogi wewnętrznej (dz. nr [...]). Południowa część działki od wjazdu jest wybetonowana oraz częściowo utwardzona kruszywem. Na części wybetonowanej składowane są betonowe krawężniki w paletach, kostka brukowa, betonowe elementy studzienek, kruszywo, palety, metalowa brama wjazdowa, beczki, przyczepa, przenośna toaleta (toitoi), konstrukcja tunelu do uprawy roślin. Fragment środkowej części działki stanowi zieleń z drzewami owocowymi. Działka częściowo jest ogrodzona. W południowej części działki znajdują się budynki gospodarcze, wiaty z blachy falistej. Zaparkowane są w tej części maszyny budowlane, ciężarówka. Północna część działki użytkowana jest rolniczo (łąka koszona). Na końcu działki od strony północnej znajduje się staw, otoczony drzewami. Część utwardzona działki nr [...] stanowi ok. 1400m2, przy czym cała powierzchnia działki to 4658m2. 3. Działka nr [...] jest w całości ogrodzona. Wjazd na działkę jest z drogi wewnętrznej (dz. nr [...]). W północno-zachodnim narożniku działki znajduje się tzw. blaszak, który nie jest na stałe związany z gruntem. Część działki została utwardzona kruszywem (ok. 449,6m2), na pozostałej części działki rośnie trawa (powierzchnia 569,4m2). Na działce składowane są: prefabrykowane elementy betonowe, kostka brukowa, rury, palety, znaki drogowe, maszyna rolnicza (kosiarka rotacyjna), deski. W trakcie wizji w terenie na działce zaparkowane było wozidło, samochód ciężarowy i samochody osobowe. Od strony południowej tuż przy ogrodzeniu rośnie żywopłot z tui. Powierzchnia działki to 1019m2. W trakcie wizji w terenie analizie podlegało także otoczenie przedmiotowych działek. Sąsiedztwem przedmiotowych działek jest zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna zlokalizowana wzdłuż drogi wojewódzkiej oraz na działkach nr [...], [...] i [...]. Od strony północnej sąsiedztwo stanowią tereny użytkowane rolniczo i tereny porośnięte przez drzewa i krzewy. W trakcie wizji w terenie w dniu 30 marca 2022 r. nie stwierdzono istnienia bazy transportowej. Następnie decyzją z dnia 9 czerwca 2022 r. znak: MG-GP.6727.3.38.2021 Burmistrz Miasta i Gminy S., na podstawie art.59 ust.3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz.503), art.39 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2022 r, poz.559 z poźn.zm.) oraz art.104 k.p.a. i uchwały Nr XVII/217/16 Rady Miejskiej w S. z dnia 23 marca 2016 r. (Dz. Urz. Woj. Mał. z dnia 13 kwietnia 2016 r. poz.2430 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S. w granicach administracyjnych – etap I, ustalił, że nie nakłada obowiązku przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania działek nr [...], [...], [...] położonych w G. będących własnością B. G. i Z. G.. Po rozpoznaniu odwołania SKO utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Skargę na tę decyzję wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego E. M. i P. M., zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, a to "art. 22 ust.3 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S. w granicach administracyjnych – etap I" poprzez uznanie, że dopuszczalne jest użytkowanie działek nr [...] i [...], położonych w terenie MN, jako składowiska materiałów budowlanych, bazy transportowej oraz parkingu sprzętu ciężkiego. Tymczasem przedstawiony sposób użytkowania wyklucza możliwość przyjęcia, że jest to przeznaczenie dopuszczalne w rozumieniu wskazanego przepisu. Wyrokiem z dnia 8 marca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie sygn. II SA/Kr 1517/22, uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ja decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zagospodarowanie terenu będzie niezgodne z planem miejscowym wtedy, gdy nastąpi funkcjonalne przekształcenie terenu, którego skutkiem będzie niemożliwość wykorzystania go w sposób zgodny z obowiązującym planem miejscowym. W przepisie tym chodzi zatem o sytuację, kiedy wbrew wynikającym z ustaleń planu miejscowego zakazom lub nakazom określonego rodzaju działań dochodzi do ich złamania i bezprawnego zagospodarowania terenu. W świetle natomiast tej sprawy Sad wskazał, że "należało ocenić, czy konstatacja organów, że zaistniała zmiana zagospodarowania terenu jest zgodna z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S. w jej granicach administracyjnych - etap I. Okoliczność, że w § 22 ust. 2 uchwały wskazano, że podstawowym przeznaczeniem terenów MN jest zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wolnostojąca i bliźniacza, z możliwością wydzielenia w budynku mieszkalnym lokalu na cele usługowe, świadczy o tym, że w przepisie tym dopuszczono usługi nie powodujące uciążliwości w zabudowie mieszkaniowej jednorodzinnej. Katalog obiektów spełniających kryteria przeznaczenia dopuszczalnego: zabudowy usługowej wolnostojącej, zabudowy zagrodowej, z możliwością wydzielenia lokalu, o którym mowa w ust. 2 oraz prowadzenia gospodarstwa agroturystycznego, budynków garażowych i gospodarczych, budynków inwentarskich w ramach zabudowy zagrodowej i miejsc postojowych prowadzi do tego samego wniosku. Dopuszczenia lokalizacji takich obiektów, jakże odmiennych od składu materiałów budowlanych i bazy transportowej prowadzonej na wolnym powietrzu, pod względem uciążliwości nie sposób porównywać z usługami prowadzonymi na działkach nr [...] i [...]". Dalej Sąd wskazał, że "przeznaczenie dopuszczalne musi spełniać warunek, że jest przeznaczeniem uzupełniającym do podstawowego i z przeznaczeniem podstawowym nie może pozostawać w kolizji. O prawidłowości powyższej konstatacji świadczy również treść § 26 uchwały, który w G. wyznacza tereny zabudowy usługowej, oznaczone na rysunku planu symbolami D1U - D3U, w których podstawowym przeznaczeniem jest zabudowa usługowa z zakresu m.in.: handlu detalicznego i hurtowego (w tym składy i magazyny) oraz analiza § 32 uchwały, z którego wynika, że terenów PU – terenów zabudowy produkcyjno-usługowej, w tym magazynów i składów w ogóle nie wyznaczono w G. . Wobec powyższego zupełnie niezrozumiałe jest dlaczego organ odwoławczy przyjął, że " skoro wedle zapisów planu miejscowego z 2016 r. aktualnie obowiązującego dopuszczone jest dla przedmiotowych działek nr [...] i [...] zagospodarowanie usługowe, to dopuszczalna pozostaje także lokalizacja jako towarzyszących temu przeznaczeniu miejsc postojowych dla maszyn budowlanych czy skład materiałów budowlanych i użytkowanie ich właśnie na potrzeby takiej, dopuszczonej planem działalności usługowej". Zdaniem Sądu zmiana sposobu zagospodarowania terenu z użytkowanego rolniczo na teren bazy transportowej oraz skład materiałów budowlanych w terenie zabudowy jednorodzinnej, co szczególnie wyraźnie przedstawiono na płycie CD dołączonej do odwołania, w żaden sposób nie może być uznana za legalną - zgodną z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Wbrew stanowisku organów, zmiana zagospodarowania opisanych działek pozostaje w ewidentnej kolizji z ich przeznaczeniem podstawowym, absolutnie nie może też być uznana za spełniająca kryterium przeznaczenia uzupełniającego." Powyższy wyrok jest prawomocny. Ponownie rozpoznając sprawę Burmistrz w dniu 6 lipca 2023 roku przeprowadził wizję w terenie, w trakcie której wykonano dokumentację fotograficzną oraz sporządzono protokół. W wizji wzięły udział strony postępowania: B. G., P. M. wraz z pełnomocnikiem adw. J. W.. W trakcie wizji w terenie stwierdzono, że na części działki nr [...], która podlega analizie (około 400m2 od ogrodzenia po część łąki) składowane są: palety, betonowa kostka brukowa na paletach, betonowe elementy studzienek kanalizacyjnych, płyty betonowe, krawężniki betonowe składowane na paletach, ażurowe płyty betonowe, betonowe zwężki do studni kanalizacyjnych, granitowa kostka brukowa składowana w metalowych puszkach, elementy ogrodzenia metalowego, deski, maszyny rolnicze, przyczepa traktora. Ta część działki utwardzona jest betonem. Północną część działki stanowi zieleń (łąka koszona zbierana) oraz drzewa, ogródek warzywny, beczka na wodę oraz foliowy tunel do uprawy roślin. Część działki z warzywami została ogrodzona. Na działce nr [...] znajduje się tzw. blaszak, składowane są: betonowe płyty chodnikowe, drogowe i skarpowe, granitowa kostka brukowa składowana w metalowych puszkach i w workach, płyty ażurowe betonowe na paletach, krawężniki i obrzeża betonowe, palety drewniane, betonowe pierścienie odciążające, betonowe ścianki oporowe przepustu rurowego, betonowe płyty pokrywowe studni kanalizacyjnych, betonowe ścianki oporowe, elementy betonowej palisady, włazy żeliwne, rury kanalizacyjne z tworzywa sztucznego, rury wodociągowe z tworzywa sztucznego, rury karbowane, rury metalowe, rury drenarskie, deski, znaki drogowe, obciążenia pod znaki drogowe, bariery ochronne przenośne, plandeki, beczki po oleju samochodowym, elementy ogrodzenia betonowego, betonowe korytka do odwodnienia liniowego, rury betonowe, płyty szalunkowe, konstrukcje, które służą do składowania rur. Na początku 2023 r. wjazd na działkę nr [...] został wyasfaltowany. W trakcie wizji w terenie w dniu 6 lipca 2023 r. nie stwierdzono istnienia bazy transportowej. Z zebranej dokumentacji dowodowej wynika, że przez analizowany obszar przejeżdżają samochody ciężarowe, których ruch powiązany jest z prowadzoną działalnością (przewóz materiałów budowlanych, przewóz maszyn budowlanych). Na podstawie dostępnych materiałów dowodowych zebranych w toku prowadzonego postępowania (zdjęcie satelitarne z 2016 r., zdjęcia dostarczone przez Pełnomocnika, informacje przekazane w trakcie wizji w terenie) organ stwierdził, że zmiana sposobu użytkowania po wejściu miejscowego planu w życie (13 maja 2016 r.) nastąpiła na działce nr [...] oraz częściowo na działce nr [...] (środkowa część działki pomiędzy ogrodzeniem a łąka ok. 400m2). Zdaniem organu zmiana zagospodarowania terenu jest niezgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S. w jej granicach administracyjnych - etap I, przyjęty przez Radę Miejską w S. Uchwałą Nr XVII/217/16 w dniu 23 marca 2016 r., w związku z czym organ orzekł o nakazaniu właścicielom przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu stanowiącego działkę ewidencyjną nr [...] i środkowej części działki ewidencyjnej nr [...] położonych w G. poprzez likwidację składu materiałów budowlanych w szczególności uśnięcie: tzw. blaszaka, kręgów betonowych, korytek betonowych ściekowych, betonowej kostki brukowej, betonowych płyt chodnikowych, drogowych i skarpowych, granitowej kostki brukowej składowanej w metalowych puszkach i w workach, płyt ażurowych betonowych, krawężników i obrzeży betonowych, palet drewnianych, betonowych pierścieni odciążających, betonowych zwężek do studni kanalizacyjnych, betonowych ścianek oporowych przepustu rurowego, betonowych płyt pokrywowych studni kanalizacyjnych, betonowych ścianek oporowych, elementów betonowej palisady, betonowych korytek odwadniających, włazów żeliwnych, rur kanalizacyjnych z tworzywa sztucznego, rur wodociągowych z tworzywa sztucznego, rur karbowanych, rur metalowych, rur drenarskich, desek, blachy falistej, znaków drogowych, obciążenia pod znaki drogowe, bariery ochronnej przenośnej, plandeki, beczki po oleju samochodowym, elementów ogrodzenia betonowego, betonowych korytek do odwodnienia liniowego, rur betonowych, płyt szalunkowych, konstrukcji, które służą do składowania rur, elementów ogrodzenia metalowego oraz utwardzenia działki nr [...] poprzez trwałe usunięcie kruszywa, gruzu i rekultywację gleby w terminie dwóch miesięcy od czasu uprawomocnienia się niniejszej decyzji. Odwołanie od tej decyzji wnieśli E. M. i P. M. oraz B. G. i Z. G.. Rozpoznając sprawę w wyniku wniesionego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 10 lipca 2024 roku, uchyliło zaskarżoną decyzję organu I instancji w części, w jakiej ustala się termin wykonania nałożonego w niej obowiązków przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu stanowiącego działkę ewidencyjną nr [...] i środkowej części działki ewidencyjnej nr [...] położonych w G. i w tym zakresie orzekło co do istoty, w ten sposób, że "nakazało wykonanie ww. obowiązków nałożonych ww. decyzją — w terminie dwóch miesięcy od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna", a w pozostałej części utrzymało decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu Kolegium odwołało się do zapadłego, a wiążącego organy, wyroku WSA w Krakowie z dnia 8 maca 2023 roku, sygn. II SA/Kr 1517/22, z którego wynika, że zmiana zagospodarowania opisanych działek pozostaje w ewidentnej kolizji z ich przeznaczeniem podstawowym, absolutnie nie może też być uznana za spełniająca kryterium przeznaczenia uzupełniającego, co prowadzi do stwierdzenia, że decyzje organów obu instancji odmawiające nałożenia obowiązków zostały wydane z naruszeniem art. 59 ust. 3 u. p.z.p. Mając na uwadze powyższe wskazania Sądu, Kolegium stwierdziło, że obecnie organ I instancji wydając skarżoną decyzję w należyty sposób uwzględnił powyższe ocenę Sądu. Poza sporem pozostaje, że dla objętych wnioskiem działek nr: [...], [...], [...], położonych w miejscowości G., stanowiących własność Państwa B. G. i Z. G., obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy S. w jej granicach administracyjnych — etap I, przyjęty przez Radę Miejską w S. Uchwałą Nr XVII/217/16 w dniu 23 marca 2016 r. Plan miejscowy obowiązuje od dnia 13 maja 2016 r. W sprawie nie budzi też wątpliwości poprawność dotychczasowych ustaleń faktycznych w sprawie, nie kwestionowanych wszak przez Sąd orzekający w niniejszej sprawie, że do wskazanej we wniosku inicjującym postępowanie spornej zmiany sposobu zagospodarowania na działkach nr [...] i [...] tj. doszło już po wejściu w życie ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (tj. po 13 maja 2016 r.) Potwierdza to porównanie danych pozyskanych na podstawie zdjęć satelitarnych (k.26). w połączeniu z danymi przestawionych przez Wnioskodawców do jednego z odwołań (na płycie CD) obrazujących, kolejne sukcesywne zmiany w sposobie zagospodarowania przedmiotowych działek. Jak ustalił organ I instancji wg. daty na 2016 r. na działce nr [...] znajdował się wjazd z drogi wojewódzkiej, w południowej części działki znajdowały się budynki gospodarcze, a północną część działki stanowiły grunty użytkowane rolniczo, północna część działki była porośnięta przez drzewa. Działkę nr [...] stanowiły grunty użytkowane rolniczo. Z kolei dołączona do akt sprawy płyta CD obrazuje stan faktyczny pomiędzy 4 listopada 2016 r. a 16 kwietnia 2021 r. i sukcesywne zmiany użytkowania - głownie widoczne na działce nr [...]. W listopadzie 2016 r. działka została ogrodzona i został na niej zlokalizowany tzw. blaszak. W kolejnych latach działka została częściowo utwardzona. Kolejne zdjęcia, także te dołączone do akt za pismem z dnia 03.06.2023 r. (k. 218 - 394) obrazują, że istotna zmiana sposobu zagospodarowania ww. terenu tj. wykorzystanie ww. działek jako bazy dla sprzętu ciężkiego oraz składu budowalnego nastąpiło w 2018 r. Kolegium wskazało, że podjęta obecnie, w odwołaniu Państwa G. , próba kwestionowania (nie poparta przy tym żadnymi odmiennymi okolicznościami lub przeciwdowodami), dotychczasowych ustaleń dotyczących momentu, w jakim doszło do spornych zmian w sposobie zagospodarowania ww. działek oraz określenia stanu pierwotnego (tj. sprzed zaistniałych ww. zmian), jest jedynie gołosłowna polemiką z treścią bogatego materiałem dowodowego w sprawie, a przede wszystkim ze stanowiskiem Sądu, który nie zakwestionował ustaleń organów administracyjnych opartych na ww. materiale dowodowym. Zarzuty te, nie zasługują na uwzględnienie. Stwierdzić należy także, że organ I instancji, uwzględniając wskazania Sądu, prawidłowo przeprowadził w sprawie kolejne czynności wyjaśniające zmierzające do ustalenia aktualnego sposobu zagospodarowania ww. działki, w tym w szczególności zbadania , czy sporne działki w dalszym ciągu zagospodarowane i użytkowane jako miejsce składowania materiałów budowalnych oraz parkowania samochodów transportujących, w ramach prowadzonej przez ich właścicieli działalności usługowej, CO do której to zmiany sposobu zagospodarowania (o takich cechach) Sąd przesądził o jej nielegalności tj. niezgodności z zapisami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Wyniki prowadzonej w dniu 06.07.2023 r. wizji lokalnej (tak protokół z wizji - k. 548 wraz z dokumentacją fotograficzną - omówioną i doprecyzowaną dodatkowo na wezwanie Kolegium) potwierdzają, że na części działki nr [...], która podlega analizie w kontekście zaistniałych zmian (około 400nr od ogrodzenia po część łąki) składowane są: palety, betonowa kostka brukowa na paletach, betonowe elementy studzienek kanalizacyjnych, płyty betonowe, krawężniki betonowe składowane na paletach, ażurowe płyty betonowe, betonowe zwężki do studni kanalizacyjnych, granitowa kostka brukowa składowana w metalowych puszkach, elementy ogrodzenia metalowego, deski, maszyny rolnicze, przyczepa traktora. Ta część działki utwardzona jest betonem. Północną część działki stanowi zaś zieleń (łąka koszona zbierana) oraz drzewa, ogródek warzywny, beczka na wodę oraz foliowy tunel do uprawy roślin. Część działki z warzywami została ogrodzona. Z kolei na działce nr [...] znajduje się tzw. blaszak, składowane są: betonowe płyty chodnikowe, drogowe i skarpowe, granitowa kostka brukowa składowana w metalowych puszkach i w workach, płyty ażurowe betonowe na paletach, krawężniki i obrzeża betonowe, palety drewniane, betonowe pierścienie odciążające, betonowe ścianki oporowe przepustu rurowego, betonowe płyty pokrywowe studni kanalizacyjnych, betonowe ścianki oporowe, elementy betonowej palisady, włazy żeliwne, rury kanalizacyjne z tworzywa sztucznego, rury wodociągowe z tworzywa sztucznego, rury karbowane, rury metalowe, rury drenarskie, deski, znaki drogowe, obciążenia pod znaki drogowe, bariery ochronne przenośne, plandeki, beczki po oleju samochodowym, elementy ogrodzenia betonowego, betonowe korytka do odwodnienia liniowego, rury betonowe, płyty szalunkowe, konstrukcje, które służą do składowania rur. Na początku 2023 r. wjazd na działkę nr [...] został wyasfaltowany. W trakcie wizji w terenie na działce nr [...] zaparkowane były dwa samochody osobowe. W trakcie wizji w terenie w dniu 6 lipca 2023 r. nie stwierdzono istnienia bazy transportowej. Dołączone do protokołu zdjęcia poczynione podczas tej wizji zostały następnie, na wezwanie Kolegium szczegółowo opisane (ze wskazaniem numerów działek, których dotyczą), co pozwoliło na pozytywną ocenę poprawności tych ustaleń w terenie. Powyższe ustalenia faktyczne potwierdzają, że w dalszym ciągu ww. działki zagospodarowane są w sposób posiadający cechy składu budowlanego. Większość stwierdzonych podczas tych oględzin elementów posiada cechy bądź to materiałów budowlanych, składowanych na ww. działkach, bądź to konstrukcji, które pełnią funkcję służebną wobec ww. czynności składowania (np. ww. wiata, konstrukcje służące przechowywaniu tych materiałów, utwardzenie gruntów pod składowisko). Taki stan zagospodarowania i poszczególne jego elementy należy oceniać jako całość, opartą na ich funkcjonalnym powiązaniu, wypełniająca znamiona składowiska materiałów budowlanych. Brak jest przy tym podstaw do przyjęcia, że skład ten ma charakter incydentalny i indywidualny np. w związku z planami realizacji na ww. działkach budynku mieszkalnego. Stan potwierdzony podczas oględzin dokonanych w 2023 r. trwa od 2018 r. Zmiana ta, nastąpiła po wejściu w życie planu miejscowego i pozostaje niezgodna z tym planem. Kolegium wskazało także, że również pozostałe planistyczne przeznaczenie działki nr [...] (w zakresie , w jakim leży ona w terenach rolniczych R oraz w terenach zieleni nieurządzonej o symbolu ZR ) w sposób jednoznaczny i oczywisty, nie przewiduje możliwość zagospodarowania jej w sposób polegający na składowaniu materiałów budowlanych, czy urządzeniu postoju samochodów transportowych). Kolegium uznało przy tym, że w decyzji nieprawidłowo określono termin wykonania ww. obowiązku, uzależniając jego upływ od daty uprawomocnienia się ww. decyzji. Zgodnie bowiem z art. 130 § 1 k.p.a. oraz art. 16 § 1 i 3 k.p.a. zasadą pozostaje, że wykonalność decyzji administracyjnej zależy od uzyskania przez nią cechy ostateczności. W związku z tym przedmiotowa decyzja, w części, w jakiej ustala termin wykonania obowiązków w niej nałożonych podlega uchyleniu. W tej części Kolegium reformatoryjnie orzekło co, poprzez orzeczenie , że określone w decyzji obowiązki przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu należy wykonać w terminie dwóch miesięcy od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna. W pozostałej części Kolegium utrzymało decyzję w mocy. Skargę na powyższą decyzję wnieśli B. G. i Z. G. reprezentowani przez pełnomocnika radcę prawnego J. P. – [...], którzy podnieśli zarzuty naruszenia: 1. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a., poprzez nie wyjaśnienie stanu faktycznego oraz nie wyczerpujące zebranie i błędne rozpatrzenie całości materiału dowodowego, przez co wydano decyzję, która jest nieadekwatna do obecnego stanu zagospodarowania działki i sposobu jej użytkowania a stan ten został pomylony z innymi działkami nieobjętymi niniejszym postępowaniem a także poprzez pominięcie, że w międzyczasie w toku postępowania działkę odrolniono oraz wydano zgodę na budowę garażu oraz budynku gospodarczego, 2. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie stanu poprzedniego sposobu zagospodarować ia przestrzennego" do którego prace wskazane w decyzji miały by przywrócić, przez co decyzja narzuca wykonanie działań nadmiernych do zakresu zakreślonego wykładnią art. 59 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym 3. naruszenie art. 59 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez nieprawidłowe zastosowanie mimo iż nie doszło do jakiejkolwiek zmiany sposobu zagospodarowania terenu a tym bardziej niezgodnie z obowiązującym planem 4. naruszenie art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez bezprawną i nadmierną ingerencję w wolność zagospodarowania przestrzennego w tym wolność zabudowy 5. naruszenie § 9 ust. 1 pkt. 6, §10 ust. 1 pkt 1 lit. q i s, § 22 ust. 1 pkt 4, § 22 ust. 3 , § 26 poprzez nieprawidłowe ustalenie, że obecny sposób korzystania z działki i jej zagospodarowanie naruszają wskazane przepisy uchwały co do zagospodarowania i dopuszczalnego charakteru usługi 6. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez ustalenie, że skarżący prowadzą usługę na terenie działki mimo że usługa jest wykonywana poza terenem działki i nierzadko nawet poza granicami gminy. 7. art. 138 § 1 pkt 1 i 2 kpa poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji I instancji w części co do terminu wykonania nałożonego na Skarżących obowiązków a w pozostałym zakresie utrzymanie zaskarżonej decyzji w mocy Wobec powyższych zarzutów wnoszę o uchylenie ew. zmianę zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu skargi rozwinięto podniesione zarzuty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z racji jej bezzasadności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). W myśl art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Wskazać również należy, że zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07). Wniesiona skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw. Przedmiotowa sprawa dotyczy zmiany sposobu zagospodarowania terenu. Zgodnie z art. 59 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2023, poz. 977 ze zm.) – dalej jako "uPlan": W przypadku zmiany zagospodarowania terenu, która nie wymaga pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 ust. 1b ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, z wyjątkiem zmian zagospodarowania terenu, o których mowa w ust. 2 i 2a, bez uzyskania decyzji o warunkach zabudowy wójt, burmistrz albo prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości: 1) wstrzymanie użytkowania terenu, wyznaczając termin, w którym należy wystąpić z wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, albo 2) przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania. Przy czym w myśl art. 59 ust. 2 uPlan do jednorazowej, trwającej do roku, zmiany zagospodarowania terenu lub zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, przepisu ust. 1 nie stosuje się. Ponadto trzeba wskazać, że organy jak i Sąd w niniejszej sprawie są związane na zasadzie art. 153 p.p.s.a. treścią prawomocnego wyroku WSA w Krakowie z dnia 8 marca 2023 roku, sygn. II SA/Kr 1517/22, w uzasadnieniu do którego wskazano: "Okoliczność, że w § 22 ust.2 uchwały wskazano, że podstawowym przeznaczeniem terenów MN jest zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wolnostojąca i bliźniacza, z możliwością wydzielenia w budynku mieszkalnym lokalu na cele usługowe, świadczy o tym, że w przepisie tym dopuszczono usługi nie powodujące uciążliwości w zabudowie mieszkaniowej jednorodzinnej. Katalog obiektów spełniających kryteria przeznaczenia dopuszczalnego: zabudowy usługowej wolnostojącej, zabudowy zagrodowej, z możliwością wydzielenia lokalu, o którym mowa w ust. 2 oraz prowadzenia gospodarstwa agroturystycznego, budynków garażowych i gospodarczych, budynków inwentarskich w ramach zabudowy zagrodowej i miejsc postojowych prowadzi do tego samego wniosku. Dopuszczenia lokalizacji takich obiektów, jakże odmiennych od składu materiałów budowlanych i bazy transportowej prowadzonej na wolnym powietrzu, pod względem uciążliwości nie sposób porównywać z usługami prowadzonymi na działkach nr [...] i [...]. Jak już wcześniej przytoczono, przeznaczenie dopuszczalne musi spełniać warunek, że jest przeznaczeniem uzupełniającym do podstawowego i z przeznaczeniem podstawowym nie może pozostawać w kolizji. O prawidłowości powyższej konstatacji świadczy również treść § 26 uchwały, który w G. wyznacza tereny zabudowy usługowej, oznaczone na rysunku planu symbolami D1U - D3U, w których podstawowym przeznaczeniem jest zabudowa usługowa z zakresu m.in.: handlu detalicznego i hurtowego (w tym składy i magazyny) oraz analiza § 32 uchwały, z którego wynika, że terenów PU – terenów zabudowy produkcyjno-usługowej, w tym magazynów i składów w ogóle nie wyznaczono w G. Wobec powyższego zupełnie niezrozumiałe jest dlaczego organ odwoławczy przyjął, że "skoro wedle zapisów planu miejscowego z 2016 r. aktualnie obowiązującego dopuszczone jest dla przedmiotowych działek nr [...] i [...] zagospodarowanie usługowe, to dopuszczalna pozostaje także lokalizacja jako towarzyszących temu przeznaczeniu miejsc postojowych dla maszyn budowlanych czy skład materiałów budowlanych i użytkowanie ich właśnie na potrzeby takiej, dopuszczonej planem działalności usługowej". Zdaniem Sądu zmiana sposobu zagospodarowania terenu z użytkowanego rolniczo na teren bazy transportowej oraz skład materiałów budowlanych w terenie zabudowy jednorodzinnej, co szczególnie wyraźnie przedstawiono na płycie CD dołączonej do odwołania, w żaden sposób nie może być uznana za legalną – zgodną z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Wbrew stanowisku organów, zmiana zagospodarowania opisanych działek pozostaje w ewidentnej kolizji z ich przeznaczeniem podstawowym, absolutnie nie może też być uznana za spełniająca kryterium przeznaczenia uzupełniającego." Tym samym przesądzono, że ustalona zmiana zagospodarowania narusza przepisy planu miejscowego tak w odniesieniu do przeznaczenia podstawowego jak i przeznaczenia dopuszczalnego (uzupełniającego). Podkreślić należy, co wynika z akt sprawy, że ponownie rozpoznając sprawę organy przeprowadziły postępowanie dowodowe, w tym przeprowadzono kolejną wizję w terenie, celem zweryfikowania jaki stan jej zagospodarowania. W jej trakcie stwierdzono, że: "na części działki nr [...], która podlega analizie (około 400m2 od ogrodzenia po część łąki) składowane są: palety, betonowa kostka brukowa na paletach, betonowe elementy studzienek kanalizacyjnych, płyty betonowe, krawężniki betonowe składowane na paletach, ażurowe płyty betonowe, betonowe zwężki do studni kanalizacyjnych, granitowa kostka brukowa składowana w metalowych puszkach, elementy ogrodzenia metalowego, deski, maszyny rolnicze, przyczepa traktora. Ta część działki utwardzona jest betonem. Północną część działki stanowi zieleń (łąka koszona zbierana) oraz drzewa, ogródek warzywny, beczka na wodę oraz foliowy tunel do uprawy roślin. Część działki z warzywami została ogrodzona. Na działce nr [...] znajduje się tzw. blaszak, składowane są: betonowe płyty chodnikowe, drogowe i skarpowe, granitowa kostka brukowa składowana w metalowych puszkach i w workach, płyty ażurowe betonowe na paletach, krawężniki i obrzeża betonowe, palety drewniane, betonowe pierścienie odciążające, betonowe ścianki oporowe przepustu rurowego, betonowe płyty pokrywowe studni kanalizacyjnych, betonowe ścianki oporowe, elementy betonowej palisady, włazy żeliwne, rury kanalizacyjne z tworzywa sztucznego, rury wodociągowe z tworzywa sztucznego, rury karbowane, rury metalowe, rury drenarskie, deski, znaki drogowe, obciążenia pod znaki drogowe, bariery ochronne przenośne, plandeki, beczki po oleju samochodowym, elementy ogrodzenia betonowego, betonowe korytka do odwodnienia liniowego, rury betonowe, płyty szalunkowe, konstrukcje, które służą do składowania rur. Na początku 2023 r. wjazd na działkę nr [...] został wyasfaltowany. W trakcie wizji w terenie w dniu 6 lipca 2023 r. nie stwierdzono istnienia bazy transportowej. Z zebranej dokumentacji dowodowej wynika, że przez analizowany obszar przejeżdżają samochody ciężarowe, których ruch powiązany jest z prowadzoną działalnością (przewóz materiałów budowlanych, przewóz maszyn budowlanych)". Powyższe ustalenia pozostają w istocie zbieżne z ustaleniami faktycznymi poczynionymi przez organy jeszcze przed wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 8 marca 2023 roku, sygn. II SA/Kr 1517/22. Bezzasadne są przy tym zarzuty naruszenia art. 7, art. 77 § 1, art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 roku, poz. 572 ze zm.) – dalej jako "K.p.a." Odnosząc się do tych zarzutów należy wskazać, że zgodnie z art. 7 K.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Stosownie do art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Natomiast w myśl art. 80 k.p.a. organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Rozpoznając sprawę organ w pierwszej kolejności powinien ustalić w sposób wyczerpujący i dokładny stan faktyczny, a następnie dokonać jego oceny prawnej (por. uzasadnienia do wyroków: NSA z dnia 9 lutego 2011 r., sygn. II OSK 263/10, NSA z dnia 11 czerwca 2013 r., sygn. II OSK 2417/12). Prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy stanowi warunek konieczny do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Niewyjaśnienie lub niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy może prowadzić do wydania wadliwej decyzji. W postępowaniu wyjaśniającym należy również uwzględnić specyfikę danej sprawy i okoliczności, które stanowią o stanie faktycznym. Zatem przedmiot sprawy determinuje zakres postępowania wyjaśniającego. Realizując zasadę prawdy obiektywnej, na podstawie art. 7 i 77 § 1 k.p.a., organ jest zobowiązany do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Zakres i przedmiot postępowania wyjaśniającego determinują przepisy prawa materialnego, bowiem to normy prawa materialnego przesądzają o przedmiocie sprawy i okolicznościach prawnie istotnych. W postępowaniu wyjaśniającym należy również uwzględnić specyfikę danej sprawy - inność i odrębność okoliczności, które stanowią o stanie faktycznym. Zatem przedmiot sprawy determinuje zakres postępowania wyjaśniającego (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 19 maja 2021, sygn. I OSK 251/21). Określenie w jakim obszarze i w jakim zakresie konieczne jest ustalenie w sprawie istotnych okoliczności faktycznych jest uwarunkowane przez normy prawne, które organ w sprawie będzie stosował. Organ powinien zatem w sposób adekwatny do potrzeb ustalić stan faktyczny i nie pozostawić żadnych niewyjaśnionych istotnych dla sprawy okoliczności. Dokonana natomiast przez organ ocena zgromadzonego materiału została przeprowadzona zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.), a motywy którymi kierował się organ powinny zostać szczegółowo wyjaśnione w uzasadnieniu do wydanej decyzji. Zaskarżona decyzja została wydana na zasadzie na zasadzie art. 59 ust. 3 uPlan. Stosownie też do tego przepisu organy ustaliły wszystkie istotne dla sprawy okoliczności. Jak wynika z ustalonego stanu faktycznego wg. daty na 2016 r. na działce nr [...] znajdował się wjazd z drogi wojewódzkiej, w południowej części działki znajdowały się budynki gospodarcze, a północną część działki stanowiły grunty użytkowane rolniczo, północna część działki była porośnięta przez drzewa. Działkę nr [...] stanowiły grunty użytkowane rolniczo. Z kolei dołączona do akt sprawy płyta CD obrazuje stan faktyczny pomiędzy 4 listopada 2016 r. a 16 kwietnia 2021 r. i sukcesywne zmiany użytkowania - głownie widoczne na działce nr [...]. W listopadzie 2016 r. działka została ogrodzona i został na niej zlokalizowany tzw. blaszak. W kolejnych latach działka została częściowo utwardzona. Kolejne zdjęcia, także te dołączone do akt za pismem z dnia 03.06.2023 r. (k. 218 - 394) obrazują, że istotna zmiana sposobu zagospodarowania ww. terenu tj. wykorzystanie ww. działek jako bazy dla sprzętu ciężkiego oraz składu budowalnego nastąpiło w 2018 r. Przy czym do wskazanej zmiany sposobu zagospodarowania na przedmiotowych działkach nr [...] i [...] doszło po wejściu w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, to jest po 13 maja 2016 r., co potwierdzają zdjęć satelitarnych (k.26) w połączeniu z danymi przestawionymi przez Wnioskodawców. Zmiana sposobu zagospodarowania działki nr [...] oraz częściowo działki nr [...] natomiast polegała na utwardzeniu kruszywem i składowaniu na nich m.in. elementów betonowych. Z kolei południowa część działki nr [...] na powierzchni ok. 1400 nr została częściowo wybetonowana oraz utwardzona kruszywem. Na części wybetonowanej składowane są betonowe krawężniki w paletach, kostka brukowa, betonowe elementy studzienek i in. Powyższe ustalenia faktyczne skonfrontowane w przepisami planu miejscowego nie budzą wątpliwości Sądu, że sposób zagospodarowania wskazanych działek naruszenia plan miejscowy. Ich aktualność została potwierdzona w przez organy w toku przeprowadzonego postępowania. Z tego też względu podniesione zarzuty naruszenia przepisów pozbawione są uzasadnionych podstaw i w zasadzie stanowią jedynie polemikę z ustaleniami organów, bez wskazania jednak na konkretne uchybienia, takie jak np. sprzeczność między zgromadzonym materiałem a dokonanymi ustaleniami faktycznymi w sprawie. Takich uchybień nie dopatruje się na gruncie niniejszej sprawy również Sąd. W kontekście podniesionych zarzutów można jeszcze wskazać, że nie mogą odnieść zamierzonego skutku argumenty, że w toku postępowania działka została odrolniona oraz wydano zgodę na budowę garażu i budynku gospodarczego. Trzeba wskazać, że te okoliczności nie mają wpływu na treść rozstrzygnięcia, a to w tego powodu, że uzyskanie "zgody na budowę garażu czy budynku gospodarczego" dotyczyć może jedynie przyszłej inwestycji (garażu czy budynku gospodarczego) i nie może w żadnej mierze stanowić o prawidłowości czy legalności wcześniej wybudowanych obiektów, takich jak opisany chociażby przez organy "blaszak". Nie podziela również Sąd zarzutu niewyjaśnienia przez organy "poprzedniego sposobu zagospodarowania", do którego do stanu prace wskazane w decyzji miałyby nieruchomość przywrócić. W decyzji wskazano, które elementy muszą być usunięte a gleba zrekultywowana i wystarczająco precyzyjnie wskazano jakie czynności są obowiązani wykonać Skarżący. Pozbawione podstaw są także zarzuty naruszenia art. 59 ust. 3 uPlan poprzez nieprawidłowe zastosowanie mimo iż nie doszło do jakiejkolwiek zmiany sposobu zagospodarowania terenu a tym bardziej niezgodnie z obowiązującym planem, jak i naruszenia art. 6 ust. 2 pkt 1 uPlan poprzez bezprawną i nadmierną ingerencję w wolność zagospodarowania przestrzennego w tym wolność zabudowy. W kontekście tych zarzutów należy wskazać na związanie stanowiskiem WSA w Krakowie zawartym w uzasadnieniu do wyroku z dnia 8 marca 2023 roku, sygn. II SA/Kr 1517/22, w którym przesądzono kwestię zmiany sposobu zagospodarowania terenu jak i jej niezgodność z planem miejscowym, co czyni także bezzasadnym zarzut naruszenia § 9 ust. 1 pkt. 6, § 10 ust. 1 pkt 1 lit. q i s, § 22 ust. 1 pkt 4, § 22 ust. 3, § 26 planu miejscowego. Bezzasadne są także zarzuty naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 i 2 kpa poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji I instancji w części co do terminu wykonania nałożonego na Skarżących obowiązków a w pozostałym zakresie utrzymanie zaskarżonej decyzji w mocy. Odnosząc się do tego zarzutu należy wskazać, że zgodnie z art. 138 § 1 pkt. 1 i 2 K.p.a. organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części. Wskazany przepis ma charakter wynikowy, co oznacza jego zastosowanie winno być za każdym razem rezultatem uznania, że w konkretnej sprawie nie zaistniało tego rodzaju naruszenie przepisów prawa materialnego bądź regulacji procesowej, które uzasadnia kierunek rozstrzygnięcia organu odwoławczego. Określone stosowanie przez organ przepisu wynikowego jest zatem konsekwencją ("wynikiem") określonych ustaleń faktycznych oraz określonego odczytania przepisów prawa materialnego. Jego naruszenie zawsze jest następstwem uchybienia innym przepisom - prawa materialnego bądź procesowego (por. np. uzasadnienia do wyroków: NSA z dnia 16 stycznia 2020 r., sygn. II OSK 431/18, NSA z dnia 28 lipca 2023 r., sygn. I OSK 1353/22, NSA z dnia 16 maja 2023 r., sygn. II GSK 443/20). Jak wynika z akt sprawy organ odwoławczy doszedł po rozpoznaniu sprawy do takiej samej konkluzji, jak organ pierwszej instancji, z wyjątkiem ustalenia terminu wykonania nałożonego obowiązku, w związku z uchylił decyzję organu I instancji w tej części a w pozostałej części utrzymał ją w mocy. Tę ocenę Sąd w pełni podziela. W ocenie Sądu na gruncie przedmiotowej sprawy nie doszło zatem do naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a., a tym samym podniesiony zarzut jest bezzasadny. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.