II SA/Kr 1364/11

II SA/KR 1364/11 P O S T A N O W I E N I E Dnia 30 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 30 września 2011 na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. O. i R. B. na uchwałę Rady Gminy Dębno z dnia 26 lutego 2010 r. Nr II/266/2010 w przedmiocie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Dębno postanawia: I. skargę odrzucić. II. odrzucić wniosek Rady Gminy Dębno o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania W dniu 21 lipca 2011 r. skarżący J. O. i R. B., działając na podstawie art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), wnieśli skargę na uchwałę Rady Gminy Dębno z dnia 26 lutego 2010 r. Nr II/266/2010 w przedmiocie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Dębno. W uzasadnieniu tej skargi skarżący podnieśli, że istnieje niezgodność między treścią zaskarżonej uchwały dotyczącej zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego a jej załącznikiem nr 4. Część bowiem zgłoszonym przez skarżących uwag nie została uwzględniona, część została uwzględniona a mimo to nie została objęta ustaleniami studium. Z akt sprawy wynika, że wniesienie tej skargi poprzedziło wezwanie z dnia 24 maja 2011 r. przez skarżących Rady Gminy Dębno do usunięcia naruszenia prawa. Z akt sprawy wynika, że skarżący już raz wzywali Radę Gminy Dębno do usunięcia naruszenia prawa (wezwanie R. B. z dnia 25 marca 2010 r. i wezwanie J. O. z dnia 25 marca 2010 r.). Rada Gminy podjęła w tym zakresie dwie uchwały Nr IV/284/2010 i Nr IV/285/2010 o odmowach uwzględnienia wezwań. Po dokonaniu tych wezwań obaj skarżący wnieśli skargę na uchwałę Rady Gminy Dębno z dnia 26 lutego 2010 r. Nr II/266/2010 w przedmiocie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Dębno. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 29 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 1017/10 skargi skarżących odrzucił z powodu nie dochowania terminu do ich wniesienia. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o jej odrzucenie oraz zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa radcowskiego. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi podniesiono, że ta sprawa już raz została prawomocnie osądzona i tym samym zachodzi przesłanka uzasadniająca niedopuszczalność ponownego jej merytorycznego rozpoznawania. Za taką interpretacją przytoczono poglądy zawarte w orzecznictwie sądów administracyjnych. Wskazano, że w istocie wezwanie skarżących skierowane w dniu 24 maja 2011 r. jest już trzecim wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w tej samej sprawie. Poprzednie wezwania miały miejsce w dniach 25 marca 2010 r. i 6 maja 2010 r. Kolejne wezwania, w świetle art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nie wywołały już żadnych skutków prawnych. W piśmie skarżących z dnia 7 września 2011 r. zwrócili się oni do Sądu o merytoryczne rozpoznanie ich skargi i podali, że przyjęcie stanowiska zawartego w odpowiedzi na skargę doprowadzi do braku merytorycznego zbadania samej uchwały. W ocenie skarżących zaskarżona uchwała narusza ich interes prawny, a dotychczas ani razu nie doszło do merytorycznego rozpoznania sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie raz skargę odrzucił, a tym samym nie zaistniał stan powagi rzeczy osądzonej. Wskazali, że w każdej sprawie należy szczegółowo badać istnienie podstawy do odrzucenia skargi i nie można zbyt pochopnie zamykać drogi sądowej dla skarżących, skoro w istocie teraz złożona skarga zawiera precyzyjnie sformułowane zarzuty, podczas gdy poprzednia skarga dość ogólnie kwestionowała zaskarżoną uchwałę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jak z urzędu ustalił to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, prawomocnym postanowieniem z dnia 29 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 1017/10 na tą samą uchwałę skargę już raz wnosili ci sami skarżący. Skarga została ww. postanowieniem odrzucona. Ponadto ci sami skarżący już dwukrotnie wzywali, w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) Radę Gminy Dębno o usunięcie naruszenia prawa dotyczącego tej samej uchwały. Określone w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub uprawnienia jest czynnością prawną, która przysługuje podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie. Następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu nie posiadają już waloru wezwania w rozumieniu tego przepisu. Instytucja wezwania, o której mowa w przywołanym przepisie, jest bowiem odpowiednikiem środka odwoławczego, o którym stanowi art. 52 § 4 P.p.s.a. (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Gl 1000/09, opub. w CBOSA; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 25 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Ol 963/09, opub. w Wspólnocie 2009 r., nr 51, s. 45; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 16 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Ol 970/09, opub. w Wspólnocie 2009 r., nr 49, s. 44; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 października 2008 r., sygn. akt II SA/Łd 678/08, opub. w LEX nr 504538; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 374/08, opub. w LEX nr 506883; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 kwietnia 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 987/09, opub. w CBOSA). Środek odwoławczy na dane rozstrzygnięcie można wnieść tylko raz. Oznacza to tym samym, że ta sama osoba (te same osoby) nie mogą wielokrotnie składać wezwania do tego samego organu w tej samej sprawie, dotyczące tej samej uchwały. Byłoby to sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa, wyrażoną w art. 32 ust. 1 Konstytucji RP, jak i z przepisem art. 78 Konstytucji RP. Strony, którym przysługują tradycyjne środki odwoławcze (odwołania, zażalenia) nie mogą być w gorszej sytuacji prawnej niż podmioty, którym z powodu specyfiki postępowania przysługuje środek prawny określony w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2002 r., sygn. akt OSA 2/02, ONSA 2003/1/2, opub. Wokanda 2002 r., nr 11, s. 33). Mając na uwadze powyższe, w związku z faktem, że skarżący wyczerpali uprzednio prawną możliwość kwestionowania zaskarżonej uchwały Rady Gminy Dębno w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, ponowne kwestionowanie przez skarżących tej samej uchwały - w ocenie Sądu - skutkuje odrzuceniem ich skargi jako niedopuszczalnej. Prawo do sądu nie jest prawem absolutnym i przysługującym każdemu w każdej sprawie. W zakresie zaskarżenia uchwały Rady Gminy Dębno z dnia 26 lutego 2010 r. Nr II/266/2010 skarżących nikt prawa do sądu nie pozbawiał. Sami skarżący już raz wyczerpali procedurę wnoszenia skargi, wnosząc ją z naruszeniem terminu, co stwierdził już prawomocnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 29 marca 2011 r. Tym samym ci sami skarżący nie mogą skutecznie wnieść "po raz drugi" skargi w tej samej sprawie. Nie ma przy tym znaczenia, czy dana skarga zawiera bardziej lub mniej precyzyjne zarzuty – sądy administracyjne rozpoznając bowiem merytorycznie skargi mają obowiązek z urzędu badania legalności danego aktu bez względu na treść zarzutów zawartych w skardze. Jednocześnie Sąd odrzucił wniosek Rady Gminy Dębno o zasądzenie kosztów postępowania zawarty w odpowiedzi na skargę, ponieważ w postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi nie ma żadnej podstawy prawnej do orzekania w przedmiocie przyznania zwrotu kosztów postępowania na rzecz strony przeciwnej wobec strony skarżącej. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia