II SA/Kr 1488/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie : WSA Waldemar Michaldo WSA Paweł Darmoń (spr.) Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 15 lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych skargę oddala Decyzją z dnia 11 grudnia 2006 roku, na podstawie art. 29 ustawy, Wójt Gminy [...] odmówił nakazania R. i A. R. - właścicielom działki nr [...] przywrócenia stosunków wodnych na tej działce niekorzystnie wpływających na działkę sąsiednią nr [...] (własność T. S.) do stanu poprzedniego, poprzez odtworzenie rowka odprowadzającego wody opadowe gromadzone na działce nr [...] w kierunku rowu przy drodze powiatowej. Decyzją z dnia 11 maja 2007 roku, na podstawie art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne oraz art. 138 § 2 kpa, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpoznaniu odwołania T. S., uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę organowi l instancji do ponownego rozpatrzenia. Decyzją z dnia 8 sierpnia 2007 roku, na podstawie art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, Wójt Gminy [...] odmówił nakazania właścicielom działki nr [...] przywrócenia stosunków wodnych na tej działce niekorzystnie wpływających na działkę nr [...] do stanu poprzedniego, poprzez odtworzenie rowka odprowadzającego wody opadowe, wykonanego w 1962 roku w kierunku rowu przy drodze powiatowej. Decyzją z dnia 15 listopada 2007 roku, na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpoznaniu odwołania T. S., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Na powyższe rozstrzygnięcie T. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2008 r., sygn. II SA/Kr 19/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu l instancji. Decyzją z dnia 13 października 2009 roku, na podstawie art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne Wójt Gminy odmówił nakazania R. i A. R. przywrócenia stosunków wodnych do stanu poprzedniego stwierdzając, że pomiędzy wprowadzonymi zmianami stanu wód na gruncie a szkodami w gruncie sąsiednim brak jest związku przyczynowego. Decyzją z dnia 14 grudnia 2009 roku, na podstawie art. 138 § 2 kpa, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpoznaniu odwołania T. S., uchyliło zaskarżoną decyzję przekazując sprawę organowi l instancji do ponownego rozpoznania. Decyzją z dnia 26 marca 2010 roku, na podstawie art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, Wójt Gminy [...] nakazał wykonać rowy opaskowe w odległości 20 m od zachodniej strony zabudowań gospodarczych (stodoły) ze spadkiem od granicy działek Państwa R. w kierunku północno-wschodnim, następnie wykonać rów wzdłuż granicy z działką T. S. w kierunku południowo-wschodnim do istniejącego już rowka. Decyzją z dnia 19 października 2010 roku, na podstawie art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne i 138 § 2 kpa, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpoznaniu odwołań T. S. oraz R. i A. R., uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę organowi l instancji do ponownego rozpatrzenia. Kolegium wskazało, że co do zasady organ l instancji przyjął prawidłowy kierunek załatwienia sprawy, ale nie wyjaśnił należycie, dlaczego za odpowiednią uznał podaną w decyzji odległość rowu od zabudowań, a obowiązek administracyjny nałożył z pominięciem terminu jego wykonania. Decyzją z dnia 28 lutego 2011 roku, na podstawie art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, Wójt Gminy [...] nakazał wykonać rowy opaskowe (przechwytujące) w odległości 20 m od zachodniej strony zabudowań gospodarczych (stodoły) ze spadkiem od granicy działek. Termin wykonania tego obowiązku wyznaczono na miesiąc od dnia, kiedy decyzja stanie się ostateczna. Decyzją z dnia 24 października 2011 roku, na podstawie art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (t. jedn. z 2005 r., nr 239, póz. 2019 ze zm.) i art. 138 § 1 pkt 1 kpa, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy zaakceptował ustalenia i oceny organu l instancji. Wyjaśnił, że obowiązkiem organu było ustalenie istnienia bądź nieistnienia przesłanek z art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne to jest zmiany stanu wody na działkach nr [...] i [...], w tym ustalenia, które z działań przewidzianych w art. 29 ust. 3 ustawy będzie właściwe dla usunięcia skutków naruszeń stosunków wodnych. W przedmiotowej sprawie organ l instancji wypracował sposób rozstrzygnięcia, który doprowadzić miał do usunięcia szkód związanych z naruszeniem naturalnego spływu wód na spornych działkach. Podjęte czynności wyjaśniające, w tym opinia biegłego specjalisty z zakresu hydrologii, pozwoliły na ustalenie zaistnienia przesłanek z art. 29 ustawy prawo wodne. Wskazano, że opracowana opinia nie narusza zasad logiki i poprawności rozumowania, że jest wiarygodna i pomocna dla potrzeb rozstrzygnięcia. Nadto opinia została poparta dokumentacją mapową i fotograficzną. Za nietrafne uznano, więc zarzuty odwołujących się, dotyczące nieprawidłowej oceny stanu faktycznego. Ustalenie, że naruszenie stosunków wodnych jest wynikiem działań zarówno na działce nr [...] i [...], przy jednoczesnym braku możliwości przywrócenia stanu poprzedniego, (które wiązałoby się z usunięciem budowli), uzasadniało nałożenie łącznego obowiązku naprawienia szkody, zarówno na R. i A. R., jak i T. S.. Treść nałożonego obowiązku, to jest wykonanie rowów opaskowych przechwytujących, znalazła oparcie w opinii biegłego w zakresie hydrologii, którego wiedza fachowa daje rękojmię skuteczności przyjętych przez niego rozwiązań. Na powyższą decyzję T. S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wyrokiem z dnia 12 czerwca 2012 r w sprawie o sygn. akt: lI SA/Kr 149/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu l instancji. W uzasadnieniu wyroku Sąd zawarł wskazania, co do dalszego przebiegu postępowania polegające na przeprowadzeniu dostatecznej oceny opinii biegłego. To skutkować powinno doprowadzeniem, co najmniej do uzupełnienia opinii w zakresie relacji obustronnych i wzajemnych. W ramach ewentualnej uzupełniającej opinii biegłego należało oczekiwać szczegółowego ustosunkowania się do podnoszonych wzajemnie przez strony okoliczności, które mogły mieć wpływ na zmianę stosunków wodnych takich jak budowa ubikacji, likwidacja miedzy, budowa ogrodzenia. Następnie należy włączyć graficzne opracowanie przedstawiające szczegółowo ukształtowanie terenu i usytuowanie elementów jego byłego i obecnego zagospodarowania. Rodzaj i zakres nałożonych na strony obowiązków powinien być należycie dookreślony a potrzeba ich wykonania właściwie uzasadniona. Biegły w swojej opinii powinien zawrzeć projekt rozwiązania problemu. Organ w decyzji winien określić obowiązki i wskazać czy i dlaczego ich wykonanie będzie wystarczające dla naprawy istniejącego stanu. Rodzaj i zakres koniecznych do wykonania urządzeń powinien być określony precyzyjnie. W toku ponownie podjętego postępowania, decyzją z dnia 21 marca 2013 roku, znak: [...] Wójt Gminy [...] nakazał R. i A. R. wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom, oraz nakazał T. S. wykonanie urządzeń zapobiegającym szkodom. Decyzją z dnia 9 września 2013 roku, znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania T. S. Kolegium uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wójt Gminy [...] decyzją z dnia 28 marca 2014 r. znak [...] na podstawie art. 29 ust. 3 ustawy prawo wodne nakazał: 1. R. i A. R. odtworzenie śladu dawnej drogi gruntowej tak, aby stanowił on obniżenie w terenie dostosowane do istniejących spadków terenu, by płynąca z pól woda została przejęta i przeprowadzona do rowu betonowego w granicy działki oznaczonej nr ew. [...] w miejscowości C.; 2. T. S. wyprofilować podjazd do budynku gospodarczego na działce oznaczonej nr ew. [...] w miejscowości C. od strony pól tak, aby wody opadowe z podjazdu skierować w kierunku południowym, w stronę istniejących rowków odwadniających, zlokalizowanych na działce oznaczonej nr ew. [...] w miejscowości C., od strony działki oznaczonej nr ew. [...] w miejscowości C.. Od tej decyzji odwołanie złożyła T. S., domagając się uchylenia decyzji w zakresie, w jakim nakłada na nią obowiązki oraz o zmianę decyzji w zakresie obowiązków państwa R.. Jej zdaniem decyzja nie rozwiązuje problemu zalewania na odcinku między budynkiem gospodarczym a mieszkalnym, gdzie woda przepływa z posesji nr [...] na posesję nr [...], zalewając dom mieszkalny. Odwołująca uważa, że to Państwo R. winni "zabezpieczyć lub przechwycić wodę ze swojej działki tj. zarówno nad budynkiem gospodarczym, jak i między budynkiem gospodarczym a mieszkalnym, ze względu na to, iż to oni oraz ich poprzednicy prawni zmienili ukształtowanie terenu na obszarze powyżej zabudowań S.". Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 15 lipca 2014 r., sygn. [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Uzasadniając to rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z przepisem art. 29 ustawy Prawo wodne: 1. Właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może: 1) zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej, ani kierunku odpływu ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich; 2) odprowadzać wód oraz ścieków na grunty sąsiednie. 2. Na właścicielu gruntu ciąży obowiązek usunięcia przeszkód oraz zmian w odpływie wody, powstałych na jego gruncie wskutek przypadku lub działania osób trzecich, ze szkodą dla gruntów sąsiednich. 3. Jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. Następnie zwróciło uwagę, że "z treści art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. -Prawo wodne (Dz. U. z 2012 r. póz. 145) wynika, że przesłankami wydania nakazów w tym trybie jest ustalenie, że właściciel gruntu spowodował zmiany stanu wody na swoim gruncie i zmiany te wywierają szkodliwy wpływ na grunty sąsiednie. Wydanie decyzji wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego zmierzającego do ustalenia, czy i jakich zmian dokonał na swoim gruncie właściciel, czy zmiany te spowodowały zmiany stosunków wodnych i czy zmiany te szkodzą gruntom sąsiednim" (wyrok WSA w Gdańsku z dnia 17.05.2012 r. sygn. akt: II SA/Gd 97/12). Aby wydać decyzję nakazującą wykonanie urządzeń zapobiegającym szkodom, organ obowiązany był ustalić trzy grupy okoliczności. Pierwszą z tych okoliczności jest zmiana na gruncie powodująca zmianę "stosunków wodnych", drugą szkodliwy wpływ tej zmian na stan nieruchomości sąsiedniej tj. powstanie szkody. Te dwa ustalenia muszą zostać powiązane trzecią okolicznością -związkiem przyczynowo skutkowym. Fakt zmiany dokonanej na gruncie musi skutkować zmianą stosunków wodnych, a ta musi doprowadzić w sposób dający się wykazać do powstawania szkód na nieruchomości sąsiedniej. W niniejszej sprawie stanowisko strony odwołującej się, w toku prowadzonego postępowania, oparte było na tezie, że jedynym powodem szkód na nieruchomości było działanie Państwo R. Biegli w sporządzonej opinii uzupełniającej przedstawili własne ustalenia dotyczące zmian stanu wody na gruncie - dz. nr [...] i [...]. Dokonując analizy morfologicznej terenu stwierdzono, że naturalny spływ wód odbywa się zgodnie z nachyleniem terenu na kierunku z północnego-zachodu na południowy wschód. Biegli ustalili, że tak zwana bruzda uprawowa po stronie działki nr [...] nie zmieniła kierunku wody na działce oznaczonej, jako nr [...], natomiast zmieniła kierunek spływu wody na działce nr [...]. Ustalenia te, w opinii Kolegium zasługiwały na uznanie, bowiem poparte były danymi z oględzin dokonanych przez autorów opinii uzupełniającej w dniu 9 stycznia 2014 roku. Analizując opinię uzupełniającą sporządzoną przez J. G. Kolegium podzieliło ocenę organu l instancji w zakresie przydatności wniosków w niej zawartych. Zdaniem Kolegium sporządzona opinia pozawala na przyjęcie za udowodnione, że na działce nr [...] stanowiącej własność T. S. doszło do zmiany stosunków wodnych ze szkodą dla działki nr [...], na skutek budowy podjazdu do budynku gospodarczego, co skierowało wody opadowe na działkę nr [...] oraz, że doszło również do zmiany stosunków wodnych na działce PP. R.. Biegły jednoznacznie stwierdził, że istnieje związek przyczynowo skutkowy pomiędzy zmianami stosunków wodnych na działce nr [...] a szkodliwym wpływem wód na działkę nr [...] oraz pomiędzy zmianą stosunków wodnych na działce nr [...] ze szkodliwym wpływem na działkę nr [...]. Zdaniem Kolegium zasadnym było orzeczenie organu l instancji o nakazaniu R. i A. R., zam. C., odtworzenie śladu dawnej drogi gruntowej tak, aby stanowił on obniżenie w terenie dostosowane do istniejących spadków terenu, by płynąca z pól woda została przejęta i przeprowadzona do rowu betonowego w granicy działki oznaczonej nr ew. [...] w miejscowości C. oraz nakazaniu T. S., zam. C., wyprofilować podjazd do budynku gospodarczego na działce oznaczonej nr ew. [...] w miejscowości C. od strony pól, tak aby wody opadowe z podjazdu skierować w kierunku południowym w stronę istniejących rowków odwadniających, zlokalizowanych na działce oznaczonej nr ew. [...] w miejscowości C., od strony działki oznaczonej nr ew. [...] w miejscowości C. Powyższą decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie T. S., zarzucając jej 1. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1) lit. a) p.p.s.a., a mianowicie: - naruszenie art. 29 ust 3 ustawy z dnia 18 lipca 2011 roku Prawo wodne (Dz. U. z 2001 r., Nr 115, póz. 1229, z późn. zm. - zwana dalej "u.p.w.") poprzez nakazanie wykonania stronom urządzeń zabezpieczających, co do których brak pewności, że doprowadzą one w całości do wyeliminowania szkodliwych zmian stanu wody na gruncie i zapobieżenia występowania szkód w przyszłości, - naruszenie art. 29 ust. 3 u.p.w. poprzez brak szczegółowego uzasadnienia wyboru obowiązku prewencyjnego wynikającego z w/w przepisu i niezastosowania w stosunku do stron obowiązku restytucyjnego, - naruszenie art. 29 ust 3 u.p.w. poprzez niezbadanie czy wykonanie obowiązku wynikającego z decyzji organu pierwszej instancji nie naruszy interesu prawnego osób trzecich i nie spowoduje szkód na działkach sąsiadujących z działkami nr [...] i [...], 2. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w rozumieniu art 145 § 1 pkt 1) lit c) p.p.s.a., a mianowicie: - naruszenie art. 7, 77 § 1 oraz 107 § l ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 1960 r., Nr 30, poz. 168, z późn. zm. - zwana dalej "k.p.a.") poprzez niedostateczne wyjaśnienie przyczyn zalewania działek nr [...] oraz [...], - naruszenie art. 7, 77 § 1 oraz 107 § 1 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie wymagających specjalistycznej wiedzy ustaleń z zakresu hydrologii oraz geologii co do adekwatności urządzeń zabezpieczających i ich szczegółowego kształtu, a w szczególności poprzez niezlecenie biegłemu opracowania szczegółowych projektów urządzeń zabezpieczających, co uniemożliwia egzekwowanie nałożonych decyzją obowiązków, - naruszenie art 7, 77 § l oraz 107 § l k.p.a. poprzez niesporządzenie szczegółowego, graficznego opracowania, przedstawiającego ukształtowanie terenu przed i po dokonaniu zmian na działkach nr [...], [...] przez ich właścicieli z wykazaniem jak i czy w ogóle zmiany te wpłynęły na zmianę kierunku spływu wód, - naruszenie art. 7, 77 § l oraz 107 § l kp.a. poprzez niesporządzenie szczegółowego, graficznego opracowania, przedstawiającego usytuowanie byłego i obecnego zagospodarowania działek nr [...], [...] (szkic historyczny) ze szczegółowym wykazaniem, w jaki sposób i czy w ogóle usytuowanie budynków mieszkalnych i budynków gospodarczych na działkach nr [...], [...] wpłynęło na zmianę stanu wody na gruntach i jej odpływu, - naruszenie art. 7, 77 § 1 oraz 107 § 1 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie i niewyjaśnienie okoliczności podnoszonych przez Skarżącą w toku postępowania, że wyrównanie podwórka i przez to podniesienie poziomu gruntu na działce nr [...] powoduje odpływ wód opadowych z w/w podwórka bezpośrednio na działkę Skarżącej, - naruszenie art. 107 § 1 k.p.a. poprzez sformułowanie rozstrzygnięcia decyzji, które jest wadliwe, niedookreślone i uniemożliwiające jego wyegzekwowanie, - naruszenie art. 107 § 1 k.p.a. poprzez niewystarczające uzasadnienie zasadności i prawidłowości zaproponowanego rozstrzygnięcia, - naruszenie art. 153 p.p.s.a. poprzez niewykonanie wskazań zawartych w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2012 roku, sygn. akt II SA/Kr 149/12, w zakresie w jakim Sąd polecił organom sporządzić graficzne opracowanie przedstawiające szczegółowo ukształtowanie terenu i usytuowanie elementów jego byłego i obecnego zagospodarowania oraz polecił sporządzić opracowania szczegółowych projektów rozwiązań problemu w postaci zastosowania urządzeń zabezpieczających (wskazanie ich parametrów i usytuowania w terenie). Na podstawie tych zarzutów strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji Wójta Gminy [...] z dnia 28 marca 2014 roku, znak: [...] oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 ustawy). Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji według tych kryteriów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie doszedł do wniosku, że skarga nie mogła odnieść zamierzonego skutku, bowiem zaskarżona decyzja jest prawidłowa. W trakcie postępowania administracyjnego biegły z zakresu hydrologii sporządził kompletną i rzetelną opinię wraz ze stosownymi uzupełnieniami i częściami graficznymi. Na podstawie opinii z listopada 2012 r , uzupełnionej wyjaśnieniami z dnia 15 lutego 2014 r geologa mgr J. G. z uprawnieniami hydrogeologicznymi - organ prawidłowo ustalił, że nastąpiła zmiana stosunków wodnych i istnieje jednoznaczny związek przyczynowo skutkowy pomiędzy zmianami stosunków wodnych na działce [...] a szkodliwym wpływem wód na działkę [...] oraz z równocześnie występującym związkiem przyczynowo skutkowym , pomiędzy zmianą stosunków wodnych na działce [...], ze szkodliwym wpływem wód na nieruchomość [...]. Dokonano szczegółowej analizy spływu wód powierzchniowych i wyprowadzono prawidłowe wnioski, że szkody powstałe w budynkach na obydwu działkach są spowodowane przez wody płynące z działek sąsiednich w wyniku zmiany stosunków wodnych na działkach. Jednocześnie wykazano, że nie ma możliwości przywrócenia do stanu poprzedniego a jedynie możliwe jest wykonanie urządzeń zastępczych, które zostały zaproponowane w opinii w sposób najprostszy, łatwy do wykonania i jednocześnie najmniej obciążający strony z uwzględnieniem efektywności rozwiązań. Spełnione zatem zostały przesłanki art. 29 ust 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r prawo wodne ( t.j. Dz. U z 2012 r , poz. 145 ze zm.) do wydania decyzji, nakazującej właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. Obie strony ( właściciele sąsiednich nieruchomości) zostały zobowiązane do wykonania stosownych prac na swoich działkach, bowiem zażegnanie całej sytuacji leży w ich interesie i wynika z nieprzemyślanych ingerencji budowlanych w stosunki wodne. Odtworzenie dawnego śladu drogi gruntowej tak, aby stanowił on obniżenie w terenie by woda została przejęta do rowu betonowego w granicy działki nr [...] w miejscowości C. ( wraz z rozwiązaniem alternatywnym) a także wyprofilowanie podjazdu do budynku gospodarczego na działce nr [...] w miejscowości C. od strony pól powinno przywrócić naturalne stosunki wodne na tyle by zażegnać niebezpieczeństwo szkód związanych z zalewaniem. Nie zasługują na uwzględnienie podnoszone w skardze zarzuty dotyczące naruszeń prawa materialnego ( art. 29 ust 3 ustawy prawo wodne) i procedury administracyjnej ( art. 7 , 77 § 1 oraz art. 107 § 1 kpa), które zdaniem skarżącej mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy: - Odtworzenie śladu dawnej drogi gruntowej bądź wyprofilowanie podjazdu mają na celu takie ukierunkowanie płynącej z pól wody, aby została przejęta i przeprowadzona do istniejącego rowu betonowego bądź w stronę istniejących rowków odwadniających, co zgodnie z opinią hydrologiczną doprowadzi do zapobieżenia szkodom. Opinia prócz szczegółowej analizy zawiera dokładną mapę dokumentacyjną, na której oznaczono granice działek, obrysy zabudowań i utwardzonych wjazdów, naturalne spadki terenu, kierunki przepływu wód opadowych, istniejące rowki odwadniające i ślady dróg gruntowych. Nie ma żadnych racjonalnych podstaw by kwestionować wnioski wynikające z opinii specjalisty - hydrologa, również w kontekście interesu osób trzecich. - Wybór obowiązku prewencyjnego wynikał z wszechstronnego rozważenia przez organ okoliczności sprawy i poparty był wnioskami wynikającymi z opinii biegłego hydrologa. Już na etapie budowy budynków gospodarczych i mieszkalnych na obu działkach popełniono błędy dotyczące ich prawidłowego usytuowania. Z uwagi na zrealizowanie inwestycji nie jest możliwe przywrócenie do stanu poprzedniego a jedynie wykonanie stosownych urządzeń zapobiegających szkodom. Opinia biegłego zawiera wystarczająco szczegółowe graficzne opracowanie dotyczące kierunku naturalnych spadków terenu i przepływów wód opadowych a także kierunku przepływów wód opadowych powstałych w wyniku sztucznej deniwelacji terenu - Decyzja nakłada na strony obowiązek wykonania konkretnych obowiązków, które znajdują uzasadnienie we wnioskach opinii biegłego. Ich treść została zredagowana zrozumiale, w sposób nadający się do egzekucji. Zasadność rozstrzygnięcia została należycie uzasadniona. Nałożone na strony obowiązki maja skutkować przechwyceniem spływających wód z wyższych partii działek i skierowaniem ich do istniejących rowków na działce Państwa R. i Państwa S., nie powodując zmian w sposobie odprowadzania wód z niższych partii działek. - Wskazania wynikające z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 czerwca 2012 r zostały zrealizowane stosownie do art. 153 p.p.s.a. Biegły hydrolog sporządził w sprawie wymaganą i kompletną opinię wraz z opracowaniem graficznym. W opinii biegły szczegółowo ustosunkował się do podnoszonych przez strony okoliczności i zaproponował konkretne rozwiązanie problemu. Organ administracyjny na podstawie tej opinii dokonał trafnych ustaleń , po przeprowadzeniu oględzin w terenie - co znalazło odzwierciedlenie w nałożonych na strony obowiązkach. Wszystkie naprowadzone motywy sprawiły, że orzeczono jak w sentencji wyroku na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 poz. 270),