II SA/Kr 1500/15

sygn. akt II SA/Kr 1500/15 Kraków, dnia 4 stycznia 2016r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na sposób załatwienia skargi w przedmiocie kompetencji organów nadzoru budowlanego przez Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie postanawia: skargę odrzucić. A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na sposób załatwienia skargi w przedmiocie kompetencji organów nadzoru budowlanego przez M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Sądowa kontrola działalności administracji publicznej pod kątem przestrzegania prawa ma charakter ograniczony, zaś jej zakres przedmiotowy wyznaczają postanowienia art. 3 - 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270– oznaczana dalej jako p.p.s.a ). Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola sądowoadministracyjna obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wyliczone enumeratywnie kategorie aktów administracyjnych, względnie bezczynności organów administracji publicznej. W szczególności – stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Do sądów administracyjnych należy w myśl art. 4 p.p.s.a. rozstrzyganie sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz sporów kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a. orzekają one też w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, stosując środki przewidziane w tych przepisach. Natomiast jeżeli skarga dotyczy sprawy, nie należącej do właściwości sądu administracyjnego, podlega odrzuceniu zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Analiza przedstawionych akt oraz załączników do skargi pozwala ustalić, że organy administracji publicznej (Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego oraz Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego) załatwiły wniosek A. S. z dnia 3 czerwca 2015 r. w trybie przepisów Działu VIII k.p.a., regulującego postępowanie w przedmiocie skarg i wniosków. Zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem sądowoadministracyjnym w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, ponieważ działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w zakresie skarg i wniosków, normowanym przepisami działu VIII k.p.a., nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 24 lipca 2013r., sygn. akt I OSK 960/13, Lex Omega nr 1432371; z dnia 12 marca 2013r., sygn. akt I OSK 318/13, Lex Omega nr 1305299; z dnia 19 stycznia 2012r., sygn. akt II OSK 2692/11, Lex Omega nr 1110181 oraz z dnia 4 listopada 2011r., sygn. akt I OZ 821/11, Lex Omega nr 1069737). Skarga na załatwienie sprawy w trybie skarg i wniosków nie należy zatem do właściwości sądów administracyjnych, wobec czego podlegała oddaleniu. Jeżeli skarżący posiada w sprawie interes prawny i uważa, że zamiast załatwienia sprawy w trybie skarg i wniosków organy nadzoru budowlanego winny wszcząć, przeprowadzić postępowanie administracyjne oraz wydać decyzje administracyjne, przysługuje mu – stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. – skarga na bezczynność organów administracji publicznej. Musi jednak wcześniej wnieść zażalenie na niezałatwienie sprawy przez organ, który jego zdaniem powinien był wszcząć i prowadzić postępowanie, do organu wyższego stopnia (art. 37 § 1 k.p.a.). W odniesieniu do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego takim organem jest Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego. Jeżeli zażalenie na niezałatwienie sprawy nie odniesie skutku, przysługiwać będzie skarga na bezczynność do sądu administracyjnego. Skarga powinna dotyczyć bezczynności tego organu, który zdaniem skarżącego winien był sprawą się zająć; należy ją złożyć za pośrednictwem tego organu (a nie organu wyższego stopnia, do którego uprzednio wnoszone było zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę biorąc art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.