II SA/Kr 161/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: Sędzia WSA Monika Niedźwiedź Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Joanna Biegalska – Ciepacz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi S. J. na decyzję nr 663/2024 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 16 grudnia 2024 r. znak: WOB.7721.36.2018.PWAJ/JNOW w przedmiocie nakazu rozbiórki uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Przedmiotem skargi S. J. jest decyzja nr 663/2024 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 16 grudnia 2024 roku, znak: WOB.7721.36.2018.PWAJ/JNOW utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Sączu dla Powiatu Nowosądeckiego nr 545/2017 z dnia 18 grudnia 2017 r. znak: OAE-530- 172/15 którą na podstawie art. 51 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane nakazano inwestorowi i właścicielowi S. J. "wykonać rozbiórkę zrealizowanego budynku letniskowego nr [...] zrealizowanego na działce nr [...] w G. nad D., całość o wymiarach w rzucie poziomym 8,03m x 6,70m". Powyższa skarga została wydana w następujących okolicznościach. Na skutek pisma S. S. z dnia 16 września 2003 r. oraz pisma z dnia 15 marca 2004 r. (tom I, akt PINB, k. nr 2 i 5) organ I instancji zawiadomieniem z dnia 5 maja 2004 r. poinformował strony o wszczęciu postępowania oraz przeprowadzeniu dowodu z oględzin w sprawie robót budowlanych wykonywanych w domku letniskowym nr [...] w dawnym ośrodku S. w G. na dz. nr [...] przez S. J.. Oględziny zostały przeprowadzone dnia 19 maja 2004 r. W wyniku oględzin ustalono przedmiotowy budynek parterowy podpiwniczony o wym. 8,03 x 6,70 m. Fundamenty betonowe, ściany piwniczne murowane z pustaków, strop nad piwnicą płyta żelbetowa, ściany parteru jak piwnic, dach dwuspadowy kryty blachą trapezową. Budynek w trakcie realizacji - stan surowy zamknięty. Drzwi na poziomie parteru wykonano w ścianie od stron sąsiadującego budynku nr [...]". Do protokołu oświadczenie złożył P. S. S. cyt. ,fan J. wykonał budynek od podstaw, budując nowy fundament, wykonując nowe ściany i strop. Stary budynek został rozebrany. Podpiwniczenie wraz z płytą czerwiec - wrzesień 2003 r. Pozostała część wykonana została po 1. Listopada 2003 r". Do protokołu została dołączona dokumentacja fotograficzna wraz ze szkicem sporządzonym na mapie sytuacyjnej do celów projektowych (tom I, akt PINB, k. nr [...]). Dnia 28 października 2004 r. przeprowadzono ponowne oględziny. P. S. J. złożył oświadczenie, z którego wynika, że "rozbudowa domku została dokonana zgodnie z uzyskanym pozwoleniem na budowę oraz projekt techniczny zrealizowanego obiektu został dostarczony do Nadzoru Budowlanego w N. S.". Do protokołu został dołączony szkic przedmiotowego budynku (tom I, akt PINB, k. nr [...]). W toku postępowania ustalono, iż roboty wykonywane w domku letniskowym nr [...], położonym na dz. ew. nr [...] w m. G. nad D. prowadzone są na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, wydanej dnia 17 kwietnia 1997 r. przez Wójta Gminy G. (tom I, akt PINB, 49-63.). Ze względu na stwierdzenie istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, w dniu 15 lutego 2005 r. wydano postanowienie, znak: PINB.7355/Gród-2/04, w oparciu o art. 50 ust. 1 pkt 4 upb, którym wstrzymano inwestorowi prowadzenie robót budowlanych oraz nakazano przedłożenie inwentaryzacji wykonanych robót wraz z oceną techniczną (tom I, akt PINB, k. nr 64). Rozstrzygnięciem z dnia 3 czerwca 2005 r., znak: WOA.AZOL.5110-12-33-05 MWINB umorzył postępowanie zażaleniowe dotyczące zażalenia postanowienie PINB z dnia 15 lutego 2005 r. z uwagi na utratę ważności postanowienia w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych (tom 1, akt PINB, k. nr [...]). Następnie, po wpływie wymaganej dokumentacji, postanowieniem z dnia 16 maja 2005 r. znak: PINB.7355/Gród-2/04 w oparciu o art. 50 ust. 1 pkt 4 upb nakazano P. S. J. ponownie wstrzymanie robót budowlanych oraz zabezpieczenie terenu przed dostępem osób trzecich (tom I, akt PINB, k. nr [...]). MWINB decyzją z dnia 26 stycznia 2009 r., znak: WOA.GJAN.7149-83-08 stwierdził nieważność postanowienia organu I instancji z dnia 16 maja 2005 r. znak: PINB.7355/Gród-2/04 ze względu na spełnienie przesłanek z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. (tom I akt PINB, k. nr [...]). Kolejno decyzją z dnia 7 lipca 2005 r., znak: PINB.7355/Gród-2/04 nałożono na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 na P. S. J. obowiązek przedłożenia projektu budowlanego zamiennego (tom I, akt PINB, k. nr [...]). Po rozpatrzeniu odwołania P. A. S. decyzją z dnia 29 listopada 2010 r., znak: WOA.D431.5110-12-60-05 MWINB uchylił decyzję organu I instancji z dnia 7 lipca 2005 r. znak: PINB.7355/Gród-2/04 oraz umorzył postępowanie 1 instancji (tom I, akt PINB, k. nr [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Krakowie wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 236/11 uchylił zaskarżoną decyzję MWINB z dnia 29 listopada 2010 r., znak: WOA.D431.5110-12-60-05 oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji (tom I akt PINB, k. nr [...]). Prowadząc ponownie postępowanie, dnia 16 września 2011 r. przeprowadzono ponowne oględziny domku letniskowego nr [...], położonego na działce nr [...] w m. G. . W protokole zawarto ustalenia cyt. "dokonane oględziny potwierdzają, iż od dnia oględzin przeprowadzonych przez pracowników PINB 28.10.2004, przedmiotowy budynek nie był rozbudowywany (wymiary zew. Obiektu nie uległy zmianie). Stwierdzono, iż istniejący na dz. nr [...] w GnD obiekt letniskowy jest parterowy, częściowo podpiwniczony (pod werandą, fundamenty betonowe, strop nad piwnicą żelbetowy, ściany murowane, więźba drewniana, dach dwuspadowy, byty blachą. Obiekt wyposażony jest w instalacje elektr. Oraz wod-kan. We w. Obiekt wykończony, na zew. Do wykonania pozostała jeszcze elewacja, w pomieszczeniu piwnicy brak wylewek". Do protokołu zostały dołączone również oświadczenia stron obecnych podczas oględzin. P. K. M. oświadczył cyt. "w miejscu istniejącego obiektu był zrealizowany budynek drewniany na fundamentach betonowych, bez podpiwniczenia obiekt ten stał kilka lat nieużytków any, został rozebrany do poziomu gruntu i w jego miejsce na nowych fundamentach został wybudowany nowy obiekt z pustaków. Roboty budowlane związane z rozpoczęciem przedmiotowego obiektu miał miejsce w 2003 r., natomiast od końca 2004 r. na przedmiotowym obiekcie nie były prowadzone żadne roboty budowlane od dnia kontroli 26.10.2004 r.". P. S. S. poinformował "budowa przedmiotowego bud. Została rozpoczęta w 2003 r. po wykonaniu fundamentów oraz ścian zew. obiektu istniejący budynek o konstrukcji drewnianej został rozebrany i obecnie istniejący budynek ma wymiary zew. większe niż projektowany budynek o konstrukcji drewnianej. Z zew. od 2004 r. budynek nie uległ zmianie", natomiast P. S. J. przedstawił fe roboty budowlane przy realizacji budynku zostały rozpoczęte w 2003 r. po wyburzeniu istniejącego budynku, który był w złym, stanie technicznym wykonałem nowy’, a roboty budowlane związane z przedmiotowym budynkiem zostały przerwane końcem 2004 r. Stan faktyczny od dnia 26.10.2004 r. nie uległ zmianie. Na realizację przedmiotowego budynku posiadam jedynie decyzję o pozwoleniu na budowę z dnia 17.04.1997 r., znak: GBK- 7351-32/97 wydaną przez Wójta Gminy GnD, innych pozwoleń na budowę nie posiadam" Do protokołu została dołączona dokumentacja fotograficzna (obrazująca sporny obiekt również wewnątrz) wraz ze szkicem sytuacyjnym (tom I, akt PINB, k. nr [...]). Kontynuując postępowanie naprawcze Organ I instancji wydał decyzję z dnia 30 listopada 2011 r., znak: PINB.7355/Gród-2/04 w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 3 upb, którą nakazano P. S. J. sporządzić i przedstawić w terminie do sześciu miesięcy od daty ustatecznienia się niniejszej decyzji projekt budowlany zamienny, uwzględniający zmiany wynikające z robót budowlanych przeprowadzonych przy budowie budynku letniskowego na działce nr [...] w G. (tom II akt PINB, k. nr [...]). Wypełniając nałożony ww. decyzją obowiązek P. S. J. przedłożył rzeczony projekt za pismem z dnia 27 czerwca 2012 r. (tom II akt PINB, k. nr [...]). Postanowieniem z dnia 19 listopada 2012r., znak: PINB.7355/Gród-2/04 PINB wezwał do uzupełniania projektu budowlanego w zakresie wyszczególnionym w sentencji ww. postanowienia (tom II akt PINB, k. nr [...]). Uzupełniony projekt został przedłożony w dniu 5 marca 2013 r. (tom II, akt PINB, k. nr [...]). Organ I instancji w drodze postanowienia nr 171/2013 z dnia 27 maja 2013 r. w oparciu o art. 35 ust. 3 upb ponownie wezwał inwestora do usunięcia nieprawidłowości projektu budowlanego zamiennego, poprzez doprowadzenie go do zgodności z wytycznymi miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (tom II, akt PINB, k. nr [...]). Uzupełniony projekt został przedłożony w dniu 26 lipca 2013r. (tom II akt PINB, k, nr [...]). Po uprzednim zawiadomieniu stron o treści m.in. art. 10 § 1 kpa, organ I instancji w dniu 8 kwietnia 2014 roku, wydał decyzję nr 238/2014 , którą na podstawie art. 51 ust. 4 upb zatwierdził projekt budowlany zamienny dla budynku letniskowego oraz nałożył na inwestora obowiązek zyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu (tom II, akt PINB, k. 336-337). Od powyższej decyzji ostało złożone odwołanie przez A. i S. S.. Postępowanie odwoławcze zostało zakończone decyzją MWINB nr 792/2015 z dnia 30 lipca 2015 r. znak: WOB.7721.287.2014.MMUS, w której na podstawie art. 138 § 2, uchylił decyzję I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia (tom III, akt PINB, k. 2-4). PINB postanowieniem nr 437/2015 z dnia 26 października 2015 r. wezwał S. J. do uzupełnienia nieprawidłowości, w terminie 60 dni od dnia otrzymania ww. postanowienia, stwierdzonych w przedłożonym projekcie budowlanym zamiennym (tom III, akt PINB k. 7). W sentencji ww. postanowienia PINB szczegółowo wskazał zakres wymagający poprawy oraz uzupełnienia. Termin określony w ww. postanowieniu był zmieniany czterokrotnie postanowieniami, znak: OAE-530-172/15: nr 1/2016 z dnia 4 stycznia 2016, nr 105/2016 z dnia 15 marca 2016, nr 293/2016 z dnia 23 czerwca 2016, nr 481/2016 z dnia 26 października 2016 (tom III, akt PINB, k. 7, 48, 96, 101, 107). Inwestor przedłożył ww. dokumentację w dniu 28 grudnia 2016 r. (tom III, akt PINB, k. 109). Do akt postępowania administracyjnego została dołączona karta dokumentacyjna osuwiska nr 12-10- 032-0045 wraz z opinią dostępna z strony internetowej Starostwa Powiatowego w N. S. oraz mapa osuwisk i terenów zagrożonych ruchami masowymi ze strony internetowej Państwowego Instytutu Geologicznego (tom III, akt PINB, k. 110-114). Postanowieniem nr 16/2017 z dnia 25 stycznia 2017 r., sprostowanym postanowieniem nr 73/2017 z dnia 23 lutego 2017 r., nałożył obowiązek na inwestora P. S. J. ponowne uzupełnienie braków w przedłożonym projekcie budowlanym zamiennym poprzez: "-sporządzenie dokumentacji geologiczno-inżynierskiej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. nr 163, poz. 981). -ponumerowanie wszystkich stron i arkuszy stanowiących części projektu budowlanego oraz załączników. Części projektu budowlanego odrębnie oprawione oraz załączniki powinny mieć numerację zgodną ze spisem zawartości tego projektu. Projekt winien również być sporządzony w sposób uniemożliwiający jego dekompletację", jak również uzupełnienie wniosku o zatwierdzenie projektu zamiennego o oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (tom III, akt PINB, k. 116). Na powyższe postanowienie P. S. J. złożył zażalenie. MWINB wydał postanowienie nr 512/2017 z dnia 19 maja 2017 r., znak: WOB.7722.64.2017.MMUS, którym stwierdził niedopuszczalność zażalenia (tom IV, akt PINB, k. 228). Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2017r., sygn. akt: II SA/Kr 371/17 WSA w Krakowie odrzucił skargę P. S. J. na ww. postanowienie MWINB (tom IV akt PINB, k. nr [...]). Wnioskiem z dnia 1 września 2017r. P. S. J. zwrócił się o zawieszenie przedmiotowego postępowania z uwagi na toczące się postępowanie sądowe (tom IV akt PINB, k. nr [...]). PINB postanowieniem nr 301/2017 z dnia 12 września 2017 r., znak: OAE-530-172/15 postanowił odmówić zawieszenia prowadzonego postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie (tom IV, akt PINB, k. 276). Wnioskiem z dnia 26 września 2017r. P. S. J. ponownie zwrócił się o zawieszenie przedmiotowego postępowania (tom IV akt PINB, k. nr [...]). PINB postanowieniem z dnia 5 października 2017r., znak: OAE-530-172/15 ponownie odmówił zawieszenia postępowania (tom IV, akt PINB, k. 319). Następnie PINB wydał decyzję nr 545/2017 z dnia 18 grudnia 2017 r. znak: OAE-530-172/15, którą na podstawie art. 51 ust. 5 upb nakazał inwestorowi i właścicielowi - P. S. J. "wykonać rozbiórkę zrealizowanego budynku letniskowego nr [...] zrealizowanego na działce nr [...] w G. , całość o wymiarach w rzucie poziomym 8,03m x 6,7Om" (tom IV, akt PINB, k. 321-323). Pismem z dnia 29 grudnia 2017 r. P. S. J. wniósł odwołanie od decyzji PINB nr 545/2017 z dnia 18 grudnia 2017 r. znak: OAE-530-172/15. Ww. odwołanie zostało złożone w terminie określonym w art. 129 § 2 Kpa. Organ I instancji przekazując rzeczone odwołanie do MWINB stwierdził brak przesłanek do zastosowania przepisu art. 132 Kpa (k. 5-14 akt WINB). Po rozpoznaniu odwołania decyzją nr 663/2024 z dnia 16 grudnia 2024 roku Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie utrzymał w mocy decyzję nr 545/2017 z dnia 18 grudnia 2017 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Sączu dla Powiatu N. . W uzasadnieniu wskazano, że przedmiotem postępowania poprzedzającego wydanie decyzji na podstawie art. 51 ust. 5 upb jest wyłącznie sprawdzenie, czy nałożony wcześniej przez organ nadzoru budowlanego obowiązek przedłożenia projektu budowlanego zamiennego (o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 upb) został wykonany. Tak określony przedmiot zaskarżonej obecnie decyzji organu I instancji, stanowiącej realizację kolejnego etapu procedury naprawczej, przesądza także o ograniczonym zakresie zagadnień podlegających weryfikacji przez organ odwoławczy. Poprzedni etap procedury naprawczej został zwieńczony ostatecznym rozstrzygnięciem o obowiązku przedłożenia przez P. M. D. czterech egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego. Wydana w tym zakresie decyzja administracyjna korzysta z waloru ostateczności. MWINB zaznaczył, że PINB wezwał postanowieniem nr 437/2015 z dnia 26 października 2015 r. inwestora do usunięcia nieprawidłowości w przedstawionym projekcie budowlanym zamiennym, które to było kolejno zmieniane czterokrotnie w zakresie terminu usunięcia nieprawidłowości. Inwestor kolejno postanowieniem nr 16/2017 z dnia 25 stycznia 2017 r., sprostowanym postanowieniem nr 73/2017 z dnia 23 lutego 2017 r., został wezwany do uzupełnienia braków w przedłożonym projekcie budowlanym zamiennym poprzez: sporządzenie dokumentacji geologiczno-inżynierskiej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. nr 163, poz. 981), ponumerowanie wszystkich stron i arkuszy stanowiących części projektu budowlanego oraz załączników. Części projektu budowlanego odrębnie oprawione oraz załączniki powinny mieć numerację zgodną ze spisem zawartości tego projektu. Projekt winien również być sporządzony w sposób uniemożliwiający jego dekompletację", jak również uzupełnienie wniosku o zatwierdzenie projektu zamiennego o oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Na powyższe postanowienie P. S. J. złożył zażalenie oraz skargę. MWINB stwierdził niedopuszczalność odwołania a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (dalej: WSA) odrzucił skargę. P. S. J. nie usunął nieprawidłowości w projekcie zamiennym w zakresie wskazanym w ww. postanowieniach. W odnośnie do tego MWINB wskazał, że błędnym działaniem PINB było nałożenie na inwestora obowiązku złożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (postanowienie PINB nr 16/2017 z dnia 25 stycznia 2017 r.). Wskazał, że organ nadzoru budowlanego w postępowaniu naprawczym nie może zobowiązać inwestora do złożenia oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (por. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 23 kwietnia 2020 r., sygn. akt: II OSK 1756/19). Przedmiotem zaskarżonej decyzji PINB została uczyniona w głównej mierze ocena w zakresie spełnienia wymagania, przez przedstawiony projekt budowlany, określonego w art. 34 ust. 3 pkt 4 upb "Projekt budowlany powinien zawierać w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych". Wójt Gminy G. nad D. wydał, S. J., zaświadczenie z dnia 27 października 2016 r. znak: PPOŚ 6724.05.12.16, którym stwierdził, że "legalizowane roboty na budynku letniskowym zlokalizowanym na działce [...] obrębu G. z uwzględnieniem odstępstwa od parametru kąt nachylenia dachu (dostosowanie do sąsiedniej zabudowy), są zgodne z obowiązującym dla działki [...] obrębu G. nad D. Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Gminy G. n/D. przyjętym Uchwałą Nr XXXIV/205/2005 Rady Gminy w G. nad D. z dnia 23 listopada 2005 roku (...) pod warunkiem uwzględnienia faktu znajdowania się budynku na obszarze nr [...]". Przedmiotowy budynek znajduje się na terenie 'J poznaczonym symbolem C104UTL-ZO - zabudowa turystyczno - letniskowa w strefach o niekorzystnych / warunkach geotechnicznych, na obszarze aktywnego osuwiska 12-10-032-0045 oraz na terenie oznaczonym nr 10-D. 10-E - strefy o niekorzystnych warunkach geotechnicznych obejmujące tereny o spadkach ponad 10 %, narażone na silna erozję i możliwość powstawania różnorodnych procesów denudacvinvch (zmywów, złazisk, obrywów, itp.). W przedstawionym projekcie budowlanym zamiennym, w opinii geotechnicznej projektant zwrócił uwagę, że teren znajduję się na terenie zagrożonym ruchami masowymi. Dalej projektant porusza kwestię uszkodzenia konstrukcji budynku - pęknięcia i zarysowania ścian zewnętrznych oraz wybrzuszenie i odchylenie od pionu jednej ze ścian piwnic, które wynikają z niekorzystnych zjawisk związanych z niestabilnością podłoża. Projektant K. G. podsumowuje warunki posadowienia cyt.: "Świadczy to o tym, że chociaż warunki geotechniczne posadowienia są proste, to podłoże gruntowe nie jest stabilne" i stwierdza, że obiekt należy do II kategorii geotechnicznej. Zgodnie z wiedza techniczna MWINB stwierdza, że opinia geotechniczna zawarta w projekcie jest co najmniej niespójna i nie odpowiada obowiązującym przepisom. W aktach PINB znajduje się karta rejestracyjna osuwiska 12-10-032-0045, z której wynika, że osuwisko to jest aktywne. MWINB w toku prowadzonego postępowania pozyskał zaś ze Starostwa Powiatowego w N. S. aktualną kartę osuwiska (akta MWINB). Tutejszy organ zwraca więc uwagę, że aktualna karta rejestracyjna osuwiska dotycząca przedmiotowego terenu ma nr [...], nadto wynika z niej, że osuwisko jest aktywne ciągle, aktywne okresowo. Nadto pierwsze uaktywnienie osuwiska miało miejsce w 2003 r. z przyczyn naturalnych. Kolejne uaktywnienia miały miejsce w latach 2004 i 2010. MWINB zwrócił uwagę, że rzeczywiste warunki geotechniczne i geologiczne odpowiadają skomplikowanym warunkom gruntowym zgodnie z § 4 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych (Dz. U. z 2012 roku, poz. 463), zatem zgodnie z § 4 ust. 3 pkt 3 lit. a omawianego rozporządzenia przedmiotowy budynek należy zaliczyć do III kategorii geotechnicznej (§ 4 ust. 3 pkt. 4 lit. a) rozporządzenia). Analizując powyższe przepisy nie można wiec podzielić stanowiska zawartego w projekcie, że w analizowanej sprawie mamy do czynienia z prostymi warunkami gruntowymi, a obiekt należy zaliczyć do II kategorii geotechnicznej (o prostych i złożonych warunkach możemy mówić w przypadku braku występowania niekorzystnych zjawisk geologicznych, natomiast w przypadkach posadawiania obiektów w skomplikowanych warunkach gruntowych obiekt należy zaliczyć do III kategorii geotechnicznej). Według MWINB przedstawiony przez Inwestora projekt budowlany zamienny nie spełnia wymagania określonego w art. 34 ust. 3 pkt 4 upb, bowiem jest niekompletny. Jak już wskazano powyżej art. 34 ust. 3 pkt. 4 upb stanowi, że projekt budowlany powinien zawierać w zależności od potrzeb wyniki badań geologiczno- inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych. Forma przedstawienia geotechnicznych warunków posadowienia oraz zakres niezbędnych badań powinny być uzależnione od zaliczenia obiektu budowlanego do odpowiedniej kategorii geotechnicznej (§3 ust. 4 Rozporządzenia). Biorąc pod uwagę, że w niniejszej sprawie budynek posiada III kategorię geotechniczną (co wynika wprost z obowiązujących przepisów, przywołanych powyżej), należy więc sporządzić dokumentację badań podłoża gruntowego •az z projektem geotechnicznym (tak § 7 ust. 3 Gwpob). Inaczej mówiąc, dla wykazania zgodności z art. ust. 3 pkt. 4 upb w projekcie budowlanym musi znajdować się opinia geotechniczna, dokumentacja badań odłożą gruntowego i projekt geotechniczny, a także dokumentacja geologiczno-inżynierska. W myśl postanowień ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze dokumentacja geologiczno- inżynierska podlega zatwierdzeniu w drodze decyzji przez właściwy organ administracji geologicznej (art. 93 ust. 2 ww. ustawy). Niemniej jednak mimo prawidłowego wezwania przez PINB inwestor nie uzupełnił wskazanych braków. Należy również przedstawić i podzielić argumentację PINB, że przedstawiony projekt budowlany nie spełnia wymagań § 5 Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa I Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego: Wszystkie strony i arkusze stanowiące części projektu budowlanego oraz załączniki do projektu powinny być ponumerowane. Części projektu budowlanego odrębnie oprawione oraz załączniki powinny mieć numerację zgodną ze spisem zawartości tego projektu. Załączniki, które zostały przedstawione osobno do projektu budowlanego zamiennego nie są ponumerowane, ani uwzględnione w spisie treści. Przedstawiony projekt również nie spełnia wymagania § 6 ust. 1 Projekt budowlany należy sporządzić w czytelnej technice graficznej oraz oprawić w okładkę przystosowaną do formatu A4, w sposób uniemożliwiający dekompletacje projektu. Jeden z 4 egzemplarzy nie jest należycie spięty i posiada luźne karty. Jak już wcześniej sygnalizowano, w przedmiotowej sprawie podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 51 ust. 5 ustawy Prawo budowlane. Biorąc pod uwagę zacytowane wcześniej brzmienie tego przepisu, należy uznać, że powołana norma materialnoprawna została przez organ I instancji zastosowana w sposób prawidłowy. W rozpatrywanej sprawie organ I instancji uznał bowiem, że przedłożona przez P. S. J. dokumentacja projektowa, nie spełnia warunków zgodności z przepisami w zakresie formy oraz niezbędnej treści, którym powinien odpowiadać projekt budowlany. Pomimo zobowiązania P. S. J. do dostosowania złożonej dokumentacji do wymagań określonych w Rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego oraz sporządzenia dokumentacji geologiczno-inżynierskiej, zgodnie z przepisami ustawy Prawo geologiczne i górnicze z dnia 9 czerwca 2011 r., zobowiązany nie przedłożył wymaganych 4 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego, jak i również nie wystąpił z wnioskiem o przedłużenie terminu na złożenie żądanej dokumentacji. W opisanym powyżej stanie rzeczy organ I instancji zasadnie uznał, że w oparciu o treść art. 51 ust. 5 upb należy wydać decyzję nakazująca inwestorowi przedmiotowego budynku - P. S. J. "wykonać rozbiórkę zrealizowanego budynku letniskowego nr [...] zrealizowanego na działce nr [...] w G. , całość o wymiarach w rzucie poziomym 8,03m x 6,7Om". Organ odwoławczy nadmienił również, iż doprowadzenie budynku do stanu poprzedniego z uwagi na charakter dokonanych odstępstw jest niemożliwe, bowiem z technicznego punktu widzenia powyższe czynności zmierzałyby również do nakazu rozbiórki. Skargę na powyższą decyzję wniósł S. J., który podniósł zarzuty naruszenia art. 35, art. 36, art. 37, art. 70, art. 7, art. 77 i art. 81 k.p.a., ponadto art. 50 i art. 51 ustawy Prawo budowlane oraz § 4 ust. 4 Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 roku (Dz.U. poz 453) mające istotny i zasadniczy wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Powołując się na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że organ bezpodstawnie przyjął i z góry założył, że w sprawie mogą mieć zastosowanie art. 50 i art 51 prawa budowlanego. Organ nie dokonał dokładnych ustaleń w zakresie przeprowadzonych przez inwestora robót budowlanych, nie uwzględnił informacji zawartych w projekcie budowlanym, nie dokonał analizy braku całkowitej rozbieżności treści posiadanego przez inwestora pozwolenia na budowę z wykonanymi robotami budowlanymi wypowiedział się, czy zrealizowany obiekt posiadł zdolność do jego użytkowania. Wskazał, że zeznania świadków w czasie oględzin, oświadczenia inwestora oraz same oględziny budynku letniskowego potwierdzają zgodnie, że inwestor zrealizował inny budynek niż wynikało to z pozwolenia na budowę. Zastosowanie art. 50 i 51 prawa budowlanego me powinno w tym przypadku znaleźć zastosowania. Naruszenie art. 50 i art. 51 prawa budowlanego, wobec faktu nieuzasadnionego ich zastosowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, jest udowodnionym zarzutem. Istotnym zarzutem staje się w tej sytuacji niezastosowanie art. 48 prawa budowlanego, wobec oczywistych przesłanek do jego zastosowania. Organ prowadził także postępowanie z pominięciem istotnych zaleceń zawartych w wyroku WSA w Krakowie z dnia 14 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 236/11. Z treści art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane wynika, iż w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego właściwy organ nakłada obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, do którego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące projektu budowlanego zakresie wprowadzonych zmian. W przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu, ale nie realizacji innego projektu. W omawianej sytuacji mamy do czynienia z realizacją innego projektu a nie o istotnych odstąpieniach od projektu zatwierdzonego. Aby można było zastosować art. 51 ust. 1 należało ustalić w czasie oględzin czy w zrealizowanym budynku występują jakiekolwiek części budynku wykonanego lub wykonywanego na podstawie pierwotnego pozwolenia na budowę. Niestety tego nie uczyniono. Dalej wskazał, że w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy G. dz. [...] w G. jest położona w części zabudowanej, w jednostce urbanistycznej oznaczonej symbolem C104UTL-ZO oraz w części niezabudowanej w terenie C63RD. Przeznaczeniem terenów C104UTL-ZO jest zabudowa turystyczno-letniskowa, w strefach o niekorzystnych warunkach geotechnicznych. Na tej działce wzniesione jest 30 budynków letniskowych, zatem funkcja 30 obiektów letniskowych wzniesionych na tej działce, w liczbie których znajduje się mój budynek, oznaczony nr [...] jest zgodna z przeznaczeniem podstawowym terenu. Przy tej okazji wskazał, że to projektant określa kategorię geotechnicznej obiektu. Projektant mgr inż. K. G. zamieściła w projekcie budowlanym zamiennym opinię geotechniczną, w której geotechniczne warunki posadowienia oceniła i określiła jako proste a w związku z posiadaną wiedzą geotechniczną, zaliczyła obiekt do II kategorii geotechnicznej. Niedopuszczalnym nadużyciem było stwierdzenie zapisane i podkreślone w decyzji "Zgodnie z wiedzą techniczną MWINB stwierdza, że opinią geotechniczna zawarta w projekcie jest co najmniej niespójna i nie odpowiada obowiązującym przepisom". W wyniku nieuprawnionej zmiany kategorii geotechnicznej na III, dokonanej przez MWINB zażądano od inwestora sporządzenia dokumentacji badań podłoża gruntowego wraz z projektem geotechnicznym. Podkreśla jednocześnie, że przeprowadzenia badań geologicznych w tym obszarze działki. Inwestor podjął próbę zlecenia wykonania opinii geotechnicznej, dokumentacji badań podłoża gruntowego i projektu geotechnicznego lecz we wszystkich przypadkach zapytania o przyjęcie zlecenia badań uprawnieni geolodzy odmówili wykonania projektu badań a także samej ich realizacji z powodu art. 79 art 80 pkt 7.5, art. 85 pkt 3.3 i art. 85b ustawy Prawo geologiczne i górnicze (Dz.U.2024.1290). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z racji jej bezzasadności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). W myśl art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przeciwnym wypadku Sąd na zasadzie art. 151 p.p.s.a. oddala skargę. Wskazać również należy, że zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, że sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. uzasadnienie do wyroku NSA z 9 lipca 2008 r., II OSK 795/07). Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Przedmiotowa sprawa dotyczy nakazania na zasadzie art. 51 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2024, poz 527 ze zm.) – dalej jako "PrBud" rozbiórki budynku letniskowego nr [...] zrealizowanego na działce nr [...] w G. nad D.. W myśl art. 51 ust. 1 pkt. 3 PrBud przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki lub terenu, projektu architektoniczno-budowlanego lub innych warunków decyzji o pozwoleniu na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Zgodnie natomiast z art. 51 ust. 5 PrBud w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Ogólnie rzecz ujmując można wskazać, że celem postępowania prowadzonego na podstawie art. 50 i art. 51 PrBud jest doprowadzenie robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Stąd też w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę organ nadzoru budowlanego nakłada na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 6 grudnia 2023 roku, sygn. II OSK 1724/22). Jednocześnie należy wskazać na różnicę między trybem, o którym mowa w art. 50 – 51 PrBud, a trybem opisanym w art. 48 – 49e PrBud. W tzw. postępowaniu naprawczym, o którym mowa w art. 50 – 51 PrBud nie ma miejsca samowola budowlana, przez którą należy rozumieć wybudowanie (lub będącego w budowie)obiektu budowlanego bez pozwolenia na budowę lub bez wymaganego zgłoszenia albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia (por. art. 48 ust. 1 PrBud), lecz chodzi w tym przypadku o rozmaite inne sytuacje kiedy mogły zostać naruszone przepisy prawa budowlanego lub warunki określone w pozwoleniu na budowę albo wykonane roboty budowlane nie odpowiadają dokonanemu zgłoszeniu. Dodatkowo trzeba podkreślić, że na gruncie niniejszej sprawy organy oraz Sąd są związane na zasadzie art. 153 p.p.s.a. stanowiskiem wyrażonym w uzasadnieniu do wyroku WSA w Krakowie z dnia 11 kwietnia 2011 roku, sygn. II SA/Kr 236/11, w którym wskazano, że "organy obu instancji nie dokonały bowiem wyczerpująco ustalenia istotnego dla sprawy stanu faktycznego i go należycie nie rozważyły, bezpodstawnie przyjmując - biorąc pod uwagę materiał dowodowy znajdujący się w aktach sprawy - że w sprawie znajduje zastosowanie art. 50 i art. 51 prawa budowlanego. Jak natomiast wynika z akt sprawy, organy w ogóle nie rozważały zastosowania w sprawie art. 48 prawa budowlanego i w związku z tym nie poczyniły w tym kierunku wyczerpujących ustaleń stanu faktycznego (...) przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organu będzie zatem dokonanie dokładnych ustaleń w zakresie faktycznie przeprowadzonych przez inwestora robót budowlanych i rozważenie - przy uwzględnieniu treści projektu budowlanego, pozwolenia na budowę oraz powyżej przedstawionych poglądów - czy w przedmiotowym wypadku doszło do modernizacji i rozbudowy obiektu budowlanego z istotnymi odstępstwami od projektu i decyzji o pozwoleniu na budowę, czy też do wybudowania - w miejsce dotychczas istniejącego, a rozebranego bez pozwolenia na rozbiórkę - nowego obiektu budowlanego bez pozwolenia na budowę. W przypadku, jeśli organ uzna, że w sprawie nie znajdzie zastosowania art. 48 prawa budowlanego, winien on ponadto ustalić, czy w dniu 15 lutego 2005 r. roboty budowlane przy domku letniskowym były jeszcze w toku, czy też zostały już zakończone. W przypadku jeśli roboty te były już zakończone, w sprawie nie będzie bowiem znajdował zastosowania art. 50 prawa budowlanego (który jak wynika z jego treści dotyczy robót budowlanych będących w toku), a postępowanie naprawcze będzie mogło być prowadzone wyłącznie na podstawie dyspozycji art. 51 ust. 1 pkt 1 lub 2 i ust. 3 w zw. z art. 51 ust. 7 prawa budowlanego i w związku z tym kwestia wygaśnięcia postanowienia z 15 lutego 2005 r. i nieważności postanowienia z dnia [...] maja 2005 r. stanie się nieistotna dla możliwości jego przeprowadzenia". W świetle niniejszej sprawy kluczowe znaczenie ma ocena czy postępowanie powinno toczyć się na zasadzie art. 48 i nast. PrBud, czy też w trybie naprawczym, o którym mowa w art. 50-51 PrBud. Skarżący wskazuje, że z jego ocenie postępowanie powinno toczyć się w trybie art. 48 i nast. PrBud, a to z tego względu, że występuje całkowita rozbieżność między posiadanym przez inwestora pozwoleniem na budowę a wykonanymi robotami budowlanymi. W przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu zawsze realizowany jest ten sam obiekt, podczas gdy na gruncie tej sprawy – jak akcentuje Skarżący – zrealizowany został inny projekt niż zatwierdzony z pozwoleniu na budowę i z tego względu nie można mówić o istotnych odstępstwach od zatwierdzonego projektu. Tego poglądu – w kontekście akt niniejszej sprawy – Sąd jednak nie podziela. Trafne w tym zakresie jest stanowisko Wojewódzkiego Inspektora, który wskazuje, że porównania stanu faktycznego tj. faktycznie wykonanego obiektu budowlanego, jego rzeczywistych wymiarów ze stanem projektowym, bezsprzecznie wynika, iż wykonano obiekt o innych parametrach niż projektowe, niemniej – jak podkreślił już PINB – w toku inwestycji z uwagi na zły stan techniczny istniejących elementów zmieniono technologię wykonania obiektu a także jego parametry. W konkretnym przypadku należy odróżnić sytuację, w której budowa obiektu została przeprowadzona bez ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę od sytuacji, w której inwestor prowadził na budowę na podstawie uzyskanej decyzji przy jednoczesnym istotnym odstąpieniu od jej warunków. Skoro inwestor dysponował decyzją o pozwoleniu na budowę i w okresie jej ważności przystąpił do realizacji budynku, to z tego względu nie można postawić inwestorowi zarzutu, iż dopuścił się samowoli w rozumieniu art. 48 PrBud. Kluczowe znaczenie w tej sprawie ma ocena, czy "zachodzi tożsamość pomiędzy obiektem objętym pozwoleniem na budowę a obiektem faktycznie zrealizowanym (tylko wtedy postępowanie naprawcze jest wdrożone prawidłowo) czy też tożsamości takiej nie ma - wtedy należy przyjąć, iż obiekt był realizowany jako samowola budowlana a właściwy tryb to w zależności od rodzaju obiektu i czasu jego realizacji - tryb regulowany przepisami art. 48 lub 49a ustawy" (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 3 marca 2011 roku, sygn. II OSK 1861/09). Zasadnicze znaczenie ma zatem ocena, czy doszło do istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki lub terenu, projektu architektoniczno-budowlanego lub innych warunków decyzji o pozwoleniu na budowę. Nie budzi wątpliwości, że Skarżący uzyskał pozwolenie na modernizację i rozbudowę domku letniskowego. Istniejący budynek, którego dotyczy zaskarżona decyzja ma inne od zatwierdzonego z pozwoleniu na budowę charakterystyczne parametry [pow. zabudowy z 53,50m2 do 57,77m2, długość i szerokość z 4,80m x 6,2m (bez tarasu i 7,38m x 7,56 z tarasem) do 6,27m x 6,8m (bez tarasu i 6,8m x 8,15m z tarasem)] inną technologię wykonania i użyte materiały. Jednocześnie budynek ten zlokalizowany jest w tym samym miejscu jakie przewidziane jest w zatwierdzonym projekcie, ma tyle samo kondygnacji (tzn. parter + piwnica), a także ma tożsamą funkcję, jaka wynika z decyzji o pozwoleniu na budowę. Jak wskazuje się w orzecznictwie, przyjęcie "istotności" nie jest też uwarunkowane zmianą wszystkich parametrów obiektu budowlanego czy też zmianą jednego parametru w odniesieniu do całego obiektu budowlanego. Istotne odstąpienie może polegać na zmianie, w trakcie wykonywania robót budowlanych, jednego z parametrów. Nie jest wykluczona ocena, według której istotna zmiana będzie odnosiła się do części obiektu budowlanego, np. zmiana szerokości lub długości części budynku (por. np. uzasadnienie wyroku NSA z dnia 14 grudnia 2011 r., II OSK 1681/10). Z tego też względu powyższe zmiany słusznie zostały zakwalifikowane przez organy jako istotne odstępstwa od ustaleń i warunków zawartych w pozwoleniu na budowę, a to z kolei uzasadnia zastosowanie trybu, o którym mowa w art. 50-51 PrBud. Dodatkowo – jak wskazano w uzasadnieniu do wyroku WSA w Krakowie z dnia 11 kwietnia 2011 roku, sygn. II SA/Kr 236/11, którym na gruncie niniejszej sprawy organy oraz Sąd są związane na zasadzie art. 153 p.p.s.a., "W przypadku, jeśli organ uzna, że w sprawie nie znajdzie zastosowania art. 48 prawa budowlanego, winien on ponadto ustalić, czy w dniu 15 lutego 2005 r. roboty budowlane przy domku letniskowym byty jeszcze w toku, czy też zostały już zakończone. W przypadku jeśli roboty te były już zakończone, w sprawie nie będzie bowiem znajdował zastosowania art. 50 prawa budowlanego (który jak wynika z jego treści dotyczy robót budowlanych będących w toku), a postępowanie naprawcze będzie mogło być prowadzone wyłącznie na podstawie dyspozycji art. 51 ust. 1 pkt 1 lub 2 i ust. 3 w zw. z art. 51 ust. 7 prawa budowlanego i w związku z tym kwestia wygaśnięcia postanowienia z 15 lutego 2005 r. i nieważności postanowienia z dnia [...] maja 2005 r. stanie się nieistotna dla możliwości jego przeprowadzenia". Jak ustalił MWINB, zgodnie z wpisem z dnia 15 kwietnia 2004r. w budynku trwały roboty wykończeniowe. Stan obiektu przedstawiony w zapisach z dziennika budowy (odnoszący się do formy budynku) został niejako potwierdzony podczas oględzin z dnia 19 maja 2004r. (por. akta PINB, k: 16-19). Z kolei z dokumentacji technicznej sporządzonej przez mgr inż. K. G., datowanej na kwiecień 2004r. wynika, że obiekt był w stanie wykończeniowym. Wewnątrz wykonane są suche tynki i instalacje wewnętrzne. Przyłączenie do sieci energii elektrycznej przygotowane, przyłączenie do wodociągu i kanalizacji sanitarnej wykonane". Do zrealizowania pozostały roboty elewacyjne (wyprawa ścian i tynki zewnętrzne, balustrady, wykonanie murka przy wejściu, utwardzenie dojścia, montaż balustrad), roboty wewnętrzne (położenie tynków wewnętrznych z płyt gipsowo-kartonowych, montaż urządzeń sanitarnych, wykończenie posadzek), podłączenie do sieci energii elektrycznej. W dniu 16 października 2004r. PINB dokonał oględzin w terenie, podczas których zinwentaryzował istniejący obiekt. Z kolei uzupełniona opinia z dnia 3 marca 2005r. potwierdziła zakres prac do wykonania. Tak więc na dzień 15 lutego 2005r. przedmiotowy budynek był w stanie tzw. surowym zamkniętym - w stanie wykończeniowym - i jedynymi robotami do wykonania w min jedynie drobne roboty wykończeniowe tj. roboty niereglamentowane w Prawie budowlanym. W związku z tym na tym etapie przedmiotem postępowania było zweryfikowanie wykonania nałożonego przez organ nadzoru budowlanego obowiązek przedłożenia projektu budowlanego zamiennego (o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 upb). Projekt został przedłożony przez inwestora jednakże obarczony był określonymi brakami. W związku z tym organ nadzoru budowlanego (PINB) wezwał Skarżącego (inwestora) postanowieniem nr 437/2015 z dnia 26 października 2015 r. do usunięcia nieprawidłowości w przedstawionym projekcie budowlanym zamiennym (por. k. 7 Tom III a.a.). Wskazane postanowienie było następnie zmieniane czterokrotnie w zakresie terminu usunięcia nieprawidłowości. Następnie Inwestor postanowieniem nr 16/2017 z dnia 25 stycznia 2017 r. (k. 116 Tom III a.a.), sprostowanym postanowieniem nr 73/2017 z dnia 23 lutego 2017 r. (k. 117 Tom III a.a.), został wezwany do uzupełnienia braków w przedłożonym projekcie budowlanym zamiennym poprzez: "sporządzenie dokumentacji geologiczno-inżynierskiej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. nr 163, poz. 981), ponumerowanie wszystkich stron i arkuszy stanowiących części projektu budowlanego oraz załączników. Części projektu budowlanego odrębnie oprawione oraz załączniki powinny mieć numerację zgodną ze spisem zawartości tego projektu. Projekt winien również być sporządzony w sposób uniemożliwiający jego dekompletację". Ponadto w tym postanowieniu Inwestor został wezwany o uzupełnienie wniosku o zatwierdzenie projektu zamiennego o oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Wobec tego, że Skarżący nie usunął wskazanych nieprawidłowości organy nakazały rozbiórkę przedmiotowego obiektu. Sąd podziela stanowisko Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie, że błędem PINB było nałożenie na inwestora obowiązku złożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (postanowienie PINB nr 16/2017 z dnia 25 stycznia 2017 r.). Trafnie MWINB wskazał, że "organ nadzoru budowlanego w postępowaniu naprawczym nie może zobowiązać inwestora do złożenia oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Nie oznacza to przecież, że organ nadzoru budowlanego w ogóle nie może tego prawa badać w toku podejmowanych przez siebie czynności dowodowych, gdyż jego brak uniemożliwia legalizację robót budowlanych jako wykonanych bez koniecznego do tego tytułu prawnego do nieruchomości i z naruszeniem prawa własności osób trzecich" (por. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 23 kwietnia 2020 r., sygn. II OSK 1756/19), a w postępowaniu naprawczym musi się to odbyć według reguł ogólnych. Zasadnicze znaczenie w tej sprawie ma jednak wezwanie Skarżącego do sporządzenia dokumentacji geologiczno-inżynierskiej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze (t.j. Dz. U. z 2024 roku, poz. 1290). Wezwanie do było wynikiem zanegowania przez organy nadzoru budowlanego przyjętej przez projektanta kwalifikacji warunków gruntowych (jako prostych) oraz zaliczenia przez projektanta obiektu do II kategorii geotechnicznej. Jak wynika z treści projektu budowlanego zamiennego w jego pierwszej wersji (data wykonania projektu czerwiec 2012 r.), a ściślej opinii geotechnicznej obiekt został zaliczony do I kategorii geotechnicznej. Natomiast w projekcie budowlanym zamiennym w wersji z grudnia 2016 roku w wyniku dokonanej oceny warunków gruntowych posadowienia budynku, obiekt (budynek letniskowy) został zaliczony do II kategorii geotechnicznej przy prostych warunkach gruntowych. Tej oceny nie podzieliły jednak organy nadzoru budowlanego, zarzucając, że jest ona niespójna i nie odpowiada obowiązującym przepisom (por. s. 13 uzasadnienia decyzji MWINB). W tym zakresie organ odwołał się do karty rejestracyjnej osuwiska 12-10-032-0045, z której wynika, że osuwisko to jest aktywne. MWINB w toku prowadzonego postępowania pozyskał zaś ze Starostwa Powiatowego w N. S. aktualną kartę osuwiska (akta MWINB), z której wynika, że osuwisko jest aktywne ciągle, aktywne okresowo. Nadto pierwsze uaktywnienie osuwiska miało miejsce w 2003 r. z przyczyn naturalnych. Kolejne uaktywnienia miały miejsce w latach 2004 i 2010, z tego też względu w ocenie organów rzeczywiste warunki geotechniczne i geologiczne odpowiadają skomplikowanym warunkom gruntowym, a budynek należy do trzeciej kategorii geotechnicznej. W ocenie Sądu stanowisko organów nadzoru nie jest prawidłowe. Zgodnie z § 4 ust. 4 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych (Dz. U. z 2012 roku, poz. 463) – dalej jako rozpGeotech, kategorię geotechniczną całego obiektu budowlanego lub jego poszczególnych części określa projektant obiektu budowlanego na podstawie badań geotechnicznych gruntu, których zakres uzgadnia z wykonawcą specjalistycznych robót geotechnicznych. Oznacza to, że organy nadzoru budowlanego nie są uprawnione do dokonywania oceny materialnych rozwiązań projektu budowlanego. Odpowiedzialność za merytoryczną zawartość projektu budowlanego ponosi wyłącznie projektant oraz - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu - sprawdzający projekt, którzy mają obowiązek odpowiednio opracowania projektu budowlanego w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej oraz sprawdzenia projektu architektoniczno-budowlanego pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi (art. 20 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy - Prawo budowlane). Organy posiadają określone kompetencje kontrolne, które nie obejmują już badania zgodności projektu architektoniczno-budowlanego pod kątem zgodności z warunkami technicznymi przyjętych w nim rozwiązań projektowych i możliwości technicznych ich wykonania. Jeżeli zatem projekt został zaakceptowany przez projektanta, to poza sferą uprawnień organów, a w ślad za tym i sądu kontrolującego wydane przez nie decyzje, pozostaje kwestia merytorycznej jego oceny i analizy. Projektant odpowiedzialny za projekt architektoniczno-budowlany przedłożony w sprawie, posiada uprawnienia w specjalności architektonicznej, co oznacza, że ponosi wyłączną odpowiedzialność za rozwiązania przewidziane w projekcie, a organ nie posiada kompetencji do badania, ani tym bardziej zakwestionowania, przyjętej w projekcie architektoniczno-budowlanym kwalifikacji geotechnicznej obiektu budowlanego. Stanowisko to jest ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. np. uzasadnienia do wyroków: NSA z 3 lutego 2017 r., II OSK 1323/15, NSA z 11 maja 2023 r., II OSK 1631/20, NSA z dnia 18 marca 2025 roku, sygn. II OSK 442/24). Mając powyższe na uwadze organy mogły jedynie sprawdzić kompletność przedłożonego projektu architektoniczno-budowlanego - art. 35 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 34 ust. 3 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane, w którym określono elementy konieczne projektu architektoniczno-budowlanego. Zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 2 lit. d ustawy - Prawo budowlane, projekt budowlany zawiera projekt architektoniczno-budowlany obejmujący m.in. opinię geotechniczną oraz informację o sposobie posadowienia obiektu budowlanego. Zatem na organie ciążył jedynie obowiązek sprawdzenia czy dołączono do projektu architektoniczo-budowlanego opinię geotechniczną oraz informację o sposobie posadowienia obiektu budowlanego, do jakiej kategorii zaliczono obiekt budowlany i czy w związku z tym nie zachodziła konieczność dołączenia dodatkowej dokumentacji, o której mowa w § 7 ust. 2 i 3 rozpGeotech. Tego obowiązku jednak organy w sposób prawidłowy nie wykonały. Organy z jednej zanegowały prawidłowość zakwalifikowania obiektu do II kategorii geotechnicznej (do czego nie mają uprawnień), a z drugiej nie zweryfikowały poprawnie kompletności przedłożonego projektu budowalnego i nie wezwały do uzupełniania odpowiednich braków. Trzeba bowiem zwrócić uwagę, że zgodnie z § 7 ust. 2 rozpGeotech w przypadku obiektów budowlanych drugiej i trzeciej kategorii geotechnicznej opracowuje się dodatkowo dokumentację badań podłoża gruntowego i projekt geotechniczny. Skoro – jak wynika z treści projektu budowlanego – obiekt został zakwalifikowany do drugiej kategorii geotechnicznej, to konieczne było opracowanie dokumentacji badań podłoża gruntowego i przedłożenie projektu geotechnicznego. Taka dokumentacja jednak nie została dołączona do projektu budowlanego zamiennego. W takim przypadku organy powinny wezwać inwestora (Skarżącego) do uzupełnienia projektu budowlanego w tym zakresie. Tych okoliczności nie dostrzegły jednak organy nadzoru budowlanego. Zamiast tego organy wezwały inwestora o wykonanie i przedłożenie dokumentacji geologiczno-inżynierskiej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. Nr 163, poz. 981), pomimo że – jak wynika z treści § 7 ust. 3 rozpGeotech dokumentacja taka jest sporządzana jedynie dla obiektów budowlanych trzeciej kategorii geotechnicznej oraz w złożonych warunkach gruntowych drugiej kategorii, których to kategorii oraz warunków w opinii geotechnicznej nie stwierdzono. Z tego względu zaskarżona decyzja jak i decyzja organu I instancji podlega uchyleniu. Jakkolwiek projekt budowlany posiadał jeszcze dalsze braki czy usterki, jak chociażby brak ponumerowania wszystkich stron, które to braki także nie zostały uzupełnione, to jednakże z tego względu, że postanowieniem nr 16/2017 z dnia 25 stycznia 2017 roku PINB nałożył obowiązek usunięcia przez inwestora wskazanych nieprawidłowości w przedłożonym projekcie, wśród których wskazano (nieprawidłowo) na dokumentację geologiczno – inżynierską, dlatego też nieuzupełnienie braków w postaci nieponumerowania wszystkich stron projektu nie może mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia. Mając na uwadze jeszcze podniesione w skardze zarzuty należy wskazać, że zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ustawy (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572) dalej jako - "k.p.a." w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Stosownie do art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Natomiast w myśl art. 80 k.p.a. organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Rozpoznając sprawę organ w pierwszej kolejności powinien ustalić w sposób wyczerpujący i dokładny stan faktyczny, a następnie dokonać jego oceny prawnej (por. uzasadnienia do wyroków: NSA z dnia 9 lutego 2011 r., sygn. II OSK 263/10, NSA z dnia 11 czerwca 2013 r., sygn. II OSK 2417/12). Prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy stanowi warunek konieczny do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Niewyjaśnienie lub niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy może prowadzić do wydania wadliwej decyzji. W postępowaniu wyjaśniającym należy również uwzględnić specyfikę danej sprawy i okoliczności, które stanowią o stanie faktycznym. Zatem przedmiot sprawy determinuje zakres postępowania wyjaśniającego. Realizując zasadę prawdy obiektywnej, na podstawie art. 7 i 77 § 1 k.p.a., organ jest zobowiązany do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Zakres i przedmiot postępowania wyjaśniającego determinują przepisy prawa materialnego, bowiem to normy prawa materialnego przesądzają o przedmiocie sprawy i okolicznościach prawnie istotnych. W postępowaniu wyjaśniającym należy również uwzględnić specyfikę danej sprawy - inność i odrębność okoliczności, które stanowią o stanie faktycznym. Zatem przedmiot sprawy determinuje zakres postępowania wyjaśniającego (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 19 maja 2021, sygn. I OSK 251/21). Określenie w jakim obszarze i w jakim zakresie konieczne jest ustalenie w sprawie istotnych okoliczności faktycznych jest uwarunkowane przez normy prawne, które organ w sprawie będzie stosował. Organ powinien zatem w sposób adekwatny do potrzeb ustalić stan faktyczny i nie pozostawić żadnych niewyjaśnionych istotnych dla sprawy okoliczności. Dokonana natomiast przez organ ocena zgromadzonego materiału została przeprowadzona zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.), a motywy którymi kierował się organ powinny zostać szczegółowo wyjaśnione w uzasadnieniu do wydanej decyzji. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że organy nie ustaliły w sposób prawidłowy i adekwatny do potrzeb ustaliły wszelkich istotne okoliczności sprawy. O ile trafne są ustalenia organów, opisujące jaki obiekt został wybudowany oraz w jakim czasie, o tyle jako dowolne ocenić należy ustalenia organów, które przyjęły, że obiekt należy zakwalifikować do trzeciej kategorii geotechnicznej w skomplikowanych warunkach gruntowych. To z kolei stanowi o naruszeniu art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Bezzasadne na gruncie tej sprawy są zarzuty natomiast naruszenia art. 35 K.p.a., art. 36 K.p.a. i art. 37 K.p.a. dotyczące bezczynności, których miały dopuścić się organy rozpoznając sprawę. Bezzasadność tych zarzutów wynika przede wszystkim z tego, że przedmiotem skargi nie jest bezczynność postępowania toczącego się przed organami nadzoru budowlanego (PINB czy MWINB), lecz decyzja nakazująca Skarżącemu rozbiórkę budynku letniskowego nr [...] zrealizowanego na działce nr [...] w G. nad D., całość o wymiarach w rzucie poziomym 8,03m x 6,70m". Podobnie bezzasadne są również zarzuty naruszenia art. 10 K.p.a. Skarżący w kontekście tego zarzutu wskazuje, że nie skierowano do inwestora jakichkolwiek pism, (zawiadomień) do inwestora kierowanych po dniu 11 września 2024 roku. W takiej sytuacji strona postępowania nie miała możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym, nie mogła się wypowiedzieć na jego temat, nie mogła zgłosić swoich żądań. Takim prowadzeniem postępowania administracyjnego zostały bezprawnie ograniczone prawa strony, co wpłynęło na końcowe rozstrzygniecie sprawy. W przedmiocie zarzutu naruszenia art. 10 k.p.a. do czego miało dojść poprzez zaniechanie obowiązku zagwarantowania Skarżącemu możliwości zapoznania się z aktami postępowania przed wydaniem decyzji i wypowiedzenia się, co do zebranych materiałów, należy wskazać, że zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Jak wskazuje się przy tym w orzecznictwie, dla skuteczności zarzutu naruszenia zasady czynnego udziału stron w toczącym się postępowaniu administracyjnym koniecznym jest wykazanie, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło stronie przeprowadzenie konkretnych czynności procesowych, a w następstwie realizację przysługujących jej praw i nie mogło być konwalidowane na późniejszych etapach tego postępowania, jak również, że naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. Przy czym to do strony stawiającej zarzut należy wykazanie związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania a wynikiem sprawy. Innymi słowy, strona powinna wykazać, że niezawiadomienie jej przed wydaniem decyzji o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków dowodowych uniemożliwiło jej dokonanie w danym postępowaniu konkretnej czynności procesowej, np. złożenia dokumentu (por. np. uzasadnienie do wyroków: NSA z dnia 18 maja 2006 r., sygn. II OSK 831/05, z dnia 24 stycznia 2019 r., sygn. I OSK 1691/18, z dnia 12 marca 2019 r., sygn. II OSK 1022/17, NSA z dnia 9 czerwca 2022 r., sygn. I OSK 841/19 oraz uzasadnienie do uchwały składu siedmiu sędziów NSA z dnia 25 kwietnia 2005 r. sygn. akt FPS 6/04 wydanej na tle odpowiadającego treści art. 10 § 1 k.p.a. przepisu art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.)). Na takie okoliczności jednak Skarżący się nie powołuje, ani też nie wskazują jakie konkretne wnioski, czy jaką konkretną czynność wykonałby gdy zapewniono mu dostęp do akt sprawy, z tego też względu w ocenie Sądu zarzut ten jest pozbawiony podstaw. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy powinny przede wszystkim ponad wszelką wątpliwość wyjaśnić wskazane wyżej błędy i niedokładności opinii geotechnicznej, dokumentacji badań podłoża gruntowego i projektu geotechnicznego, w tym w kontekście wniosków wynikających z badań geologicznych przeprowadzonych na działce nr (...) wykonanych na podstawie dokumentacji geologiczno - inżynierskiej zatwierdzonej ostateczną decyzją Starosty Powiatowego w B. z dnia 3 kwietnia 2020 r. Ponadto organ wyjaśni wszelkie rozbieżności występujące w projekcie budowlanym, w tym dotyczące m.in. uwarstwienia podłoża. Organy przy tym są obowiązane do ponownego pełnego przeanalizowania całej dokumentacji w zakresie jej niesprzeczności i kompletności. Rezultat tych wyjaśnień i sprawdzeń doprowadzić winien albo do wyjaśnienia wątpliwości i udzielenia pozwolenia na budowę, albo do podjęcia innych decyzji leżących w gestii organu. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800). Na kwotę zasądzonych kosztów składają się wpis w kwocie 500 zł, opłata kancelaryjna 17 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika - adwokata w kwocie 480 zł.