II SA/Kr 1680/12

sygn. akt II SA/Kr 1680/12 Kraków, dnia 22 lutego 2013r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka- Duda po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg D. U., Spółki [...] Sp. z o.o. w K., Fundacji [...] w K. oraz J. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia 26 października 2012r., znak [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji postanawia: oddalić wnioski Fundacji [...] w K. oraz J. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. sygn. akt II SA/Kr 1680/12 Kraków, dnia 22 lutego 2013r. UZASADNIENIE Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skarg D. U., Spółki [...] Sp. z o.o. w K., Fundacji [...] w K. oraz J. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia 26 października 2012r., znak [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji. Skargi zostały zarejestrowane pod sygnaturami akt II SA/Kr 1680/12, II SA/Kr 1681/12, II SA/Kr 31/13, II SA/Kr 32/13 oraz II SA/Kr 89/13. Zarządzeniami z dnia 8 lutego 2013r. sprawy o sygn. akt II SA/Kr 1681/12, II SA/Kr 31/13 zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą sygn. akt II SA/Kr 1680/12, natomiast sprawa sygn. akt II SA/Kr 89/12 została wykreślona z repertorium jako mylnie wpisana (akta zostały również dołączone do sprawy sygn. akt II SA/Kr 1680/12). Fundacja [...] w K. oraz J. S. w swoich skargach wnosili o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Na uzasadnienie wniosków wskazano, że na podstawie decyzji, której wykonanie zostało wstrzymane zaskarżonym postanowieniem, prowadzone były roboty budowlane i ich wstrzymanie na tym etapie może prowadzić do znacznych szkód po stronie inwestora, związanych z realizowaniem zamierzonych harmonogramów budowy. Zaprzestanie prac w trakcie wznoszenia obiektu na czas trwania postępowania w sprawie może skutkować koniecznością poniesienia przez inwestora istotnych kosztów. Zdaniem skarżących, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu uzasadnione jest nadto zarzucaną mu wadą nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługują na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W pierwszej kolejności zwrócić uwagę należy na ugruntowaną już linię orzecznictwa, zgodnie z którą do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Użyte w tym przepisie pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, względnie - gdy okaże się to konieczne - zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 maja 2012r., sygn. akt II OZ 358/12, Lex Omega nr 1166174 oraz z dnia 25 kwietnia 2012r., sygn. akt II FSK 921/12, Lex Omega nr 1137672). Ponieważ postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności aktu administracyjnego, strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do tak ogólnikowego stwierdzenia, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2012r., sygn. akt II OSK 768/12, Lex Omega nr 1145639). Co równie istotne, okoliczności, które uzasadniają niebezpieczeństwo zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., muszą być wykazane w sposób realny, a nie na zasadzie przypuszczenia (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 marca 2012r., sygn. akt I OZ 204/12, Lex Omega nr 1145157). Wobec powyższego uznać należy, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar przedstawienia takich argumentów, a w pewnych sytuacjach – również poparcie ich stosownymi dokumentami – które uprawdopodobnią wystąpienie przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji czy postanowienia. Uprawdopodobnienie oznacza stopień pewności niższy od udowodnienia, jednakże nie może być rozumiane jako wskazanie jakiegokolwiek, potencjalnego i teoretycznego prawdopodobieństwa wystąpienia znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca powinien wskazać na takie okoliczności sprawy, które wskazują, że takie prawdopodobieństwo jest znaczne. Zauważyć też należy, że o przesłance jaką jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody można mówić wówczas, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2012r., sygn. akt II OZ 327/12, Lex Omega nr 1145709). Wnioskodawca powinien zatem w zakresie tej przesłanki wskazać na okoliczności, świadczące o tym, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w wyniku wykonania zaskarżonego aktu jest znaczne i prowadzi do szkody w rozmiarze większym, niż w wypadku normalnego, przeciętnego wykonania aktu administracyjnego danego rodzaju. Odnosząc powyższe rozważania do realiów niniejszej sprawy należy stwierdzić, że oba wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie doprowadziły do uprawdopodobnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaskarżone postanowienie wstrzymuje wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego i zostało wydane na podstawie art. 152 k.p.a. w toku wznowionego postępowania administracyjnego. Skutkiem (wykonaniem) tego postanowienia jest czasowe – do momentu ostatecznego zakończenia postępowania wznowionego – pozbawienie inwestora możliwości realizacji uprawnień, wynikających z decyzji ostatecznej. Czasowo nie może on zatem realizować udzielonego pozwolenia na budowę według zatwierdzonego projektu budowlanego. Wskazać należy, że w niniejszej sprawie nie można przyjąć zaistnienia przesłanki trudnych do odwrócenia skutków wykonania zaskarżonego postanowienia. Z zasady bowiem realizacja inwestycji, czasowo przerwana, może być następnie dokończona. W realiach sprawy nic nie wskazuje na to, aby czasowe wstrzymanie realizacji inwestycji miało skutkować sytuacją trudną do odwrócenia, np. poprzez całkowite uniemożliwienie dalszego prowadzenia robót budowlanych. Wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zawierały zresztą żadnych argumentów, dotyczących tej przesłanki. Odnosząc się do kwestii drugiej z przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody stwierdzić trzeba, że wnioskodawcy nie uprawdopodobnili jej zaistnienia. Każde postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji w oparciu o art. 152 k.p.a., wydane w stosunku do decyzji o pozwoleniu na budowę, wywiera skutek w postaci czasowej niemożliwości realizowania inwestycji. Skarżący nie wykonali, aby w tej konkretnej sytuacji wykonanie postanowienia prowadziło do szczególnych, większych niż przeciętne dolegliwości. W sposób ogólny odwołali się do niesprecyzowanego harmonogramu robót, równie ogólnikowo stwierdzając, że wstrzymanie robót budowlanych może skutkować koniecznością poniesienia znacznych kosztów. We wnioskach nie sprecyzowano, jakie roboty budowlane w najbliższym czasie nie mogą zostać wykonane, jaki jest potencjalny koszt związany z takim opóźnieniem, a co najważniejsze, nie sprecyzowano, jak koszty i potencjalne straty w realizacji inwestycji będą rzutować na sytuację materialną inwestora. We wnioskach o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia brak danych w tym zakresie, pomimo że jeden z wnioskodawców jest inwestorem, zatem powinien tego rodzaju informacje posiadać. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że przesłanka niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody nie została przez wnioskodawców uprawdopodobniona. Skarżący, domagający się wstrzymania wykonania postanowienia wskazywali również na to, że ich zdaniem jest ono dotknięte wadą nieważności. W tym zakresie należy stwierdzić, iż treść art. 61 § 3 p.p.s.a. nie pozwala na przyjęcie, że orzekając w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego należy brać pod uwagę prawdopodobieństwo wyeliminowania go z obrotu prawnego. Na zaakceptowanie zasługuje, zgodnie z którym sąd administracyjny rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może badać, choćby wstępnie, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 stycznia 2011r., sygn. akt II OSK 2588/10, Lex Omega nr 734443). Celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji nie jest ocena legalności decyzji (zob, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2011r., sygn. akt II OZ 1019/11, Lex Omega nr 1070430), ale wyłącznie udzielenie wnioskodawcy ochrony tymczasowej do czasu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 61 § 3 p.p.s.a.