II SA/Kr 378/17

Dnia 20 czerwca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.W. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi J.W. na postanowienie Wojewody [....] z dnia 10 lutego 2017 r., znak: [....] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi Skarżący J.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Wojewody [....] z dnia 10 lutego 2017 r. (znak: .....) w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 kwietnia 2017 r., pismem z dnia 6 kwietnia 2017 r., skarżący został wezwany do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto, w wykonaniu zarządzenia Referendarza Sądowego z dnia 31 marca 2017 r., pismem z dnia 6 kwietnia 2017 r. wezwano skarżącego do nadesłania 3 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, z zastrzeżeniem, że w przypadku nieusunięcia wskazanych braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skarga zostanie odrzucona, stosowanie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm. – dalej jako: p.p.s.a.). Wezwania zawierały prawidłowe pouczenia o skutkach niezłożenia opłaty i nieuzupełnienia braków skargi w terminie. W dniu 11 kwietnia 2017 r., tj. przed doręczeniem ww. korespondencji sądowej, skarżący uiścił wymagany od wniesionej skargi wpis. Opisane powyżej zarządzenia, zostały skutecznie doręczone w dniu 15 kwietnia 2017 r. Niemniej jednak pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie złożył do akt sprawy wymaganej liczby egzemplarzy odpisów skargi. Pismem z dnia 26 kwietnia 2017 r. (data prezentaty na dokumencie), skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że przedłożył on poprawną ilość egzemplarzy skargi w dniu jej złożenia, tj. 28 lutego 2017 r. Zdaniem skarżącego, to Wojewoda [....] nie przekazał ww. odpisów przesyłając skargę wraz z aktami sprawy do Sądu. Ponadto, do przedmiotowego wniosku, skarżący załączył wymagane 3 odpisy skargi oraz kserokopię pierwszej strony skargi zawierającą potwierdzenie jej złożenia w siedzibie organu, na której widniała prezentata wskazująca liczbę złożonych egzemplarzy skargi. Ponadto, na wezwanie Sądu z dnia 22 maja 2017 r. o wskazanie w jakim dniu dowiedział się on z Informacji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o tym, że upłynął termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, skarżący w dniu 31 maja 2017 r. (data prezentaty na dokumencie) przedłożył oświadczenie, w którym podał, że ww. informację uzyskał w dniu 25 kwietnia 2017 r. i w związku z tym następnego dnia, tj. 26 kwietnia 2017 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków wraz z żądanym kompletem dokumentów. Dodatkowo, Sąd pismem z dnia 22 maja 2017 r. wezwał Wojewodę [....] o wskazanie jakie dokumenty zostały przedłożone przez skarżącego J.W. przy skardze na postanowienie Wojewody [....] z dnia 10 lutego 2017 r. (znak: ....), w szczególności, podanie jaka ilość odpisów skargi została przedłożona do organu z uwagi na brak zgodności w tym zakresie pomiędzy zapisem zawartym na prezentacie widniejącej na oryginalne założonej skargi a prezentacie z kserokopii potwierdzenia złożenia skargi złożonej przez skarżącego. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w piśmie z dnia 8 czerwca 2017 r. (data prezentaty na dokumencie) Wojewoda [....] wskazał, że zgodnie z oświadczeniem Kierownika Kancelarii Urzędu z analizy dokumentów, jak również rozmowy z pracownikami Kancelarii Urzędu potwierdzającymi przyjęcie dokumentów na Dzienniku Podawczym MUW oraz rejestrującymi przesyłki do rejestru przesyłek wpływających do [....] Urzędu Wojewódzkiego w K. wynika, że na potwierdzeniu przesyłki w dniu 28 lutego 2017 r., która była potwierdzeniem dla strony widnieje zapis 3 egzemplarze, czego potwierdzeniem, w ocenie organu, było pełne odwzorowanie dokumentu zarejestrowanego w systemie elektronicznego obiegu dokumentów w MUW pod nr [....] zawierające jeden oryginał i dwa odpisy pisma. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei zgodnie z treścią art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z powyższych przepisów wynika zatem, że przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma charakter wyjątkowy i uzależnione zostało przez ustawodawcę od kumulatywnego spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, a jednocześnie niewystępowania przesłanek negatywnych. I tak, jedną z pozytywnych przesłanek przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w jego uchybieniu. Wymaga przy tym podkreślenia, że kryterium braku winy, jako przesłanki pozwalającej na przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można bowiem mówić dopiero wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Dlatego też, przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 91/15, LEX nr 1643289). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, w pierwszej kolejności wskazać należy, że w rozpoznawanej sprawie zostały spełnione wymogi formalne, o których mowa w powołanych wyżej przepisach. Wniosek o przywrócenie terminu złożono bowiem z zachowaniem terminu. Z przedłożonego przez skarżącego oświadczenia wynika, iż o upływie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi dowiedział się on z Informacji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 25 kwietnia 2017 r., natomiast przedmiotowy wniosek został przez niego złożony w dniu 26 kwietnia 2017 r. (data prezentaty na dokumencie), a zatem w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Ponadto wraz z wnioskiem skarżący przedłożył wymaganą ilość egzemplarzy odpisów skargi. Niemniej jednak w ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi polegającego na przedłożeniu prawidłowej liczby odpisów skargi. Skarżący nie podał bowiem żadnej przyczyny, która w sposób obiektywny i niezależny od jego woli, a zarazem wskazujący na dochowanie przez niego należytej staranności, uniemożliwiała mu przedłożenie odpowiedniej liczby egzemplarzy odpisów skargi. W szczególności, jako chybioną w tym zakresie należy uznać argumentację skarżącego, zgodnie z którą przedłożył on poprawną ilość egzemplarzy skargi w dniu jej złożenia w siedzibie organu, tj. w dniu 28 lutego 2017 r. Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z treścią art. 47 § 1 in principio p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Tym samym, poza egzemplarzem skargi dla Sądu załączanym do akt sprawy (oryginałem skargi), w przedmiotowej sprawie konieczne było przedłożenie 5 odpisów skargi dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania, tj. organowi oraz czterem uczestnikom postępowania. Tymczasem skarżący twierdząc, iż przedłożył on "poprawną ilość odpisów" skargi nie wskazał w sposób wyraźny w żadnym ze swoich pism, ile dokładnie odpisów skargi załączył do jej oryginału z dnia 28 lutego 2017 r. Z prezentaty widniejącej na oryginale skargi (k. 3) wynika natomiast, iż skarżący złożył w dniu 28 lutego 2017 r. w siedzibie Wojewody [....] 3 egzemplarze skargi. Okoliczność ta została również potwierdzona przez organ, który w piśmie z dnia 8 czerwca 2017 r. (data prezentaty na dokumencie) wskazał, że zgodnie z oświadczeniem Kierownika Kancelarii Urzędu z analizy dokumentów, jak również rozmowy z pracownikami Kancelarii Urzędu potwierdzającymi przyjęcie dokumentów na Dzienniku Podawczym MUW oraz rejestrującymi przesyłki do rejestru przesyłek wpływających do [....] Urzędu Wojewódzkiego w K. wynikało, że na potwierdzeniu przesyłki w dniu 28 lutego 2017 r., która była potwierdzeniem dla strony widniał zapis 3 egzemplarze, czego potwierdzeniem – jak podkreślił organ – było pełne odwzorowanie dokumentu zarejestrowanego w systemie elektronicznego obiegu dokumentów w MUW pod nr [....] zawierające jeden oryginał i dwa odpisy pisma. Dlatego też, zasadne było wezwanie skarżącego o brakujące 3 odpisy skargi. Ponadto na uwzględnienie nie zasługuje również argumentacja skarżącego jakoby dowiedział się on o upływie terminu do uzupełnieniu braków skargi, dopiero z Informacji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 25 kwietnia 2017 r. Jak wynika bowiem z akt sprawy, skarżący odebrał osobiście w dniu 15 kwietnia 2017 r. wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, w którym to wezwaniu został zakreślony 7-dniowy termin na ich uzupełnienie, liczony od dnia doręczenia wezwania. Tym samym należało uznać, że skarżący już w dniu 15 kwietnia 2017 r. uzyskał informację, kiedy upłynie termin do przedłożenia wymaganej liczby odpisów skargi, który to termin z uwagi na fakt, iż jego ostatni dzień przypadał w sobotę (22 kwietnia 2017 r.), upłynął ostatecznie w poniedziałek – 24 kwietnia 2017 r. Jeśli zatem nawet skarżący miał wątpliwość, czy organ przesłał do Sądu wszystkie egzemplarze skargi złożone przez skarżącego, to powinien on niezwłocznie udać się do Sądu w celu ewentualnego przejrzenia i zweryfikowania kompletności nadesłanych akt (w tym przypadku odpisów skargi). Tymczasem skarżący podjął próbę wyjaśnienia zaistniałej sytuacji dopiero w dniu 25 kwietnia 2017 r., a zatem po upływie 10 dni od doręczenia mu wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, przez co w ocenie Sądu dopuścił się on w niniejszej sprawie, co najmniej lekkiego niedbalstwa. Nie wskazał on bowiem żadnych okoliczności, które uniemożliwiały mu wcześniejsze sprawdzenie prawidłowości złożonych odpisów skargi, a w związku z tym nie uprawdopodobnił on braku winy w uchybieniu terminu do ich uzupełnienia. Należy w tym miejscu podkreślić, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtowała się linia orzecznicza, zgodnie z którą przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, przy przyjęciu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy (zob. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2014 r., sygn. akt I OZ 1164/14, LEX nr 1595448 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 sierpnia 2014 r., sygn. akt I OZ 682/14, LEX nr 1532885). Dlatego też zdaniem Sądu – wobec nieuprawdopodobnienia przez skarżącego, iż złożył on prawidłową liczbę odpisów skargi oraz że o upływie terminu do ich uzupełnienia dowiedział się dopiero w dniu 25 kwietnia 2017 r., względnie, że nie mógł wcześniej zweryfikować poprawności przedłożonych odpisów skargi – należało uznać, że uchybienie terminowi miało w tym przypadku charakter zawiniony. Nieuwagi lub zaniedbania strony nie można bowiem kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OZ 740/14, LEX nr 1502258). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.