II SA/Kr 499/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie : WSA Krystyna Daniel WSA Agnieszka Nawara-Dubiel (spr.) Protokolant : Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2012 r. sprawy ze skargi " A. Sp. z o.o. w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 30 stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz strony skarżącej "A. " Sp. z o.o. w K. kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygn. II SA/Kr 499/12 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010r. znak [...]Prezydent Miasta K. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia dodatkowej opłaty rocznej za rok 2010 obciążającej "A. " spółka z o.o. w K. jako użytkownika wieczystego nieruchomości będących własnością Gminy Miejskiej K. a stanowiących działki nr 1 pow. 1008m2 i 2 o pow. 13010 m2 położone w obr. [...] ul.[...] w K. , objęte KW [...] i [...] W dniu 17 grudnia 2010r.A. " spółka z o.o. w K. złożyła wniosek o zawieszenie postępowania na zasadzie art. 97 § 1 pkt. 4 KPA do czasu prawomocnego zakończenia: 1. postępowania dotyczącego ustalenia opłaty dodatkowej za rok 2007, a toczącego się obecnie przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w K. (sygn. akt: [...] 2. postępowania dotyczącego ustalenia opłaty dodatkowej za rok 2008, toczącego się obecnie przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w K. (sygn. akt: [...] 3. postępowania dotyczącego ustalenia opłaty dodatkowej za rok 2009, toczącego się obecnie przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w K. (sygn. akt: [...]) 4. postępowania sądowego o przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez poszerzenie do szerokości ośmiu metrów szlaku drogowego stanowiącego urządzenie służące wykonaniu służebności przejazdu i przechodu ustanowionej na rzecz każdoczesnego użytkownika wieczystego nieruchomości, toczącego się przed sądem powszechnym; 5. postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, toczącego się pod sygnaturą [...] (obecnie na etapie administracyjnego postępowania przed organem drugiej instancji); 6. postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, toczącego się pod sygnaturą [...] (obecnie na etapie postępowania sądowo -administracyjnego); 7. postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, toczącego się pod sygnaturą [...] (wstrzymane do czasu uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację inwestycji); 8. postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, toczącego się pod sygnaturą [...] (w wyniku wniesionego odwołania sprawa obecnie toczy się przed Ministrem Kultury i Dziedzictwa Narodowego). Postanowieniem dnia [...]kwietnia 2011r. znak [...] Prezydent Miasta K. odmówił zawieszenia postępowania a na uzasadnienie wskazał, że w ocenie organu I instancji rozpatrzenie sprawy ustalenia spółce A. dodatkowej opłaty rocznej za 2010r. z tytułu niedotrzymania terminów zagospodarowania wyżej opisanej nieruchomości nie jest uzależnione od uprzedniego wydania czterech ostatecznych decyzji o ustaleniu warunków zabudowy przedmiotowego gruntu; od uprzedniego ostatecznego zakończenia postępowań administracyjnych w sprawie naliczenia dodatkowych opłat rocznych za lata wcześniejsze oraz od uprzedniego rozstrzygnięcia przez sąd powszechny sprawy poszerzenia szlaku drogowego. W związku z powyższym - zdaniem organu I instancji - żadnego z wyżej wymienionych postępowań nie można uznać za zagadnienie wstępne w rozumieniu przepisu art. 97 § 1 pkt. 4 kodeksu postępowania administracyjnego, którego konieczność rozstrzygnięcia uzasadniałaby zawieszenie przedmiotowego postępowania. Podniesiono, że spółki: B. . " i "A. . " wystąpiły w 2007 r. z 6 wnioskami o ustalenie warunków zabudowy dla działek nr: 1 , 2, Obr K.. Jedno postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji przy ul. [...] w K. zostało zawieszone na wniosek inwestora na podstawie postanowienia z dnia [...]października 2009 r. nr[...], natomiast jeden wniosek pozostawiono bez rozpatrzenia (z powodu nieuzupełnienia przez wnioskodawcę wymaganej dokumentacji), o czym inwestor został powiadomiony pismem z dnia 15 czerwca 2007 r. nr [...]. Z kolei w czterech sprawach wydano decyzje, przy czym jedna jest ostateczna (z dnia 14 kwietnia 2008 r. nr [...], utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia[...]sierpnia 2008 r. nr [...]dotycząca budowy w oparciu o istniejące konstrukcje budynku o funkcji biurowo-usługowo-wystawienniczo-hotelowej), dwie zostały zaskarżone przez Towarzystwo na [...](z dnia 3 listopada 2010 r. nr [...] oraz z dnia 2 grudnia 2009 r. nr [...] ,natomiast jedna decyzja w sprawie odmowy ustalenia warunków zabudowy (z dnia 26 marca 2009 r. nr[...]) została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. na podstawie decyzji z dnia [...]lipca 2009 r. nr[...], a sprawę ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn. przebudowy, rozbudowy i nadbudowy konstrukcji wieżowca [...] do wysokości 144 m przekazano organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Odwołanie od decyzji z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] (znak sprawy[...]) jest w toku rozpatrywania przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w K. , natomiast decyzja z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] ) została utrzymana w mocy przez organ II instancji decyzją z dnia [...]lipca 2010 r. nr [...]. Wyżej wymieniona decyzja została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Spośród czterech - wskazanych przez użytkownika wieczystego we wniosku z dnia 17 grudnia 2010 r. o zawieszenie postępowania w sprawie ustalenia dodatkowej opłaty rocznej za 2010 r.- postępowań w sprawie ustalenia warunków zabudowy, których ostateczne zakończenie ma - zdaniem Spółki - rzutować na wynik przedmiotowego postępowania, jedno postępowanie zostało zawieszone na wniosek inwestora, jedno dotyczące odmowy ustalenia warunków zabudowy jest ponownie prowadzone przez organ I instancji a dwa zostały zaskarżone przez Towarzystwo [...]. Prowadzenie powyższych postępowań - zdaniem organu I instancji - nie stanowi podstawy do zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia dodatkowej opłaty rocznej za 2010 r. Jak stwierdził organ I Instancji, podobnie należy ocenić toczące się postępowania w sprawie naliczenia Spółce A. dodatkowych opłat rocznych za lata 2007, 2008 i 2009 - z tytułu niedotrzymania terminów zagospodarowania nieruchomości położonej w K. przy ul. [...]. Dalej organ przedstawił okoliczności dotyczących nieruchomości przy ul. [...]i podejmowane przez Gminę czynności zmierzające do zdyscyplinowania użytkownika wieczystego wyżej opisanego gruntu. Podkreślono, że zgodnie ze stanowiskiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wyrażonym w postanowieniu z dnia [...]stycznia 2011 r. nr [...] "... z treści art. 63 ust. 1,314 ustawy z dnia 21 sierpnia 1007 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2010 r. nr 102 póz. 651) wyraźnie wynika, że nakładanie dodatkowych opłat rocznych z tytułu niedotrzymania terminów zagospodarowania nieruchomości gruntowej następuje w odrębnych decyzjach, wydawanych w niezależnych postępowaniach administracyjnych. Z art. 63 nie wynika natomiast, że nakładanie dodatkowych opłat rocznych z tytułu niedotrzymania terminów zagospodarowania nieruchomości gruntowej w danym roku jest uzależnione od bytu prawnego decyzji wydawanych w latach poprzednich. Związek między poszczególnymi sprawami dotyczącymi nakładania dodatkowych opłat z tytułu niedotrzymania terminów zagospodarowania nieruchomości gruntowej sprowadza się do tożsamości nieruchomości gruntowej, która nie została zagospodarowana w określonym terminie". Mając powyższe na uwadze, związek taki - w ocenie organu I instancji - jest niewystarczający do uznania spraw ustalenia dodatkowych opłat rocznych za lata wcześniejsze za prejudykat przedmiotowego postępowania. Z kolei uzasadnienie celowościowe, wywodzone przez użytkownika wieczystego we wniosku o zawieszenie postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia dodatkowej opłaty rocznej za 2010 r. do czasu ostatecznego zakończenia postępowań w sprawach naliczenia tej opłaty za lata 2007, 2008 i 2009 nie ma - zdaniem organu I instancji - podstaw do zastosowania na zasadzie przepisu art. 97 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego. W toku jest również sprawa sądowa poszerzenia szlaku drogowego, prowadzącego do działek nr 1 i 2 , obr.[...]. Wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2010 r. sygn. akt sygn. akt [...]Sąd Rejonowy [...] w K. nakazał Gminie Miejskiej K. poszerzenie do około 8 metrów wyżej wymienionego szlaku drogowego. Powyższe orzeczenie zostało zaskarżone przez Gminę do Sądu Okręgowego w K. Wyrokiem sądu II instancji z dnia 28 stycznia 2011 r. sygn. akt [...]uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia sądowi I instancji. Również i ta sprawa ta nie ma - w ocenie organu I instancji - charakteru zagadnienia wstępnego dla sprawy ustalenia dodatkowej opłaty rocznej za 2010 r. - z tytułu niedotrzymania terminów zagospodarowania nieruchomości, gdyż wjazd na przedmiotowe działki stosownie do zobowiązania Gminy Miejskiej K. , zawartego w akcie notarialnym z dnia 18 listopada 2002 r. Rep. [...]został wykonany, lecz w mniejszej niż 8 metrów szerokości. Podkreślono, iż poprzednikowi prawnemu aktualnego użytkownika wieczystego znane było umiejscowienie oraz sposób wykonania tego wjazdu. Mapa stanowiąca wizualizację tego wjazdu (podpisana przez obie strony umowy) stanowiła graficzny załącznik do wyżej wymienionego aktu notarialnego jak również do uchwały Zarządu Miasta K. Nr [...]z dnia 4 listopada 2002 r., w wykonaniu której został zawarty wyżej powołany akt notarialny. W związku z powyższym — zdaniem organu I instancji — w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania przepis art. 65 ust. 1 pkt. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, gdyż Gmina wybudowała od strony ul. [...]dwupasmowy wjazd na przedmiotowe działki, a kwestia jego szerokości 6-8 m) i ewentualnie konieczności wprowadzenia ruchu wahadłowego długich pojazdów jak np. autokarów (zgodnie z informacjami udzielonymi przez pełnomocników użytkownika wieczystego do protokołu rozprawy administracyjnej z dnia 11 grudnia 2009 r., przeprowadzonej w sprawach naliczenia dodatkowych opłat rocznych za lata wcześniejsze) jest kwestią drugorzędną, nie mającą zasadniczego znaczenia dla postępowania w sprawie ustalenia dodatkowej opłaty rocznej za 2010 r., zwłaszcza że inwestycja na przedmiotowym gruncie nadal pozostaje na etapie projektowania i uzyskiwania przez Spółkę kolejnych warunków zabudowy. Podniesiono, że użytkownik wieczysty w ubiegłych latach występował o zawieszenie postępowań w sprawach ustalania dodatkowych opłat rocznych za lata 2007, 2008 i 2009. Pismem z dnia 10 września 2007 r. A., Sp. z o.o. w K. wystąpiła o zawieszenie postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia dodatkowej opłaty rocznej za 2007 r. - do czasu uzyskania przez użytkownika wieczystego co najmniej jednej decyzji o warunkach zabudowy nieruchomości położonej w K. przy ul. [...]. Postanowieniem Prezydenta Miasta K. z dnia [...] października 2007 r. nr [...] odmówiono zawieszenia tego postępowania. Po rozpatrzeniu zażalenia Spółki - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia[...]grudnia 2007 r. nr [...]utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Wyrokiem z dnia 11 czerwca 2008 r. sygn. akt II SA/Kr 169/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę A. Sp. z o.o. z siedzibą w K . Następnie wyrokiem z dnia 3 września 2009 r. sygn. akt I OSK 1229/08 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę kasacyjną użytkownika wieczystego na wyżej powołane postanowienie Z kolei pismami z dnia 8 grudnia 2009 r. użytkownik wieczysty wystąpił o zawieszenie postępowań administracyjnych w sprawach ustalenia dodatkowych opłat rocznych za 2007r., 2008r. i 2009r. - do czasu ostatecznego/prawomocnego zakończenia czterech postępowań, w tym postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy, a nadto postępowania wyjaśniającego w przedmiocie zmiany terminów zagospodarowania nieruchomości oraz postępowań sądowych: w sprawie ustalenia wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości oraz w sprawie przywrócenia stanu zgodnego z prawem poprzez poszerzenie do szerokości 8 m szlaku drogowego stanowiącego urządzenie służące wykonaniu służebności przechodu i przejazdu, ustanowionej na rzecz każdoczesnego użytkownika wieczystego wyżej wymienionych nieruchomości — w zależności od tego, które z powyższych zdarzeń nastąpi ostatnie. Trzema odrębnymi postanowieniami Prezydenta Miasta K. z dnia 18 grudnia 2009 r. nr [...] ,[...] [...] odmówiono zawieszenia wyżej opisanych postępowań, powołując się m. in. na wyrok NSA z dnia 3 września 2009 r., wydany odnośnie nieruchomości położonej w K [...] i orzekający o braku podstaw do uznania postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy za zagadnienie wstępne sprawy ustalenia dodatkowej opłaty rocznej. Wszystkie wyżej wymienione postanowienia zostały zaskarżone do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Trzema postanowieniami z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] ,[...] [...] organ II instancji utrzymał w mocy wyżej wymienione postanowienia PMK. Z kolei na podstawie wyroków z dnia 21 października 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 471/10, II SA/Kr 472/10 i II SA/Kr 473/10 Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Krakowie oddalił skargi Spółki A. na te postanowienia. W wyżej opisanych sprawach użytkownik wieczysty złożył skargi kasacyjne do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokami o sygnaturach (odpowiednio) IOSK 36/11, I OSK 37/11 oraz I OSK 38/11 – skargi kasacyjne oddalił. W dniu 26 kwietnia 2011r. zażalenie na postanowienie organu I Instancji złożyła spółka "A. " Sp. z o.o. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Postanowieniu zarzucono: a. naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 KPA poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu ze toczące się postępowania w sprawie ustalenia opłat dodatkowych za lata 2007, 2008 i 2009, jak i postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie mają znaczenia dla zawieszenia niniejszego postępowania administracyjnego i nie są, do takiego zawieszenia, wystarczające; podczas gdy prawidłowo interpretując przepis art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Organ powinien był przyjąć, że wyżej wskazane postępowania mają charakter prejudycjalny i w związku z powyższym powinno nastąpić zawieszenie postępowania, które winno nastąpić nie tylko w sytuacji, w której wydanie decyzji w postępowaniu głównym bez uprzedniego rozstrzygnięcia kwestii rozpoznawanej winnym postępowaniu jest prawnie niemożliwe, ale także wówczas, gdy wydanie decyzji w postępowaniu głównym bez uprzedniego rozstrzygnięcia kwestii wstępnej jest co prawda możliwe, ale prawidłowe rozpatrzenie sprawy w postępowaniu głównym uwarunkowane jest innym orzeczeniem, gdyż przepis ten uzależnia od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego nie tylko wydanie decyzji, ale także samo rozpatrzenie sprawy; b. a ponadto naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 65 ust 1 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez błędną wykładnię drugiego ze wskazanych przepisów polegającą na przyjęciu, że nienależyte wywiązanie się przez Gminę Miejską K. ze zobowiązania do wybudowania drogi dojazdowej do nieruchomości nie stanowi "niewybudowania urządzenia infrastruktury technicznej", które w świetle art. 65 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami prowadzić mogłoby do zakazu pobierania dodatkowych opłat rocznych od użytkownika wieczystego nieruchomości i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie obu wskazanych przepisów polegające na przyjęciu, że pomiędzy postępowaniem toczącym przed sądem powszechnym - Sądem Rejonowym dla [...] w K. a postępowaniem w przedmiocie ustalenia dodatkowej opłaty rocznej za rok 2010 nie zachodzi związek uzasadniający zawieszenie postępowania toczącego się przed Prezydentem Miasta K. ; podczas gdy prawidłowa wykładnia i poprawne zastosowanie wskazanych przepisów prowadzić powinno do przyjęcia, iż wyżej wskazane postępowanie jest prejudycjalne dla postępowania w sprawie do sygn. [...], wobec czego postępowanie administracyjne w przedmiocie ustalenia dodatkowej opłaty rocznej za rok 2010 powinno zostać zawieszone do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie poszerzenia szlaku drogowego. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012r. znak. [...] w K. utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy. Na uzasadnienie wskazano, że w toczących się sprawach dotyczących lat 2007, 2008, 2009 spółka również składała wnioski o zawieszenie postępowania powołując się na konieczność uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, przy czym jako sprawy, w których miałoby być rozstrzygnięte zagadnienie wstępne, wskazywała postępowania dotyczące ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej nieruchomości oraz toczące się przed sądem powszechnym postępowanie w sprawie przywrócenia stanu zgodnego z prawem poprzez poszerzenie do szerokości 8 m szlaku drogowego, stanowiącego urządzenie służące wykonaniu służebności przechodu i przejazdu, ustanowionej na rzecz każdoczesnego użytkownika wieczystego tych nieruchomości. Podkreślono, że we wszystkich wyżej wymienionych sprawach postanowienia zostały utrzymane w mocy przez SKO, a skargi i skargi kasacyjne zostały oddalone, podczas gdy fakt niezakończenia postępowań administracyjnych dotyczących dodatkowej opłaty był znany Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie rozpatrującemu ww. skargi (sygn. akt II SA/Kr 472/10 i II SA/Kr 473/10) i Sąd ten - nie będąc związany granicami skargi - nie uznał go za okoliczność ewentualnie uzasadniającą zawieszenie postępowania. W konsekwencji skoro żądanie zawieszenia postępowania opierało się na tych samych podstawach faktycznych i prawnych co żądania dotyczące postępowań odnoszących się do lat 2007, 2008, 2009 stwierdzić należy, iż brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych i faktycznych, by Kolegium odmiennie niż uczyniły to sądy administracyjne obu instancji rozstrzygnęło kwestię zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia dodatkowej opłaty rocznej za 2010 r. Z postanowieniem tym nie zgodziła się spółka A. Sp. z o.o. w K. i złożyła skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie, zaskarżając w całości postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. oraz wniosła o uchylenie postanowienia SKO w K. oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Postanowieniu zarzucono: 1. naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że toczące się postępowania w sprawie ustalenia opłat dodatkowych za lata 2007, 2008 i 2009, jak i postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie mają znaczenia dla zawieszenia niniejszego postępowania administracyjnego i nie są, dla takiego zawieszenia, wystarczające; 2. naruszenie art 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 65 ust. 1 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez błędne przyjęcie, że ustalenie czy miało miejsce nienależyte wywiązanie się przez Gminę Miejską K. ze zobowiązania do wybudowania drogi dojazdowej do nieruchomości - co stanowi "niewybudowanie urządzenia infrastruktury technicznej", tj. przesłankę z art. 65 ust. 1 u.g.n., co z kolei prowadzić mogłoby do zakazu pobierania dodatkowych opłat rocznych od użytkownika wieczystego nieruchomości - może nastąpić w toku postępowania administracyjnego dotyczącego ustalenia opłaty dodatkowej; a ewentualny wyrok sądu powszechnego i tak nie byłby dla organów administracyjnych wiążący; co skutkowało przyjęciem, że pomiędzy postępowaniem toczącym przed Sądem Rejonowym dla [...]w K. w sprawie (obecnie) do sygn. akt [...]a postępowaniem w przedmiocie ustalenia dodatkowej opłaty rocznej za rok 2010 nie zachodzi związek uzasadniający zawieszenie postępowania toczącego się przed Prezydentem Miasta K. w przedmiocie ustalenia dodatkowej opłaty rocznej za rok 2010r. 3. naruszenie art. 153 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez przyjęcie, przez SKO, że SKO orzekając w sprawie zawieszenia postępowania w przedmiocie opłaty dodatkowej za rok 2010 jest związane wyrokami sądów administracyjnych, wydanymi w sprawach dotyczących zawieszenia postępowań w przedmiocie opłat dodatkowych za lata 2007-2009; podczas gdy przepis art. 153 p.p.s.a. nie ma w analizowanej sytuacji w ogóle zastosowania, ponieważ sprawa opłaty dodatkowej za rok 2010 i zawieszenia tego postępowania jest sprawą przedmiotowo inną niż sprawy w przedmiocie zawieszenia postępowań administracyjnych za lata 2007-2009. 4. naruszenie art. 124 § 1 i § 2 k.p.a. (a tym samym naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego określonych w art. 8 i 11 k.p.a.) poprzez zaniechanie sporządzenia uzasadnienia postanowienia SKO w sposób odpowiadający wymogom prawa W odpowiedzi na skargę SKO w K. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. W wyniku dokonanej przez Sąd oceny postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie, choć Sąd nie podziela wszystkich powołanych w niej zarzutów. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że Sąd w tym składzie podziela poglądy wyrażone zarówno przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyrokach z dnia 21 października 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 471/10, II SA/Kr 472/10 i II SA/Kr 473/10 którymi oddalone zostały skargi A. spółka z o.o. na postanowienia w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie wymierzenia dodatkowej opłaty z tytułu użytkowania wieczystego za lata 2007, 2008. 2009r., oraz poglądy Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokami o sygnaturach I OSK 36/11, I OSK 37/11 oraz I OSK 38/11 oddalił skargi kasacyjne na ww. wyroki WSA w Krakowie. Należy jednak podkreślić, że w wyrokach tych Sądy ustaliły i przesądziły brak związku prejudycjalnego pomiędzy postępowaniami administracyjnymi o ustalenie opłaty dodatkowej z tytułu użytkowania wieczystego a toczącymi się sprawami przed sądami powszechnymi w sprawach o ustalenie opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego oraz o przywrócenie szlaku drogowego do stanu zgodnego z prawem, a także brak takiego związku z postępowaniami o ustalenie warunków zabudowy dla nieruchomości oddanej w użytkowanie wieczyste. W sprawach tych jednakże nie roztrząsano, zgłoszonego w niniejszej sprawie, związku prejudycjalnego pomiędzy ustaleniem dodatkowej opłaty z tytułu użytkowania wieczystego za rok pierwszy i za lata kolejne. Organ I Instancji w uzasadnieniu swojej decyzji powołał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2009 r. sygn. akt I OSK 1229/08, jednakże wyciągnął z niego zupełnie odmienne wnioski niż Sąd orzekający w niniejszej sprawie. Zgodnie z treścią uzasadnienia tego wyroku, "zagadnienie wstępne" to sytuacja, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. A zatem, musi istnieć związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. W przypadku braku takiego związku zawieszenie postępowania na tej podstawie nie jest dopuszczalne. Wobec tego musi zostać ustalony związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, a zagadnieniem wstępnym, przy czym o takiej zależności przesądza treść przepisów prawa materialnego, stanowiących podstawę prawną decyzji administracyjnej. Podkreślić jednak należy, że powyższa zależność musi być bezpośrednia. W orzecznictwie ową " bezpośredniość " podkreśla się jako wymóg, " gdy bez uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji nie byłoby możliwe " . Przekładając te rozważania natury ogólnej na sytuację w niniejszej sprawie, należy stwierdzić co następuje. Zgodnie z art. 62 ustawy dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz. U. z 2010r. nr 102, poz. 651 ze zm.), zwanej dalej w skrócie u.g.n., w umowie o oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste ustala się sposób i termin jej zagospodarowania, w tym termin zabudowy, zgodnie z celem, na który nieruchomość gruntowa została oddana w użytkowanie wieczyste. Termin ten może być przedłużany, jednakże po myśli art. 63 ust. 2 u.g.n., w przypadku jego niedotrzymania mogą być ustalone dodatkowe opłaty roczne obciążające użytkownika wieczystego, niezależnie od opłat z tytułu użytkowania wieczystego. Zgodnie z art. 63 ust. 3 i 4, wysokość dodatkowej opłaty rocznej wynosi 10 % wartości nieruchomości gruntowej określonej na dzień ustalenia opłaty za pierwszy rok, po bezskutecznym upływie terminu jej zagospodarowania, ustalonego w umowie lub decyzji. Za każdy następny rok opłata podlega zwiększeniu o dalsze 10 % tej wartości. Opłaty te ustala właściwy organ w drodze decyzji. Zgodnie natomiast z art. 64 u.g.n. obowiązek ponoszenia dodatkowych opłat rocznych powstaje z dniem 1 stycznia roku następującego po bezskutecznym upływie terminów zagospodarowania nieruchomości gruntowej ustalonych w umowie lub decyzji. Treść powołanych wyżej przepisów prowadzi do wniosku, że aby w ogóle możliwe było wydanie decyzji w przedmiocie dodatkowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego za pierwszy rok, właściwy organ jest obowiązany ustalić: 1. wynikający z umowy lub decyzji termin zagospodarowania nieruchomości oddanej w użytkowanie wieczyste, 2. bezskuteczny upływ ww. terminu, 3. wartość nieruchomości gruntowej według stanu na dzień ustalania opłaty za pierwszy rok po bezskutecznym upływie terminu do zagospodarowania nieruchomości 4. kwotę opłaty dodatkowej w wysokości 10% wyżej opisanej wartości nieruchomości Wydanie decyzji dotyczących ustalania opłaty dodatkowej za każdy następny rok winno być natomiast poprzedzone zbadaniem, czy nie ustały przyczyny naliczenia dodatkowej opłaty. Jeżeli tak się nie stało, to następuje wyliczenie dodatkowej opłaty poprzez zwiększenie jej o 10% za każdy następny rok następujący po roku pierwszym, co jest już stosunkowo prostą czynnością. Aby zatem ustalić i obliczyć opłatę za kolejne lata następujące po pierwszym roku, w którym opłata została naliczona, musi być znana wysokość opłaty za rok pierwszy i tym samym musi zostać ustalone że dany rok jest "rokiem pierwszym". W niniejszej sprawie, w dacie orzekania przez Sąd, decyzje Prezydenta Miasta K. ustalające opłaty dodatkowe z tytułu użytkowania wieczystego dla spółki A. sp. z o.o. za rok 2007 (uznany za "rok pierwszy"), rok 2008 oraz rok 2009 jako uchylone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie funkcjonują w obrocie prawnym, co oznacza, że nie został ustalony decyzją ostateczną ani "rok pierwszy" dodatkowej opłaty ani tym bardziej wysokość opłaty za ten rok należnej od użytkownika wieczystego. Zdaniem Sądu w składzie rozpoznającym sprawę w niniejszą, niepodobna zatem ustalić opłaty za rok 2010 (traktowany przez organ I Instancji jako rok czwarty) bez uprzedniego ustalenia decyzją ostateczną opłaty za rok pierwszy, a to z tego względu, że ustalenie który rok jest "rokiem pierwszym" i wysokości opłaty za "rok pierwszy" musiałoby nastąpić de facto w uzasadnieniu decyzji ustalającej opłatę za rok czwarty (kolejny), co jest niedopuszczalne. Tak musiałoby się stać, skoro opłata za lata kolejne wzrasta o 10% za każdy kolejny rok w stosunku do roku pierwszego, zatem opłata za rok pierwszy stanowi podstawę do obliczenia opłaty za lata kolejne, zatem uzasadniając treść rozstrzygnięcia za rok kolejny (2010r.) organ ustalałby w wiążący sposób kwestie związane z rokiem pierwszym. Sąd podkreśla przy tym, że wystarczające jest ustalenie decyzją ostateczną opłaty za rok pierwszy, bez konieczności wyczekiwania na ostateczne decyzje za rok drugi i trzeci (lub kolejne, gdyby sytuacja taka miał miejsce). Ustalenie bowiem że dany rok jest "rokiem pierwszym" i ustalenie opłaty za ten rok powoduje że wysokość opłat za kolejne lata następuje niejako automatycznie, poprzez zwiększanie ich corocznie o 10 %. Wobec powyższego zdaniem Sądu istnieje związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy opłaty dodatkowej za rok kolejny a ustaleniem opłaty dodatkowej za rok pierwszy. W tym zakresie zarzuty skargi zdaniem Sądu okazały się usprawiedliwione, zatem na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit.a p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku. O kosztach rozstrzygnięto na zasadzie art. 200 p.p.s.a.