II SA/Kr 534/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie: WSA Mirosław Bator WSA Joanna Człowiekowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 16 lutego 2023 r. znak: WI-I.7840.5.47.2022.MA w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania dotyczącego zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielającego pozwolenia na budowę skargę oddala Decyzją z dnia 1 marca 2017 r. nr 300/6740/1/2017 Prezydent Miasta Krakwa zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla P[...] Sp. z o.o. w K. dla zamierzenia budowlanego polegającego na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych A i B w zabudowie bliźniaczej wraz z instalacjami wewnętrznymi: wody, kanalizacji sanitarnej i opadowej, gazu, wentylacji hybrydowej, centralnego ogrzewania, instalacjami wewnętrznymi położonymi poza budynkiem: kanalizacji ogólnospławnej, elektrycznej i gazu na działkach nr [...], [...], [...] obr. [...], zagospodarowanie terenu w postaci dróg, chodników i murów oporowych na działkach nr [...], [...], [...] obr. [...] Wnioskiem z dnia 28 lutego 2022 r. J. Sp. z o.o. z siedzibą w K. zwróciła się o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją, powołując się na przepis art. 145 §4 kpa. Spółka podała, że jest następcą prawnym właściciela działki nr [...] (Ł. W.), który nie brał udziału w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia 1 marca 2017 r. bez swojej winy. Z aktami sprawy spółka zapoznała się w dniu 18 lutego 2022 r., w tym też dniu powzięła wiedzę o podstawach do wznowienia postępowania. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że decyzja z dnia 1 marca 2017 r. nieprawidłowo określa obszar oddziaływania inwestycji budowlanej. Przyjmuje, że "obszar ten dotyczy wyłącznie działki [...], podczas gdy dotyczy on również nieruchomości sąsiednich w tym działki nr [...] należącej do wnioskodawcy". Skutkiem powyższego został niewłaściwie wyznaczony krąg stron postępowania. Spółka wskazała nadto, że na działce nr [...] w stronę działki nr [...] zaprojektowano ścianę z oknem w pomieszczeniu nr 31 na pierwszym piętrze budynku. Pomieszczenie nr 31 można identyfikować jako pomieszczenie przeznaczone na pobyt ludzi w rozumieniu §4 Rozporządzenia o warunkach technicznych jakim powinny odpowiadać budynki oraz ich usytuowanie. Jako, że zgodnie z §13 WT okno nie może być przesłaniane, ograniczona została zabudowa działki nr [...]. Właściciel działki nr [...] winien więc być stroną postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia 1 marca 2017 r. Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2022 r. znak: AU-01-4.6740.1.280.2022.GPA, na podstawie art. 150 §1 i 149 §3 w zw. z art. 147 kpa oraz art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r., poz. 2351 ze zm.) Prezydent Miasta Krakowa odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia 1 marca 2017 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podał, że wnioskodawca (J. Sp. z o.o. z siedzibą w K. nie była właścicielem nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] obr. 48 Podgórze w chwili wydawania decyzji. Z treści księgi wieczystej prowadzonej dla ww. nieruchomości - KR 1P/00028468/5 wynika, że wnioskodawca stał się właścicielem tej nieruchomości dopiero w dniu 24 października 2019 r., a więc ponad dwa lata po wydaniu pozwolenia na budowę. Zdaniem organu pierwszej instancji niedopuszczalne jest wznowienie postępowania na wniosek podmiotów, które stały się właścicielami, użytkownikami wieczystymi lub zarządcami nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu już po wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę. Gdyby działka nr [...], obręb [...] znajdowała się w obszarze oddziaływania obiektu to postępowanie mogłoby zostać wznowione na wniosek podmiotu będącego właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub zarządcą tej nieruchomości w dacie wydania decyzji tj. w dniu 1 marca 2017 r. Brak podmiotu zdolnego do popierania złożonego wniosku o wznowienie postępowania, ze względu na przeniesienie własności nieruchomości rzekomo znajdującej się w obszarze oddziaływania inwestycji na rzecz innego podmiotu czyni postępowanie zainicjowane wnioskiem o wznowienie bezprzedmiotowym. Nie jest bowiem dopuszczalne orzekanie we wznowionym postępowaniu o bycie prawnym decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym w sytuacji, gdy brak jest wnioskodawcy, którego podanie doprowadziło do wszczęcia postępowania wznowionego, a które z przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa może się toczyć wyłącznie na wniosek strony tej, której udział w postępowaniu zwykłym bez jej winy nie został przez organ administracji zapewniony), a nie z urzędu. Prowadzenie postępowania nadzwyczajnego na wskazanej wyżej podstawie, w sytuacji przeniesienia prawa do nieruchomości na inny podmiot, jest niedopuszczalne wobec wnioskodawcy nieposiadającego własnego, indywidualnego interesu prawnego opartego zarówno na normie prawa materialnego, jak i na normie procesowej - art. 147 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 kpa zarówno w kwestionowaniu decyzji dotychczasowej jak i oczekiwaniu na podjęcie rozstrzygnięcia merytorycznego we wznowionym postępowaniu, w miejsce, którego (jako wyłącznie uprawnionego do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie w oparciu o analizowana podstawę wznowieniową) nie wchodzą również jego następcy prawni. W konsekwencji organ przyjął, że ze względu na okoliczność, iż wnioskodawca nie mógł być stroną postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, ponieważ w dacie wydania decyzji nie był właścicielem nieruchomości wskazanej we wniosku o wznowienie postępowania, niedopuszczalne jest wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Na powyższe postanowienie J. Sp. z o.o. z siedzibą w K. wniosła zażalenie. Postanowieniem z dnia 16 lutego 2023 r. znak: WI-I.7840.5.47.2022.MA na podstawie art. 138 §2 w zw. z art. 144 kpa oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r., poz. 2351) Wojewoda Małopolski uchylił postanowienie organu I instancji i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podał, że instytucja wznowienia postępowania należy - obok trybu stwierdzenia nieważności decyzji oraz zmiany lub uchylenia decyzji - do tzw. nadzwyczajnych trybów postępowania. Zanim jednak dojdzie do wznowienia postępowania w konkretnej sprawie muszą zostać zweryfikowane przesłanki jego dopuszczalności - przesłanki rozumiane jako warunki, od których zależy samo uruchomienie odnośnego trybu nadzwyczajnego. Zawsze należy do nich zakończenie sprawy decyzją ostateczną (art. 145 § 1 ab initio kpa) oraz brak przepisu szczególnego wyłączającego dopuszczalność wznowienia postępowania. W przypadku gdy podstawą wniosku jest art. 145 § 1 pkt 4 kpa dodatkowo trzeba brać pod uwagę: legitymację składającego podanie, zachowanie terminu do złożenia podania oraz wskazanie w podaniu okoliczności odpowiadającej przyczynie wznowienia postępowania (por. wyrok NSA z 12 lipca 2011 r., II OSK 2598/10). Niespełnienie przesłanek, o których mowa, jest podstawą do wydania postanowienia odmownego, przewidzianego w art. 149 § 3 kpa. Organ odwoławczy powołał treść przepisów art. 145 §1 pkt 4, art. 148 §1 i 2 oraz art. 147 kpa regulujących instytucję wznowienia postępowania oraz podał, że kwestią sporną w okolicznościach niniejszej sprawy jest odpowiedź na pytanie, czy nowy właściciel nieruchomości jest podmiotem uprawnionym do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa, w sytuacji gdy poprzedni właściciel nie brał w nim udziału. W opinii organu odwoławczego odpowiedź na to pytanie jest twierdząca. Z decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 1 marca 2017 r. wynika, że cyt.: obszar oddziaływania obiektów, o którym mowa w art. 3 pkt 20 ustawy - Prawo budowlane obejmuje nieruchomości: działki nr [...], [...], [...], [...] obręb [...] w K.. Za strony postępowania zakończonego udzielonym pozwoleniem na budowę zostali uznani: inwestor działający wówczas przez pełnomocnika M. K., ZIKiT w K. oraz Gmina Krakowa działająca przez Urząd Miasta Krakowa Wydział Skarbu Miasta. Do obszaru oddziaływania nie została zakwalifikowana nieruchomość nr [...], czego skutkiem było nie uznanie za stronę postępowania jej ówczesnego właściciela Ł. W.. Natomiast wniosek o wznowienie postępowania został złożony przez następcę prawnego właściciela działki nr [...], pozbawionego udziału w postępowaniu zakończonym udzielonym pozwoleniem na budowę. Organ wyjaśnił, że status strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę wynika z określonej sytuacji prawnej, opierającej się na statusie danej osoby wobec nieruchomości będącej w obszarze oddziaływania inwestycji. Jeśli status tej osoby się zmienił, wobec utraty prawa własności, użytkowania wieczystego lub zarządu nieruchomością, to w miejsce tej osoby wchodzą jej następcy prawni. Następstwo to wynika z ogólnych stosunków prawnych, w tym rzeczowych (przejście własności nieruchomości) lub obligacyjnych (zmiana podmiotu zarządzającego). W tej sytuacji, także wobec faktu, że wznowienie postępowania jest nowym postępowaniem, a nie częścią postępowania jurysdykcyjnego, należy ustalić status strony z uwzględnieniem zasad następstwa prawnego. Poprzednik prawny, a więc zbywca nieruchomości nie brał udziału w postępowaniu, gdyż nie został objęty kręgiem stron postępowania przez organ. Jego następca prawny, nabywając prawa i obowiązki związane z kupowaną nieruchomością, uzyskał możliwość powołania się na przesłankę wznowieniową braku udziału właściciela nieruchomości w postępowaniu o pozwolenie na budowę inwestycji, w której potencjalnym obszarze oddziaływania znajduje się ta nieruchomość. Organ odwoławczy podzielił więc stanowisko i argumentacją zawartą w zażaleniu od decyzji organu I instancji oraz przywołane przez nią orzecznictwo sądowoadministracyjne. Wojewoda Małopolski wyjaśnił nadto, że zgodnie z przepisem art. 148 § 2 kpa, termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji kończącej postępowanie którego dotyczy wniosek o wznowienie. Co do zasady, w stosunku do następców prawnych pominiętej strony, termin o jakim mowa w art. 148 § 2 kpa biegnie od powzięcia przez nich wiadomości o takiej decyzji, nie dotyczy to jednak sytuacji, gdy poprzednik prawny mając wiedzę o wydaniu decyzji w postępowaniu, w którym został pominięty nie skorzystał, w przysługującym mu czasie, liczonym stosownie do art. 148 § 2 kpa, z uprawnienia do wznowienia postępowania. Jeśli w czasie trwania jego prawa do nieruchomości zlokalizowanej w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji, dowiedział się o decyzji o pozwoleniu na budowę i nie skorzystał, w terminie, z możliwości wznowienia, to jego następca prawny jest związany skutkami tej sytuacji prawnej i nie może powoływać się na moment dowiedzenie się o decyzji. Będzie mógł powołać się na tą okoliczność, jeśli jego poprzednik prawny się o niej wcale nie dowiedział. Kwestia ta wymaga oceny i w zależności od jej wyników należy wznowić bądź odmówić wznowienia postępowania. Z kolei na tym etapie postępowania nie podlegają weryfikacji twierdzenia co do położenia nieruchomości nr [...] obr. [...] w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji, bowiem przeprowadza się je po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła M. S., zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie art. 6 w zw. z art. 8 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4) w zw. z art. 147 w zw. z art. 149 § 1 kpa poprzez nieuzasadnione przyjęcie, iż wniosek J. Sp. z o.o. z siedzibą w K. pochodzi od podmiotu, któremu może przysługiwać przymiot strony postępowania, podczas gdy z uwagi na fakt, że wskazana Spółka nie była właścicielem działki z której istnieniem wiąże źródło interesu prawnego w dacie prowadzenia postępowania należało orzec o odmowie wszczęcia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2022 r. poz. 2492) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach sprawowanej kontroli sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Należy również wskazać, że na mocy art. 145 § 1 P.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W razie nieuwzględnienia skargi podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a. Przedmiotem kontroli sądu jest postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 16 lutego 2023 r., którym uchylono postanowienie Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 29 kwietnia 2022 r. o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 1 marca 2017 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że stroną postępowania o pozwolenie na budowę (czy to w trybie zwykłym, czy nadzwyczajnym), winny być nie tylko osoby, których interes prawny zostaje naruszony określonym rozwiązaniem projektowym, ale i takie, na których nieruchomości obiekt projektowany może potencjalnie oddziaływać. W procesie zmierzającym do wyznaczenia obszaru oddziaływania obiektu budowlanego nie chodzi bowiem o to, by zaistniał negatywny wpływ inwestycji na działki znajdujące się w otoczeniu projektowanego obiektu (nie chodzi zatem o wykazanie naruszenia interesu prawnego), lecz należy badać czy istnieje możliwość wywołania przez ten obiekt oddziaływania na teren otaczający działkę inwestora. O ile istnieje możliwość spowodowania szkodliwego oddziaływania inwestycji na otoczenie, biorąc pod uwagę indywidualne cechy projektowanego obiektu i sposób zagospodarowania terenu otaczającego działkę inwestora, osoby legitymujące się tytułem prawnym do działek położonych na tak wyznaczonym "obszarze oddziaływania obiektu" winny być uznane za stronę postępowania w sprawie o pozwolenie na budowę i mieć możliwość dowodzenia swoich racji w postępowaniu o charakterze merytorycznym a nie formalnym. Obszaru oddziaływania obiektu nie można utożsamiać wyłącznie z obszarem bezpośrednio sąsiadującym z terenem inwestycji, a pojęcie to należy utożsamiać z obszarem, na który potencjalnie może oddziaływać inwestycja, a więc i nawet takim, który bezpośrednio z terenem inwestycji nie sąsiaduje (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2013 r., sygn. akt II OSK 1133/12). Przypomnieć też należy, ze wznowienie postępowania jest trybem nadzwyczajnym postępowania administracyjnego, służącym weryfikacji decyzji ostatecznej, ze względu na wady kwalifikowane wskazane w art. 145 §1, art. 145a, art. 145aa, art. 145b ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie Dz.U. 2023 r. poz. 775, dalej: k.p.a.). Postępowanie to stanowi wyjątek od zasady trwałości decyzji ostatecznych (art. 16 § 1 k.p.a.) i z tego względu konieczne jest restrykcyjne podejście przy wykładni przepisów regulujących przebieg tego postępowania, w tym do przepisów regulujących dopuszczalność jego wszczęcia. Przepisy regulujące to postępowanie dzielą je na dwie fazy: fazę wstępną, w której bada się formalne przesłanki wznowienia postępowania, tj. legitymację wnioskodawcy (art. 147 k.p.a.) oraz zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie (art. 148 k.p.a.). Fazę tę kończy - w przypadku pozytywnej weryfikacji przesłanek formalnych - postanowienie o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 k.p.a.), zaś w przypadku ustalenia, że którakolwiek z przesłanek formalnych nie została spełniona – postanowienie o odmowie wznowienia, na które służy zażalenie (art. 149 § 3 i 4). Postanowienie o wznowieniu postępowania otwiera drugi, merytoryczny etap postępowania, w którym organ przeprowadza postępowanie co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 2). W fazie wstępnej organ powinien ograniczyć się do badania przesłanek formalnych dopuszczalności wznowienia postępowania, nie może wyrażać ocen do meritum sprawy, czyli co do istnienia przesłanki wznowienia postępowania, tj. wady kwalifikowanej wskazanej w art. 145 §1, art. 145a, art. 145aa, art. 145b k.p.a. (por. przykładowo wyrok NSA z 23 kwietnia 2020 r., sygn. II OSK 1814/19 oraz powołane tam orzecznictwo). Jak wskazano wyżej, postanowienie o odmowie wznowienia postępowania jest skutkiem negatywnej weryfikacji formalnych przesłanek wznowienia określonych w art. 147 i 148 k.p.a., względnie ustalenia, że decyzja, co do której żąda się wznowienia, nie stała się ostateczna. Zgodnie z art. 147 k.p.a. wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz w art. 145a i art. 145b następuje tylko na żądanie strony. Stosownie do art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (§ 2). W przedmiotowej sprawie J. Sp. z o.o. z siedzibą w K. wniosła o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 1 marca 2017 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę z tego powodu, że poprzedni właściciel nieruchomości stanowiącej obecnie własność spółki, a to działki nr [...] obr. [...] bez swojej winy nie brał udziału w postępowaniu. Nie został bowiem zaliczony do kręgu stron postępowania. Spółka wyjaśniła, że w dniu 18 lutego 2022 r. powzięła wiedzę o podstawach do wznowienia postępowania, a wniosek o wznowienie postępowania wpłynął do organu już 2 marca 2022 r. Organy obu instancji ustaliły, że decyzja będąca przedmiotem wniosku o wznowienie postępowania, stała się ostateczna. Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2022 r. Prezydent Miasta Krakowa odmówił wznowienia postępowania, a zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 lutego 2023 r. Wojewoda Małopolski uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Spór w przedmiotowej sprawie koncentruje się na kwestii uprawnienia do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania następcy prawnego właściciela nieruchomości, który bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu. Wyjaśnienia wymaga także kwestia terminu i okoliczności, w których taki następca prawny może wystąpić z wnioskiem o wznowienie postępowania. Jak słusznie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny (zob. wyrok z dnia 13 marca 2018 r., sygn. akt II OSK 1086/17) następcy prawnemu właściciela nieruchomości przysługuje prawo do wystąpienia z żądaniem wznowienia postępowania z powołaniem się na okoliczność, że jego poprzednik prawny nie brał udziału w postępowaniu. Jeżeli bowiem interes prawny lub obowiązek, o których mowa w art. 28 k.p.a., dotyczą praw zbywalnych, to ich zbycie spowoduje także przejście uprawnienia do bycia stroną w postępowaniu administracyjnym, a w konsekwencji także uprawnienia do złożenia podania o wznowienie postępowania. W konsekwencji, w niniejszej sprawie nie ma wątpliwości, iż na J. Sp. z o.o. z siedzibą w K. przeszedł ogół praw majątkowych do działki nr [...] obr. [...]. Spółka wstąpiła w ogół praw i obowiązków poprzednika prawnego, a zatem może, co do zasady domagać się weryfikacji decyzji budowlanej w trybie wznowienia postępowania z uwagi na to, iż jej poprzednik - jak twierdzi - błędnie nie został uznany za stronę postępowania zwykłego. Wadliwa była zatem odmowa wznowienia postępowania przez organ I instancji tylko z tej przyczyny, iż wnioskodawca nabył nieruchomość po dniu, w którym była wydana decyzja o pozwoleniu na budowę, co słusznie zakwestionował organ odwoławczy, uchylając kwestionowane postanowienie i przekazując sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Słusznie dostrzegł Wojewoda Małopolski, że do ustalenia pozostaje kwestia zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, o którym stanowi art. 148 § 1 i 2 k.p.a. Kwestia zachowania terminu do zainicjowania postępowania w sprawie wznowienia jest kwestią, którą organ administracji publicznej obowiązany jest badać z urzędu. Wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek, pomimo uchybienia terminu, stanowiłoby bowiem rażące naruszenie prawa, godzące w wyrażoną w art. 16 § 1 k.p.a. zasadę trwałości decyzji ostatecznych. Ponadto Sąd wskazuje, wobec treści pisma Prezydenta Miasta Krakowa z 26 września 2023 r., z którego wynika, że akta organu pierwszej instancji mogły ulec zniszczeniu w wyniku pożaru Archiwum Urzędu Miasta K., że w sytuacji wznowienia postępowania konieczne będzie odtworzenie akt administracyjnych dotyczących wydanego pozwolenia na budowę, w takim zakresie, w jakim będzie to niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy. W przedstawionych realiach sprawy Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, oddalając skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.