II SA/Kr 555/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. D. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi M. D. na decyzję nr [...] z dnia [...] lutego 2017r., [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. (znak: [...]) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie budowy postanawia: odrzucić wniosek. Pismem z dnia 24 marca 2017r. M. D. wniósł skargę na decyzję nr [...] z dnia 24 lutego 2017r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. (znak: [...]). WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 26 października 2017r. odrzucił skargę M. D. z uwagi na bezskuteczny upływ terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Skarżący pismem z dnia 14 listopada 2017r. wniósł zażalenie od powyższego postanowienia Sądu. W kolejnym piśmie z dnia 14 listopada 2017r. skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Uzasadniając zażalenie i wniosek podał, że uzupełnienia braków formalnych dokonał za pośrednictwem organu, do którego wniósł skargę, stosowanie do pouczenia zawartego w zaskarżonej do Sądu decyzji. Skarżony organ nie przekazał w terminie zakreślonym przez Sąd uzupełnionych przez skarżącego braków formalnych skargi (tj. odpisów skargi). Tym samym, zdaniem skarżącego, MWINB, przyczynił się do uchybienia terminowi uzupełnienia braków formalnych skargi, bowiem nie przekazał pisma niezwłocznie do Sądu, a zrobił to dopiero po dwóch dniach od daty jego otrzymania. Nadto wskazał, że pouczenie zawarte w wezwaniu Sądu nie zawierało stosownej informacji, w jaki sposób należy uzupełnić wspomniane braki, stąd skarżący, stosownie do pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji, wniósł je za pośrednictwem skarżonego organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwane dalej "p.p.s.a."), pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie ustawodawca w art. 88 p.p.s.a. postanowił, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W pierwszej kolejności wskazać należy, że w orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, iż w sytuacji jednoczesnego wniesienia środka odwoławczego od rozstrzygnięcia odrzucającego pismo z powodu uchybienia terminu do dokonania czynności oraz wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej omawiane instytucje procesowe wykluczają się wzajemnie. Kierując się ugruntowanym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym poglądem, należy rozróżnić sytuację, gdy strona przyjmuje bez zastrzeżenia ocenę Sądu co do uchybienia terminu i wnosi tylko wniosek o przywrócenie terminu od sytuacji, gdy strona nie zgadza się z takim stanowiskiem, a w konsekwencji wnosi zażalenie od postanowienia o odrzuceniu skargi. Wówczas nie jest zasadne przyjęcie, że początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności wyznacza data doręczenia nieprawomocnego orzeczenia Sądu I instancji rozstrzygającego w przedmiocie uchybienia terminowi do dokonania czynności procesowej (por. np. post. NSA z dnia 27 października 2017 r., sygn. akt II OZ 1267/17, post. NSA z dnia 29 listopada 2017r., sygn. akt II GZ 866/17). Zatem jeżeli od postanowienia o odrzuceniu skargi złożone zostało zażalenie, to termin 7-dniowy z art. art. 87 § 1 p.p.s.a., przewidziany na złożenie wniosku w przedmiocie przywrócenia terminu zaczyna swój bieg od daty doręczenia postanowienia sądu drugiej instancji rozstrzygającego kwestię uchybienia terminu. (por. np. post. NSA z dnia 29 czerwca 2012 r., sygn. akt II GZ 222/12, post. NSA z dnia 20 marca 2013 r., sygn. akt I FZ 39/13, post. NSA 12 października 2017r, sygn. akt I OZ 1460/17, post. NSA z dnia 29 listopada 2017r., sygn. akt II GZ 866/17). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdził, że bezsporne w sprawie jest to, iż skarżący pismem z dnia 14 listopada 2017 r. wniósł zażalenie od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 października 2017 r., odrzucającego skargę z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych od tej skargi oraz zawarł w kolejnym piśmie z tego samego dnia wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych od przedmiotowej skargi. W ocenie Sądu, z uwagi na całość wskazanej powyżej argumentacji, uznać należy, że ww. wniosek o przywrócenie terminu został złożony przedwcześnie, a zatem podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 88 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.