II SA/Kr 573/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie NSA Anna Szkodzińska WSA Waldemar Michaldo / spr. / Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lipca 2014 r. sprawy ze skargi K. P. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 listopada 2013 r. sygn. akt II SAB/Kr 190/13 przez Wójta Gminy K. skargę oddala Pismem datowanym na dzień 28 marca 2014r. K.P. powołując się m.in. na treść art. 154 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi ( Dz.U. nr 153,poz 1270 ze zm.) –zwanej dalej w skróce p.p.s.a. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucając w niej Wójtowi Gminy K. niewykonanie prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2013 roku, sygn. akt. II SAB/Kr 190/13, w którym zobowiązano ww. organ do udzielenia informacji publicznej na wniosek K.P. . Zarzucając Wójtowi Gminy K. niewykonanie wskazanego wyroku K.P. wniósł jednocześnie o: zobowiązanie Wójta Gminy K. do wydania informacji publicznej zgodnie z wnioskiem w terminie niezwłocznym, dyscyplinarne ukaranie Wójta Gminy K. poprzez wymierzenie mu grzywny oraz o zasądzenie od Wójta Gminy K. zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu wywiedzionej skargi jej autor przestawił dotychczasowy przebieg postępowania wskazując, iż dnia 3 lutego 2014 roku Wójt Gminy K. decyzją znak. [....] odmówił udzielenia zawnioskowanej informacji publicznej . Następnie K.P. wskazał m.in., iż dnia 10 lutego 2014 roku za pośrednictwem Wójta Gminy K. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. o uchylenie powyższej decyzji z uwagi na przyjętą w decyzji fałszywą tezę iż był stroną postępowania administracyjnego W dalszej części skarżący przypomniał m.in., iż dnia 5 marca 2014 roku otrzymał decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 24 lutego 2014 roku znak : [....] uchylającą zaskarżoną decyzję Wójta Gminy K. w całości i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji . W dalszej kolejności skarżący zaznaczył, iż dnia 24 marca 2014 roku otrzymał pismo Wójta Gminy K. z dnia 18 marca 2014 roku znak: [....] informujące go, iż brak jest podstaw do wydania decyzji administracyjnej w przedmiotowej sprawie. K.P. wskazał także, iż dnia 27 marca 2014 roku złożył pismo do Wójta Gminy K. wzywające do niezwłocznego wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2013 roku, tj. udzielenia informacji publicznej zgodnie z jego wnioskiem z dnia 21 czerwca 2013 roku, poprzez wydanie kserokopii " projektu budowy wodociągu w miejscowości D. oraz części wsi J. " będącego dokumentacją projektową dla wydania pozwolenia na budowę, nie zaś np. dowolną jego zmienioną wersją tego projektu w trakcie realizacji inwestycji. Końcowo autor skargi podniósł, iż Wójt Gminy K. nie wydał stosownego "projektu wodociągu". W odpowiedzi na przedmiotową skargę Wójt Gminy K. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ podniósł m.in., iż dysponent informacji publicznej jest zobowiązany do jej udostępnienia tylko wtedy, gdy informacja fizycznie istnieje, nie została wcześniej udostępniona wnioskodawcy i - co najistotniejsze - nie funkcjonuje w obiegu publicznym, a zainteresowany nie ma innego trybu dostępu do niej. Wójt zaznaczył, iż art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej wyłącza stosowanie jej przepisów w sytuacji, gdy wnioskodawca ma zapewniony dostęp do żądanych informacji publicznych w innym trybie. Innymi słowy, wyłączony jest tryb dostępu do informacji publicznej wówczas, gdy informacja publiczna, będąca przedmiotem zainteresowania wnioskodawcy, osiągalna jest w innym trybie. Zdaniem Wójta taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, bowiem skarżony organ przestał wniosek według właściwości zgodnie z zapisem art. 65 k.p.a.. Wójt wskazał równocześnie, iż w orzeczeniu z dnia 19 października 2011 r. o sygn. akt I OSK 1987/11 (publ. LEX nr 1069638) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że niedopuszczalne jest stosowanie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej wówczas, gdy żądane informacje, mające charakter informacji publicznych, osiągalne są w innym trybie. Samo bowiem powoływanie się na ustawę o dostępie do informacji publicznej nie implikuje konieczności jej stosowania, jeśli z całokształtu okoliczności wynika, że skarżący ma zapewniony dostęp do żądanych informacji w oparciu o przepisy innych ustaw. Jednocześnie organ zaznaczył, iż zobowiązanie Wójta Gminy wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 listopada 2013 roku sygn. akt II SAB/Kr 190/13 zostało wykonane. Została wydana decyzja odmowna Wójta Gminy K. z dnia 3 lutego 2014 r znak [....] w sprawie udostępnienia informacji publicznej w zakresie projektu budowy wodociągu w miejscowości dolany oraz części wsi J. Skarżący odwołał się do SKO w K. które uchyliło decyzję i wskazało, iż w tej sprawie brak jest podstaw do jej wydania. Organ podniósł, iż zastosował się do zalecenia i poinformował skarżącego pisemnie. Tym samym w ocenie Wójta nie pozostawał on w niniejszej sprawie bezczynny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Na wstępie wyjaśnić trzeba, iż stosownie do treści art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Orzekając w oparciu o wskazany przepis art. 154 § 1 sąd w pierwszej kolejności bada zachowanie wymogu formalnego wynikającego z ww. przepisu. Warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi w omawianym trybie jest bowiem uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku (lub załatwienia sprawy). W niniejszej sprawie przesłankę tą skarżący wypełnił albowiem pismem z dnia 27 marca 2014 r. wezwał Wójta Gminy K. do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 15 listopada 2013 r. sygn. akt II SAB/Kr 190/13. Tym samym należało przyjąć, iż możliwe jest merytoryczne rozpoznanie skargi wniesionej w niniejszej sprawie, w oparciu o art. 154 p.p.s.a. i ustalenie w tym celu na podstawie przekazanych akt administracyjnych, oraz akt sądowych do sprawy sygn. akt II SAB/Kr 190/13 jak przebiegało postępowanie organu po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 15 listopada 2013 r. sygn. akt II SAB/Kr 190/13. Przechodząc do merytorycznej oceny sprawy wskazać trzeba, iż niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność w rozumieniu wskazanego przepisu art. 154 p.p.s.a. ma miejsce wówczas, gdy wyrok nie został wykonany w ogóle, jak również wtedy, gdy został wykonany (poprzez wydanie stosownego aktu), ale po terminie. Skarga, o jakiej mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. zmierza bowiem do wymierzenia organowi sankcji za niewykonanie wyroku sądu w sytuacji określonej tą normą prawną. Podkreślić w tym miejscu trzeba, iż samo wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi (§ 3 art. 154). Oznacza to, iż podstawowym warunkiem dla stwierdzenia istnienia materialno-prawnej podstawy wymierzenia grzywny organowi administracji publicznej w oparciu o art. 154 § 1 p.p.s.a. jest upływ terminu wyznaczonego przez sąd administracyjny do wydania aktu lub podjęcia czynności bądź też upływ ustawowego terminu. Rozpoznawana skarga, wniesiona w oparciu o art. 154 p.p.s.a., dotyczy niewykonania przez Wójta Gminy K. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 15 listopada 2013 r. sygn. akt II SAB/Kr 190/13 wydanego po rozpoznaniu skargi K.P. na bezczynność ww. organu w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 21 czerwca 2013 r. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. W przedmiotowym wyroku Sąd uwzględniając skargę zobowiązał Wójta Gminy K. do wydania w terminie 14 dni aktu lub podjęcia czynności w przedmiocie udzielenia informacji publicznej na wniosek K.P. z dnia 21 czerwca 2013 r.. Równocześnie w pkt II wyroku stwierdzono, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Opisany wyżej wyrok stał się prawomocny z dniem 16 stycznia 2014 r. Zgodnie z treścią art. 286 § 2 p.p.s.a. termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Termin ten w niniejszej sprawie rozpoczął swój bieg z dniem 28 stycznia 2014r. Tym samym zakreślony przez Sąd termin na wydanie aktu lub dokonanie czynności upływał z dniem 11 lutego 2014 r. Mając na uwadze powyższe należy zauważyć, iż po otrzymaniu odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy Wójt Gminy K. po rozpatrzeniu wniosku K.P. z dnia 21 czerwca 2013r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie; Projektu budowy wodociągu w miejscowości Dolany oraz części wsi J. decyzją z dnia 3 lutego 2014 r. znak: [....] odmówił wnioskodawcy udzielenia informacji publicznej. W uzasadnieniu swojego stanowiska Wójt Gminy K. wskazał m.in., iż na etapie pozwoleń na budowę dokumentacje projektowe były do wglądu w Starostwie powiatowym w P. Zgodnie z procedurą wszystkie strony były powiadomione o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz złożenia ewentualnych zastrzeżeń, wniosków i wypowiedzi co do zebranych materiałów. Całość dokumentacji wraz ze specyfikacją techniczną wykonania i odbioru robót budowlanych na każdym etapie były do wglądu w Urzędzie Gminy z czego wielokrotnie mieszkańcy korzystali. a przeważnie mieszkańcy wsi D. Jednocześnie organ nadmienił, że na etapie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, specyfikacja wykonania i odbioru robót budowlanych i dokumentacje projektowe były załączone do specyfikacji istotnych warunków zamówień i zamieszczone na stronie internetowej Gminy K. w zakładce bip zamówienia publiczne i ogłoszenia. Poprzez stronę internetową jednostki realizującej projekt również można było zapoznać się z materiałami dotyczącymi przedmiotowego zamówienia. Wójt zaznaczył także m.in., iż materiały cały czas są dostępne w wersji papierowej do wglądu w Urzędzie Gminy, w Starostwie Powiatowym a także na stronie internetowej w zakładce bip. Niezależnie od tego Wójt Gminy K. podniósł, iż w orzecznictwie sadów administracyjnych utrwalił się pogląd , że art. 73§ 1 k.p.a. stanowi regulację, która wyłącza stosownie ustawy o dostępie do informacji publicznej. W tym zakresie organ zaznaczył, iż zgodnie z wskazanym poglądem uznano, że nie może strona, która w toku postępowania administracyjnego ma dostęp do akt administracyjnych danej sprawy i może sporządzić z nich notatki i odpisy, a w określonych przypadkach może żądać uwierzytelnionych odpisów z akt sprawy żądać udostępnienia informacji w ramach ustawy o dostępie informacji publicznej, bowiem przysługują jej określone uprawnienia wynikające z Kodeksu postępowania administracyjnego. Jako stronie postępowania przysługuje jej prawo czynnego udziału w każdym stadium postępowania - art. 10 k.p.a.. Skoro więc dostęp do akt postępowania administracyjnego dla stron tego postępowania reguluje przepis art. 73 k.p.a., to w tym zakresie, z mocy art. 1 ust 2 u.d.i.p wyłączone jest stosowanie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez K.P. od opisanej powyżej decyzji Wójta Gminy K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia 24 lutego 2014 r. znak. [....] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W ocenie organu odwoławczego brak jakichkolwiek dowodów na okoliczność, iż wnioskodawca był stroną w toczących się postępowaniach, gdzie udostępniano wnioskowane przez niego dokumenty. Wobec odmiennego twierdzenia strony — to znaczy, iż nie brał udziału w żadnym postępowaniu, stwierdzenia zawarte w uzasadnieniu decyzji są zdaniem Kolegium gołosłowne i nie dają możliwości zweryfikowania podstaw decyzji. W szczególności brak jest wskazania sygnatury postępowania i w jakim toczyło się przedmiocie. Kolegium zauważyło, iż jeśli w istocie wnioskodawca był stroną postępowania, to służy mu prawo wglądu do materiałów zebranych w aktach sprawy, o czym wystarczy go poinformować pisemnie. Konkludując Kolegium stwierdziło, iż w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do wydania decyzji administracyjnej. Po powrocie sprawy do organu I instancji Wójt Gminy K. uznając , iż brak jest podstaw do wydania w sprawie decyzji skierował do K.P. pismo z dnia 18 marca 2014r., w którym zasadniczo powtórzył swoje stanowisko zawarte w uchylonej decyzji. Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny sprawy należy uznać, iż Wójt Gminy K. e zastosował się do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 listopada 2013 roku, sygn. akt. II SAB/Kr 190/13, wykonując go w zakreślonym terminie. Przypomnieć w tym miejscu jeszcze raz należy, iż rozpoznając skargę na bezczynność Sąd ww. wyrokiem z dnia 15 listopada 2013 roku uwzględniając skargę zobowiązał Wójta Gminy K. do wydania w terminie 14 dni aktu lub podjęcia czynności w przedmiocie udzielenia informacji publicznej na wniosek K.P. z dnia 21 czerwca 2013 r. Analiza akt sprawy w skazuje , iż w zakreślonym przez Sąd terminie zobowiązany organ wydał akt administracyjny w postaci decyzji z dnia 3 lutego 2014 r. znak: [....] , na mocy której odmówił K.P. udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej. Skutku wykonania wyroku nie niweczy okoliczność, iż opisana powyżej decyzja Wójta Gminy K. została następnie decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławcze w K. z dnia 24 lutego 2014 r. znak. [....] wyeliminowana z obrotu prawnego. W tym miejscu należy podkreślić, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 15 listopada 2013 roku, sygn. akt. II SAB/Kr 190/13 nie przesądził o merytorycznym sposobie rozpoznania wniosku K.P. , zobowiązując jednakże organ do jego terminowego załatwienia poprzez wydanie aktu lub podjęcie czynności w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Należy w tym miejscu podkreślić, iż w wyroku z 15 listopada 2013 roku Sąd nie nakazał organowi udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej, nie wskazał także organowi jakiego konkretnie rodzaju oraz treści akt winien wydać, co więcej – z uwagi na charakter tego postępowania nie mógł tego uczynić. Resumując więc wydanie decyzji o odmowie udzielania informacji publicznej realizuje zobowiązanie nakreślone organowi w pkt I sentencji wyroku z dnia 15 listopada 2013 roku, sygn. akt. II SAB/Kr 190/13. Nadto, dostrzec należy, iż w piśmiennictwie i orzecznictwie zauważa się, że na ocenę istnienia bezczynności organu, o której mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., nie ma wpływu prawidłowość nowego rozstrzygnięcia, lecz tylko to, czy zostało ono faktycznie wydane (por. wyrok NSA z 13 marca 2012 r., sygn. akt II OSK 2676/11, lex nr 121927). W ramach więc niniejszego postępowania, z uwagi na jego granice Sąd nie mógł badać kwestii legalności zapadłych w sprawie decyzji, a tym samym wypowiadać się co do trafności prezentowanego w nich stanowiska. Konkludując, Sąd uznał, iż skarga K.P. jest bezzasadna, a tym samym w sprawie nie wystąpiły okoliczności uzasadniające wymierzenie Wójtowi Gminy K. grzywny w trybie art. 154 p.p.s.a. Z tych wszystkich względów działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało oddalić.