II SA/Kr 597/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie : WSA Aldona Gąsecka-Duda WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2014 r. sprawy ze skargi E. G. i M. G. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 12 lutego 2014 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki I. odrzuca skargę M. G.; II. oddala skargę E. G.. Decyzją nr [....] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 9 lipca 2013 r. znak: [....] , na podstawie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego, nakazał R.G. oraz E.G. rozbiórkę parterowego, wolnostojącego obiektu budowlanego wybudowanego w podwórcu posesji przy ul. [....] w K. , na działce nr [....] obr. [....] , zabudowanej obiektem zabytkowym tj. obiektu o konstrukcji murowanej, powierzchni zabudowy 11.42 m2, przykrytego dachem jednospadowym, usytuowanego w odległości 0,2 metra od muru granicznego, stanowiącego zaplecze produkcyjne dla istniejącej w budynku frontowym restauracji "[....] - zrealizowanego bez decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej przez właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej". Odwołanie od powyższej decyzji złożyli E.G. i M.G. Decyzją z dnia 12 lutego 2014 r. znak: [....] [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K uchylił zaskarżoną decyzję nr [....] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 9 lipca 2013 r. znak: [....] i orzekł, na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm.) o nakazaniu M.G. oraz E.G. rozbiórkę parterowego, wolnostojącego, murowanego obiektu budowlanego o wymiarach 2,38 m x 4,80 m, przykrytego dachem jednospadowym, usytuowanego na posesji przy ul. [....] , w południowej części działki nr [....] obr. [....] w K. , w odległości 38 cm od ściany granicznej budynku zlokalizowanego na działce nr [....] obr. [....] w K. oraz w odległości 6,88m od muru granicznego posesji przy ul. [....] w K. - stanowiącego zaplecze gospodarcze dla restauracji "[....] " i zrealizowanego bez uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej przez właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej. Organ ustalił następujący stan faktyczny: W dniu [....] 2006 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził czynności kontrolne budynku mieszkalno-użytkowego zlokalizowanego przy ul. [....] w K. , podczas których ustalono, że w podwórcu posesji znajduje się "budynek murowany parterowy- dach jednospadowy usytuowany w odległości około 20 cm od muru granicznego. Budynek ten jest użytkowany przez M.G. jako chłodnia w części oraz część gospodarcza". Do protokołu I.T. oświadczyła, że budynek ten został zbudowany w roku 1998 przez ówczesnych najemców M.G. i E.G. . Natomiast wg oświadczenia M.G. budynek gospodarczy "został wynajęty do użytkowania od roku 1998". Pismem z dnia 10 października 2006 r., znak: [....] zawiadomiono strony postępowania o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie. Do akt Powiatowego Inspektora włączono kopię pisma I.T.z dnia 23 sierpnia 2006 r., za którym przesłano do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego kopię umowy najmu lokalu użytkowego znajdującego się na parterze budynku przy ul. [....] w K. z dnia 30 stycznia 1998 r. zawartej pomiędzy współwłaścicielami wynajmowanego lokalu, a E.G. i M.G. Ponadto podniesiono zastrzeżenia do czynności kontrolnych przeprowadzonych [....] 2006 r. Do akt włączono także kopię pisma I.T. z dnia 3 listopada 2006 r., w którym I.T. zaprzeczyła "jakoby murowany budynek w podwórcu posesji ul. [....] w K. powstał z inicjatywy współwłaścicieli, którzy w roku 1998 wynajmowali lokale użytkowe i część podwórca M.G. i E.G. Inwestorami tego obiektu byli najemcy, którzy bez wiedzy właścicieli i z pominięciem wszelkich obowiązujących procedur postawili sporny budynek..". Za pismem przekazano kopię zezwolenia Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia 5 października 1999 r., znak: [....] , którym wyrażono warunkowo zgodę na "poszerzenie działalności handlowej w zakresie obróbki wstępnej jarzyn oraz na działalność zakładu od surowca do gotowej potrawy (...) pod następującymi warunkami: - wydzielenia pomieszczenia do obróbki wstępnej jarzyn i odpowiednie wyposażenie w/wym. Pomieszczenia" oraz "Ekspertyzę w zakresie konstrukcji budynku - obiektu dotyczącą zabezpieczenia i wzmocnienia ścian murowanych oraz ceglanych beczkowych sklepień nad pomieszczeniami piwnic i dalszych kondygnacji 2-dwu piętrowej kamienicy w K. ul. [....] ", z 10 października 1998 r., a sporządzonej przez inż. S.P. Do akt organu I instancji włączono kopię pisma Wydziału Architektury i Urbanistyki Urzędu Miasta K. w którym poinformowano, "iż w odniesieniu do posesji przy ul. [....] w K. (działka nr [....] ) w latach 2003 - do dnia 25.04.2007 r. nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jak również nie toczy się obecnie żadne postępowanie w którego zakres wchodziła by w. w działka". Poinformowano również, że na dzień 30 kwietnia 2007 r. przedmiotowy teren nie znajduje się w granicach uchwalonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W dniu [....] 2007 r. Powiatowy Inspektor przeprowadził kontrolę przedmiotowego obiektu budowlanego, stwierdzając do protokołu kontroli, iż "na podwórku przy murze granicznym zlokalizowany jest parterowy murowany obiekt, nie podpiwniczony, z dachem jednospadowym nachylonym na stronę podwórka. Użytkowany jest jako magazyn-chłodnia". D.W. poinformował, że przedmiotowy obiekt jest "we współposiadaniu Pani E.G. i Pana M.G. i przez nich jest użytkowany" oraz potwierdził, że funkcjonowanie obiektu jest związane z działalnością Restauracji "[....] ". Ponadto I.T. oświadczyła, iż obiekt powstał w 2000 r. a inwestorem byli E.G. i M.G. , na co D.W. oświadczył, że zgodnie z informacjami udzielonymi mu "przez klientów obiekt istniał przed 11 lipca 1998 r. i został objęty umową najmu wraz z restauracją [....] ". W dniu 21 stycznia 2008 r. w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego stawiły się I.T. i D.M. , które oświadczyły do protokołu z przyjęcia stron, iż przedmiotem umów najmu zawieranych z E.G. i M.G. były tylko pomieszczenia znajdujące się w "istniejącym budynku głównym – frontowym", a umowy te przewidywały zagospodarowanie części podwórca o powierzchni 60m2 "pod ogródek". Ponadto strony poinformowały Powiatowego Inspektora że od 2005 r. S.c. "[....] " jest współwłaścicielem budynku przy ul. [....] w K. Postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 września 2009 r., znak: [....] (akta administracyjne, karta nr 86) zobowiązano M.G. i E.G. do przedłożenia "ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowego budynku gospodarczego na podworcu posesji przy ul. [....] w K. w terminie do 31 grudnia 2009 r. W dniu 17 stycznia 2010 r. w siedzibie organu I instancji stawiła się E.G. , która zapoznała się z aktami sprawy oraz poinformowała, że nie został wniesiony wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla budynku gospodarczego na podwórcu posesji przy ul. [....] w K. W dniu 23 kwietnia 2010 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję nr [....] , znak: [....] , w której nakazano M.G. i E.G. wykonać rozbiórkę obiektu budowlanego, t.j. parterowego budynku gospodarczego o konstrukcji murowanej wybudowanego w podwórcu posesji przy ul. [....] w K. na działce nr [....] obr. [....] bez uzyskania przez Inwestora decyzji o pozwoleniu na budowę z właściwego organu administracji architektonicznej". Od powyższej odwołanie do [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wnieśli M.G. i E.G. , działając przez pełnomocnika – adwokata D.W. Decyzją organu II instancji z dnia 30 grudnia 2010 r., znak: [....] uchylono skarżoną decyzję w całości i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W piśmie z dnia 20 stycznia 2011 r. (akta administracyjne, karta nr 124), Z.B. i E.Z. oświadczyły, że "najemcy lokali użytkowych i podwórza, Restauracja "[....] (...) robili wszelkie remonty, budowy itd. bez naszej zgody. Tak też powstał 1998 roku budynek murowany na podwórku, który był wykonany przez jednego z lokatorów kamienicy. W roku 2000 powstało zadaszenie części podwórza... ". Pismem z dnia 24 czerwca 2011 r. J.V. poinformował, iż przedmiotowy "budynek powstał po wynajęciu lokalu parterowego spółce "[....] " na cele gastronomiczne, czyli po roku 1998". W dniu 9 września 2011 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził oględziny obiektu budowlanego w podwórcu posesji przy ul. [....] w K. , w których protokole zapisano: "P. M.M. oświadcza, że wg jej stanu wiedzy współwłaściciele restauracji korzystają z budynku na podwórcu od 1998 r. i nie są jego inwestorami. W czasie, gdy rozważany jest czas realizacji przedmiotowego budynku zarządcą była P. T.B. z firmy [....] . Panie Z.B. i E.Z. są współwłaścicielkami nieruchomości od 1996 r. (wg. ośw. P. I.T. ) ale w nim nie mieszkały w tym czasie na stałe. P. I.T. informuje, że przedmiotem najmu nie był budynek murowany, ponieważ w tym czasie nie istniał. Pełnomocnik p. Z. B. i E.Z. przez p. K.L. oświadcza, że zgodnie z posiadaną wiedzą inwestorami przedmiotowego budynku jest s.c. "[....] ".(...) Na podwórku posesji przy ul. [....] w K. wybudowany jest budynek o ścianach murowanych gr. 20 cm, kryty dachem pulpitowym o spadku do wnętrza podwórka, z drzwiami w dłuższym boku i okienkiem w ścianie bocznej. Budynek j.w. o wymiarach 2,38x4,80x3,85 (2,40) usytuowany jest w środkowej części podwórka przy ścianie granicznej z posesją [....] w odległości 38cm; 6,88m od ściany ul. [....] . W lewej części budynku zlokalizowana jest chłodnia, w pozostałej magazyn produktów dla kuchni restauracji "[....] ". Połać dachu wyposażona jest w szynę i rurę spustową przyłączoną do kanalizacji w podwórku. Budynek wyposażony jest w instalacje elektryczną, wod-kan, agregat chłodniczy. Budynek z zewnątrz i wewnątrz jest wytynkowany, posadzka z płytek ceramicznych. Wg ośw. I. T. - inwestorem tego budynku jest s.c. "[....] ". Został on zrealizowany w 1999 r.". Do akt włączono kopię protokołu kontroli Wydziału Nadzoru Budowlanego Urzędu Miasta K. z dnia 13 maja 1998 r., z którego wynika, że w dniu kontroli na podwórcu posesji przy ul. [....] zalegał gruz. Z zamieszczonych fotografii wynika, że w dacie kontroli w podwórcu kamienicy przy ul. [....] w K. przedmiotowego budynku nie było. Pismem z dnia 8 października 201 2r. Biuro Planowania Przestrzennego Urzędu Miasta K. poinformowało iż, działka nr [....] "podlega ustaleniom obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[....] " (Uchwała Nr XII/131/11 Rady Miasta K. z dnia 13 kwietnia 2011 r.; Dz. Urz. Województwa [....] nr 255, poz. 2059 z dnia 17 maja 2011 r.) Według ustaleń tego planu działka nr [....] obręb [....] przy ul. [....] w K. znajduje się w terenie zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z usługami oznaczonymi na rysunku planu symbolem MW/U. 34. W roku 1998 działka nr [....] obręb [....] w K. podlegała ustaleniom miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Miasta K. zatwierdzonego Uchwałą Nr VII/58/94 Rady Miasta K. z dnia 16 listopada 1994 r. i ta jej część, na której wyrysowano w załączniku graficznym dołączonym do pisma [....] z dnia 19.09.2012 r. "budynek gospodarczy" znajdowała się w Obszarze Usług Publicznych oznaczonym na rysunku planu symbolem UP 31. Ponadto podkreślono, iż " ...budowa budynku gospodarczego na działce nr [....] obręb [....] w K. nie jest zgodna z ustaleniami obowiązującego na przedmiotowym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[....] " w tym zapisami §10 ust. 4 pkt 1 dotyczącymi posesji i terenów objętych ochroną konserwatorską pełną, chyba, że taka zabudowa wynikałaby z uwarunkowań historycznych. W tym zakresie wiążące stanowisko może zająć Wojewódzki Konserwator Zabytków. Budowa ta nie jest także zgodna z ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Miasta K. obowiązującego na przedmiotowym terenie w roku 1998, w tym ustaleniami § 24 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 oraz § 38 chyba, że podobnie jak w kwestii planu obecnie obowiązującego, pozytywne stanowisko zająłby Wojewódzki konserwator Zabytków". W dniu 8 marca 2013 r. do Powiatowego Inspektora stawiła się I.T. , która oświadczyła, że do czasu "podbijania fundamentów (...) (zakończenie w roku 1991) na podwórku istniał śmietnik- budynek murowany stojący przy murze od strony [....] ale bardziej na lewo niż obecny budynek murowany". Po uprzednim zawiadomieniu stron o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym w sprawie, w dniu 9 lipca 2013 r. organ I instancji wydał skarżoną decyzję nr [....] , znak: [....] . Odwołanie od powyższej decyzji w dniu 6 sierpnia 2013 r. (data nadania przesyłki pocztowej) wnieśli E.G. i M.G. [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że krąg stron postępowania przed organ I instancji został prawidłowo ustalony i pozostaje tożsamy w postępowaniu odwoławczym. Za strony postępowania uznano współwłaścicieli zabudowanej działki o nr ewidencyjnym [....] : I.T. , Z.B. , E.Z., i innych...., dla której, zgodnie z wydrukiem z Podsystemu Dostępu do Centralnej Bazy Danych Ksiąg Wieczystych (dostęp elektroniczny: http://ekw.ms.gov.pl) prowadzona jest księga wieczysta o nr [....] . Przedmiotem postępowania jest legalność obiektu budowlanego o konstrukcji murowanej o wymiarach 2,38 metra x 4,8 metra oraz wysokości od 2,4 metra do 3,85 metra, zlokalizowanego na podwórzu posesji położonej przy ul. [....] w K. , tj. na nieruchomości składającej się na działkę ewidencyjną oznaczoną nr [....] , położonego w odległości 38 cm od ściany granicznej [....] i 6,88m od muru granicznego z posesją przy ul. [....] . Jednym z kluczowych dla niniejszego postępowania aspektów sprawy było ustalenie daty powstania przedmiotowego obiektu budowlanego. W materiale dowodowym strony oraz ich pełnomocnicy składali rozbieżne oświadczenia na ten temat, posiłkując się informacjami świadczącymi, ich zdaniem, o dacie budowy. Organ II instancji przychylił się w tym miejscu do daty wskazanej przez organ I instancji, który ustalił, że obiekt powstał bądź w drugiej połowie 1998 r. bądź w roku 1999. Podniesiono, że dla niniejszego postępowania brak określenia konkretnej daty wykonania przedmiotowego obiektu pozostaje bez znaczenia, gdyż wystarczające dla zastosowania przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane było ustalenie budowy obiektu pomiędzy połową 1998 r., a końcem 1999 r. W kwestii daty powstania obiektu budowlanego tutejszy organ dał wiarę oświadczeniom składanym przez I.T. Wojewódzki Inspektor uznał również za wiarygodne oświadczenia składane przez: Z.B. i E.Z. oraz J.V. . Oświadczenia ww. współwłaścicieli nieruchomości przy ul. [....] w K. są ze sobą spójne i wskazują jednoznacznie, że obiekt powstał już po zawarciu umowy najmu z dnia 30 stycznia 1998 r., pomiędzy E.G. i M.G. , a ówczesnymi współwłaścicielami lokalu położonego przy ul. [....] w K. (akta administracyjne, karty nr 11-15). Jednocześnie [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie dał wiary oświadczeniom: M.G. (złożonego do protokołu kontroli Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 sierpnia 2006 r. – akta administracyjna, karta nr 4); M.M. (występującej podczas oględzin organu I instancji z dnia 9 września 2011 r. jako pełnomocnik M.G. i E.G. – akta administracyjne, karta nr 184). W ocenie Wojewódzkiego Inspektora oświadczenia ww. stron nie zasługują na uznanie, gdyż nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym sprawy. Oświadczeniu, iż obiekt powstał przed zawarciem umowy najmu, z dnia 31 stycznia 1998r. przeczy kopia protokołu kontroli Wydziału Nadzoru Budowlanego Urzędu Miasta K. z dnia 13 maja 1998r. (przeprowadzonej po zawarciu umowy najmu). W protokole tym zapisano, że na podwórcu posesji przy ul. [....] w K. zalega gruz, jednocześnie nie uczyniono wzmianki o jakimkolwiek obiekcie znajdującym się na podwórzu posesji (akta administracyjne, karta nr 206). Ponadto wykonano dokumentację fotograficzną (akta administracyjne, karty nr 203 i 204), z której jednoznacznie wynika, że w dniu 13 maja 1998 r. nie istniał przedmiotowy obiekt budowlany. Również treść przywoływanej wcześniej umowy najmu z dnia 30 stycznia 1998 r. świadczy o tym, iż przedmiotowy obiekt budowlany nie istniał w dacie jej zawarcia. W umowie zawarto zapis o możliwości zagospodarowania części podwórka o pow. ok. 60 m , z przeznaczeniem na sezonowy ogródek", co świadczy o dokładności zapisów umowy oraz precyzyjności określonych w niej praw i obowiązków stron. W umowie tej nie ma żadnej wzmianki o najmie budynku zlokalizowanego w podwórzu. Ponadto, uwzględniwszy zasady logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, trudno sobie wyobrazić sytuację, iż przedmiotowy budynek, położony w tak atrakcyjnej lokalizacji, zostałby oddany w najem bez uwzględnienia go w treści umowy. Ustalając datę powstania budynku należy również wziąć pod uwagę treść zalegającej w aktach sprawy kopii zezwolenia Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia 5 października 1999 r., znak: [....] , którą udzielono warunkowej zgody na poszerzenie działalności handlowej w zakresie "obróbki wstępnej jarzyn oraz na działalność zakładu od surowca do gotowej potrawy" przy założeniu iż wydzieli się pomieszczenie do obróbki wstępnej jarzyn i odpowiednio się je wyposaży. Biorąc pod uwagę sposób użytkowania przedmiotowego obiektu budowlanego można zakładać, że budowa tego budynku w podwórzu kamienicy przy ul. [....] w K. nastąpiła w związku z tą decyzją. W świetle powyższego, zdaniem organu, uzasadnione jest przyjęcie, że obiekt powstał już w trakcie trwania umowy najmu lokalu, w której mieści się Restauracja "[....] " po 13 maja 1998 r. Oświadczenia M.G. i E.G. o wcześniejszej budowie obiektu nie mają zatem odzwierciedlenia w materiale dowodowym sprawy. W kontekście powyższego ustalenia należy uznano, że to właśnie M.G. i E.G. są inwestorami budynku wzniesionego na podwórzu budynku przy ul. [....] , na działce nr [....] . Zgodne oświadczenia w tej sprawie składali: I.S. (wielokrotnie), Z.B. i E.Z. (w piśmie do organu I instancji z 20 stycznia 2011 r. – akta administracyjne, karta nr 124), J.V. (w piśmie do organu I instancji z dnia 24 czerwca 2011 r. – akta administracyjne, karta nr 139). Odnosząc się do podniesionego w odwołaniu zarzutu: czy "inwestorem była prowadzona przez nas spółka, czy też jeden z lokatorów kamienicy" przytoczono oświadczenia Z.B. i E.Z. : "Dlatego najemcy lokali użytkowych i podwórza. Restauracja [....] . wykorzystywali tę sytuację i robili wszelkie remonty, budowy itd. bez naszej zgody. Tak też powstał 1998 roku budynek murowany na podwórku, który był wykonany przez jednego z lokatorów kamienicy". W ocenie Wojewódzkiego Inspektora użyte pojęcie "lokator" w tym kontekście użyte zostało w stosunku do osoby (osób) zajmujących lokal użytkowy położony na parterze, a wykorzystywany jako Restauracja "[....] . Jednocześnie podkreślono, że spółka cywilna jest spółką, której przepisy prawa nie nadają atrybutu zdolności prawnej lub osobowości prawnej. Ponieważ nie jest ona podmiotem prawa, nie przysługuje jej również zdolność sądowa ani procesowa. Z tego faktu wynika, iż stronami postępowania administracyjnego są wszyscy wspólnicy spółki cywilnej, a nie spółka. Z materiału dowodowego wynika jednoznacznie, że przedmiotowy budynek związany jest bezpośrednio z funkcjonowaniem Restauracji "[....]" położonej w pomieszczeniach budynku zlokalizowanego na ul. [....] w K. (służy jako zaplecze działalności Restauracji "[....] "). Ponadto umowa najmu, została podpisania przez osoby będące wspólnikami tejże spółki - M.G. i E.G. Stronami postępowania są zatem wspólnicy spółki "[....] S.c.", E.G. i M.G. jako osoby fizyczne. Dlatego też używanie przez współwłaścicieli kamienicy przemiennie określeń dotyczących spółki oraz jej wspólników de facto dotyczy M.G. i E.G. [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przeanalizował czy obiekt budowlany wymagał uzyskania pozwolenia na budowę, zgodnie z treścią przepisów obowiązujących w dacie realizacji inwestycji. z art. 28 Prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym pomiędzy 24 grudnia 1997 r. a 11 lipca 2003 r. "Roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30". Natomiast zgodnie z treścią art. 29 Prawa budowlanego (w brzmieniu z daty budowy), taki obiekt nie był zwolniony z obowiązku uzyskania przez inwestora decyzji o pozwoleniu na budowę. Stwierdzono, że inwestorzy nie legitymują się decyzją o pozwoleniu na budowę dla przedmiotowego obiektu budowlanego, zatem budynek zrealizowany został w warunkach samowoli budowlanej. W związku z ustaloną datą budowy obiektu, zastosowanie w przedmiotowej sprawie będą miały przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Ustalenia zgodności przedmiotowego budynku z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym dokonano prawidłowo w oparciu o ustalenia obowiązującego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Miasta K. obszaru [....] , wprowadzonego uchwałą Rady Miasta K. z dnia 13 kwietnia 2011 r. Pismem Biura Planowania Przestrzennego Urzędu Miasta K. z dnia 8 października 2012 r., znak: [....] (akta administracyjne, karta nr 207) poinformowano, że wskazana budowa "nie jest zgodna z ustaleniami obowiązującego na przedmiotowym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[....] ", w tym zapisami §10 ust. 4 pkt 1 dotyczącymi posesji i terenów objętych ochroną konserwatorską pełną, chyba, że taka zabudowa wynikałaby z uwarunkowań historycznych" oraz "nie jest także zgodna z ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Miasta [....] obowiązującego na przedmiotowym terenie w roku 1998, w tym z ustaleniami § 24 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 oraz § 38 (...)". Zgodnie z uchwałą nr XII/131/11 Rady Miasta K. z dnia 13 kwietnia 2011 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[....] " (dalej: Uchwała) i jego załącznika graficznego działka nr [....] obr. [....] w K. znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem MW/U.34 - teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z usługami. Zgodnie z § 88 ust. 3 pkt 2 lit. d w zakresie ochrony konserwatorskiej, sposobu zagospodarowania i warunków zabudowy ustalono na posesji położonej przy ul. [....] pełną ochronę konserwatorską, natomiast sama kamienica przy ul. [....] wpisana jest do rejestru zabytków prawnie chronionych pod nr rej. zabytków [....] z dnia 20 marca 1969 r. (§ 88 ust. 4 pkt 4 Uchwały). Ponadto zgodnie z § 10 ust.4 pkt 1 lit. h tereny objęte pełną ochroną konserwatorską obejmuje "zakaz zabudowy podwórzy i dziedzińców, z dopuszczeniem budowy lub odbudowy (odtworzenia) oficyn zgodnie z ustaleniami szczegółowymi niniejszej uchwały, lub wynikającymi z uwarunkowań historycznych". Zatem analiza ustaleń tego planu wskazuje, że przedmiotowy budynek jest jednoznacznie niezgodny jego ustaleniami. Wskazano przy tym na ugruntowany w orzecznictwie sądowo-administracyjnym pogląd, wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 marca 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 130/12, w którego uzasadnieniu podkreślono, iż "przesłanka określona w art. 48 ust. 2 pkt 1a Prawa budowlanego została sformułowana w czasie teraźniejszym, co oznacza, że skutki samowoli należy oceniać w świetle przepisów o planowaniu przestrzennym obowiązujących w dacie wydawania decyzji)". Podkreślono, że przedmiotowy budynek został wzniesiony z naruszeniem przepisów obowiązującej w dacie budowy obiektu ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o ochronie dóbr kultury (Dz. U. z 1999 r. Nr 98, poz. 1150 z późn. zm.). Zgodnie z art. 28 ust. 1 tejże ustawy "Wszelkie prace i roboty przy zabytkach oraz prace archeologiczne i wykopaliskowe wolno prowadzić tylko za zezwoleniem właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków". Inwestorzy takim pozwoleniem się nie legitymują. Odnosząc się do treści odwołania podniesiono, że w ocenie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zarzuty nie zasługują na uznanie. Organ I instancji po wyczerpującym zebraniu materiału dowodowego, dokonał właściwej subsumcji stanu faktycznego do normy prawnej wyrażonej w art. 48 Prawa budowlanego. Równocześnie w sposób wyczerpujący wyjaśnił dlaczego pewnym dowodom nie dał wiary, a które uznał za wiarygodne. Dla czynności organu związanych z nadzorem nad przestrzeganiem prawa budowlanego bez znaczenia pozostaje fakt, że pozostali współwłaściciele nie zgłaszali samowoli budowlanej do 2005 r. Budynek, powstał w warunkach samowoli budowlanej - z naruszeniem przepisów prawa i wymaga doprowadzenia do zgodności z prawem w sposób wynikający z przepisów ustawy Prawo budowlane. Zebrany materiał dowodowy, zdaniem organu jest wystarczający do orzeczenia rozbiórki przedmiotowego obiektu budowlanego. Poza oświadczeniem odwołujących się, w materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie nie ma żadnego innego dowodu, który by wskazywał na to, iż obiekt nie został wzniesiony przez ustalonych inwestorów i że istniał przed 30 stycznia 1998 r. Organ II instancji podzielił pogląd, wyrażony w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 kwietnia 2008 r. sygn. akt II OSK 379/07, zgodnie z którym nie można założyć, "że przy bierności strony, cały ciężar dowodzenia faktów mających przemawiać przeciwko ustaleniom poczynionym przez organy administracji spoczywa na tych organach" (podobnie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 1998 r., sygn. akt I SA/Ka 1605/96). Organ wyjaśnił także, iż reformacja decyzji w zakresie doprecyzowania z imienia i nazwiska jednego z adresatów decyzji jest jedynie zabiegiem formalnym. Postępowanie prowadzone było przy uczestnictwie M.G. i nie ulega żadnej wątpliwości, że to M.G. powinien być adresatem skarżonej decyzji, należy zatem uznać, że zaistniały błąd w sentencji (skierowanie decyzji do R.G. ) ma cechy omyłki pisarskiej. Pogląd taki jest uprawniony w świetle treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 149/13. Ponadto doprecyzowaniu, na podstawie materiału dowodowego zebranego przez organ I instancji, uległ opis mieszkalnego przedmiotowego budynku, zgodnie z ustaleniami dokonanymi przy podczas oględzin Powiatowego Inspektora z dnia 9 września 2011 r. (akta administracyjne, karta nr 185 i poprzednie). Wobec powyższego uchylenie skarżonej decyzji i orzeczenie jak w sentencji nie ma cech naruszenia zasady reformationis in peius i nie spełnia przesłanki zawartej w art. 139 K.p.a. stanowiącej o wydaniu decyzji na niekorzyść strony odwołującej się. Mając na względzie wszystkie wyżej przywołane aspekty sprawy [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. , na podstawie art. 138 § 2 pkt 2 K.p.a. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł jak w wyrzeczeniu. Z powyższą decyzją nie zgodzili się E.G. i M.G. zaskarżając ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w ustawowym terminie. Zakwestionowanej decyzji zarzucili naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w postaci obrazy art. 7 K.p.a. w związku z art. 77 § 1 K.p.a. w związku z art. 78 § 1 K.p.a. poprzez: - nieuwzględnienie wniosku dowodowego o przesłuchanie świadków, przez co nie zebrano w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nie ustalono wszystkich okoliczności faktycznych, na których powinno być oparte rozstrzygnięcie; - poprzez włączenie protokołów z postępowań administracyjnych z lat nie wiadomo jakich i fotografii z oględzin w których nie brałam udziału również z nieokreślonego czasu; - poprzez nieuwzględnienie faktu iż budynek wybudowany na sąsiedniej działce nr [....] , na który powołuje się organ Ii instancji w sentencji swojej decyzji to budynek wybudowany w granicy z posesją przy ul. [....] -wybudowany został jako samowola i dodatkowo wody opadowe z niego zalewają działkę posesji przy ul. [....] ; - poprzez nieuwzględnienie i niezbadanie lokalizacji altany śmietnikowej, która zawsze była na tym podwórku. Wobec powyższego wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji z powodu wskazanego naruszenia, które miało istotny wpływ na wynik postępowania, oraz zasądzenie na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Kształt powyższej sentencji z decyzji [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz jej uzasadnienie wskazują, że organ odwoławczy nie przeprowadził własnej oceny faktów a jedynie powtórzył uzasadnienie z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Nie odniósł się do wniosku dowodowego o przesłuchanie świadków, przez co nie zebrano w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nie ustalono wszystkich okoliczności faktycznych, na których powinno być oparte rozstrzygnięcie, nie ocenił włączenia protokołów z postępowań administracyjnych z lat ubiegłych i fotografii z oględzin w których nie brali udziału (również z nieokreślonego czasu). Nie uwzględnił faktu, że budynek wybudowany na sąsiedniej działce nr [....] , na który powołuje się organ II instancji w sentencji swojej decyzji, to budynek wybudowany w granicy z posesją przy ul. [....] - wybudowany został jako samowola i dodatkowo wody opadowe z niego zalewają działkę posesji przy ul. [....] . Nie uwzględnił i nie zbadał lokalizacji altany śmietnikowej, która zawsze była na tym podwórku i być może to właśnie ta altana została zaadaptowana na pomieszczenia gospodarcze, lub została przebudowana. W odpowiedzi na skargę [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie w pełni podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu l instancji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Sąd administracyjny ocenia jedynie legalność działania administracji co oznacza, że zobowiązany jest zbadać, czy w czasie podejmowania danego aktu administracyjnego organ administracji nie naruszył prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie z obrotu prawnego wydanych decyzji. Skarga M.G. podlega odrzuceniu. Skarga wniesiona przez E.G. i M.G. została odpisana tylko przez skarżącą E.G. Pismem z dnia [....] 2014 r. skarżący M.G. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej osobiste podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 16 maja 2014 r. (akta sądowe, karta nr 19). Zatem termin do podpisania skargi upływał w dniu 23 maja 2014 r. (piątek). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. - skarga podlega odrzuceniu, gdy w wyznaczonym terminie strona nie uzupełniła jej braków formalnych. Brakiem formalnym skargi, uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu, jest niewątpliwie brak podpisu skarżącego zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, orzeczono o odrzuceniu skargi M.G. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Skarga E.G. spełnia wymagania formalne i tym samym podlega merytorycznemu rozpoznaniu. Skarga ta jednak nie zasługuje na uwzględnienie. Istota sprawy dotyczy zbadania legalności decyzji orzekającej o nakazie rozbiórki parterowego, wolnostojącego obiektu budowlanego o wymiarach 2,38 metra x 4,80 metra, przykrytego dachem jednospadowym, usytuowanego na posesji przy ul. [....] , w południowej części działki nr [....] obr. [....] w K. , w odległości 38 cm od ściany granicznej budynku zlokalizowanego na działce nr [....] obr. [....] w K. oraz w odległości 6,88 metra od muru granicznego posesji przy ul. [....] w K. - stanowiącego zaplecze gospodarcze dla restauracji "[....] ". Jak ustalają w tej sprawie organy administracji, ten budynek został zrealizowany bez decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej przez właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej. Co istotne i co właściwie określiły organy administracji, budynek ten powstał w celu prowadzenia w nim działalności gospodarczej związanej z prowadzeniem działalności gastronomicznej (funkcjonowaniem restauracji [....] i tym samym nie mógł zostać potraktowany jako budynek objęty art. 29 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, a więc taki, którego wybudowanie wymaga uprzedniego zgłoszenia właściwemu organowi. Z akt wynika, że budynek ten powstał w okresie od drugiego półrocza 1998 r. lub w roku 1999 r., a jego inwestorami byli E.G. i M.G. Osoby te nabyły w 2007 r. udziału w nieruchomości, na której posadowiony jest ten budynek i od tego czasu są także jej współwłaścicielami. Określenie precyzyjnej daty wybudowania przedmiotowego budynku nie jest możliwe, ale też dla prawidłowego rozstrzygania w tej sprawie okoliczność ta nie ma istotniejszego znaczenia. Niezależnie od tego, czy budynek ten byłby wybudowany w 1998 r., czy też w 1999 r.- na niego budowę inwestorzy powinny uzyskać pozwolenie na budowę na podstawie tych samych przepisów – ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Tak ustalony przedział czasu w ocenie Sądu jest najbardziej prawdopodobny i w pełni uzasadniony zgromadzonym materiałem dowodowym. W ocenie Sądu trafnie organy dały wiarę stanowiskom i oświadczeniom pozostałym (poza skarżącymi) współwłaścicieli, którzy w sposób zbieżny określali datę budowy obiektu budowlanego. Co istotne, organy wyjaśniły przesłanki, jakimi kierowały się przy ustalaniu stopnia wiarygodności oświadczeń tak skarżących jak i pozostałych współwłaścicieli. Nie jest więc zasadny zarzut braku dostatecznego zebrania materiału dowodowego i ustalenia tej okoliczności. W związku z upływem okresu 15-16 lat od daty budowy i wykonania tego obiektu nielegalnie (a wiec i bez dokumentacji) ustalenie z precyzja co do jednego dnia daty wykonywania robót budowlanych byłoby niewykonalne. Jeszcze raz należy podkreślić, w tej sprawie ustalony przez organy okres budowy jest prawidłowy i pozwalał na prawidłowe wydanie decyzji. Organ I instancji już postanowieniem z dnia 17 września 2009 r., działając w trybie postępowania legalizacyjnego, zobowiązał M.G. i E.G. do przedłożenia ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowego budynku gospodarczego na podworcu posesji przy ul. [....] w K. do dnia 31 grudnia 2009 r. Obowiązek ten nie został wykonany, a sama skarżąca E.G. oświadczyła w dniu 17 stycznia 2010 r. (akta administracyjne, karta nr 92), że nie składała wniosku o ustalenie warunków zabudowy. W związku z wejściem w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla tego obszaru (od dnia 17 czerwca 2011 r. miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru "[....] ") organ I instancji wrócił się do Prezydenta Miasta K. o informację, czy przedmioty budynek jest zgodny z zapisami tego planu. W odpowiedzi na to pytanie, Prezydent Miasta K. pismem z dnia 8 października 2012 r. wskazał, że posadowiony budynek jest niezgodny z zapisami tego planu, a w szczególności narusza § 10 ust. 4 pkt 1 tego planu. Nie ulega też wątpliwości, że przedmioty obiekt budowlany nie spełnia warunków technicznych obowiązujących w czasie jego budowy – tj. wynikających z § 12 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1995 r. Nr 10, poz. 46 z póżn. zm.), jak i warunków technicznych obowiązujących w czasie wydawania decyzji – także § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z póżn. zm.). Także poza sporem jest i to, że na budowę przedmiotowego obiektu inwestorzy winni legitymować się tytułem prawnym do terenu inwestycji, a takiego prawa inwestorzy nie posiadali i nie posiadają. Są bowiem tylko współwłaścicielami, których współudział w prawie własności nie przekracza 2/5. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że organy obu instancji trafnie zastosowały tryb postępowania określony w art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm.) zgodnie z którym właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem art. 49 ust. 2 Prawa budowlanego, w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Art. 49 ust. 2 Prawa budowlanego stanowi zaś, że w przypadku, gdy budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i nie narusza przepisów, w tym techniczno - budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem - właściwy organ nie nakłada się obowiązku rozbiórki i prowadzi postępowanie zmierzające do tzw. legalizacji budowy. Skoro przedmiotowy obiekt budowlany został wybudowany bez posiadania tytułu prawnego do terenu inwestycji i jego usytuowanie nie jest zgodne z treścią obowiązującego planu miejscowego a nadto narusza przepisy techniczno-budowlane, tym samym wydanie nakazu rozbiórki było uzasadnione. Pozostałe zarzuty zawarte w skardze E.G. nie są zasadne. Sąd nie dopatrzył się naruszenia art. 7 K.p.a., art. 77 § 1 K.p.a. i art. 78 § 1 K.p.a. Materiał dowodowy został zebrany prawidłowo i prawidłowo organy go oceniły. Nie ma znaczenia podnoszona przez skarżącą okoliczność, że na sąsiedniej działce także został wybudowany budynek stanowiący samowolą budowlaną. Nie ma także znaczenia i to, że w miejscu wybudowania przedmiotowego obiektu budowlanego poprzednio była altana śmietnikowa. Organ II instancji dokonał własnej oceny zebranych materiałów dowodowych. Nie było potrzeby przesłuchiwania świadków wnioskowanych przez skarżącą, skoro istotne w sprawie okoliczności zostały ustalone. Także kwestia wykonanych zdjęć i daty ich wykonania nie ma istotniejszego znaczenia w sprawie, ponieważ organ I instancji ustalił datę ich wykonania. W ocenie Sądu podnoszone przez skarżącą zarzuty dotyczące niepełnego przeprowadzenia postępowania dowodowego w istocie zmierzałyby tylko do przewlekania tego postępowania. Zgodnie z art. 7 K.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej (w tym organy nadzoru budowlanego) zobowiązane są do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Postępowanie wyjaśniające mające na celu ustalenie istotnych okoliczności sprawy powinno być prowadzone z uwzględnieniem wszystkich przepisów działu II rozdział IV K.p.a. Najważniejszy z nich to art. 77 § 1 K.p.a. nakładający na organ obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Art. 80 K.p.a. stanowi natomiast, że organ administracji ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego czy dana okoliczność została udowodniona. Przepis ten wyraża równocześnie zasadę prawdy obiektywnej jak też zasadę swobodnej oceny dowodów. Organ prowadzący postępowanie musi zatem dążyć do ustalenia prawdy materialnej i według swej wiedzy, doświadczenia oraz wewnętrznego przekonania ocenić wartość dowodową poszczególnych środków dowodowych. Tym samym w ocenie Sądu w tej sprawie organy prawidłowo zastosowały art. 7, art. 77 i art. 78 K.p.a. Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił skargę E.G. działając na podstawie art. 151 P.p.s.a.