II SA/Kr 664/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Sędziowie : WSA Mirosław Bator WSA Magda Froncisz Protokolant : starszy referent sądowy Katarzyna Krawczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 września 2019 r. sprawy ze skargi Okręgu Polskiego Związku Wędkarskiego w N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 4 kwietnia 2019 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia skargę oddala. Decyzją z 27 stycznia 2017 r. Burmistrz Miasta Mszana Dolna, działając na podstawie art. 71 ust. 1 i ust.2 pkt 2, art. 72 ust. 1 pkt 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 82 ust. 1 i art. 85 ust. 1, ust. 2 pkt 1 ustawy z 3 października 2008r.o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2016 poz. 353 z późn. zm.), na wniosek Firma A z siedzibą w T., ustalił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia pn.: "Budowa malej elektrowni wodnej na kanale rzeki P. " w miejscowości M. obręb G., dz. ew. nr [...]. W pkt I ppkt 1 organ określił rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia wskazując, że jest ono planowane do realizacji na działce nr [...], obręb ewidencyjny G. i będzie polegać na budowie małej elektrowni wodnej w miejscu dawnej lokalizacji koła wodnego pracującego na potrzeby urządzeń tartacznych, gdzie zostanie posadowiona turbina wodna o mocy maksymalnej do 100 kW. Nadto organ wskazał, że na potrzeby realizacji zamierzenia planuje się montaż wolnoobrotowej turbiny Archimedesa o średnicy ślimaka około 1100-1500 mm, długości około 9 m, zaś maksymalny poziom mocy akustycznej określono na poziomie około 45dB. W pkt I ppkt 2 organ określił warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji oraz w fazie eksploatacji przedsięwzięcia. W pkt I ppkt 3 organ określił wymagania dotyczące zapobiegania, ograniczania oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W pkt II organ stwierdził brak konieczności przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę. W pkt III organ stwierdził brak konieczności przeprowadzenia postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko. W uzasadnieniu organ zrelacjonował przebieg przeprowadzonego postępowania w sprawie, szczegółowo opisując m.in. czynności podjęte w następstwie decyzji kasatoryjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 14 sierpnia 2015 r. Organ wskazał, że w ramach ponownego rozpatrzenia sprawy, po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z przepisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, postanowieniem z 24 listopada 2015 r., po uzyskaniu opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z 12 listopada 2015 r. (znak: [...]) oraz opinii sanitarnej Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z 18 września 2015 r. (znak: [...]) nałożył obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Nadto organ wskazał, że w następstwie przedłożenia przez inwestora raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przeprowadził ocenę jego oddziaływania na środowisko, w ramach której uzyskano opinię sanitarną Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z 24 listopada 2016 r. (znak: [...]) opiniującą przedsięwzięcie pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych oraz postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z 19 grudnia 2016 r. (znak: [...]) uzgadniające warunki realizacji przedsięwzięcia. W dalszej części uzasadnienia organ ustosunkował się do sprzeciwu mieszkańców, który wpłynął do organu w toku postępowania, jak też wskazał, że w sentencji decyzji uwzględniono wnioski wynikające z opinii przedłożonej przez Okręg Polskiego Związku Wędkarskiego w N. . W załączniku do decyzji organ przedstawił szczegółową charakterystykę przedsięwzięcia. Odwołanie od wyżej opisanej decyzji złożył Okręg Polskiego Związku Wędkarskiego w N. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, wskazując jednocześnie, że zarzuty oraz uzasadnienie odwołania zostaną przesłane osobnym pismem. W piśmie z 5 lipca 2018 r. Okręg Polskiego Związku Wędkarskiego w N. w uzupełnieniu złożonego uprzednio odwołania, zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie: - art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. c) ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko poprzez pominięcie w decyzji obowiązkowego elementu - określenia wymagań dotyczących ochrony środowiska, koniecznych do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania pozwolenia na budowę; - art. 28 K.p.a. poprzez nieuznanie jako stronę postępowania Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K., pomimo że organ ten wykonuje uprawnienia właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do wód P. i M. - art. 85 ust. 2 pkt 1 lit. c ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko w zw. z art. 107 § 3 K.p.a. poprzez nie zawarcie w uzasadnieniu decyzji motywów stanowiska co do potrzeby przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, a także brak w decyzji szczegółowego uzasadnienia co do wpływu inwestycji na środowisko (uzasadnienie decyzji zawiera w tej kwestii zaledwie dwa ogólnikowe zdania); - art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. poprzez nie zawarcie w raporcie o ocenie oddziaływania na środowisko w opisie analizowanego wariantu inwestorskiego podstawowych danych dot. przepławki dla ryb oraz danych dot. poboru wody i wielkości przepływu nienaruszalnego, co uniemożliwia prawidłową ocenę wpływu inwestycji na ichtiofaunę oraz na potencjał ekologiczny JCWP Mszanka. Powyższe zarzuty odwołujący rozwinął następnie w uzasadnieniu pisma. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z 4 kwietnia 2019 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 17 pkt 1 i art. 127 § 2 K.p.a., art. 59 ust. 1 pkt 2, art. 71 ust. 1 i ust. 2 pkt 2, art. 73 ust. 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 80 ust. 1 i ust. 2, art. 82 ust. 1, ust. 2 i ust. 3, art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j.: Dz. U. z 2018 r. poz. 2081 ze zm.) oraz § 3 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 71) - w pkt I uchyliło zaskarżoną decyzję w części tj. w zakresie objętym pkt I ppkt 2 lit. x), lit. y) oraz lit. z) sentencji i w tym zakresie orzekło co do istoty sprawy, w następujący sposób: a) pkt I ppkt 2 lit. x) otrzymał brzmienie: "Zrealizować przedmiotowe przedsięwzięcie w oparciu o wariant proponowany przez Inwestora", b) w pkt I dodano się nowy ppkt 2A o treści następującej: "2A. Wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym: "W projekcie budowlanym należy uwzględnić wymaganie określone w pkt I ppkt 2 lit.a), lit. b), lit n), lit. o), lit. p), i lit. w) w sentencji decyzji" II. w pozostałym zakresie organ utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ wskazał, że w świetle norm intertemporalnych zawartych w art. 6 ust. 2 ustawy z 9 października 2015 r. o zmianie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 1936 ze zm.) oraz w art. 545 ust. 1 ustawy z 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2017 r. poz. 1566 ze zm.) - w brzmieniu nadanym ustawą z 28 lutego 2018 r. o zmianie ustawy -Prawo wodne (Dz. U. z 2018 r. poz. 710) -- na gruncie stanu faktycznego znajdują zastosowanie przepisy ustawy środowiskowej w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2016 r. W uzasadnieniu organ podał, że przedsięwzięcie należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko wymienionych w cytowanych wyżej § 3 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 71). W toku postępowania organ uzyskał opinię Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z 12 listopada 2015 r., w której wskazano na potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania ww. przedsięwzięcia na środowisko i sporządzenia raportu oraz opinię sanitarną Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z 18 września 2015 r., w której wskazano, że przedsięwzięcie nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W konsekwencji powyższego, w dniu 24 listopada 2015 r. organ pierwszej instancji wydał postanowienie, którym stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W ocenie kolegium, organ pierwszej instancji w sposób prawidłowy i wszechstronny zweryfikował raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przedłożony w toku postępowania przez inwestora oraz zapewnił możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu zgodnie z art. 79 ustawy środowiskowej. Nadto organ uzyskał wymagane przepisem art. 77 ust. 1 pkt 1 ustawy środowiskowej postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z 19 grudnia 2016 r. (znak: [...]) uzgadniające - w 22 punktach - warunki realizacji przedsięwzięcia, jak również opinię sanitarną Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z 24 listopada 2016 r. (znak: [...]) pozytywnie opiniującą przedsięwzięcie pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych. Dalej organ wyjaśnił, że adresatem zawiadomień w trybie art. 49 w zw. z art. 74 ustawy środowiskowej jest każdy podmiot będący, w znaczeniu materialnoprawnym stroną postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia. Nie ma przy tym znaczenia, czy ów podmiot został wcześniej formalnie uznany za stronę przez organ prowadzący postępowanie (np. poprzez imienne umieszczenie w wykazie stron). Zatem, skoro organ pierwszej instancji - w przedmiotowym postępowaniu - nie dokonywał doręczeń w tradycyjny sposób, to bezzasadny jest zarzut pominięcia udziału w sprawie jakichkolwiek osób, czy podmiotów mających interes prawny, w tym ewentualnie podmiotu wykonującego uprawnienia właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do wód P. i M. . Planowane przedsięwzięcie polegać będzie na wykonaniu (budowie) na działce nr [...] w M. D., budowli elektroenergetycznej w postaci małej elektrowni wodnej o maksymalnej mocy znamionowej do 100 kW, na istniejącym kanale (młynówce) potoku P. W szczególności, planowane przedsięwzięcie zostanie zlokalizowane w terenie przemysłowym stanowiącym własność [...] Spółdzielni Pracy, na otwartym odcinku młynówki ujętym w kanał betonowy, przebiegającym pomiędzy zabudowaniami byłego tartaku, w miejscu posadowienia dawnego koła wodnego (młyńskiego) wykorzystywanego do napędu urządzeń tartacznych oraz istniejącego 5-metrowego stopnia wodnego. W ramach realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia przewidziano montaż jednej turbiny wodnej w postaci wolnoobrotowej (ok. 25-30 obrotów na minutę) turbiny Archimedesa zwanej również turbiną ślimakową, o średnicy ślimaka 1000-1500 mm, długości ok. 9 m i maksymalnej mocy akustycznej ok. 45 dB, jak też m.in. budowę bezobsługowych abonenckich stacji transformatorowych (projektowane złącza kablowe ZK-SN), linii energetycznych podziemnych i/lub napowietrznych, infrastruktury telekomunikacyjnej umożliwiającej nadzór eksploatacyjny elektrowni oraz wykonanie pomieszczeń dla obsługi oraz technicznych potrzebnych do obsługi elektrowni (w nieczynnych pomieszczeniach tartaku). W związku z realizacją przedsięwzięcia zaplanowano również: remont istniejącego ujęcia wody z potoku P. (wlotu do młynówki) znajdującego się powyżej istniejącego jazu, polegający na wyrównaniu i wzmocnieniu skarp, modernizacji istniejących murów oporowych (oczyszczenie murów z mchów, traw, ziemi i porostów, wypełnienie szczelin, pęknięć i ubytków w murach zaprawę cementową, wymianę wyłamanych i brakujących elementów betonowych, uzupełnienie i wymianę wykładziny kamiennej, podbetonowanie stopy fundamentowej murów i wykonanie narzutu kamiennego w tych miejscach, zasypanie wyrw za murami bulwarowymi) oraz wymianie krat i elementów zamykających wody do otwartego kanału; modernizację kanału otwartego na odcinku należącym do [...] Spółdzielni Pracy (oczyszczenie kanału z zalegających części stałych, liści, mchów, wypełnienie szczelin i ubytków w betonie, naprawa dwóch elementów zaporowych -zastawek remontowych); remont istniejącego wlotu kanału (zrzutu wód) do rzeki M. (uzupełnienie ubytków, oczyszczenie wlotu oraz wzmocnienie uszkodzonej skarpy narzutem kamiennym i betonem); oczyszczenie, udrożnienie oraz wyprofilowanie spadku istniejącego bystrotoku na dolnej części jazu na potoku P. w celu umożliwienia migracji ryb. Celem realizacji tak opisanego przedsięwzięcia jest produkcja energii elektrycznej. Lokalizacja planowanej inwestycji, obejmująca - jak wskazano wyżej - działkę nr [...] w M. jest, jak słusznie uznał organ pierwszej instancji, zgodna z obowiązującymi dla tego obszaru postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Mszana Dolna zatwierdzonego uchwałą Nr XXI/148/2004 Rady Miasta w Mszanie Dolnej z 28 grudnia 2004 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Mszana Dolna (Dz. Urz. Woj. Małop. Nr 95/05 poz. 664 ze zm.). W szczególności, jak wynika z dołączonego do akt sprawy wypisu z ww. planu miejscowego z 10 sierpnia 2016 r. (znak: [...]) obszar realizacji planowanego przedsięwzięcia położony jest w terenach obiektów produkcyjnych, składów i magazynów oznaczonych symbolem "P" (w jednostce strukturalnej oznaczonej jako "A3"). Tymczasem w myśl postanowień § 33 ust. 1 ww. planu miejscowego, przeznaczenie podstawowe terenów obiektów produkcyjnych, składów i magazynów oznaczonych symbolem "P" obejmuje: " 1) zakłady produkcyjne, zakłady remontowe, zakłady obsługi technicznej, zakłady związane z wytwórczością i rzemiosłem; 2) bazy, magazyny, składy, usługi handlu hurtowego i detalicznego'". W kontekście powyższego, należy uznać, że planowana mała elektrownia wodna - jako zakład przemysłowy zajmujący się produkcją energii elektrycznej - z całą pewnością stanowi zgodny z przepisem § 33 ust. 1 pkt 1 ww. planu miejscowego sposób zagospodarowania terenu inwestycyjnego. Teren planowanego przedsięwzięcia zlokalizowany jest poza obszarami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j.: Dz. U. z 2018 r. poz. 142 ze zm.), zaś najbliższe z nich tj. Południowomałopolski Obszar Chronionego Krajobrazu, obszar Natura 2000 - Raba z Mszanką PLH120093 oraz obszar Natura 2000 - Lubogoszcz PLH 120081 znajdują się w odległościach - odpowiednio - ok. 0,27 km, ok. 2 km i ok. 4,4 km od terenu planowanej inwestycji, poza zasięgiem jego oddziaływania. Teren realizacji planowanego przedsięwzięcia nie przedstawia większych walorów krajobrazowych i przyrodniczych oraz nie koliduje z istniejącą zabudową i istniejącą infrastrukturą drogową. Przedsięwzięcie nie spowoduje znaczących zmian w dotychczasowym sposobie użytkowania analizowanego terenu, który nadal będzie użytkowany przemysłowo. W związku z realizacją przedsięwzięcia nie zachodzi konieczność, czy to budowy nowego ujęcia wody, czy też budowy nowego progu piętrzącego oraz nowego kanału derywacyjnego, albowiem przedsięwzięcie zostanie zrealizowane przy wykorzystaniu już istniejącej infrastruktury hydrotechnicznej. Organ stwierdził, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowiskowo przedstawiony w toku postępowania zawiera m.in. opis i analizę przewidywanych oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na poszczególne komponenty środowiska. I tak, etap realizacji przedsięwzięcia - jak wprost wynika z raportu - spowoduje okresowe pogorszenie klimatu akustycznego, jak również okresową, niezorganizowaną emisję zanieczyszczeń do powietrza (np. spalin i pyłów). Powyższe oddziaływania będą związane z prowadzonymi robotami budowlanymi, w tym głównie pracą sprzętu budowalnego oraz ruchem pojazdów transportujących materiały budowlane, glebę z urobku oraz elementy konstrukcyjne elektrowni. Praca ciężkiego sprzętu budowlanego może również wywoływać drgania (wibracje) w strefie prowadzonych prac, które mogą być szkodliwe dla konstrukcji istniejących budynków i uciążliwe dla przebywających w nim ludzi. Wszystkie wyżej opisane oddziaływania będą miały jednakże charakter krótkotrwały i ustaną po zakończeniu etapu realizacyjnego. Z kolei na etapie eksploatacji przedsięwzięcia, jego oddziaływanie na klimat akustyczny, którego źródłem będzie turbina wodna zlokalizowana pomiędzy dwoma budynkami przemysłowymi, nie będzie powodować przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu na najbliższych terenach podlegających ochronie. Z informacji przedstawionych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wynika, iż hałas generowany przez ww. turbinę nie przekroczy wartości 45 dB. Funkcjonowanie przedsięwzięcia nie będzie się wiązać ze zorganizowaną emisją zanieczyszczeń wprowadzanych do powietrza. Z uwagi na lokalizację przedsięwzięcia na terenie uprzemysłowionym, silnie zmienionym antropogenicznie nie zachodzi w jego przypadku ryzyko negatywnego oddziaływania na roślinność, siedliska przyrodnicze, a także zabytki i dobra kultury materialnej, jak również - mając na uwadze jego rozmiary - nie spowoduje ono zmian w fizjonomii krajobrazu (nie będzie stanowiło dominantu krajobrazowego). W związku z funkcjonowaniem przedsięwzięcia nie będą również powstawały ścieki technologiczne oraz ścieki socjalno-bytowe. Z kolei niewielkie ilości odpadów powstających na etapie eksploatacji przedsięwzięcia, związanych z prowadzonymi pracami konserwacyjnymi urządzeń technicznych w postaci np. olejów i smarów, będą zagospodarowane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Budowa i eksploatacja przedsięwzięcia nie wpłynie również na wartości użytkowe gleb, jak również na użytkowanie zasobów wodnych, albowiem nie zmienia ono charakterystyki cieku wodnego (kanału), na którym zostanie zrealizowane. Z raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wynika przy tym, że przedsięwzięcie zostanie zrealizowane na obszarze znajdującym się w obrębie jednolitej części wód powierzchniowych Mszanka PLRW2000122138299, jednak mając na uwadze zakres planowanego przedsięwzięcia, w tym fakt, iż jest ono realizowane przy wykorzystaniu istniejącej infrastruktury hydrotechnicznej, jak też, że w związku z realizacją przedsięwzięcia nie dojdzie do zmiany przepływów, piętrzenia jazu, wylotu i wlotu do kanału oprócz koniecznych prac odtwarzających urządzenie wodne, a także zmian na istniejącym kanale poza montażem turbiny oraz odstraszaczy ryb można przyjąć, że realizacja i funkcjonowanie przedsięwzięcia nie będzie miało wpływu na osiągnięcie wyznaczonych celów środowiskowych i nie wpłynie na jakość (stan fizyko-chemiczny) i stan ilościowy wód powierzchniowych. Z podobnych przyczyn przedsięwzięcie nie będzie stanowić również zagrożenia dla ilości i jakości jednolitej części wód podziemnych będących w jego zasięgu. W raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, jak również w dwóch opiniach dotyczących przedmiotowego raportu przedłożonych w toku postępowania przez Okręg Polskiego Związku Wędkarskiego w N. sporo miejsca poświęcono również charakterystyce ichtiologicznej kanału (młynówki) potoku P. oraz samego potoku. W raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wprost wskazano, iż wpływ na faunę bytującą w wodach kanału jest cyt.: "potencjalnym, najważniejszym skutkiem przyrodniczym eksploatacji elektrowni wodnych". Powyższa kwestia była przy tym przedmiotem obszernej analizy i oceny Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. przedstawionej w uzasadnieniu postanowienia z 19 grudnia 2016 r., której ustalenia organ odwoławczy podzielił w całej rozciągłości. Powołana dokumentacja wskazuje bowiem na bytowanie w wodach kanału (młynówki) następujących gatunków ryb: strzebli potokowej, śliza, brzanki, głowacza pręgopłetwego oraz głowacza białopłetwego, przy czym w pobliżu miejsca realizacji planowanego przedsięwzięcia stwierdzono obecność jedynie dwóch pierwszych gatunków ryb. Dodatkowo dokumentacja przedłożona przez odwołującego wskazuje również na obecność w wodach potoku P. , klenia. Niemniej jednak, jak słusznie zwrócił uwagę Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K., mając z względzie ekosystem jaki wykształcił się w obrębie istniejących urządzeń hydrotechnicznych w postaci jazu oraz sztucznego kanału, jak też fakt, iż przedsięwzięcie w kształcie przedstawionym przez inwestora nie będzie w ten ekosystem ingerować tj. nie spowoduje zmiany parametrów przepływu w [...], należy przyjąć, że panujące w niej warunki siedliskowe oraz warunki siedliskowe w obrębie istniejącego jazu nie powinny ulec zmianie. Pozytywnie należy w tym kontekście ocenić zwłaszcza wynikający z pkt I pkt 2 lit. j), lit. k), lit. 1) i lit. m) sentencji decyzji wymóg zapewnienia w potoku Porębianka tzw. przepływu nienaruszalnego tj. minimalnej ilości wody niezbędnej do utrzymania życia biologicznego w cieku wodnym, m.in. poprzez zakaz prowadzenia w obrębie koryta potoku wszelkich prac mogących zmienić jego aktualny profil, mogących naruszyć warunki przepływu nienaruszalnego oraz zmieniać panujące parametry przepływu wody. W ramach realizacji przedsięwzięcia inwestor zadeklarował podjęcie działań ograniczających dostęp ryb do strefy jego oddziaływania w postaci np. pozostawienia w istniejących miejscach krat ochronnych, zablokowania wlotu do kanału i wylot kanału do [...] pozostanie zablokowany kratami rzadkimi oraz montażu urządzeń odstraszających ryby (działających w oparciu o zmienne natężenie pola elektrycznego), które uniemożliwią im wpływanie w obszar bezpośredniego oddziaływania elektrowni. Ponadto wlot do kanału i wylot kanału do [...] będzie zablokowany kratami rzadkimi. Z kolei organ pierwszej instancji w ślad za treścią warunków realizacji przedsięwzięcia uzgodnionych postanowieniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z 19 grudnia 2016 r. - w pkt I ppkt 2 lit. j) - 1) sentencji zaskarżonej decyzji nałożył na inwestora obowiązek wykonania szeregu działań minimalizujących potencjalnie negatywny wpływ przedsięwzięcia na faunę bytującą w wodach kanału. Jedynym z warunków pozytywnego uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. - uwzględnionych następnie w pkt I ppkt 2 lit. a) i b) sentencji decyzji - było zastosowanie przez inwestora do produkcji energii w małej elektrowni wodnej wolnoobrotowej turbiny Archimedesa (ślimakowej), która ma minimalny wpływ na ichtiofaunę i które to rozwiązanie zostało m.in. pozytywnie ocenione przez autora opinii uzupełniającej prof. dr hab. T. M. z 27 grudnia 2016 r. przedłożonej przez Okręg Polskiego Związku Wędkarskiego w N. . Dodatkowo, inwestor został również zobowiązany do wykonania prac w obrębie istniejącego bystrotoku polegających na wyprofilowaniu spadku istniejącej budowli oraz oczyszczeniu i udrożnieniu bystrotoku, a mających na celu jego udostępnienie na potrzeby migracji ryb. Przedsięwzięcie zrealizowane w takim kształcie w istocie powinno zatem przyczynić się do poprawy warunków bytowania i migracji ryb. Szczegółowe informacje o planowanym przedsięwzięciu przedstawione w ostatecznej wersji raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko z uwzględnieniem wyjaśnień i korekt przedstawionych w pismach z 15 października 2016 r. oraz 25 listopada 2016 r. zdaniem kolegium są rzetelne i wiarygodne. Raport sporządzony na potrzeby postępowania spełnia wymogi określone dla tego opracowana w art. 66 ustawy środowiskowej. W ocenie organu odwoławczego, również informacje przedstawione w raporcie dotyczące m.in. przepławki dla ryb oraz przepływów należy uznać za wystarczające na obecnym, początkowym etapie procesu inwestycyjnego. Analiza tej dokumentacji pozwala przy tym stwierdzić, że planowane przedsięwzięcie nie będzie źródłem jakichkolwiek ponadnormatywnych oddziaływań na środowisko poza granicami terenu przewidzianego pod jego realizację, zaś przyjęte rozwiązania przestrzenne, funkcjonalne i techniczne wyeliminują taki ewentualny wpływ przedsięwzięcia na środowisko przyrodnicze i zdrowie ludzie. Wskazane powyżej elementy, zawarte, wespół ze zgromadzonym dalszym materiałem dowodowym zasadniczo przemawiają na korzyść rozstrzygnięcia dokonanego przez organ pierwszej instancji. Jednocześnie organ odwoławczy dopatrzył się nieprawidłowości w sposobie sformułowania wyrzeczenia zaskarżonej decyzji oraz braków jej uzasadnienia. Po pierwsze, organ pierwszej instancji pomiął w sentencji wydanej decyzji warunek wynikający z pkt I ppkt 1 postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. postanowienia z 19 grudnia 2016 r., w sytuacji gdy ściśle wiążący charakter przedmiotowego uzgodnienia nie uprawniał organu do rezygnacji ze sformułowania w wyrzeczeniu warunku o tożsamej treści, zaś uwarunkowania określone w pkt I ppkt 2 lit. a) oraz lit. w) sentencji decyzji - których prawidłowość co do zasady nie budzi zastrzeżeń organu odwoławczego -mogłyby zostać uznane za nie w pełni uwzględniające ww. wymóg wynikający z postanowienia organu uzgadniającego. Po drugie, organ pierwszej instancji wadliwie zaniechał określenia w sentencji zaskarżonej decyzji wymagań dotyczących ochrony środowiska koniecznych do uwzględnienia w projekcie budowlanym, pomimo, iż treść i charakter warunków uzgodnionych z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w K. i sformułowanych następnie w pkt I ppkt 2 lit. a), lit. b), lit. n), lit. o), lit. p) i lit. w) sentencji decyzji wskazuje - w ocenie organu odwoławczego - na niezbędność ich uwzględnienia w przyszłej dokumentacji projektowej dotyczącej przedsięwzięcia. Po trzecie, organ pierwszej instancji sformułował w pkt I ppkt 2 lit. y) sentencji zaskarżonej warunek korzystania ze środowiska w fazie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia, który ani nie został uzgodniony przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K., ani też nie wynika z przeprowadzonej w toku postępowania oceny oddziaływania na środowisko. Po czwarte, organ pierwszej instancji sformułował w pkt I ppkt 2 lit. x) oraz lit. z) sentencji zaskarżonej decyzji dodatkowe warunki korzystania ze środowiska w fazie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia, stanowiące niepotrzebne powielenie uwarunkowań wynikających już z pkt I ppkt 2 lit. f), lit. 1), lit. m) i lit. q) sentencji decyzji, uprzednio uzgodnionych z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w K.. Po piąte, uzasadnienie zaskarżonej decyzji wbrew wymogowi wynikającemu z art. 85 ust. 2 pkt 1 lit. c) ustawy środowiskowej, nie zawiera uzasadnienia stanowiska w sprawie konieczności przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, co zresztą zasadnie zarzucił odwołujący, jak uzasadnienia stanowiska w sprawie konieczności przeprowadzenia postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W związku z powyższym, w pkt I sentencji niniejszej decyzji organ odwoławczy uchylił zaskarżoną decyzję w zakresie obejmującym pkt I ppkt 2 lit. x), lit. y) oraz lit. z) sentencji decyzji organu pierwszej instancji, orzekając w to miejsce co do istoty sprawy poprzez dodanie do sentencji zaskarżonej decyzji warunku wynikającego z I ppkt 1 postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. postanowienia z 19 grudnia 2016 r., jak również wymogu uwzględnienia w projekcie budowlanym wymagań określonych w pkt I ppkt 2 lit. a), lit. b), lit. n), lit. o) i lit. p) sentencji zaskarżonej decyzji. Jednocześnie czyniąc zadość wymogowi wynikającemu z art. 85 ust. 2 pkt 1 lit. c) ustawy środowiskowej sformułowane w pkt II sentencji zaskarżonej decyzji rozstrzygnięcie o braku potrzeby przeprowadzania ponownej oceny oddziaływania na środowisko na dalszym etapie procesu inwestycyjnego wynika z faktu, iż w istocie już na obecnym, początkowym stadium realizacji przedsięwzięcia znane i przewidywalne są jego skutki środowiskowe. Z kolei zawarte w pkt III sentencji zaskarżonej decyzji orzeczenie o braku konieczności przeprowadzenia postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko na dalszym etapie inwestycyjnym uzasadnione jest znacznym oddaleniem miejsca realizacji inwestycji od granicy Państwa, co w kontekście ustalonego w toku postępowania obszaru jego oddziaływania, czyni niecelowym przeprowadzenie takiego postępowania. Okręg Polskiego Związku Wędkarskiego w N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i zasądzenia kosztów postepowania. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie, mające istotny wpływ na wynik sprawy: - art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 K.p.a. w zw. z art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz art. 62 ust. 1 pkt 1-3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko poprzez nieprawidłowe określenie miejsca realizacji przedsięwzięcia, a w konsekwencji niepełną (ograniczoną do wybranych elementów) ocenę oddziaływania inwestycji na środowisko, w wyniku pominięcia elementów inwestycji związanych z korytem potoku [...] i [...] (remontu ujęcia i wylotu wody, przebudowy jazu piętrzącego polegające na wyprofilowaniu spadku jazu). W uzasadnieniu wskazano, że organy wskazały, że przedmiotem sprawy jest budowa obiektów elektrowni wodnej na kanale (młynówce) rzeki P. na działce [...]. Takie ustalenie zakresu przedsięwzięcia, wobec wskazanych w raporcie oraz obu decyzjach planowanych przez inwestora działań, jest nieprawidłowe, tj. zbyt wąskie. Oprócz bowiem zmian na działce [...], inwestor w ramach prac budowlanych planuje szereg robót niezbędnych do funkcjonowania MEW: remont ujęcia wody, wylotu wody, umocnienia brzegu rzeki [...] wokół wylotu, oraz przebudowę jazu piętrzącego polegającą na wyprofilowaniu spadku jazu - wszystkie te działania w korycie rzek P. lub M. które zlokalizowane są z dala od wymienionej działki, w zupełnie innej części miejscowości, która w przeciwieństwie do terenu przemysłowego Spółki firma C oznacza się dużymi walorami przyrodniczymi. Oznaczenie miejsca inwestycji w obu decyzjach jest więc nieprawidłowe. Ponadto, organ odwoławczy uznając, że inwestycja położona jest jedynie na terenie przemysłowym Spółki firma C zupełnie pominął ocenę i analizę oddziaływania przedsięwzięcia w rejonie koryta [...] i [...] w tym wpływ robót budowlanych w korycie rzeki oraz wpływ piętrzenia i poboru wody na organizmy wodne żyjące w tych rzekach. Uznał więc, że teren objęty inwestycją nie przedstawia walorów krajobrazowych i przyrodniczych i nie zachodzi ryzyko negatywnego oddziaływania na roślinność i siedliska przyrodnicze - mając przy tym na myśli, że zakresem inwestycji objęty jest wyłącznie teren przemysłowy. Ocena musi dotyczyć całego przedsięwzięcia, a nie tylko głównej części. Planowane w korycie obu potoków prace budowlane zagrażają środowisku wodnemu (np. wyciekiem mleczka betonowego, które jest silnie toksyczne dla ryb; pracami ciężkiego sprzętu budowlanego w korycie potoku co grozi uszkodzeniem siedlisk i fizycznym zmiażdżeniem organizmów wodnych) więc wymagały oceny skali zagrożenia i ewentualnego określenia adekwatnych warunków realizacji przedsięwzięcia, co jednakże nie miało miejsca na skutek wadliwego zawężenia zakresu przedsięwzięcia - szczególnie jasno wyrażonego w zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1396, dalej zwana p.p.s.a.), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Po dokonaniu w niniejszej sprawie kontroli zaskarżonej decyzji pod kątem tak określonych kryteriów, Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do wniosku, że skarga nie jest uzasadniona. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 4 kwietnia 2019 r., znak: [...], którą w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylona została w części decyzja organu I instancji i w tym zakresie orzeczono co do istoty, a w pozostałej części decyzja organu I instancji została utrzymana. Zgodnie z przepisem art. 71 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z 3. 10. 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska i ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. 2017.1405, dalej w skrócie "ustawa środowiskowa"),uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych oraz decyzji o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części - wydawanych na podstawie ustawy z 7.07. 1994 r. - Prawo budowlane co wynika z treści art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy środowiskowej. Decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dołącza się do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 72 ust. 3 ustawy). Zgodnie z art. 71 ust. 1 i 2 cyt. ustawy, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania dla realizacji konkretnego przedsięwzięcia, które ze względu na swój charakter wymaga jej uzyskania. W tym miejscu należy podkreślić, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie jest decyzją uznaniową, co oznacza, że organ właściwy do wydania tej decyzji winien przeprowadzić postępowanie przewidziane przepisami powołanej ustawy i jeżeli inwestor spełni wymagania określone przepisami ustawy – wydaje taką decyzję. W przeciwnym wypadku jest zobligowany wydać decyzję negatywną. W myśl art. 62 ust. 1 ustawy w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, wzajemne oddziaływanie między tymi elementami, dostępność do złóż kopalin, możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz wymagany zakres monitoringu. Ocena oddziaływania na środowisko jest etapem prowadzącym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i pozwala organowi zorientować się, jakie ewentualnie zagrożenia dla środowiska mogą wystąpić. Powinno to pomóc organowi właściwie określić uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Ustalenie w decyzji środowiskowej warunków, pod którymi może zostać zrealizowana planowana inwestycja, nie przesądza jeszcze o jej faktycznej realizacji. Określa jedynie kształt inwestycji z punktu widzenia wymogów ochrony środowiska, dopuszcza jej realizację w określonym wariancie. Dopiero na kolejnych etapach procesu inwestycyjnego, tj. w postępowaniu o wydanie decyzji wymienionych w art. 72 ust. 1 ustawy środowiskowej następuje konkretyzacja i materializacja warunków określonych w decyzji środowiskowej. Innymi słowy, decyzja środowiskowa określa ograniczenia realizacji przedsięwzięcia konieczne ze względu na wymogi ochrony środowiska w różnych jego aspektach. Zgodnie z art. 77 ust. 1 ustawy środowiskowej jeżeli wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach poprzedza ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji organ właściwy uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska oraz zasięga opinii właściwego organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do jej wydania zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadza ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 79 ust. 1 ustawy). Na mocy art. 80 ust. 1 ustawy środowiskowej jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1, ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa oraz wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone. Decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje się po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony (art. 80 ust. 2 zdanie 1 ww. ustawy). W rozpoznawanej sprawie poza sporem jest prawidłowość uznania, że planowane przedsięwzięcie podlega zaliczeniu do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, co wynika z § 3 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r., nr 213, poz. 1379 ze zm.) ponieważ planowane przedsięwzięcie to budowa małej elektrowni wodnej na kanale rzeki P. w m. M. Tym samym organy dokonały prawidłowej kwalifikacji przedsięwzięcia, a w toku postępowania zasięgnęły wymaganych prawem ocen Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L.. W ocenie Sądu w składzie rozstrzygającym w niniejszej sprawie organ odwoławczy odniósł się do wszystkich kwestii podnoszonych konsekwentnie przez stronę skarżącą w toku postępowania i powtórzonych w odwołaniu od decyzji organu I instancji, które w większości dotyczyły zastrzeżeń co do co prawidłowości ustaleń na temat oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na sąsiadujące z nim tereny, w tym ichtiofaunę w rzekach P. i M. i w samym kanale młynówki, wielkości nienaruszalnego przepływu w rzece P. a także nieuznanie przez organ I instancji za stronę postępowania Rejonowego Zarządu Gospodarki Wodnej oraz braków w uzasadnienia decyzji, w tym pominięcie motywów stanowiska o braku potrzeby przeprowadzenia ponownej oceny wpływu inwestycji na środowisko. . Podstawowym elementem postępowania w sprawie określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia jest ocena oddziaływania tego przedsięwzięcia na środowisko. Ocena ta obejmuje weryfikację raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko, a następnie analizę uzgodnień i opinii pod kątem ich uwzględnienia w decyzji oraz ocenę prawidłowości postępowania mającego zapewnić udział społeczeństwa w tym postępowaniu, w tym w zakresie rozpatrzenie uwag i zarzutów do raportu. Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko stanowi podstawowy dowód w sprawie, gdyż w postępowaniu tym wymagana jest wiedza specjalistyczna, której organ nie posiada. Z tego względu taki raport ma charakter opracowania naukowego, a autor takiego opracowania - zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowo-administracyjnym - powinien posiadać wiedzę specjalistyczną (por. wyrok NSA z 2. 10. 2008 r., sygn. akt II OSK 1113/07). Z punktu widzenia zasad postępowania raport o oddziaływaniu na środowisko jest dokumentem prywatnym przy czym jakkolwiek nie stanowi on opinii biegłego w rozumieniu art. 84 k.p.a. to jest dokumentem, który posiada szczególną moc dowodową, wynikającą przede wszystkim z kompleksowej oceny przedsięwzięcia. Istotne jest nadto, że sporządzany jest przez osoby posiadające wiedzę z zakresu ochrony środowiska. Raport jako dowód podlega ocenie na zasadach określonych w przepisach art. 7, art. 77 i art. 80 i art. 81 k.p.a. Trzeba podkreślić, że organ jest zobowiązany do sprawdzenie zawartości raportu w kontekście spełnienia przez niego warunków, o jakich mowa w art. 66 ustawy środowiskowej oraz jego aktualności i rzetelności sporządzenia. Obowiązkiem organu jest również weryfikacja materiałów stanowiących podstawę sporządzonego raportu. Ustalenia w nim zawarte mogą służyć wydaniu decyzji, gdy raport jest rzetelny, spójny, wolny od niejasności, nieścisłości i istotnych braków. Raport może być kwestionowany przez strony, jak i również przez przedstawicieli społeczeństwa (por. wyrok NSA z 2 10. 2008 r., II OSK 1113/07, wyrok NSA z 23. 02. 2007 r., II OSK 363/06). Wskazać należy, że nawet pozytywne stanowiska właściwych organów uzgadniających np. Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska nie są bezwzględnie wiążące dla organu określającego środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia i nie obligują organu prowadzącego postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko do wydania pozytywnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wiążący charakter stanowiska zajętego przez organ uzgadniający wyraża się tylko w niemożności wydania przez organ prowadzący postępowanie w sprawie oddziaływania przedsięwzięcia decyzji pozytywnej w przypadku negatywnego stanowiska organu uzgadniającego, a także niedopuszczalności określenia warunków realizacji przedsięwzięcia, w sposób odmienny niż uczynił to organ uzgadniający (por. wyrok NSA z 22 lutego 2017r., II OSK 1488/15). Odnosząc powyższe do okoliczności rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że podstawowy dowód w sprawie stanowił przedłożony przez inwestora raport oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia polegającego na "Budowie Małej Elektrowni Wodnej na kanale rzeki P. ", sporządzony w maju 2016 r. przez zespół autorski składający się mgr inż. B. R., mgr inż. T. R., mgr inż. A. R. i mgr inż. K. P.. W tym miejscu należy wskazać, że organy rozpoznając sprawę ponownie w uwzględnieniu wskazań zawartych w kasatoryjnej decyzji SKO w N. z dnia 14 sierpnia 2015 r. dotyczących m. in. konieczności uzupełnienia postępowania wyjaśniającego, w szczególności w zakresie ustalenia czy planowane przedsięwzięcie jest zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uzupełniły brakujący materiał dowodowy. Dodatkowo inwestor przedłożył uzupełnienia raportu sporządzone w dniach 7 lipca 2016 r. i 25 listopada 2016 r., w których jednoznacznie określono jaka turbina zostanie zastosowana w przedmiotowej MEW, z podaniem jej max. wymiarów i mocy, określone zostały także przepływy, w tym przepływ nienaruszalny oraz maksymalna ilość wody, która zostanie pobrana z rzeki P. , ilości wody potrzebne do funkcjonowania MEW i charakterystykę przepławki na rzece P. . W ocenie Sądu organy dysponowały wystarczającym materiałem dowodowym w rozpoznawanej sprawie, uzyskały również pozytywne uzgodnienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K., który w postanowieniu z 19 grudnia 2016 r. po zanalizowaniu planowanego przedsięwzięcia ustalił warunki dla realizacji proponowanego przez inwestora wariantu MEW na kanale rzeki P. w M. D.. W warunkach tych w szczególności określił maksymalną moc i rodzaj turbiny (ślimakowa), która zostanie zainstalowana w planowanej MEW, wskazał, że zachodzi konieczność zapewnienia w potoku [...] przepływu nienaruszalnego, czyli min. ilości wody niezbędnej do utrzymania życia biologicznego cieku wodnego, zabroniono prowadzenia w obrębie potoku prac mających zmienić jego aktualny profil, mogących naruszyć nienaruszalny przepływ i dotychczasowe parametry przepływu wody. RDOŚ określił też działania konieczne dla ograniczenia dostępu ryb do strefy działania turbiny (odstraszacze elektryczne, zabezpieczenie wlotu i wylotu do kanały rzadkimi kratami i podjęcie prac dla zapewnienia drożności dla ichtiofauny). W ocenie Sądu prawidłowo ustalono, że lokalizacja MEW na działce nr [...] w M. jest zgodna z Miejscowego Planu zagospodarowania Przestrzennego miasta Mszana Dolna, przyjętym uchwałą RM w Mszanie Dolnej nr XXI/148/2004 z dnia 28 grudnia 2004 r., gdyż działka ewid. Nr [...] obręb G., Mszana Dolna znajduje się w terenie oznaczonym symbolem "P - obiekty produkcyjne, składy i magazyny, (w jednostce strukturalnej oznaczonej jako "A3"). Zgodnie z § 33 ust. 1 ww. planu miejscowego, przeznaczenie podstawowe terenów obiektów produkcyjnych, składów i magazynów oznaczonych symbolem "P" obejmuje: " 1) zakłady produkcyjne, zakłady remontowe, zakłady obsługi technicznej, zakłady związane z wytwórczością i rzemiosłem; 2) bazy, magazyny, składy, usługi handlu hurtowego i detalicznego'". Oznacza to, ze realizacja małej elektrownia będącej zakładem przemysłowym na dz. [...] nie narusza ustaleń przepisu § 33 ust. 1 pkt 1 ww. planu miejscowego. Nie można się także zgodzić ze stroną skarżącą, że organy nie rozpoznały należycie sprawy przyjmując bezkrytycznie ustalenia zawarte w raporcie, którego kompletność i rzetelność skarżąca kwestionuje, przedstawiając swoje zastrzeżenia w opinii odnoszącej się do raportu, sporządzonej przez prof. dr hab. T. M. i mgr inż. D. S. w dniu 10 września 2016 r., uzupełnionej w dniach 27 grudnia 2016 r. i 11 stycznia 2017 r. W ocenie Sądu organ odwoławczy nie ograniczył się do zreferowania dotychczas przeprowadzonego postępowania i powtórzenia całościowej oceny uzupełnionego raportu, zasadnie uznając, że raport o odziaływaniu planowanej MEW na środowisko, sporządzony na potrzeby niniejszego postępowania spełnia wymogi określone dla tego opracowania w przepisie art. 66 ustawy środowiskowej. W tym miejscu wypada zauważyć, że organ nie jest zobowiązany do samodzielnego badania i ustalania parametrów planowanego przedsięwzięcia i jego oddziaływania na środowisko, gdyż wymaga to wiedzy specjalistycznej zawartej w opinii organów uzgadniających, w karcie informacyjnej przedsięwzięcia oraz przede wszystkim w raporcie, w związku z czym rozstrzygając ostatecznie sprawę odnosi się do dostarczonych mu wiadomości specjalistycznych. W tej sytuacji zobowiązany jest do przeprowadzenia należytej analizy i oceny zebranego materiału pod względem jego zupełności, logicznej i merytorycznej poprawności, rzetelności, a także z uwzględnieniem doświadczenia życiowego (wyrok NSA z 1.02.2007 r., II OSK 1445/06 i wyrok WSA z 15.11 2018 r. II SA/Kr 1065/18). Równocześnie jednak należy zaznaczyć, że choć raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko podlega ocenie organu prowadzącego postępowanie w sprawie o środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia, to ocena ta z pewnych koniecznych względów musi być ograniczona, gdyż organ nie dysponuje odpowiednią specjalistyczną wiedzą, aby móc w pełni ocenić wszystkie jego aspekty. Jak trafnie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 lutego 2013 r., sygn. akt II OSK 1862/11: "Jeżeli w danej sprawie przedstawiony został raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, który w ocenie organu odpowiada przepisom prawa oraz jest spójny, logiczny i przekonujący, to nie jest koniecznym szczegółowa ocena wartości dowodowej tego raportu w sytuacji, gdy organ administracji publicznej dokonał oceny, iż jest on zupełny zarówno pod względem formalnym jak i merytorycznym. Organ nie jest zobowiązany do samodzielnego badania i ustalania parametrów w oparciu o wiedzę specjalistyczną, w sytuacji gdy dysponuje opinią, którą uznaje za wiarygodną i zupełną". Z tych samych powodów ograniczona musi być także ocena raportu dokonywana przez sąd administracyjny (por. wyrok NSA z 1 marca 2013 r., sygn. akt II OSK 2105/11, Lex nr 1340187). W ocenie Sądu organy obu instancji konsekwentnie dążyły do wyjaśnienia i wyjaśniły wątpliwości i zastrzeżenia podnoszone w toku postepowania przez stronę skarżącą. W poczynionych ustaleniach zasadnie uznały, w oparciu o raport wraz z uzupełnieniami, że realizacja przedmiotowej MEW będzie miała krótkotrwały wpływ na środowisko w etapie realizacyjnym natomiast w etapie eksploatacyjnym, przy zachowaniu warunków wskazanych w postanowieniu RDOŚ z 19.12. 2016 r. będzie oddziaływać na "klimat akustyczny, nie powodując jednak przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu. W związku z realizacją MEW nie dojdzie do zmiany przepływów, piętrzenia jazu, nie zmieni się stan ilościowy wód powierzchniowych, nie będzie zagrożenia dla wód podziemnych, natomiast potencjalny wpływ na ichtiofaunę przy zachowaniu planowanych przepływów w młynówce (kanale) i rzece Porębianka, udrożnieniu i oczyszczeniu bystrotoku celem umożliwienia migracji ryb z jednoczesnym zabezpieczeniem przed wpływaniem ryb do kanału przy pomocy wskazanych urządzeń zgodnie z przewidywaniami nie wystąpi negatywne oddziaływanie na środowisko. Wiążę się to także niewielka skalą przedsięwzięcia i usytuowania turbiny w miejscu posadowienia koła napędowego nieistniejącego tartaku na zakrytej i ogrodzonej części kanału, w odległości ok. 1 km. od P. W konsekwencji inwestycja nie będzie też zagrażać przepławce ma na rzece i pozwoli na migracje ichtiofauny w górę rzeki. Trafnie również organ II instancji zreformował decyzję organu I instancji, tak aby odpowiadała wymogom wynikającym z art. 82 ust. 1i art. 85 ust. 2 pkt 1 lit c ustawy środowiskowej. Należy w całej rozciągłości podzielić zastrzeżenia kolegium odnośnie nieprawidłowego wyrzeczenia w decyzji I instancji odnoszącego się zarówno do nieuzasadnionego pominięcia w decyzji I instancji warunku, zgodnie z którym przedsięwzięcia ma być zrealizowane w oparciu o wariant zaproponowany przez inwestora, na co wskazał RDOŚ w postanowieniu z 19.12. 2016 r. w sposób jednoznacznie wiążący, a także innych warunków postanowienia o takim charakterze. Częściowe uchylnie decyzji organu I instancji wiązało się nadto z sformułowaniem w sentencji nieuzgodnionych z RDOŚ warunków realizacji i eksploatacji małej elektrowni wodnej oraz jednoznacznym sformułowaniem warunków, które muszą być uwzględnione w projekcie budowlanym. W zaskarżonej decyzji organ odwoławczy nie tylko stwierdził brak konieczności przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko i brak konieczności przeprowadzenia postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, ale prawidłowo uzasadnił rozstrzygnięcie w tym zakresie. W świetle powyższego, należy stwierdzić, że wytknięte na wcześniejszym etapie postępowania uchybienia, w tym także dotyczące stron postępowania zostały usunięte, a przeprowadzone postępowanie wyjaśniające było wystarczające dla wydania decyzji w sprawie. Przepisy art. 7 i art. 77 § 1 kpa oraz art. 107 § 3 kpa nie zostały naruszone. Sąd podzielił stanowisko kolegium, że brak jest podstaw do kwestionowania wskazanego w przedmiotowym Raporcie zasięgu oddziaływania inwestycji. Podkreślić trzeba, że co prawda realizacja inwestycji ogranicza się do terenu działki ewid. nr [...], tym niemniej z przedłożonego Raportu, w tym załącznika nr 1 jednoznacznie wynika, że organ uwzględnił wpływ przedmiotowej MEW na stan ichtiofauny w rzece P. i M. , jak również odniósł się do stanu wód powierzchniowych i podziemnych. Nie ma również racji strona skarżąca zarzucając, że organy nie zanalizowały walorów przyrodniczych terenów wykraczających poza działkę nr [...]. Przeciwnie zarówno w Raporcie jak i w zaskarżonej decyzji uwzględniono teren rzeki P. i ichtiofaunę w niej występującą, wskazując na konieczność zachowania jej walorów. Nie jest zatem zasadny zarzut naruszenia normy z art. 62 ust. 1 pkt 1-3 ustawy środowiskowej. Nadto należy stwierdzić, że postępowanie zostało przeprowadzone z poszanowaniem zasad dotyczących zapewnienia społeczeństwu udziału w nim, w szczególności poprzez zamieszczanie obwieszczeń informujących o kolejnych etapach postępowania. Należy przy tym wskazać, że sprzeciw 19 mieszkańców ul. [...] w M. z 11 sierpnia 2016 r. oraz stanowisko strony skarżącej wyrażone w toku postępowania i w odwołaniu nie może stanowić podstawy do wydania negatywnej decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Przepisy ustawy środowiskowej nakazują jedynie zapewnienie udziału społeczeństwa w postępowaniu i umożliwienie zgłoszenia uwag i wniosków, natomiast nie nakładają obowiązku uzyskania społecznej akceptacji dla przedsięwzięcia. Organ był zobowiązany do ustosunkowania się do nich w uzasadnieniu decyzji i to też uczynił. Podkreślić wypada, że inwestycja planowana przez spółkę Firma A z s. w T. należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, co oznacza, że przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko nie było obligatoryjne. Mimo to, organ I instancji przychylając się do opinii RDOŚ z 12. 11. 2015 r. w postanowieniu w z dnia 24.11. 2015 r. stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w pełnym zakresie. Odnośnie obaw strony skarżącej związanych z negatywnym oddziaływaniem przedsięwzięcia na okoliczne nieruchomości należy wskazać, że w decyzji środowiskowej dotyczącej realizacji przedmiotowej MEW ale również w raporcie przedłożonym przez inwestora i w postanowieniu RDOŚ z 19 grudnia 2016 r. uwzględniono kwestię ewentualnych zmian w środowiska poza granicami działki nr [...] jednoznacznie wskazując iż prace związane z realizacją MEW nie mogą prowadzić nie tylko do zmian w istniejącym kanale rzeki P. , za wyjątkiem jego oczyszczenia, naprawy istniejących el. zaporowych, posadowienia turbiny wodnej i montażu odstraszaczy ryb, ale też zabronione jest wykonywanie prac w obrębie koryta potoku P. mogących wpłynąć na zmianę jego przekrojów poprzecznego i podłużnego. Tym samym nie można się zgodzić z zarzutem strony skarżącej, że organy nie analizowały wpływu przedsięwzięcia na tereny sąsiadujące z terenem inwestycji, w tym koryta rzeki P. i M. i oddziaływania na ichtiofaunę czy klimat akustyczny oraz jego oddziaływania na sąsiednie zabudowane i zamieszkałe nieruchomości. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 ppsa oddalił skarg.