II SA/Kr 797/15

sygn. akt II SA/Kr 797/15 Kraków, dnia 17 listopada 2015r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka- Duda po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 18 maja 2015r., znak [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego postanawia: skargę odrzucić. Sądowa kontrola działalności administracji publicznej pod kątem przestrzegania prawa ma charakter ograniczony, zaś jej zakres przedmiotowy wyznaczają postanowienia art. 3 - 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270– oznaczana dalej jako p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola sądowoadministracyjna obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wyliczone enumeratywnie kategorie aktów administracyjnych, względnie bezczynności organów administracji publicznej. W szczególności kognicją sądów administracyjnych objęta jest w myśl art. 3 § 2 pkt 1 – 8 p.p.s.a. kontrola legalności indywidualnych rozstrzygnięć organów administracji publicznej, podejmowanych w sformalizowanym postępowaniu administracyjnym jurysdykcyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym. Postanowienia organów administracji publicznej mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego wówczas, gdy były wydane w postępowaniu administracyjnymi i służy na nie zażalenie albo gdy są to postanowienia kończące postępowanie (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.), a także jeżeli są to postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a.). Jeżeli skarga dotyczy sprawy, nie należącej do właściwości sądu administracyjnego, podlega odrzuceniu zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Niniejsza sprawa została wszczęta na skutek skargi R.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 18 maja 2015r., znak [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego. Zgodnie z zasadą, wynikającą z art. 141 § 1 k.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Z kolei z art. 101 § 3 k.p.a. stanowi, że na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Jak wskazuje się w orzecznictwie, przepis ten należy odczytywać w taki sposób, że zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie o zawieszeniu postępowania ("w sprawie zawieszenia postępowania") oraz na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania ("w sprawie odmowy podjęcia postępowania"). Skoro w przepisie tym posłużono się zwrotem "w sprawie odmowy podjęcia postępowania", przez który ustawodawca rozumie jedynie postanowienia negatywne, to nie ma podstaw, aby w stosunku do postanowień "w sprawie zawieszenia postępowania" dokonywać wykładni rozszerzającej ten zwrot, zamiast ograniczać go wyłącznie do postanowień o zawieszeniu postępowania (zob. orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 17 lipca 2014r., sygn. akt II GSK 1651/14, Lex Omega nr 1492994; z dnia 28 maja 2014r., sygn. akt II OSK 2975/12, Lex Omega nr 1579465 oraz z dnia 18 czerwca 2013r., sygn. akt II OSK 2296/12, Lex Omega nr 1525950). Zatem zażalenie na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego jest niedopuszczalne (por. wyroki: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 maja 2014r., sygn. akt III SA/Łd 255/14, Lex Omega nr 1468220 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 maja 2014r., sygn. akt II SA/Gd 125/14, Lex Omega nr 1467758). Zaskarżone postanowienie nie należy więc do kategorii postanowień, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2 i pkt 3 p.p.s.a., zatem skarga na nie jest niedopuszczalna, gdyż taka sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę biorąc art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.