II SAB/Kr 105/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Wojewody [...] w sprawie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 12 lipca 2011 r. M. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargi na bezczynność i przewlekłość Wojewody [...] w sprawie dotyczącej ponownego rozpoznania po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 października 2010 r. sygn. akt: II SA/Kr 705/10 odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] marca 2011 r., nr [...], o odmowie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości składającej się z części działek nr "1" i "2’ obr. [...] jedn. ewid. [...] m. K., w granicach wywłaszczonych działek nr "3" i nr "4" obr. [...] b. dz. adm. [...]. W uzasadnieniu skargi skarżąca szczegółowo opisała przebieg sprawy toczącej się z jej wniosku o zwrot wywłaszczonej nieruchomości. Z akt sprawy wynika, że skarżąca zwalczała bezczynność i przewlekłość Wojewody [...] wnosząc zażalenie z dnia 11 maja 2011 r. na niezałatwienie sprawy w terminie na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. do Ministra Infrastruktury. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jego odrzucenie wskazując, iż organ nie pozostaje w bezczynności, bowiem w dniu 11 sierpnia 2011 r. wydał decyzję Nr [...], w której orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] o odmowie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości składającej się z części działek nr "1" o pow. 5360 m2 objętej księgą wieczystą nr [...] i Nr [...] o pow. 3765 m2 objętej księgą wieczystą nr [...] obręb [...] jedn. ewid. [...] m. K. odpowiadających wywłaszczonym działkom nr "3" i nr "4" b. dz. adm. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W związku z zawarciem w piśmie z dnia 12 lipca 2011 r. przez skarżącą M. P. dwóch skarg złożonych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, tj. skargi na bezczynność Wojewody [...] i skargi na przewlekłość Wojewody [...] w sprawie dotyczącej rozpoznania odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] marca 2011 r., nr [...], o odmowie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości składającej się z części działek nr "1" i "2" obr. [...] jedn. ewid. [...] m. K., w granicach wywłaszczonych działek nr "3" i nr "4" obr. [...] b. dz. adm. [...], zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II WSA w Krakowie sprawę na bezczynność zarejestrowano pod sygnaturą II SAB/Kr 105/11, a sprawę na przewlekłość pod sygnaturą II SAB/Kr 106/11. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga na bezczynność Wojewody [...] w sprawie odmowy zwrotu wywłaszczonej i opisanej wyżej nieruchomości. Mając na uwadze okoliczność, że skarżąca zwalczała bezczynność Wojewody [...] wnosząc zażalenie z dnia 11 maja 2011 r. na niezałatwienie sprawy w terminie na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. do Ministra Infrastruktury i w następstwie tego zażalenia złożyła skargę do sądu, należało przyjąć, że skarżąca występuje ze skargą na bezczynność, o której mowa w art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wprawdzie skarżąca powołuje się na wyrok WSA w Krakowie z dnia 27 października 2010 r., sygn. akt: II SA/Kr 705/10, to jednak nie można przyjąć, że skarga dotyczy bezczynności Wojewody [...] po tym wyroku, gdyż wyrokiem powyższym uchylono postanowienia organów obydwu instancji w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie, po wydaniu tego wyroku zapadła decyzja organu pierwszej instancji – Prezydenta Miasta K. z dnia [...] marca 2011 r., a skarżąca składa skargę na bezczynność organu odwoławczego. Ponadto wymogiem wniesienia skargi na bezczynność po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, o której mowa w art. 154 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Skarżąca wskazując na bezczynność Wojewody [...] nie skierowała wezwania do tego organu, lecz do Ministra Infrastruktury, tj. do organu wyższego stopnia nad wojewodą, czyli organu, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Przyjęcie w tym stanie rzeczy, że złożono skargę w trybie art. 154 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi byłoby interpretacją zamykającą skarżącej drogę do sądu, gdyż należałoby skargę – wobec braku wezwania skierowanego do Wojewody [...] – odrzucić. Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie wydawania przez nie decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, innych niż wskazane wyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach - art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Bezczynność organu administracji ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie, a tym samym nie wydaje rozstrzygnięcia kończącego postępowanie lub też innego aktu, albo nie podejmuje stosownej czynności. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowym w sprawach na bezczynność organu administracji publicznej sąd rozpoznaje skargę z uwzględnieniem stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania orzeczenia. Kryterium ocennym zasadności skargi na bezczynność organu jest ustalenie, czy nakazanie organowi w trybie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270) wydania aktu administracyjnego lub podjęcia czynności będzie dopuszczalne, uzasadnione i celowe w świetle ewentualnych zmian stanu faktycznego i prawnego. W dniu 11 sierpnia 2011 r., czyli już po wniesieniu przedmiotowej skargi na bezczynność, Wojewoda [...] wydał decyzję - znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] marca 2011 r. W tym momencie ustała bezczynność Wojewody [...] w rozpoznaniu odwołania M. P. od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] o odmowie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Skoro w chwili rozpoznania skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Wojewoda [...] nie pozostaje już w bezczynności, to postępowanie sądowe w sprawie bezczynności stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu. Sąd bowiem, skoro organ w bezczynności już nie pozostaje, nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), tzn. nie może zobowiązać organu do wydania w zakreślonym terminie aktu administracyjnego lub dokonania czynności. Nie oznacza to, że Sąd wypowiada się w kwestii motywów decyzji Wojewody [...] z dnia 11 sierpnia 2011 r., znak: [...]. Ocena legalności tej decyzji pozostaje poza granicami niniejszej sprawy. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Określenie, iż umorzenie postępowania ma miejsce wówczas, gdy postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe wskazuje zarazem, że ujawnienie istnienia przyczyny umorzenia postępowania dotyczy okresu od wniesienia skargi, aż do rozstrzygania sprawy przez sąd. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, w której wyżej wskazana przyczyna umorzenia postępowania nie istniała w chwili wniesienia przez M. P. skargi, ale powstała w trakcie postępowania, przed datą wydania w tej sprawie orzeczenia sądowego. Również w orzecznictwie sądowym przyjęto pogląd, że w przypadku skargi na zwłokę w załatwieniu sprawy, gdy sprawa została merytorycznie rozpoznana przez organ po wniesieniu skargi, ale przed jej rozpatrzeniem przez sąd, postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (tak: postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 9 grudnia 2004 r., sygn. akt II SAB/Gd 46/03, LEX nr 203323; postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 21 czerwca 2004 r., sygn. akt II SAB/Gd 153/02, LEX nr 220349, postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 31 sierpnia 2006 r., sygn. akt I SAB/0l 3/06, LEX nr 237485, postanowienie NSA z dnia 7 września 2010 r., II OSK 1879/09, LEX nr 743340, postanowienie NSA z dnia 5 sierpnia 2010 r., I OSK 1173/10, LEX nr 737482). W tej sytuacji należało postępowanie sądowe umorzyć, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270), wedle którego sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn niż określone w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 cytowanej ustawy stało się bezprzedmiotowe (tak: postanowienie NSA w Warszawie z dnia 6 lipca 2006 r., I OSK 480/06, LEX nr 188512; postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 29 czerwca 2006 r., II SAB/Bk 37/06, niepublikowane).