II SAB/Kr 219/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska (spr.) Sędziowie: WSA Małgorzata Łoboz A WSA Anna Kopeć po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Stowarzyszenia K. z siedzibą w J. na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w M. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 18 września 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę. Wnioskiem z dnia 18 września 2023 r. Stowarzyszenie K. zwróciło się do Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w M. o udostępnienie informacji publicznej w postaci: 1. kopii/skanów protokołów kontroli zewnętrznych przeprowadzonych w Zespole, Szkole oraz Przedszkolu z okresu od 1 września 2022 r. do dnia złożenia wniosku, 2. kopii/skanów protokołów zebrań Rad Pedagogicznych (Rady Pedagogicznej) Zespołu, Szkoły i Przedszkola z okresu od 1 marca 2023 r. do dnia złożenia wniosku wraz z podjętymi uchwałami oraz listami obecności, 3. kopii/skanów arkuszy organizacyjnych Zespołu, Szkoły i Przedszkola na rok szkolny 2022/2023 oraz 2023/2024 (tj. arkusze, które zostały zatwierdzone i obowiązywały/obowiązują), 4. kopii/skanów złożonych do organu prowadzącego projektów arkuszy organizacyjnych Zespołu, Szkoły nr [...] i Przedszkola na rok szkolny 2023/2024, 5. liczby uczniów i wychowanków Zespołu (tj. Szkoły oraz Przedszkola) z podziałem na oddziały (np. oddział 1A - 20 uczniów, oddział 1 B- 21 uczniów itd.), 6. listy nauczycieli (imiona i nazwiska) uczących w Przedszkolu (stan na dzień wniosku), 7. kopii/skanów wszystkich pism Rad Pedagogicznych (Rady Pedagogicznej) Zespołu, Szkoły i Przedszkola kierowanych do organu prowadzącego w okresie od 1 marca 2023 r. do dnia złożenia wniosku (o ile takie pisma istnieją), 8. kopii/skanów wszystkich pism (wszelkich wniosków, stanowisk, żądań i innych pism niezależnie od trybu ich kierowania) Dyrektora Przedszkola kierowanych do oraz otrzymywanych od Burmistrza Miasta i Gminy Myślenice z okresu od 1 stycznia do 31 sierpnia 2023 r. Stowarzyszenie wyjaśniło, że zawarte we wniosku pojęcia: a) Zespół – to Zespół Szkolno-Przedszkolny w M., b) Szkoła - to Szkoła Podstawowa w Zespole Szkolno-Przedszkolnym w M. (od 1 września 2023 r.) oraz Szkoła Podstawowa nr [...] w M. (przed 1 września 2023 r.), c) Przedszkole – to Przedszkole w Zespole Szkolno-Przedszkolnym w M. (od 1 września 2023 r.) oraz Przedszkole Samorządowe nr [...] w M. (przed 1 września 2023 r.). W odpowiedzi na powyższy wniosek, pismem z dnia 2 października 2023 r. organ poinformował, że w zakresie objętym punktami 1-7 żądane dane zostaną udostępnione w terminie do 17 listopada 2023 r. Powyższe wynika z faktu, iż zakres żądanych informacji jest obszerny i wielowątkowy. Wydobycie żądanych dokumentów i danych wymaga znacznego nakładu czasu i zaangażowania pracowników organu, przy czym ze względu na rozpoczęcie roku szkolnego i związany z nim nadmiar obowiązków, przygotowanie żądanych danych w ustawowym terminie wiązałoby się z nakładem wielogodzinnej pracy, kosztem bieżących czynności jednostki. Odnośnie do punktu 8 organ podał, że tak sformułowany wniosek nie może zostać zrealizowany w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż w istocie nie wskazuje, jakich dokładnie informacji publicznych domaga się udostępnienia wnioskodawca. Wniosek o dostęp do informacji publicznej powinien być jasno sformułowany, aby możliwe było precyzyjne określenie przedmiotu i zakresu żądania. Organ podał, że zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, w sytuacji gdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest niejasny uznać należy, że nie dotyczy on informacji publicznej (por. wyrok NSA z 30 października 2018 r., I OSK 59/17, CBOSA). W takiej sytuacji nie ma możliwości wezwania do uzupełnienia braków wniosku w oparciu o art. 64 § 2 k.p.a., a za wystarczającą formę odniesienia się do takiego wniosku, należy uznać pismo informacyjne skierowane do wnioskodawcy o braku możliwości zastosowania do wniosku przepisów u.d.i.p. (por. wyrok NSA z 10 stycznia 2007 r., sygn. akt I OSK 50/06, CBOSA). W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 2 października 2023 r. Stowarzyszenie zwróciło się z prośbą o udostępnienie informacji bez zbędnej zwłoki (zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) w takim zakresie, w jakim jest to możliwe. Podniesiono, że lista nauczycieli (pkt 6 wniosku) nie jest informacją obszerną ani wielowątkową, zatem brak jest podstaw do udostępniania jej dopiero po 2 miesiącach. Z kolei inne wnioskowane dokumenty (protokoły kontroli) powinny zgodnie z art. 8 ust. 3 u.d.i.p. być dostępne w BIP organu. Nadto, prawidłowa organizacja pracy organu, która zapewni realizację obowiązków ustawowych (takim obowiązkiem też jest udostępnianie informacji publicznej), spoczywa na organie. Z kolei w punkcie 8 wniosku wyraźnie wskazano o jakie pisma chodzi - tj. wszystkie wymieniane między określonymi organami. W dniu 5 października 2023 r. stowarzyszenie Stowarzyszenie K. złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w M. w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 18 września 2023 r., zarzucając organowi naruszenie przepisów: - art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek, - art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej jako: "UDIP") w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki - w zakresie punktów 1-7 wniosku, - art. 10 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1 oraz art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a-c UDIP w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja publiczna nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, tj. każda informacja o sprawach publicznych, jest udostępniana na wniosek - w zakresie punktu 8 wniosku. Mając na uwadze powyższe stowarzyszenie wniosło o: - zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia 8 września 2023 r. bez zbędnej zwłoki, - stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, - zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych, - wymierzenie organowi grzywny w razie stwierdzenia, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o oddalenie skargi, ewentualnie w przypadku uwzględnienia skargi stwierdzenie, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszenie prawa i niewymierzanie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a. Organ przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania oraz podał, że zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. W myśl art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Jak podał organ, w niniejszej sprawie w ustawowym terminie 14 dni poinformowano stronę skarżącą, że informacje żądane w punktach 1 - 7 wniosku z dnia 18 września 2023 r. zostaną mu udostępnione do dnia 17 listopada 2023 r. Tym samym strona skarżąca ma wiedzę, że wniosek w tym zakresie w istocie został rozpoznany pozytywnie. Ze względu jednak na obszerność i wielowątkowość wniosku żądane dane zostaną udostępnione w terminie późniejszym. Ponadto w zakresie udostępnienia informacji z punktów 1 - 7 wniosku organ wyraźnie wskazał konkretny odcinek czasowy z podaniem jednoznacznej daty końcowej udzielenia informacji, a to "w terminie do 17 listopada 2023 r." Takie określenie terminu pozwala organowi na wcześniejsze udzielenie części lub całości żądanych dokumentów, w miarę przebiegu procesu ich odszukiwania, selekcjonowania, analizy i ewentualnej anonimizacji danych wrażliwych. Organ wyjaśnił, że żądane w punktach 1- 7 informacje mają szeroki i wielowątkowy zakres. Dotyczą bowiem w istocie dwóch placówek, a to Szkoły Podstawowej nr [...] w M. i Przedszkola Samorządowego nr [...] w M., których dokumenty i wszystkie sprawy związane z funkcjonowaniem Przedszkola Samorządowego nr [...] dla Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego były dostępne dopiero po połączeniu tych placówek od dnia 1 września 2023 r. w Zespół Szkolno - Przedszkolny. Dodatkową trudność w odszukaniu żądanych dokumentów stwarza okoliczność, iż Zespół Szkolno-Przedszkolny został utworzony zaledwie 1,5 miesiąca temu, a dokumenty związane z funkcjonowaniem ww. placówek przekazano Dyrektorowi Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w formie nieuporządkowanego zbioru. Odnalezienie żądanych dokumentów, ich wyselekcjonowanie, analiza i ewentualna anonimizacja pod kątem ochrony danych wiąże się zatem z koniecznością wykonania czasochłonnych, merytorycznych czynności. Ponadto część pracowników administracyjnych przebywa na urlopach, co powoduje, że zebranie żądanych dokumentów wymaga czasu. Odnosząc z kolei do zarzutów dotyczących nieudzielenia informacji żądanych w punkcie 8 wniosku organ wskazał, że wniosek o udzielenie informacji publicznej może mieć dowolną postać, o ile zaś wynika z niego w sposób jasny, co jest jego przedmiotem (por. wyrok NSA z 16 marca 2009 r., sygn. akt I OSK 1277/08, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 5 marca 2020 r. II SAB/Go 206/19). Podmiot zobowiązany jest związany treścią wniosku i nie jest upoważniony do żądania od wnioskodawcy sprecyzowania lub uzupełnienia wniosku. W ocenie organu wniosek Skarżącego o udzielenie informacji publicznej w zakresie punktu 8 nie zawiera precyzyjnego określenia zakresu żądanych informacji. Nadto zgodnie z orzecznictwem administracyjnym, nie stanowią informacji publicznej dokumenty wewnętrze rozumiane jako informacje o charakterze roboczym (zapiski, notatki), które zostały utrwalone w formie tradycyjnej lub elektronicznej i stanowią pewien proces myślowy, proces rozważań, etap wypracowywania finalnej koncepcji, przyjęcia ostatecznego stanowiska. Zdaniem organu, nie można wykluczyć, że w zbiorze dokumentów, o które wnioskuje strona skarżąca w punkcie 8 wniosku, znajdują się dokumenty mające charakter dokumentów wewnętrznych. Według organu, w okolicznościach sprawy nie miało miejsce rażące naruszenie prawa, bowiem w ustawowym terminie organ poinformował stowarzyszenie, że żądane dokumenty zostaną udostępnione do dnia 17 listopada 2023 r., zaś w zakresie punktu 8 wniosku uznał, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, gdyż tak sformułowany wniosek nie spełnia minimalnych wymogów pozwalających organowi na jasne zidentyfikowanie zakresu wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023 r. poz. 1634, dalej: P.p.s.a.) sprawa niniejsza ze skargi na bezczynność została rozpoznana w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 i w zw. z art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z kolei w myśl art. 149 § 1 P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Według § 1a powołanego przepisu jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wedle zaś § 1b art. 149 Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2 może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Zgodnie z § 2 art. 149 Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości lub w części (art. 151 P.p.s.a.). Zauważyć również należy, że stosownie do art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2022 r. poz. 902, dalej: u.d.i.p) do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy P.p.s.a., z tym że: 1) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi, 2) skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę. Skarga do sądu administracyjnego na bezczynność w przedmiocie dostępu do informacji publicznej nie wymaga poprzedzenia jej środkiem zaskarżenia wskazanym w art. 52 P.p.s.a. Skarga w przedmiotowej sprawie okazała się bezzasadna. Prawo dostępu do informacji publicznej wyrażone zostało w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, który stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Sposób realizacji prawa do informacji publicznej określa ww. ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Rozpatrzenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej wymaga ustalenia następujących kwestii: czy adresat wniosku jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia żądanej informacji, czy przedmiot wniosku dotyczy informacji publicznej, czy żądana informacja publiczna znajduje się lub może się znajdować w posiadaniu zobowiązanego podmiotu, czy jest to informacja prosta czy przetworzona, czy udostępnienie żądanych informacji nie podlega ograniczeniu ze względu na wartości prawnie chronione, czy organ posiada środki techniczne umożliwiające udostępnienie informacji w sposób wskazany przez wnioskodawcę. Jeśli zatem przedmiotem żądania wnioskodawcy jest informacja publiczna w rozumieniu ww. ustawy, a organ będący adresatem wniosku taką informację posiada, udostępnia ją w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Udostępnienie informacji następuje w formie czynności materialno-technicznej i nie wymaga podjęcia jakiegokolwiek rozstrzygnięcia. Jeśli natomiast udostępnienie informacji publicznej jest niedopuszczalne z przyczyn określonych w ustawie, organ powinien odmówić udostępnienia informacji publicznej, co wymaga podjęcia rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Podstawy do wydania takiej decyzji zachodzą na przykład w sytuacji, gdy żądana informacja, pomimo posiadania walorów informacji publicznej, jest informacją chronioną na zasadach przewidzianych w art. 5 ust. 1 lub ust. 2 u.d.i.p. Nie wydaje się natomiast decyzji odmownej w sytuacji, w której żądana informacja nie posiada waloru informacji publicznej lub gdy adresat wniosku nie posiada żądanej informacji publicznej, a także gdy wnioskodawca żąda udzielenia informacji publicznych, w stosunku do których dostęp odbywa się na odrębnych zasadach. Obowiązkiem organu jest wówczas zawiadomić wnioskodawcę o przyczynie, która uniemożliwia zrealizowanie wniosku. W konsekwencji stan bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej oznacza sytuację, w której "mimo upływu ustawowych terminów nie udostępnia żądanej informacji w sposób i formie zgodnych z wnioskiem, nie wydaje decyzji, gdy zachodzą podstawy do odmowy udostępnienia informacji publicznej z przyczyn wskazanych w art. 5 u.d.i.p. albo umorzenia postępowania w przypadku przewidzianym w art. 14 ust. 2 tej ustawy, bądź nie informuje wnioskodawcy o tym, że objęta wnioskiem informacja nie stanowi informacji publicznej i nie podlega udostępnieniu w trybie przepisów powołanej ustawy" (wyrok NSA z dnia 21 lipca 2017 r., sygn. akt I OSK 2808/15, Lex nr 2348878); jak też sytuację, gdy podmiot zobowiązany nie podejmuje żadnych działań wobec wniosku o udostępnienie informacji publiczne lub odmawia jej udzielenia w nieprzewidzianej prawem formie prawnej (tak wyrok NSA z dnia 29 maja 2018 r., sygn. akt I OSK 1998/16, Lex nr 2509307). Odnosząc powyższe do okoliczności rozpatrywanej sprawy należało stwierdzić, że po pierwsze, Dyrektor Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w M. stanowi podmiot zobowiązany – co do zasady – do udostępniania informacji publicznej, w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. Po drugie, materia stanowiąca przedmiot wniosku – w zakresie pkt 1-7 wniosku – dotyczy informacji publicznej rozumieniu art. 61 ust. 1 Konstytucji RP i art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Niewątpliwie zatem wniosek strony skarżącej w zakresie pkt 1-7 Dyrektor Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w M. powinien był potraktować jako wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Okoliczność powyższa nie jest zresztą sporna w sprawie. Sporne pozostawało natomiast to, czy organ pozostawał w bezczynności, ze względu na skierowane do skarżącej powiadomienie o przedłużeniu terminu udzielenia informacji. W tym zakresie stan sprawy jest następujący: W dniu 18 września 2021 r. strona skarżąca zwróciła się mailowo z opisanym na wstępie wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. Pismem z dnia 2 października 2023 r. organ poinformował wnioskodawcę, że w zakresie objętym punktami 1-7 żądane dane zostaną udostępnione w terminie do 17 listopada 2023 r. wskazując, że zakres żądanych informacji jest obszerny i wielowątkowy, wydobycie żądanych dokumentów i danych wymaga znacznego nakładu czasu i zaangażowania pracowników organu, a nadto ze względu na rozpoczęcie roku szkolnego i związany z nim nadmiar obowiązków, przygotowanie żądanych danych w ustawowym terminie wiązałoby się z nakładem wielogodzinnej pracy, kosztem bieżących czynności jednostki. Pismem z dnia 2 października 2023 r. wnioskodawca powtórzył żądanie zawarte we wniosku z dnia 18 września 2023 r. W dniu 5 października 2023 r. Stowarzyszenie K. złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w M. w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 18 września 2023 r. W kontekście powyższego ponownie zauważyć należy, że zgodnie z art. 13 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, a jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. W przedmiotowej sprawie wniosek o informację publiczną wpłynął do organu 18 września 2023 r., co oznacza, że termin udzielenia informacji upływał 2 października 2023 r. W tym terminie jednak podmiot zobowiązany powiadomił wnioskodawcę o przedłużeniu terminu udostępnienia informacji do 2 miesięcy, podając przyczyny przedłużenia terminu, stosownie do wymogów art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Zdaniem Sądu Dyrektor doprowadził tym samym do skutecznego przedłużenia terminu udostępnienia informacji publicznej. Odnosząc się w tym miejscu do zarzutów skargi, w której zakwestionowano przyczyny przedłużenia terminu, Sąd wskazuje, że norma wynikająca z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. umożliwia przedłużenie terminu podmiotowi zobowiązanemu do udzielenia informacji publicznej, wiążąc to uprawnienie z obowiązkiem podania przyczyn przedłużenia terminu. Z normy tej nie wynika w szczególności obowiązek "wykazania" czy "udowodnienia" przyczyn przedłużenia terminu. W ocenie Sądu za uprawnione należy uznać działanie podmiotu zobowiązanego, który wobec wniosku rozbudowanego, dotyczącego co najmniej kilku informacji/dokumentów przedłuża termin udzielenia informacji, niezależnie od tego, że poszczególne informacje mają charakter informacji prostych. Również w orzecznictwie sądów administracyjnych dostrzeżono, że wielowątkowość wniosku jest uzasadnioną podstawą do przedłużenia termin do rozpoznania wniosku do maksymalnie dwóch miesięcy (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 26 lipca 2023 r., II SAB/Go 74/23, orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd nie podziela stanowiska skarżącego, który twierdził, że przedłużenie terminu odpowiedzi na wniosek miało charakter "automatyczny" i na nadmiernie długi czas. Jak wskazano powyżej, wniosek skarżącego stowarzyszenia jest wielowątkowy; wymagał kwerendy dokumentów oraz analizy ich treści w zakresie treści pytań, jak też przygotowania ich do udostępnienia. Podkreślenia wymaga również, że przedłużając czas udostępnienia informacji publicznej "do dnia 17 listopada 2023 r.", podmiot zobowiązany wskazał jedynie maksymalny, a nie rzeczywisty termin udostępnienia informacji, co mogło nastąpić wcześnie. Warto w tym kontekście dostrzec również specyfikę podmiotu, do którego skarżące stowarzyszenie zwróciło się z wnioskiem o udzielenie informacji. Dyrektor Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w M. nie jest typowym organem władzy publicznej - organem administracji publicznej, posiadającym własny urząd, który obsługiwałby ten organ, lecz zakładem administracyjnym, prowadzącym działalność oświatową. W tego rodzaju podmiotach obsługa administracyjna zwykle nie jest rozbudowana i służy organizowaniu podstawowej działalności zakładu. Ta ostatnia kwestia oczywiście w żaden sposób nie umniejsza obowiązków informacyjnych wynikających z regulacji dostępu do informacji publicznej w odniesieniu do skarżonego organu, a z drugiej strony - nie usprawiedliwia "z góry" przedłużania terminu załatwiania wniosku o informację publiczną. Niemniej jednak, w tym konkretnym przypadku ma znaczenie dla oceny przedłużenia terminu udzielenia informacji publicznej, którego Sąd nie kwestionuje. W tej sytuacji, skoro strona skarżąca, przed upływem przedłużonego terminu, wniosła skargę na bezczynność, należało uznać ją za przedwczesną i z tej przyczyny za bezzasadną w zakresie odpowiedzi na wniosek strony skarżącej z 18 września 2023 r. co do punktów 1-7. Co się tyczy odpowiedzi na wniosek w zakresie punktu 8 Sąd podziela stanowisko podmiotu zobowiązanego, że nie sformułowano w nim żądania wskazującego na konkretną informację publiczną. W ocenie Sądu żądanie kopii/skanów wszystkich pism (wniosków, stanowisk, żądań i innych pism niezależnie od trybu ich kierowania) wymienianych między Dyrektorem Przedszkola a Burmistrzem Miasta i Gminy Myślenice w podanym okresie czasu stanowi w istocie żądanie dostępu do zbioru dokumentów, nie zaś konkretnego dokumentu lub sprawy publicznej, której dokument/dokumenty miałby/miałyby dotyczyć (por. wyrok WSA w Krakowie z 16 listopada 2021 r., II SAB/Kr 157/21, wyrok WSA w Warszawie z 13 listopada 2015 r., II SAB/Wa 736/15, orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro więc w piśmie z 2 października 2023 r., podmiot zobowiązany odniósł się do żądania wyrażonego w punkcie 8 wniosku z 18 września 2023 r., informując, że nie dotyczy ono informacji publicznej, Sąd przyjął, że i w tym zakresie organ nie dopuścił się bezczynności. Wobec tego skarga podlegała oddaleniu, o czym Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 P.p.s.a.