II SAB/Kr 273/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędzia WSA Krystyna Daniel Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2014 r. sprawy ze skargi Z. N. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie wydania aktu administracyjnego w postępowaniu odwoławczym postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej Z. N. kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 21 grudnia 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 1352/12 uchylił decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 3 sierpnia 2012 r. znak [...], którą Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżoną decyzję Starosty [...] z dnia 10 czerwca 2011 r. o odmowie udostępnienia Z. N. informacji publicznej w zakresie dotyczącym udostępnienia informacji obejmującej oznaczenie ewidencyjne nieruchomości w rejestrach zawierających wykaz decyzji Starosty [...] wydanych w okresie od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 16 maja 2011 r. o pozwoleniu na budowę dla nieruchomości położonych na obszarze Miasta i Gminy [...]. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26 czerwca 2013 r. sygn. akt I OSK 520/13 oddalił skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] od powyższego wyroku. Akta sprawy wraz z prawomocnymi wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i Naczelnego Sadu Administracyjnego zostały zwrócone organowi dnia 21 sierpnia 2013 r. Z. N. pismem z dnia 26 września 2013 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie ponownego rozpoznania sprawy z odwołania od decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej po uchyleniu decyzji Kolegium Odwoławczego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 grudnia 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 1352/12. Skarżąca wniosła o zobowiązanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w terminie określonym przez Sąd do ponownego rozpoznania odwołania od decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, jak również o stwierdzenie, że bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] miała charakter rażącego naruszenia prawa oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania. Skarżąca przedstawiła dotychczasowy przebieg postępowania. Nadto podniosła, że zgodnie z postanowieniem art. 16 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] było zobligowane do rozpoznania sprawy z odwołania od decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej po uchyleniu decyzji Kolegium Odwoławczego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w terminie 14 dni od daty otrzymania zwrotu akt sprawy z sądu administracyjnego. Kontynuując jednak szereg bezprawnych działań nakierowanych na uchylenie się od merytorycznego rozstrzygnięcia odwołania od decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, organ odwoławczy pozostaje w bezczynności z ponownym rozpoznaniem odwołania przez okres przekraczający już ponad dwukrotnie termin wyznaczony przez ustawodawcę dla rozpoznania odwołania od decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, co czyni niniejszą skargę i wnioski w niej zawarte zasadnymi. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o umorzenie postępowania. Kolegium Odwoławcze podało, że w dniu 10 października 2013 r. wydało decyzję znak: [...], którą utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 10 czerwca 2011 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej w zakresie oznaczenia ewidencyjnego nieruchomości, zamieszczonego w prowadzonym rejestrze decyzji o pozwoleniu na budowę znak: [...]. Organ podniósł, że zgodnie z przyjętą w orzecznictwie wykładnią prawną, przy rozpoznawaniu skargi na bezczynność sąd administracyjny uwzględnia stan faktyczny i prawny sprawy w dniu wydania orzeczenia. Tym samym w przypadku, gdy decyzja została wydana po wniesieniu skargi, ale przed jej rozpoznaniem przez sąd, postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe, z uwagi na brak możliwości zastosowania przez sąd trybu przewidzianego w art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2006 r., sygn. I OSK 480/06, opubl. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W ocenie Kolegium Odwoławczego zarzucana bezczynność tego organu już nie istnieje, co uzasadnia umorzenie postępowania sądowego w sprawie bezczynności na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W piśmie procesowym Kolegium Odwoławczego z dnia 4 lutego 2014 r. wniósł organ o odrzucenie skargi, argumentując to brakiem wezwania przez skarżącą organu do usunięcia naruszenia prawa, wymaganego art. 37 § 1 K.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej daje w skrócie "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w wyżej wymienionych przypadkach. Warunkiem formalnym skutecznego wniesienia skargi jest wyczerpanie przez stronę skarżącą środków zaskarżenia poprzedzających wniesienie skargi w danej sprawie. Taki obowiązek wynika wprost z art. 52 P.p.s.a. Nie ulega przy tym wątpliwości, że ta sprawa dotyczy skargi na bezczynność organu w zakresie braku wydania decyzji administracyjnej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]. Zgodnie z art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), dalej zwanej w skrócie "u.d.i.p.", do decyzji wydawanej w I instancji przez organ w zakresie dostępu do informacji publicznej, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego z określonymi zmianami, które to zmiany opisane zostały w art. 16 ust. 2 pkt 1-2 u.d.i.p. i nie dotyczą one postępowania w przedmiocie wezwania do usunięcia naruszenia prawa opisanego w art. 37 K.p.a. Art. 36 i 37 K.p.a. wprost stosuje się do postępowania zainicjowanego odwołaniem od decyzji w przedmiocie dostępu do informacji publicznej. Zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie służy stronie prawo wniesienia zażalenia do organu wyższej instancji, a jeżeli nie ma organu wyższego stopnia – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Nie ma organu wyższej instancji nad samorządowymi kolegiami odwoławczymi, tym niemniej prawidłowe wniesienie skargi na bezczynność takiego organu także musi być poprzedzone postępowaniem, umożliwiającym temu organowi usunięcie nieprawidłowości. Takie stanowisko zajęto również w orzecznictwie sądowym (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 grudnia 2011 r., sygn. akt II GSK 1649/11, opub. w LEX nr 1151663 z tezą: "1. W przypadku bezczynności ministra oraz samorządowego kolegium odwoławczego nie ma zastosowania przepis art. 37 § 1 k.p.a., bowiem w stosunku do takiego organu nie ma organu wyższego stopnia. W tej sytuacji, stosując zasadę autokontroli działania organu oraz pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego, należy przyjąć, że przed wniesieniem skargi należy wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa polegającego na niezałatwieniu sprawy w terminie na podstawie art. 52 § 3 p.p.s.a."). Takie też stanowisko prezentowane jest w doktrynie (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2008, 9 wydanie, s. 835), jak i w szerokim zakresie orzecznictwo sądowe (np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 7 listopada 2005 r., sygn. II SAB/Op 13/05, opubl. ONSAiWSA 2006, Nr 4, poz. 104; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 29 stycznia 2008 r., sygn. akt II SAB/Ol 28/07, opub. w LEX nr 340131; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2009 r., sygn. akt I SAB/Wa 269/09, opub. w Wspólnota 2010/1/36). Ponieważ w tej sprawie skarżąca nie poprzedziła wniesienia skargi do Sądu na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wezwaniem tego organu do usunięcia naruszenia prawa, stąd skarga ta podlega odrzuceniu. Sąd w każdym przypadku odrzuca skargę, jeżeli strona wnosząca taką skargę nie wyczerpała poprzedzającego jej wniesienie administracyjnego trybu zaskarżenia (art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.). W przypadku odrzucenia skargi Sąd nie bada sprawy merytorycznie. Sąd tylko informacyjnie podaje, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 10 października 2013 r. rozpoznało odwołanie Z. N., a brak rozpoznania tego odwołania był przedmiotem skargi na bezczynność tego organu. Stronie niezadowolonej z wydanej decyzji przez Kolegium Odwoławcze, służy prawo wniesienia w wyznaczonym terminie skargi do sadu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w związku z art. 52 § 2 – 4 P.p.s.a. oraz art. 37 § 1 K.p.a. Sąd skargę odrzucił. W przypadku odrzucenia skargi, Sąd na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zwraca z urzędu skarżącej kwotę uiszczonego przez nią wpisu.