III SA/Kr 1047/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. K. o wstrzymanie wykonania rozkazu personalnego w sprawie ze skargi K. K. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 16 sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie obniżenia dodatku służbowego p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego. Skarżący K. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na wydany przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w dniu 16 sierpnia 2018 r. rozkaz personalny nr [...] utrzymujący w mocy rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 2018 r. nr [...] obniżający skarżącemu z dniem 1 sierpnia 2018 r. dodatek służbowy przyznany na czas nieokreślony o 20 % tj. o kwotę 140 zł miesięcznie do wysokości 560 zł miesięcznie. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania ww. rozkazu, który nie został uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei według § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia – "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki" - wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie przedstawionych okolicznościach, zobrazowanych przez zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy. Taka konkretyzacja jest obowiązkiem wnioskodawcy (por. postanowienia NSA: z dnia 4 lipca 2012 r., II FZ 456/12; z dnia 26 lutego 2015 r., II FZ 2137/14; z dnia 14 kwietnia 2015 r., II FZ 207/15; z dnia 22 lipca 2015 r., II FZ 497/15). Na wnioskodawcy spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku. Obowiązkiem sądu jest natomiast wszechstronna i wnikliwa ocena argumentów przedstawionych przez wnioskodawcę, jak również wynikających z akt sprawy. W sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie można przenosić całego ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd. W niniejszej sprawie skarżący w żaden sposób nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (rozkazu personalnego). W szczególności nie podał jaką szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może wywołać wykonanie tego rozkazu. Brak uzasadnienia przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania rozkazu personalnego uniemożliwia Sądowi jego merytoryczną ocenę. Wobec tego, że skarżący nie wykazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu przez zaskarżony rozkaz personalny znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – na mocy przepisu art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.