III SA/Kr 1136/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski (spr.) Sędziowie NSA Krystyna Kutzner WSA Barbara Pasternak Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi K. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 14 lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów skargę oddala Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia 14 lipca 2011 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania K. P., utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2011 r. znak: [...] orzekającą o zmianie danych ewidencyjnych objętych operatem ewidencji gruntów dla obrębu T, gmina I w zakresie zmiany użytku w działce nr [...]. Jako podstawę prawną decyzji organ II instancji wskazał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa), oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. – Dz.U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm., dalej p.g.k.). Uzasadniając decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wskazał następujące okoliczności faktyczne i motywy prawne przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia. Starosta działając na wniosek T. O. decyzją z dnia [...] 2011 r. znak: [...] orzekł o: "zmianie danych ewidencyjnych objętych operatem ewidencji gruntów dla obrębu T gmina I dot. zmiany użytku w działce nr [...] o pow. 2.3285 ha, w tym: B/R I-0.2719 ha, S/R I-0.2553 ha, R I-1.8013 ha na: B/R I-0.2719 ha, R I-2.0566 ha". Podstawą wprowadzenia zmian był operat pomiarowy przyjęty do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 18 marca 2011 r. pod numerem [...] sporządzony przez geodetę uprawnionego mgr G. G. Od ww. decyzji odwołanie złożył K. P. podnosząc w nim, iż: "zaskarżona decyzja zawiera błędną analizę faktów i w oparciu o nią traktuje wnioskodawcę T. O. jak właściciela i inwestora nowego budynku mieszkalnego na działce [...] i dla tego budynku wykonuje inwentaryzację powykonawczą". Zarazem odwołujący nie kwestionował zasadności dołączenia powierzchni nieistniejącej sadu do użytku R I-2.0566 ha. Rozpatrując odwołanie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego ustalił, że decyzja Starosty z dnia [...] 2011 r. wydana została w następujących okolicznościach. T. O. – współwłaścicielka działki nr [...] położonej w obrębie T, 24 marca 2011 r. zgłosiła zmianę danych w ewidencji gruntów i budynków w stosunku do ww. działki, w zakresie użytków gruntowych oraz dotyczącą ujawnienia budynków mieszkalnych posadowionych na działce nr [...]. Do zgłoszenia załączyła operat pomiarowy przyjęty do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dnia 18 marca 2011 r. pod numerem [...]. Działka nr [...] położona w obrębie T ujawniona jest w jed. rejestrowej nr [...], w której jako współwłaściciele figurują: M. A. c. T. i M. w 1/16 cz., T. S. O. c. T. i C. w 1/4 cz., K. P. s. T. i M. w 1/16 cz., Ł. P. s. T. i M. w 1/16 cz., M. P. s. T. i M. w 1/16 cz., J. Z. W. s. T. i C. w 1/4 cz. oraz R. P. W. s. P. i Z. w ¼ cz. Działka ta jest zabudowana dwoma budynkami mieszkalnymi (nr 3 i nr 3A). Natomiast z akt sprawy wynika, iż w operacie ewidencyjnym ujawniony był jedynie budynek nr 3. Dlatego też celem prowadzonego postępowania była aktualizacja operatu ewidencyjnego dot. działki nr [...] położonej w obrębie T na podstawie przedłożonego przez Wnioskodawczynię T. O. operatu pomiarowego [...]. Operat ten był wykonany w celu inwentaryzacji powykonawczej budynków nr 3 i nr 3A posadowionych na działce nr [...] wraz z urządzeniami funkcjonalnie związanymi z tymi budynkami. Z operatu tego wynikały również zmiany w zakresie użytków gruntowych. Na podstawie przedstawionych akt przez Starostę Organ odwoławczy ustalił, że w zakresie wykazania w operacie ewidencji gruntów i budynków, budynku o numerze porządkowym 3A na działce [...], zmiana została wprowadzona do ewidencji w drodze czynności materialno-technicznej Starosty. Dowodzi tego znajdujące się w aktach sprawy (k. 8) zawiadomienie z dnia 26 maja 2011 r. Starosty Powiatowego o zmianach danych w ewidencji gruntów i budynków. Natomiast co do zgłoszonej przez T. O. zmiany w zakresie użytków gruntowych na działce [...], Starosta w trybie § 47 ust. 3 Rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków wszczął postępowanie administracyjne, o którym zawiadomił wszystkich współwłaścicieli działki figurujących w ewidencji. W zawiadomieniu poinformowano o wszczęciu postępowania w sprawie aktualizacji operatu ewidencji gruntów z wniosku T. O. dot. zmiany użytku w działce [...] obręb T, gmina I w oparciu o operat pomiarowy z dnia 18 marca 2011 r. [...] powykonawczej inwentaryzacji budynków mieszkalnych sporządzony przez uprawnionego geodetę. W oparciu o ten operat, z którego wynikały także dane dotyczące zmian użytków na działce [...] decyzją Starosty z dnia [...] 2011 r. wprowadzona została zmiana użytku. Oznaczony w dotychczasowej ewidencji użytek S/RI – sad o powierzchni 0.2553 ha, z uwagi na zmianę sposobu użytkowania włączony został do użytku gruntowego o charakterze rolnym o symbolu RI, który w miejsce dotychczasowej powierzchni 1.8013 ha, uzyskał nową powierzchnię 2.0556 ha (1.8013+0.2553 ha). Przytaczając treść przepisów art. 20, 22 ust. 3, art. 2 pkt 8 i, art. 4 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz postanowienia § 46 i 35 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Rolnictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 434), podkreślił organ odwoławczy, że wprowadzona decyzją zmiana w zakresie użytków gruntowych na działce [...] jest w pełni uzasadniona i w istocie niekwestionowana przez składającego odwołanie, co uzasadniało utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji. Zarazem w uzasadnieniu swej decyzji Organ odwoławczy nawiązał do tych elementów odwołania złożonego przez K. P., w którym kwestionował on sformułowania zawarte w uzasadnieniu decyzji Starosty. W szczególności kwestionował sformułowanie, że został wybudowany "nowy" budynek mieszkalny oznaczony numerem porządkowym 3A, którego dane postanowiono ujawnić, a w istocie jest wybudowany w 1969 r., a budynek oznaczony Nr 3 w 1965 r. Wskazywał też na rozbieżności w usytuowaniu budynków na mapach sytuacyjnych wykonanych dla uwidocznienia w księgach wieczystych. W konsekwencji podnosił, że decyzja organu I instancji traktuje wnioskodawczynię T. O. jako właściciela i inwestora nowego budynku. W nawiązaniu do tych zarzutów odwołania, Organ odwoławczy stwierdził, że uzasadnienie decyzji zawiera nieścisłości słusznie zakwestionowane ale nie dotyczą one postępowania będącego przedmiotem decyzji organu I instancji. Decyzja nie dotyczyła bowiem wprowadzenia do operatu ewidencji zmian o charakterze podmiotowym a w szczególności nie było jej przedmiotem ujawnienie kręgu współwłaścicieli, który obrazowany jest ewidencją dotychczasową. Podkreślono, że uznanie budynku wybudowanego w 1969 r. oznaczonego numerem porządkowym 3A jako "nowego" było błędne, ale nie miało wpływu na rozstrzygnięcie decyzji Starosty, które dotyczyło wyłącznie aktualizacji użytków gruntowych. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję oraz poprzedzającą ją decyzje organu I instancji złożył K. P. Skargę oparto na zarzucie naruszenia prawa, stojąc na stanowisku, że zaskarżona decyzja ogranicza lub wręcz "wyklucza" możliwość obrony słusznych interesów jako współwłaściciela budynku mieszkalnego 3 i 3A, posadowionych na działce [...] obręb T. Uzasadniając tak sformułowany zarzut, skarżący podniósł że nie zastosowano art. 7 kpa, oraz naruszono art. 10 § 1 kpa przez dopuszczenie przez organ II instancji jako dowodu zawiadomienia o zmianach danych w ewidencji gruntów i budynków z dnia 26.05.2011 r., którego to zawiadomienia nie otrzymał i nie jest mu znane. Całe uzasadnienie skargi skupia się względem tych fragmentów uzasadnienia zaskarżonej decyzji, które dotyczą budynku Nr 3A. Zdaniem skarżącego rozstrzygnięcie decyzją I instancji dotyczy także budynku, skoro mowa o nim w uzasadnieniu decyzji, a wniosek T. O. był opisany jako wniosek właściciela a nie współwłaściciela i był złożony bez zgody i wiedzy pozostałych współwłaścicieli. Zdaniem skarżącego budynki mieszkalne były zinwentaryzowane do zasobów geodezyjnych czego dowodzi mapa geodety I. N. ze stanem na dzień 7.09.98. Podkreślono także, że organ I instancji "negocjował" ze skarżącym treść decyzji, co do jej uzasadnienia. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko, że przedmiotem postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją organu I instancji było tylko wprowadzenie zmiany w zakresie użytków gruntowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga nie jest uzasadniona. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm. – dalej ustawa ppsa), w związku z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn.zm.) przedmiot kontroli działalności administracji publicznej wywołanej skargą stanowi zgodność z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sprawując te kontrolę, stosownie do treści art. 134 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonana na powyższych zasadach kontrola zaskarżonej decyzji prowadzi do wyrażonego na wstępie wniosku o bezzasadności skargi. Zaskarżona decyzja podjęta została na podstawie ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz.U. z 2010 r., nr 193, poz. 1287 z późn.zm.) oraz wydanego na jej postawie Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454) – dalej Rozporządzenie. Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne – dalej ustawa – powierzając przepisem art.. 22 ust. 1 staroście prowadzenie ewidencji gruntów i budynków oraz gleboznawczej klasyfikacji gruntów i budynków, zarazem przepisem art. 2 pkt 8 definiuje ewidencję gruntów i budynków jako jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Podstawową zasadą ewidencji gruntów jest zasada aktualności danych objętych ewidencją gruntów. Z tych przyczyn przepisy ustawy nakładają na osoby, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 i 51 obowiązek zgłaszania właściwemu staroście wszelkiej zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni od dnia powstania zmian (art. 22 ust. 2 zd. I). Również z mocy art. 23 właściwe organy, sądy i kancelarie notarialne obowiązane są przesyłać staroście odpisy prawomocnych decyzji i orzeczeń oraz odpisy aktów notarialnych, z których wynikają zmiany danych objętych ewidencją gruntów, w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji, orzeczenia lub sporządzenia aktu notarialnego. Ustawa w przepisie art. 20 określa rodzaje danych objętych ewidencją gruntów i budynków. Zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy w zakresie gruntów ewidencja obejmuje informacje dotyczące ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. Są to tzw. dane o charakterze przedmiotowym. Stosownie do art. 20 ust. 2 pkt 1 w ewidencji gruntów wykazuje się także właścicieli, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych – inne osoby fizyczne lub prawne, w których władaniu znajdują się grunty, budynki lub ich części. Te dane określa się z kolei jako dane o charakterze podmiotowym. Ustawa nie reguluje natomiast w zasadzie sposobu i trybu zakładania i prowadzenia ewidencji gruntów oraz trybu wprowadzania w niej zmian. Obecnie czynią to przepisy powołanego Rozporządzenia z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Z brzmienia przepisu art. 24 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji wynika, że operat ewidencyjny obejmuje informacje, o których mowa w art. 20 ust. 1 (a więc w odniesieniu do gruntów opisane w pkt 1 tego przepisu wyżej przytoczonym), zawarte w ; 1) bazie danych, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 – tj. dotyczące ewidencji gruntów i budynków (katastru nieruchomości), 2) zbiorze dokumentów uzasadniających wpisy do bazy danych. Przepisy powołanego Rozporządzenia określają części składowe operatu ewidencyjnego (§ 20). W ramach części operatu stanowiącej operat geodezyjno-prawny, wyróżnia się tzw. rejestr gruntów – stanowiący raport o danej działce ewidencyjnej w zakresie jej danych podmiotowych i przedmiotowych (§ 20 ust. 1, § 22, § 23 ust. 1 i 2). Zgodnie z § 63 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia, do danych ewidencyjnych dotyczących budynku stanowiącego część składową gruntu należy m.in. numer porządkowy, którym oznaczony został budynek w trybie przepisów o numeracji nieruchomości. Te dane w świetle § 60 ust. 2 pkt 1 należą do danych ewidencyjnych działki ewidencyjnej, wchodzącej w skład nieruchomości zabudowanej i zawarte są w rejestrze gruntów i kartotece budynków (§ 23 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 63 ust. 1, § 26 ust. 1). Natomiast tzw. opisowo-kartograficzna część operatu składa się z odpowiedniego fragmentu mapy, określającej m.in. granice określonej działki i jej numer a także kontury budynków (§ 20, § 21, § 28). Rozporządzenie w § 44 pkt 2 nakłada na starostę obowiązek utrzymania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje przez wprowadzenie z urzędu lub na wniosek udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych (§ 45 ust. 1 przy czym w myśl ust. 2 do aktualizacji operatu ewidencyjnego stosuje się odpowiednio przepisy § 35. Ten ostatni przepis określa jakie dokumenty i materiały stanowią materiały źródłowe dla założenia ewidencji gruntów i budynków. Wyjaśnione już zostało w orzecznictwie sądowo administracyjnym (por. np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 2007.04.10, sygn. IV SA/Wa 1811/06 Lex nr 337767, czy wyrok WSA w Krakowie z 2008.04.16 sygn. III SA/Kr 119/08 Lex nr 510289), że wprowadzenie zmian danych ewidencyjnych zgodnie z przepisami rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów może nastąpić w dwojakim trybie: albo w trybie czynności materialno-technicznej w postaci wprowadzenia do bazy danych zmian na podstawie udokumentowanego zgłoszenia zmiany, o którym organ tylko powiadamia (§ 48, § 49) albo w drodze decyzji. Tę drugą formę rozstrzygnięcia, zgodnie z przepisem § 47 ust. 3 stosuje organ wtedy, gdy aktualizacja operatu ewidencyjnego wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów. Wówczas starosta przeprowadza postępowanie administracyjne w sprawie aktualizacji, które kończy się decyzją wprowadzenia zmiany lub odmawiającą wprowadzenia żądanej zmiany, względnie umorzeniem postępowania wszczętego z urzędu, gdy po jego przeprowadzeniu stwierdzono brak podstaw do wprowadzenia zmiany. Z przedstawionych akt administracyjnych wynika, że tylko w odniesieniu do zmian ewidencji gruntów związanych ze zmianą użytków gruntowych, w związku z wnioskiem T. O. (określonej zresztą w uzasadnieniu decyzji organu I instancji jako współwłaścicielka, a nie właścicielka działki [...]), zawiadomieniem z dnia 29 marca 2011 r. doręczonym m.in. skarżącemu 1.04.2011 r., z powołaniem m.in. na art. 61 kpa Starosta wszczął postępowanie administracyjne. Z treści zawiadomienia wyraźnie wynika, że wszczęto postępowanie administracyjne "w sprawie aktualizacji operatu ewidencji gruntów dot. zmiany użytku w działce nr [...]". Zaskarżona decyzja zapadła zatem w postępowaniu administracyjnym wszczętym w zakresie wprowadzenia w ewidencji gruntów zmian dotyczących aktualizacji danych co do użytku gruntów, a nie zmian danych podmiotowych (co do własności), czy zmian przedmiotowych ale dotyczących numerów porządkowych budynków na działce [...]. Zgodnie z powołanym wyżej przepisem art. 134 § 1 ppsa Sąd wprawdzie nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, jednakże jest uprawniony do rozstrzygania wyłącznie w granicach danej sprawy, które wyznacza kontrolowany akt. Przedmiot sprawy w rozumieniu art. 134 § 1 ppsa wyznacza przedmiot rozstrzygnięcia, a ten w zaskarżonej decyzji dotyczył wyłącznie aktualizacji danych co do użytków gruntowych na działce [...] i odpowiadał zakresowi wszczętego postępowania. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowane jest stanowisko, że sąd uprawniony jest do rozstrzygania wyłącznie w granicach danej sprawy i nie może swymi ocenami prawnymi wkraczać w sprawę inną, niż ta, która była przedmiotem postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją (Por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22.06.2011 r. II FSK 344/10 Lex nr 1098679, z 16.02.2011 r. I OSK 1454/10 Lex nr 1070762, czy z 9.12.2010 I GSK 715/09 Lex nr 744862). Z tego punktu widzenia zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego a w szczególności przepisów § 67; 68 ust. 1 pkt 1 i 2 Rozporządzenia w związku z ust. 6 i wydanym w oparciu o ten przepis załącznikiem Nr 6 określającym zasady zaliczania gruntów do poszczególnych użytków gruntowych, a w szczególności zasady określania rodzajów użytków rolnych. Zresztą rozstrzygnięcie co do zmiany użytku gruntowego będące przedmiotem decyzji nie jest przez skarżącego kwestionowane jako odpowiadające rzeczywistemu stanowi na gruncie. Natomiast dostrzeżone w uzasadnieniu decyzji organu I instancji przez skarżącego i Organ odwoławczy uchybienia w postaci zawarcia stwierdzeń dotyczących zmian operatu ewidencji w zakresie danych dotyczących numeracji budynków na działce [...] i nie mających związku z przedmiotem rozstrzygnięcia odpowiadającego zakresowi wszczętego postępowania administracyjnego, nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy, tj. na treść zaskarżonej decyzji i utrzymanego nią w mocy rozstrzygnięcia I instancji. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa, podstawę uchylenia zaskarżonej decyzji z przyczyn proceduralnych może stanowić inne (poza dającym podstawę do wznowienia postępowania) naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Należy tu wskazać, że zgodnie z przepisem § 46 ust. 2 pkt 2 powołanego Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2011 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, podstawę wprowadzenia w ewidencji zmian, może stanowić opracowanie geodezyjne i kartograficzne, przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierające wykazy zmian danych ewidencyjnych. Zawartość wykazu zmian danych ewidencyjnych, określa § 46 w ust. 3, którego punkt 6 w szczególności zawiera wymóg wskazania danych ewidencyjnych, które uległy zmianie, z wyszczególnieniem danych dotychczasowych oraz danych aktualnych. Przedłożony do wniosku T. O. operat pomiarowy "inwentaryzacji powykonawczej budynków mieszkalnych wraz z przestrzennym rozmieszczeniem elementów zagospodarowania terenu na działce [...]" sporządzony przez uprawnionego geodetę, opatrzony jest klauzulą przyjęcia do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w dniu 18.03.2011 r. za nr ewid. [...], a więc spełnia formalne wymogi dokumentu, na podstawie którego może być wprowadzona zmiana. Ten dokument powołany został w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania w przedmiocie wprowadzenia zmian dotyczących użytków na działce [...] i w decyzjach obu organów. Wgląd w operat dowodzi, że jego część kartograficzna i opisowa spełnia wymagania § 46 ust. 3, a zwłaszcza pkt 6 rozporządzenia, dla zmian w zakresie użytków gruntowych przy czym zmiana użytków nie dotyczy tej części użytków, która ma charakter budowlany (B). Rozstrzygnięcie decyzji nie pozostaje w sprzeczności z dokumentem, na którym została oparta. Znajduje natomiast potwierdzenie w przedstawionych przez organ aktach, zawarta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji informacja, że w odniesieniu do zmian ewidencyjnych dotyczących numeracji budynków na działce [...] Starosta wybrał nie tryb postępowania administracyjnego, kończącego się wydaniem decyzji, lecz przewidzianą § 47 ust. 3 w zw. z § 48 ust. 1 Rozporządzenia czynność materialno-techniczną rejestracji zgłoszonej zmiany, o której dokonaniu zgodnie z § 49 ust. 1 organ winien zawiadomić podmioty określone tym przepisem. W aktach sprawy znajduje się datowany na 26 maja 2011 r. (k.8) dokument zawiadomienia o zmianach danych w ewidencji gruntów i budynków dotyczących danych ewidencyjnych i opisowych budynków. Podnoszony w skardze zarzut, że skarżący nie otrzymał tego zawiadomienia, zgodnie z art. 134 § 1 ppsa pozostaje poza granicami kognicji Sądu, gdyż wykracza poza granice sprawy wyznaczone zakresem rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji. Można tylko wskazać, że stosownie do art. 22 ust. 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, na każdym właścicielu, a zatem i współwłaścicielu ciąży obowiązek zawiadomienia organu prowadzącego ewidencję o zmianach danych objętych ewidencją, który nie obejmuje tylko zmian danych ewidencji gruntów i budynków, wynikających z decyzji właściwych organów. Jeżeli aktualny stan ewidencji gruntów i budynków co do danych ewidencyjnych dotyczących budynków stanowiących części składowe działki [...] zdaniem, któregokolwiek ze współwłaścicieli nie jest zgodny ze stanem prawnym, może domagać się wprowadzenia stosownej zmiany w oparciu o dokumenty stanowiące postawę do jej wprowadzenia, w trybie przepisów powołanego Rozporządzenia. Wbrew jednak zarzutom skargi, zaskarżona decyzja jako wydana w postępowaniu ewidencyjnym które odzwierciedla tylko aktualny stan faktyczny co do charakteru użytków gruntowych na działce [...], nie narusza, ani nie "wyklucza" jakichkolwiek uprawnień skarżącego jako jednego ze współwłaścicieli działki [...] wraz z jej częściami składowymi. W związku z granicami sprawy wyznaczanymi zaskarżoną decyzją w ramach których Sąd kontroluje jej zgodność z prawem, nie zostały naruszone przepisy art. 7 i 10 § 1 kpa, gdyż odwołanie się do istniejącego zawiadomienia o dokonanych zmianach w ewidencji w trybie czynności materialno-technicznej Starosty, nie stanowiło dowodu dla rozstrzygnięcia w przedmiocie zmian danych co do użytków gruntowych, a tylko informację Organu Odwoławczego dla strony jaki był zakres postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną odwołaniem decyzją. Z tych przyczyn skargę w oparciu o przepis art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało oddalić.