III SA/Kr 1253/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz Sędziowie WSA Dorota Dąbek WSA Janusz Kasprzycki (spr.) Protokolant st. ref. Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lipca 2015 r. sprawy ze skarg K. Ś. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 maja 2014 r. nr [...], [...], [...],[...], [...], [...], [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania skargi oddala. I Na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd na rozprawie w dniu 30 czerwca 2015 r. postanowił połączyć niniejszą sprawę ze sprawą o sygn. akt III SA/Kr 1254/14, III SA/Kr 1255/14, III SA/Kr 1256/14, III SA/Kr 1257/14, III SA/Kr 1258/14, III SA/Kr 1259/14, - do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygnaturą akt III SA/Kr 1253/14. II Zaskarżonymi postanowieniami z dnia 6 maja 2014 r. nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 58 § 1 i 2, art. 59 § 1 oraz art. 129 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn., Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) odmówiło K. Ś. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od następujących decyzji Prezydenta Miasta: - z dnia [...] 2013 r. nr [...], orzekającej o przyznaniu mu zasiłku okresowego w kwocie 271 zł miesięcznie od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 lipca 2015 r., - z dnia [...] 2013 r. nr [...], orzekającej o przyznaniu mu zasiłku celowego specjalnego z przeznaczeniem na zakup żywności na przygotowanie jednego posiłku dziennie w kwocie 120 zł na marzec 2013 r., - z dnia [...] 2013 r. nr [...], orzekającej o przyznaniu mu zasiłku celowego specjalnego w kwocie 250 zł na dofinansowanie do zaległości czynszowych, - z dnia [...] 2013 r. nr [...], orzekającej o przyznaniu mu zasiłku stałego w kwocie 371 zł od dnia 1 marca 2013 r. do dnia 31 lipca 2015 r., - z dnia [...] 2013 r. nr [...], orzekającej o przyznaniu mu zasiłku okresowego w kwocie 56 zł miesięcznie od dnia 1 marca 2013 r. do dnia 31 lipca 2015 r., - z dnia [...] 2013 r. nr [...], orzekającej o przyznaniu mu zasiłku celowego w kwocie 250 zł na dofinansowanie do opłat za czynsz na kwiecień 2013 r., - z dnia [...] 2013 r. nr [...], orzekającej o przyznaniu mu zasiłku okresowego w kwocie 206,50 zł miesięcznie od dnia 1 kwietnia 2013 r. do dnia 31 lipca 2015 r. Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzjami z dnia: - [...] 2013 r. nr [...] Prezydent Miasta orzekł o przyznaniu K. Ś. zasiłku okresowego w kwocie 271 zł miesięcznie od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 lipca 2015 r. i nadał tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności, - z dnia [...] 2013 r. nr [...] Prezydent Miasta orzekł o przyznaniu K. Ś. zasiłku celowego specjalnego z przeznaczeniem na zakup żywności na przygotowanie jednego posiłku dziennie w kwocie 120 zł na marzec 2013 r., - z dnia [...] 2013 r. nr [...] Prezydent Miasta orzekł o przyznaniu K. Ś. zasiłku celowego specjalnego w kwocie 250 zł na dofinansowanie do zaległości czynszowych, - z dnia [...] 2013 r. nr [...] Prezydent Miasta orzekł o przyznaniu K. Ś. zasiłku stałego w kwocie 371 zł od dnia 1 marca 2013 r. do dnia 31 lipca 2015 r., - z dnia [...] 2013 r. nr [...] Prezydent Miasta orzekł o przyznaniu K. Ś. zasiłku okresowego w kwocie 56 zł miesięcznie od dnia 1 marca 2013 r. do dnia 31 lipca 2015 r., - z dnia [...] 2013 r. nr [...], Prezydent Miasta orzekł o przyznaniu K. Ś. zasiłku celowego w kwocie 250 zł na dofinansowanie do opłat za czynsz na kwiecień 2013 r., - z dnia [...] 2013 r. nr [...], Prezydent Miasta orzekł o przyznaniu K. Ś. zasiłku okresowego w kwocie 206,50 zł miesięcznie od dnia 1 kwietnia 2013 r. do dnia 31 lipca 2015 r. Strona odebrała ww. decyzje osobiście odpowiednio w dniach: 21 lutego 2013 r., 22 marca 2013 r., 22 marca 2013 r., 22 marca 2013 r., 22 marca 2013 r., 16 kwietnia 2013 r. i także 16 kwietnia 2013 r. W dniu 7 lutego 2014 r. K. Ś. złożył osobiście w siedzibie organu I instancji odwołanie od wszystkich ww. decyzji organu I instancji, zaś w dniu 11 lutego 2014 r. – wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od wszystkich tych decyzji. Opisanymi na wstępie, kwestionowanymi skargami postanowieniami z dnia 6 maja 2014 r. o nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło K. Ś. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji Prezydenta Miasta. W uzasadnieniu tak podjętych rozstrzygnięć, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działające jako organ odwoławczy podało, że pomimo wezwania Kolegium za pismem z dnia 27 marca 2014 r. skarżący nie wskazał przyczyn uchybienia terminu do wniesienia odwołania i tym samym nie uprawdopodobnił, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. III Skargi na powyższe postanowienia złożył do WSA w Krakowie K. Ś., wskazując na naruszenie przez SKO jego prawa do obrony. W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o ich oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga, więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa. Skargi nie zasługiwały na uwzględnienie. W wyniku głosowania nad orzeczeniem Sąd stwierdził bowiem, że zaskarżone postanowienia o odmowie przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia odwołania są zgodne z przepisami prawa. Sąd uznał, że organy prawidłowo zastosowały art. 58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn., Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., zwanej dalej w skrócie - k.p.a.). Przepis ten stanowi, że w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (§ 1). Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2). Z kolei przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne (§ 3). Powtórzyć więc należy, za wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 23 czerwca 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 1239/14, że: "Na tle przytoczonej regulacji podnosi się, że instytucja przywrócenia terminu oparta jest na zasadzie skargowości, co oznacza, że wnoszący podanie musi w sposób nie budzący wątpliwości domagać się przywrócenia uchybionego terminu (zob. wyrok NSA z dnia 17 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 2287/10, LEX nr 1121217). Istotne jest przy tym, że przywrócenie uchybionego terminu uzasadniają wyłącznie takie obiektywne, występujące bez woli strony, okoliczności i zdarzenia, które mimo dołożenia odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności we właściwym czasie (zob. wyrok NSA z dnia 28 lipca 2011 r., sygn. akt II OSK 1096/11, LEX nr 1132061). Co jednak najważniejsze, to na stronie, a nie na organie, ciąży obowiązek uprawdopodobnienia, że przesłanki z art. 58 § 1 i 2 k.p.a. zostały spełnione (por. wyrok NSA z dnia 17 maja 2011 r., sygn. akt II OSK 933/10, LEX nr 1081959)." W rozpatrywanej sprawie skarżący, jak to wynika z analizy akt administracyjnych, wniósł odwołanie od wszystkich decyzji, pismem z dnia 7 lutego 2014 r., a następnie w dniu 11 lutego 2014 r.(data prezentaty wpływu pisma do organu) wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tych środków zaskarżenia. Dodać przy tym należy, że we wniosku tym skarżący nie wskazał powodów uchybienia terminom do wniesienia tych środków. Sąd ocenił, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w sposób prawidłowy zareagowało na milczenie skarżącego na wezwanie skierowane do niego w piśmie z dnia 27 marca 2014 r. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że jeśli organ uzna, iż wskazane przez stronę okoliczności nie są wystarczające do oceny braku winy w uchybieniu terminowi, powinien podjąć działania wyjaśniające, w tym także, realizując zasady wynikające z art. 7, art. 8 i art. 9 k.p.a., wezwać stronę do uzupełnienia wniosku lub o przedłożenie posiadanej dokumentacji mającej dla znaczenie dla podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie (por. m.in. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 11 września 2014 r., sygn. akt l SA/Ol 583/14, LEK nr 1510023; wyrok WSA w Opolu z dnia 1 sierpnia 2013 r., sygn. akt II SA/Op 162/13, LEK nr 1358934; wyrok WSA w Warszawie z dnia 30 marca 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 2717/11, LEX nr 1138996). Zdaniem Sądu prawidłowo postąpił organ odwoławczy, zwracając do skarżącego pismem z dnia 27 marca 2014 r. "o uzupełnienie wniesionego podania przez dostarczenie dokumentów wskazujących na przeszkody w zachowaniu terminu do wniesienia odwołania". Sąd podziela więc w tym względzie, także i w tej sprawie, pogląd wypowiedziany w przywoływanym już wyroku WSA w Krakowie z dnia 23 czerwca 2015 r., że: "...Kolegium w przytoczonym piśmie nie wykorzystało kodeksowego sformułowania "wezwania do uzupełnienia braków podania", ale świadome sytuacji życiowej skarżącego wprost wskazało na możliwość przedłożenia odpowiednich dokumentów, które mogłyby być podstawą uprawdopodobnienia braku winy skarżącego w uchybieniu terminów do wniesienia ww. odwołań i zażaleń. W ocenie Sądu, użyte przez organ sformułowanie stanowi prawidłowe wezwanie do uzupełnienia braków podania o przywrócenie terminu, którym to organ dodatkowo dał wyraz czuwania nad tym, aby strona nie poniosła szkody z powodu nieznajomości prawa (art. 9 k.p.a.), mając na względzie interes skarżącego (art. 7 k.p.a.) oraz jego indywidualne warunki. Zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze podjęło wszelkie niezbędne kroki w celu umożliwienia skarżącemu uprawdopodobnienia, że do uchybienia ww. terminów do wniesienia odwołania doszło bez jego winy. Skarżący jednak nie ustosunkował się do tej inicjatywy organu w żaden sposób, który mógłby zostać uznany za wykonanie dyspozycji art. 58 § 1 k.p.a." Zauważyć również należy, że nawet w sytuacji uprawdopodobnienia przez skarżącego, w odpowiedzi na wezwanie Kolegium z dnia 27 marca 2014 r., okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminom do wniesienia odwołań, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, zdaniem Sądu, nie mogło postąpić inaczej. Podkreślić należy, że w art. 58 § 2, zdanie pierwsze k.p.a., ustawodawca określił ścisły i nieprzywracalny termin złożenia podania o przywrócenie terminu – określając, że strona ma to uczynić w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Podobnie więc, jak i w pozostałych sprawach w tym przedmiocie, także i w tej podnieść należy, że z okoliczności sprawy może wynikać, biorąc pod uwagę datę wniosku o przywrócenie terminu, iż przyczyna uchybienia terminu ustała, zdaniem skarżącego, najwcześniej na przełomie stycznia i lutego 2014 r. Wobec tego zwrócić należy uwagę, że w aktach postępowań administracyjnych prowadzonych w sprawach skarżącego (przesłanych do Sądu wraz z rozpatrywanymi skargami), zalegają liczne dokumenty wskazujące na aktywność procesową skarżącego przed organami obu instancji w okresie poprzedzającym koniec stycznia 2014 r. Zwrócić więc w szczególności należy uwagę na pisma skarżącego z dnia 28 sierpnia, 27 listopada oraz 18 grudnia 2013 r., w których to skarżący zwracał się do pracowników organu I instancji o przedstawienie szeregu informacji. Obrazuje to, że skarżący był w stanie w dniu 3 sierpnia 2013 r. złożyć skutecznie odwołania od sześciu decyzji Prezydenta Miasta w sprawach z zakresu pomocy społecznej. Okoliczności te potwierdzają decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2013 r., którymi rozpoznano złożone odwołania. Mając powyższe na uwadze skargi nie mogły odnieść zamierzonego skutku. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.