III SA/Kr 1372/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Związku Komunalnego Gmin "A" w O na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia 14 lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności w części uchwały Nr [...] Zgromadzenia Związku Komunalnego Gmin "A" w O z dnia 16 czerwca 2016 r. postanawia: odrzucić skargę. Została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia 14 lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności w części uchwały Nr [...] Zgromadzenia Związku Komunalnego Gmin "A" w O z dnia 16 czerwca 2016 r. Zarządzeniem z dnia 21 października 2016 r. Sąd wezwał Przewodniczącego Zarządu Związku Komunalnego Gmin "A" w O do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: a) jej podpisanie zgodnie z zasadami reprezentowania Związku Komunalnego Gmin "A" w O; b) przedłożenie uchwały Zgromadzenia Związku Komunalnego Gmin "A" w O uzasadniającej wniesienie skargi; c) przedłożenie Sądowi uchwały powołującej osobę pełniącą funkcję Przewodniczącego Zarządu na to stanowisko, - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na to wezwanie Związek Komunalny Gmin "A" w O wyjaśnił, że zarząd tego Związku w okresie do 8 lutego 2016 r. do 3 listopada 2016 r. nie miał wybranego Przewodniczącego i działa w składzie dwuosobowym: Zastępcy Przewodniczącego i członka Zarządu. Poinformowano również Sąd, że Zgromadzenie Związku nie podjęło uchwały zgodnie z art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym poprzedzającej wniesienie skargi do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej jako P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie. Zgodnie natomiast z art. 28 § 1 P.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W ocenie Sądu podpisujący skargę zastępca Przewodniczącego Zarządu ZKG w O i Członek Zarządu Związku nie są osobami uprawnionymi do reprezentacji Związku. Zgodnie ze statutem Związku (§ 18) do zadań Przewodniczącego Związku należy reprezentowanie Związku na zewnątrz. Na wezwanie Sądu Związek wskazał, że w dacie wniesienia skargi Zarząd Związku działał w składzie dwuosobowym i stanowisko Przewodniczącego Związku było nieobsadzone. Podpisanie skargi do sądu administracyjnego przez osoby niemające umocowania do reprezentowania Związku, stanowi brak legitymacji procesowej i jest przesłanką odrzucenia skargi przez sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a. W sprawie zaistniała również druga przesłanka do odrzucenia skargi. Przepis art. 98 ust. 3 zdanie drugie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2016 r., poz. 446 z późn. zm.) stanowi, że podstawą wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze jest uchwała organu gminy. W przepisie tym został więc określony materialny warunek dopuszczalności skargi, a jego niespełnienie stanowi podstawę odrzucenia skargi z pkt 6 art. 58 § 1 P.p.s.a. Przepis ten powinien być interpretowany w sposób najszerzej uwzględniający prawo organu samorządu terytorialnego do zbadania przez sąd administracyjny legalności rozstrzygnięć nadzorczych. Sąd podziela stanowisko zawarte w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 stycznia 2012 r. sygn. akt I OSK 106/12, że skarga na rozstrzygnięcie nadzorcze, wniesiona przed podjęciem uchwały lub wydaniem stosownego zarządzenia, nie może zostać odrzucona, jeżeli w późniejszym terminie taki akt zostanie uchwalony i przekazany do sądu administracyjnego. Pogląd ten został przyjęty zarówno w orzecznictwie Sądu Najwyższego (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 1992 r. sygn. akt III AZP 8/91, opub. w Lex 9538; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 kwietnia 1992 r. sygn. akt III ARN 13/92, opub., w Lex nr 10908; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 października 1994 r. sygn. akt III ARN 53/94, opub. w OSNP/1994/12/186; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 września 1994 r. sygn. akt II ARN 43/94, opub. w OSNP/1994/12/185; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lipca 1994 r. sygn. akt III ARN 42/94, opub. w OSNP/1994/9/138) jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2005 r. sygn. akt II OSK 290/05, opub. w OSP 2007/1/6; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 wrzesień 2007 r. sygn. akt I OSK 1158/07; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 stycznia 2011 r. sygn. akt II OSK 2450/10). W przedmiotowej sprawie na wezwanie Sądu z dnia 21 października 2016 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie uchwały Zgromadzenia Związku Komunalnego Gmin "A" w O uzasadniającej wniesienie skargi, wskazano, że Zgromadzenie ZKG "A" w O w dacie składnia skargi jak również w terminie 30 dniowym do wniesienia skargi nie podjęło uchwały na podstawie art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym. Skoro nie przedłożono przedmiotowej uchwały, ani nie podano czy uchwała taka zostanie podjęta i w jakim terminie przyjąć należy, że Sąd prawidłowo wezwał stronę do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie przedmiotowej uchwały. Wobec niewykonania tego wezwania Sądu skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. z którego wynika, że sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.