III SA/Kr 146/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 sierpnia 2014 r., nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej W dniu 20 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał wyrok w niniejszej sprawie. Tego samego dnia skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Postanowieniem z dnia 19 lutego 2015 r. WSA w Krakowie przyznał skarżącemu pełnomocnika z urzędu, którego wyznaczył dziekan ORA. Adwokat A. P. – K. dowiedziała się o ustanowieniu jej pełnomocnikiem skarżącego w dniu 27 marca 2015 r. W dniu 14 kwietnia wysłała do skarżącego korespondencję z prośbą o kontakt. Skarżący skontaktował się z adw. A. P. – K. w połowie maja, jednak pełnomocnik nie uzyskała oświadczenia skarżącego, czy życzy sobie wnieść skargę. W dniu 22 maja 2015 r. pełnomocnik skarżącego zapoznała się z aktami sprawy, a w dniu 22 czerwca 2015 r. wniosła do tut. Sądu skargę kasacyjną od ww. wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Na uzasadnienie wniosku podała, że z uwagi na normalne obciążenie pracą zawodową oraz ograniczony kontakt ze skarżącym nie mogła tego zrobić wcześniej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. W świetle postanowień zawartych w art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej "P.p.s.a." uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; 2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (w tym wypadku wniesienie skargi kasacyjnej); 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; 5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 P.p.s.a). Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione powyższe przesłanki. W szczególności nie został uprawdopodobniony brak winy w uchybieniu terminu. Sąd przychyla się do stanowiska prezentowanego w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, że przyczyna uchybienia ustała w dniu, w którym adwokat (radca prawny, doradca podatkowy, rzecznik patentowy) miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. także B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2009 r., s. 267 – 268 oraz postanowienia NSA z 4 kwietnia 2012 r., sygn. I OZ 210/12; z 12 maja 2011 r., sygn. II GZ 243/11; z 8 czerwca 2005 r., sygn. I FZ 198/06; z 15 kwietnia 2005 r., sygn. II OZ 253/05). Jednocześnie Sąd podziela ugruntowany w doktrynie i orzecznictwie pogląd, że przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, tj. w momencie zapoznania się z aktami, a nie w dniu dowiedzenia się przez niego o wyznaczeniu go pełnomocnikiem. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego dowiedziała się o ustanowieniu jej pełnomocnikiem w dniu 27 marca 2015 r. W dniu 14 kwietnia 2015 r. skierowała korespondencję do skarżącego podejmując próbę nawiązania kontaktu, który miał miejsce w połowie maja 2015 r. Natomiast pełnomocnik skarżącego zapoznała się z aktami dopiero w dniu 22 maja 2015 r. Pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobniła z czego wynikał brak możliwości wcześniejszego zapoznania się z aktami sprawy. Z pewnością za taki powód nie można uznać brak kontaktu ze skarżącym, skoro ostatecznie pełnomocnik zdecydowała się wnieść skargę kasacyjną mimo braku deklaracji skarżącego w tej kwestii. W ocenie Sądu brak kontaktu ze skarżącym nie wyklucza możliwości zapoznania się z aktami sprawy i podjęciu decyzji o istnieniu lub nieistnieniu podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, a w konsekwencji złożenia skargi kasacyjnej lub opinii o braku podstaw do jej wniesienia. Trudno również przyjąć, że brak zapoznania się z aktami sprawy od dnia 27 marca 2015 r. do dnia 22 maja 2015 r. jest usprawiedliwiony "normalnym obciążeniem pracą zawodową". Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 86 P.p.s.a.